Właściwości farmakokinetyczne
Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropiwakaina chlorowodorek jest miejscowym środkiem znieczulającym, występującym jako czysty S-(-)-enancjomer o wysokiej rozpuszczalności w tłuszczach, bez racemizacji in vivo. Farmakokinetyka ropiwakainy cechuje się dwufazowym wchłanianiem po podaniu zewnątrzoponowym, z szybkim okresem półtrwania około 14 minut oraz wolnym trwającym około 4 godzin u dorosłych, co wpływa na dłuższy okres eliminacji w porównaniu do podania dożylnego. Stężenie leku w osoczu jest liniowo zależne od dawki i drogi podania, a także od unaczynienia miejsca iniekcji. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 47 litrów, a lek wiąże się głównie z kwaśną α1-glikoproteiną osocza, z frakcją wolną około 6%. Wzrost stężenia całkowitego ropiwakainy podczas ciągłej infuzji jest związany z podwyższonym poziomem α1-glikoproteiny pooperacyjnie.
Właściwości farmakokinetyczne ropiwakainy
Ropiwakaina chlorowodorek jest lekiem miejscowo znieczulającym występującym w postaci czystego S-(-)-enancjomeru, charakteryzującym się bardzo dobrą rozpuszczalnością w tłuszczach. Lek nie ulega racemizacji w organizmie, co potwierdzają badania in vivo.1
Wchłanianie
Wchłanianie ropiwakainy charakteryzuje się dwufazowością. W przestrzeni zewnątrzoponowej ropiwakaina wykazuje całkowite i dwufazowe wchłanianie z okresem półtrwania przebiegającym w dwóch etapach: szybkim – trwającym około 14 minut oraz wolnym – trwającym około 4 godzin u pacjentów dorosłych. Wolna faza wchłaniania determinuje szybkość eliminacji leku, co tłumaczy dłuższy rzeczywisty okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu zewnątrzoponowym w porównaniu do podania dożylnego.2
Dwufazowe wchłanianie ropiwakainy obserwuje się również u pacjentów pediatrycznych po podaniu zewnątrzoponowym w odcinku krzyżowym.3
Stężenie ropiwakainy w osoczu jest proporcjonalne do zastosowanej dawki, co świadczy o farmakokinetyce liniowej leku. Stężenie to zależy także od drogi podania oraz stopnia unaczynienia miejsca wstrzyknięcia.4
Dystrybucja
Objętość dystrybucji ropiwakainy w stanie stacjonarnym wynosi 47 litrów. Ropiwakaina wiąże się głównie z kwaśną α1-glikoproteiną osocza, a frakcja niezwiązana stanowi około 6% całkowitego stężenia leku.5
Podczas ciągłej infuzji do przestrzeni zewnątrzoponowej lub z dostępu pomiędzy mięśniami pochyłymi obserwuje się wzrost całkowitego stężenia ropiwakainy w osoczu. Jest to związane z pooperacyjnym zwiększeniem stężenia kwaśnej α1-glikoproteiny.6
Metabolizm i eliminacja
Ropiwakaina charakteryzuje się następującymi parametrami farmakokinetycznymi:
- Średni całkowity klirens osoczowy: 440 ml/min
- Klirens nerkowy: 1 ml/min
- Końcowy okres półtrwania: 1,8 godziny
- Współczynnik ekstrakcji wątrobowej: około 0,4
7
Metabolity ropiwakainy, choć wykazują działanie miejscowo znieczulające, charakteryzują się stosunkowo małą siłą działania w porównaniu do związku macierzystego oraz krótszym czasem oddziaływania.8
Postać farmaceutyczna i skład
Ropivacaine Kabi 2 mg/ml jest dostępny jako roztwór do infuzji. Ma postać przejrzystego, bezbarwnego roztworu o pH w zakresie 4,0–6,0 i osmolalności 255–305 mOsmol/kg.9
| Wielkość opakowania | Zawartość ropiwakainy chlorowodorku | Zawartość sodu |
|---|---|---|
| Worek 100 ml | 200 mg | 14,8 mmol (340 mg) |
| Worek 200 ml | 400 mg | 29,6 mmol (680 mg) |
10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania