Dawkowanie i sposób podawania leku Ranopril

Ranopril (lizynopryl) podaje się raz na dobę, zawsze o tej samej porze. Pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu z tabletek, dlatego lek można przyjmować niezależnie od posiłków.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Stosowanie u dzieci w wieku 6-16 lat z nadciśnieniem tętniczym

Dawkowanie leku Ranopril u dzieci zależy od masy ciała pacjenta:²

• Dla dzieci o masie ciała 20 do <50 kg:
  • Dawka początkowa: 2,5 mg raz na dobę
  • Maksymalna dawka dobowa: 20 mg
• Dla dzieci o masie ciała ≥50 kg:
  • Dawka początkowa: 5 mg raz na dobę
  • Maksymalna dawka dobowa: 40 mg

W badaniach klinicznych nie stosowano dawek większych niż 0,61 mg/kg masy ciała lub powyżej 40 mg. U dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.³

Nadciśnienie samoistne u pacjentów nieprzyjmujących leków moczopędnych

Dawka początkowa w nadciśnieniu samoistnym wynosi 10 mg. Skuteczna dawka podtrzymująca zwykle mieści się w zakresie 20-40 mg podawanych raz na dobę. Działanie hipotensyjne może się zmniejszać tuż przed podaniem kolejnej dawki, co jest najczęściej obserwowane przy dawce 10 mg. Pełny efekt terapeutyczny zazwyczaj występuje po 2-4 tygodniach leczenia dawkami podtrzymującymi.⁴

Maksymalna dawka stosowana w długotrwałych badaniach klinicznych wynosiła 80 mg na dobę, choć jej stosowanie nie zwiększało skuteczności terapeutycznej.⁵

Leczenie należy rozpocząć od mniejszej dawki u następujących pacjentów:⁶

• z niewydolnością nerek (patrz tabela dawkowania dla pacjentów z niewydolnością nerek)
• u których nie można przerwać stosowania leków moczopędnych
• z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej (bez względu na przyczynę)
• z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym

Przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem należy uzupełnić niedobory płynów ustrojowych i wyrównać zaburzenia składu elektrolitów w surowicy.⁷

Nadciśnienie samoistne u pacjentów przyjmujących leki moczopędne

Na początku leczenia lizynoprylem może wystąpić objawowe niedociśnienie, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki moczopędne. Zaleca się przerwanie stosowania leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem.⁸

Jeśli lek moczopędny nie może być odstawiony przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem, początkową dawkę należy zmniejszyć do 5 mg, podawaną pod ścisłą kontrolą lekarską. Ciśnienie tętnicze należy monitorować do czasu stabilizacji wartości, a następnie przez dodatkową godzinę.⁹

Gdy monoterapia lizynoprylem jest nieskuteczna, można rozpocząć podawanie leku moczopędnego, najczęściej hydrochlorotiazydu w jednorazowej dawce dobowej 12,5 mg.¹⁰

Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

U pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, zwłaszcza z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia krwi po podaniu lizynoprylu. Mogą pojawić się zaburzenia czynności, a nawet niewydolność nerek.¹¹

Zalecana początkowa dawka wynosi 2,5 mg lub 5 mg. Dawkę dobową można stopniowo zwiększać, dostosowując ją do wartości ciśnienia tętniczego.¹²

Niewydolność serca

W przypadku niewydolności serca początkowa jednorazowa dawka dobowa wynosi 2,5 mg podawana rano. Dawki podtrzymujące wynoszą zwykle od 5 mg do 20 mg podawane jednorazowo.¹³

W badaniach klinicznych dawki zwiększano co 4 tygodnie. Nie należy zwiększać kolejnych dawek lizynoprylu o więcej niż 10 mg. Wielkość dawki należy dostosować do skuteczności działania leku na podstawie nasilenia objawów niewydolności serca.¹⁴

Lizynopryl można stosować w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy.¹⁵

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem niedociśnienia objawowego (hiponatremia, hipowolemia lub leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych) należy wyrównać zaburzenia przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem i, jeśli to możliwe, zmniejszyć dawkę leku moczopędnego. Należy kontrolować ciśnienie tętnicze po podaniu pierwszej dawki lizynoprylu.¹⁶

U pacjentów z niskim skurczowym ciśnieniem tętniczym (< 100 mmHg) dawkę początkową należy podać pod ścisłą kontrolą lekarską. Największe obniżenie ciśnienia krwi występuje po około 6-8 godzinach od podania dawki początkowej. Kontrolę układu krążenia, szczególnie ciśnienia tętniczego, należy prowadzić do czasu stabilizacji wartości ciśnienia.¹⁷

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek lub hiponatremią

U pacjentów z niewydolnością serca i z hiponatremią (stężenie sodu w surowicy < 130 mEq/l) lub z umiarkowanymi bądź ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy > 3 mg/dl) należy zastosować małe dawki początkowe wynoszące 2,5 mg na dobę, podawane pod ścisłym nadzorem lekarskim.^{Wczesna faza zawału mięśnia sercowego}

U wydolnych hemodynamicznie pacjentów leczenie lizynoprylem należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia zawału mięśnia sercowego. Schemat dawkowania:¹⁹

1. Pierwsza, jednorazowa dawka: 5 mg podawane doustnie
2. Po 24 godzinach: 5 mg
3. Po 48 godzinach: 10 mg
4. Następnie: 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni

Równocześnie należy podawać standardowe leki stosowane w zawale serca (jeśli nie ma przeciwwskazań): leki przeciwzakrzepowe, zapobiegające agregacji płytek i beta-adrenolityczne.²⁰

Pacjenci z niskim ciśnieniem skurczowym krwi (≤ 120 mmHg) powinni na początku leczenia lub przez pierwsze 3 dni od wystąpienia zawału otrzymywać mniejszą dawkę dobową wynoszącą 2,5 mg.²¹

Gdy w czasie 6-tygodniowego leczenia wystąpi niedociśnienie (ciśnienie skurczowe ≤ 100 mmHg), dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do 5 mg lub 2,5 mg na dobę. W przypadku długotrwałego i nasilonego niedociśnienia (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg przez ponad 1 godzinę) lek należy odstawić.²²

U pacjentów, u których wystąpią objawy niewydolności serca, należy kontynuować leczenie produktem Ranopril stosując dawkowanie jak w niewydolności serca. Ranopril można stosować w skojarzeniu z nitrogliceryną podawaną dożylnie lub przezskórnie.²³

Dostosowanie dawki u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy > 2 mg/dl) leczenie lizynoprylem należy rozpoczynać z dużą ostrożnością. Nie ustalono zasad dawkowania u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i współwystępującą ciężką niewydolnością nerek.²⁴

Nefropatia cukrzycowa

U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną (typu 2), początkowa dobowa dawka produktu Ranopril zazwyczaj wynosi 10 mg. Dawkę podtrzymującą należy tak ustalić, aby obniżyć rozkurczowe ciśnienie krwi w pozycji siedzącej do wartości zalecanych dla tych pacjentów.²⁵

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Ponieważ lizynopryl jest wydalany z moczem, u pacjentów z niewydolnością nerek dawkę dobową należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Dawkę podtrzymującą i/lub odstęp między dawkami należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego.²⁶

*Lizynopryl jest eliminowany podczas hemodializy. Pacjentom dializowanym należy podać odpowiednią dawkę dobową po zabiegu dializy.²⁷

Maksymalna dobowa dawka podtrzymująca lizynoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 40 mg.²⁸

Stosowanie u dzieci

Doświadczenie dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci powyżej 6 lat z nadciśnieniem tętniczym jest ograniczone, a dla innych wskazań doświadczenie kliniczne brakuje.²⁹

Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci:³⁰

• we wskazaniach innych niż nadciśnienie tętnicze
• w wieku poniżej 6 lat
• z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²)

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Działanie lizynoprylu podawanego w takich samych dawkach pacjentom w podeszłym wieku i młodszym jest podobne, jednak u pacjentów starszych maksymalne stężenie lizynoprylu w surowicy krwi jest około dwukrotnie większe niż u pacjentów młodszych. Z tego powodu u pacjentów w podeszłym wieku należy z dużą ostrożnością zwiększać dawki lizynoprylu.³¹