refluksowe zapalenie przełyku
Refluksowe zapalenie przełyku (esophagitis reflux) to stan zapalny błony śluzowej przełyku wywołany przewlekłym zarzucaniem treści żołądkowej do przełyku. Jest najczęstszym powikłaniem choroby refluksowej przełyku (GERD) i dotyka około 30% pacjentów z tym schorzeniem.
Patofizjologia refluksowego zapalenia przełyku obejmuje uszkodzenie błony śluzowej przełyku przez kwas solny, enzymy trawienne (głównie pepsynę) oraz sole kwasów żółciowych. Kluczową rolę odgrywa też dysfunkcja dolnego zwieracza przełyku, przepuklina rozworu przełykowego przepony oraz zaburzenia motoryki przełyku i opróżniania żołądka.
Diagnostyka opiera się na endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego, która pozwala ocenić stopień zaawansowania zmian zapalnych według klasyfikacji Los Angeles (stopnie A-D). W przypadkach wątpliwych pomocna jest pH-metria przełyku oraz impedancja przełykowa, które obiektywizują epizody refluksu.
Leczenie refluksowego zapalenia przełyku obejmuje modyfikację stylu życia (uniesienie wezgłowia łóżka, unikanie posiłków przed snem, redukcja masy ciała), farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej jako leki pierwszego wyboru, leki prokinetyczne) oraz w wybranych przypadkach leczenie chirurgiczne (fundoplikacja). Nieleczone przewlekłe zapalenie może prowadzić do powikłań takich jak zwężenie przełyku, owrzodzenia, krwawienia czy przełyk Barretta, który jest stanem przedrakowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solvertyl 25 mg/ml
Solvertyl, zawierający ranitydynę w stężeniu 25 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do pozajelitowego stosowania u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leku doustnie. Wskazania terapeutyczne obejmują aktywne owrzodzenia żołądka i dwunastnicy u hospitalizowanych pacjentów, ciężkie refluksowe zapalenie przełyku wymagające szybkiego zahamowania wydzielania kwasu solnego oraz zespół Zollingera-Ellisona, gdzie konieczne jest intensywne leczenie antagonistami receptora H₂. Ponadto, Solvertyl jest stosowany profilaktycznie w zapobieganiu krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów w stanie krytycznym, profilaktyce nawrotów krwawień z przewodu pokarmowego oraz w prewencji zespołu Mendelsona przed znieczuleniem ogólnym u pacjentów z podwyższonym ryzykiem aspiracji.
antagonista receptora H2, aspiracja treści żołądkowej, chemiczne zapalenie płuc, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dysfagia, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, intubacja, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas solny, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, okres okołooperacyjny, owrzodzenie stresowe, owrzodzenie trawienne, podanie doustne, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, ranitydyna, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do wstrzykiwań, sepsa, zabieg operacyjny, zaburzenie świadomości, zespół Mendelsona, zespół Zollingera-Ellisona, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – IPP 40 mg
Pantoprazol w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do dożylnego podawania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, pod nadzorem lekarza, i tylko gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka dożylna wynosi 40 mg (1 fiolka) raz na dobę w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku, z maksymalnym czasem stosowania do 7 dni, po którym zaleca się przejście na formę doustną. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 80 mg na dobę, z możliwością indywidualnej modyfikacji na podstawie oznaczeń kwasu solnego; dawki powyżej 80 mg należy podzielić na dwie dawki dziennie, a okresowe zwiększenie dawki powyżej 160 mg/dobę jest dopuszczalne, lecz niezalecane do długotrwałego stosowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa to 20 mg, natomiast u osób z niewydolnością nerek i osób starszych nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Produkt nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
9% roztwór NaCl, choroba wrzodowa, ciężkie zaburzenia wątroby, droga dożylna, farmakokinetyka, inhibitor pompy protonowej, pantoprazol, pantoprazol sodowy, personel medyczny, populacja pediatryczna, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Sukralfat – Właściwości farmakodynamiczne
Sukralfat, będący zasadową solą glinową ośmiosiarczanu sacharozy, jest lekiem osłonowym stosowanym w terapii choroby wrzodowej i refluksowej (kod ATC: A02BX02). Preparat Ulgastran zawiera sukralfat w stężeniu 1 g/5 ml zawiesiny doustnej. Mechanizm działania sukralfatu opiera się na lokalnym działaniu ochronnym błony śluzowej przewodu pokarmowego, gdzie w środowisku kwaśnym ulega aktywacji i wiąże się selektywnie z tkankami dna owrzodzenia, pozostając tam przez około 12 godzin. Tworzy kompleksy żelowe z glikoproteinami i śluzem, chroniąc błonę śluzową przed enzymatycznym rozkładem przez pepsynę oraz uniemożliwiając dyfuzję jonów wodorowych do dna owrzodzenia. Dodatkowo, wiąże sole kwasów żółciowych i pepsynę, ograniczając ich działanie uszkadzające. Sukralfat stymuluje procesy gojenia poprzez zwiększenie stężenia endogennych prostaglandyn oraz łączenie się z naskórkowym czynnikiem wzrostu (EGF) i innymi mediatorami regeneracji.
antacida, antagonista receptora H2, błona śluzowa dwunastnicy, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, jony wodorowe, kwas solny, kwasy żółciowe, lek osłonowy, naskórkowy czynnik wzrostu, ośmiosiarczan sacharozy, owrzodzenie, pepsyna, prostaglandyny, refluksowe zapalenie przełyku, sekrecja żołądkowa, śluz żołądkowy, sukralfat, wodorotlenek glinu, wrzód stresowy, zapalenie błon śluzowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazole Mercapharm 20 mg
Pantoprazole Mercapharm 20 mg w formie tabletek dojelitowych powinien być stosowany zgodnie z indywidualnym schematem dawkowania, dostosowanym do wskazań klinicznych oraz cech pacjenta. Tabletki należy połykać w całości, na 1 godzinę przed posiłkiem, popijając odpowiednią ilością wody, aby zapewnić prawidłowe uwalnianie substancji czynnej w jelitach. W leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku zaleca się dawkę 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia o kolejne 4 tygodnie lub stosowania dawkowania „na żądanie”. W terapii długotrwałej refluksowego zapalenia przełyku dawka podtrzymująca wynosi 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku nawrotu objawów. Profilaktycznie u pacjentów stosujących NLPZ zaleca się 20 mg raz na dobę przez cały okres terapii.
choroba refluksowa przełyku, ciężka niewydolność wątroby, dawka profilaktyczna, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji wątroby, nawrót refluksowego zapalenia przełyku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, podeszły wiek, powłoka dojelitowa, refluksowe zapalenie przełyku, schemat dawkowania, tabletka dojelitowa, terapia podtrzymująca, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba refluksowa przełyku, refluksowe zapalenie przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz obecności chorób współistniejących. Standardowo dawki wahają się od 20 mg do 80 mg na dobę, podawane doustnie 1 godzinę przed posiłkiem, z możliwością podwojenia dawki w przypadku braku odpowiedzi na leczenie. W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori pantoprazol stosuje się w dawce 40 mg dwa razy na dobę przez 7-14 dni w skojarzeniu z antybiotykami. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dawka podtrzymująca, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, leczenie skojarzone, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność wątroby, NLPZ, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, podanie dożylne, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, tabletka dojelitowa, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Dawkowanie i sposób podawania
Ranitydyna, jako antagonista receptorów H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół Zollingera-Ellisona. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazania, postaci farmaceutycznej oraz indywidualnych cech pacjenta. Standardowo w chorobie wrzodowej dwunastnicy stosuje się 150 mg ranitydyny dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 4-8 tygodni. W terapii zakażenia Helicobacter pylori ranitydynę łączy się z amoksycyliną (750 mg 3x/dobę) i metronidazolem (500 mg 3x/dobę) przez 2 tygodnie, a następnie kontynuuje ranitydynę przez kolejne 2 tygodnie. W przypadku refluksowego zapalenia przełyku dawka może być zwiększona do 150 mg cztery razy na dobę przez 12 tygodni. Dla pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) zaleca się redukcję dawki do 150 mg/dobę doustnie lub 25-50 mg co 18-24 godziny w postaci parenteralnej, a u pacjentów dializowanych podanie 150 mg po dializie.
amoksycylina, antagonista receptorów histaminowych H₂, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwości dyspeptyczne, Helicobacter pylori, klirens kreatyniny, krwawienie z owrzodzenia, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie stresowe, pacjenci dializowani, podanie parenteralne, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, terapia trójlekowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zapalenie przełyku, zespół Mendelsona, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranitydyna Aurovitas 150 mg
Ranitydyna Aurovitas w dawce 150 mg (chlorowodorek ranitydyny) jest antagonistą receptorów H2, który skutecznie zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego. Wskazania do stosowania u dorosłych obejmują chorobę wrzodową dwunastnicy i żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, owrzodzenia indukowane NLPZ oraz profilaktykę nawrotów owrzodzeń. U dzieci w wieku 3-18 lat lek jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu owrzodzeń trawiennych oraz w terapii refluksu żołądkowo-przełykowego, w tym refluksowego zapalenia przełyku, ze wskazaniem do łagodzenia objawów takich jak zgaga czy ból w klatce piersiowej. Terapia powinna być poprzedzona dokładną diagnostyką, w tym badaniami endoskopowymi lub radiologicznymi, aby wykluczyć inne patologie, zwłaszcza nowotworowe.
badanie endoskopowe, badanie radiologiczne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, gastryna, jelito cienkie, kwas acetylosalicylowy, kwas żołądkowy, lek zobojętniający, nadbrzusze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie trawienne, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, profilaktyka, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, syntetaza prostaglandyn, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mesopral 40 mg
Mesopral, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny w dawkach 20 mg i 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego. W populacji dorosłych wskazania obejmują leczenie nadżerek refluksowego zapalenia przełyku, zapobieganie nawrotom oraz leczenie objawowe GERD, a także terapię skojarzoną w eradykacji Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej dwunastnicy i zapobieganiu nawrotom wrzodów trawiennych. Lek jest również stosowany w leczeniu wrzodów żołądka związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ oraz profilaktyce wrzodów u pacjentów z grup ryzyka. Ponadto, Mesopral jest wskazany w przedłużonym leczeniu po epizodach krwawienia z przewodu pokarmowego oraz w terapii zespołu Zollingera-Ellisona, charakteryzującego się nadprodukcją kwasu żołądkowego.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja bakterii, ezomeprazol magnezowy dwuwodny, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, krwawienie z wrzodu trawiennego, leczenie przeciwbakteryjne, nadmierna produkcja kwasu żołądkowego, nadżerka przełyku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, powikłanie gastroenterologiczne, refluksowe zapalenie przełyku, schorzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, terapia skojarzona, wrzód dwunastnicy, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sagalix 20 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC01), jest stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, działa poprzez hamowanie enzymu H⁺K⁺-ATPazy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do szybkiego i skutecznego zmniejszenia wydzielania kwasu. Standardowa dawka 20 mg powoduje redukcję 24-godzinnej kwaśności soku żołądkowego o co najmniej 80% oraz utrzymanie pH ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę u pacjentów z wrzodem dwunastnicy. Omeprazol wykazuje efekt zależny od dawki, nie powoduje tachyfilaksji i jest skuteczny zarówno w podstawowym, jak i stymulowanym wydzielaniu kwasu, co przekłada się na zmniejszenie ekspozycji przełyku na kwaśną treść u chorych z chorobą refluksową przełyku.
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, chromogranina A, Clostridium difficile, eradykacja H. pylori, guz neuroendokrynny, H+K+-ATPaza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa żołądka, objawy dyspeptyczne, owrzodzenie dwunastnicy, rak żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, tachyfilaksja, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, wydzielanie kwasu solnego, zanikowe zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prazol 40 mg
Omeprazol w dawce 40 mg (Prazol 40 mg) jest wskazany do leczenia i profilaktyki schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym aktywnej choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, refluksowego zapalenia przełyku oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Lek jest stosowany jako pierwszy wybór w terapii owrzodzeń, zarówno w fazie aktywnej, jak i w prewencji nawrotów. W eradykacji Helicobacter pylori omeprazol 40 mg podaje się w skojarzeniu z antybiotykami. Ponadto, preparat jest zalecany w leczeniu i profilaktyce powikłań związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ, a także w kontroli objawów choroby refluksowej przełyku, takich jak zgaga i kwaśne odbijania. W populacji pediatrycznej lek stosuje się w ściśle określonych wskazaniach, uwzględniając wiek i masę ciała pacjenta, głównie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz choroby wrzodowej dwunastnicy związanej z H. pylori.
antybiotyk, badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa związana z NLPZ, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, gastroskopia, inhibitor pompy protonowej, kapsułki dojelitowe, kortykosteroid, lek przeciwkrzepliwy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, omeprazol, refluksowe zapalenie przełyku, schorzenia przewodu pokarmowego, test antygenowy, test oddechowy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Controloc 40 mg
Pantoprazol w postaci Controloc 40 mg, proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, z zachowaniem ścisłych zasad dawkowania i przygotowania roztworu. Podawanie dożylne jest wskazane tylko, gdy niemożliwe jest stosowanie doustne i nie powinno przekraczać 7 dni. Standardowa dawka dożylna w chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowym zapaleniu przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) na dobę, podawana powoli w ciągu 2-15 minut. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg (2 fiolki), z możliwością modyfikacji do 160 mg na dobę, podzielonej na dwa podania, a w sytuacjach wymagających szybkiego zahamowania wydzielania kwasu stosuje się 2 x 80 mg, co pozwala obniżyć wydzielanie kwasu do <10 mEq/h w ciągu 1 godziny. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Produkt nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność wątroby, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność wątroby, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol doustny, podanie dożylne pantoprazolu, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sekrecja kwasu żołądkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Panzol 20 mg
W terapii choroby refluksowej przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się stosowanie pantoprazolu w dawce 20 mg (1 tabletka Panzol 20 mg) raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 8 tygodni. Po ustąpieniu objawów możliwe jest stosowanie terapii „na żądanie”. W przypadku nawrotów lub długotrwałego leczenia refluksowego zapalenia przełyku dawkę można zwiększyć do 40 mg na dobę (Panzol 40 mg), a następnie powrócić do dawki podtrzymującej 20 mg. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka powikłań wrzodowych stosujących NLPZ zaleca się profilaktycznie 20 mg pantoprazolu raz na dobę przez cały okres terapii. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba refluksowa przełyku, czynnik ryzyka, kwas żołądkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, otoczka dojelitowa, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol, parametry wątrobowe, powikłanie wrzodowe, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia na żądanie, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gastrostad 20 mg
Gastrostad, zawierający 20 mg pantoprazolu w postaci tabletek dojelitowych, jest wskazany w leczeniu łagodnej postaci choroby refluksowej przełyku (GERD) oraz refluksowego zapalenia przełyku, zarówno w fazie aktywnej, jak i w profilaktyce nawrotów. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak zgaga, regurgitacje i dysfagia, a także zapobiega powikłaniom zapalnym błony śluzowej przełyku. Ponadto Gastrostad pełni funkcję gastroprotekcyjną u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, stosujących długotrwale nieselektywne NLPZ, zmniejszając ryzyko owrzodzeń żołądka i dwunastnicy. Tabletki dojelitowe chronią pantoprazol przed inaktywacją w kwaśnym środowisku żołądka, zapewniając skuteczne działanie leku po jego opuszczeniu.
choroba refluksowa przełyku, dysfagia, GERD, górny odcinek przewodu pokarmowego, kortykosteroid, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, powikłanie żołądkowo-jelitowe, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja, tabletka dojelitowa, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Esomeprazol Accord 40 mg
Esomeprazol Accord w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji jest wskazany u pacjentów, u których podanie doustne jest niemożliwe. Preparat zawiera 40 mg esomeprazolu sodowego w jednej fiolce. Dawkowanie u dorosłych zależy od wskazania klinicznego: refluksowe zapalenie przełyku – 40 mg raz na dobę, objawowe leczenie GERD – 20 mg raz na dobę, leczenie i profilaktyka wrzodów żołądka związanych z NLPZ – 20 mg raz na dobę. W przypadku ostrego krwawienia z wrzodu stosuje się schemat: 80 mg w krótkotrwałym wlewie dożylnym (30 minut), następnie ciągły wlew 8 mg/godzinę przez 72 godziny, po czym kontynuacja leczenia doustnego. Modyfikacje dawkowania są wymagane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, a w przypadku krwawienia z wrzodu dawka wlewu ciągłego jest zmniejszona do 4 mg/godzinę. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani u osób w podeszłym wieku, jednak zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
choroba refluksowa przełyku, ciągły wlew dożylny, ciężka niewydolność nerek, esomeprazol sodowy, GERD, krwawienie z wrzodu, leczenie endoskopowe, niewydolność wątroby, ostre krwawienie z wrzodu, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, refluksowe zapalenie przełyku z nadżerkami, wlew dożylny, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Stomezul 20 mg
Ezomeprazol, zawarty w preparacie Stomezul w dawkach 20 mg i 40 mg, jest S-izomerem omeprazolu i działa jako inhibitor pompy protonowej (ATC: A02BC05), skutecznie hamując wydzielanie kwasu solnego poprzez blokadę enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Po 5 dniach terapii dawką 20 mg raz na dobę obserwuje się redukcję maksymalnego wydzielania kwasu o 90%. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku pH żołądkowe >4 utrzymuje się średnio 13 godzin przy dawce 20 mg i 17 godzin przy dawce 40 mg, z odpowiednio 76% i 97% pacjentów utrzymujących pH >4 przez co najmniej 8 godzin. Skuteczność w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku wynosi około 78% po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach stosowania dawki 40 mg. W terapii eradykacji Helicobacter pylori stosuje się 20 mg dwa razy dziennie w połączeniu z antybiotykami, osiągając skuteczność około 90%.
ATP-aza, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, Clostridium difficile, dysfagia, eradykacja bakterii, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hemostaza, hiperplazja komórek ECL, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, skala Forresta, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sagalix 10 mg
Lek Sagalix, zawierający omeprazol w postaci kapsułek dojelitowych twardych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u pacjentów od 1. roku życia (masa ciała ≥10 kg) do dorosłych. Omeprazol redukuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co znajduje zastosowanie w leczeniu i profilaktyce wrzodów dwunastnicy i żołądka, refluksowego zapalenia przełyku (zarówno aktywnego, jak i w terapii podtrzymującej), zespołu Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami. Ponadto, lek jest wskazany w leczeniu i profilaktyce wrzodów związanych z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) u pacjentów z grup ryzyka. Kapsułki dojelitowe chronią omeprazol przed inaktywacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając jego uwolnienie i wchłanianie w jelicie cienkim, co zapewnia skuteczność działania na komórki okładzinowe żołądka.
Ważnym aspektem jest zawartość sacharozy w kapsułkach: 6 mg w dawce 10 mg, 12 mg w dawce 20 mg oraz 24 mg w dawce 40 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej. Dawkowanie i wskazania u dzieci różnią się w zależności od wieku i masy ciała, a decyzje terapeutyczne powinny opierać się na aktualnym obrazie klinicznym, wynikach badań endoskopowych oraz potwierdzeniu zakażenia H. pylori. Sagalix jest zatem wszechstronnym preparatem w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu solnego, wymagającym indywidualnego dostosowania dawki i monitorowania efektów leczenia.
badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, lek przeciwzapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacyjny, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asteloc 20 mg
Pantoprazol, dostępny w postaci tabletek dojelitowych Asteloc 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku (zgaga, regurgitacje) oraz w długotrwałej terapii refluksowego zapalenia przełyku potwierdzonego endoskopowo. Tabletki dojelitowe zabezpieczają substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając uwolnienie leku w jelicie cienkim. Dawka 20 mg jest standardowa dla większości pacjentów z tymi wskazaniami, a leczenie obejmuje zarówno fazę aktywną, jak i profilaktykę nawrotów choroby.
badanie endoskopowe, ból zamostkowy, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, gastroprotekcja, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroid, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja, tabletka dojelitowa, terapia podtrzymująca, zapalenie błony śluzowej przełyku, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazole Genoptim 40 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC05), działa poprzez specyficzne hamowanie enzymu H+/K+ – ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zahamowaniem wydzielania kwasu solnego. W badaniach klinicznych wykazano, że podanie doustne w dawkach 20 mg i 40 mg utrzymuje pH żołądka powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, a podanie dożylne (80 mg w bolusie, następnie 8 mg/godz.) wydłuża ten czas do 21 godzin. Terapia 40 mg doustnie przez 4 i 8 tygodni skutkowała wygojeniem refluksowego zapalenia przełyku u 78% i 93% pacjentów odpowiednio. W leczeniu krwawienia z wrzodu żołądka, po endoskopowym zatrzymaniu krwawienia, zastosowanie ezomeprazolu dożylnie (80 mg bolus, 8 mg/godz. przez 72 godziny) oraz doustnie (40 mg przez 27 dni) znacząco zmniejszyło ryzyko ponownego krwawienia (5,9% vs 10,3% w ciągu 3 dni oraz 7,7% vs 13,6% po 30 dniach w porównaniu z placebo).
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, ezomeprazol, GERD, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka enterochromafinopochodna, krwawienie z wrzodu żołądka, kwas solny w żołądku, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, wydzielanie kwasu, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantopraz 40 mg 40 mg
Lek Pantopraz 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GERD) u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, zwłaszcza przy obecności objawów takich jak zgaga, regurgitacje oraz endoskopowo potwierdzone zmiany zapalne błony śluzowej przełyku. U dorosłych zakres zastosowań obejmuje także eradykację Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, leczenie aktywnych wrzodów oraz profilaktykę ich nawrotów, a także terapię zespołu Zollingera-Ellisona i innych stanów hipersekrecji kwasu solnego. Tabletki dojelitowe o dawce 40 mg zawierają 38,12 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Mechanizm działania pantoprazolu opiera się na silnym hamowaniu pompy protonowej (H+/K+-ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje obniżeniem wydzielania kwasu solnego i jest kluczowe w patogenezie wskazanych schorzeń. W terapii eradykacyjnej H. pylori Pantopraz 40 mg stosuje się wyłącznie w połączeniu z antybiotykami według zatwierdzonych schematów. Dawkowanie w zespole Zollingera-Ellisona wymaga indywidualnego dostosowania w oparciu o wyniki badań wydzielania kwasu. U młodzieży w wieku 12-17 lat lek jest dopuszczony jedynie do leczenia refluksowego zapalenia przełyku. Tabletki dojelitowe zapewniają ochronę substancji czynnej przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając jej uwalnianie w jelicie cienkim.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, GERD, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórki okładzinowe żołądka, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja kwaśnej treści, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, wydzielanie kwasu solnego, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pamyl 40 mg 40 mg
Pamyl 40 mg to preparat zawierający pantoprazol w dawce 40 mg (odpowiadającej 45,100 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego), należący do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP). Lek ten skutecznie zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku i jest wskazany u dorosłych w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami. U młodzieży powyżej 12 roku życia stosuje się go wyłącznie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku. Preparat w formie tabletek dojelitowych chroni pantoprazol przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając jego uwalnianie w jelicie cienkim, co zwiększa skuteczność działania.
badanie endoskopowe, ból zamostkowy, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cofanie treści żołądkowej, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, inhibitor pompy protonowej, leczenie eradykacyjne, nadmierna sekrecja, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie Helicobacter pylori, zapalenie błony śluzowej przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gerdin 20 mg 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg (lek Gerdin) stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku oraz profilaktyce owrzodzeń u pacjentów przyjmujących NLPZ. Standardowa dawka u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1 tabletkę 20 mg raz na dobę, przyjmowaną na godzinę przed posiłkiem, przez 2-4 tygodnie w leczeniu objawowym, z możliwością przedłużenia do 8 tygodni. W terapii podtrzymującej refluksowego zapalenia przełyku stosuje się dawkę 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku nawrotu choroby, a następnie redukcji do dawki podtrzymującej. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
biodostępność pantoprazolu, choroba refluksowa przełyku, dysfunkcja nerek, grupa zwiększonego ryzyka, leczenie na żądanie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pacjent geriatryczny, pantoprazol, powłoka dojelitowa, refluksowe zapalenie przełyku, remisja objawów, schemat dawkowania, tabletka dojelitowa, terapia podtrzymująca, terapia standardowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Stomezul 40 mg
Dawkowanie ezomeprazolu (Stomezul) powinno być dostosowane do wskazań klinicznych oraz indywidualnych cech pacjenta. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GORD) zaleca się 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie w przypadku nadżerek, z możliwością przedłużenia terapii o kolejne 4 tygodnie. W profilaktyce nawrotów stosuje się dawkę 20 mg raz na dobę. Leczenie objawowe bez zapalenia przełyku to 20 mg raz na dobę, z koniecznością diagnostyki po 4 tygodniach braku poprawy. W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori stosuje się 20 mg ezomeprazolu z 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny, podawane dwa razy na dobę przez 7 dni. U pacjentów stosujących NLPZ dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni w leczeniu wrzodów oraz profilaktycznie. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 80-160 mg na dobę w dawkach podzielonych. Modyfikacja dawkowania nie jest wymagana u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (z wyjątkiem ciężkiej niewydolności wątroby, gdzie nie należy przekraczać 20 mg). U osób starszych nie jest konieczna zmiana dawki.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol, klarytromycyna, krwawienie z wrzodu trawiennego, lek przeciwbakteryjny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, refluksowe zapalenie przełyku, sonda żołądkowa, tabletka dojelitowa, wrzód dwunastnicy, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazol Genoptim, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), działa poprzez selektywne, odwracalne hamowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po podaniu doustnym w dawce 20 mg u dorosłych z wrzodem dwunastnicy obserwuje się redukcję 24-godzinnej kwaśności soku żołądkowego o około 80% oraz utrzymanie pH żołądka powyżej 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, a hamowanie wydzielania kwasu jest zależne od dawki i nie wykazuje tachyfilaksji. Omeprazol jest również skuteczny w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori, szczególnie w skojarzeniu z amoksycyliną i klarytromycyną, co potwierdza wysoką skuteczność w leczeniu choroby wrzodowej i zapalenia błony śluzowej żołądka.
amoksycylina, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, eradykacja Helicobacter pylori, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, komórka okładzinowa żołądka, mieszanina racemiczna enancjomerów, nadmierna kwasowość soku żołądkowego, objawy dyspeptyczne, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, zanikowe zapalenie żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Glinu wodorotlenek jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas solny w soku żołądkowym, stosowanym w leczeniu nadkwaśności, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zgagi, także w ciąży. Preparaty takie jak Gealcid (100 mg glinu wodorotlenku, 35 mg jonów glinu) i Manti (200 mg glinu wodorotlenku) neutralizują kwaśność treści żołądkowej, łagodząc objawy bólowe i dyskomfort. Gealcid zawiera dodatkowo 350 mg kwasu alginowego i 120 mg sodu wodorowęglanu (33 mg jonów sodu), co wspomaga tworzenie ochronnej warstwy na powierzchni treści żołądkowej, natomiast Manti, oprócz glinu wodorotlenku, zawiera 200 mg magnezu wodorotlenku i 25 mg symetykonu, co umożliwia także leczenie wzdęć i bólów brzucha spowodowanych nadmiernym wytwarzaniem gazów.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, gazy w jelitach, glinu wodorotlenek, jony glinu, jony sodu, kwas alginowy, kwas solny, kwaśne odbijanie, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niestrawność, pęcherzyki gazowe, pieczenie w przełyku, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sodu wodorowęglan, symetykon, tabletka do rozgryzania i żucia, wzdęcia i bóle brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polpanto 40 mg
Polpanto (pantoprazol 40 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do podawania dożylnego wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny i pod ścisłym nadzorem lekarskim, głównie w sytuacjach, gdy terapia doustna jest niemożliwa. Standardowa dawka dożylna w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) na dobę, podawana w infuzji trwającej 2-15 minut. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona i innych stanów z nadmierną sekrecją kwasu solnego, dawka początkowa wynosi 80 mg na dobę, którą można modyfikować w zależności od wyników badań sekrecji kwasu. Przy dawkach powyżej 80 mg/dobę zaleca się podawanie dawki podzielonej, a w wyjątkowych sytuacjach dobową dawkę można tymczasowo zwiększyć powyżej 160 mg, jednak nie dłużej niż jest to konieczne do uzyskania kontroli wydzielania kwasu (poniżej 10 mEq/h w ciągu 1 godziny). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.
chlorek sodu, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dawka dobowa, infuzja dożylna, nadmierna sekrecja kwasu solnego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pantoprazol, podanie dożylne, refluksowe zapalenie przełyku, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sekrecja kwasu żołądkowego, stan chorobowy, terapia doustna, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Interakcje leku – Ozzion 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco podnosi pH żołądka, co wpływa na biodostępność leków wymagających kwaśnego środowiska do wchłaniania, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, posakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir). Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania pantoprazolu z atazanawirem lub ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę przy ścisłym monitorowaniu miana wirusa HIV. Wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) w połączeniu z pantoprazolem mogą prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu, co wymaga rozważenia czasowego przerwania terapii pantoprazolem. Ponadto, u pacjentów przyjmujących warfarynę lub fenprokumon obserwowano ryzyko wzrostu INR i wydłużenia czasu protrombinowego, co wskazuje na konieczność monitorowania tych parametrów w trakcie terapii.
choroba wrzodowa żołądka, CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, czas protrombinowy, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C19, fenprokumon, fluwoksamina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, lek przeciwgrzybiczny azolowy, metotreksat, pochodna kumaryny, refluks kwasu żołądkowego, refluksowe zapalenie przełyku, ryfampicyna, schorzenie wątroby, tetrahydrokannabinol, warfaryna, współczynnik INR, zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, zakażenie Helicobacter pylori - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ozzion 20 mg
Ozzion zawiera 20 mg pantoprazolu (odpowiadającego 22,575 mg półtorawodnej soli sodowej pantoprazolu) w formie tabletek dojelitowych i jest stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 8 tygodni w przypadku braku poprawy. Po uzyskaniu remisji możliwe jest stosowanie terapii „na żądanie” (20 mg raz dziennie w razie potrzeby) lub długotrwałe leczenie podtrzymujące dawką 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku nawrotu objawów. U pacjentów wymagających profilaktyki owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych z długotrwałym stosowaniem nieselektywnych NLPZ zaleca się dawkę 20 mg pantoprazolu raz na dobę. U osób z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
choroba refluksowa przełyku, leczenie na żądanie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, objawy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, podanie doustne, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, remisja, tabletka dojelitowa, terapia na żądanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Esopol 40 mg
Esopol, zawierający esomeprazol sodowy w dawce 40 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest wskazany do leczenia dożylnego w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego: refluksowe zapalenie przełyku – 40 mg raz na dobę, objawowy refluks żołądkowo-przełykowy – 20 mg raz na dobę, wrzody żołądka związane z NLPZ oraz profilaktyka u pacjentów z grup ryzyka – 20 mg raz na dobę. W przypadku ostrego krwawienia z wrzodu po zabiegu endoskopowym stosuje się dawkę początkową 80 mg we wlewie 30-minutowym, a następnie ciągłą infuzję 8 mg/godzinę przez 72 godziny. Po zakończeniu terapii dożylnej konieczne jest kontynuowanie leczenia doustnego. Podawanie leku odbywa się poprzez wstrzyknięcie dożylne (minimum 3 minuty) lub infuzję trwającą od 10 do 30 minut, w zależności od dawki i wskazania.
choroba refluksowa przełyku, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, esomeprazol, esomeprazol sodowy, GERD, infuzja ciągła, infuzja dożylna, krwawienie z wrzodu, kwas solny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, wlew dożylny, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, wstrzyknięcie dożylne, zabieg endoskopowy, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zalanzo 15 mg
Lanzoprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC03), działa poprzez selektywną, odwracalną inhibicję ATP-azy H+/K+ w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania końcowego etapu wydzielania kwasu solnego. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 30 mg obserwuje się redukcję wydzielania kwasu żołądkowego po stymulacji pentagastryną o około 80%, a po 7 dniach terapii efekt ten wzrasta do około 90%. Podstawowe wydzielanie kwasu zmniejsza się odpowiednio o około 70% po pojedynczej dawce i do 85% po 8 dniach stosowania. Mechanizm aktywacji leku w kwaśnym środowisku kanałów wydzielniczych oraz tworzenie kowalencyjnego wiązania z enzymem ATP-azy H+/K+ stanowi podstawę jego wysokiej skuteczności w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.
W praktyce klinicznej stosowanie lanzoprazolu w dawce 30 mg raz na dobę umożliwia szybkie ustąpienie dolegliwości i skuteczne leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy w przeciągu około 2 tygodni, natomiast choroby wrzodowej żołądka oraz refluksowego zapalenia przełyku w około 4 tygodnie. Ponadto, lanzoprazol wspomaga eradykację Helicobacter pylori poprzez obniżenie kwaśności soku żołądkowego, co poprawia efektywność antybiotykoterapii. W trakcie terapii obserwuje się fizjologiczny wzrost stężenia gastryny i chromograniny A (CgA) w surowicy, co może utrudniać diagnostykę guzów neuroendokrynnych. Zaleca się przerwanie leczenia inhibitorami pompy protonowej na 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem CgA, aby uniknąć błędnej interpretacji wyników.
ATP-aza H+/K+, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, lanzoprazol, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, pentagastryna, podstawowe wydzielanie kwasu solnego, refluksowe zapalenie przełyku, sok żołądkowy, terapia eradykacyjna, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anesteloc 40 mg 40 mg
Lek Anesteloc 40 mg, zawierający 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w postaci tabletek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami oraz w zespole Zollingera-Ellisona i innych stanach hipersekrecji kwasu solnego. Pantoprazol skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego, co pozwala na leczenie i zapobieganie nawrotom owrzodzeń oraz kontrolę powikłań związanych z nadmierną sekrecją kwasu. Wskazania obejmują potwierdzone endoskopowo refluksowe zapalenie przełyku, aktywne owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, infekcję H. pylori oraz hipersekrecję kwasu w przebiegu zespołu Zollingera-Ellisona.
choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, guz wydzielający gastrynę, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, owrzodzenie, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacyjny, supresja kwasu żołądkowego, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, zapalenie błony śluzowej przełyku, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agastin 20 mg 20 mg
Produkt leczniczy Agastin zawiera omeprazol w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stosowany jest głównie w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, refluksowego zapalenia przełyku oraz w eradykacji Helicobacter pylori. Standardowa dawka w leczeniu czynnej choroby wrzodowej dwunastnicy wynosi 20 mg raz na dobę, z wygojeniem u większości pacjentów w ciągu 2-4 tygodni, natomiast w przypadku opornych owrzodzeń stosuje się dawkę 40 mg raz na dobę przez okres do 8 tygodni. W profilaktyce nawrotów owrzodzeń oraz w leczeniu owrzodzeń związanych z NLPZ zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w razie potrzeby. W refluksowym zapaleniu przełyku dawka początkowa wynosi 20 mg raz na dobę, a w ciężkich przypadkach 40 mg, z czasem leczenia od 4 do 8 tygodni; leczenie podtrzymujące po wygojeniu zaleca się dawką 10 mg raz na dobę.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa twarda, klarytromycyna, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, leczenie podtrzymujące, lekooporność, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, peletka dojelitowa, refluksowe zapalenie przełyku, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie połykania, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga i zarzucanie kwaśnej treści - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sagalix 40 mg
Lek Sagalix zawierający omeprazol dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych, co zapewnia ochronę substancji czynnej przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka. Wskazania do stosowania obejmują leczenie i profilaktykę choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, refluksowego zapalenia przełyku (GERD), objawowej choroby refluksowej, owrzodzeń związanych z NLPZ oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Omeprazol działa poprzez hamowanie pompy protonowej, co skutkuje zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego i sprzyja gojeniu błony śluzowej. W terapii eradykacji Helicobacter pylori Sagalix stosowany jest w skojarzeniu z antybiotykami, zwiększając skuteczność leczenia poprzez podwyższenie pH żołądka. Dawkowanie powinno być dostosowane do wskazań klinicznych, wieku i masy ciała pacjenta, z uwzględnieniem zawartości sacharozy w kapsułkach (od 6 mg do 24 mg w zależności od dawki).
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, owrzodzenie związane z NLPZ, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacji, terapia trójskładnikowa, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Esomeprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Esomeprazol w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji jest stosowany parenteralnie w dawkach 10-80 mg w zależności od wskazania klinicznego i grupy wiekowej, szczególnie gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. W refluksowym zapaleniu przełyku (GERD) dawka wynosi 40 mg raz na dobę u dorosłych z nadżerkami oraz 20 mg raz na dobę w leczeniu objawowym, natomiast u dzieci dawki są dostosowane do masy ciała (10 mg dla masy <20 kg, 10-20 mg dla masy ≥20 kg). W profilaktyce i leczeniu wrzodów żołądka związanych z NLPZ stosuje się 20 mg raz na dobę. W przypadku ostrego krwawienia z wrzodu zalecane jest podanie 80 mg esomeprazolu we wlewie dożylnym przez 30 minut, a następnie ciągły wlew 8 mg/godzinę przez 72 godziny, po czym kontynuuje się leczenie doustne. Leczenie dożylne powinno trwać możliwie krótko, z szybkim przejściem na podawanie doustne.
choroba refluksowa, choroba refluksowa przełyku, ciągły wlew dożylny, esomeprazol, GERD, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hamowanie wydzielania żołądkowego, krwawienie z wrzodu, leczenie endoskopowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, ostre krwawienie z wrzodu, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, refluksowe zapalenie przełyku z nadżerkami, wlew dożylny, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wstrzyknięcie dożylne, wydzielanie żołądkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranloc 40 mg
Ranloc 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Tabletki dojelitowe o specjalnej powłoce chronią substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając uwolnienie pantoprazolu w jelicie cienkim. Lek skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego, co jest kluczowe w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu, takich jak refluksowe zapalenie przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona. W przypadku refluksu leczenie jest wskazane u pacjentów z potwierdzonymi endoskopowo zmianami zapalnymi i typowymi objawami, takimi jak zgaga, odbijanie kwaśną treścią i ból zamostkowy.
ból zamostkowy, choroba refluksowa, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, hipersekrecja kwasu solnego, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, nadmierne wydzielanie gastryny, odbijanie kwaśną treścią, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, wrzód żołądka i dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, zmiany zapalne przełyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast 150 mg
Ranigast w dawce 150 mg (ranitydyna chlorowodorek) jest antagonistą receptora H2 stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i łagodnej postaci choroby wrzodowej żołądka, zarówno w fazie aktywnej, jak i profilaktycznie przeciw nawrotom. Lek jest również wskazany w zapobieganiu owrzodzeniom dwunastnicy indukowanym przez NLPZ, co jest istotne u pacjentów przewlekle stosujących te leki, np. w chorobach reumatycznych. Ranigast jest częścią terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w przypadku współistniejących owrzodzeń oraz stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku, w tym refluksowego zapalenia przełyku, oraz w objawowym leczeniu dyspepsji funkcjonalnej. Ponadto, lek zapobiega zespołowi Mendelsona u pacjentów z grup ryzyka w okresie okołooperacyjnym i podczas znieczulenia ogólnego.
antagonista receptora H2, aspiracja treści żołądkowej, choroba refluksowa przełyku, choroba reumatyczna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, kontrola endoskopowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie dwunastnicy, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacyjny, terapia eradykacyjna, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Mendelsona, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omeprazol Medreg 10 mg
Omeprazol Medreg, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Wskazania u dorosłych obejmują leczenie i profilaktykę owrzodzeń dwunastnicy i żołądka, terapię eradykacyjną Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, leczenie i profilaktykę owrzodzeń indukowanych NLPZ, refluksowego zapalenia przełyku (GERD) oraz zespołu Zollingera-Ellisona. U dzieci, w zależności od wieku i masy ciała, omeprazol jest wskazany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, objawowej choroby refluksowej oraz eradykacji H. pylori w owrzodzeniu dwunastnicy. Kapsułki zawierają sacharozę (od 6 mg do 24 mg w zależności od dawki) i peletki dojelitowe chroniące substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka.
choroba refluksowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, guz trzustki, kapsułka dojelitowa, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pacjent pediatryczny, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gasec-20 Gastrocaps 20 mg
Lek Gasec-20 Gastrocaps zawiera 20 mg omeprazolu i jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego u dorosłych i dzieci. W populacji dorosłych wskazania obejmują leczenie i profilaktykę owrzodzeń dwunastnicy i żołądka, terapię eradykacyjną Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, leczenie owrzodzeń związanych z NLPZ, refluksowe zapalenie przełyku (GERD) oraz zespół Zollingera-Ellisona. U dzieci powyżej 1 roku życia i masie ciała ≥ 10 kg lek stosuje się w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawowej choroby refluksowej, a u dzieci powyżej 4 lat w terapii eradykacyjnej H. pylori. Standardowa dawka to 20 mg omeprazolu, jednak w niektórych przypadkach, np. zespole Zollingera-Ellisona, konieczne może być zwiększenie dawki.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, inhibitor pompy protonowej, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna Helicobacter pylori, wydzielanie kwasu solnego, zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Heligen Neo 20 mg
Heligen Neo, zawierający omeprazol w dawkach 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego. U dorosłych wskazania obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, eradykację Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami, owrzodzenia związane z NLPZ oraz ich profilaktykę, chorobę refluksową przełyku (zarówno zapalną, jak i objawową), a także zespół Zollingera-Ellisona. U pacjentów pediatrycznych Heligen Neo jest wskazany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, objawowej choroby refluksowej oraz owrzodzeń dwunastnicy wywołanych przez H. pylori, również w terapii skojarzonej z antybiotykami. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych o specjalnej powłoce chroniącej omeprazol przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, co zapewnia uwalnianie substancji czynnej w jelicie.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawowa choroba refluksowa, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, substancja czynna, terapia skojarzona z antybiotykami, zaburzenie czynności wątroby, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazole Kalceks 40 mg
Pantoprazole Kalceks w dawce 40 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do parenteralnego stosowania u dorosłych pacjentów wymagających skutecznej redukcji wydzielania kwasu solnego w żołądku. Lek, będący inhibitorem pompy protonowej, znajduje zastosowanie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GERD), choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także zespołu Zollingera-Ellisona. Forma dożylna jest szczególnie istotna u pacjentów hospitalizowanych, którzy nie mogą przyjmować leków doustnie lub wymagają szybkiego działania przeciwsekrecyjnego, np. w stanach krytycznych, przy zaburzeniach połykania, aktywnym krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego czy w przygotowaniu do pilnych zabiegów endoskopowych.
choroba wrzodowa, dysfagia, gastrinoma, GERD, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadkwaśność, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, stan hipersekrecyjny, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazol Krka 40 mg
Pantoprazol Krka w dawce 40 mg, dostępny w postaci tabletek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Lek skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co jest kluczowe w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, gdzie zmniejsza objawy i wspomaga gojenie błony śluzowej przełyku. U dorosłych pacjentów pantoprazol jest również wskazany w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, co zwiększa skuteczność eliminacji bakterii w chorobie wrzodowej. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak wyłącznie u dorosłych.
antybiotykoterapia, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, gastrinoma, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, leczenie skojarzone, nadmierne wydzielanie kwasu, nietolerancja cukrów, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pantoprazol, powłoka dojelitowa, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sorbitol, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg
Nolpaza w dawce 40 mg pantoprazolu (tabletki dojelitowe) stosowana jest w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w terapii skojarzonej eradykacji Helicobacter pylori. Standardowe dawkowanie wynosi 1 tabletka (40 mg) raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 2 tabletek (80 mg) w przypadkach opornych. Czas leczenia wynosi odpowiednio 4 tygodnie (możliwe przedłużenie o kolejne 4 tygodnie) dla refluksowego zapalenia przełyku i choroby wrzodowej żołądka, 2 tygodnie (z możliwością przedłużenia o kolejne 2 tygodnie) dla choroby wrzodowej dwunastnicy, a w zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg na dobę, z indywidualnym dostosowaniem i długotrwałym stosowaniem. W terapii eradykacji H. pylori stosuje się Nolpazę 40 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z antybiotykami (amoksycylina, klarytromycyna, metronidazol lub tynidazol) przez 7-14 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi oporności bakteryjnej.
amoksycylina, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, eradykacja bakterii, Helicobacter pylori, klarytromycyna, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu, oporność bakteryjna, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, tynidazol, wydzielanie kwasu żołądkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nexium 40 mg
Lek Nexium w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji zawiera ezomeprazol w dawce 40 mg i jest wskazany do stosowania w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. U dorosłych stosuje się go w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD) z zapaleniem i/lub ciężkimi objawami, leczeniu i profilaktyce wrzodów żołądka i dwunastnicy związanych z NLPZ oraz zapobieganiu nawrotom krwawień po endoskopowym leczeniu ostrego krwawienia z wrzodu. U dzieci i młodzieży w wieku 1-18 lat lek jest stosowany w ciężkich postaciach GERD z refluksowym zapaleniem przełyku, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Preparat wymaga podania dożylnego w warunkach medycznych i jest bezpieczny u pacjentów na diecie niskosodowej (zawartość sodu <1 mmol/40 mg).
Zalecenie stosowania Nexium w formie parenteralnej dotyczy pacjentów hospitalizowanych z ciężkim przebiegiem GERD, z zaburzeniami połykania spowodowanymi zmianami zapalnymi przełyku, w okresie okołooperacyjnym wymagających hamowania wydzielania kwasu żołądkowego, po zabiegach endoskopowych z powodu krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz u pacjentów z grup ryzyka powikłań wrzodowych związanych ze stosowaniem NLPZ. Wskazaniem jest także ciężka postać GERD u dzieci i młodzieży (1-18 lat) z niemożnością podania leku doustnie. Preparat wymaga odpowiedniego przygotowania i podania dożylnego zgodnie z zaleceniami producenta, co zapewnia skuteczne hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego w sytuacjach klinicznych, gdzie podanie doustne jest przeciwwskazane lub niemożliwe.
choroba refluksowa przełyku, ezomeprazol, hamowanie wydzielania żołądkowego, infuzja dożylna, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, leczenie endoskopowe, nawrót krwawienia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres okołooperacyjny, ostre krwawienie z wrzodu, powikłanie wrzodowe, refluksowe zapalenie przełyku, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, wrzód żołądka, wrzód żołądka i dwunastnicy, wstrzyknięcie dożylne, wydzielanie kwasu żołądkowego, zaburzenie połykania, zapalenie przełyku