uszkodzenie skóry
Uszkodzenie skóry to szeroki termin medyczny obejmujący różnorodne zaburzenia integralności powłok skórnych. Mogą one wynikać z czynników zewnętrznych (urazy mechaniczne, oparzenia, odmrożenia, działanie substancji chemicznych) lub wewnętrznych (choroby dermatologiczne, zaburzenia naczyniowe, choroby metaboliczne).
Klinicznie uszkodzenia skóry klasyfikuje się według głębokości (naskórek, skóra właściwa, tkanka podskórna), rozległości oraz mechanizmu powstania. Szczególną uwagę zwraca się na rany przewlekłe, takie jak owrzodzenia, odleżyny czy stopa cukrzycowa, które wymagają specjalistycznego podejścia terapeutycznego.
Leczenie uszkodzeń skóry zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania zmiany. Obejmuje miejscową pielęgnację rany, stosowanie opatrunków specjalistycznych, interwencje chirurgiczne (debridement, przeszczepy skóry), terapie wspomagające gojenie (np. terapia podciśnieniowa), oraz leczenie ogólnoustrojowe w przypadku infekcji lub chorób podstawowych.
W nowoczesnym podejściu do uszkodzeń skóry kluczowa jest ocena fazy gojenia rany (zapalna, proliferacyjna, remodelowania) oraz dobór odpowiedniej strategii terapeutycznej według zasad leczenia ran w środowisku wilgotnym (TIME – Tissue, Infection/Inflammation, Moisture, Edge).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Izotziaja 0,5 mg/g
Lek Izotziaja w postaci żelu zawiera izotretynoinę w stężeniu 0,5 mg/g i należy do grupy retynoidów, które wykazują minimalne wchłanianie przezskórne, jednakże istnieją czynniki zwiększające systemową absorpcję, takie jak uszkodzenia skóry, stosowanie na rozległe powierzchnie, pod opatrunkiem okluzyjnym czy przedawkowanie. Izotziaja jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet ciężarnych oraz planujących ciążę ze względu na udowodnione teratogenne działanie izotretynoiny stosowanej ogólnoustrojowo, co może prowadzić do poważnych wad wrodzonych płodu. W trakcie terapii lub w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać. Konieczne jest poinformowanie pacjentek o ryzyku oraz zalecenie stosowania skutecznej antykoncepcji.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Viprosal B –
Maść Viprosal B zawiera jad żmii zygzakowatej (0,05 j.m./g), kamforę racemiczną (30 mg/g), olejek terpentynowy (30 mg/g) oraz kwas salicylowy (10 mg/g). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym alkohol cetostearylowy, a także u osób z uszkodzoną skórą – owrzodzoną, z aktywnymi schorzeniami dermatologicznymi (egzema, łuszczyca, infekcje, rany otwarte). Ze względu na potencjalny wpływ na układ krążenia, Viprosal B nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami krążenia mózgowego (np. po udarze, TIA), wieńcowego (choroba niedokrwienna serca, po zawale) oraz u osób ze skłonnością do skurczów naczyń (objaw Raynauda, angiospazmy). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi dysfunkcjami wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza z powodu metabolizmu kwasu salicylowego w tych narządach.
alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, choroba niedokrwienna serca, egzema, infekcja skórna, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, lek przeciwzakrzepowy, łuszczyca, nadwrażliwość na składniki, objaw Raynauda, olejek terpentynowy, owrzodzenie skóry, reakcja nadwrażliwości, TIA, udar mózgu, uszkodzenie nerek, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie krążenia wieńcowego, zaburzenie mikrokrążenia, zapalenie skóry, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivel 5 mg/g (0,5%)
Żel Rivel o stężeniu 5 mg/g (0,5%) zawierający mleczan etakrydyny stosowany miejscowo może wywoływać działania niepożądane ze strony skóry i tkanki podskórnej, klasyfikowane jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). Objawy te obejmują rumień, świąd, pieczenie, wysypkę oraz miejscowe odczyny alergiczne ograniczone do miejsca aplikacji. W przypadku wystąpienia tych reakcji zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować przy aplikacji na otwarte rany lub duże powierzchnie uszkodzonej skóry, ze względu na obecność glikolu propylenowego (100 mg/g żelu, tj. 50 mg w dawce około 0,5 g) oraz etanolu 96% (80 mg/g żelu, tj. 40 mg w dawce), które mogą nasilać podrażnienia i pieczenie.
działanie niepożądane, etanol, farmakoterapia, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, mleczan etakrydyny, odczyn alergiczny miejscowy, oparzenie skóry, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, produkt leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, Rivel, rumień, świąd, terminologia MedDRA, uszkodzenie skóry, wysypka skórna, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej - Leksykon substancji czynnych
Stokrotka pospolita – Dawkowanie i sposób podawania
Stokrotka pospolita (Bellis perennis) jest jednym z 14 składników preparatu Traumeel S, dostępnego w formie maści i żelu, w stężeniu TM (nalewka macierzysta) 0,1 g na 100 g produktu. Preparat zaleca się stosować miejscowo na zmienione chorobowo obszary skóry, dwa razy dziennie (rano i wieczorem), przez maksymalnie 7 dni. Nie należy aplikować go na duże powierzchnie skóry, otwarte rany ani uszkodzoną skórę. W grupie dzieci i młodzieży poniżej 12 lat brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, dlatego nie zaleca się podawania preparatu bez konsultacji specjalistycznej. Przed przepisaniem preparatu lekarz powinien wykluczyć uczulenie na stokrotkę lub inne składniki, ocenić stan skóry oraz poinformować pacjenta o prawidłowej technice aplikacji i ograniczeniach czasowych terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Oczar wirginijski – Dawkowanie i sposób podawania
Oczar wirginijski (Hamamelis virginiana) jest stosowany w preparatach leczniczych o różnej postaci farmaceutycznej, co determinuje sposób i dawkowanie terapii. Preparat Avenoc w formie czopków zawiera 0,01 g oczaru w stężeniu 1 DH i jest podawany doodbytniczo, 1 czopek dwa razy dziennie (rano i wieczorem) po miejscowej toalecie. Preparat Traumeel S dostępny jako maść i żel zawiera 0,45 g nalewki macierzystej (TM) na 100 g produktu i jest stosowany miejscowo, wcierany w zmienione chorobowo miejsca dwa razy dziennie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Należy unikać aplikacji Traumeel S na duże powierzchnie skóry, otwarte rany oraz uszkodzoną skórę, a czas stosowania na dużych powierzchniach nie powinien przekraczać 7 dni ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
aplikacja doodbytnicza, Avenoc, czopek Avenoc, działanie niepożądane, Hamamelis virginiana, maść i żel, miejsce zmienione chorobowo, nalewka macierzysta, oczar wirginijski, otwarta rana, podanie doodbytnicze, podawanie substancji, postać farmaceutyczna, powierzchnia skóry, toaleta miejscowa, Traumeel S, uszkodzenie skóry, wskazanie terapeutyczne, wywiad medyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Dermatol LGO –
Produkt leczniczy Dermatol LGO (100g/100g, proszek) zawierający bizmutu galusan zasadowy nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami stosowanymi miejscowo. Ze względu na postać proszku do stosowania zewnętrznego, ryzyko interakcji ogólnoustrojowych jest minimalne, a wchłanianie substancji czynnej przez uszkodzoną skórę nie zostało szczegółowo zbadane. Teoretycznie możliwe są interakcje fizykochemiczne przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów dermatologicznych, zwłaszcza zawierających alkohol, które mogą wpływać na skuteczność działania, jednak brak jest udokumentowanych danych potwierdzających ich kliniczne znaczenie. Nie stwierdzono również interakcji z alkoholem spożywanym doustnie, co jest zgodne z minimalną absorpcją systemową produktu.
absorpcja systemowa, bizmutu galusan zasadowy, Dermatol LGO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja fizykochemiczna, interakcja lekowa, interakcja ogólnoustrojowa, interakcja z alkoholem, preparat dermatologiczny, preparat zawierający alkohol, proszek do stosowania zewnętrznego, substancja czynna, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pudrospan – Puder płynny
Preparat Pudrospan to zewnętrzny lek w postaci zawiesiny na skórę, zawierający w 1 g: 10 mg beznokainy, 200 mg tlenku cynku oraz 10 mg mentolu. Ze względu na obecność beznokainy, miejscowego anestetyku, należy zachować szczególną ostrożność przy aplikacji, zwłaszcza na rozległe lub uszkodzone powierzchnie skóry. Lek przeznaczony jest wyłącznie do stosowania zewnętrznego, a kontakt z oczami i błonami śluzowymi może wywołać miejscowe podrażnienie i dyskomfort, co wymaga natychmiastowego przemycia dużą ilością wody w przypadku ekspozycji.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maść na odciski
Maść na odciski zawiera wysokie stężenia kwasu salicylowego (400 mg/g) oraz kwasu (S)-mlekowego (100 mg/g), co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Preparat należy aplikować wyłącznie na zmienioną chorobowo tkankę – odcisk, unikając kontaktu z błonami śluzowymi, oczami, zdrową oraz uszkodzoną skórą, aby zapobiec podrażnieniom i nadmiernej absorpcji substancji czynnych. Charakterystyczna żółta lub zielonkawa barwa maści oraz jej specyficzny zapach ułatwiają identyfikację produktu i minimalizują ryzyko błędów aplikacyjnych. W przypadku wystąpienia objawów podrażnienia lub reakcji uczuleniowych leczenie należy natychmiast przerwać.
absorpcja substancji czynnych, aplikacja preparatu, błony śluzowe, działanie drażniące, działanie keratolityczne, działanie ogólnoustrojowe, kwas mlekowy, kwas salicylowy, maść na odciski, nadwrażliwość, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, równowaga kwasowo-zasadowa, szumy uszne, uszkodzenie skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Korzeń arcydzięgla – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L.) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, dostępnym w formie płynu doustnego oraz płynu do stosowania miejscowego. W przypadku podania doustnego przeciwwskazaniami są: nadwrażliwość na substancje czynne i pomocnicze preparatu, a także aktywne owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Preparat zawiera 66,8% (V/V) etanolu, co wymaga uwzględnienia przeciwwskazań związanych z alkoholem. Wskazane jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście nadwrażliwości na składniki roślinne.
balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, liść melisy, nadwrażliwość na cynamon, olejek lotny, oparzenie, płyn doustny, płyn na skórę, preparat leczniczy, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – 1% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego Gemi 10 mg/g
1% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego, zawierający 10 mg/g metylorozanilinowego chlorku, jest preparatem stosowanym miejscowo na skórę, jednak jego użycie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fiolet gencjanowy lub składniki pomocnicze, aplikację na otwarte rany, błony śluzowe oraz głębokie i rozległe uszkodzenia skóry wymagające interwencji chirurgicznej. Stosowanie na otwarte rany jest niewskazane ze względu na efekt maskujący, który może utrudnić ocenę kliniczną i monitorowanie gojenia. Preparat nie powinien być również aplikowany na błony śluzowe, aby uniknąć podrażnień i reakcji zapalnych wynikających z wchłaniania substancji czynnej przez dobrze unaczynione tkanki.
alergia skórna, błona śluzowa, działanie niepożądane, fiolet gencjanowy, gojenie rany, interwencja chirurgiczna, metylorozanilinowy chlorek, nadwrażliwość na substancję czynną, otwarta rana, płyn na skórę, proces diagnostyczny, przewlekła dermatoza, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Melisana Klosterfrau –
Melisana Klosterfrau to preparat zawierający 62 mg olejków eterycznych z 12 różnych surowców roślinnych w alkoholowym roztworze o wysokiej zawartości etanolu (66,8% obj.). Ze względu na złożony skład i obecność alkoholu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, owrzodzeniami błony śluzowej przewodu pokarmowego, chorobami wątroby (marskość, zapalenie, stłuszczenie), chorobą alkoholową, urazami mózgu, epilepsją, a także u kobiet ciężarnych, karmiących piersią oraz dzieci. Olejki eteryczne mogą wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na rośliny z rodzin jasnotowatych, astrowatych, selerowatych, imbirowatych, mirtowatych, pieprzowatych, goryczkowatych, rutowatych i wawrzynowatych. Preparat nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i wchłaniania alkoholu do krwiobiegu.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciśnienie śródczaszkowe, egzema, epilepsja, lek obniżający ciśnienie, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, napad padaczkowy, olejek eteryczny, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, próg drgawkowy, przepływ mózgowy, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, stan zapalny, stłuszczenie wątroby, uraz mózgu, uszkodzenie skóry, zapalenie wątroby, zespół alkoholowy płodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maść na odciski Aflofarm (400 mg + 100 mg)/g
Maść na odciski Aflofarm zawiera kwas salicylowy (400 mg/g) oraz kwas mlekowy (100 mg/g) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje lub inne składniki preparatu, w tym lanolinę. Nie należy jej stosować u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i wrażliwości skóry. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z cukrzycą oraz zaburzeniami krążenia obwodowego, ze względu na ryzyko powikłań związanych z keratolitycznym działaniem maści i utrudnionym gojeniem się ran. Stosowanie maści jest również niewskazane przy uszkodzeniach skóry lub obecności zmian zapalnych w miejscu aplikacji, co może nasilać stan zapalny i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
cukrzyca, działanie keratoliczne, kwas mlekowy, kwas salicylowy, lanolina, lek przeciwzakrzepowy, maść na odciski, nadwrażliwość, niewydolność naczyń obwodowych, odcisk, powikłanie infekcyjne, stan zapalny, uszkodzenie skóry, zaburzenie czucia, zaburzenie krążenia, zaburzenie odporności, zaburzenie ukrwienia tkanek, zmiana nowotworowa, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, Sinupret w formie kropli i tabletek drażowanych oraz Sinupret extract. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na korzeń goryczki lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z chorobami wrzodowymi przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeniem żołądka i dwunastnicy, które są wskazane jako przeciwwskazania w przypadku Melisana Klosterfrau Original oraz Sinupret extract. Wynika to z właściwości korzenia goryczki, który stymuluje wydzielanie kwasu żołądkowego, co może prowadzić do zaostrzenia objawów u pacjentów z nadkwaśnością, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz innymi schorzeniami związanymi z podwyższoną kwasowością soku żołądkowego.
aldehyd cynamonowy, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, interakcja lekowa, korzeń goryczki, kwas żołądkowy, nadkwaśność, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, owrzodzenie żołądka, preparat leczniczy, rana otwarta, refluks żołądkowo-przełykowy, sekrecja kwasu żołądkowego, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, wywiad lekarski - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owoców pieprzu czarnego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z owoców pieprzu czarnego (Piper nigrum L.) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau, który zawiera wysoką zawartość alkoholu etylowego (66,3%-67,3% V/V). Przy doustnym stosowaniu preparatu należy unikać podawania na czczo ze względu na ryzyko dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności oraz odruchy wymiotne. Preparat występuje w formie płynu doustnego oraz do stosowania miejscowego, co wymaga dostosowania zasad aplikacji do drogi podania. W przypadku aplikacji na skórę, szczególną ostrożność powinny zachować osoby z alergiami, schorzeniami skóry oraz pacjenci powyżej 65. roku życia, u których zaleca się wykonanie testu uczuleniowego poprzez nałożenie niewielkiej ilości preparatu na zgięcie ramienia i obserwację przez 1 godzinę.
