Interakcje leku
Ketesse 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Deksketoprofen, aktywny składnik produktu leczniczego Ketesse, należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które charakteryzują się określonymi interakcjami z innymi produktami leczniczymi. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji deksketoprofenu z innymi lekami, z uwzględnieniem stopnia ich istotności klinicznej.¹

Jednoczesne stosowanie nie zalecane

Poniższe interakcje charakteryzują się wysokim ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków z deksketoprofenem nie jest zalecane:

• Inne NLPZ i duże dawki salicylanów (≥ 3 g/dobę) – jednoczesne podawanie kilku NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2, może poprzez działanie synergistyczne znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.²
• Leki przeciwzakrzepowe – deksketoprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna, ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza, hamowanie czynności płytek krwi oraz uszkodzenie błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy. Jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy prowadzić staranną obserwację kliniczną i regularnie monitorować parametry układu krzepnięcia.³
• Heparyny – występuje zwiększone ryzyko krwotoku z powodu hamowania czynności płytek krwi oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne.⁴
• Kortykosteroidy – jednoczesne stosowanie znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia.⁵
• Sole litu – deksketoprofen, podobnie jak inne NLPZ, może zwiększać stężenie litu we krwi do wartości toksycznych poprzez zmniejszenie jego wydalania przez nerki. Konieczne jest monitorowanie stężenia litu na początku terapii, podczas modyfikacji dawkowania oraz po zakończeniu leczenia deksketoprofenem.⁶
• Metotreksat w dużych dawkach (≥ 15 mg/tydzień) – zwiększone ryzyko toksycznego działania metotreksatu na układ krwiotwórczy w wyniku zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu przez deksketoprofen.⁷
• Pochodne hydantoin i sulfonamidy – może nastąpić nasilenie działania toksycznego tych substancji.⁸

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania środków ostrożności

Poniższe interakcje wymagają zachowania szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z deksketoprofenem:

• Leki moczopędne, inhibitory ACE, antybiotyki aminoglikozydowe i antagoniści receptora angiotensyny II – deksketoprofen może osłabiać działanie leków moczopędnych i hipotensyjnych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (szczególnie odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z tymi lekami może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, choć zazwyczaj jest to stan odwracalny. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek na początku leczenia oraz w regularnych odstępach czasu. Jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu we krwi.⁹
• Metotreksat w małych dawkach (< 15 mg/tydzień) – zwiększone ryzyko toksycznego działania metotreksatu na układ krwiotwórczy. Konieczna jest cotygodniowa kontrola morfologii krwi w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku.¹⁰
• Pentoksyfilina – zwiększone ryzyko krwawienia. Wymagana jest dokładna obserwacja kliniczna i częstsza kontrola czasu krwawienia.¹¹
• Zydowudyna – zwiększone ryzyko toksycznego działania na układ czerwonokrwinkowy. Może wystąpić ciężka niedokrwistość w okresie tygodnia od rozpoczęcia stosowania deksketoprofenu. Zaleca się kontrolę morfologii krwi i liczby retikulocytów w ciągu 1-2 tygodni od rozpoczęcia leczenia.¹²
• Pochodne sulfonylomocznika – deksketoprofen może nasilać działanie hipoglikemizujące tych leków poprzez wypieranie ich z połączeń z białkami osocza.¹³

Jednoczesne stosowanie wymagające uwzględnienia

Następujące interakcje wymagają uwzględnienia podczas jednoczesnego stosowania z deksketoprofenem:

• Leki beta-adrenolityczne – deksketoprofen może osłabiać ich działanie hipotensyjne poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn.¹⁴
• Cyklosporyna i takrolimus – deksketoprofen może nasilać działanie nefrotoksyczne tych leków poprzez wpływ na syntezę prostaglandyn nerkowych. Podczas leczenia skojarzonego należy regularnie kontrolować czynność nerek.¹⁵
• Leki trombolityczne – zwiększone ryzyko krwawienia.¹⁶
• Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – zwiększone ryzyko krwawienia z żołądka i (lub) dwunastnicy.¹⁷
• Probenecyd – może zwiększać stężenie deksketoprofenu w osoczu poprzez hamowanie wydalania cewkowego i sprzęgania z glukuronianami. Może być konieczna modyfikacja dawki deksketoprofenu.¹⁸
• Glikozydy nasercowe – deksketoprofen może zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu.¹⁹
• Mifepryston – istnieje teoretyczne ryzyko, że deksketoprofen może zmieniać skuteczność mifeprystonu. Jednakże ograniczone dane wskazują, że jednoczesne stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyn nie wpływa negatywnie na działanie mifeprystonu lub prostaglandyn na dojrzewanie szyjki macicy i kurczliwość macicy oraz nie zmniejsza skuteczności klinicznej farmakologicznego przerwania ciąży.²⁰
• Antybiotyki chinolonowe – dane z badań na zwierzętach wskazują, że duże dawki chinolonów podawane jednocześnie z NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek.²¹
• Tenofowir – jednoczesne stosowanie deksketoprofenu może zwiększać stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny w osoczu. Należy monitorować czynność nerek w celu kontroli potencjalnego synergicznego wpływu na funkcję nerek.²²
• Deferazyroks – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko toksycznego wpływu na przewód pokarmowy. Wymagane jest ścisłe monitorowanie kliniczne pacjentów stosujących terapię skojarzoną.²³
• Pemetreksed – jednoczesne stosowanie może zmniejszać eliminację pemetreksedu, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu wyższych dawek deksketoprofenu. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 45-79 ml/min) nie należy stosować jednocześnie pemetreksedu z deksketoprofenem na 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu.²⁴

Interakcje deksketoprofenu z alkoholem

Alkohol etylowy (etanol) może wchodzić w istotne interakcje z deksketoprofenem, zwiększając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego. Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie deksketoprofenu znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego oraz owrzodzeń żołądka i dwunastnicy.²⁵

Mechanizm tej interakcji polega na:

• Synergistycznym działaniu drażniącym na błonę śluzową przewodu pokarmowego
• Zwiększeniu ryzyka krwawień z powodu jednoczesnego działania alkoholu i deksketoprofenu na układ krzepnięcia
• Osłabieniu mechanizmów obronnych błony śluzowej żołądka przez alkohol, co potęguje działanie drażniące NLPZ

W związku z powyższym, podczas terapii deksketoprofenem zaleca się całkowitą abstynencję alkoholową, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz innych układów.

Tabela interakcji deksketoprofenu