mifepryston
Mifepryston (znany również jako RU-486) to syntetyczny steroid o działaniu antagonistycznym wobec receptorów progesteronowych. Jego główny mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów progesteronu, co prowadzi do zahamowania działania tego hormonu na narządy docelowe, w szczególności na błonę śluzową macicy.
W medycynie mifepryston jest stosowany głównie w farmakologicznym przerwaniu ciąży (aborcji medycznej), zazwyczaj w połączeniu z prostaglandyną (najczęściej mizoprostolem). Schemat takiego postępowania obejmuje podanie mifepristonu, który powoduje oddzielenie się zarodka od ściany macicy, a następnie mizoprostolu, który wywołuje skurcze macicy i wydalenie jej zawartości.
Mifepryston znajduje również zastosowanie w leczeniu zespołu Cushinga, gdzie blokuje receptory glikokortykosteroidowe, oraz w indukcji porodu przy obumarłej ciąży czy przy przygotowaniu szyjki macicy przed zabiegami ginekologicznymi. Lek podlega ścisłej kontroli i jest dostępny wyłącznie na receptę, zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi jego stosowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen UNO 150 mg
Diklofenak sodowy, w tym postać Olfen UNO 150 mg o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współpodawanie z digoksyną, litem, lekami moczopędnymi, beta-adrenolitykami, inhibitorami ACE oraz diuretykami oszczędzającymi potas wymaga monitorowania stężeń leków i parametrów biochemicznych (np. stężenia digoksyny, litu, potasu, ciśnienia tętniczego, czynności nerek) ze względu na ryzyko zwiększenia toksyczności, hiperkaliemii oraz zmniejszenia skuteczności przeciwnadciśnieniowej. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, antyagregacyjnymi oraz SSRI zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów. Ponadto, diklofenak może hamować klirens metotreksatu, zwiększając jego toksyczność, a także nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu, co wskazuje na konieczność stosowania mniejszych dawek i kontroli funkcji nerek.
beta-adrenolityk, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak sodowy, diuretyk oszczędzający potas, działanie hepatotoksyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, hiperkaliemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre uszkodzenie nerek, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, uszkodzenie błony śluzowej, worikonazol, żywiczan diklofenaku - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Mięśnie i Stawy Forte 400 mg
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy stosowaniu preparatu Nurofen Mięśnie i Stawy Forte zawierającego 400 mg substancji czynnej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, poza niskimi dawkami ASA (≤75 mg/dobę) stosowanymi kardioprotekcyjnie, ze względu na hamowanie działania przeciwpłytkowego ASA. Równoczesne podawanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu), co wymaga ścisłego monitorowania INR. Ponadto NLPZ osłabiają efekty hipotensyjne inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz diuretyków, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych i z istniejącą dysfunkcją nerek.
acenokumarol, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, drgawka, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, efekt kardioprotekcyjny, erozja, farmakokinetyka ibuprofenu, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, parametr krzepnięcia, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Napritum 500 mg
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania naproksenu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Współpodawanie z metotreksatem wymaga monitorowania toksyczności, gdyż NLPZ zmniejszają jego wydalanie kanalikowe. Naproksen nasila ryzyko krwawień także przy jednoczesnym stosowaniu tyklopidyny, klopidogrelu, kortykosteroidów oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Ponadto, naproksen może osłabiać działanie moczopędne (np. furosemidu) i przeciwnadciśnieniowe leków, a także zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną, takrolimusem, inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II. Warto podkreślić, że naproksen zmniejsza klirens nerkowy litu, co może podnieść jego stężenie w surowicy nawet o 40%, wymagając ścisłego monitorowania.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, dwunastnica, furosemid, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna hydantoiny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, sulfonylomocznik, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wylew podskórny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibufen dla dzieci o smaku malinowym 100 mg/5 ml
Ibuprofen w preparacie Ibufen dla dzieci (100 mg/5 ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym oraz innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu ibuprofenu z kortykosteroidami, lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz lekami moczopędnymi, ze względu na ryzyko owrzodzeń, krwawień oraz nefrotoksyczności. Monitorowanie funkcji nerek, ciśnienia tętniczego oraz elektrolitów (zwłaszcza potasu) jest niezbędne. Ibuprofen może również nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), przeciwpłytkowych i SSRI, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, błona śluzowa żołądka, cholestyramina, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie drażniące, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, worykonazol, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Forte APTEO MED 400 mg
Ibuprofen FORTE APTEO MED (400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym salicylanami, zwiększa ryzyko choroby wrzodowej przewodu pokarmowego oraz krwawień, co jest szczególnie istotne przy łączeniu z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może hamować kardioprotekcyjne działanie ASA. Ibuprofen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) i przeciwpłytkowych, co zwiększa ryzyko krwawień. Ponadto, może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem (odwodnienie, wiek podeszły). Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może wywołać hiperkaliemię. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień przy łączeniu z SSRI oraz nefrotoksyczność w przypadku kojarzenia z cyklosporyną lub takrolimusem.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, digoksyna, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, hemofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestyramina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, wylew dostawowy, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aflofarm 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach ze względu na hamowanie jego działania przeciwpłytkowego oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje również przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych, litu, metotreksatu, cyklosporyny oraz glikozydów nasercowych, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i monitorowania parametrów takich jak stężenia leków w osoczu, funkcja nerek, ciśnienie tętnicze oraz parametry krzepnięcia. Ibuprofen może także zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn naczyniorozszerzających, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i diurezy.
agregacja płytek krwi, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, działanie hepatotoksyczne, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, glikozyd nasercowy, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas γ-aminomasłowy, lek gastroprotekcyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie i krwawienie, parametr krzepnięcia, perforacja ściany przewodu pokarmowego, zaburzenie psychomotoryczne, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy 8,75 mg
Flurbiprofen, zawarty w preparacie Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy w dawce 8,75 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego oraz nerek. Przeciwwskazane jest łączenie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym ibuprofenem i selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień. Równoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym jest niewskazane, z wyjątkiem niskich dawek do 75 mg/dobę. Flurbiprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (heparyna, pochodne kumaryny) i przeciwpłytkowych oraz SSRI, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i objawów krwawienia. Ponadto, lek może osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, a w połączeniu z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II zwiększać nefrotoksyczność, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, drgawki, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flurbiprofen, furosemid, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z alkoholem, koagulacja krwi, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lit farmakologia, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, padaczka, parametr hematologiczny, pochodna kumaryny, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, takrolimus, tolbutamid, układ krwiotwórczy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Catalent 400 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz z kwasem acetylosalicylowym w dawkach powyżej 75 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również hamować kardioprotekcyjne działanie małych dawek aspiryny. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, diuretyków, cyklosporyny, takrolimusu oraz kortykosteroidów, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, czynności nerek i rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, inhibitory CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol) mogą zwiększać ekspozycję na ibuprofen nawet o 80-100%, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki leku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie sedacyjne, działanie toksyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, gastroprotekcja, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja ibuprofenu, interakcja ibuprofenu z alkoholem, kortykosteroid, krwawienie dostawowe, krwiak, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, terapia ibuprofenem, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Flurbiprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na bardzo wysokie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Równoczesne podawanie flurbiprofenu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach do 75 mg/dobę jest dopuszczalne wyłącznie pod nadzorem lekarskim. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), leków przeciwpłytkowych, kortykosteroidów oraz selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i rozważenia gastroprotekcji. Flurbiprofen może osłabiać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, ACE-I, ARB) oraz zwiększać nefrotoksyczność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flurbiprofen, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytki krwi, podrażnienie błony śluzowej żołądka, Polopiryna, probenecyd, środek zobojętniający sok żołądkowy, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność, tolbutamid, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Axoprofen Forte 40 mg/ml
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego oraz może osłabiać kardioprotekcyjne działanie ASA. Ibuprofen może osłabiać efektywność leków hipotensyjnych (moczopędnych, inhibitorów ACE, beta-adrenolityków, antagonistów receptora angiotensyny II), co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ponadto, współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Istotne jest także zwiększone ryzyko toksyczności metotreksatu, nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub takrolimusu oraz ryzyko hiperkaliemii przy łączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, enzym wątrobowy, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, HIV, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen B. Braun 400 mg/100 ml
Ibuprofen B. Braun (400 mg/100 ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i salicylanami, zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak owrzodzenia i krwawienia, dlatego należy unikać takiego połączenia. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać jego efekt kardioprotekcyjny przy długotrwałym stosowaniu. Współpodawanie z lekami przeciwpłytkowymi (klopidogrel, tyklopidyna) i przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania układu krzepnięcia. Ibuprofen może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (moczopędne, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, co wymaga monitorowania czynności nerek i poziomu potasu oraz odpowiedniego nawodnienia.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, beta-adrenolityk, chinolon, cyklosporyna, digoksyna, działanie kardioprotekcyjne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, takrolimus, układ krzepnięcia, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexak 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i wysokimi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu oraz metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień, ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego, toksyczności hematologicznej oraz nefrotoksyczności. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna, w tym monitorowanie INR, morfologii krwi, stężenia litu oraz funkcji nerek. Dekskeoprofen może również osłabiać działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami i cyklosporyną lub takrolimusem.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, czas krwawienia, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, funkcja płytek krwi, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hydantoina, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, liczba retikulocytów, lit, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obserwacja kliniczna, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry laboratoryjne, pemetreksed, pochodna sulfonylomocznika, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sprzęganie z glukuronianami, synteza prostaglandyn, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, wydalanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexketoprofen Sopharma 50mg/ 2ml
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, wynikające z jego mechanizmu działania, silnego wiązania z białkami osocza oraz wpływu na funkcję płytek krwi i błonę śluzową przewodu pokarmowego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i salicylanami w dawkach ≥ 3 g/dobę, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, litem (wymagane monitorowanie stężenia litu), metotreksatem w dawkach ≥ 15 mg/tydzień, hydantoinami i sulfonamidami, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, toksyczności hematologicznej oraz nefrotoksyczności. W przypadku konieczności terapii skojarzonej zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, zwłaszcza czynności nerek i morfologii krwi.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa przewodu pokarmowego, błona śluzowa żołądka, cyklosporyna, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie moczopędne, glikozyd nasercowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, heparyna, hydantoina, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor syntetazy prostaglandyn, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, koordynacja psychoruchowa, kortykosteroid, kreatynina w osoczu, kwas glukuronowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, odwodnienie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, płytka krwi, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, stężenie litu, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie świadomości, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aflofarm 400 mg
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym może kompetycyjnie hamować działanie antyagregacyjne ASA, co może ograniczać jego efekt kardioprotekcyjny, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Ibuprofen zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z kortykosteroidami, SSRI oraz lekami antyagregacyjnymi, co wymaga rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn naczyniowych i nerkowych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Istotne jest także monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) oraz uważne stosowanie u osób leczonych digoksyną, metotreksatem, litem, fenytoiną i lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna) ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i zmiany stężeń tych leków w osoczu.
agregacja płytek krwi, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, drgawki, dysfagia, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, fenytoina, gastroprotekcja, hemofilia, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit w osoczu, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, sekrecja kanalikowa, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, synteza prostaglandyn, takrolimus, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Paduden Express 200 mg
Ibuprofen, substancja czynna preparatu Paduden Express (200 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym oraz wysokimi dawkami metotreksatu (≥15 mg/tydzień) ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym toksyczności i osłabienia efektu kardioprotekcyjnego ASA. Ibuprofen może nasilać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI, warfaryną, kortykosteroidami oraz pentoksyfiliną. Ponadto, NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II) i leków moczopędnych, zwiększając ryzyko nefrotoksyczności, szczególnie u pacjentów odwodnionych i w podeszłym wieku. W przypadku litu i cyklosporyny/takrolimusu konieczne jest monitorowanie stężenia i czynności nerek ze względu na ryzyko toksyczności i nefrotoksyczności.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie kardioprotekcyjne, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonamidu, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, stężenie fenytoiny, sulfinpyrazon, takrolimus, takryna, toksyczność hematologiczna, worykonazol, współczynnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dextin 25 mg
Dekskeoprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ, w tym dużymi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, oraz metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, krwawienia oraz toksyczność hematologiczna. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna, w tym monitorowanie parametrów krwi, funkcji nerek oraz stężenia litu.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, białko osocza, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, cyklosporyna, deksketoprofen, działanie hipoglikemizujące, działanie sedatywne, funkcja płytek krwi, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor ACE, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, takrolimus, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy nerwu słuchowego (schwannoma przedsionkowa) – Patofizjologia i mechanizm
Nerwiak słuchowy (schwannoma przedsionkowe) to łagodny nowotwór wywodzący się z komórek Schwanna nerwu przedsionkowo-ślimakowego (VIII nerw czaszkowy), najczęściej z części przedsionkowej nerwu. Guzy lokalizują się zwykle w kącie mostowo-móżdżkowym i rosną powoli, średnio 1-2 mm rocznie, choć tempo wzrostu może się różnić. Patogeneza wiąże się głównie z mutacjami genu supresorowego NF2 na chromosomie 22q12.2, prowadzącymi do inaktywacji białka merliny, co skutkuje deregulacją szlaków sygnałowych Rac1, Ras, PAK1 i mTORC1. Klinicznie nerwiaki powodują utratę słuchu (najczęstszy objaw) i zaburzenia równowagi, wynikające z ucisku nerwu ślimakowego, przedsionkowego lub tętnicy błędnikowej, a także mogą prowadzić do ucisku pnia mózgu i wodogłowia przy większych rozmiarach (>2 cm). Histologicznie charakteryzują się dwufazową architekturą Antoni A i B oraz pozytywnym barwieniem na białko S-100 i SOX10.
BDNF, bewacyzumab, białko merlina, białko S-100, demielinizacja, ewerolimus, fizjoterapia przedsionkowa, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor mTOR, kąt mostowo-móżdżkowy, komórka Schwanna, kompleks mTORC1, lapatynib, mifepryston, mutacja genu NF2, narząd Cortiego, nerw przedsionkowo-ślimakowy, nerw trójdzielny, nerwiak słuchowy, neurofibromatoza typu 2, neurotrofina 3, promieniowanie terapeutyczne, rehabilitacja przedsionkowa, sekwencjonowanie genomu, transformacja nabłonkowo-mezenchymalna, VEGF, wodogłowie, zaburzenia równowagi, zwyrodnienie torbielowate - Leksykon leków
Interakcje leku – Febrofen 200 mg
Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ketoprofenu z innymi NLPZ, salicylanami w dużych dawkach, lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna) oraz inhibitorami agregacji płytek (tyklopidyna, klopidogrel), co zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ketoprofen zmniejsza wydalanie litu, co może prowadzić do toksycznych stężeń w surowicy, a także nasila toksyczność metotreksatu w dawkach >15 mg/tydzień poprzez wypieranie go z połączeń z białkami osocza i zmniejszenie klirensu nerkowego; zaleca się zachowanie minimum 12-godzinnego odstępu między podawaniem tych leków. Ponadto, ketoprofen może osłabiać działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II), zwiększając ryzyko niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, chinolon, cyklosporyna, domaciczny środek antykoncepcyjny, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie sedatywne, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor COX-2, klirens nerkowy, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, salicylany, SSRI, stężenie litu, toksyczność hematologiczna, tyklopidyna, zaburzenie krzepnięcia krwi, związek glinu, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Napro 500 mg
Naproksen, jako NLPZ o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Opóźnienie wchłaniania naproksenu obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających kwas solny, cholestyraminy lub spożywaniu pokarmu, jednak biodostępność pozostaje niezmieniona. Wypieranie leków takich jak pochodne hydantoiny, leki przeciwzakrzepowe czy sulfonamidy z połączeń białkowych może prowadzić do wzrostu stężenia wolnej frakcji i ryzyka toksyczności. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie naproksenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym, co zwiększa ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego bez poprawy efektu terapeutycznego. Naproksen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza inhibitorów ACE, zwiększając ryzyko nefrotoksyczności, a także zmniejszać skuteczność diuretyków i nasilać toksyczność glikozydów nasercowych poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) i przeciwpłytkowymi oraz SSRI podnoszą ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
17-ketosteroid, aktywność płytek krwi, biodostępność substancji czynnej, chinolon, cyklosporyna, działanie diuretyczne, działanie przeciwzakrzepowe, eliminacja litu, farmakokinetyka leku, funkcja płytek krwi, glikozyd nasercowy, hemofilia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, krwiak, krwotok do stawu, kwas 5-hydroksy-3-indolilooctowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas solny, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, okres półtrwania, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, pochodna hydantoiny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, takrolimus, toksyczność, toksyczność hematologiczna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie psychomotoryczne, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibenal 125 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), które zwiększają ryzyko krwawień i działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również osłabiać działanie kardioprotekcyjne małych dawek ASA oraz zmniejszać skuteczność leków obniżających ciśnienie tętnicze (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści angiotensyny II) i leków moczopędnych, zwiększając ryzyko nefrotoksyczności i hiperkaliemii. W przypadku glikozydów nasercowych, litu, metotreksatu, takrolimusu, cyklosporyny i zydowudyny konieczne jest zachowanie ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności i uszkodzenia nerek.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, drgawki, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, GFR, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Forte 400 mg
Ibuprofen (Nurofen Forte 400 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, zwłaszcza w dawkach przekraczających 75 mg/dobę, ze względu na ryzyko osłabienia działania przeciwpłytkowego ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Równoczesne podawanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka powikłań ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz diuretyków, co u pacjentów z ryzykiem zaburzeń czynności nerek może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta.