alkohol etylowy, ból żołądka, efekt synergistyczny, fotouczulenie, furokumaryna, korzeń arcydzięgla, nudności, odruch wymiotny, olejek eteryczny z pieprzu czarnego, Piper nigrum, płyn doustny, płyn na skórę, podeszły wiek, problem skórny, promieniowanie UV, pusty żołądek, reakcja skórna niepożądana, świąd skóry, test uczuleniowy, układ pokarmowy, uszkodzenie skóry, wysuszenie skóry, zaczerwienienie skóry, zgaga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imikeraderm
Imikeraderm (imikwimod 50 mg/g) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa ze względu na ryzyko miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Preparat nie powinien mieć kontaktu z oczami, wargami i nozdrzami oraz nie może być stosowany na uszkodzoną skórę, aby uniknąć zwiększonego wchłaniania ogólnoustrojowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, po przeszczepach narządów oraz u osób ze zmniejszoną rezerwą układu krwiotwórczego. Nie zaleca się stosowania opatrunków okluzyjnych, które mogą zwiększać penetrację imikwimodu. Miejscowe reakcje zapalne, takie jak rumień, wysięk czy nadżerki, mogą wystąpić po kilkukrotnym zastosowaniu, często towarzyszą im objawy grypopodobne (gorączka, nudności, bóle mięśni). W przypadku nasilonych objawów wskazane jest czasowe przerwanie terapii. Maksymalny czas leczenia to 4 tygodnie, a ocenę skuteczności należy przeprowadzić po 4-8 tygodniach od zakończenia terapii.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie histopatologiczne, błony śluzowe, butylohydroksytoluen, choroba autoimmunologiczna, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czerwień wargowa, hiperkeratoza, imikwimod, kontaktowe zapalenie skóry, objawy grypopodobne, odpowiedź immunologiczna miejscowa, odrzucenie przeszczepu, opatrunek okluzyjny, parahydroksybenzoesan, przeszczepienie narządu, reakcja alergiczna, reakcja skórna miejscowa, reakcja zapalna miejscowa, róg skórny, rogowacenie słoneczne, upośledzenie odporności, uszkodzenie skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Maść borowinowa –
Maść borowinowa, zawierająca wodny wyciąg borowinowy w stężeniu 400 mg/g (40%), jest przeznaczona do miejscowego stosowania na skórę w okolicy chorych stawów i mięśni. Zalecane dawkowanie obejmuje aplikację niewielkiej ilości maści (1-2 cm wyciśniętej z tubki) 1-3 razy dziennie, wcieranej lekkim masażem do całkowitego wchłonięcia. Terapia powinna trwać od 2 do 3 tygodni. Technika masażu sprzyja lepszemu wchłanianiu substancji czynnej oraz zwiększa miejscowe ukrwienie, co może potęgować efekt terapeutyczny. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania na błony śluzowe, otwarte rany ani uszkodzoną skórę.
- Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol srebrowy – Działania niepożądane
Sulfatiazol srebrowy, obecny w preparacie Argosulfan w stężeniu 20 mg/g, cechuje się bardzo słabą rozpuszczalnością i ograniczonym wchłanianiem przez uszkodzoną skórę, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych przy krótkotrwałym stosowaniu miejscowym. Jednakże długotrwała terapia zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych powikłań charakterystycznych dla sulfonamidów, w tym uszkodzenia nerek i wątroby, manifestującego się zaburzeniami funkcji tych narządów oraz podwyższeniem enzymów wątrobowych. Występują również poważne działania hematologiczne, takie jak agranulocytoza, skaza krwotoczna, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna oraz leukopenia, które mogą zagrażać życiu. Dodatkowo, sulfatiazol srebrowy może indukować ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i złuszczające zapalenie skóry, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami do nadwrażliwości na sulfonamidy.
agranulocytoza, Argosulfan, dysfunkcja nerek, enzymy wątrobowe, erytrocyt, granulocyt obojętnochłonny, hemostaza, hepatotoksyczność, leukocyt, leukopenia, morfologia krwi, narządy miąższowe, nefrotoksyczność, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, skaza krwotoczna, sulfatiazol srebrowy, sulfonamid, szpik kostny, uszkodzenie skóry, zaburzenia krzepnięcia, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kwiat Nagietka –
Kwiat nagietka (Calendula officinalis L., flos) w formie ziół do zaparzania w saszetkach (1 g/saszetka) jest tradycyjnym produktem leczniczym stosowanym w łagodnych stanach zapalnych błon śluzowych jamy ustnej i gardła. Preparaty z nagietka wykazują działanie przeciwzapalne i łagodzące, co przekłada się na redukcję objawów takich jak zaczerwienienie, obrzęk, ból i dyskomfort. Ponadto, kwiat nagietka znajduje zastosowanie w leczeniu łagodnych stanów zapalnych skóry, w tym oparzeń słonecznych, dzięki właściwościom kojącym i regenerującym naskórek, co przyspiesza proces gojenia i łagodzi podrażnienia.
gojenie ran, infekcja wtórna, kwiat nagietka, medycyna tradycyjna, nagietek lekarski, oparzenie słoneczne, produkt leczniczy roślinny, promieniowanie słoneczne, stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, stan zapalny skóry, uraz skóry, uszkodzenie skóry, zapalenie błony śluzowej gardła, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Rtęć rozpuszczalna – Dawkowanie i sposób podawania
Rtęć rozpuszczalna (Mercurius solubilis Hahnemanni) w stężeniu 0,04 g/100 g jest składnikiem preparatu Traumeel S dostępnym w formie maści i żelu. Dawkowanie substancji jest ściśle określone w ramach całego produktu i nie powinna być stosowana samodzielnie. Standardowo preparat aplikuje się miejscowo na zmienione chorobowo obszary skóry dwa razy dziennie (rano i wieczorem), delikatnie wcierając. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat stosowanie jest dopuszczalne, natomiast u dzieci poniżej 12 lat brak jest ustalonych dawek i danych dotyczących bezpieczeństwa. Preparatu nie należy stosować na duże powierzchnie skóry, otwarte rany, uszkodzoną skórę oraz unikać kontaktu z błonami śluzowymi i oczami. Maksymalny czas terapii wynosi 7 dni, po którym w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska.
- Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Przedawkowanie
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo na skórę, błony śluzowe i do oka, może ulegać znacznemu wchłanianiu ogólnoustrojowemu, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie uszkodzonej skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym lub w przypadku długotrwałego stosowania wysokich dawek. Przedawkowanie neomycyny wiąże się z ryzykiem ototoksyczności (utrata słuchu, szumy uszne, zaburzenia równowagi), nefrotoksyczności (białkomocz, oliguria, ostra niewydolność nerek) oraz neurotoksyczności (osłabienie mięśni, drgawki, parestezje). Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, dzieci oraz osoby stosujące preparaty złożone zawierające kortykosteroidy, które mogą dodatkowo hamować wzrost i rozwój. Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia neomycyny w osoczu, ocenę funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), badania audiometryczne oraz kontrolę układu nerwowo-mięśniowego i elektrolitów.
antybiotyk aminoglikozydowy, badanie audiometryczne, białkomocz, blok nerwowo-mięśniowy, drgawka, działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne, hemodializa, kontaktowe zapalenie skóry, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, oliguria, oliguria i anuria, opatrunek okluzyjny, ostra niewydolność nadnerczy, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, owrzodzenie troficzne, parestezja, przewlekła choroba nerek, równowaga elektrolitowa, stężenie kreatyniny, stężenie neomycyny w osoczu, szczep oporny, szum uszny, uszkodzenie skóry, utrata słuchu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie równowagi, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Benzoilu nadtlenek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparaty zawierające benzoilu nadtlenek w połączeniu z adapalenem, takie jak Epiduo (0,1% adapalenu + 2,5% benzoilu nadtlenku) oraz Epiduo Forte (0,3% adapalenu + 2,5% benzoilu nadtlenku), są bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz planujących ciążę ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne związane z adapalenem, będącym miejscowym retynoidem. Pomimo minimalnego wchłaniania ogólnoustrojowego, czynniki takie jak uszkodzenia skóry, przedawkowanie czy stosowanie na dużą powierzchnię skóry mogą zwiększać ekspozycję systemową. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Dane kliniczne dotyczące stosowania tych preparatów w ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ adapalenu na reprodukcję przy dużych dawkach doustnych.
adapalen, badanie na zwierzętach, badanie reprodukcyjne, benzoilu nadtlenek, bezwzględne przeciwwskazanie, białaczka OUN, dane farmakokinetyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Epiduo, Epiduo Forte, karmienie piersią, przedawkowanie preparatu, retynoid, retynoidy, uszkodzenie skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne - Leksykon leków
Interakcje leku – Locoid 1 mg/ml
Produkt leczniczy Locoid w postaci roztworu na skórę o stężeniu 1 mg/ml, zawierający 17-maślan hydrokortyzonu, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym przy prawidłowym stosowaniu, co znacząco ogranicza ryzyko interakcji farmakologicznych z lekami stosowanymi ogólnoustrojowo oraz alkoholem. Nie odnotowano udokumentowanych interakcji z innymi produktami leczniczymi, jednak teoretycznie możliwe jest, że jednoczesne stosowanie innych preparatów miejscowych na tę samą powierzchnię skóry może wpływać na penetrację kortykosteroidu lub modyfikować jego działanie miejscowe. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego między aplikacją różnych leków miejscowych, aby uniknąć potencjalnych zmian w skuteczności terapii.
długotrwała terapia, działanie niepożądane kortykosteroidu, kortykosteroid stosowany ogólnie, lek miejscowy, maślan hydrokortyzonu, okluzja skóry, opatrunek okluzyjny, penetracja kortykosteroidu, preparaty miejscowe, przepuszczalność skóry, stosowanie miejscowe na skórę, uszkodzenie skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon substancji czynnych
Kora cynamonowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kora cynamonowca (Cinnamomum verum J.Presl) jest obecna w produkcie leczniczym Melisana Klosterfrau Original w stężeniu 321 mg/100 ml roztworu. Ze względu na obecność innych składników roślinnych, takich jak korzeń arcydzięgla zawierający furokumaryny, istnieje ryzyko reakcji fotosensybilizujących, które mogą prowadzić do zapalenia skóry przy ekspozycji na promieniowanie UV. Zaleca się unikanie długotrwałych kąpieli słonecznych i intensywnego naświetlania podczas stosowania preparatu. Doustne podawanie produktu, zawierającego wysoką zawartość alkoholu, powinno odbywać się po posiłku, aby zminimalizować ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne.
ból żołądka, Cinnamomum verum, fotosensybilizacja skóry, furokumaryny, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, nudności, odruch wymiotny, pęcherze skórne, problem skórny, promieniowanie UV, reakcja fotosensybilizująca, stan zapalny skóry, świąd, test uczuleniowy, uczulenie, uszkodzenie skóry, wysuszenie skóry, zaczerwienienie skóry, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks z olaminą – Przeciwwskazania stosowania
Cyklopiroks z olaminą jest substancją przeciwgrzybiczą dostępną w formie kremu (np. Hascofungin 1g/100g) oraz szamponu leczniczego (np. Stieprox 15 mg/g). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania obu preparatów jest nadwrażliwość na substancję czynną oraz na substancje pomocnicze. Krem Hascofungin nie powinien być stosowany na rany ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i nasilenia działań niepożądanych, natomiast szampon Stieprox jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 18 roku życia. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak zaczerwienienie, świąd, pieczenie czy obrzęk, należy przerwać terapię i rozważyć alternatywne metody leczenia.
absorpcja substancji czynnej, cyklopiroks z olaminą, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, krem Hascofungin, nadwrażliwość, objawy alergii skórnej, ograniczenie wiekowe, podrażnienie miejscowe, rany skórne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, substancja przeciwgrzybicza, uszkodzenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Dawkowanie i sposób podawania
Dimetynden maleinian jest antagonistą receptorów H1 stosowanym w leczeniu objawów alergicznych, dostępny w formie żelu, kropli doustnych oraz aerozolu do nosa. Żel zawiera 1 mg dimetyndenu na 1 g i stosowany jest miejscowo 2-4 razy na dobę, z ograniczeniem stosowania u dzieci poniżej 2 lat na duże powierzchnie skóry oraz maksymalnym czasem aplikacji do 2 dni u dzieci i 7 dni u dorosłych. Krople doustne zawierają 1 mg dimetyndenu na 1 ml (20 kropli), z dawką dobową 3-6 mg podzieloną na 3 dawki, dostosowaną u dzieci do 0,1 mg/kg mc. Maksymalne dawki dobowe dla dzieci wynoszą od 1,5 mg (30 kropli) w wieku 1 miesiąc–1 rok do 3 mg (60 kropli) w wieku 3–12 lat. Preparat Zidenac posiada szczegółową tabelę dawkowania opartą na masie ciała, a u osób powyżej 65 lat stosuje się dawki jak u dorosłych. Krople należy podawać nierozcieńczone, a w przypadku niemowląt można je dodawać do ciepłego pokarmu.
aerozol do nosa, błona śluzowa nosa, dawka podzielona, dimetynden maleinian, działanie przeciwhistaminowe, fenylefryna, krople doustne, leczenie miejscowe, maksymalna dawka dobowa, nasilenie objawów chorobowych, nasilony świąd, objaw alergii, postać doustna, rozprzestrzenianie infekcji, stosowanie miejscowe, świąd, uszkodzenie skóry, zmiana chorobowa, zmiana skórna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tersilat
Produkt leczniczy Tersilat w postaci aerozolu na skórę zawiera 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Należy unikać aplikacji w obrębie twarzy, w jamie ustnej oraz doustnie, a także chronić niemowlęta przed kontaktem z leczoną skórą, zwłaszcza na piersiach. Preparat może powodować podrażnienie oczu, dlatego w przypadku kontaktu z oczami konieczne jest ich dokładne przemycie wodą. U pacjentów z uszkodzeniami skóry w miejscach aplikacji należy zachować szczególną ostrożność ze względu na obecność alkoholu, który może nasilać podrażnienia. W przypadku niezamierzonej inhalacji produktu, zaleca się konsultację lekarską przy wystąpieniu objawów niepożądanych.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ALLERTEC FOXILL
Allertec Foxill (1 mg/g, żel) zawiera dimetyndenu maleinian oraz substancje pomocnicze: benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), które mogą wywoływać działania niepożądane, w tym podrażnienia skóry. Należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV obszarów skóry pokrytych żelem ze względu na ryzyko reakcji fototoksycznych i fotoalergicznych. Produkt nie jest wskazany do stosowania u niemowląt i dzieci poniżej 2 lat na rozległe powierzchnie skóry, zwłaszcza przy obecności zranień lub stanów zapalnych, ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania substancji czynnej i pomocniczych oraz potencjalne nasilenie działań niepożądanych.
- Leksykon substancji czynnych
Kłącze galangi – Przeciwwskazania stosowania
Kłącze galangi (Alpinia officinarum Hance) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w stężeniu 285 mg/100 ml. Substancja ta, bogata w olejki lotne, posiada istotne przeciwwskazania do stosowania, które lekarz powinien uwzględnić przed zaleceniem terapii. Przede wszystkim przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kłącze galangi lub inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze, a także aktywne owrzodzenie żołądka i dwunastnicy. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz ocena stanu przewodu pokarmowego pacjenta, zwłaszcza w kontekście chorób wrzodowych, aby uniknąć powikłań związanych z podrażnieniem błony śluzowej.
aldehyd cynamonowy, alergia, Alpinia officinarum, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, egzema, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat goździka, liść melisy, nadwrażliwość na substancje czynne, nasienie kardamonu, nasienie muszkatołowca, olejek lotny, oparzenie, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, Zingiberaceae - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sensiva (45 g + 28 g + 0,3 g)/100 g
Produkt leczniczy Sensiva w postaci roztworu na skórę jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych, w tym propanol (45 g/100 g roztworu), alkohol izopropylowy (28 g/100 g roztworu) oraz kwas mlekowy (0,3 g/100 g roztworu), jak również na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Wskazane jest unikanie stosowania u osób z historią reakcji alergicznych takich jak miejscowe reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd, pieczenie), wysypka, pokrzywka, obrzęk skóry lub błon śluzowych oraz reakcje anafilaktyczne. Pełny skład preparatu, w tym substancje pomocnicze, dostępny jest w punkcie 6.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
alkohol izopropylowy, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie dezynfekujące, kwas mlekowy, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość, obrzęk skóry, pokrzywka, propanol, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie dermatologiczne, środek odkażający, substancja pomocnicza, uczulenie skórne, uszkodzenie skóry, właściwości antyseptyczne, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Reumogel –
Reumogel to żel zawierający wodny wyciąg borowinowy, przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę w leczeniu dolegliwości bólowych stawów. Zalecane dawkowanie u dorosłych to aplikacja 3 razy dziennie na obszar chorobowo zmieniony, z lekkim masażem w celu zwiększenia penetracji składników aktywnych. Standardowy czas terapii wynosi 2-3 tygodnie, po którym konieczna jest ocena skuteczności i konsultacja lekarska w celu decyzji o ewentualnej kontynuacji leczenia. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
aplikacja leku, aplikacja miejscowa, błona śluzowa, chory staw, dane kliniczne, etyl parahydroksybenzoesanu, konsultacja lekarska, nadwrażliwość na parahydroksybenzoesany, obszar chorobowo zmieniony, penetracja składnika aktywnego, skuteczność terapii, stosowanie miejscowe na skórę, uszkodzenie skóry, wodny wyciąg borowinowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azucalen (470 mg + 470 mg)/ml
Produkt leczniczy Azucalen w postaci płynu na skórę zawiera wyciągi płynne z kwiatu rumianku (Matricaria recutita L.) oraz kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.) w proporcji 1:1, po 0,5 ml każdego na 1 ml produktu (0,94 g). Ekstrahentem jest etanol 70% (V/V), co skutkuje wysoką zawartością etanolu w produkcie na poziomie 58-66% (V/V). Brak jest formalnych badań toksyczności i kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Azucalenu, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu. Stosowanie produktu opiera się głównie na tradycyjnym wykorzystaniu składników roślinnych oraz doświadczeniu klinicznym, bez systematycznych badań przedklinicznych.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tormexal forte
Maść Tormexal forte wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza ze względu na przeciwwskazania takie jak uszkodzona skóra i błony śluzowe, które absolutnie wykluczają aplikację preparatu. Kontakt z oczami powinien być bezwzględnie unikany ze względu na ryzyko podrażnienia. U niemowląt stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej z uwagi na odmienną farmakokinetykę i zwiększoną wrażliwość skóry. Pacjenci z ciężkim trądzikiem pospolitym powinni być poddani ocenie dermatologicznej przed rozpoczęciem terapii, aby rozważyć ewentualne leczenie systemowe lub alternatywne metody miejscowe.
alergen, atopia, dermatolog, działanie drażniące, farmakokinetyka, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, leczenie systemowe, niemowlę, obrzęk, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, świąd, terapia miejscowa, trądzik pospolity, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry, wywiad alergiczny, zmiany trądzikowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capsigel N
Preparat Capsigel N, zawierający noniwamid, kwas salicylowy, kamforę, olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej oraz olejek eukaliptusowy, powinien być stosowany wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, aby zapobiec nasileniu podrażnień i zwiększonemu wchłanianiu substancji czynnych. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka czy wysięk, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Pacjentów należy poinformować o możliwym początkowym mrowieniu i pieczeniu w miejscu aplikacji, które są efektem działania składników aktywnych, zwłaszcza noniwamidu i olejków eterycznych. Po każdej aplikacji zaleca się dokładne mycie rąk wodą z mydłem, aby uniknąć przeniesienia preparatu na błony śluzowe lub okolice oczu.
aplikacja preparatu, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, kwas salicylowy, lanolina, mrowienie skóry, naczynie krwionośne, noniwamid, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, podrażnienie skóry, przepuszczalność skóry, reakcja alergiczna, receptory bólowe, regeneracja skóry, rumień skóry, substancje czynne, uszkodzenie skóry, woda utleniona, wysięk skórny - Leksykon substancji czynnych
Octanowinian glinu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Octanowinian glinu (Aluminii acetotartras) jest stosowany w preparatach zewnętrznych w stężeniu 10 mg/g w formie żelu, np. Altażel Oceanic. Podczas aplikacji należy bezwzględnie unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi, a w przypadku przypadkowego kontaktu zaleca się natychmiastowe spłukanie dużą ilością wody. Stosowanie może powodować podrażnienia lub zmiany skórne, co wymaga przerwania terapii i konsultacji lekarskiej, jeśli objawy nie ustępują. Preparaty zawierają substancje pomocnicze: etylu parahydroksybenzoesan (E 214) 1 mg/g, propylu parahydroksybenzoesan (E 216) 0,5 mg/g oraz etanol 20 mg/g, które mogą wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na parabeny.
błona śluzowa, działanie niepożądane, etylu parahydroksybenzoesan, octanowinian glinu, otarcie, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, preparat zewnętrzny, propylu parahydroksybenzoesan, przerwanie ciągłości naskórka, rana, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja typu późnego, substancja pomocnicza, uszkodzenie skóry, wywiad alergiczny - Leksykon substancji czynnych
Noniwamid – Przeciwwskazania stosowania
Noniwamid, syntetyczny analog kapsaicyny, wykazuje działanie rozgrzewające i przeciwbólowe, stosowany jest miejscowo w preparatach takich jak Capsigel N (emulsja) i Neo-Capsiderm (maść). Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na noniwamid oraz na przetwory z pieprzowca (Capsicum), a także na inne składniki preparatów, np. salicylany w Capsigel N czy olejek eukaliptusowy i 1,8-cineol w Neo-Capsiderm. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie na uszkodzoną skórę, obejmującą otarcia, rany, owrzodzenia i zmiany zapalne, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwiększonego wchłaniania substancji czynnej oraz pogorszenia dolegliwości bólowych. Preparaty te nie powinny być stosowane u dzieci (Capsigel N) oraz u dzieci i młodzieży (Neo-Capsiderm), co wynika z większej wrażliwości skóry, ryzyka działań niepożądanych oraz braku wystarczających danych bezpieczeństwa w tych grupach wiekowych.
działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, emulsja na skórę, kapsaicyna, kwas salicylowy, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na substancje, naruszenie ciągłości naskórka, noniwamid, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, pieprzowiec, przeciwwskazanie u dzieci, przepuszczalność skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, substancja drażniąca, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry, wchłanianie substancji czynnej, zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – desderman
Produkt leczniczy Desderman w postaci roztworu na skórę zawiera 78,2 g etanolu 96% (v/v) na 100 g produktu, co odpowiada 73,4 g czystego etanolu. Preparat wykazuje właściwości drażniące dla oczu i błon śluzowych, dlatego jest przeciwwskazane stosowanie go w okolicy oczu, na uszkodzoną skórę oraz błony śluzowe. W przypadku kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi należy natychmiast przepłukać miejsce dużą ilością wody i w razie utrzymującego się podrażnienia skonsultować się z lekarzem. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego na nieuszkodzoną skórę, a przypadkowe połknięcie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej ze względu na toksyczność etanolu. Częste stosowanie może powodować łagodne podrażnienia skóry, głównie suchość, co wymaga zwiększonej pielęgnacji dermatologicznej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Homeoplasmine –
Maść Homeoplasmine zawiera składniki takie jak Calendula officinalis TM, Phytolacca decandra TM, Bryonia TM, Benzoe TM oraz Acidum boricum w stężeniu 4,0 g/100 g, co stanowi podstawę przeciwwskazań do jej stosowania. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, a także u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności kwasu borowego. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany na zakażone skaleczenia oraz na błony śluzowe, w tym jamę ustną, nos, okolice oczu, narządy płciowe i odbyt, ze względu na możliwość niepożądanych reakcji i zwiększonej absorpcji substancji czynnych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hirudoid 0,3 g/100 g
Preparat Hirudoid w postaci żelu zawiera mukopolisacharydowy polisiarczan w stężeniu 0,3 g/100 g, co odpowiada 25 000 jednostkom aktywności biologicznej oznaczonej na podstawie APTT. Główne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy (5 mg/g żelu), który może wywoływać reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na leki miejscowe zawierające mukopolisacharydowy polisiarczan lub glikol propylenowy. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany na otwarte rany lub uszkodzenia skóry ze względu na ryzyko miejscowych reakcji niepożądanych i zwiększonego wchłaniania substancji czynnej.
alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, glikol propylenowy, mukopolisacharydowy polisiarczan, nadwrażliwość na substancję czynną, pęknięcie naskórka, przerwanie ciągłości skóry, przewlekła dermatoza, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa niepożądana, rumień, świąd, uszkodzenie skóry, wchłanianie substancji czynnej, wywiad alergologiczny, zmiana zapalna skóry