przewlekła niewydolność żylna

Przewlekła niewydolność żylna (PNŻ) to stan chorobowy charakteryzujący się upośledzeniem powrotu krwi żylnej z kończyn dolnych do serca, spowodowany nieprawidłowym funkcjonowaniem zastawek żylnych i/lub obstrukcją żył. Schorzenie to dotyka około 20-30% populacji dorosłych, ze znacznie większą częstością występowania u kobiet i osób starszych.

Patofizjologia PNŻ opiera się na nadciśnieniu żylnym wynikającym z refluksu krwi, obstrukcji żylnej lub dysfunkcji pompy mięśniowej łydki. Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne, płeć żeńską, ciążę, otyłość, tryb życia związany z długotrwałym staniem lub siedzeniem oraz wiek. Klinicznie PNŻ manifestuje się szeregiem objawów, od uczucia ciężkości nóg, obrzęków, nocnych kurczy mięśni, po zmiany troficzne skóry i owrzodzenia żylne w zaawansowanych stadiach.

Diagnostyka PNŻ opiera się na badaniu klinicznym oraz badaniach obrazowych, przede wszystkim ultrasonografii duplex-doppler, która pozwala ocenić refluks żylny i drożność układu żylnego. Klasyfikacja CEAP (Clinical-Etiology-Anatomy-Pathophysiology) stanowi uznany standard oceny zaawansowania choroby, dzieląc ją na 7 stadiów (C0-C6) w zależności od nasilenia objawów klinicznych.

Leczenie PNŻ ma charakter wielokierunkowy i obejmuje metody zachowawcze (kompresoterapia, farmakoterapia, modyfikacja stylu życia), ablacyjne (skleroterapia, ablacja termiczna, laserowa) oraz chirurgiczne (stripping, flebektomia, walwuloplastyka). Kompresoterapia pozostaje złotym standardem w terapii wszystkich stadiów choroby, podczas gdy leczenie farmakologiczne (wenoaktywne leki) stanowi istotne uzupełnienie terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl