stan przedśpiączkowy
Stan przedśpiączkowy (presopor) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym poziomem świadomości, poprzedzający głęboką śpiączkę. Pacjent w stanie przedśpiączkowym wykazuje znacznie ograniczoną reaktywność na bodźce, jednak wciąż można uzyskać pewną odpowiedź na silne bodźce bólowe lub głośne dźwięki.
Klinicznie stan ten manifestuje się sennością, spowolnieniem psychoruchowym, zaburzeniami orientacji oraz utrudnionym kontaktem słownym. Pacjent może wykonywać proste polecenia, ale odpowiedzi są często nieadekwatne lub opóźnione. Często towarzyszy temu zaburzenie odruchów obronnych oraz nieprawidłowe reakcje źreniczne.
Stan przedśpiączkowy może być wywołany różnymi czynnikami, w tym urazami czaszkowo-mózgowymi, zaburzeniami metabolicznymi (np. hipoglikemia, niewydolność wątroby), zatruciami, infekcjami ośrodkowego układu nerwowego, udarem mózgu czy guzami mózgu. Ocena stanu świadomości najczęściej dokonywana jest przy użyciu skali Glasgow, gdzie stan przedśpiączkowy zwykle odpowiada punktacji 8-12.
Rozpoznanie stanu przedśpiączkowego stanowi wskazanie do pilnej diagnostyki i leczenia, gdyż jest to stan zagrażający życiu, który może szybko postępować do pełnej śpiączki. Postępowanie obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, diagnostykę przyczyny oraz leczenie przyczynowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Uldiulan 25 mg
Lek Uldiulan, zawierający chlortalidon w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne tiazydopodobne diuretyki oraz pochodne sulfonamidu, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min, stężenie kreatyniny >1,8 mg/100 mL, bezmocz <100 mg/24h), kłębuszkowe zapalenie nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (zwłaszcza stany przedśpiączkowe i śpiączka wątrobowa), a także zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hiperkalcemia, oporna na leczenie hipokaliemia, ciężka hiponatremia oraz objawowa hiperurykemia. Lek zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 39,09 mg, 78,18 mg i 156,36 mg w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki nie posiadają linii podziału, co uniemożliwia ich dzielenie na mniejsze dawki.
Stosowanie Uldiulanu jest przeciwwskazane w okresie ciąży ze względu na potencjalne negatywne efekty na przepływ łożyskowy, równowagę elektrolitową i funkcje metaboliczne matki i płodu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową oraz z historią alergii na sulfonamidy, ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w stanach klinicznych charakteryzujących się szybką progresją niewydolności nerek, aby uniknąć dalszego pogorszenia funkcji nerek i nasilenia zaburzeń elektrolitowych. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne monitorowanie funkcji nerek i gospodarki elektrolitowej podczas terapii chlortalidonem, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
astma oskrzelowa, bezmocz, chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna sulfonamidu, przepływ łożyskowy, reakcja krzyżowa, równowaga elektrolitowa, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, stężenie kreatyniny, tiazyd, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trifas 10 5 mg/ml
Przy kwalifikacji pacjentów do terapii torasemidem w postaci Trifas 10 (2 ml, 10 mg) lub Trifas 20 (4 ml, 20 mg) należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na torasemid, sulfonylomocznik lub składniki pomocnicze, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową, niskie ciśnienie tętnicze, hipowolemię, hiponatremię i hipokaliemię oraz znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego. U kobiet karmiących piersią stosowanie Trifas jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie torasemidu do mleka i potencjalne ryzyko dla niemowlęcia. Podanie leku w wymienionych stanach może prowadzić do pogorszenia stanu klinicznego, w tym do wstrząsu, encefalopatii wątrobowej, zaburzeń rytmu serca i zatrzymania moczu.
bezmocz, diuretyk pętlowy, encefalopatia wątrobowa, hiperamonemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, nadwrażliwość na torasemid, niedociśnienie tętnicze, pochodne sulfonamidów, przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, sulfonylomocznik, torasemid, Trifas 10, Trifas 20, wstrząs, zaburzenia odpływu moczu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toradiur 5 mg
Torasemid, jako diuretyk pętlowy, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na torasemid, pochodne sulfonylomocznika oraz substancje pomocnicze, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączka wątrobowa lub stan przedśpiączkowy, niskie ciśnienie tętnicze, hipowolemia oraz hiponatremia i hipokaliemia. Ponadto, torasemid jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami opróżniania pęcherza moczowego (np. rozrost gruczołu krokowego) oraz podczas karmienia piersią. Preparat Toradiur 5 mg zawiera laktozę jednowodną, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, elektrolity, hiperglikemia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek moczopędny, nadwrażliwość na torasemid, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, przewlekła niewydolność nerek, reakcja krzyżowa, rozrost gruczołu krokowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie opróżniania pęcherza moczowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toralis 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu składników oraz ich interakcji. Bezwzględnie nie należy stosować go u pacjentów z nadwrażliwością na lizynopryl, torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub substancje pomocnicze, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przeciwwskazania obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po inhibitorach ACE, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową, niedociśnienie tętnicze, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię oraz ciężkie zaburzenia oddawania moczu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
agranulocytoza, aliskiren, diuretyk pętlowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor ACE, lizynopryl, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pochodne sulfonylomocznika, przerost gruczołu krokowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, stenoza tętnicy nerkowej, torasemid, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki sodowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gliclada 90 mg
Gliclada 90 mg, zawierająca gliklazyd w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, a także u osób z cukrzycą typu 1. Lek nie powinien być stosowany w ostrych stanach cukrzycowych, takich jak stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza i kwasica cukrzycowa, gdzie konieczna jest insulinoterapia. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek i wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i przedłużonej hipoglikemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie mikonazolu jest zabronione z powodu ryzyka interakcji prowadzących do zwiększenia stężenia gliklazydu. Lek zawiera 133,1 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba niedokrwienna serca, ciała ketonowe, cukrzyca typu 1, EGFR, glikemia, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, karmienie piersią, ketoza, komórki beta trzustki, kwasica cukrzycowa, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nietolerancja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon substancji czynnych
Eplerenon – Przeciwwskazania stosowania
Eplerenon, selektywny antagonista receptorów mineralokortykoidowych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na eplerenon lub substancje pomocnicze, hiperkaliemię z poziomem potasu w surowicy > 5,0 mmol/l, ciężką niewydolność nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężką niewydolność wątroby (klasa C wg Child-Pugh). W przypadku preparatu Eplexemid, zawierającego dodatkowo furosemid, przeciwwskazania rozszerzają się o hipowolemię, chorobę Addisona, zatrucie glikozydami naparstnicy, porfirię oraz stany przedśpiączkowe i śpiączkowe związane z marskością wątroby. Należy również zwrócić uwagę na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, takie jak jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu, silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir) oraz skojarzone leczenie inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II (ARB), ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptorów mineralokortykoidowych, anuria, choroba Addisona, encefalopatia wątrobowa, eplerenon, furosemid, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, leki moczopędne oszczędzające potas, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, porfiria, skala Child-Pugh, stan przedśpiączkowy, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zatrucie glikozydami naparstnicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lactulosum Polfarmex 7,5 g/15 ml
Lactulosum Polfarmex w formie syropu o stężeniu 7,5 g/15 ml jest wskazany przede wszystkim w leczeniu przewlekłych zaparć, gdzie jego działanie osmotyczne zwiększa zawartość wody w świetle jelita grubego, zmiękczając masy kałowe i stymulując perystaltykę jelit. Ponadto preparat znajduje zastosowanie w terapii ostrej niewydolności wątroby ze stanami przedśpiączkowymi i śpiączką, dzięki zdolności do obniżania pH jelita grubego, co hamuje wchłanianie amoniaku i sprzyja jego eliminacji, kluczowe w kontroli hiperamonemii i encefalopatii wątrobowej. Lactulosum Polfarmex jest także stosowany w przewlekłej niewydolności wątroby z podwyższonym stężeniem amoniaku, gdzie długotrwałe obniżenie pH jelita wspomaga kontrolę poziomu amoniaku, istotną u pacjentów z marskością wątroby i ryzykiem przewlekłej encefalopatii.
encefalopatia wątrobowa, hiperamonemia, marskość wątroby, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, ostra niewydolność wątroby, perystaltyka jelit, podwyższone stężenie amoniaku, przewlekła encefalopatia wątrobowa, przewlekła niewydolność wątroby, przewlekłe zaparcia, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Astorid 5 mg
Torasemid, jako diuretyk pętlowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (47 mg/tabletkę). Nie należy go stosować w przypadku niewydolności nerek z bezmoczem, nefrotoksycznych uszkodzeń nerek, znacznych zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego, śpiączki wątrobowej i stanu przedśpiączkowego. Przeciwwskazania obejmują także hiponatremię, hipokaliemię, niedociśnienie, hipowolemię oraz zaburzenia rytmu serca takie jak blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aminoglikozydami i cefalosporynami jest niewskazane ze względu na ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności. Torasemid jest również przeciwwskazany u pacjentek karmiących piersią oraz u osób z dną moczanową, ze względu na możliwość zaostrzenia przebiegu choroby przez wzrost stężenia kwasu moczowego.
aminoglikozyd, bezmocz, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, cefalosporyna, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor kalcyneuryny, kwas moczowy, nadwrażliwość na torasemid, nefrotoksyczność, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, ototoksyczność, przewlekła choroba nerek, rozrost gruczołu krokowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substancja nefrotoksyczna, urykemia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trifas 10 10 mg
Trifas 10 mg (torasemid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na torasemid, pochodne sulfonylomocznika oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (116 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową lub stan przedśpiączkowy, niskie ciśnienie tętnicze, hipowolemię oraz hiponatremię i hipokaliemię. Stosowanie leku w tych stanach może prowadzić do nasilenia zaburzeń metabolicznych, elektrolitowych, pogorszenia perfuzji narządowej oraz ryzyka powikłań kardiologicznych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami opróżniania pęcherza moczowego, zwłaszcza w przebiegu rozrostu gruczołu krokowego, oraz podczas karmienia piersią ze względu na przenikanie torasemidu do mleka i potencjalne działanie nefrotoksyczne u niemowląt.
bezmocz, ciśnienie tętnicze, diuretyk pętlowy, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, karmienie piersią, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niskie ciśnienie krwi, pochodna sulfonylomocznika, rozrost gruczołu krokowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, torasemid, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie opróżniania pęcherza moczowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Lorabex 0,5 mg
Lorazepam, jako benzodiazepina, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z alkoholem ze względu na addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co może prowadzić do głębokiej sedacji, depresji oddechowej, amnezji następczej oraz znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. Również współpodawanie z opioidami niesie wysokie ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak śpiączka czy zgon, dlatego zaleca się ograniczenie dawki i czasu terapii oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Interakcje z walproinianem sodu i probenecydem powodują zwiększenie stężenia lorazepamu w osoczu i zmniejszenie jego klirensu, co wymaga redukcji dawki o około 50%. Inne leki depresyjne na OUN, takie jak barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne czy zwiotczające mięśnie, również nasilają działanie uspokajające lorazepamu, co wymaga ostrożności i monitorowania terapii, zwłaszcza u osób starszych.
amnezja następcza, antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepina, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja sercowo-naczyniowa, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotonia, inhibitory enzymów wątrobowych, interakcja lorazepamu z alkoholem, interakcja lorazepamu z opioidami, leki zwiotczające mięśnie, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja paradoksalna, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stan przedśpiączkowy, uspokojenie polekowe, uzależnienie psychiczne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oziclide MR 60 mg
Lek Oziclide MR zawiera 60 mg gliklazydu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu i jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, cukrzycę typu 1, ostre powikłania cukrzycy (stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza, kwasica cukrzycowa), ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz jednoczesne leczenie mikonazolem. W każdej z tych sytuacji stosowanie Oziclide MR może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ciężkich hipoglikemii, oraz jest niewskazane ze względu na mechanizm działania gliklazydu i ryzyko kumulacji leku. Ponadto, preparat zawiera 127 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dysfagia, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, ketoza, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, kwasica cukrzycowa, laktacja, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, substancja pomocnicza, sulfonamid, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toramide 2,5 mg
Lek Toramide (torasemid) jest diuretykiem pętlowym dostępnym w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, którego stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnie nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Przeciwwskazania obejmują także niewydolność nerek z anurią, śpiączkę wątrobową i stan przedśpiączkowy, niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca oraz okres ciąży i karmienia piersią. U pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie po zastosowaniu leków nefrotoksycznych, oraz u osób z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe monitorowanie. Torasemid może nasilać zaburzenia elektrolitowe i pogarszać funkcję nerek, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki.
antybiotyk aminoglikozydowy, anuria, arytmia, cefalosporyna, ciąża, diuretyk pętlowy, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotensja, inhibitor kalcyneuryny, karmienie piersią, laktoza jednowodna, lek nefrotoksyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niewydolność nerek z anurią, niskie ciśnienie tętnicze, ototoksyczność, pochodne sulfonylomocznika, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, torasemid, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Arginina – Właściwości farmakodynamiczne
Arginina jest aminokwasem o kluczowym znaczeniu w syntezie białek strukturalnych i funkcjonalnych oraz w utrzymaniu homeostazy aminokwasowej. W warunkach fizjologicznych jest aminokwasem endogennym, jednak w stanach patologicznych, takich jak niewydolność nerek czy marskość wątroby, staje się aminokwasem egzogennym, co wymaga suplementacji w żywieniu pozajelitowym. Infuzja argininy wywołuje efekt termogeniczny, zwiększając wydatkowanie energii, dlatego konieczne jest jednoczesne podawanie źródeł energii niebiałkowej (węglowodany, tłuszcze) w celu optymalnego wykorzystania aminokwasów. Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierają argininę w starannie dobranych proporcjach, np. w roztworach pediatrycznych stanowi ona około 47,5% aminokwasów niezbędnych, a w preparatach dla pacjentów z niewydolnością nerek, takich jak Nephrotect (8,20 g/l), profil aminokwasów jest dostosowany do specyficznych potrzeb metabolicznych.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, aminokwas warunkowo niezbędny, Aminomix, Aminoplasmal, bilans azotu, choroba wątroby, dysfagia, efekt termogeniczny, encefalopatia wątrobowa, homeostaza organizmu, marskość wątroby, Nephrotect, niewydolność nerek, roztwór aminokwasów, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, synteza białka, żywienie enteralne, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe noworodka, żywienie pozajelitowe pediatryczne - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan cyleksetyl – Przeciwwskazania stosowania
Kandesartan cyleksetylu, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARA II), jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kandesartan lub substancje pomocnicze, drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i cholestazę. W preparatach złożonych przeciwwskazania rozszerzają się o nadwrażliwość na pochodne dihydropirydyny (amlodypinę) i sulfonamidy (hydrochlorotiazyd), ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²), bezmocz, oporną hipokaliemię, hiperkalcemię, hiponatremię, dną moczanową, wstrząs, ciężkie niedociśnienie, zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². U dzieci poniżej 1 roku życia stosowanie jest zabronione ze względu na ryzyko uszkodzenia układu nerkowego.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bezmocz, bloker kanału wapniowego, cholestaza, cukrzyca, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidu, stan przedśpiączkowy, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Wskazania do stosowania
Laktuloza jest szeroko stosowana w leczeniu zaparć, zarówno doraźnych, jak i przewlekłych, poprzez regulację czynności okrężnicy. Preparaty takie jak Duphalac, Lactulosum Hasco czy Lactulosum-MIP są wskazane w terapii objawowej zaparć oraz w zmiękczaniu stolca u pacjentów z żylakami odbytu oraz po operacjach jelita grubego i odbytu, co minimalizuje dolegliwości bólowe i wspomaga proces gojenia. Ponadto, laktuloza odgrywa kluczową rolę w leczeniu i profilaktyce encefalopatii wątrobowej, w tym stanów przedśpiączkowych i śpiączki wątrobowej, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby i podwyższonym stężeniem amoniaku we krwi. Preparaty dostępne na rynku różnią się stężeniem substancji czynnej, np. Duphalac zawiera 667 mg/ml, a Lactulosum-MIP 0,65 g/ml, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb klinicznych.
amoniak we krwi, compliance, czynność okrężnicy, encefalopatia wątrobowa, fruktoza, galaktoza, laktoza, laktuloza, operacja jelita grubego, operacja odbytu, ostra niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność wątroby, przewlekłe zaparcie, roztwór doustny, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, syrop leczniczy, zmiękczanie stolca, żylaki odbytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diabrezide 80 mg
Lek Diabrezide zawierający 80 mg gliklazydu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, a także u osób z cukrzycą typu 1, ze względu na brak funkcjonalnych komórek beta trzustki. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują stany ostrej dekompensacji cukrzycy, takie jak stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza i kwasica cukrzycowa, gdzie konieczna jest insulinoterapia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby ze względu na ryzyko kumulacji i nieprzewidywalnego działania gliklazydu. Interakcje lekowe, zwłaszcza z mikonazolem, który jest silnym inhibitorem CYP450, mogą prowadzić do niebezpiecznej hipoglikemii. Diabrezide jest również przeciwwskazany w okresie karmienia piersią z powodu ryzyka przenikania leku do mleka i hipoglikemii u noworodka.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca typu 1, gliklazyd, hipoglikemia, inhibitor cytochromu P450, karmienie piersią, ketoza, komórki beta trzustki, kwasica cukrzycowa, laktoza jednowodna, mikonazol, nadwrażliwość na gliklazyd, nietolerancja laktozy, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gliclada 60 mg
Lek Gliclada 60 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, a także u osób z cukrzycą typu 1 (insulinozależną). Nie należy go stosować w ostrych stanach dekompensacji cukrzycy, takich jak stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza czy kwasica cukrzycowa, gdzie konieczna jest insulinoterapia. Przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek i wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i hipoglikemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie z mikonazolem jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkiej hipoglikemii. Lek zawiera 88,7 mg laktozy na tabletkę, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cukrzyca typu 1, działanie hipoglikemizujące, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, ketoza, komórki beta trzustki, kwasica cukrzycowa, laktacja, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nadwrażliwość, niedobór insuliny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, reakcja anafilaktyczna, śpiączka cukrzycowa, środek kontrastowy, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, sulfonylomocznik - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methocarbamol Espefa 500 mg
Lek Methocarbamol Espefa w dawce 500 mg metokarbamolu w tabletkach posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na metokarbamol lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z zagrożeniem życia. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z określonymi schorzeniami neurologicznymi, takimi jak śpiączka, stany przedśpiączkowe, uszkodzenia mózgu, miastenia gravis oraz padaczka, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń neurologicznych i potencjalnego zwiększenia ryzyka napadów drgawkowych.
choroba autoimmunologiczna, działanie miorelaksacyjne, męczliwość mięśni, metokarbamol, miastenia, nadwrażliwość, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, schorzenie neurologiczne, śpiączka, stan przedśpiączkowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, uszkodzenie mózgu, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diuver 20 mg
Lek Diuver, zawierający 20 mg torasemidu w postaci tabletek, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na torasemid, pochodne sulfonylomocznika oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (222,076 mg laktozy jednowodnej na tabletkę) i sód (0,13 mg karboksymetyloskrobii sodowej). Stosowanie leku jest zabronione u pacjentów z bezmoczem, śpiączką wątrobową lub stanami przedśpiączkowymi, niedociśnieniem tętniczym, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej oraz potencjalne negatywne skutki dla płodu i noworodka. Torasemid, jako diuretyk pętlowy, może nasilać encefalopatię wątrobową i prowadzić do poważnych powikłań hemodynamicznych.
bezmocz, ciąża, cukrzyca, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatriemia, homeostaza wodno-elektrolitowa, karmienie piersią, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, torasemid, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Furosemid – Przeciwwskazania stosowania
Furosemid, jako silny diuretyk pętlowy, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na furosemid i substancje pomocnicze, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na sulfonamidy, niewydolność nerek z bezmoczem niereagującą na lek, niewydolność nerek wywołaną zatruciami nefro- i hepatotoksycznymi oraz śpiączkę wątrobową. W przypadku preparatu Eplexemid (eplerenon + furosemid) dodatkowo przeciwwskazana jest ciężka niewydolność nerek z eGFR < 30 ml/min/1,73 m² oraz ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Child-Pugh). Furosemid jest także przeciwwskazany przy ciężkiej hipokaliemii, hiponatremii, hipowolemii lub odwodnieniu, chorobie Addisona, zatruciu glikozydami naparstnicy, porfirii oraz podczas karmienia piersią. Preparaty doustne zawierają laktozę (np. Eplexemid 25 mg + 40 mg zawiera 490,03 mg laktozy), a preparaty parenteralne sód (np. Furosemide Kabi 20 mg/2 ml zawiera 3,7 mg sodu/ml), co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, bezmocz, choroba Addisona, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, galaktozemia, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, nadwrażliwość na furosemid, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, porfiria, przesączanie kłębuszkowe, skurcz mięśniowy, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toradiur 10 mg
Przeciwwskazania do stosowania torasemidu (lek Toradiur) obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne sulfonylomocznika oraz substancje pomocnicze. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek objawiającą się bezmoczem, śpiączką wątrobową, stanem przedśpiączkowym, hipotonią, hipowolemią oraz zaburzeniami elektrolitowymi takimi jak hiponatremia i hipokaliemia. Dodatkowo, torasemid nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami opróżniania pęcherza moczowego (np. przerost prostaty, zwężenie cewki moczowej) oraz w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka i potencjalne zaburzenia u niemowlęcia.
bezmocz, diuretyk pętlowy, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, hipowolemia, karmienie piersią, lek moczopędny, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niskie ciśnienie tętnicze, ostre zatrzymanie moczu, perfuzja narządowa, pochodna sulfonylomocznika, przerost prostaty, reakcja krzyżowa, rozrost gruczołu krokowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, torasemid, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie opróżniania pęcherza moczowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapaść krążeniowa, zwężenie cewki moczowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toramide 5 mg
Torasemid, będący diuretykiem pętlowym, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na torasemid, pochodne sulfonylomocznika oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewydolność nerek z anurią (<100 ml/dobę), śpiączkę wątrobową i stan przedśpiączkowy, niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, okres ciąży i laktacji. Ponadto, stosowanie torasemidu jest przeciwwskazane w kojarzeniu z aminoglikozydami i cefalosporynami ze względu na ryzyko nefro- i ototoksyczności oraz u pacjentów z niewydolnością nerek indukowaną lekami nefrotoksycznymi.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, arytmia, cefalosporyna, cukrzyca, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, gentamycyna, GFR, gospodarka węglowodanowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, kreatynina, kwas moczowy, laktoza jednowodna, lek nefrotoksyczny, magnez, mocznik, nadwrażliwość na torasemid, nefrotoksyczność, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek z anurią, niskie ciśnienie tętnicze, ototoksyczność, pochodna sulfonylomocznika, potas, reakcja krzyżowa, sód, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, torasemid, wapń, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gliclada 30 mg
Lek Gliclada 30 mg, zawierający 30 mg gliklazydu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy oraz u osób z cukrzycą typu 1. Preparat zawiera 73,5 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co może stanowić problem u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, stosowanie Gliclady jest przeciwwskazane w ostrych powikłaniach cukrzycy, takich jak stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa oraz kwasica ketonowa, gdzie leczeniem z wyboru jest intensywna insulinoterapia, nawodnienie i korekcja zaburzeń elektrolitowych.
choroba autoimmunologiczna, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca typu 1, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, komórki beta trzustki, kwasica ketonowa, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, pochodna sulfonylomocznika, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Furosemidum Polpharma 40 mg
Furosemidum Polpharma w dawce 40 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na furosemid, sulfonamidy oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (30 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują hipowolemię, odwodnienie, bezmocz lub niewydolność nerek nieodpowiadającą na leczenie furosemidem, niewydolność nerek spowodowaną nefrotoksycznością lub hepatotoksycznością oraz niewydolność nerek w przebiegu śpiączki wątrobowej. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy ciężkiej hipokaliemii i hiponatremii, a także w stanach przedśpiączkowych i śpiączce związanej z encefalopatią wątrobową. Karmienie piersią stanowi kolejne przeciwwskazanie ze względu na przenikanie leku do mleka i ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych u niemowląt.
bezmocz, cukrzyca, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, furosemid, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, karmienie piersią, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, odwodnienie, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamidy, upośledzona tolerancja glukozy, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Dawkowanie i sposób podawania
Laktuloza jest syntetycznym disacharydem o działaniu osmotycznym, stosowanym doustnie w leczeniu zaparć oraz encefalopatii wątrobowej. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz formy farmaceutycznej. W terapii zaparć u dorosłych i młodzieży dawka początkowa wynosi 15-45 ml (10-30 g laktulozy) na dobę, a dawka podtrzymująca 15-30 ml (10-20 g laktulozy). U dzieci dawki są odpowiednio niższe, np. u niemowląt do 5 ml (do 3 g laktulozy). W encefalopatii wątrobowej u dorosłych stosuje się dawki znacznie wyższe: 3-4 razy dziennie po 30-45 ml (20-30 g laktulozy na dawkę), z dawką podtrzymującą dostosowaną do uzyskania 2-3 luźnych stolców na dobę. Preparaty takie jak Lactulosum Hasco i Aflofarm mają podobne schematy dawkowania, z dawkami początkowymi do 45 ml i podtrzymującymi 15 ml syropu. Laktuloza wykazuje minimalne wchłanianie (0,2%), co eliminuje konieczność modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek czy wątroby.
dawka podtrzymująca, działanie przeczyszczające, encefalopatia wątrobowa, forma farmaceutyczna, laktuloza, lek przeczyszczający, luźny stolec, narażenie ogólnoustrojowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odruch wypróżniania, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wzdęcie brzucha, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Ornityna – Właściwości farmakodynamiczne
Ornityna, szczególnie w postaci L-ornityny L-asparaginianu, pełni kluczową rolę w metabolizmie wątrobowym, uczestnicząc w detoksykacji amoniaku poprzez dwa główne szlaki: syntezę mocznika w hepatocytach okołowrotnych oraz syntezę glutaminy w hepatocytach okołożylnych. W cyklu mocznikowym ornityna działa jako aktywator karbamoilotransferazy ornitynowej i syntetazy karbamoilofosforanowej oraz jako substrat do syntezy mocznika, co umożliwia usuwanie toksycznego amoniaku. Synteza glutaminy, stymulowana przez produkty metabolizmu ornityny i asparaginian, pozwala na wiązanie amoniaku w formie nietoksycznej oraz aktywuje cykl mocznikowy. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają, że L-ornityny L-asparaginian obniża stężenie amoniaku głównie poprzez nasilenie syntezy glutaminy, co ma istotne znaczenie w terapii hiperamonemii związanej z chorobami wątroby.
aminokwas aromatyczny, aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, bilans azotowo-energetyczny, chlorowodorek ornityny, cykl Krebsa-Henseleita, cykl mocznikowy, detoksykacja amoniaku, encefalopatia wątrobowa, hepatocyt okołowrotny, hepatocyt okołożylny, hiperamonemia, karbamoilotransferaza ornitynowa, L-ornityna L-asparaginian, marskość wątroby, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, syntetaza karbamoilofosforanowa, synteza glutaminy, synteza mocznika, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toramide 10 mg
Toramide (torasemid) to diuretyk pętlowy dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie tabletek, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na torasemid, pochodne sulfonylomocznika oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewydolność nerek z anurią, śpiączkę wątrobową i stan przedśpiączkowy, niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, okres ciąży i laktacji oraz jednoczesne stosowanie z aminoglikozydami i cefalosporynami ze względu na ryzyko nefrotoksyczności. Lek może nasilać utratę elektrolitów, co wymaga ostrożności u pacjentów z hipokaliemią, hiponatremią i zaburzeniami gospodarki kwasowo-zasadowej.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, anuria, cefalosporyna, diuretyk pętlowy, hipokaliemia, hiponatriemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek immunosupresyjny, lek nefrotoksyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wieńcowa, niskie ciśnienie tętnicze, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Glurenorm 30 mg
Glurenorm, zawierający glikwidon 30 mg, jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy pochodnych sulfonylomocznika, którego stosowanie wymaga wykluczenia przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na glikwidon, sulfonamidy oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (134,60 mg/tabletka). Lek jest niewskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1, ciężką niewydolnością wątroby, po resekcji trzustki oraz w ostrych stanach metabolicznych, takich jak śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, kwasica i ketoza cukrzycowa, gdzie konieczne jest leczenie insuliną. Ponadto, Glurenorm nie powinien być stosowany u pacjentów z ostrą przerywaną porfirią, nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ciężkie zakażenie, cukrzyca typu 1, glikwidon, hipoglikemia, insulinoterapia, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, laktoza, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, okres okołooperacyjny, pochodne sulfonylomocznika, porfiria wątrobowa, resekcja trzustki, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamidy, wyrównanie cukrzycy, zabieg chirurgiczny, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Fenyloalanina – Właściwości farmakodynamiczne
Fenyloalanina, aminokwas egzogenny z grupy aromatycznych, jest niezbędna do syntezy białek strukturalnych i funkcjonalnych oraz stanowi prekursor tyrozyny, a dalej katecholamin (adrenaliny, noradrenaliny, dopaminy). Jej metabolizm obejmuje hydroksylację do tyrozyny katalizowaną przez hydroksylazę fenyloalaniny, co ma szczególne znaczenie w stanach patologicznych, gdy tyrozyna staje się aminokwasem egzogennym. W żywieniu pozajelitowym fenyloalanina jest dostarczana w ilościach odzwierciedlających fizjologiczne zapotrzebowanie, np. w preparacie Aminomix 1 Novum 2,55 g/1000 ml, a dawkowanie całkowite aminokwasów wynosi zwykle 0,8–1,5 g/kg mc./dobę. W stanach takich jak niewydolność nerek czy marskość wątroby metabolizm fenyloalaniny ulega zaburzeniom, co wymaga stosowania specjalistycznych preparatów (np. Nephrotect 3,50 g/1000 ml fenyloalaniny) dostosowanych do zmienionych potrzeb metabolicznych pacjentów.
aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas semi-egzogenny, aminokwasy BCAA, aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach, choroba nerek, choroba wątroby, cykl kwasu cytrynowego, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, fenyloketonuria, homeostaza aminokwasów, hydroksylaza fenyloalaniny, katecholamina, marskość wątroby, neuroprzekaźnik, neurotransmiter, niewydolność nerek, protokół żywieniowy, przewlekła niewydolność nerek, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, synteza białek, tyrozyna, żywienie pozajelitowe