acenokumarol, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, działanie kardioprotekcyjne, działanie moczopędne, działanie przeciwpłytkowe, działanie sedatywne, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, INR, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, Nurofen Forte, ostra niewydolność nerek, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen dla dzieci o smaku truskawkowym 100 mg/5 ml
Ibuprofen w dawce 100 mg/5 ml, stosowany w postaci zawiesiny doustnej Nurofen dla dzieci o smaku truskawkowym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie w populacji pediatrycznej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (≤75 mg/dobę) na agregację płytek, co wymaga ostrożności. Ponadto, współpodawanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) zwiększa ryzyko krwawień, a z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz lekami moczopędnymi może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku. Zalecane jest monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjentów.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, błona śluzowa żołądka, choroba wątroby, cyklosporyna, drgawki, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, interakcja lekowa, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit pierwiastek, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie żołądka, pacjent HIV-pozytywny, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibutact 40 mg/ml
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy stosowaniu zawiesiny doustnej Ibutact 40 mg/ml. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na kompetycyjne hamowanie działania ASA na agregację płytek i potencjalne ograniczenie efektu kardioprotekcyjnego. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Współstosowanie z diuretykami, zwłaszcza oszczędzającymi potas, wymaga monitorowania elektrolitów i funkcji nerek. Istotne jest także unikanie łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ i inhibitorami COX-2 ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, dysfunkcja wątroby, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, gastroprotekcja, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, INR, kaptopryl, klirens, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie metotreksatu, sulfinpirazon, sulfonylomocznik, takrolimus, toksyczność baklofenu, warfaryna, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Farmalider 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na hemostazę, takimi jak warfaryna, leki przeciwpłytkowe, SSRI oraz kwas acetylosalicylowy (ASA). Ibuprofen może nasilać ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego, a także hamować kardioprotekcyjne działanie ASA przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami, innymi NLPZ, pentoksyfiliną czy miłorzębem japońskim zwiększa ryzyko wrzodów i krwawień. W przypadku metotreksatu, ibuprofen zmniejsza jego klirens nerkowy, co może prowadzić do wzrostu toksyczności, dlatego należy unikać ich jednoczesnego stosowania lub monitorować czynność nerek. Interakcje z cyklosporyną i takrolimusem zwiększają ryzyko nefrotoksyczności.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-bloker, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie gastrotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens metotreksatu, kortykosteroid, krwawienie dostawowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, preparat litu, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, worykonazol, wrzód trawienny, zydowudyna - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół nadmiernej stymulacji jajników – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) stanowi poważne powikłanie procedur wspomaganego rozrodu, występujące u około 20% kobiet z grupy wysokiego ryzyka. Kluczowe czynniki predysponujące to młody wiek, niska masa ciała, zespół policystycznych jajników (PCOS), podwyższone markery rezerwy jajnikowej (AFC ≥24, AMH ≥3,4 ng/ml) oraz wcześniejsze epizody OHSS. Ryzyko zwiększają także parametry stymulacji, takie jak liczba dojrzałych pęcherzyków (17-19), poziom estradiolu (3500-5000 pg/ml) i liczba pozyskanych oocytów (15-18). Profilaktyka opiera się na indywidualizacji protokołów stymulacji, preferowaniu antagonistów GnRH zamiast agonistów, dostosowaniu dawki gonadotropin (np. protokół step-up z dawką 75 IU FSH), stosowaniu agonistów GnRH do wyzwalania owulacji oraz rozważeniu strategii freeze-all, co znacząco redukuje ryzyko umiarkowanego i ciężkiego OHSS. Wysokie ryzyko wymaga także zastosowania agonistów dopaminy (np. kabergoliny 0,5 mg/dz. przez 8-21 dni) oraz metforminy u pacjentek z PCOS w protokołach z agonistą GnRH.
agonista dopaminy, agonista GnRH, antagonista GnRH, bromokryptyna, ciąża mnoga, cytrynian klomifenu, D-chiro-inozytol, dojrzewanie oocytów, dojrzewanie oocytów in vitro, faza lutealna, glikokortykosteroid, gonadotropiny, hemokoncentracja, hormon anty-Müllerowski, kabergolina, kontrolowana stymulacja jajników, letrozol, mannitol, metformina, mifepryston, mio-inozytol, przepuszczalność naczyń, techniki wspomaganego rozrodu, transfer pojedynczego zarodka, wyzwalanie owulacji, zakrzep krwi, zespół nadmiernej stymulacji jajników, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Interakcje leku – Digavar 100 mg
Aceklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie aceklofenaku z innymi NLPZ, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz diuretykami, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności, ostrej niewydolności nerek oraz zmniejszenia skuteczności hipotensyjnej. W terapii skojarzonej z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną) i litem konieczne jest monitorowanie stężeń tych leków ze względu na ryzyko ich toksyczności. Ponadto aceklofenak może zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu, co wymaga zachowania co najmniej 24-godzinnego odstępu między podaniami oraz regularnej kontroli funkcji nerek i stężenia metotreksatu. Wysokie ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, występuje także przy jednoczesnym stosowaniu aceklofenaku z kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI, co wymaga ścisłej kontroli pacjenta i rozważenia gastroprotekcji.
aceklofenak, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, Digavar, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipoglikemiczne, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, parametr koagulologiczny, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Byfonen 400 mg
Produkt leczniczy Byfonen zawierający ibuprofen 400 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek aspiryny (≤75 mg/dobę), co może ograniczać jej efekt kardioprotekcyjny przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, glikokortykosteroidami oraz lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeń i krwawień. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, a u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. osoby starsze, odwodnione) może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i utrzymania odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może skutkować hiperkaliemią.
agregacja płytek krwi, bloker receptora angiotensyny II, chinolon, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie kardioprotekcyjne, fenytoina, flukonazol, glikokortykosteroid, hemofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitory cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sole litu, sulfinpirazon, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, wirus HIV, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen B. Braun 600 mg/100 ml
Ibuprofen B. Braun (600 mg/100 mL), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i salicylanami, ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co potencjalnie ogranicza jego kardioprotekcyjne działanie. Ponadto, ibuprofen osłabia działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i może nasilać nefrotoksyczność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Interakcje z lekami moczopędnymi, glikozydami nasercowymi, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), przeciwpłytkowymi (klopidogrel, tyklopidyna) oraz SSRI zwiększają ryzyko krwawień i wymagają monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, działanie hematologiczne, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, morfologia krwi obwodowej, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sole litu, sulfinpirazon, układ krzepnięcia, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibenal 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) może hamować kardioprotekcyjne działanie ASA i zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Ibuprofen nie powinien być łączony z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi (np. klopidogrel, tyklopidyna), przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), kortykosteroidami, SSRI oraz bisfosfonianami. Ibuprofen może zmniejszać skuteczność leków hipotensyjnych, takich jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, beta-adrenolityki oraz leki moczopędne, a także zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób w podeszłym wieku. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz parametrów krzepnięcia podczas terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, INR, kortykosteroid, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, stężenie w osoczu, sulfinpyrazon, takrolimus, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Napro 250 mg
Naproksen, jako NLPZ o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne są interakcje z lekami silnie wiążącymi się z białkami, takimi jak pochodne hydantoiny, leki przeciwzakrzepowe czy sulfonamidy, które mogą prowadzić do ich przedawkowania. Naproksen opóźnia wchłanianie pod wpływem leków zobojętniających kwas solny, cholestyraminy oraz pokarmu, co może opóźniać efekt terapeutyczny. Jednoczesne stosowanie naproksenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym (nawet w małych dawkach kardioprotekcyjnych), jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Naproksen osłabia działanie kwasu acetylosalicylowego na aktywność płytek krwi, co może mieć kliniczne znaczenie u pacjentów stosujących ASA w profilaktyce kardiologicznej.
białko osocza, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, czynność nadnerczy, działanie niepożądane, farmakokinetyka, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor SSRI, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do stawu, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwbólowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, opioid, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, płytki krwi, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, profilaktyka kardiologiczna, przesączanie kłębuszkowe, takrolimus, toksyczność hematologiczna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Akis 75 mg/ml
Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Akis, wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne jest zmniejszenie skuteczności leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, beta-adrenolityki) wskutek hamowania biosyntezy prostaglandyn naczyniorozszerzających, co może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku. Diklofenak zwiększa stężenia digoksyny i litu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem (zalecany odstęp min. 24 h) i pemetreksedem (klirens kreatyniny > 80 ml/min) może zwiększać toksyczność tych leków poprzez zmniejszenie ich klirensu nerkowego. Ponadto, diklofenak nasila ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, heparyna), trombolitycznych, przeciwpłytkowych oraz SSRI, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, w tym INR.
antagonista receptora angiotensyny II, biosynteza prostaglandyn, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, deferazyroks, digoksyna, diklofenak sodowy, diuretyk oszczędzający potas, działanie naczyniorozszerzające, farmakokinetyka diklofenaku, fenytoina, hemofilia, heparyna, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor CYP2C9, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kolestypol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, perforacja, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, worykonazol, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Express Forte 400 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym i innymi NLPZ, glikokortykosteroidami oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II), które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz pogarszać funkcję nerek, zwłaszcza u osób starszych. Ibuprofen może osłabiać działanie hipotensyjne tych leków, a także zmniejszać skuteczność diuretyków, z ryzykiem hiperkaliemii przy lekach oszczędzających potas. Wysokie ryzyko krwawień występuje przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) oraz SSRI, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, ibuprofen hamuje wydzielanie kanalikowe metotreksatu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w osoczu i toksyczności, zwłaszcza przy dużych dawkach; zaleca się zachowanie co najmniej 24-godzinnego odstępu między podaniami.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cholestyramina, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, gastroprotekcja, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, interakcja lekowa, kaptopryl, klirens, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Plus 200 mg + 12,8 mg
Produkt leczniczy Nurofen Plus zawiera ibuprofen (200 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (12,8 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Ibuprofen, jako NLPZ, może hamować działanie przeciwpłytkowe kwasu acetylosalicylowego, zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II, leki moczopędne) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną czy takrolimusem. Ponadto, ibuprofen w połączeniu z kortykosteroidami, SSRI i lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Kodeina natomiast wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazana przez 2 tygodnie po ich stosowaniu), hydroksyzyną, depresantami OUN, lekami przeciwmuskarynowymi oraz innymi opioidami, nasilając depresję OUN, ryzyko zaparć i niedrożności jelit. Istotne jest także antagonizowanie działania kodeiny przez nalokson i naltrekson oraz zmniejszenie jej efektu przeciwbólowego przez abirateron (hamowanie CYP2D6).
abirateron, agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, chinidyna, cisapryd, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2D6, depresant OUN, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, domperidon, działanie toksyczne, filtracja kłębuszkowa, fosforan kodeiny, glikozyd nasercowy, hydroksyzyna, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwmuskarynowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, loperamid, meksyletyna, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, moklobemid, nalokson, naltrekson, nefrotoksyczność, niedrożność jelit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie, przełom nadciśnieniowy, SNRI, SSRI, takrolimus, tryptan, układ krwiotwórczy, warfaryna, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Max Sprint 400 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o dawce 400 mg w preparacie Ibuprom Max Sprint, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, beta-blokery) oraz leków moczopędnych (hydrochlorotiazyd, furosemid), co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Istotne jest także monitorowanie stężenia digoksyny i litu w osoczu, gdyż ibuprofen może zwiększać ich toksyczność. W przypadku metotreksatu i zydowudyny konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych i funkcji nerek oraz czasu krwawienia.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-bloker, choroba afektywna dwubiegunowa, ciprofloksacyna, cyklosporyna, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, fluoksetyna, furosemid, gastroprotekcja, heparyna drobnocząsteczkowa, hepatotoksyczność, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek hamujący agregację płytek, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paroksetyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, takrolimus, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Iburapid 200 mg
Ibuprofen (Iburapid) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym (hamowanie przeciwpłytkowego działania ASA), innymi NLPZ, kortykosteroidami oraz lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), ze względu na wysokie ryzyko krwawień. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. W przypadku leków moczopędnych oszczędzających potas istnieje ryzyko hiperkaliemii, dlatego zalecana jest kontrola stężenia potasu w surowicy. Ponadto, ibuprofen może zwiększać stężenia fenytoiny, litu, metotreksatu oraz glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co wymaga monitorowania ich poziomów w osoczu.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, dna moczanowa, dysfagia, działanie hipoglikemiczne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, działanie toksyczne, działanie urykozuryczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obciążenie wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retencja płynów, sulfinpirazon, synteza prostaglandyn, takrolimus, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Zentiva 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg (Inflanor Max) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest hamowanie przeciwpłytkowego działania małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może ograniczać jego kardioprotekcyjne efekty. Ibuprofen nasila także działanie leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, heparyna) oraz leków przeciwpłytkowych (tyklopidyna, klopidogrel), zwiększając ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym salicylanami, znacząco podnosi ryzyko owrzodzeń i krwotoków. Metotreksat w dużych dawkach wykazuje zmniejszony klirens i zwiększoną toksyczność przy współpodawaniu z ibuprofenem, co wymaga monitorowania czynności nerek. Ponadto, ibuprofen może zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu oraz zaostrzać niewydolność serca przy stosowaniu glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co wymaga kontroli stężenia leku i funkcji nerek.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cyklosporyna, czynność nerek, digoksyna, drgawki, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP2C9, interakcja z alkoholem, klopidogrel, kolestyramina, kortykosteroid, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, moklobemid, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Axoprofen Max 600 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas jego stosowania. Jednoczesne podawanie ibuprofenu z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym, kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi, SSRI oraz lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną) znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków hipotensyjnych (leki moczopędne, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II), a ich łączne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem nefrotoksyczności. Ponadto, stosowanie ibuprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga kontroli stężenia potasu w surowicy.
agregacja płytek krwi, alkohol etylowy, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, fenytoina, ginkgo biloba, hemotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit farmakologiczny, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksypetyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, probenecyd, rytonawir, sulfinpirazon, takrolimus, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Forte 400 mg
Ibuprofen (400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym, zwłaszcza w dawkach ≤75 mg/dobę, może kompetycyjnie hamować jego działanie przeciwpłytkowe, co ogranicza efekt kardioprotekcyjny ASA. Równoczesne podawanie innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz diuretyków, zwiększając ryzyko nefrotoksyczności i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób odwodnionych i w podeszłym wieku. Ponadto, współstosowanie z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI, glikozydami nasercowymi, lekami przeciwzakrzepowymi, litem, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, zydowudyną, antybiotykami chinolonowymi i kortykosteroidami wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, nefrotoksyczności, toksyczności hematologicznej oraz innych powikłań.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, działanie hepatotoksyczne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, takrolimus, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, warfaryna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie koordynacji, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketesse 25 mg
Dekskeoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie wysokie ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego i owrzodzenia, występuje przy jednoczesnym stosowaniu z innymi NLPZ i dużymi dawkami salicylanów (≥ 3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, a także metotreksatem w dawkach ≥ 15 mg/tydzień. W tych przypadkach zaleca się unikanie kojarzonej terapii lub ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne, w tym kontrolę układu krzepnięcia i stężenia litu. Dekskeoprofen może również nasilać toksyczność metotreksatu i leków takich jak pochodne hydantoin i sulfonamidy, co wymaga szczególnej ostrożności.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, etanol, filtracja kłębuszkowa, glikozyd nasercowy, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pemetreksed, pentoksyfilina, płytki krwi, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Express Forte Mini 400 mg
Ibuprofen, będący substancją czynną leku Nurofen Express Forte Mini 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również kompetycyjnie hamować kardioprotekcyjne działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), lekami przeciwpłytkowymi, SSRI oraz kortykosteroidami zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga szczególnej ostrożności. Ibuprofen może także podnosić stężenia digoksyny, fenytoiny i litu w surowicy, co jest istotne przy dłuższym stosowaniu powyżej 4 dni. W przypadku leków moczopędnych, inhibitorów ACE, β-adrenolityków i antagonistów angiotensyny II, NLPZ mogą osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać czynność nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk z grupy chinolonów, cyklosporyna, czas krwawienia, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, krwawienie do stawów, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pacjent HIV-pozytywny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczne działanie na układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum COMFORT minicaps 200 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym oraz innymi NLPZ ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym osłabienie kardioprotekcyjnego działania aspiryny. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści receptora angiotensyny II), co u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek może prowadzić do ich dalszego pogorszenia, w tym ostrej niewydolności nerek. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także leków moczopędnych oszczędzających potas (hiperkaliemia), metotreksatu (zwiększenie stężenia i toksyczności), takrolimusu i cyklosporyny (nefrotoksyczność), leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna – ryzyko krwawień), kortykosteroidów (owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego) oraz leków przeciwpłytkowych i SSRI (zwiększone ryzyko krwawień). Monitorowanie parametrów klinicznych i biologicznych jest wskazane, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu ibuprofenu w skojarzeniu z wymienionymi lekami.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk z grupy chinolonów, baklofen, beta-bloker, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, fenytoina, flukonazol, glikozyd naparstnicy, hemofilia, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, sulfonylomocznik, takrolimus, warfaryna, wiązówka błotna, worykonazol, wylew krwi do stawu, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Metafen Dexketoprofen 25 mg
Deksketoprofen, jako przedstawiciel niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ (w tym salicylanami w dawkach ≥3 g/dobę), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), heparyną, kortykosteroidami, solami litu, metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień oraz pochodnymi hydantoin i sulfonamidów ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, toksyczność hematologiczna oraz nefrotoksyczność. W przypadku konieczności łączenia deksketoprofenu z lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, metotreksatem w dawkach <15 mg/tydzień, pentoksyfiliną, zydowudyną czy pochodnymi sulfonylomocznika, zalecana jest szczególna ostrożność, monitorowanie funkcji nerek, morfologii krwi oraz parametrów hemostazy. Dodatkowo, deksketoprofen może osłabiać działanie beta-adrenolityków i zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu, co wymaga kontroli klinicznej i laboratoryjnej.
Istotnym aspektem terapii deksketoprofenem jest bezwzględne unikanie spożywania alkoholu, który potęguje ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hepatotoksyczność oraz nasila depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do znacznego upośledzenia zdolności psychomotorycznych. W trakcie stosowania deksketoprofenu należy przeprowadzić dokładny wywiad farmakologiczny, uwzględniając wszystkie przyjmowane leki i substancje, aby zapobiec interakcjom i powikłaniom. W razie konieczności stosowania leków o potencjalnych interakcjach, wskazane jest wdrożenie odpowiedniego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego oraz rozważenie modyfikacji dawkowania lub alternatywnych metod leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z ryzykiem krwawień.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, hamowanie płytek krwi, heparyna, inhibitor ACE, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, metotreksat, miąższowe wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, mifepryston, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sól litu, sprzęganie z glukuronianami, sulfonamid, synteza prostaglandyn, takrolimus, zapalenie wątroby, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen 75 SR 75 mg
Diklofenak, w tym preparat Olfen 75 SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i funkcji nerek podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi i przeciwnadciśnieniowymi (beta-blokery, inhibitory ACE), ze względu na ryzyko osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego oraz nefrotoksyczności. Diklofenak może zwiększać stężenia digoksyny i litu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) i SSRI (fluoksetyna, sertralina) zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ponadto, diklofenak może nasilać toksyczność metotreksatu (zalecany odstęp minimum 24 godziny) oraz nefrotoksyczność cyklosporyny, co wymaga odpowiedniej kontroli i ewentualnej redukcji dawki. Współstosowanie z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć gastroprotekcję.
acenokumarol, beta-bloker, chinolon, cholestyramina, choroba wrzodowa, ciprofloksacyna, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, fenytoina, fluoksetyna, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, heparyna, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit farmakologia, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, paroksetyna, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby