alkaloid sporyszu
Alkaloidy sporyszu to naturalne związki organiczne zawierające azot, produkowane przez grzyb buławinka czerwona (Claviceps purpurea), który pasożytuje na zbożach, szczególnie życie. Należą do grupy alkaloidów indolowych i mają złożoną strukturę chemiczną opartą na układzie ergoliny.
Z punktu widzenia medycznego, alkaloidy sporyszu wykazują silne działanie farmakologiczne, głównie na ośrodkowy układ nerwowy oraz na mięśnie gładkie. Oddziałują na receptory serotoninowe, dopaminowe i adrenergiczne, co przekłada się na ich różnorodne efekty kliniczne. Najważniejsze alkaloidy sporyszu to ergotamina, ergometryna, ergokryptyna i kwas lizergowy.
W praktyce klinicznej pochodne alkaloidów sporyszu znajdują zastosowanie w leczeniu migreny (ergotamina), zatrzymaniu krwawienia poporodowego (ergometryna), zaburzeniach wydzielania prolaktyny (bromokryptyna) oraz w chorobie Parkinsona (kabergolina). Warto zaznaczyć, że z uwagi na wąskie okno terapeutyczne i potencjał wywoływania poważnych działań niepożądanych, takich jak skurcz naczyń i ergotyzm, stosowanie alkaloidów sporyszu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania.
Historycznie, spożycie zanieczyszczonego sporyszem ziarna prowadziło do masowych zatruć, znanych jako ergotyzm lub „ogień św. Antoniego”, charakteryzujących się halucynacjami, konwulsjami i gangreną kończyn. Współcześnie, rygorystyczne kontrole jakości zbóż znacząco zmniejszyły ryzyko przypadkowych zatruć.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy oraz żółcień pomarańczową FCF (E110). Nie należy go stosować u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko toksycznego wzrostu stężenia leku. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w skojarzeniu z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) oraz preparatami roślinnymi zawierającymi dziurawiec, które mogą obniżać skuteczność darunawiru. Nie zaleca się także jednoczesnego stosowania darunawiru z lopinawirem/rytonawirem z powodu ryzyka interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, aminotransferaza, amiodaron, antagonista receptorów opioidowych, astemizol, awanafil, benzodiazepin, chinidyna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, darunawir, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dna moczanowa, domperydon, dronedaron, ergotamina, glikol propylenowy, Hypericum perforatum, induktor CYP3A, induktor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lopinawir/rytonawir, lowastatyna, lurazydon, midazolam, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, naloksegol, pimozyd, przedwczesny wytrysk, rabdomioliza, ranolazyna, ryfampicyna, sertindol, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie rytmu serca, zaparcia wywołane opioidami, zdarzenie niepożądane, ziele dziurawca, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg tymiankowy – Interakcje
Wyciąg tymiankowy zawarty w preparacie Tussipect (622 mg/5 ml) wraz z efedryną chlorowodorkiem (4,35 mg/5 ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie istotne w kontekście terapii kardiologicznych i nadciśnienia tętniczego. Połączenie to może nasilać działanie arytmogenne glikozydów nasercowych (np. digoksyny), zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca oraz uwrażliwiać mięsień sercowy na katecholaminy podczas znieczulenia halotanem. Efedryna antagonizuje działanie leków hipotensyjnych (beta-blokery, inhibitory ACE, diuretyki), co może skutkować niewystarczającą kontrolą ciśnienia tętniczego. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie wyciągu tymiankowego z efedryną u pacjentów leczonych inhibitorami MAO (moklobemid, selegilina), ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego, które może utrzymywać się do 2 tygodni po zakończeniu terapii MAO.
acetazolamid, adrenalina, alkaloid sporyszu, beta-bloker, bezsenność, digitoksyna, digoksyna, dihydroergotamina, diuretyk, działanie arytmogenne, działanie naczynioskurczowe, efedryna chlorowodorek, ergotamina, etanol, fenoterol, glikozyd nasercowy, halotan, inhibitor ACE, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek hipotensyjny, lek sympatykomimetyczny, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, oksytocyna, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, salbutamol, selegilina, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, wodorowęglan sodu, wyciąg tymiankowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Działania niepożądane
Dihydroergotamina, alkaloid sporyszu stosowany głównie w terapii migreny, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Najistotniejszym powikłaniem jest ergotyzm – zespół objawów wynikających z przedłużonego skurczu naczyń krwionośnych, manifestujący się drętwieniem i oziębieniem kończyn, prowadzący do ich niedokrwienia i martwicy. Długotrwała terapia może także indukować procesy zwłóknieniowe w narządach takich jak opłucna, osierdzie czy zastawki serca, co może skutkować niewydolnością układu oddechowego i krążenia. Ponadto, obserwuje się ryzyko uszkodzenia wątroby i nerek, które często przebiega bezobjawowo, dlatego zalecane jest regularne monitorowanie funkcji tych narządów. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu nerwowego (parestezje, osłabienie kończyn, bóle głowy, zawroty głowy, rzadko drgawki) oraz układu pokarmowego (bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunki, zaparcia, suchość w jamie ustnej, utrata apetytu). W układzie sercowo-naczyniowym mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i wahania ciśnienia tętniczego.
alkaloid sporyszu, arytmia, ból nadbrzusza, ciśnienie tętnicze, dihydroergotamina, drgawka, dysfunkcja hepatocytów, ergotyzm, martwica kończyn, martwica naskórka, migrena, niewydolność krążeniowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, obrzęk, osłabienie kończyn, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, proces zwłóknieniowy, rumień, skurcz naczyń krwionośnych, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, uszkodzenie narządów wewnętrznych, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, włóknienie opłucnej, wybroczyna, zaburzenia wypróżniania, zaburzenie rytmu serca, zapalenie osierdzia, zawroty głowy, zwłóknienie opłucnej, zwłóknienie pozaotrzewnowe, zwłóknienie zastawek serca - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek pseudoefedryny – Interakcje
Chlorowodorek pseudoefedryny wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełomy nadciśnieniowe czy nasilenie działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie pseudoefedryny z inhibitorami monoaminooksydazy (np. fenelzyna, tranylcypromina, moklobemid) ze względu na ryzyko przełomów nadciśnieniowych, wymagające zachowania 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO. Ponadto, pseudoefedryna nie powinna być łączona z lekami zwężającymi naczynia (agonistami receptorów dopaminowych, dopaminergicznymi lekami zwężającymi naczynia, linezolidem, lekami zmniejszającymi przekrwienie błony śluzowej, np. fenylefryną, efedryną), gdyż może to prowadzić do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Istotne są także interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi (alfa-metyldopa, mekamilamina, rezerpina, guanetydyna, β-adrenolityki), gdzie pseudoefedryna osłabia ich działanie, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
agonista receptora dopaminowego, alkalizacja moczu, alkaloid sporyszu, chlorowodorek pseudoefedryny, choroba serca, dopaminergiczny lek zwężający naczynia, działanie niepożądane, fenylopropanolamina, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek hamujący łaknienie, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychostymulujący, lek sympatykomimetyczny, lek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej, lek zobojętniający sok żołądkowy, lek zwężający naczynia, lek β-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, obkurczenie naczyń, ośrodkowy układ nerwowy, ostra reakcja nadciśnieniowa, przełom nadciśnieniowy, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, wziewny lek znieczulający, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atazanavir Accord 300 mg
Atazanavir Accord, inhibitor proteazy stosowany w terapii HIV, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atazanawir, ciężką niewydolnością wątroby oraz w skojarzeniu z rytonawirem u chorych z umiarkowaną niewydolnością wątroby. Lek nie powinien być łączony z symwastatyną, lowastatyną i lomitapidem ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z ryfampicyną, która indukuje CYP3A4 i obniża stężenie atazanawiru, co może prowadzić do utraty skuteczności przeciwwirusowej. Interakcje z syldenafilem (zwłaszcza w leczeniu płucnego nadciśnienia tętniczego) zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać kojarzenia atazanawiru z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak kwetiapina, astemizol, cyzapryd, chinidyna, triazolam czy alkaloidy sporyszu, ze względu na ryzyko toksyczności i zaburzeń rytmu serca.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, astemizol, atazanawir, beprydyl, chinidyna, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, dihydroergotamina, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, ergonowina, ergotamina, ergotyzm, glekaprewir, grazoprewir, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kwetiapina, lek alfaadrenolityczny, lek hipnotyczny, lek hipolipemizujący, lek neuroleptyczny, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lomitapid, lowastatyna, lurazydon, metyloergonowina, midazolam, miopatia, nadwrażliwość, pibrentaswir, pimozyd, płucne nadciśnienie tętnicze, rabdomioliza, ryfampicyna, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, umiarkowana niewydolność wątroby, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Rolicyn 150 mg
Roksytromycyna, makrolidowy antybiotyk, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie roksytromycyny z alkaloidami sporyszu (ryzyko nasilenia działania naczynioskurczowego), terfenadyną (potencjalne ciężkie komorowe zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes) oraz lekami metabolizowanymi przez CYP3A, takimi jak astemizol, cyzapryd i pimozyd, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii. W przypadku leków przeciwzakrzepowych (antagonistów witaminy K) obserwowano możliwe wydłużenie czasu protrombinowego i wzrost INR, co wymaga monitorowania. Ponadto, roksytromycyna może zwiększać stężenia dyzopiramidu, digoksyny, midazolamu, teofiliny, cyklosporyny oraz statyn, co wiąże się z koniecznością monitorowania odpowiednich parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym EKG, stężenia leków w surowicy oraz objawów miopatii.
alkaloid sporyszu, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, astemizol, cyklosporyna, cyzapryd, czas protrombinowy, czynność elektryczna serca, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, glikozyd nasercowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, izoenzym CYP3A, karbamazepina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, miopatia, pimozyd, rabdomioliza, ranitydyna, reakcja disulfiramowa, roksytromycyna, statyna, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Noradrenalina – Interakcje
Noradrenalina wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do nasilenia działania presyjnego, zaburzeń rytmu serca oraz innych poważnych powikłań. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie noradrenaliny z wziewnymi halogenowymi środkami znieczulającymi (np. cyklopropan, halotan, izofluran), lekami przeciwdepresyjnymi pochodnymi imipraminy oraz serotoninergiczno-adrenergicznymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na wysokie ryzyko ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca i napadowego nadciśnienia tętniczego z arytmią. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), linezolidu, glikozydów naparstnicy, beta-adrenolityków, leków adrenolitycznych, hormonów tarczycy oraz alkaloidów sporyszu, które mogą nasilać działanie presyjne lub nasercowe noradrenaliny, zwiększając ryzyko ciężkiego nadciśnienia tętniczego i arytmii.
alkaloid rauwolfii, alkaloid sporyszu, amfetamina, beta-adrenolityk, bloker receptorów alfa, ciężkie nadciśnienie tętnicze, desmopresyna, dihydroergotamina, doksapram, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie antydiuretyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nasercowe, działanie presyjne, działanie wazokonstrykcyjne, fenoksybenzamina, fenotiazyna, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, guanetydyna, hormon tarczycy, inhibitor monoaminooksydazy, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek adrenolityczny, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lewodopa, linezolid, metylodopa, napadowe nadciśnienie tętnicze, nieselektywny inhibitor MAO, oksytocyna, parametr hemodynamiczny, propofol, rezerpina, selektywny inhibitor MAO-A, serotoninergiczno-adrenergiczny lek przeciwdepresyjny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wazopresyna, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zespół propofolowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Atirabo 60 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cmax 2,4×, AUC 7,3×) i jednocześnie obniżają stężenie jego aktywnego metabolitu, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) podnoszą Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, co wymaga ostrożności. Silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna) znacząco obniżają ekspozycję na tikagrelor (Cmax ↓73%, AUC ↓86%), co może zmniejszać skuteczność leku i jest niezalecane. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru (Cmax 2,3×, AUC 2,8×), co wymaga monitorowania. Morfina i inne opioidy opóźniają i zmniejszają wchłanianie tikagreloru o 35%, co może wymagać rozważenia pozajelitowego inhibitora P2Y12 u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW). Interakcje z lekami hipolipemizującymi obejmują wzrost ekspozycji na symwastatynę (>40 mg) i lowastatynę (Cmax symwastatyny ↑81%, AUC ↑56%), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, natomiast wpływ na atorwastatynę jest umiarkowany (Cmax ↑23%, AUC ↑36%) i nieklinicznie istotny.
aktywowany czas krzepnięcia, alkaloid sporyszu, antagonista receptora angiotensyny, bradykardia, cyklosporyna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, glikoproteina p, hemostaza, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, motoryka żołądkowo-jelitowa, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, rabdomioliza, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, symwastatyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ergotaminum Filofarm 1 mg
Winian ergotaminy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na alkaloidy sporyszu oraz substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (55,25 mg/tabletkę), laktoza jednowodna (45 mg/tabletkę) i parahydroksybenzoesan metylu (0,0002 mg/tabletkę). Ze względu na silne działanie naczynioskurczowe, lek nie powinien być stosowany u osób z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (w tym objawem Raynauda, zakrzepowo-zarostowym zapaleniem naczyń, zakrzepowym zapaleniem żył, zaawansowaną miażdżycą tętnic) oraz chorobą niedokrwienną serca. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów po zabiegach chirurgicznych na naczyniach, angioplastyce, kobiety w ciąży i karmiące piersią, a także osoby z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, niedożywieniem, ciężkim świądem, posocznicą oraz jaskrą.
agonista receptora serotoninowego, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, choroba niedokrwienna serca, ergotyzm, inhibitor odwrotnej transkryptazy HIV, jaskra, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na winian ergotaminy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw Raynauda, posocznica, reakcja serotoninowa, sumatryptan, winian ergotaminy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przeciwwskazania stosowania
Ergotamina, alkaloid sporyszu, wykazuje silne działanie agonistyczne na receptory serotoninowe oraz adrenergiczne, co przekłada się na jej naczynioskurczowe właściwości. Preparaty zawierające ergotaminę (Bellergot, Coffecorn forte, Coffecorn mite, Ergotaminum Filofarm) mają liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ergotaminę lub inne alkaloidy sporyszu, a także na substancje pomocnicze, w tym atropinę i fenobarbital w preparacie Bellergot. Ergotamina jest przeciwwskazana u pacjentów z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca), chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, niewydolnością serca, a także po zabiegach naczyniowych. Dodatkowo, preparat Bellergot nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą, rozedmą płuc, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz schorzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak porfiria, miastenia, choroba Parkinsona czy uzależnienia.
agonista receptora 5-HT1, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba Raynauda, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, inhibitor CYP3A, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kiłowe zapalenie tętnic, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, receptor adrenergiczny, receptor serotoninowy, rozedma płuc, sepsa, sumatryptan, winian ergotaminy, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Fenylefryna, substancja czynna preparatu Phenylephrine Unimedic, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami wpływającymi na układ współczulny i metabolizm amin katecholowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest łączne stosowanie fenylefryny z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd, nialamid), które może prowadzić do napadowego nadciśnienia tętniczego i hipertermii, z ryzykiem zgonu, utrzymującym się nawet do 15 dni po odstawieniu inhibitorów. Interakcje z dopaminergicznymi i zwężającymi naczynia alkaloidami sporyszu (np. bromokryptyna, ergotamina) oraz trójpierścieniowymi i noradrenergiczno-serotoninergicznymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. imipramina, wenlafaksyna) mogą skutkować przełomem nadciśnieniowym i zaburzeniami rytmu serca. Ponadto, fenylefryna w połączeniu z guanetydyną, glikozydami nasercowymi, chinidyną czy halogenowymi wziewnymi środkami znieczulającymi (np. desfluran, sewofluran) zwiększa ryzyko arytmii i okołooperacyjnego przełomu nadciśnieniowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz w okresie poporodowym, gdyż leki pobudzające skurcze macicy mogą nasilać działanie fenylefryny, prowadząc do ciężkiego, trwałego nadciśnienia i ryzyka udaru.
alkaloid sporyszu, amina sympatykomimetyczna, anestezjolog, arytmia serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, fenylefryna, glikozyd nasercowy, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja z alkoholem, lek noradrenergiczno-serotoninergiczny, lek pobudzający skurcze macicy, lek trójpierścieniowy, nadciśnienie tętnicze, napadowe nadciśnienie tętnicze, nieselektywny inhibitor MAO, okołooperacyjny przełom nadciśnieniowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, przełom nadciśnieniowy, udar mózgu, wziewny środek znieczulający, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie rytmu serca, zwężenie naczyń krwionośnych