trójkomorowy worek

Trójkomorowy worek jest rzadką wadą wrodzoną serca, w której przedsionek serca stanowi jedną wspólną jamę zamiast prawidłowo podzielonej na przedsionek prawy i lewy. Stan ten jest wynikiem całkowitego braku przegrody międzyprzedsionkowej lub jej znacznego niedorozwoju. Trójkomorowe serce składa się więc z jednego przedsionka i dwóch komór.

Wada ta często współistnieje z innymi nieprawidłowościami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak nieprawidłowe połączenia żylne, wady zastawek przedsionkowo-komorowych czy nieprawidłowości w budowie tętnic wielkich. Diagnoza stawiana jest zazwyczaj we wczesnym okresie życia na podstawie badań obrazowych, przede wszystkim echokardiografii oraz rezonansu magnetycznego serca.

Leczenie trójkomorowego worka jest zawsze chirurgiczne i polega na rekonstrukcji przegrody międzyprzedsionkowej z utworzeniem dwóch oddzielnych przedsionków. Zabieg ten wykonywany jest w krążeniu pozaustrojowym i często wymaga wieloetapowego postępowania, szczególnie jeśli współistnieją inne złożone wady serca. Rokowanie zależy od współistniejących anomalii oraz momentu podjęcia interwencji chirurgicznej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven

SmofKabiven to emulsja do żywienia pozajelitowego podawana dożylnie do żyły centralnej, dostępna w trójkomorowych workach. Dawkowanie i szybkość infuzji muszą być indywidualnie dostosowane, uwzględniając zdolność pacjenta do metabolizowania tłuszczów, azotu i glukozy, stan kliniczny, masę ciała oraz ewentualne dodatkowe żywienie. U dorosłych zalecana dawka wynosi 13-31 ml/kg mc./dobę, co dostarcza 0,6-1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,10-0,25 g azotu/kg mc./dobę) oraz 14-35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej. Maksymalna szybkość infuzji to 2,0 ml/kg mc./godzinę, z ograniczeniami: glukoza 0,25 g/kg mc./godz., aminokwasy 0,1 g/kg mc./godz., tłuszcze 0,15 g/kg mc./godz. Czas infuzji wynosi 14-24 godziny, a maksymalna dawka dobowa to 35 ml/kg mc./dobę, dostarczająca do 1,8 g aminokwasów, 4,5 g glukozy i 1,33 g tłuszczów/kg mc./dobę oraz 39 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej.
aminokwasy, anabolizm, azot, elektrolity, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, energia całkowita, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, mikroelementy, niedożywienie, oparzenia, otyłość, pacjent pediatryczny, prawidłowa masa ciała, składniki odżywcze, stan odżywienia, stres kataboliczny, stres metaboliczny, trójkomorowy worek, witaminy, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Numeta G16%E –

Numeta G16%E to specjalistyczna emulsja do infuzji w postaci trójkomorowego worka, zawierająca 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (124 ml). Preparat dostarcza aminokwasy (m.in. alanina, arginina, kwas asparaginowy, cysteina), glukozę oraz lipidy (około 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), a także elektrolity: sód, potas, wapń, magnez, fosforany, octany, jabłczany i chlorki. Wersja trójkomorowa o objętości 500 ml zawiera 13 g aminokwasów, 77,5 g glukozy, 15,5 g lipidów, dostarczając 517 kcal energii całkowitej (465 kcal energii niebiałkowej), przy pH około 5,5 i osmolarności około 1230 mOsm/l. Konstrukcja worka umożliwia elastyczne podawanie składników odżywczych z lipidami lub bez, co pozwala na indywidualizację terapii żywienia pozajelitowego u pacjentów pediatrycznych.
aminokwasy, aminokwasy z elektrolitami, azot, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osmolarność, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – SmofKabiven Low Osmo Peripheral –

SmofKabiven Low Osmo Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy, glukozę, elektrolity oraz tłuszcze, stosowana w żywieniu pozajelitowym. Działania niepożądane związane z jej podawaniem występują z różną częstością, najczęściej obejmują podrażnienie żył, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył oraz nieznaczne podwyższenie temperatury ciała. Niezbyt często obserwuje się tachykardię, duszność, nudności, wymioty, zaburzenia metabolizmu (w tym podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych), zaburzenia naczyniowe (niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze), reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, bóle głowy oraz objawy ogólne takie jak dreszcze, bladość czy sinica. W przypadku przekroczenia zalecanej szybkości infuzji mogą pojawić się objawy związane z nadmiarem aminokwasów (nudności, wymioty, dreszcze, potliwość, gorączka) oraz hiperglikemia wynikająca z nadmiernej podaży glukozy.
anemia, bladość, ból głowy, brak łaknienia, dreszcz, duszność, emulsja do infuzji, enzym wątrobowy, gorączka, hemoglobina, hemoliza, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, metabolit azotowy, mocznik, naciekanie tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, nudności, podrażnienie żyły, pokrzywka, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, śpiączka, tachykardia, transaminaza, trójkomorowy worek, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zawrót głowy, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Multimel N7-1000E –

Multimel N7-1000 E to preparat do żywienia pozajelitowego w postaci emulsji do infuzji, dostarczający 40 g oleju z oliwek i oleju sojowego, 40 g aminokwasów oraz 160 g glukozy (176 g glukozy jednowodnej) na 1000 ml, o łącznej wartości energetycznej 1200 kcal (w tym 1040 kcal niebiałkowej) i osmolarności 1450 mOsm/l. Produkt jest podawany dożylnie, zwykle przez cewnik centralny, co może ograniczać mobilność pacjenta. Brak jest danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wymaga od lekarza szczególnej ostrożności przy kwalifikacji do terapii oraz edukacji pacjenta w zakresie potencjalnych zagrożeń.
cewnik centralny, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja poznawcza, hiperglikemia, hipoglikemia, infuzja dożylna, oczyszczony olej sojowy, oczyszczony olej z oliwek, osmolarność, powikłanie metaboliczne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, terapia żywieniowa, trójkomorowy worek, wartość energetyczna całkowita, wartość energetyczna niebiałkowa, zaburzenie metaboliczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Numeta G13%E Preterm –

Numeta G13%E Preterm to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca 9,4 g aminokwasów, 40 g glukozy oraz 7,5 g lipidów w 300 ml po aktywacji, dedykowana wyłącznie do żywienia dożylnego noworodków urodzonych przedwcześnie. Skład obejmuje pediatryczny roztwór aminokwasów (m.in. alanina, arginina, kwas asparaginowy, cysteina, histydyna, izoleucyna, leucyna), elektrolity (potas, wapń, magnez, sód), glukozę oraz emulsję tłuszczową z oczyszczonego oleju z oliwek i oleju sojowego. Ze względu na specyficzną grupę docelową, produkt nie jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży ani karmiących piersią, a badania dotyczące wpływu na ciążę, laktację i płodność nie są przeprowadzane. Wpływ na płodność jest oceniany jako mało prawdopodobny, co wynika z braku istotnego działania składników na ten aspekt.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy z elektrolitami, dwukomorowy worek, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, postać farmaceutyczna, trójkomorowy worek, wcześniak, żywienie wcześniaków
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Multimel N7-1000E –

Produkt Multimel N7-1000E jest złożonym preparatem do żywienia pozajelitowego, zawierającym 40 g aminokwasów, 160 g glukozy oraz 40 g tłuszczów na litr, co odpowiada całkowitej wartości energetycznej 1200 kcal/litr (w tym 1040 kcal energii niebiałkowej). Preparat dostarcza również elektrolity w ilościach: sód 32 mmol, potas 24 mmol, magnez 2,2 mmol, wapń 2 mmol, fosforany 10 mmol, octany 57 mmol oraz chlorki 48 mmol, przy osmolarności 1450 mOsm/l i pH 6. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Multimel N7-1000E u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz indywidualna ocena korzyści i ryzyka przed wdrożeniem terapii żywienia pozajelitowego w tych grupach pacjentek.
aminokwasy egzogenne, azot całkowity, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, glukoza jednowodna, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, składniki żywienia pozajelitowego, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olimel N12E –

OLIMEL N12E to trójkomorowy worek do żywienia pozajelitowego zawierający roztwór glukozy (47,67–146,67 g w zależności od objętości od 650 ml do 2000 ml), emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami (Na: 22,8–70,0 mmol, K: 19,5–60,0 mmol, Mg: 2,6–8,0 mmol, Ca: 2,3–7,0 mmol, fosforany: 9,5–29,2 mmol). Produkt jest przeciwwskazany u wcześniaków, noworodków oraz dzieci poniżej 2 lat ze względu na niedostosowanie składu emulsji tłuszczowej do ich metabolizmu. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jaja, soję, białka orzeszków ziemnych, kukurydzę lub inne składniki preparatu. Wskazane jest unikanie OLIMEL N12E u osób z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, ciężką hiperlipidemią (triglicerydy >1000 mg/dl), ciężkimi zaburzeniami metabolizmu tłuszczów z hipertriglicerydemią oraz ciężką hiperglikemią, ze względu na ryzyko powikłań metabolicznych wynikających z wysokiej zawartości aminokwasów, lipidów i glukozy.
białko jaja, choroba syropu klonowego, ciężka hiperglikemia, ciężka hiperlipidemia, emulsja tłuszczowa, fenyloketonuria, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, homocystynuria, nadwrażliwość, niewydolność krążenia, obciążenie osmotyczne, olej sojowy, powikłanie metaboliczne, reakcja krzyżowa, roztwór aminokwasów, substancja czynna, trójkomorowy worek, wrodzony zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wysoka osmolarność, zaburzenie metabolizmu tłuszczów, zaburzenie nerek, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olimel N5E

OLIMEL N5E to trójkomorowa emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, zawierająca roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami, które po zmieszaniu tworzą jednorodną emulsję o mlecznym wyglądzie. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat ze względu na skład i objętość. Dawkowanie u dorosłych zależy od indywidualnego zapotrzebowania energetycznego, stanu klinicznego i masy ciała, z uwzględnieniem podaży doustnej lub dojelitowej. Średnie dobowe zapotrzebowanie wynosi 0,16-0,35 g azotu/kg mc. (1–2 g aminokwasów/kg), 20-40 kcal/kg mc. oraz 20-40 ml płynu/kg mc. Maksymalna dawka dobowa to 1,3 g aminokwasów/kg, 4,6 g glukozy/kg, 1,6 g tłuszczów/kg, 1,4 mmol sodu/kg i 1,2 mmol potasu/kg mc., co dla pacjenta 70 kg odpowiada 2800 ml emulsji dostarczającej 92 g aminokwasów, 322 g glukozy, 112 g tłuszczów i 2772 kcal całkowitej energii. Szybkość infuzji powinna być stopniowo zwiększana, maksymalna szybkość to 2,1 ml/kg/godz. (0,07 g aminokwasów/kg/godz., 0,24 g glukozy/kg/godz., 0,08 g tłuszczów/kg/godz.).
aminokwasy, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, infuzja, katabolizm, magnez, metabolizm składników, odżywianie pozajelitowe, osmolarność, podanie dojelitowe, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stan metaboliczny, stan odżywienia, substancje odżywcze, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, wydatek energetyczny, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g

Multimel N4-550 E to emulsja do infuzji w trójkomorowym worku, zawierająca emulsję tłuszczową (ok. 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), roztwór aminokwasów oraz glukozę (80 g/l). Preparat charakteryzuje się wartością energetyczną 610 kcal/litr (w tym 520 kcal/litr energii niebiałkowej) oraz osmolarnością 750 mOsm/l. Przeciwwskazania obejmują: wiek poniżej 2 lat (w tym wcześniaki i niemowlęta), nadwrażliwość na jaja, soję, białka orzeszków ziemnych, kukurydzę oraz składniki preparatu. Ponadto, preparat jest niewskazany u pacjentów z wrodzonymi wadami metabolizmu aminokwasów, ciężką hiperlipidemią, hipertriglicerydemią, ciężką hiperglikemią oraz patologicznymi zaburzeniami elektrolitowymi (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperkalcemia, hiperfosfatemia), ze względu na zawartość odpowiednio 21 mmol sodu, 16 mmol potasu, 2,2 mmol magnezu, 2 mmol wapnia i 8,5 mmol fosforanów na litr emulsji.
emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, leczenie żywieniowe, nadwrażliwość, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, przemiana aminokwasów, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stężenie elektrolitów, toksyczny metabolit, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, wrodzona wada metaboliczna, zaburzenie metaboliczne
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – SmofKabiven

SmofKabiven to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca aminokwasy (25-125 g/porcja), glukozę (63-313 g/porcja), tłuszcze (19-94 g/porcja) oraz elektrolity, stosowana w żywieniu pozajelitowym, gdy żywienie enteralne jest niemożliwe lub niewystarczające. Produkt dostępny jest w objętościach od 493 ml do 2463 ml, dostarczając od 550 kcal (2,3 MJ) do 2700 kcal (11,3 MJ) energii. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania SmofKabiven u kobiet w ciąży oraz danych toksyczności reprodukcyjnej u zwierząt, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka w tej grupie pacjentek. Wskazane jest monitorowanie parametrów biochemicznych, dostosowanie dawkowania do zmieniających się potrzeb metabolicznych oraz regularna ocena dobrostanu płodu i wpływu na laktację u kobiet karmiących.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy niezbędne, azot, dobrostan płodu, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza bezwodna, homeostaza organizmu, kwasy omega-3, laktacja, metabolizm glukozy, niezbędne kwasy tłuszczowe, parametry biochemiczne, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, roztwór aminokwasów z elektrolitami, synteza białek, triglicerydy, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olimel N9

OLIMEL N9 to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego zawierający glukozę, emulsję tłuszczową oraz aminokwasy, przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane, uwzględniając masę ciała, stan kliniczny, wydatek energetyczny oraz metabolizm składników. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 35 ml/kg masy ciała, co odpowiada 2,0 g aminokwasów/kg, 3,9 g glukozy/kg i 1,4 g tłuszczów/kg, a dla pacjenta 70 kg to 2450 ml (140 g aminokwasów, 270 g glukozy, 98 g tłuszczów), dostarczając łącznie 2622 kcal. Szybkość infuzji powinna być stopniowo zwiększana, maksymalnie do 1,8 ml/kg/godz. (0,10 g aminokwasów/kg/godz., 0,19 g glukozy/kg/godz., 0,07 g tłuszczów/kg/godz.). Preparat ze względu na wysoką osmolarność (1170 mOsm/l) podaje się wyłącznie do żyły centralnej, a czas infuzji wynosi 12-24 godziny.
azot, droga dojelitowa, emulsja tłuszczowa, IDPN, infuzja, kalorie niebiałkowe, katabolizm, metabolizm składników, niedożywienie, odżywianie pozajelitowe, osmolarność, podaż aminokwasów, roztwór aminokwasów, składniki odżywcze, śróddializacyjne żywienie pozajelitowe, stan kliniczny, stan odżywienia, substancja odżywcza, szybkość infuzji, tolerancja metaboliczna, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, wydatek energetyczny, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kabiven –

Produkt leczniczy Kabiven, będący trójkomorową emulsją do infuzji, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako całość. Ocena bezpieczeństwa opiera się na badaniach poszczególnych składników: Intralipid 20% (olej sojowy 40-100 g w zależności od objętości worka), roztworów aminokwasów z elektrolitami (34-85 g aminokwasów) oraz roztworów glukozy 19% (100-250 g glukozy bezwodnej). Każdy z tych komponentów wykazał dobrą tolerancję biologiczną i odpowiedni profil bezpieczeństwa w modelach przedklinicznych, co stanowi podstawę do stosowania Kabiven w żywieniu pozajelitowym.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy niezbędne, aminokwasy rozgałęzione, biodostępność, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza bezwodna, Intralipid, Kabiven, olej sojowy oczyszczony, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, tolerancja biologiczna, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olimel N7E

OLIMEL N7E to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego, przeznaczona dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia, u których żywienie doustne lub jelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat zawiera roztwór glukozy (35%), emulsję tłuszczową 20% (głównie olej z oliwek 80% i olej sojowy 20%) oraz roztwór aminokwasów 11,1% z elektrolitami (Na, K, Mg, Ca, fosforany, octany, chlorki). Dostępny jest w objętościach 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, dostarczając odpowiednio 40-80 g tłuszczów, 44,3-88,6 g aminokwasów, 140-280 g glukozy oraz 1140-2270 kcal energii całkowitej. Stosunek energii niebiałkowej do azotu wynosi 137 kcal/g, a glukozy do tłuszczów 58/42, z tłuszczami stanowiącymi 35% całkowitej wartości energetycznej. pH gotowej emulsji wynosi 6,4, a osmolarność 1360 mOsm/l.
aminokwasy, ciężka infekcja, emulsja tłuszczowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelit, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, niezbędne kwasy tłuszczowe, ostre zapalenie trzustki, przetoka jelitowa, resekcja jelit, równowaga elektrolitowa, stan metaboliczny, trójkomorowy worek, uraz wielonarządowy, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N5E

OLIMEL N5E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy z wapniem (28,75%), emulsję tłuszczową (20%) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami (8,2%), dostępna w pojemnościach 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml. Po połączeniu komór otrzymuje się gotową emulsję o pH 6,4 i osmolarności 1120 mOsm/l, zawierającą odpowiednio 60-100 g tłuszczów (mieszanina oleju z oliwek i sojowego), 49,4-82,3 g aminokwasów oraz 172,5-287,5 g glukozy. Wartość energetyczna wynosi od 1490 do 2480 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 165 kcal/g i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 53/47, przy 40% kalorii pochodzących z tłuszczów. Elektrolity zawarte w emulsji obejmują m.in. sód (52,5-87,5 mmol), potas (45-75 mmol), magnez (6-10 mmol) i wapń (5,3-8,8 mmol). Produkt wymaga aseptycznego połączenia trzech komór przed podaniem oraz może być wzbogacany o dodatkowe elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
alanina, aminokwasy, arginina, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek wapnia, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja kurzego, fosforany, glicerofosforan sodu, glukoza jednowodna, izoleucyna, leucyna, metionina, niezbędne kwasy tłuszczowe, osmolarność, pierwiastki śladowe, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, zator powietrzny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Finomel Peri –

Finomel Peri to trójkomorowa emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, zawierająca glukozę, aminokwasy z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową. W trakcie terapii należy zwracać szczególną uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zespół przeciążenia tłuszczami (fat overload syndrome) oraz zespół ponownego odżywienia (refeeding syndrome). Zespół przeciążenia tłuszczami wynika z ograniczonej zdolności metabolizowania lipidów i może pojawić się zarówno przy przedawkowaniu, jak i prawidłowej infuzji, prowadząc do zaburzeń metabolicznych. Zespół ponownego odżywienia charakteryzuje się przesunięciem elektrolitów (K⁺, fosfor, Mg²⁺) do komórek, niedoborem tiaminy oraz zatrzymaniem płynów, co może skutkować obrzękiem płuc i zastoinową niewydolnością serca, a zmiany te pojawiają się zwykle w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia terapii. Dodatkowo obserwuje się ryzyko hiperglikemii, reakcji alergicznych, zakrzepowego zapalenia żył, zatorowości płucnej oraz choroby wątroby związanej z żywieniem pozajelitowym (PNALD), manifestującej się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych.
badanie biochemiczne, choroba wątroby związana z odżywianiem pozajelitowym, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, gospodarka lipidowa, hiperglikemia, infuzja, klirens osoczowy, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przesunięcie elektrolitów, reakcja alergiczna, trójkomorowy worek, wynaczynienie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metaboliczne, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ponownego odżywienia, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven Peripheral

SmofKabiven Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnej, stosowana w żywieniu pozajelitowym, której dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz zapotrzebowania na składniki odżywcze. U dorosłych zalecany zakres dawkowania wynosi 20-40 ml/kg mc./dobę, co odpowiada dostarczeniu 0,6-1,3 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,10-0,20 g azotu/kg mc./dobę) oraz 14-28 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej (11-22 kcal/kg mc./dobę energii pozabiałkowej). Maksymalna szybkość infuzji wynosi 3,0 ml/kg mc./godzinę, z limitami dla glukozy (0,25 g/kg mc./godz.), aminokwasów (0,10 g/kg mc./godz.) i tłuszczów (0,15 g/kg mc./godz.). Czas infuzji powinien trwać od 14 do 24 godzin, a maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc./dobę, co zapewnia dostarczenie do 1,3 g aminokwasów, 2,8 g glukozy i 1,1 g tłuszczów/kg mc./dobę.
anabolizm, biała emulsja, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, infuzja do żyły obwodowej, łagodny stres kataboliczny, metabolizm azotu, mikroelement, oparzenia, otyłość, prawidłowa masa ciała, stres kataboliczny, stres metaboliczny, trójkomorowy worek, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na aminokwasy, zapotrzebowanie na azot, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Treonina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Treonina, aminokwas egzogenny, jest istotnym składnikiem mieszanin aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym, np. w produktach Aminoven Infant 10% (4,40 g/1000 ml) oraz Nephrotect (8,20 g/1000 ml). Dane przedkliniczne wskazują na brak specyficznej toksyczności treoniny podawanej w ramach zrównoważonych mieszanin aminokwasów, co potwierdzają badania farmakologiczne i toksykologiczne dotyczące całych mieszanin. Nie stwierdzono istotnego ryzyka genotoksyczności, rakotwórczości ani toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć brak jest dedykowanych badań dla treoniny jako pojedynczego składnika. Toksyczność pojedynczych aminokwasów jest związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, co rzadko występuje w dobrze skomponowanych mieszaninach. Badania tolerancji miejscowej, np. dla Nephrotect, również nie wykazały zagrożeń.
aminokwas egzogenny, Aminomel Nephro, Aminoven Infant, badanie toksykologiczne, dawka LD50, Finomel, Finomel Peri, fitoestrogen, genotoksyczność, Lipoflex peri, Lipoflex special, mieszanina aminokwasów, Multimel N4-550E, Nephrotect, NUMETA G13%E Preterm, Numeta G16%E, olej sojowy, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, treonina, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe, β-sitosterol
Leksykon leków
Działania niepożądane – Numeta G13%E Preterm –

NUMETA G13%E Preterm to trójkomorowy produkt do żywienia pozajelitowego wcześniaków, zawierający roztwór glukozy, pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową. W badaniu klinicznym III fazy obejmującym 159 pacjentów pediatrycznych zidentyfikowano działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak hipofosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, hiperlipidemia, hiponatremia oraz cholestaza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczami, objawiającego się hiperlipidemią, gorączką, stłuszczeniem i pogorszeniem funkcji wątroby, niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością, zaburzeniami krzepliwości oraz objawami neurologicznymi, który może wystąpić zarówno przy nieprawidłowym, jak i prawidłowym stosowaniu produktu, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną zdolnością metabolizowania lipidów.
cholestaza, emulsja tłuszczowa, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica skóry, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, osady w naczyniach płucnych, parametry biochemiczne krwi, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, śpiączka, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, uszkodzenie tkanek miękkich, wynaczynienie, zaburzenia krzepliwości krwi, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zator naczyń płucnych, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe wcześniaków
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olimel N9E

OLIMEL N9E to emulsja do infuzji o wysokiej zawartości azotu, dostarczana w trójkomorowym worku zawierającym roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat ze względu na nieodpowiedni skład i objętość. Dawkowanie u dorosłych zależy od indywidualnego wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników. Średnie dobowe zapotrzebowanie wynosi: azot 0,16-0,35 g/kg mc (1-2 g aminokwasów/kg), energia 20-40 kcal/kg mc oraz płyny 20-40 ml/kg mc lub 1-1,5 ml/kcal. Maksymalna dawka dobowa OLIMEL N9E to 35 ml/kg mc, co odpowiada 2,0 g aminokwasów/kg, 3,9 g glukozy/kg, 1,4 g tłuszczów/kg, 1,2 mmol sodu/kg i 1,1 mmol potasu/kg. Przykładowo, dla pacjenta 70 kg maksymalna dawka wynosi 2450 ml, dostarczając 140 g aminokwasów, 270 g glukozy, 98 g tłuszczów oraz 2622 kcal całkowitej energii.
dawka dobowa, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, katabolizm, OLIMEL N9E, podaż aminokwasów, populacja pediatryczna, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, składniki odżywcze, stan odżywienia, stężenie aminokwasów, stężenie glukozy, stężenie magnezu, szybkość infuzji, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, worek trójkomorowy, wydatek energetyczny, zapotrzebowanie na azot, zapotrzebowanie na płyny, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olimel N5E

Produkt leczniczy OLIMEL N5E, emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika z jego składu (aminokwasy, glukoza, elektrolity, tłuszcze z oczyszczonego oleju z oliwek i sojowego) oraz sposobu podawania (infuzja dożylna, najczęściej w warunkach szpitalnych pod nadzorem personelu medycznego). Preparat nie zawiera substancji działających na ośrodkowy układ nerwowy, które mogłyby zaburzać funkcje poznawcze, koordynację czy czas reakcji. W związku z tym w charakterystyce produktu leczniczego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn określono jako „nie dotyczy”.
aminokwasy, cewnik centralny, domowe żywienie pozajelitowe, działanie niepożądane, elektrolity, emulsja do infuzji, funkcje poznawcze, infuzja dożylna, olej sojowy, olej z oliwek, trójkomorowy worek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SmofKabiven extra Nitrogen EF –

SmofKabiven extra Nitrogen EF to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy (33,1-166 g), glukozę (42,8-214 g) oraz emulsję tłuszczową (14,6-73,0 g) złożoną z oleju sojowego, triglicerydów średniołańcuchowych, oleju z oliwek i oleju rybiego bogatego w kwasy omega-3. Preparat jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, np. w stanach zaburzeń połykania, niedrożności przewodu pokarmowego, ciężkich chorobach jelit czy stanach katabolicznych. Dostępny jest w pięciu objętościach (506-2531 ml) o wartości energetycznej od 450 do 2250 kcal (1,9-9,4 MJ) oraz zawartości azotu od 5,3 do 26,5 g, co pozwala na indywidualne dopasowanie do potrzeb pacjenta.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas rozgałęziony, elektrolit, emulsja tłuszczowa, glukoza, izoleucyna, kwas omega-3, leucyna, niedokrwienie jelit, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolalność, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, przetoka przewodu pokarmowego, rozległe oparzenie, roztwór aminokwasów, stan kataboliczny, stan odżywienia, tauryna, tłuszcz, trigliceryd nasycony, trójkomorowy worek, walina, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości, zespół krótkiego jelita, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kabiven –

Kabiven jest preparatem do żywienia pozajelitowego przeznaczonym dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2 roku życia, stosowanym w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Wskazania obejmują m.in. ciężkie urazy twarzoczaszki, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki oraz ciężką niewydolność wielonarządową. Kabiven dostarcza pełnowartościowy zestaw składników odżywczych w formie trójkomorowego worka, zawierającego roztwór aminokwasów z elektrolitami, emulsję tłuszczową (Intralipid 20%) oraz roztwór glukozy 19%. Preparat dostępny jest w czterech objętościach od 1026 ml do 2566 ml, co pozwala na dostosowanie podaży aminokwasów (34–85 g), azotu (5,4–13,5 g), tłuszczów (40–100 g) oraz węglowodanów (100–250 g). Całkowita wartość energetyczna wynosi od 900 do 2300 kcal, z energią pozabiałkową od 800 do 2000 kcal.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, Intralipid, katabolizm białkowy, leczenie żywieniowe, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wielonarządowa, olej sojowy, ostre zapalenie trzustki, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, uraz twarzoczaszki, wstrząs, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe