lizynopryl
Lizynopryl to długo działający inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE-I), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Jest jednym z nielicznych ACE-I, które nie wymagają metabolicznej aktywacji w wątrobie, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby bez konieczności modyfikacji dawki.
Mechanizm działania lizynoprylu polega na hamowaniu enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia wytwarzania angiotensyny II i aldosteronu. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie obciążenia następczego serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Dodatkowo lizynopryl wykazuje działanie nefroprotekcyjne, szczególnie u pacjentów z cukrzycą i nefropatią cukrzycową.
W praktyce klinicznej lizynopryl stosuje się w dawkach od 2,5 do 40 mg na dobę, zwykle w jednej dawce dobowej. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: suchy kaszel, hiperkaliemia, hipotonia oraz rzadziej występujący obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych oraz u pacjentów z wcześniejszą historią obrzęku naczynioruchowego po ACE-I.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lisinopril Grindeks 20 mg
Lisinopril Grindeks, zawierający lizynopryl w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat. Lek dostępny jest w formie tabletek o różnych średnicach (od 6 do 10 mm) z liniami podziału ułatwiającymi dawkowanie. Wskazania obejmują monoterapię lub terapię skojarzoną nadciśnienia, leczenie objawowej niewydolności serca u dorosłych, krótkotrwałą terapię (6 tygodni) po ostrym zawale mięśnia sercowego (rozpoczęcie w ciągu 24 godzin od incydentu) oraz nefropatię cukrzycową u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadciśnieniem tętniczym. Lizynopryl wykazuje działanie nefroprotekcyjne poprzez redukcję ciśnienia wewnątrzkłębuszkowego i białkomoczu, co spowalnia progresję uszkodzenia nerek i zmniejsza ryzyko niewydolności nerek.
agranulocytoza, badanie laboratoryjne, beta-adrenolityk, białkomocz, choroba nerek, choroba tkanki łącznej, ciśnienie wewnątrzkłębuszkowe, działanie nefroprotekcyjne, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, leczenie nerkozastępcze, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lizynopryl, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał mięśnia sercowego, przebudowa lewej komory serca, remodeling serca, schyłkowa niewydolność nerek, wada zastawkowa, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ranopril 20 mg
Ranopril to produkt leczniczy zawierający lizynopryl dwuwodny jako substancję czynną, dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg lizynoprylu. Substancje pomocnicze obejmują mannitol (w ilościach 25 mg, 50 mg i 46 mg odpowiednio dla dawek 5 mg, 10 mg i 20 mg), wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobię kukurydzianą, skrobię kukurydzianą żelowaną, magnezu stearynian oraz barwniki (żółty tlenek żelaza dla wszystkich dawek i czerwony tlenek żelaza tylko dla dawki 20 mg). Tabletki są podzielne, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, a ich charakterystyczny wygląd ułatwia identyfikację poszczególnych dawek.
blister PVC/Al/PVDC, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia kukurydziana żelowana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka podzielna, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Interakcje leku – Lisinopril Grindeks 20 mg
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne klinicznie, zwłaszcza u pacjentów stosujących politerapię. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie lizynoprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co prowadzi do podwójnej blokady układu RAA i zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także stosowanie lizynoprylu z sakubitrilem/walsartanem oraz inhibitorami mTOR (temsirolimus, sirolimus, ewerolimus) ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) zwiększa ryzyko hiperkaliemii, natomiast z diuretykami powodującymi utratę potasu może łagodzić hipokaliemię. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, trimetoprimu/kotrimoksazolu, cyklosporyny czy heparyny.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, choroba współistniejąca, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, doustny lek hipoglikemizujący, dysfagia, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, insulina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trombolityczny, lit, lizynopryl, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, politerapia, preparat złota, sakubitryl walsartan, sirolimus, sodu aurotiojabłczan, spironolakton, sympatykomimetyk, temsirolimus, tiazydowy lek moczopędny, tkankowy aktywator plazminogenu, triamteren, triazotan glicerolu, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodilatator, wildagliptyna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LisiHEXAL 10 10 mg
Lizynopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ogólną farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w standardowych parametrach toksykologicznych. Lizynopryl jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg (produkty LisiHEXAL), a jego stosowanie w warunkach klinicznych jest uzasadnione na podstawie dostępnych danych przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, laktacja, lizynopryl, niedociśnienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, profil bezpieczeństwa, przepływ krwi przez łożysko, przetrwały przewód tętniczy, rozwój płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lisinopril Grindeks 10 mg
Przedawkowanie lizynoprylu, inhibitora ACE, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, takich jak istotne niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), niewydolność nerek oraz objawy neurologiczne i oddechowe (hiperwentylacja, zawroty głowy, kaszel). Klinicznie istotne są zarówno tachykardia i bradykardia, jak i kołatanie serca, które mogą wskazywać na zaburzenia rytmu. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji, gdyż mogą prowadzić do zagrożenia życia. Warto podkreślić, że dane dotyczące toksyczności lizynoprylu u ludzi są ograniczone, co komplikuje postępowanie terapeutyczne.
amina katecholowa, angiotensyna II, bradykardia, dysfagia, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, odruch gardłowy, parametr biochemiczny, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, resuscytacja płynowa, rozrusznik serca, saturacja tlenu, tachykardia, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Lisinoratio 20 20 mg
Lizynopryl, substancja czynna preparatu Lisinoratio 20, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Pokarm nie wpływa na jego biodostępność, co umożliwia podawanie niezależnie od posiłków. Nadmierne spożycie soli kuchennej może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe lizynoprylu. Leki moczopędne nasilają efekt hipotensyjny, co wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. NLPZ, w tym inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie hipotensyjne i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub zmniejszoną objętością płynów. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Preparaty zawierające potas oraz leki oszczędzające potas mogą powodować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy.
antagonista receptora angiotensyny II, biodostępność, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, ewerolimus, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, insulina, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, preparat potasu, sakubitryl, sól litu, sól złota, syrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Toralis 10 mg + 5 mg
Toralis to lek złożony zawierający lizynopryl dwuwodny oraz torasemid, dostępny w czterech dawkach: 10 mg+5 mg, 10 mg+10 mg, 20 mg+5 mg oraz 20 mg+10 mg. Jest wskazany wyłącznie dla dorosłych pacjentów jako leczenie zastępcze u osób z zastoinową niewydolnością serca, u których wcześniej uzyskano stabilizację kliniczną przy jednoczesnym stosowaniu lizynoprylu i torasemidu w oddzielnych tabletkach, w dawkach odpowiadających zawartości substancji czynnych w Toralis. Lek jest również zalecany u pacjentów ze współistniejącym nadciśnieniem tętniczym pierwotnym, pod warunkiem osiągnięcia odpowiedniej kontroli objawów niewydolności serca i ciśnienia tętniczego podczas wcześniejszej terapii dwoma oddzielnymi preparatami.
ciśnienie tętnicze, leczenie zastępcze, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, objawy niewydolności serca, obrzęk, redukcja obrzęków, schemat dawkowania, stabilizacja stanu klinicznego, torasemid, zalecenia terapeutyczne, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Toralis
Produkt leczniczy Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z obniżoną objętością krwi krążącej (np. stosujących diuretyki, na diecie niskosodowej, dializowanych, z biegunką lub wymiotami) oraz u chorych z niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi. W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej i ewentualne podanie 0,9% roztworu NaCl dożylnie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i ciężką niewydolnością serca może dojść do odwracalnego wzrostu stężenia kreatyniny i mocznika oraz ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza przy obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych. Konieczne jest regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz morfologii krwi, ze względu na ryzyko neutropenii, agranulocytozy i hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek lub stosujących leki oszczędzające potas.
afereza lipoprotein, agranulocytoza, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk, dna moczanowa, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, morfologia krwi, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, piorunujące zapalenie wątroby, torasemid, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Działania niepożądane
Lizynopryl, inhibitor ACE, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz profilaktyce powikłań po zawale mięśnia sercowego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują suchy kaszel (5%), zawroty głowy i ból głowy (8%), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i wymioty. Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające, jednak istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak obrzęk naczynioruchowy (rzadko), który może zagrażać życiu, szczególnie gdy dotyczy głośni i krtani. Inne istotne działania niepożądane to zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, neutropenia), zaburzenia czynności nerek (często), hiperkaliemia (1-10/1000 pacjentów), a także rzadkie przypadki zapalenia wątroby i niewydolności wątroby. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym stężenia kreatyniny, mocznika, potasu oraz enzymów wątrobowych, jest zalecane, zwłaszcza na początku terapii i po zwiększeniu dawki.
agranulocytoza, bezmocz, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, depresja, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, lizynopryl, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, udar mózgu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, zespół TEN - Leksykon leków
Interakcje leku – Ranopril 5 mg
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z lekami moczopędnymi (np. hydrochlorotiazyd, furosemid) nasila efekt przeciwnadciśnieniowy, co wymaga modyfikacji dawkowania i monitorowania ciśnienia tętniczego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie hipotensyjne lizynoprylu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hipowolemią lub w podeszłym wieku. Jednoczesne stosowanie leków blokujących układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takich jak antagoniści receptora angiotensyny II czy aliskiren, jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas (spironolakton, triamteren), suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
amiloryd, anestetyk wziewny, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, biodostępność, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, ewerolimus, furosemid, glikokortykosteroid, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, kotrimoksazol, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, lizynopryl, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, podwójna blokada układu RAA, propranolol, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, sodu aurotiojabłczan, sole litu, sole złota, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węglan litu, wildagliptyna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lisinoratio 10 10 mg
Lizynopryl (Lisinoratio) stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego może powodować objawy niedociśnienia, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz omdlenia, które znacząco upośledzają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko tych działań niepożądanych jest szczególnie wysokie w początkowym okresie terapii oraz przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, który potęguje efekt hipotensyjny leku. Zaleca się, aby lekarze informowali pacjentów o konieczności zachowania ostrożności, a w razie potrzeby całkowitego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w pierwszych dniach i tygodniach leczenia.
działanie hipotensyjne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, Lisinoratio, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie tętnicze, objawy niedociśnienia, omdlenie, początkowy okres leczenia, sprawność psychofizyczna, terapia lizynoprylem, tolerancja leku, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lisinoratio 20 20 mg
Lizynopryl, substancja czynna leku Lisinoratio, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i jest przeciwwskazany w ciąży oraz okresie karmienia piersią ze względu na wysokie ryzyko poważnych powikłań płodowych i noworodkowych. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę testem ciążowym oraz zapewnić skuteczną antykoncepcję. Stosowanie lizynoprylu w pierwszym trymestrze wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wrodzonych wad rozwojowych, natomiast w drugim i trzecim trymestrze może prowadzić do ciężkich zaburzeń, takich jak hipotonia, niewydolność nerek, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, a także małowodzie, które może skutkować przykurczami kończyn, deformacjami twarzoczaszki i niedorozwojem płuc. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii lizynoprylem, lek należy niezwłocznie odstawić i zastąpić bezpieczniejszą alternatywą.
deformacja twarzoczaszki, dializa otrzewnowa, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, Lisinoratio, lizynopryl, małowodzie, niedociśnienie, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, płyn owodniowy, przykurcz kończyn, skąpomocz, test ciążowy, transfuzja wymienna, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Toralis 10 mg + 5 mg
Lizynopryl, składnik aktywny produktu Toralis, charakteryzuje się maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po około 7 godzinach od podania doustnego oraz niskim wiązaniem z białkami osocza (~10% z ACE). Nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej głównie przez nerki, z efektywnym okresem półtrwania w fazie kumulacji wynoszącym 12,6 godziny. W warunkach niewydolności nerek obserwuje się znaczące wydłużenie ekspozycji (4,5-krotny wzrost AUC przy klirensie kreatyniny 5-30 ml/min), a lizynopryl jest skutecznie usuwany podczas hemodializy (redukcja stężenia o 60% w ciągu 4 godzin). U pacjentów z marskością wątroby i niewydolnością serca stwierdza się odpowiednio 30% zmniejszenie wchłaniania i 125% wzrost ekspozycji na lek. U osób starszych obserwuje się około 60% wzrost AUC w porównaniu z młodszymi pacjentami.
biodostępność, biorównoważność, diuretyk, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, hemodializa, inhibitor ACE, interakcja farmakokinetyczna, kanalik nerkowy, klirens dializy, klirens kreatyniny, lizynopryl, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, torasemid, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranopril 5 mg
Lizynopryl, substancja czynna leku Ranopril, jest podawany doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia leku w organizmie. U dorosłych z nadciśnieniem samoistnym, nieprzyjmujących leków moczopędnych, dawka początkowa wynosi 10 mg, a dawka podtrzymująca zwykle mieści się w zakresie 20-40 mg/dobę, z maksymalną dawką do 80 mg/dobę. U dzieci w wieku 6-16 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg/dobę dla masy ciała 20-<50 kg oraz 5 mg/dobę dla masy ≥50 kg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 20 mg i 40 mg/dobę. W przypadku niewydolności nerek dawki należy dostosować do klirensu kreatyniny: 5-10 mg dla klirensu 30-70 ml/min, 2,5-5 mg dla 10-30 ml/min oraz 2,5 mg dla klirensu <10 ml/min, z uwzględnieniem dializoterapii. U pacjentów z niewydolnością serca początkowa dawka to 2,5 mg/dobę, a dawki podtrzymujące wynoszą 5-20 mg/dobę, z zaleceniem nie zwiększania dawek o więcej niż 10 mg jednorazowo.
ciężka niewydolność nerek, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dializoterapia, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stężenie kreatyniny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Skopryl Plus 20 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Skopryl Plus, zawierający 20 mg lizynoprylu w postaci dwuwodnej oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, nie był przedmiotem specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, znane działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, mogą istotnie upośledzać percepcję przestrzenną, czas reakcji oraz koncentrację, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka pacjenta, takie jak wiek, choroby współistniejące, interakcje lekowe oraz charakter pracy zawodowej, i poinformować pacjenta o konieczności obserwacji własnych reakcji na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz przy zmianie dawkowania.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane leku, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, lek o działaniu ośrodkowym, lizynopryl, lizynopryl z hydrochlorotiazydem, proces terapeutyczny, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, spadek ciśnienia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Toralis 10 mg + 10 mg
Toralis to lek w postaci tabletek, łączący inhibitor konwertazy angiotensyny (lizynopryl) z diuretykiem pętlowym (torasemid), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu + 5 mg torasemidu, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Każda tabletka zawiera lizynopryl w formie dwuwodnej oraz odpowiednią dawkę torasemidu, a także substancje pomocnicze takie jak mannitol, skrobia kukurydziana i celuloza mikrokrystaliczna, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i mechaniczne tabletek. Tabletki różnią się wyglądem i wielkością, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk pętlowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, mannitol, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka, torasemid - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lisinoratio 10 10 mg
Lizynopryl (Lisinoratio 5, 10, 20 mg) jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu oraz powikłań takich jak hipotonia, niewydolność nerek, hiperkaliemia i hipoplazja kości czaszki, szczególnie w II i III trymestrze. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę i zapewnić skuteczną antykoncepcję. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie lizynoprylem należy natychmiast przerwać i zastosować alternatywną terapię nadciśnienia. Monitorowanie płodu powinno obejmować seryjne badania ultrasonograficzne w celu oceny ilości płynu owodniowego, gdyż małowodzie może prowadzić do deformacji twarzoczaszki, przykurczy kończyn i niedorozwoju płuc.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, deformacja twarzoczaszki, dializa otrzewnowa, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotonia, inhibitor ACE, Lisinoratio, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, przykurcz kończyn, skąpomocz, transfuzja wymienna, wiek rozrodczy, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinoratio 5 5 mg
Lizynopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE inhibitor, ATC: C09AA03), działa poprzez hamowanie przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. W badaniach klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym obserwowano niewielki wzrost stężenia potasu w surowicy (<0,1 mEq/l średnio), choć u około 10% pacjentów wzrost ten przekraczał 0,5 mEq/l. Lizynopryl skutecznie obniża ciśnienie tętnicze bez wywoływania odruchowej tachykardii, z działaniem rozpoczynającym się po 1-2 godzinach i utrzymującym się przez 24 godziny po podaniu dawki. U pacjentów pediatrycznych (6-16 lat) dawki od 0,625 mg do 40 mg raz na dobę wykazały zależne od dawki i trwałe działanie przeciwnadciśnieniowe. Lek jest dobrze tolerowany także u osób starszych (≥65 lat) oraz u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym i niewydolnością serca, gdzie poprawia hemodynamikę i tolerancję wysiłku bez odruchowej tachykardii.
albuminuria, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa, hemoglobina glikowana, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotonia, hipotonia długotrwała, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kora nadnerczy, lek moczopędny tiazydowy, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, naparstnica, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość wyrzutowa serca, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, retinopatia, śródbłonek naczyń, stężenie potasu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstriktor, wstrząs kardiogenny, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to złożony preparat antyhipertensyjny zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), dostępny w trzech dawkach: 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 20 mg + 5 mg. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, szczególnie jako terapia substytucyjna u osób, u których ciśnienie jest już kontrolowane przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji w osobnych preparatach. Preparat umożliwia uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić compliance, zachowując jednocześnie skuteczność terapeutyczną dzięki synergicznemu działaniu obu składników aktywnych o odmiennych mechanizmach działania.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze krwi, compliance, działanie przeciwnadciśnieniowe, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie substytucyjne, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, monoterapia, pierwotne nadciśnienie tętnicze, podwyższone ciśnienie tętnicze, preparat złożony, produkt leczniczy, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, synergia działania, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – LisiHEXAL 20 20 mg
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko poważnych powikłań płodowych i noworodkowych, zwłaszcza przy ekspozycji w drugim i trzecim trymestrze. Do najważniejszych zagrożeń należą: niedociśnienie tętnicze u noworodka, niedorozwój czaszki, bezmocz, niewydolność nerek oraz ryzyko zgonu. Szczególnie istotnym powikłaniem jest małowodzie, które prowadzi do przykurczu kończyn, zniekształcenia twarzoczaszki oraz niedorozwoju płuc. Ponadto, stosowanie lizynoprylu w pierwszym trymestrze wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej lizynopryl, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz systematyczne monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych i innych metod diagnostycznych.
bezmocz, farmakoterapia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przetrwały przewód tętniczy, przykurcz kończyn, trymestr ciąży, wada wrodzona, wcześniactwo, zniekształcenie twarzoczaszki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toralis 20 mg + 10 mg
Lek Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lizynopryl, torasemid lub pochodne sulfonylomocznika, a także ciąża i karmienie piersią ze względu na ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu. Nie należy stosować Toralis u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zwłaszcza po inhibitorach ACE, oraz u osób z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazane jest także łączenie leku z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Torasemid wymaga zachowanego przepływu nerkowego, dlatego lek jest przeciwwskazany przy bezmoczu, śpiączce wątrobowej, niedociśnieniu tętniczym, hipowolemii oraz zaburzeniach elektrolitowych takich jak hiponatremia i hipokaliemia. Dodatkowo, ciężkie zaburzenia oddawania moczu, np. z powodu przerostu gruczołu krokowego, stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko zatrzymania moczu.
agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, diuretyk pętlowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lizynopryl, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pętla Henlego, prokainamid, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, stenoza tętnicy nerkowej, sulfonylomocznik, toczeń rumieniowaty układowy, torasemid, zaawansowana niewydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Dawkowanie i sposób podawania
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz powikłań kardiologicznych. Standardowa dawka początkowa u pacjentów z nadciśnieniem bez leków moczopędnych wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a maksymalna dawka dobowa to 40 mg. U pacjentów przyjmujących diuretyki lub z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym zaleca się niższe dawki początkowe (2,5-5 mg) oraz ścisłą kontrolę ciśnienia tętniczego. W niewydolności serca dawka początkowa to 2,5 mg, z podtrzymującymi dawkami 5-20 mg, a leczenie powinno być rozpoczęte w warunkach szpitalnych. W przypadku zawału serca leczenie rozpoczyna się do 24 godzin od zdarzenia, z dawkami stopniowo zwiększanymi od 2,5-5 mg do 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią dawka początkowa wynosi 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg w celu kontroli ciśnienia rozkurczowego poniżej 90 mmHg.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dializoterapia, działanie hipotensyjne, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, naparstnica, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pętlowy lek moczopędny, stężenie lizynoprylu, torasemid, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dironorm 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie Dironormu jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie lizynoprylu na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodków. W I trymestrze stosowanie nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne dotyczące teratogenności są niejednoznaczne. Amlodypina nie ma potwierdzonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ przy dużych dawkach. W przypadku narażenia na lizynopryl od II trymestru zaleca się wykonanie USG oceniającego czynność nerek i czaszki płodu oraz monitorowanie noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, badanie USG, ból głowy, Dironorm, drugi trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lizynopryl, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, terapia przeciwnadciśnieniowa, trzeci trymestr ciąży, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Dironorm 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Lizynopryl w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza inhibitorami RAAS, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz inhibitorami obojętnej endopeptydazy (np. sakubitryl/walsartan) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie lizynoprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie lizynoprylu z litem może prowadzić do toksyczności litu, a z NLPZ (w tym ASA ≥ 3 g/dobę) do osłabienia działania hipotensyjnego i ryzyka pogorszenia funkcji nerek. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu, litu oraz funkcji nerek, a także ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczy, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, doustny lek hipoglikemizujący, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, inhibitor proteazy, ko-trimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lizynopryl, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, sakubitryl walsartan, sympatykomimetyk, symwastatyna, takrolimus, tkankowy aktywator plazminogenu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LisiHEXAL 5 5 mg
Przedkliniczne badania lizynoprylu, substancji czynnej preparatu LisiHEXAL, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku w standardowych testach farmakologicznych i toksykologicznych. Nie stwierdzono znaczących działań niepożądanych po podaniu wielokrotnym, a także braku ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego czy zwiększonego ryzyka nowotworów. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania lizynoprylu u dorosłych pacjentów w warunkach klinicznych, z wyjątkiem szczególnych grup pacjentów, gdzie konieczna jest ostrożność.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl, niedociśnienie, niedokrwienie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, rozwój czaszki płodu, rozwój płodowy, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Toralis 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy) w dawkach 10 mg+5 mg, 10 mg+10 mg, 20 mg+5 mg oraz 20 mg+10 mg, może wywierać łagodny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii, przy zmianie dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu, które potęguje ryzyko działań niepożądanych. Objawy takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy omdlenia, będące najczęściej konsekwencją hipotensji, mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo pacjenta podczas prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności samoobserwacji i wstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia tych objawów.
diuretyk pętlowy, efekt hipotensyjny, indywidualna wrażliwość pacjenta, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, lizynopryl, lizynopryl i torasemid, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, omdlenie, ortostatyczne spadki ciśnienia, początkowy okres terapii, Toralis, torasemid, utrata przytomności, zaburzenia percepcji głębi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmiana dawkowania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranopril 20 mg
Przedawkowanie lizynoprylu, substancji czynnej leku Ranopril (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), manifestuje się przede wszystkim znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi (hipotensją), co wynika z nasilonego działania inhibitora ACE prowadzącego do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia obciążenia następczego. Hipotensja może skutkować zaburzeniami układu krążenia, w tym hipoperfuzją narządów, co stanowi poważne zagrożenie dla funkcjonowania organizmu. Objawy te wymagają szybkiej diagnostyki i interwencji, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń hemodynamicznych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinoratio 10 10 mg
Produkt leczniczy Lisinoratio (lizynopryl), będący inhibitorem ACE, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zawroty i bóle głowy (≥1/10), kaszel oraz objawy ortostatyczne, w tym niedociśnienie. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu (≥1/10000 do <1/1000), a bardzo rzadko poważne powikłania, w tym zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistości hemolityczne, małopłytkowość, leukopenię, neutropenię i agranulocytozę (<1/10000). W zakresie układu sercowo-naczyniowego zgłaszano incydenty zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu (≥1/1000 do <1/100), prawdopodobnie wtórne do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka. Częstość występowania innych działań, takich jak hipoglikemia, dna, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), jest nieznana lub bardzo rzadka. W badaniach laboratoryjnych obserwowano m.in. hiperkaliemię, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz zaburzenia elektrolitowe.
agranulocytoza, bezmocz, dezorientacja, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół autoimmunologiczny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Toralis 20 mg + 5 mg
Preparat Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), jest wskazany do leczenia zastępczego u dorosłych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca oraz u pacjentów ze współistniejącym nadciśnieniem tętniczym pierwotnym, pod warunkiem wcześniejszej stabilizacji klinicznej i kontroli objawów przy stosowaniu tych substancji w oddzielnych preparatach. Terapia preparatem Toralis nie jest terapią początkową, a jedynie kontynuacją leczenia, co wymaga potwierdzonej skuteczności i tolerancji lizynoprylu i torasemidu podawanych w identycznych dawkach. Lek dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu + 5 mg torasemidu, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, co umożliwia precyzyjne dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
ciśnienie tętnicze, compliance, dawkowanie, diuretyk pętlowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola objawów, leczenie zastępcze, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, obrzęk, preparat złożony, substancja czynna, tabletka, terapia kontynuacyjna, torasemid, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LisiHEXAL 20 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lizynoprylu, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Jednakże, jako przedstawiciel inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), lizynopryl wykazuje wyraźne działanie teratogenne w odniesieniu do późnego rozwoju płodowego. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów, wady wrodzone, zwłaszcza dotyczące rozwoju czaszki, działanie fetotoksyczne, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co wskazuje na istotne zaburzenia w rozwoju układu sercowo-naczyniowego płodu.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, LisiHEXAL, lizynopryl, niedociśnienie, niedokrwienie, niedotlenienie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, perfuzja maciczno-łożyskowa, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, rozwój czaszki płodu, śmierć płodu, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lisinopril Grindeks
Lisinopril Grindeks, zawierający lizynopryl dwuwodny, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. po leczeniu moczopędnym, diecie niskosodowej, dializie, biegunce), ciężkim nadciśnieniu reninozależnym oraz niewydolności serca, szczególnie z towarzyszącą niewydolnością nerek. U tych pacjentów konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki. Niedociśnienie objawowe wymaga ułożenia pacjenta w pozycji leżącej i ewentualnego dożylnego podania soli fizjologicznej. W przypadku niewydolności serca, nawet przy prawidłowym lub niskim ciśnieniu, możliwe jest dalsze obniżenie ciśnienia po podaniu leku, co zwykle nie wymaga przerwania terapii, chyba że niedociśnienie stanie się objawowe. Leczenie nie powinno być rozpoczynane u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i ciśnieniem skurczowym ≤ 100 mmHg lub we wstrząsie kardiogennym, a dawki należy odpowiednio modyfikować w pierwszych 3 dniach po zawale (np. dawka podtrzymująca do 5 mg lub 2,5 mg, odstawić przy ciśnieniu < 90 mmHg utrzymującym się ponad godzinę).
białkomocz, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk pętlowy, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leczenie moczopędne, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie reninozależne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, ostra niewydolność nerek, sól fizjologiczna, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dironorm 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Dironorm to preparat doustny zawierający kombinację lizynoprylu i amlodypiny w trzech dawkach: 10 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny. Substancje czynne występują odpowiednio w postaci lizynoprylu dwuwodnego i amlodypiny bezylanu. Tabletki różnią się wyglądem i wymiarami, a dawka 10 mg + 5 mg posiada linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie do podziału na równe dawki. Produkt zawiera również sód w postaci karboksymetyloskrobi sodowej typu A, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian, wpływające na właściwości farmaceutyczne tabletek.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – LisiHEXAL 20 20 mg
Lizynopryl, substancja czynna preparatu LisiHEXAL dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, charakteryzuje się około 25% biodostępnością po podaniu doustnym, niezależną od obecności pokarmu. Lek nie wiąże się z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych na poziomie wypierania z wiązań białkowych. Nie ulega metabolizmowi, jest wydalany w postaci niezmienionej głównie przez nerki. Maksymalne stężenie w surowicy osiąga po 6-8 godzinach, a efektywny okres półtrwania wynosi około 12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. U osób starszych (>65 lat) obserwuje się zwiększone stężenia leku, co wiąże się z obniżonym klirensem nerkowym, szczególnie w przypadku współistniejącej niewydolności serca.
AUC, Cmax, enzym wątrobowy, farmakokinetyka leku, klirens nerkowy, konwertaza angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, LisiHEXAL, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, podanie doustne, stężenie stacjonarne, stężenie w surowicy, wskaźnik przesączania kłębuszkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranopril 5 mg
Ranopril, zawierający lizynopryl dwuwodny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i wymaga szczegółowej analizy przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lizynopryl lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (25 mg w dawce 5 mg, 50 mg w 10 mg, 46 mg w 20 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE lub z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym, u których stosowanie Ranoprylu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nawrotu lub nasilenia objawów. Lek jest również przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią z powodu ryzyka uszkodzenia nerek płodu, hipotensji, hipoplazji czaszki oraz przenikania lizynoprylu do mleka matki.
aliskiren, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor neprylizyny, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, mannitol, obrzęk naczynioruchowy, Ranopril, sakubitryl, walsartan, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT jest wskazany u dorosłych pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, szczególnie gdy monoterapia jest nieskuteczna lub wymagana jest jednoczesna modulacja dwóch mechanizmów obniżania ciśnienia krwi – inhibitora konwertazy angiotensyny (lizynopryl) oraz blokera kanałów wapniowych (amlodypina). Ponadto preparat jest zalecany jako terapia substytucyjna u pacjentów, którzy wcześniej stosowali lizynopryl i amlodypinę w oddzielnych formach, w dawkach odpowiadających zawartym w produkcie złożonym. Dostępne dawki to: 10 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny, z czego jedynie tabletka 20 mg + 10 mg posiada linię podziału umożliwiającą równomierne dzielenie dawki.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, dawkowanie, działanie hipotensyjne, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, preparat złożony, terapia substytucyjna, wiek podeszły, wielochorobowość - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dironorm 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie Dironormu, zawierającego lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego, wstrząsu krążeniowego, zaburzeń elektrolitowych oraz niewydolności nerek. Objawy kliniczne obejmują tachykardię (często odruchową przy amlodypinie), bradykardię (lizynopryl), kołatanie serca, hiperwentylację, zawroty głowy, niepokój oraz kaszel. Szczególnie istotne jest ryzyko opóźnionego (24-48 godzin) niekardiogennego obrzęku płuc po przedawkowaniu amlodypiny, wymagającego wsparcia oddechowego. Monitorowanie funkcji nerek (stężenie kreatyniny), równowagi wodno-elektrolitowej oraz parametrów życiowych jest kluczowe w opiece nad pacjentem.
amlodypina, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, błona poliakrylonitrylowa, bradykardia, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, katecholamina, kołatanie serca, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, odruchowa tachykardia, pozycja przeciwwstrząsowa, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lisinoratio 5 5 mg
Przedawkowanie lizynoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w preparacie Lisinoratio (dawki 5 mg, 10 mg, 20 mg), prowadzi do nasilonego działania hipotensyjnego poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych i zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dominującym objawem jest gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może skutkować hipotensją ortostatyczną, zawrotami głowy, zaburzeniami świadomości, tachykardią odruchową, oligurią lub anurią oraz zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hiperkaliemią. Mechanizmy te wynikają z niedostatecznego ukrwienia mózgu i nerek oraz zaburzeń kompensacyjnych układu krążenia.
angiotensyna II, bilansowanie płynów, ciśnienie tętnicze krwi, diureza godzinowa, działanie hipotensyjne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, lizynopryl, oliguria, receptor angiotensynowy, rozszerzenie naczyń, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wlew dożylny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lisinopril Grindeks
Stosowanie lizynoprilu (Lisinopril Grindeks) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób z zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (np. intensywne leczenie moczopędne, dieta niskosodowa, dializoterapia, utrata płynów) oraz u pacjentów z niewydolnością serca, szczególnie przy dużych dawkach diuretyków pętlowych, hiponatremii lub zaburzeniach czynności nerek. Niedociśnienie objawowe wymaga ułożenia pacjenta w pozycji leżącej i ewentualnego dożylnego uzupełnienia soli fizjologicznej. Przemijające niedociśnienie nie jest przeciwwskazaniem do kontynuacji terapii, jednak w przypadku objawowego niedociśnienia konieczne może być zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, zwłaszcza przy ciśnieniu skurczowym ≤100 mmHg, wstrząsie kardiogennym oraz w pierwszych 3 dobach po zawale, gdzie dawkę należy odpowiednio redukować lub odstawić lek przy utrzymującym się niedociśnieniu (ciśnienie skurczowe <90 mmHg przez ponad godzinę).
białkomocz, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk pętlowy, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leczenie moczopędne, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze reninozależne, niepowikłane nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, sól fizjologiczna, stężenie potasu, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lisinopril Grindeks 5 mg
Lisinopril Grindeks, zawierający lizynopryl dwuwodny, jest inhibitorem ACE dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Lek wykazuje szczególne korzyści u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z cukrzycą lub niewydolnością serca. W niewydolności serca preparat zmniejsza obciążenie następcze, poprawiając rzut serca i wydolność wysiłkową, co wymaga monitorowania funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza w początkowej fazie terapii. Ponadto, lizynopryl jest wskazany w krótkoterminowym leczeniu (6 tygodni) po zawale mięśnia sercowego, rozpoczynanym do 24 godzin od incydentu u pacjentów stabilnych hemodynamicznie, aby ograniczyć remodelowanie lewej komory i zmniejszyć ryzyko niewydolności serca. W nefropatii cukrzycowej typu 2 z nadciśnieniem lek działa nefroprotekcyjnie, redukując ciśnienie wewnątrzkłębuszkowe i białkomocz, co spowalnia progresję uszkodzenia nerek.
beta-bloker, białkomocz, ciśnienie wewnątrzkłębuszkowe, cukrzyca typu 2, diuretyk, funkcja nerek, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, ostry zawał mięśnia sercowego, przebudowa lewej komory serca, rzut serca, skurczowe ciśnienie krwi, stężenie elektrolitów, terapia skojarzona, trombolityk, układ renina-angiotensyna-aldosteron, włóknienie, wydolność wysiłkowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ranopril 20 mg
Lizynopryl, substancja czynna preparatu Ranopril dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Lek ten może powodować działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz omdlenia, które najczęściej wynikają z niedociśnienia tętniczego indukowanego przez lek. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie leczenia oraz po spożyciu alkoholu, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone. Wskazane jest, aby pacjenci unikali prowadzenia pojazdów w pierwszych dniach terapii oraz całkowicie powstrzymali się od jazdy po jednoczesnym spożyciu alkoholu i przyjęciu leku.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranopril 20 mg
Ranopril (lizynopryl) jest podawany raz na dobę, niezależnie od posiłków. Dawkowanie u dzieci z nadciśnieniem tętniczym zależy od masy ciała: dla dzieci 20-<50 kg dawka początkowa wynosi 2,5 mg/dobę, maksymalna 20 mg/dobę; dla dzieci ≥50 kg dawka początkowa to 5 mg/dobę, maksymalna 40 mg/dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy dostosować do klirensu kreatyniny (np. ≤30 ml/min dawka początkowa 2,5-5 mg). W nadciśnieniu samoistnym dawka początkowa to 10 mg, a dawka podtrzymująca zwykle 20-40 mg/dobę, z maksymalną dawką 80 mg/dobę, choć wyższe dawki nie zwiększają skuteczności. U pacjentów z niewydolnością serca początkowa dawka wynosi 2,5 mg, a dawki podtrzymujące 5-20 mg/dobę, dostosowywane co 4 tygodnie. W przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego leczenie rozpoczyna się od 5 mg, stopniowo zwiększając do 10 mg/dobę przez 6 tygodni, z modyfikacją dawki u pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym (≤120 mmHg). U pacjentów dializowanych lizynopryl jest eliminowany podczas hemodializy, dlatego dawkę podaje się po zabiegu.
beta-adrenolityk, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca insulinoniezależna, dializoterapia, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, nitrogliceryna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Toralis 10 mg + 5 mg
Toralis to lek w formie tabletek, łączący lizynopryl (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) – inhibitor konwertazy angiotensyny, z torasemidem – diuretykiem pętlowym. Produkt dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu + 5 mg torasemidu, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Tabletki różnią się wielkością i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, skrobię kukurydzianą i celulozę mikrokrystaliczną, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących i poślizgowych. Opakowania zawierają blistry PVC/Aluminium, z różną liczbą tabletek w zależności od wariantu (od 10 do 15 tabletek na blister, opakowania po 30, 60 lub 90 tabletek).
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Toralis 10 mg + 10 mg
Preparat Toralis, zawierający lizynopryl i torasemid, wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe, które może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Efekt ten jest określany jako łagodny do umiarkowanego, jednak wymaga uwagi lekarza, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, po zmianie dawkowania (dostępne dawki: 10 mg+5 mg, 10 mg+10 mg, 20 mg+5 mg, 20 mg+10 mg lizynoprylu i torasemidu) oraz przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, który nasila działanie hipotensyjne. Indywidualna wrażliwość pacjenta może dodatkowo modyfikować ryzyko wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia (niewyraźne lub podwójne widzenie) oraz omdlenia, które bezpośrednio zagrażają bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.