zaburzenie serca
Zaburzenia serca to szeroka kategoria patologii obejmująca nieprawidłowości w strukturze, funkcji lub elektrycznej aktywności mięśnia sercowego. Zaliczamy do nich wady wrodzone i nabyte, zaburzenia rytmu, chorobę wieńcową, kardiomiopatie, choroby zastawek oraz niewydolność serca.
Arytmie, czyli zaburzenia rytmu serca, mogą przybierać formę bradykardii (zbyt wolna praca serca), tachykardii (zbyt szybka praca serca), migotania przedsionków, trzepotania przedsionków, ekstrasystolii czy różnych form bloku przewodnictwa. Diagnoza opiera się na badaniu EKG, badaniu holterowskim oraz badaniach elektrofizjologicznych.
Choroba wieńcowa to najczęstsze zaburzenie serca, charakteryzujące się niedokrwieniem mięśnia sercowego wskutek zwężenia tętnic wieńcowych przez blaszki miażdżycowe. Manifestuje się jako stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica, zawał serca lub nagły zgon sercowy. Leczenie obejmuje farmakoterapię, angioplastykę wieńcową z implantacją stentu oraz pomostowanie aortalno-wieńcowe.
Niewydolność serca to stan, w którym serce nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego rzutu odpowiadającego potrzebom metabolicznym organizmu. Dzieli się na niewydolność skurczową (z obniżoną frakcją wyrzutową) oraz rozkurczową (z zachowaną frakcją wyrzutową). Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje inhibitory ACE, beta-blokery, antagonisty aldosteronu, diuretyki oraz w zaawansowanych przypadkach – terapie resynchronizujące i przeszczep serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Remodulin 1 mg/ml
Treprostynil w formie roztworu do infuzji (1 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, udokumentowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, biegunki, nudności oraz reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zaczerwienienie, stwardnienie, obrzęk, krwawienie i krwiak, szczególnie przy podskórnym podawaniu. Często występują również zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze oraz bóle mięśni i stawów. Charakterystycznym objawem jest ból szczęki, typowy dla leków z grupy prostacyklin. Należy zwrócić uwagę na ryzyko niewydolności serca o wysokim rzucie oraz trombocytopenii, których częstość nie jest dokładnie określona.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, bakteriemia, ból szczęki, działanie wazodylatacyjne, infuzja podskórna, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca wysokorzutowa, posocznica, reakcja w miejscu infuzji, roztwór do infuzji, treprostynil, trombocytopenia, wazodilatacja, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medithyrox
Produkt leczniczy Medithyrox, zawierający lewotyroksynę sodową, wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze) oraz zaburzeniami endokrynologicznymi (niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy). Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie lub odpowiednie leczenie autonomicznej czynności tarczycy, a w przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy – wyrównanie niedoczynności nadnerczy, aby zapobiec przełomowi nadnerczowemu. U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych zaleca się rozpoczęcie terapii od niskich dawek lewotyroksyny z powolnym zwiększaniem oraz ścisłe monitorowanie objawów psychotycznych.
autonomiczna czynność tarczycy, dławica piersiowa, fT3, fT4, hipertyreoza, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, osteoporoza, przełom nadnerczowy, scyntygrafia supresyjna, stężenie TSH, tachykardia, terapia substytucyjna, test TRH, tyreoliberyna, wolny hormon tarczycy, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie serca - Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Dawkowanie i sposób podawania
Landiolol jest selektywnym beta1-adrenolitykiem przeznaczonym do dożylnego podawania w warunkach szpitalnych, wyłącznie przez wykwalifikowany personel. Standardowa dawka początkowa wynosi 10-40 µg/kg mc./min, co zwykle skutkuje zwolnieniem akcji serca w ciągu 10-20 minut. W sytuacjach wymagających szybszej kontroli rytmu serca można zastosować dawkę nasycającą 100 µg/kg mc./min przez 1 minutę, po której następuje infuzja ciągła. U pacjentów z niewydolnością serca (LVEF <40%, CI <2,5 l/min/m², klasa NYHA 3-4) oraz we wstrząsie septycznym zaleca się niższe dawki początkowe (1 µg/kg mc./min) z powolnym zwiększaniem dawki pod ścisłą kontrolą hemodynamiczną. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 57,6 mg/kg mc./dobę (odpowiadająca infuzji 40 µg/kg mc./min przez 24 godziny). Dawkowanie u osób starszych i pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga modyfikacji, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i rozpoczynanie terapii od najmniejszych dawek.
beta-adrenolityk, bolus dożylny, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstoskurcz z odstawienia, dawka nasycająca, frakcja wyrzutowa lewej komory, infuzja ciągła, infuzja landiololu, klasyfikacja NYHA, landiolol chlorowodorek, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niedokrwienie, stan septyczny, układ sercowo-naczyniowy, wkłucie centralne, wkłucie obwodowe, wstrząs septyczny, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Anagrelid Nordic 1 mg
Anagrelid, stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej i innych chorób mieloproliferacyjnych, nie jest zalecany w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne ryzyko teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych przy wysokich dawkach. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz szczegółowa informacja dla pacjentki. Przenikanie anagrelidu do mleka matki nie jest jednoznacznie potwierdzone klinicznie, jednak dane zwierzęce wskazują na obecność leku/metabolitów w mleku, co stanowi wskazanie do zaprzestania karmienia piersią podczas terapii.
anagrelid, antidotum, choroba mieloproliferacyjna, częstoskurcz zatokowy, działanie niepożądane, hamowanie PDE III, kardiomiopatia, kołatanie serca, małopłytkowość, nadpłytkowość samoistna, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, pancytopenia, płytki krwi, retencja płynów, rozwój płodu, wylew podskórny, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zakażenie układu moczowego - Leksykon substancji czynnych
Salicylan dwuetyloaminy – Działania niepożądane
Salicylan dwuetyloaminy, obecny w preparacie Aescin w stężeniu 50 mg/g, stosowany miejscowo, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej dotyczą one skóry i tkanki podskórnej, manifestując się rzadko jako alergiczne zapalenie skóry (świąd, wysypka, rumień, wyprysk, pokrzywka). Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje alergiczne, czasem z krwawieniem, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Niezbyt często (1-10/1000) występują zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i ból głowy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Bardzo rzadko (<1/10 000) notuje się poważne zaburzenia sercowe, w tym tachykardię i nadciśnienie tętnicze, wymagające konsultacji kardiologicznej i monitorowania pacjenta. Reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego również należą do bardzo rzadkich działań niepożądanych i stanowią wskazanie do natychmiastowego zaprzestania stosowania leku.
alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, krwawienie, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, salicylan dwuetyloaminy, tachykardia, udar mózgu, wyprysk, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – SENOLEK 50 mg
Produkt leczniczy SENOLEK zawiera difenhydraminy chlorowodorek w dawce 50 mg i jest związany z występowaniem działań niepożądanych, które obserwowano zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu leku do obrotu. Do działań niepożądanych występujących często (≥1/100 do <1/10) należą: sedacja, senność, zaburzenia uwagi, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Działania o częstości nieznanej obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, duszność, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (dezorientacja, paradoksalny stan pobudzenia), drgawki, ból głowy, parestezje, dyskinezę, niewyraźne widzenie, tachykardię, kołatanie serca, zgęstnienie wydzieliny z oskrzeli, drgania mięśni oraz trudności w oddawaniu moczu, w tym zatrzymanie moczu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów geriatrycznych, u których zwiększone jest ryzyko dezorientacji i paradoksalnego pobudzenia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, difenhydraminy chlorowodorek, drganie mięśni, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, kołatanie serca, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pacjent geriatryczny, paradoksalny stan pobudzenia, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, sedacja, suchość jamy ustnej, tachykardia, trudność w oddawaniu moczu, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zgęstnienie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu salbutamolu na płodność u ludzi, natomiast badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję. Stosowanie salbutamolu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W badaniach na zwierzętach przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki kliniczne odnotowano wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia, niecałkowite zamknięcie jamy czaszki oraz zaburzenia kończyn. Rzadkie doniesienia kliniczne wskazują na możliwe wady wrodzone u dzieci matek stosujących salbutamol, jednak współistnienie innych leków utrudnia ustalenie jednoznacznego związku przyczynowego. Salbutamol może hamować czynność skurczową macicy, a podanie dużych dawek ogólnoustrojowo pod koniec ciąży może wywołać u płodu tachykardię i hipoglikemię, choć leczenie wziewne w zalecanych dawkach nie powinno powodować takich działań niepożądanych.
bromek ipratropiowy, hamowanie czynności skurczowej macicy, hipoglikemia, niecałkowite zamknięcie jamy czaszki, pierwszy trymestr, receptor beta2-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój kostny, salbutamol, tachykardia, toksyczny wpływ na rozród, wada wrodzona, zaburzenie serca, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamigen 10 mg
Produkt leczniczy Pamigen, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często występujących należą biegunka, nudności, wymioty oraz kurcze mięśni, a także znużenie i bezsenność. Często obserwuje się bradykardię, natomiast niezbyt często występują blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy. Z nieznaną częstością mogą pojawić się poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak polimorficzny częstoskurcz komorowy, w tym torsade de pointes, oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Ponadto, niezbyt często obserwuje się halucynacje, pobudzenie, agresję oraz nietypowe sny i koszmary senne, które zwykle ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku.
anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, drgawka, działanie niepożądane, halucynacja, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudność, objaw pozapiramidowy, omdlenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, świąd, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Albumina – Działania niepożądane
Albumina ludzka, pozyskiwana z osocza, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych reakcji skórnych (częstość ≥1/1 000 do <1/100) po rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000). Do najczęstszych objawów należą reakcje alergiczne, ból głowy (częstość ≥1/1 000 do <1/100), zaburzenia hemodynamiczne takie jak spadek ciśnienia tętniczego i tachykardia (częstość rzadka), a także objawy żołądkowo-jelitowe, dreszcze, gorączka oraz reakcje miejscowe w miejscu podania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hemolizy u noworodków i niemowląt przy dawkach przekraczających zalecane oraz u pacjentów Rh(D) dodatnich z pierwotną immunologiczną małopłytkowością (ITP) po podaniu immunoglobuliny anty-D, gdzie odnotowano pojedyncze przypadki ciężkiej hemolizy, w tym zakończonej zgonem.
albumina ludzka, ból głowy, ból pleców, ból stawów, ciśnienie onkotyczne, ciśnienie tętnicze, czynnik zakaźny, dreszcze i gorączka, duszność, hemoliza wewnątrznaczyniowa, inaktywacja wirusów, małopłytkowość immunologiczna, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, preparat albuminy, przeniesienie czynnika zakaźnego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja w miejscu podania, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Przedawkowanie bendamustyny chlorowodorku wiąże się z nasileniem działań niepożądanych, głównie hematologicznych i kardiologicznych. Maksymalna tolerowana dawka zależy od schematu podawania: 280 mg/m² powierzchni ciała przy jednorazowej 30-minutowej infuzji co 3 tygodnie oraz 180 mg/m² przy podawaniu w dniach 1. i 2. co 3 tygodnie. Toksyczność ograniczająca dawkę manifestuje się zaburzeniami serca stopnia 2. wg CTC z niedokrwiennymi zmianami w EKG w pierwszym schemacie oraz trombocytopenią 4. stopnia w drugim. Mielosupresja występuje przy przekroczeniu dawek maksymalnych w obu schematach.
bendamustyna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie niepożądane, infuzja dożylna, kardiotoksyczność, koncentrat płytkowy, krwawienie, krwiotwórczy czynnik wzrostu, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, neutropenia, niedokrwistość, parametr hematologiczny, przeszczep szpiku kostnego, trombocytopenia, upośledzenie szpiku kostnego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zmiana niedokrwienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cisatracurium Accord 2 mg/ml
Cisatracurium Accord, dostępny w stężeniach 2 mg/ml i 5 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, jest lekiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano bradykardię, hipotensję oraz zaczerwienienie skóry (często, ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występowały skurcz oskrzeli oraz wysypka. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono także bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także miopatię i osłabienie siły mięśniowej, szczególnie u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii, często jednocześnie leczonych kortykosteroidami.
blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, cisatracurium, działanie niepożądane, hipotensja, kortykosteroid, lek zwiotczający, miopatia, monitorowanie działań niepożądanych, niewydolność narządowa, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, układ immunologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skóry, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu oddechowego, zaczerwienienie skóry, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – VinpoHasco 5 mg
Analiza działań niepożądanych preparatu VinpoHasco zawierającego winpocetynę w dawce 5 mg wykazała, że najczęściej obserwowane objawy występują niezbyt często, w zakresie 0,1-0,9%. W układzie nerwowym odnotowano zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle głowy oraz osłabienie (0,9%), które mogą być związane także z chorobą podstawową. Zmiany ciśnienia krwi, głównie obniżenie, oraz uderzenia krwi do głowy występowały u 0,8% pacjentów. W układzie pokarmowym pojawiały się nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej (0,6%), a także bóle brzucha rzadziej. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych odnotowano u 0,52% pacjentów, co sugeruje konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Alergiczne odczyny skórne występowały u 0,2% chorych.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, laktoza jednowodna, leukopenia, MedDRA, nudność, obniżenie odcinka ST, odczyn alergiczny skóry, senność, suchość jamy ustnej, uderzenie krwi do głowy, układ nerwowy, VinpoHasco, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie snu, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zgaga, zmiana ciśnienia krwi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Przedawkowanie bendamustyny chlorowodorku wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, głównie hematologicznych i kardiologicznych. Maksymalna tolerowana dawka w schemacie jednodniowym co 3 tygodnie wynosi 280 mg/m² powierzchni ciała, przy której obserwuje się zaburzenia serca stopnia 2. według klasyfikacji CTC, z niedokrwiennymi zmianami w EKG. W schemacie dwudniowym (dzień 1 i 2) co 3 tygodnie dawka ta jest niższa i wynosi 180 mg/m², a głównym objawem ograniczającym jest trombocytopenia 4. stopnia. Uszkodzenie szpiku kostnego, niedokrwistość i leukopenia mogą wystąpić w zależności od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Tradycyjne metody eliminacji leku, takie jak hemodializa, są nieskuteczne, gdyż bendamustyna i jej metabolity są usuwane w minimalnym stopniu.
badanie hematologiczne, bendamustyna chlorowodorek, działanie cytostatyczne, hematopoetyczny czynnik wzrostu, hemodializa, koncentrat czerwonych krwinek, krwawienie, leukopenia, masa płytkowa, niedokrwistość, pancytopenia, produkty krwiopochodne, przeszczep szpiku kostnego, toksyczność, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie serca, zapis EKG, zapis elektrokardiograficzny, zmiana niedokrwienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memorion 10 mg
Donepezil, zawarty w leku Memorion w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje liczne działania niepożądane wynikające z jego mechanizmu jako inhibitora acetylocholinoesterazy. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, nudności, wymioty, skurcze mięśni, zmęczenie oraz bezsenność. Istotne są również poważniejsze powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy, polimorficzny częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, wydłużenie QT), zaburzenia neurologiczne (omamy, pobudzenie, agresja, nietypowe sny, napady drgawek, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, kamptokormia) oraz powikłania żołądkowo-jelitowe (krwawienia, wrzody, nadmierne wydzielanie śliny). W rzadkich przypadkach odnotowano rabdomiolizę, niezależną od ZZN, powiązaną czasowo z rozpoczęciem lub zwiększeniem dawki donepezilu. Zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie, wymagają rozważenia przerwania terapii.
agresja, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, donepezil, inhibitor acetylocholinoesterazy, kamptokormia, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, objawy pozapiramidowe, omamy, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, ślinotok, torsade de pointes, układ cholinergiczny, wrzód dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gastryczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Emoclot 500 j.m.
Produkt leczniczy Emoclot, zawierający ludzki czynnik VIII, stosowany w terapii hemofilii A, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym reakcje nadwrażliwości, alergiczne oraz potencjalnie ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania inhibitorów czynnika VIII jest różna w zależności od populacji: u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) występują bardzo często, natomiast u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) – niezbyt często. Inhibitory manifestują się jako niewystarczająca odpowiedź kliniczna na leczenie i wymagają pilnej konsultacji w specjalistycznym ośrodku. Dodatkowo, obserwuje się objawy takie jak gorączka, ból głowy, tachykardia, parestezje, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nudności, wymioty oraz reakcje miejscowe w miejscu infuzji.
ból głowy, czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik zakaźny, dreszcze, działanie niepożądane produktu leczniczego, Emoclot, gorączka, hemofilia A, inhibitor czynnika VIII, klasyfikacja MedDRA, letarg, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Celipres 200 200 mg
Celipres 200 zawiera 200 mg chlorowodorku celiprololu i jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dławicy piersiowej. Dawka początkowa w nadciśnieniu wynosi 100-200 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 400 mg po 2-4 tygodniach, jeśli reakcja kliniczna jest niewystarczająca. W stabilnej dławicy piersiowej zalecana dawka to 200 mg raz na dobę, również z możliwością zwiększenia do 400 mg. Lek należy przyjmować doustnie rano, tuż po przebudzeniu, godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku, popijając szklanką wody. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, natomiast u osób z klirensem kreatyniny 15-40 ml/min dawka powinna być zmniejszona o połowę. Celipres 200 jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny poniżej 15 ml/min oraz niezalecany u dzieci.
chlorowodorek celiprololu, choroba niedokrwienna serca, dawka dobowa, dawka początkowa, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nagłe odstawienie leku, niewydolność nerek, okres obserwacji, pacjent w podeszłym wieku, reakcja kliniczna, stabilna dławica piersiowa, tabletka powlekana, zaburzenie serca, zakończenie terapii, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Filomag B6 40 mg Mg2+ + 5 mg
Lek Filomag B6 zawiera 40 mg jonów magnezu w postaci 600 mg magnezu wodoroasparaginianu oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku. Działania niepożądane tego preparatu klasyfikuje się według częstości występowania: niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Do najczęstszych objawów należą nudności i biegunki (≥ 1/1000, < 1/100), które zwykle ustępują samoistnie. Bardzo rzadko (< 1/10 000) może wystąpić bezsenność, będąca jedynym zgłaszanym działaniem niepożądanym ze strony układu nerwowego. Rzadko obserwuje się zaczerwienienie skóry, co może wskazywać na reakcję nadwrażliwości, a także osłabienie mięśniowe oraz zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, które wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
bezsenność, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, Filomag B6, jon magnezu, klasyfikacja MedDRA, magnez wodoroasparaginian, niedobór magnezu, nudność, osłabienie mięśniowe, pirydoksyny chlorowodorek, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil Kabi, dostępny w stężeniu 0,1 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane dotyczą układu nerwowego i reakcji immunologicznych. Do często występujących objawów należą niepokój, chwiejność emocjonalna, zawroty głowy, bóle głowy, drżenie, a także reakcje alergiczne i nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia drgawek, zwłaszcza u pacjentów z padaczką lub niewydolnością wątroby, stosujących przewlekle benzodiazepiny lub w przypadku zatruć mieszanych. Szybkie podanie flumazenilu (≥1 mg) może wywołać objawy odstawienia, takie jak napięcie, pobudzenie, dezorientacja, omamy oraz drgawki, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. U dzieci profil działań niepożądanych jest podobny, jednak mogą wystąpić specyficzne reakcje, takie jak napady płaczu, pobudzenie i agresja.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, bradykardia, chwiejność emocjonalna, drgawki, ekstrasystolia, flumazenil, koncentrat do roztworu do infuzji, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, sedacja z zachowaniem świadomości, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie błędnika, zaburzenie oddechowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie mieszane, zespół odstawienia, zespół odstawienia benzodiazepin, zez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vestibo 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Vestibo, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, potwierdzone zarówno w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, jak i w obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący często (≥1/100 do <1/10). W zakresie układu pokarmowego często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się nudności i niestrawność (dyspepsję), a łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, występują z częstością nieznaną. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) odnotowano kołatanie serca, natomiast reakcje nadwrażliwości, w tym poważne anafilaksje, mają częstość nieznaną. Senność, również o częstości nieznanej, może sporadycznie występować i wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dyspepsja, działanie niepożądane, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rilmenidine Grindeks 1 mg
Rylmenidyna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, szczególnie w dawce 1 mg/dobę, gdzie częstość działań niepożądanych jest porównywalna z placebo. W porównaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak klonidyna (0,15-0,30 mg/dobę) czy alfa-metylodopa (500-1000 mg/dobę), rylmenidyna w dawce 2 mg/dobę charakteryzuje się istotnie mniejszą częstością działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (senność, ból głowy, zawroty głowy), zaburzeń psychicznych (lęk, depresja, bezsenność), układu żołądkowo-jelitowego (ból w nadbrzuszu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, zaparcia) oraz ogólnego osłabienia (astenia, zmęczenie, obrzęk). Częstość występowania tych objawów klasyfikowana jest jako „często” (≥1/100, <1/10), co wymaga monitorowania i odpowiedniego zarządzania terapią.
alfa-metylodopa, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, działanie niepożądane, klonidyna, lęk, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk, palpitacje, preparat hipotensyjny, rylmenidyna, senność, skurcz mięśni, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, uczucie zimna w kończynach, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie erekcji, zaburzenie libido, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele tymianku – Działania niepożądane
Ziele tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) jest powszechnie stosowanym składnikiem leków na kaszel i dolegliwości górnych dróg oddechowych, jednak może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu. Najpoważniejsze z nich to reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego, obserwowane m.in. po zastosowaniu preparatów Bronchostop, Pectosol czy Syrop tymiankowy złożony. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak skurcze, nudności, wymioty i biegunka, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) w przypadku Bronchitabs. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i kontaktowe zapalenie skóry, odnotowano przy stosowaniu Echinasal i Salviasept. Dodatkowo, preparat Salviasept może wywoływać zaburzenia układu nerwowego (uczucie pieczenia, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) oraz serca (bradykardia), choć częstość tych działań jest nieznana i mogą one być związane także z innymi składnikami leku.
ataksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drżenie mięśni, duszność, górne drogi oddechowe, kontaktowe zapalenie skóry, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, olejek tymiankowy, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz, Thymus vulgaris, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wysypka rumieniowa, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Amid kwasu nikotynowego – Działania niepożądane
Amid kwasu nikotynowego, obecny w produkcie leczniczym Vita Buerlecithin w dawce 35 mg/100 ml płynu doustnego, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym bardzo rzadkie (≤ 1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Do najpoważniejszych należą ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze), a także żołądkowo-jelitowego (stolce tłuszczowe, biegunka, nudności, wymioty), które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza przy długotrwałym utrzymywaniu się objawów. Działania niepożądane mogą być związane zarówno z amidem kwasu nikotynowego, jak i innymi składnikami preparatu.
amid kwasu nikotynowego, biegunka, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, konsultacja kardiologiczna, nadciśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna ciężka, reakcja nadwrażliwości, stolec tłuszczowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperis VP 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Tolperis VP, 50 mg) opiera się na danych klinicznych z udziałem ponad 12 000 pacjentów, wskazując na najczęstsze działania niepożądane dotyczące układów: skórnego, nerwowego, pokarmowego oraz ogólnoustrojowych reakcji nadwrażliwości, które stanowią 50-60% zgłoszeń. Reakcje te, choć przeważnie łagodne i samoistnie ustępujące, mogą w rzadkich przypadkach prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. anemię, powiększenie węzłów chłonnych, bezsenność, ból i zawroty głowy, tachykardię, hipotensję, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz łagodne uszkodzenie wątroby, z częstością od ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często) do <1/10000 (bardzo rzadko).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, dławica piersiowa, drżenie, duszność, hipestezja, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, padaczka, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Fruitmint 2 mg
Stosowanie gum do żucia Nicorama Fruitmint zawierających nikotynę wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni terapii. Do najczęstszych objawów należą podrażnienie jamy ustnej i gardła, ból głowy (bardzo często), kaszel, czkawka, nudności (bardzo często), a także zaburzenia smaku i parestezje (często). Rzadziej obserwuje się palpitacje, tachykardię, migotanie przedsionków, reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane dotyczą różnych układów, m.in. immunologicznego, nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, skórnego oraz przewodu pokarmowego. Występują także objawy ogólne, takie jak pieczenie i zmęczenie. Reakcje alergiczne, choć rzadkie, mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, pokrzywkę, spadek ciśnienia tętniczego i utratę przytomności.
anafilaksja, duszność, dysfonia, działanie nikotyny, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, palpitacja, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, trudność w połykaniu, układ immunologiczny, układ nerwowy, uzależnienie od nikotyny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Krople żołądkowe forte –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe forte, zawierający 65%-75% (V/V) etanolu oraz nalewki z korzenia kozłka lekarskiego, liścia mięty pieprzowej, ziela dziurawca i nalewkę gorzką, wykazuje działania niepożądane sklasyfikowane według MedDRA. Do najważniejszych należą: uczucie niepokoju (częstość nieznana), ból głowy (częstość nieznana), tachykardia (rzadko), nudności, skurcze brzucha i zgaga (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość zaostrzenia refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgagi u pacjentów z wcześniej rozpoznaną chorobą refluksową. Dodatkowo, nalewka z dziurawca może wywoływać nadwrażliwość na światło słoneczne (fotosensytyzacja), zwłaszcza u osób o jasnej karnacji, a także reakcje alergiczne skórne i świąd (częstość nieznana). Uczucie zmęczenia również zostało zgłoszone jako działanie niepożądane o nieznanej częstości.
choroba refluksowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, fotosensytyzacja, kołatanie serca, korzeń goryczki, kozłek lekarski, mięta pieprzowa, nadwrażliwość na światło słoneczne, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, pomarańcza gorzka, promieniowanie UV, reakcja fotouczulająca, refluks żołądkowo-przełykowy, skórna reakcja alergiczna, skurcz brzucha, świąd, tachykardia, terminologia MedDRA, wymioty, zaburzenie lękowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądka i jelit, zgaga, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Alfa-escyna – Działania niepożądane
Alfa-escyna, stosowana w preparatach takich jak AESCIN (tabletki powlekane 20 mg oraz żel o stężeniach 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zaburzenia skórne, w tym alergiczne zapalenie skóry manifestujące się świądem, wysypką, rumieniem, wypryskiem lub pokrzywką (rzadko). Niezbyt często obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Bardzo rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują tachykardię oraz nadciśnienie tętnicze, które mogą stanowić poważne zagrożenie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, bardzo rzadko występują ciężkie reakcje alergiczne, czasem przebiegające z krwawieniem, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej i odstawienia leku.
alergiczne zapalenie skóry, alfa-escyna, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, dyskomfort w żołądku, farmakoterapia, krwotok z dróg rodnych, monitorowanie bezpieczeństwa, nadciśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, substancja czynna, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sustonit 6,5 mg
Podczas terapii glicerolem triazotanu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Sustonit 6,5 mg) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, gdzie ból głowy występuje bardzo często (≥ 1/10), a zawroty głowy często (≥ 1/100 do < 1/10). Inne działania niepożądane obejmują tachykardię, zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie ortostatyczne (często), a także nudności (często) i astenia (często). Rzadziej występują omdlenia, senność, bradykardia, nasilenie dławicy piersiowej, wysypka polekowa oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadkie, ale poważne działania to methemoglobinemia, sinica, zapaść krążeniowa, niedokrwienie mózgowe oraz upośledzenie oddychania, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
astenia, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hemoglobina, methemoglobinemia, monitorowanie działań niepożądanych, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedotlenienie krwi, nieprzyjemny zapach z ust, niewydolność oddechowa, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, pęcherzyk płucny, senność, sinica, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ chłonny, układ nerwowy, upośledzenie oddychania, wymioty, wysypka polekowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy, zapaść krążeniowa, zawrót głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry