ropiwakaina
Ropiwakaina to długodziałający lek znieczulenia miejscowego należący do grupy amidowych środków znieczulających. Została wprowadzona do praktyki klinicznej w latach 90. XX wieku jako alternatywa dla bupiwakainy, oferując lepszy profil bezpieczeństwa, szczególnie w zakresie kardiotoksyczności i neurotoksyczności.
Pod względem struktury chemicznej ropiwakaina jest pochodną pipekoloxylidyny, a jej mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych. Charakteryzuje się umiarkowanym początkiem działania, znaczną selektywnością blokowania włókien czuciowych względem ruchowych oraz długim czasem działania (4-8 godzin).
Ropiwakaina znajduje zastosowanie w anestezjologii do znieczuleń przewodowych, w tym znieczulenia zewnątrzoponowego, podpajęczynówkowego, blokad nerwów obwodowych oraz do infiltracji tkanek. Jest szczególnie przydatna w położnictwie ze względu na mniejszy wpływ na motorykę i funkcje układu sercowo-naczyniowego płodu w porównaniu z bupiwakainą. Dostępna jest w stężeniach od 0,2% do 1%, a wybór stężenia zależy od rodzaju procedury i pożądanego efektu klinicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropivacaine Kabi, dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed podaniem leku. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ropiwakainę lub inne amidowe środki znieczulające miejscowo, hipowolemię oraz przeciwwskazania do znieczulenia zewnątrzoponowego, takie jak zaburzenia krzepnięcia, infekcje w miejscu wkłucia czy ciężkie choroby neurologiczne. Ponadto, Ropivacaine Kabi jest przeciwwskazany do stosowania w odcinkowym znieczuleniu dożylnym oraz znieczuleniu okołoszyjkowym w położnictwie ze względu na ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej i zagrożenia dla matki i płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość sodu w preparacie, która w zależności od stężenia i objętości ampułki wynosi od 1,2 mmol (28 mg) do 2,96 mmol (68 mg) sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczoną podażą sodu, np. w ciężkiej niewydolności serca lub nerek.
chlorowodorek ropiwakainy, działanie toksyczne ogólnoustrojowe, hipowolemia, leki znieczulające miejscowo, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, profil bezpieczeństwa leku, ropiwakaina, spadek ciśnienia tętniczego, stan drgawkowy, technika anestezjologiczna, technika znieczulenia, wolemia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie dożylne odcinkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ropivacaine Kabi 7,5 mg/ml
Ropiwacaina (chlorowodorek ropiwakainy), dostępna w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml (produkt Ropivacaine Kabi), może wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta poprzez działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w sposób zależny od dawki. Mimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, istnieją przesłanki wskazujące na potencjalne przejściowe zaburzenia czynności psychicznych i koordynacji ruchowej, które mogą wystąpić nawet bez jawnych objawów uszkodzenia OUN. Ryzyko to jest większe przy wyższych stężeniach ropiwakainy (7,5 mg/ml i 10 mg/ml) oraz zależy od drogi podania, miejsca znieczulenia i indywidualnej wrażliwości pacjenta.
chlorowodorek ropiwakainy, działanie leku, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający miejscowo, objaw neurologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ropiwakaina, senność, środek znieczulający miejscowo, upośledzenie funkcji psychomotorycznej, zaburzenie czynności psychicznej, zaburzenie czynności psychomotorycznej, zaburzenie koncentracji, zawrót głowy, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Ropiwakaina – Właściwości farmakodynamiczne
Ropiwakaina jest amidowym lekiem miejscowo znieczulającym o przedłużonym czasie działania, działającym poprzez odwracalną blokadę kanałów sodowych w błonie komórkowej włókien nerwowych, co prowadzi do zahamowania przewodnictwa impulsów nerwowych. W zależności od dawki i stężenia (2 mg/ml do 10 mg/ml) wykazuje różnicującą blokadę czuciową i motoryczną: małe dawki (20-40 mg) stosowane są w analgezji pooperacyjnej i porodowej, średnie (50-150 mg) w blokadach nerwów obwodowych i znieczuleniu zewnątrzoponowym, natomiast duże (100-200 mg) w pełnym znieczuleniu chirurgicznym. Czas działania ropiwakainy jest długi i nie zależy od obecności leków obkurczających naczynia, co wyróżnia ją spośród innych amidów.
adrenalina, analgezja porodowa, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada nerwów obwodowych, blokada przewodnictwa nerwowego, efekt przeciwbólowy, efekt znieczulający, grupa farmakoterapeutyczna, infuzja dożylna, jon sodowy, lek amidowy, lek długodziałający, lek miejscowo znieczulający, lek zwężający naczynia krwionośne, ośrodkowy układ nerwowy, redukcja przepuszczalności, ropiwakaina, toksyczność, znieczulenie miejscowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml
Ropivacaine Kabi jest dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml w formie roztworu do iniekcji, przeznaczonym do stosowania przez wykwalifikowany personel medyczny specjalizujący się w znieczuleniach regionalnych. Dawkowanie należy indywidualizować, bazując na stanie klinicznym pacjenta i doświadczeniu lekarza, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. W przypadku roztworu 2 mg/ml, zalecane dawki dla znieczulenia zewnątrzoponowego lędźwiowego to bolus 10-20 ml (20-40 mg) z czasem indukcji 10-15 minut i czasem trwania 0,5-1,5 godziny, a także infuzje ciągłe 6-14 ml/godz. (12-28 mg/godz.) stosowane w leczeniu bólu pooperacyjnego i porodowego. Blokady regionalne wymagają dawek od 2 do 200 mg, z czasem działania 2-6 godzin. Podawanie leku wymaga ostrożności, w tym aspiracji przed i podczas iniekcji, powolnego wstrzykiwania dawki głównej (25-50 mg/min) oraz monitorowania objawów toksyczności i funkcji życiowych pacjenta.
adrenalina, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu udowego, blokada rdzeniowa, blokada splotu ramiennego, ból pooperacyjny, ból porodowy, dawka próbna, infuzja ciągła, lidokaina, neuropatia obwodowa, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, ropiwakaina, toksyczność układowa, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Stosowanie roztworu do infuzji Ropivacaine Kabi (2 mg/ml) u kobiet w wieku rozrodczym, w tym planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ropiwakainy w ciąży są ograniczone i dobrze udokumentowane jedynie w kontekście znieczulenia zewnątrzoponowego w położnictwie. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród czy rozwój pourodzeniowy. Brak jednak wystarczających danych klinicznych dla innych wskazań, co wymaga indywidualnej analizy stosunku korzyści do ryzyka przed podaniem leku ciężarnej pacjentce.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropivacaine Kabi to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek ropiwakainy, lek znieczulający miejscowo z grupy amidów, dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml. Ampułki mają pojemności 10 ml lub 20 ml, co odpowiada odpowiednio dawkom 20 mg i 40 mg dla stężenia 2 mg/ml, 75 mg i 150 mg dla 7,5 mg/ml oraz 100 mg i 200 mg dla 10 mg/ml. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu, kwas solny i wodorotlenek sodu do regulacji pH (4,0–6,0) oraz wodę do wstrzykiwań. Osmolalność roztworu mieści się w zakresie 255–305 mOsmol/kg. Zawartość sodu różni się w zależności od stężenia i objętości ampułki, np. dla 10 ml ampułki 2 mg/ml wynosi 1,48 mmol (34 mg), a dla 20 ml ampułki 10 mg/ml – 2,4 mmol (56 mg).
amidy, ampułka polipropylenowa, chlorek sodu, chlorowodorek ropiwakainy, kwas solny, lek znieczulający miejscowo, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pH, produkt leczniczy, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, strącanie substancji czynnej, strzykawka Luer fit, strzykawka luer lock, substancja czynna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zawartość sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropivacaine Kabi 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropiwakainy chlorowodorku w dawce 5 mg/ml (Ropivacaine Kabi) wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu klinicznym w zalecanych dawkach terapeutycznych. Testy obejmowały ocenę toksyczności po pojedynczej i wielokrotnej dawce, nie ujawniając nieoczekiwanych efektów toksycznych. Wysokie dawki substancji wywoływały objawy neurotoksyczności, takie jak drgawki i zaburzenia OUN, oraz kardiotoksyczność, jednak te efekty pojawiały się jedynie przy stężeniach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy, a także nie stwierdzono teratogenności ani zaburzeń organogenezy.
aberracja chromosomowa, badanie bezpieczeństwa, drgawki, działanie drażniące, działanie farmakodynamiczne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, mutacja genowa, mutagenność, nadwrażliwość kontaktowa, neurotoksyczność, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, ropiwakaina, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
W kontekście stosowania ropiwakainy chlorowodorku (Ropivacaine BioQ, 2 mg/ml) u kobiet w ciąży, dostępne dane kliniczne są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani porodu, jednak ze względu na brak danych klinicznych zaleca się ostrożność i unikanie stosowania leku w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku karmienia piersią brak jest danych dotyczących przenikania ropiwakainy do mleka, co wymusza czasowe przerwanie karmienia podczas terapii oraz odciąganie i utylizację mleka, aby utrzymać laktację. Ponadto, brak jest badań oceniających wpływ ropiwakainy na płodność u kobiet i mężczyzn, co wymaga informowania pacjentek o nieznanym potencjalnym ryzyku w tym zakresie.
- Leksykon substancji czynnych
Ropiwakaina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ropiwakaina jest stosowana jako środek znieczulający, szczególnie w znieczuleniu zewnątrzoponowym w położnictwie, gdzie jej bezpieczeństwo jest udokumentowane. Dane kliniczne dotyczące innych wskazań u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Mimo to, producent produktu Ropivacaine BioQ zaleca unikanie stosowania tego preparatu w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. Brak jest również danych dotyczących wpływu ropiwakainy na płodność u ludzi.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropiwakaina, substancja czynna produktu Ropivacaine Kabi, jest długo działającym amidowym środkiem znieczulenia miejscowego o kodzie ATC N01BB09, wykazującym zarówno działanie znieczulające, jak i przeciwbólowe, zależne od dawki. Przy dużych dawkach indukuje pełną blokadę czuciowo-motoryczną, wykorzystywaną w znieczuleniu operacyjnym, natomiast mniejsze dawki powodują selektywną blokadę czuciową z ograniczoną blokadą motoryczną, co jest korzystne w analgezji pooperacyjnej. Mechanizm działania polega na odwracalnym zahamowaniu przepuszczalności błony nerwowej dla jonów sodowych, co prowadzi do zahamowania przewodnictwa nerwowego. Ropiwakaina charakteryzuje się długim czasem działania, a jej farmakokinetyka jest stosunkowo niezależna od współpodawania środków obkurczających naczynia, takich jak adrenalina.
adrenalina, analgezja pooperacyjna, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada obwodowa, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek ropiwakainy, depolaryzacja błony komórkowej, działanie przeciwbólowe, lek znieczulenia miejscowego z grupy amidów, przepuszczalność błony włókna nerwowego, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, środek obkurczający naczynia, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, znieczulenie pooperacyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ropimol 7,5 mg/ml
Ropimol to roztwór do wstrzykiwań zawierający ropiwakainy chlorowodorek w stężeniu 7,5 mg/ml, dostępny w ampułkach o pojemności 10 ml (75 mg substancji czynnej) oraz 20 ml (150 mg substancji czynnej). Preparat jest wodnym, sterylnym, przezroczystym, bezbarwnym i izotonicznym roztworem o pH w zakresie 4,0-6,0, co jest istotne ze względu na słabą rozpuszczalność ropiwakainy przy pH powyżej 7,0, mogącą prowadzić do wytrącania się substancji czynnej. Roztwór zawiera również 3 mg sodu na 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu, kwas solny 1N, wodorotlenek sodu 1N oraz wodę do wstrzykiwań.
ampułka polipropylenowa, ampułka ze szkła, chlorek sodu, chlorowodorek ropiwakainy, kontrola wzrokowa, kwas solny, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, roztwór izotoniczny, środek konserwujący, sterylizacja w autoklawie, strącanie substancji czynnej, strzykawka Luer fit, strzykawka luer lock, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropiwakaina (2 mg/ml, roztwór do infuzji) stosowana miejscowo może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy, powodując czasowe zaburzenia funkcji motorycznych i czujności, nawet bez jawnych objawów neurotoksyczności. Objawy te obejmują spowolnienie reakcji, niepełną koordynację ruchową oraz zmniejszoną koncentrację, co może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko wystąpienia tych zaburzeń zależy od dawki leku, drogi podania (np. blokady obwodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe), indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz ewentualnego stosowania innych leków depresyjnych na OUN.
blokada obwodowa, funkcja motoryczna, lek miejscowo znieczulający, lek o działaniu depresyjnym na OUN, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, Ropivacaine BioQ, ropiwakaina, środek miejscowo znieczulający, toksyczność OUN, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie tymczasowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ropivacaine Kabi 7,5 mg/ml
Ropiwakaina, metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2 do 3-hydroksyropiwakainy, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Szczególnie istotne jest hamowanie metabolizmu ropiwakainy przez silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, co prowadzi do zmniejszenia klirensu o 77% i zwiększa ryzyko toksyczności. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, obniżają klirens o 15%, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Ropiwakaina wykazuje również addytywne działanie toksyczne z innymi miejscowymi anestetykami amidowymi (lidokainą, meksyletyną), co zwiększa ryzyko kardiotoksyczności i neurotoksyczności. Współstosowanie z lekami do znieczulenia ogólnego oraz opioidami nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego i zaburzenia hemodynamiczne, wymagając modyfikacji dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta.
3-hydroksyropiwakaina, alkohol etylowy, amiodaron, anestetyk amidowy, cytochrom P450 1A2, depresja oddechowa, enoksacyna, farmakodynamika, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP2D6, kardiotoksyczność, ketokonazol, klirens ropiwakainy, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny klasy III, meksyletyna, neurotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, ropiwakaina, znieczulenie ogólne, znieczulenie przewodowe, znieczulenie regionalne - Leksykon substancji czynnych
Tribenozyd – Przeciwwskazania stosowania
Tribenozyd, stosowany w leczeniu hemoroidów i innych dolegliwości odbytu, jest dostępny w Polsce w preparatach Procto-Glyvenol i Procto-Hemolan, które zawierają również lidokainę w stężeniu 20 mg/g w kremach doodbytniczych oraz 40 mg w czopkach. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tribenozydu jest nadwrażliwość na substancję czynną, a także na lidokainę i inne amidowe leki znieczulenia miejscowego (np. prilokainę, bupiwakainę). Reakcje alergiczne na tribenozyd lub lidokainę stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii tymi preparatami. Należy również uwzględnić możliwość nadwrażliwości krzyżowej pomiędzy lidokainą a innymi amidowymi anestetykami miejscowymi.
alkohol cetylowy, artykaina, bupiwakaina, czopki doodbytnicze, hemoroidy, krem doodbytniczy, lek znieczulenia miejscowego, leki amidowe, lidokaina, mepiwakaina, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, prilokaina, Procto-Glyvenol, Procto-Hemolan, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropiwakaina, tribenozyd - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ropimol 10 mg/ml
Ropimol w stężeniu 10 mg/ml, zawierający chlorowodorek ropiwakainy, jest wskazany do znieczuleń regionalnych w chirurgii u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia, z wyłączeniem dzieci poniżej 12 lat. Preparat stosuje się przede wszystkim w znieczuleniu zewnątrzoponowym, ze szczególnym uwzględnieniem cięcia cesarskiego, a także do blokad dużych nerwów oraz blokad miejscowych przy mniejszych zabiegach chirurgicznych. Produkt dostępny jest w ampułkach 10 ml (100 mg ropiwakainy) oraz 20 ml (200 mg ropiwakainy), o pH 4,0-6,0, zawierający dodatkowo 3 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropiwakaina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ropivacaine BioQ, jest amidowym lekiem znieczulającym miejscowo o długotrwałym działaniu, wykorzystywanym zarówno do znieczulenia chirurgicznego, jak i analgezji. Mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu kanałów sodowych w błonie komórkowej włókien nerwowych, co prowadzi do zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych. Efekt kliniczny jest zależny od dawki: duże dawki zapewniają pełne znieczulenie, natomiast mniejsze wywołują selektywną blokadę czuciową z ograniczoną blokadą motoryczną, co jest korzystne w procedurach wymagających zachowania funkcji motorycznych. Ropiwakaina charakteryzuje się długim czasem działania, co jest istotne w kontroli bólu około- i pooperacyjnego, a jej skuteczność nie wymaga stosowania leków zwężających naczynia, takich jak adrenalina.
adrenalina, amid, analgezja, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada przewodzenia nerwowego, ból okołooperacyjny, ból pooperacyjny, depolaryzacja, dieta niskosodowa, epinefryna, lek znieczulający miejscowo, lek zwężający naczynia krwionośne, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, pompa infuzyjna, próg pobudliwości, przepuszczalność błony komórkowej, ropiwakaina, roztwór do infuzji, zarządzanie bólem, znieczulenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ropimol 2 mg/ml
Produkt leczniczy Ropimol zawiera chlorowodorek ropiwakainy w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w ampułkach o pojemności 10 ml (20 mg substancji czynnej) oraz 20 ml (40 mg substancji czynnej). Roztwór jest sterylny, izotoniczny, o pH 4,0–6,0, co zapobiega strącaniu się ropiwakainy, która słabo rozpuszcza się przy pH powyżej 7,0. W składzie pomocniczym znajduje się m.in. sód w ilości 3 mg/ml, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Produkt nie zawiera konserwantów i jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a niewykorzystany roztwór należy bezwzględnie usunąć.
ampułka szklana, chlorek sodu, chlorowodorek ropiwakainy, kontrola wzrokowa, kwas solny, opakowanie sterylne, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, roztwór izotoniczny, sterylizacja w autoklawie, strzykawka Luer fit, strzykawka luer lock, substancja czynna, substancja pomocnicza, wartość pH, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropimol 10 mg/ml
Ropimol, zawierający ropiwakainę chlorowodorek w stężeniu 10 mg/ml, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w znieczuleniach przewodowych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, stosując najmniejszą skuteczną dawkę, z uwzględnieniem stanu klinicznego i doświadczenia anestezjologa. Zalecane dawki dla dorosłych obejmują m.in. znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe (15-25 ml, 150-250 mg, czas działania 3-5 godz.), cięcie cesarskie (15-20 ml, 150-200 mg, 3-5 godz.), blokadę dużych nerwów (10-40 ml, 100-400 mg, 6-10 godz.) oraz blokadę miejscową (1-5 ml, 10-50 mg, 2-6 godz.). W przypadku ciągłej blokady zewnątrzoponowej stosuje się ropiwakainę w stężeniu 2 mg/ml z dawkami 8-20 mg/godz., zależnie od odcinka. Przed podaniem konieczne jest wykonanie aspiracji i dawki testowej z adrenaliną, aby wykluczyć podanie donaczyniowe.
adrenalina, anestezjolog, aspiracja, blokada dużych nerwów, blokada małych nerwów, blokada miejscowa, blokada splotu ramiennego, ból pooperacyjny, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, cięcie cesarskie, dawka testowa, działanie niepożądane, indukcja znieczulenia, infiltracja, lidokaina, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, Ropimol, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe