promieniowanie jonizujące
Promieniowanie jonizujące to rodzaj promieniowania, które posiada wystarczającą energię do jonizacji atomów i cząsteczek, czyli wybijania elektronów z powłok elektronowych, co prowadzi do powstawania jonów. Do głównych rodzajów promieniowania jonizującego należą: promieniowanie alfa, beta, gamma, rentgenowskie oraz neutronowe.
W medycynie promieniowanie jonizujące jest szeroko wykorzystywane zarówno w diagnostyce (radiologia klasyczna, tomografia komputerowa, medycyna nuklearna), jak i w terapii (radioterapia nowotworów). Jednocześnie stanowi potencjalne zagrożenie dla tkanek żywych, gdyż może powodować uszkodzenia DNA, prowadząc do mutacji, śmierci komórek lub kancerogenezy.
Skutki biologiczne ekspozycji na promieniowanie jonizujące dzielą się na deterministyczne (występujące po przekroczeniu progu dawki, np. choroba popromienna) oraz stochastyczne (prawdopodobieństwo wystąpienia rośnie z dawką, np. nowotwory). W praktyce klinicznej kluczowe jest przestrzeganie zasad ochrony radiologicznej opartych na uzasadnieniu badania, optymalizacji dawki oraz limitowaniu ekspozycji personelu i pacjentów.
Jednostką dawki pochłoniętej promieniowania jest grej (Gy), natomiast do oceny skutków biologicznych stosuje się dawkę równoważną (sievert, Sv), uwzględniającą różną skuteczność biologiczną różnych rodzajów promieniowania. Monitorowanie dawek otrzymywanych przez pacjentów i personel medyczny stanowi istotny element bezpieczeństwa radiologicznego w placówkach ochrony zdrowia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu Na131I POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w terapii, dostępny w kapsułkach o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, zawierający promieniotwórczy izotop jodu-131. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 8,02 dnia, co jest kluczowe dla planowania leczenia. Jod-131 ulega rozpadowi do stabilnego ksenonu-131, emitując promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7% emisji), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), które jest wykorzystywane w scyntygrafii, oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV, odpowiedzialne za efekt terapeutyczny. Preparat nie wykazuje klasycznego efektu farmakologicznego, a jego działanie opiera się na selektywnym wychwycie przez tkanki tarczycy i miejscowym uszkodzeniu komórek przez promieniowanie jonizujące.
dawka terapeutyczna, izotop jodu, jodek sodu Na131I, ksenon-131, nadczynność tarczycy, napromieniowanie neutronami, nowotwór tarczycy, obrazowanie scyntygraficzne, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reaktor jądrowy, rozpad promieniotwórczy, tlenek telluru - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – SeHCAT 370 kBq
Kwas tauroselcholowy znakowany izotopem 75Se (radioaktywność 370 kBq na kapsułkę) stosowany w diagnostyce wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed podaniem leku SeHCAT u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży poprzez szczegółowy wywiad dotyczący cyklu menstruacyjnego oraz, w razie potrzeby, wykonanie testu ciążowego. W przypadku braku miesiączki lub nieregularnych cykli, pacjentka powinna być traktowana jako potencjalnie ciężarna do czasu jednoznacznego wykluczenia ciąży. Ze względu na emisję promieniowania gamma (energia 0,136 MeV i 0,265 MeV) oraz długi okres półtrwania izotopu (około 118 dni), stosowanie SeHCAT u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko ekspozycji płodu na promieniowanie jonizujące. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu leku na reprodukcję u ludzi i zwierząt, co dodatkowo ogranicza ocenę bezpieczeństwa w ciąży.
cykl menstruacyjny, dane kliniczne, ekspozycja płodu, energia MeV, izotop selenu-75, krwawienie miesiączkowe, kwas tauroselcholowy, nieregularny cykl miesiączkowy, okres półtrwania, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przenikanie radioaktywności, przerwanie karmienia piersią, radioaktywność, radiofarmaceutyk, radionuklidy, reprodukcja zwierząt, wykluczenie ciąży - Leksykon leków
Działania niepożądane – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC zawiera jako substancję czynną sodu pirofosforan dziesięciowodny w dawce 13,40 mg i jest stosowany w diagnostyce medycyny nuklearnej. Po dożylnym podaniu, zarówno znakowanych radioizotopem 99mTc, jak i nieznakowanych kompleksów, odnotowano rzadkie działania niepożądane (1-5 przypadków na 100000 podań), których częstość występowania określono jako „nieznaną”. Do działań niepożądanych należą zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia, arytmie), spadek ciśnienia tętniczego, napadowe zaczerwienienie skóry, bóle i zawroty głowy, reakcje wazowagalne, nudności, wymioty, wysypki skórne, obrzęk twarzy oraz odczyny miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją.
arytmia, bradykardia, choroba nowotworowa, dawka promieniowania, dawka skuteczna, farmakovigilance, hipotensja, indukcja nowotworu, liofilizat, napadowe zaczerwienienie skóry, obrzęk twarzy, odczyn miejscowy, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, sodu pirofosforan dziesięciowodny, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, technet-99m, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Molibdenian sodu – Przedawkowanie
Molibdenian sodu (Na₂⁹⁹MoO₄) jest radionuklidem macierzystym w generatorze POLGENTEC, stosowanym do produkcji technetu-99m (Na⁹⁹ᵐTcO₄) o aktywnościach od 2,3 GBq do 137 GBq (na dzień kalibracji). Rozpad molibdenu-99 (T₁/₂=66 h, E=740 keV) prowadzi do powstania technetu-99m, który następnie ulega rozpadowi do quasi stabilnego technetu-99 (T₁/₂=2,13×10⁵ lat). Przedawkowanie molibdenianu sodu skutkuje zwiększoną ekspozycją pacjenta na promieniowanie jonizujące, głównie z powodu nadmiernej aktywności technetu-99m, co może zwiększać ryzyko efektów stochastycznych (nowotwory, uszkodzenia genetyczne) oraz deterministycznych. Przekroczenie aktywności powyżej 120 GBq dla technetu-99m lub 137 GBq dla molibdenu-99 jest związane z podwyższonym ryzykiem toksyczności radiacyjnej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Glunektik 1 GBq/ml
Stosowanie radiofarmaceutyku Glunektik (1 GBq/ml) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Przed podaniem produktu u kobiet w wieku reprodukcyjnym konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu dotyczącego możliwości ciąży, a w przypadku wątpliwości zaleca się wykonanie testu ciążowego lub zastosowanie alternatywnych metod diagnostycznych niewymagających promieniowania. U kobiet ciężarnych podanie Glunektiku powinno być ograniczone do sytuacji, w których korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko dla matki i płodu, z uwzględnieniem stadium ciąży, gdyż ryzyko promieniowania różni się w zależności od trymestru.
ekspozycja na promieniowanie, ekspozycja płodu, karmienie piersią, laktacja, nieregularny cykl menstruacyjny, płodność, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, przenikanie radioaktywności, radiofarmaceutyk, stadium ciąży, status ciążowy, test ciążowy, trymestr ciąży, wiek reprodukcyjny, wstrzyknięcie radiofarmaceutyku - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nerwów obwodowych – Etiologia i przyczyny
Nowotwory nerwów obwodowych rozwijają się głównie w osłonkach nerwów obwodowych i są silnie związane z czynnikami genetycznymi, w tym mutacjami w genach NF1, NF2 oraz SMARCB1. Neurofibromatoza typu 1 (NF1) predysponuje do nerwiakowłókniaków i zwiększa ryzyko rozwoju złośliwego nowotworu osłonek nerwów obwodowych (MPNST) do 8-13% w ciągu życia. Neurofibromatoza typu 2 (NF2) wiąże się z obustronnymi nerwiakami osłonkowymi nerwu przedsionkowego, pojawiającymi się przed 30. rokiem życia. Schwannomatoza natomiast predysponuje do mnogich schwannoma. W MPNST obserwuje się mutacje inaktywujące szlaki NF1, CDKN2A/CDKN2B oraz PRC2, co prowadzi do całkowitej utraty funkcji supresorów nowotworowych. Dodatkowo, wcześniejsza radioterapia zwiększa ryzyko rozwoju MPNST, szczególnie 10-20 lat po ekspozycji, odpowiadając za około 10% przypadków. Transformacja z łagodnych nerwiakowłókniaków splotowatych do MPNST występuje u 10-15% pacjentów z NF1, manifestując się nasilonymi bólami w obrębie guza.
białko merlin, bialleliczna inaktywacja genu, kompleks PRC2, krwotok podpajęczynówkowy, łagodny nowotwór osłonek nerwów obwodowych, mutacja genetyczna, nerwiak nerwu przedsionkowego, nerwiak osłonkowy nerwu przedsionkowego, nerwiakowłókniak, nerwiakowłókniak splotowaty, neurofibromatoza typu 1, neurofibromatoza typu 2, neuropatia obwodowa, nowotwór nerwu obwodowego, objaw Hoffmanna-Tinela, osłonka nerwu obwodowego, promieniowanie jonizujące, schwannoma, schwannomatoza, szlak AKT/mTOR, szlak RAS, transformacja nowotworowa, transformacja złośliwa, zespół paraneoplastyczny, złośliwy nowotwór osłonek nerwów obwodowych - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba popromienna – Epidemiologia
Choroba popromienna (ARS) jest ostrą reakcją organizmu na wysokie dawki promieniowania jonizującego, obejmujące całe lub większość ciała, podane w krótkim czasie (minuty). Epidemiologia radiacyjna, rozwinięta na podstawie katastrof takich jak bombardowania atomowe Hiroszimy i Nagasaki (1945) oraz awaria w Czarnobylu (1986), bada wpływ ekspozycji na zdrowie. Po katastrofie w Czarnobylu około 50 000 osób otrzymało dawkę ≥0,5 Sv, a potwierdzono 134 przypadki ARS. Epidemiologia radiacyjna wykorzystuje precyzyjne kwantyfikacje dawek, umożliwiając ocenę ryzyka względnego i bezwzględnego zachorowań, w tym nowotworów i chorób układu krążenia. Dawki powyżej 100 mSv wiążą się ze znaczącym wzrostem ryzyka raka, a nawet dawki 40 mGy mogą indukować guzy tarczycy, szczególnie u dzieci i młodszych osób. Wysokie dawki (≥0,5 Gy) są również powiązane ze zwiększoną śmiertelnością z powodu chorób sercowo-naczyniowych. Epidemiologia radiacyjna uwzględnia także długoterminowe monitorowanie osób narażonych, gdyż skutki promieniowania mogą ujawniać się przez dziesięciolecia.
białaczka, choroba nadciśnieniowa serca, choroba niedokrwienna, choroba niedokrwienna serca, choroba popromienna, choroba układu krążenia, ekspozycja na promieniowanie, guz neuroendokrynny, guzek tarczycy, narażenie zawodowe, niedoczynność tarczycy, nowotwór tarczycy, ostry zespół promienny, promieniowanie jonizujące, radioaktywny jod, radioterapia, rak płuc, skażenie radioaktywne, wtórny nowotwór, zapalenie tkanki płucnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – FDGtomosil 550 MBq/ml
Fludeoksyglukoza (18F) w roztworze do wstrzykiwań FDGtomosil o aktywności 550 MBq/mL stanowi radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce PET, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek sodu (9 mg/mL) i etanol bezwodny (do 5 mg/mL). Fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut oraz emituje promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 634 keV i fotony gamma o energii 511 keV, co wymaga uwzględnienia ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Całkowita aktywność preparatu w fiolce w momencie kalibracji może wynosić od 247 MBq do 5500 MBq, co ma znaczenie przy ocenie dawki promieniowania dla pacjenta.
anihilacja, badanie PET, chlorek sodu, czas półtrwania, etanol bezwodny, farmakokinetyka radiofarmaceutyku, fludeoksyglukoza 18F, fludeoksyglukoza znakowana izotopem fluoru-18, fotony gamma, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, narażenie na promieniowanie jonizujące, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon substancji czynnych
Nadtechnecjan sodu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nadtechnecjan sodu (NaTcO4) jest radioizotopem powstającym z rozpadu molibdenu-99 (T1/2=66 h, E=740 keV) i technetu-99m (T1/2=6,01 h, E=141 keV), który następnie przechodzi w technet-99 o bardzo długim okresie półrozpadu (T1/2 = 2,13×10^5 lat). Ze względu na promieniotwórcze właściwości, stosowanie nadtechnecjanu sodu wymaga ścisłego przestrzegania procedur bezpieczeństwa oraz kwalifikacji personelu medycznego. Elucja z generatorów, takich jak Polgentec, musi być prowadzona zgodnie z instrukcjami producenta, a aktywność radioizotopu powinna być dostosowana do minimalizacji dawki promieniowania przy zachowaniu wartości diagnostycznej, szczególnie u dzieci i młodzieży, u których dawka skuteczna na MBq jest wyższa. Przed badaniem konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta i zachęcanie do częstego oddawania moczu, co przyspiesza eliminację radioizotopu i zmniejsza ekspozycję na promieniowanie.
aktywność radioizotopu, dawka pochłonięta, dieta niskosodowa, ekspozycja na promieniowanie, elucja generatora, generator POLGENTEC, izotop promieniotwórczy, molibden-99, nadtechnecjan sodu, podanie dożylne, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Renoscint MAG3, rozpad promieniotwórczy, scyntygrafia nerkowa, stężenie promieniotwórcze, technet-99m, tiatyd technetu, zapalenie okołonaczyniowe, zawartość sodu - Leksykon chorób i schorzeń
Monoklonalna gammapatia o nieokreślonym znaczeniu (mgus) – Epidemiologia
Monoklonalna gammapatia o nieokreślonym znaczeniu (MGUS) jest najczęstszym zaburzeniem plazmocytowym, występującym u około 3-4% populacji powyżej 50. roku życia, z częstością rosnącą do 7,5-8,9% u osób powyżej 85 lat. Występuje częściej u mężczyzn (proporcja 1,5:1) oraz u osób rasy czarnej, u których ryzyko jest 2-3 razy wyższe niż u rasy białej. Wyróżnia się trzy typy MGUS: nie-IgM (~85% przypadków, ryzyko progresji ~1% rocznie, potencjalny rozwój szpiczaka mnogiego), IgM (~15%, ryzyko progresji ~1,5% rocznie, ryzyko makroglobulinemii Waldenströma) oraz łańcuchów lekkich (ryzyko progresji ~0,3% rocznie). Całkowite ryzyko progresji do nowotworów złośliwych wynosi około 1% rocznie, z kumulatywnym ryzykiem 12% po 10 latach i 30% po 25 latach, co wymaga dożywotniego monitorowania pacjentów. Czynniki ryzyka progresji obejmują wielkość i typ białka monoklonalnego oraz nieprawidłowy stosunek wolnych łańcuchów lekkich.
amyloidoza AL, autoprzeciwciało, biopsja szpiku kostnego, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tarczycy, choroba zimnych aglutynin, czerwienica prawdziwa, elektroforeza białek moczu, elektroforeza białek surowicy, hiperlipidemia, krioglobulinemia, makroglobulinemia Waldenströma, MGUS łańcuchów lekkich, monoklonalna gammapatia o nieokreślonym znaczeniu, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, ostra białaczka szpikowa, plazmocytoma, promieniowanie jonizujące, spektrometria masowa, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, terapia antyretrowirusowa, tlący się szpiczak mnogi, współczynnik ryzyka, zakażenie HIV, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Sód jodohipuran – Przedawkowanie
Sód jodohipuran, stosowany w diagnostyce nuklearnej w preparacie Hipuran-I, charakteryzuje się aktywnością w zakresie 3,7-74 MBq/ml, co stanowi standardowy zakres terapeutyczny. Pomimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, nadmierna dawka radioaktywna może prowadzić do zwiększonej ekspozycji tkanek na promieniowanie beta i gamma emitowane przez izotop jodu I, co potencjalnie zwiększa ryzyko efektów stochastycznych, takich jak nowotworzenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania kluczowe jest szybkie wdrożenie diuretyków w celu przyspieszenia eliminacji radiofarmaceutyku przez nerki oraz zmniejszenia dawki promieniowania absorbowanej przez organizm pacjenta.
czynność nerek, diagnostyka nuklearna, diuretyk, diureza, efekt stochastyczny, ekspozycja na promieniowanie, Hipuran-I, izotop jodu, nowotworzenie, parametry hematologiczne, promieniowanie beta i gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, sód jodohipuran, środek moczopędny, substancja radioaktywna, układ moczowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 8 mg
Ondansetron, aktywny składnik leku Zofran, jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym (kod ATC: A04AA01). Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim oraz w area postrema. W przeciwieństwie do innych leków przeciwwymiotnych, ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, a jego rola w hamowaniu wymiotów indukowanych opioidami pozostaje niejednoznaczna i wymaga dalszych badań.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, antagonista receptorów serotoninowych, area postrema, dysfagia, infuzja dożylna, IV komora mózgu, lek cytostatyczny, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QT, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, promieniowanie jonizujące, QTcF, stężenie prolaktyny, uwalnianie serotoniny, wydłużenie odstępu QT, wymioty indukowane chemioterapią, wymioty indukowane radioterapią, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jodek sodu Na 131 I Polatom, kapsułki do diagnostyki aktywność od 1 MBq do 37 MBq
Jodek sodu Na¹³¹I POLATOM, zawierający radioizotop jodu-131 o aktywności od 1 MBq do 37 MBq, jest stosowany doustnie w diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy. W diagnostyce scyntygraficznej oraz badaniu kinetyki radiojodu zaleca się podanie aktywności w zakresie 0,15-4 MBq, z optymalnym czasem wykonania badania jodochwytności po 24 godzinach od podania, choć możliwe jest także wcześniejsze badanie po 4-6 godzinach lub ocena sekwencyjna w ciągu kilku dni. W terapii raka zróżnicowanego tarczycy stosuje się znacznie wyższe dawki, od 37 do 240 MBq, najczęściej 37-74 MBq, a scyntygrafię całego ciała wykonuje się zwykle po minimum 72 godzinach od podania radiofarmaceutyku. Dawkowanie powinno być dostosowane do lokalnych poziomów referencyjnych (DRL) oraz przepisów krajowych, z uwzględnieniem stosunku korzyści diagnostycznych do ryzyka ekspozycji na promieniowanie jonizujące.
diagnostyczny poziom referencyjny, jod-131, jodek sodu, jodochwytność tarczycy, kapsułka twarda, kinetyka radiojodu, medycyna nuklearna, okres półtrwania, podanie doustne, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przerzut raka tarczycy, radiofarmaceutyk, rak zróżnicowany tarczycy, scyntygrafia całego ciała, scyntygrafia tarczycy, tkanka tarczycowa - Leksykon substancji czynnych
German – Działania niepożądane
Generator radionuklidu GalliaPharm zawiera german (⁶⁸Ge) jako nuklid macierzysty, który rozpada się do galu (⁶⁸Ga). Głównym zagrożeniem związanym z jego stosowaniem jest ekspozycja na promieniowanie jonizujące, w tym promieniowanie rentgenowskie germanu (9,225-10,366 keV), promieniowanie beta plus galu (maksymalna energia 1899,01 keV) oraz promieniowanie gamma o wysokiej energii, sięgającej nawet 1883,16 keV, z najczęstszą emisją 511 keV (178,28%). W eluacie o objętości 5 ml i aktywności 3,70 GBq maksymalna zawartość ⁶⁸Ge wynosi 37,0 kBq, co odpowiada 0,14 ng germanu, minimalizując ryzyko niepożądanej ekspozycji na radioaktywne zanieczyszczenia (poniżej 0,001%). Działania niepożądane wynikają głównie z zastosowania końcowego radiofarmaceutyku znakowanego ⁶⁸Ga, a ich profil jest specyficzny dla danego preparatu i opisany w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
charakterystyka produktu leczniczego, eluat z generatora, emisja pozytonów, gal 68Ga, generator radionuklidu, german 68Ge, karcynogenność, mutagenność, nowotwór złośliwy, nuklid macierzysty, ochrona radiologiczna, promieniowanie beta plus, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie rentgenowskie, radiofarmaceutyk znakowany, uszkodzenie DNA, wada dziedziczna, wychwyt elektronu, zanieczyszczenie radioaktywne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM dostępny jest w formie kapsułek twardych o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, zawierających sodu jodek znakowany izotopem jodu-131. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), a także promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze stabilizujące pH i zapobiegające utlenianiu jodku, takie jak sodu węglan, wodorowęglan, tiosiarczan pięciowodny oraz disodu wodorofosforan dwuwodny. Preparat jest pakowany w fiolki polietylenowe lub polipropylenowe, zabezpieczone ołowianym pojemnikiem osłonowym, z dołączonym aplikatorem do podawania oraz świadectwem radiofarmaceutyku.
bezpieczeństwo radiologiczne, izotop, izotop promieniotwórczy, jakość farmaceutyczna, jod-131, jodek sodu 131I, jodek sodu Na131I, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, materiał promieniotwórczy, napromieniowanie neutronami, okres półtrwania, pojemnik osłonowy, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reaktor jądrowy, rozszczepienie uranu, skażenie radioaktywne, substancja pomocnicza, substancja redukująca, związek buforujący