płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Edolox 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Edolox, może prowadzić do szeregu poważnych działań niepożądanych, choć badania kliniczne wykazały stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach do 500 mg jednorazowo oraz do 150 mg/dobę przez 21 dni bez istotnej toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia, owrzodzenia, zwykle przy dawkach >150 mg/dobę), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, tachykardia, obrzęki, zaburzenia rytmu, niewydolność serca, ryzyko wzrasta przy dawkach >90 mg/dobę), układu moczowego (obrzęki, zmniejszenie diurezy, ostra niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerek), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty, senność, dezorientacja) oraz rzadko hepatotoksyczność (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka). Nasilenie objawów koreluje z dawką i czasem stosowania.
choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, Edolox, etorykoksyb, glikokortykosteroid, hemodializa, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, owrzodzenie, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, tachykardia, toksyczność, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy, zdarzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Intractum Visci PhytoPharm –
Produkt leczniczy Intractum Visci PhytoPharm to płyn doustny zawierający etanolowy wyciąg ze świeżego ziela jemioły (Visci herbae recentis intractum) w proporcji 1:1, rozpuszczony w 96% etanolu, co skutkuje wysoką zawartością alkoholu etylowego na poziomie 52-62% V/V. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu w literaturze medycznej ani w praktyce klinicznej. Jemioła zawiera substancje biologicznie czynne, takie jak lektyny i wiskotoksyny, które teoretycznie mogłyby wywołać działania niepożądane przy nadmiernym spożyciu, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających konkretne objawy toksyczności. Potencjalne objawy przedawkowania mogłyby obejmować nudności, wymioty, biegunkę oraz objawy zatrucia etanolem, jednak nie zostały one klinicznie udokumentowane.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Gynoxin Uno 600 mg
Gynoxin Uno to lek zawierający 600 mg azotanu fentikonazolu w miękkiej kapsułce dopochwowej, przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego w obrębie pochwy. W dokumentacji nie odnotowano przypadków przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu zgodnym z charakterystyką produktu leczniczego (ChPL). W przypadku przypadkowego połknięcia kapsułki mogą wystąpić objawy takie jak bóle brzucha oraz wymioty, będące reakcją organizmu na niezamierzone podanie leku drogą doustną. Nie stwierdzono natomiast ciężkich objawów toksycznych, co sugeruje, że leczenie objawowe jest zazwyczaj wystarczające.
- Leksykon substancji czynnych
Butokonazol – Przedawkowanie
Butokonazol, stosowany miejscowo w postaci kremu dopochwowego (Gynazol 20 mg/g), jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym w terapii infekcji pochwy. Każdy aplikator zawiera 5 g kremu, co odpowiada 100 mg azotanu butokonazolu (17,35 mg czystego butokonazolu). Ze względu na miejscową aplikację i ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe, ryzyko przedawkowania jest minimalne. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak 0,25 g glikolu propylenowego, 0,009 mg metylu parahydroksybenzoesanu oraz 0,0025 mg propylu parahydroksybenzoesanu na aplikator, które mogą wywołać reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych.
azotan butokonazolu, butokonazol, dawka toksyczna, glikol propylenowy, Gynazol, infekcja pochwy, krem dopochwowy, metyl parahydroksybenzoesanu, nadwrażliwość, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, procedura detoksykacyjna, propyl parahydroksybenzoesanu, przedawkowanie, przewód pokarmowy, przypadkowe spożycie, substancja pomocnicza, substancja przeciwgrzybicza, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nitedor 25 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej Nitedoru (25 mg tabletki powlekane), może prowadzić do poważnych objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, splątanie, majaczenie, śpiączka), układ autonomiczny (antycholinergiczne: niewyraźne widzenie, ostra jaskra, zahamowanie perystaltyki, zatrzymanie moczu), układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie, tachykardia, bradykardia, tachyarytmie komorowe, niewydolność serca), zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), drgawki oraz zagrożenia ze strony układu oddechowego (sinica, depresja oddechowa, zatrzymanie oddychania). Dawka toksyczna prowadząca do rabdomiolizy wynosi około 13 mg/kg masy ciała, a dawka śmiertelna około 25 mg/kg, co stanowi niemal 100-krotność dawki terapeutycznej. Rabdomioliza może skutkować niewydolnością nerek, dlatego konieczne jest monitorowanie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK).
alkalizacja moczu, bradykardia, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, doksylaminy wodorobursztynian, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, hipertermia, hipotermia, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, objawy antycholinergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra jaskra, płukanie żołądka, przedawkowanie doksylaminy, rabdomioliza, sinica, tachyarytmia komorowa, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zahamowanie perystaltyki jelit, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Opamid 1,5 mg
Przedawkowanie indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Opamid 1,5 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, przede wszystkim hiponatremii i hipokaliemii, które manifestują się objawami neurologicznymi (zawroty głowy, senność, dezorientacja), gastroenterologicznymi (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowymi (niedociśnienie tętnicze) oraz mięśniowymi (kurcze mięśni). Toksyczność indapamidu nie została zaobserwowana nawet przy dawkach do 40 mg, co stanowi około 27-krotność dawki terapeutycznej 1,5 mg, jednak przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym niewydolności nerek objawiającej się poliurią, oligurią lub anurią.
Leczenie przedawkowania indapamidu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej w ośrodku toksykologicznym, i obejmuje eliminację leku z przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany), wyrównanie zaburzeń elektrolitowych (szczególnie sodu i potasu), leczenie objawowe (np. przeciwdziałanie niedociśnieniu tętniczemu) oraz ścisłe monitorowanie funkcji nerek i parametrów życiowych. Kompleksowe podejście terapeutyczne jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom i zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta po przedawkowaniu indapamidu.
anuria, działanie diuretyczne, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności, obrzęk mózgu, odwodnienie, oliguria, omdlenie, ośrodek toksykologiczny, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, poliuria, równowaga elektrolitowa, senność, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Krka 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej produktu leczniczego Sunitinib Krka, stanowi poważny stan kliniczny bez dostępnej swoistej odtrutki, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, anemia), kardiologiczne (zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odstępu QT), metaboliczne (zaburzenia elektrolitowe, hipoglikemia/hiperglikemia), hepatotoksyczność oraz nefrotoksyczność. W związku z długim okresem półtrwania sunitynibu, objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga przedłużonej obserwacji i powtarzania badań laboratoryjnych.
anemia, ciśnienie tętnicze, działania niepożądane, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, koagulogram, leczenie objawowe, lek przeciwnowotworowy, morfologia krwi z rozmazem, nefrotoksyczność, neutropenia, okres półtrwania, ostre uszkodzenie nerek, ostre uszkodzenie wątroby, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie sunitynibu, sunitynib jabłczan, swoista odtrutka, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Co-Prestarium, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Główne objawy przedawkowania amlodypiny to znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, odruchowej tachykardii oraz niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się z opóźnieniem do 24-48 godzin. Peryndopryl powoduje niedociśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca (zarówno tachykardię, jak i bradykardię), objawy neurologiczne (zawroty głowy, lęk), hiperwentylację oraz charakterystyczny suchy kaszel. Wstrząs i ciężkie niedociśnienie mogą prowadzić do zgonu, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, elektrolitów, funkcji nerek, stanu neurologicznego oraz EKG.
angiotensyna II, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, Co-Prestarium, elektrolity, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, hipoperfuzja, hipotensja, inhibitor ACE, katecholamina, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl i amlodypina, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, rozrusznik serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Spastyna 40 mg
Przedawkowanie drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Spastyna 40 mg, wymaga szczególnej uwagi klinicznej pomimo ograniczonych danych dotyczących jego konsekwencji. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się dokładną obserwację pacjenta, monitorowanie parametrów życiowych, stanu neurologicznego oraz funkcji układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem hemodynamiki ze względu na działanie leku jako selektywnego inhibitora fosfodiesterazy IV. Wczesne zastosowanie leczenia objawowego oraz procedur eliminacji niewchłoniętego leku, takich jak płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego, jest wskazane przy niedawnym spożyciu dużej dawki. Brak udokumentowanych przypadków przedawkowania uniemożliwia określenie dokładnej dawki toksycznej, dlatego podejście terapeutyczne powinno być indywidualne i dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.
analiza toksykologiczna, drotaweryna, drotaweryna chlorowodorek, działanie spazmolityczne, działanie wazodylatacyjne, efekt spazmolityczny, gospodarka wodno-elektrolitowa, hamowanie fosfodiesterazy, hipotensja, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, leki obkurczające naczynia, mięśnie gładkie naczyń, monitorowanie ciśnienia tętniczego, niedobór laktazy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, substancja pomocnicza, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia perystaltyki jelit, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przedawkowanie
Cyklosporyna, stosowana jako lek immunosupresyjny w transplantologii i chorobach autoimmunologicznych, wykazuje znaczną toksyczność przy przedawkowaniu, zwłaszcza drogą dożylną. Wartości LD50 dla podania doustnego wynoszą 2329 mg/kg u myszy, 1480 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików, natomiast dla podania dożylnego są znacznie niższe: 148 mg/kg u myszy, 104 mg/kg u szczurów i 46 mg/kg u królików. Klinicznie, doustne przedawkowanie do 10 g (około 150 mg/kg mc.) jest stosunkowo dobrze tolerowane, manifestując objawy takie jak wymioty, senność, ból głowy, tachykardia oraz odwracalne zaburzenia czynności nerek. Natomiast pozajelitowe przedawkowanie, szczególnie u wcześniaków, może prowadzić do ciężkich, zagrażających życiu objawów, w tym niewydolności wielonarządowej i zaburzeń hemodynamicznych.
antidotum, badanie przedkliniczne, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, choroba autoimmunologiczna, dawka śmiertelna, dializa, funkcje życiowe, hemoperfuzja, koncentrat do sporządzania roztworu, lek immunosupresyjny, nefrotoksyczność, niewydolność wielonarządowa, objawy zatrucia, personel medyczny, płukanie żołądka, przedawkowanie cyklosporyny, przedawkowanie doustne, przedawkowanie pozajelitowe, roztwór doustny, substancja czynna, tachykardia, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Naproxen Aflofarm 200 mg
Przedawkowanie naproksenu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, manifestujące się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, pobudzenie ruchowe, drgawki), układu pokarmowego (nudności, wymioty, zgaga) oraz oddechowego (bezdech). Wczesne rozpoznanie symptomów, takich jak senność, nudności, wymioty, zawroty głowy czy bezdech, jest kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego postępowania. Objawy te mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz zagrożenia życia w przypadku bezdechu i drgawek. Monitorowanie funkcji życiowych pacjenta jest niezbędne, zwłaszcza u osób z grup ryzyka, takich jak pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z chorobami nerek, wątroby, układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego.
bezdech, białka osocza, choroba nerek, choroba przewodu pokarmowego, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, drgawki, hemodializa, leczenie przeciwdrgawkowe, naproksen, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, pobudzenie ruchowe, senność, układ oddechowy, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Angeliq 1 mg + 2 mg
Przedawkowanie leku Angeliq, zawierającego 1 mg estradiolu (półwodzian estradiolu) oraz 2 mg drospirenonu, może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty oraz krwawienia z odstawienia, które są typowymi manifestacjami nadmiaru estrogenów i progestagenów. Dawki drospirenonu do 100 mg były dobrze tolerowane u mężczyzn, jednak u kobiet przedawkowanie może skutkować poważniejszymi konsekwencjami ze względu na różnice hormonalne. Nie istnieje specyficzna odtrutka na przedawkowanie Angeliq, dlatego leczenie jest objawowe i obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych, nawodnienie oraz monitorowanie parametrów morfologii krwi i hemostazy w przypadku krwawień.
charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, drospirenon, estradiol, estrogeny i progestageny, funkcja wątroby i nerek, krwawienie z odstawienia, krzepnięcie krwi, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, płukanie żołądka, postępowanie hemostatyczne, przewód pokarmowy, równowaga elektrolitowa, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Anetol – Przedawkowanie
Anetol, będący składnikiem preparatu Rowatinex, wykazuje dwufazowe działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przy przedawkowaniu, manifestujące się zarówno depresją OUN (stan osłupienia, niewydolność oddechowa) jak i paradoksalną stymulacją (pobudzenie psychoruchowe, drgawki). Toksyczność obejmuje również układ pokarmowy, powodując nudności, wymioty i biegunkę, co może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. W preparacie Rowatinex anetol występuje w połączeniu z innymi olejkami eterycznymi (α-pinen, β-pinen, kamfen, cyneol, fenchon, borneol), co może modyfikować przebieg kliniczny i wymaga uwzględnienia w diagnostyce i terapii.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje szybkie usunięcie niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego, np. poprzez płukanie żołądka, oraz leczenie objawowe dostosowane do dominujących symptomów: wspomaganie oddychania przy depresji OUN, stosowanie leków przeciwdrgawkowych (benzodiazepiny, fenytoina) przy drgawkach, oraz wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych w przebiegu objawów ze strony przewodu pokarmowego. Konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji życiowych, w tym układu krążenia, oddechowego, parametrów biochemicznych wątroby i nerek, aby zapobiec powikłaniom wielonarządowym. Wczesna interwencja i dokładna znajomość składu preparatu są kluczowe dla skutecznego leczenia.
anuria, benzodiazepiny, biegunka, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, enzymy wątrobowe, fenytoina, funkcja nerek, funkcja wątroby, gazometria krwi tętniczej, hepatocyt, hepatoprotekcja, hiperkapnia, hipoksemia, kreatynina, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, mocznik, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność oddechowa, nudności, olejek eteryczny, oliguria, ośrodek oddechowy, parametry nerkowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie błony śluzowej żołądka, probiotyki, sedacja farmakologiczna, stan osłupienia, stymulacja OUN, technika nerkozastępcza, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex XR 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, zwłaszcza w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Kwetaplex XR), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, charakteryzujące się opóźnionym szczytem sedacji i tętna oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości (senność, śpiączka), zaburzenia psychiczne (majaczenie, pobudzenie), kardiologiczne (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie QT), neurologiczne (drgawki, stan padaczkowy), efekty antycholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość śluzówek), rabdomiolizę oraz zapaść oddechową. Szczególnym powikłaniem postaci XR jest tworzenie bezoarów w żołądku, co wymaga diagnostyki obrazowej i ewentualnej interwencji endoskopowej. Ryzyko powikłań jest wyższe u pacjentów z chorobami układu krążenia, a przedawkowanie może prowadzić do zgonu.
bezoary, depresja ośrodka oddechowego, dopamina, efekty antycholinergiczne, elektrokardiogram, fizostygmina, intensywna opieka medyczna, interwencja medyczna, kwetiapina, majaczenie, monitorowanie EKG, neuroprzekaźniki, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, procedura endoskopowa, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-2-adrenergiczne, receptory muskarynowe, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan padaczkowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, układ krążenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść oddechowa, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Owix 250 mg
Przedawkowanie embonianu pyrantelu, zawartego w tabletkach PYRANTELUM OWIX (720 mg embonianu w 250 mg tabletce), może prowadzić do poważnych objawów neurotoksycznych i układowych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Klinicznie obserwuje się zaburzenia widzenia (nieostre, podwójne), dezorientację, zawroty głowy, omdlenia związane z hipotensją ortostatyczną, nasilone pocenie się oraz nagłe zmęczenie i osłabienie. Dodatkowo mogą wystąpić nieregularne tętno wskazujące na zaburzenia rytmu serca, a także objawy mięśniowe takie jak skurcze, drżenia i osłabienie siły mięśniowej. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do wyczerpania organizmu oraz asfiksji, manifestującej się trudnościami w oddychaniu i utratą przytomności, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
asfiksja, dezorientacja, drożność dróg oddechowych, embonian pyrantelu, hipotensja ortostatyczna, nieregularne tętno, niewydolność oddechowa, objaw neurotoksyczny, osłabienie siły mięśniowej, płukanie żołądka, podwójne widzenie, porażenie mięśni oddechowych, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, Pyrantelum Owix, skurcz mięśniowy, utrata przytomności, zaburzenie akomodacji, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie układu autonomicznego, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sagalix 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej preparatu Sagalix, jest rzadkie, jednak wymaga uważnej oceny klinicznej. Opisano przypadki przyjęcia dawek od 560 mg do nawet 2400 mg, co stanowi do 120-krotności standardowej dawki terapeutycznej. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, apatia, depresja, dezorientacja). Symptomatologia jest zróżnicowana i zależy od dawki, jednak zazwyczaj ma charakter przejściowy, bez długotrwałych powikłań. Farmakokinetycznie eliminacja omeprazolu pozostaje niezmieniona nawet przy dużych dawkach, zachowując kinetykę pierwszego rzędu.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, interakcje lekowe, leczenie przeciwwymiotne, monitorowanie parametrów życiowych, nawodnienie, nudności, omeprazol, orientacja allopsychiczna, płukanie żołądka, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, układ nerwowy, wymioty, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Egolanza 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Egolanza, stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują częstoskurcz, pobudzenie psychoruchowe lub agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki) z częstością występowania powyżej 10%. Dodatkowo mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz w najcięższych przypadkach zatrzymanie krążenia i oddychania. Zgony odnotowano już po jednorazowej dawce nieprzekraczającej 450 mg, choć zdarzają się przypadki przeżycia po dawkach około 2 g. Brak swoistej odtrutki wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem monitorowania funkcji życiowych i układu sercowo-naczyniowego.
adrenalina, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, nadciśnienie tętnicze, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, odtrutka, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klonafen 0,5 mg
Analiza działań niepożądanych klonazepamu (Klonafen) w dawkach 0,5 mg i 2 mg wykazała szerokie spektrum efektów niepożądanych, zróżnicowanych pod względem częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne (zmiany libido, zaburzenia nastroju, dezorientacja, depresja) oraz neurologiczne (senność, zaburzenia koncentracji, ataksja, bóle głowy). Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresywność czy psychozy, mają nieznaną częstość i mogą występować zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Bardzo rzadko notuje się poważne reakcje alergiczne (anafilaksja) oraz małopłytkowość. Przedawkowanie może prowadzić do objawów neurologicznych (senność, dyzartria, ataksja), krążeniowo-oddechowych (depresja oddechowa, niedociśnienie) oraz napadów padaczkowych, szczególnie przy przekroczeniu stężeń terapeutycznych. U dzieci obserwowano specyficzne działania, takie jak odwracalne przedwczesne dojrzewanie płciowe oraz zwiększoną produkcję wydzieliny oskrzelowej i śliny, co może zwiększać ryzyko aspiracji.
anafilaksja, arefleksja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja, depresja oddechowa, diplopia, dyzartria, działanie amnestyczne, flumazenil, hiperkinezja, klonazepam, małopłytkowość, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, oczopląs, omam, padaczka, płukanie żołądka, pokrzywka, przedwczesne dojrzewanie płciowe, psychoza, reakcja alergiczna, śpiączka, stan splątania, uzależnienie pierwotne, zaburzenia erekcji, zapalenie płuc, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Silamil 10 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Silamil, może prowadzić do poważnych objawów cholinolitycznych zarówno ośrodkowych, jak i obwodowych. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 280 mg leku w ciągu 5 godzin, co wywołało zmiany stanu psychicznego, jednak bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania obejmują m.in. omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. Postępowanie terapeutyczne powinno być szybkie i ukierunkowane na ograniczenie wchłaniania leku (węgiel aktywny, płukanie żołądka do 1 godziny od przyjęcia) oraz leczenie objawowe, w tym podanie fizostygminy lub karbacholu przy ośrodkowych objawach cholinolitycznych, benzodiazepin przy drgawkach, wsparcie oddechowe, beta-adrenolityków przy tachykardii, cewnikowanie pęcherza oraz stosowanie pilokarpiny w przypadku mydriazy.
benzodiazepiny, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, lek beta-adrenolityczny, mydriaza, nadmierne pobudzenie, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowe objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zmiany stanu psychicznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tertens-AM 1,5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Tertens-AM, zawierającego indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Indapamid wykazuje niską toksyczność ostrą, nie obserwowano objawów toksyczności nawet przy dawkach do 40 mg (około 27-krotność dawki terapeutycznej). Główne zagrożenia związane z indapamidem to zaburzenia wodno-elektrolitowe, zwłaszcza hiponatremia i hipokaliemia, manifestujące się nudnościami, wymiotami, niedociśnieniem tętniczym, kurczami mięśni, zawrotami głowy, sennością oraz dezorientacją. Zaburzenia funkcji nerek mogą obejmować poliurię, oligurię, a w skrajnych przypadkach anurię wskutek hipowolemii. Amlodypina, choć dane kliniczne dotyczące przedawkowania są ograniczone, może powodować znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię oraz długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego prowadzące do wstrząsu i potencjalnego zgonu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i wymaga mechanicznego wspomagania oddychania. Czynniki predysponujące do tego powikłania to intensywne działania resuscytacyjne i nadmierne nawodnienie pacjenta.
anuria, białka osocza, blokada kanałów wapniowych, dializoterapia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemii, kurcze mięśniowe, lek wazokonstrykcyjny, mechaniczne wspomaganie oddychania, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, płukanie żołądka, poliuria, rozszerzenie naczyń obwodowych, substancje czynne, tachykardia odruchowa, Tertens-AM, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Methocarbamol Espefa 500 mg
Przedawkowanie metokarbamolu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie w kontekście jednoczesnego stosowania alkoholu lub leków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Objawy toksyczności obejmują nudności, senność (dominująca przy dawkach 22-50 g), zaburzenia widzenia, niedociśnienie, drgawki oraz śpiączkę przy bardzo wysokich dawkach. Dawki 22-30 g u dorosłych zwykle nie wywołują poważnych objawów, natomiast dawki 30-50 g mogą powodować głównie nadmierną senność, z reguły bez powikłań przy odpowiednim leczeniu objawowym. Mimo to, istnieją udokumentowane przypadki zgonów po przedawkowaniu metokarbamolu, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej.
aktywność elektryczna mózgu, ciśnienie tętnicze, diureza, drgawki, hemodializa, intoksykacja, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, metokarbamol, niedociśnienie, nieostre widzenie, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podwójne widzenie, saturacja, senność, śpiączka, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nervosol –
Preparat Nervosol zawiera wyciągi z korzenia kozłka (Valeriana officinalis), ziela melisy, korzenia arcydzięgla, szyszek chmielu oraz kwiatu lawendy, a także znaczną ilość etanolu (50-57% V/V). Dotychczas nie odnotowano oficjalnych przypadków przedawkowania Nervosolu, jednak objawy zatrucia po spożyciu powyżej 20 g korzenia waleriany (około 169,3 ml preparatu, czyli 34 łyżeczki) obejmują zmęczenie, nadmierną senność, skurcze brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Intoksykacja ma charakter przejściowy i zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 24 godzin bez konieczności specjalistycznej interwencji.
drżenie rąk, etanol, intoksykacja, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, korzeń waleriany, kwiat lawendy, leczenie objawowe, mięśnie gładkie, mydriaza, Nervosol, płukanie żołądka, schorzenia wątroby, senność, szyszki chmielu, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi, zatrucie, zatrucie alkoholowe, zawroty głowy, ziele melisy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duracef 500 mg/5 ml
Przedawkowanie Duracef (cefadroksyl) w dawkach do 250 mg/kg masy ciała, co stanowi 5-10-krotność standardowej dawki terapeutycznej, zazwyczaj nie wywołuje istotnych objawów klinicznych u dzieci poniżej 6 roku życia. W okresie 72-godzinnej obserwacji większość pacjentów pozostaje bezobjawowa, choć mogą pojawić się łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz zmiany skórne (wysypka, świąd). Przy dawkach przekraczających 250 mg/kg mc. istnieje ryzyko nasilonych objawów wymagających interwencji, w tym konieczności opróżnienia żołądka poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, rozważa się hemodializę jako metodę eliminacji leku.
ból brzucha, cefadroksyl, cefalosporyny, Duracef, hemodializa, leczenie objawowe, nadwrażliwość skórna, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obserwacja kliniczna, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, substancja czynna, substancje pomocnicze, wysypka i świąd, wywoływanie wymiotów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawiesina doustna, zmiany skórne - Leksykon substancji czynnych
Lewodopa – Przedawkowanie
Przedawkowanie lewodopy, stosowanej w terapii choroby Parkinsona wraz z inhibitorami dekarboksylazy (karbidopą lub benserazydem), może prowadzić do wieloukładowych objawów o nasileniu przekraczającym typowe działania niepożądane. Charakterystyczne symptomy obejmują zaburzenia motoryczne, takie jak dystonia, dyskineza, ruchy pląsawicze oraz niepokój ruchowy. Dodatkowo obserwuje się poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachyarytmie (np. częstoskurcz zatokowy), nadciśnienie tętnicze z możliwością przejścia w niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia elektrolitowe nasilające arytmie. Objawy psychiczne to splątanie, pobudzenie, omamy wzrokowe i bezsenność, a ze strony przewodu pokarmowego – nudności i wymioty. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić drgawki, rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek oraz sama niewydolność nerek. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (np. Sinemet CR, Madopar HBS) wymagają szczególnej uwagi ze względu na opóźnione objawy i konieczność dłuższej obserwacji oraz interwencji zapobiegającej dalszemu wchłanianiu leku (płukanie żołądka, węgiel aktywowany).
benserazyd, choroba Parkinsona, częstoskurcz zatokowy, dyskineza, inhibitor dekarboksylazy, karbidopa, kurcz powiek, lewodopa, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, omamy wzrokowe, ostra niewydolność nerek, pirydoksyna, płukanie żołądka, rabdomioliza, ruchy mimowolne, ruchy pląsawicze, tachyarytmia, układ dopaminergiczny, węgiel aktywowany, witamina B6, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escipram 5 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji. Dawki od 400 do 800 mg samego escytalopramu zazwyczaj nie wywołują ciężkich objawów, jednak obserwuje się liczne symptomy obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie psychoruchowe, rzadko zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), przewód pokarmowy (nudności, wymioty), układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, potencjalnie zagrażające życiu wydłużenie QT i niemiarowość) oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Śmiertelne przypadki są najczęściej związane z jednoczesnym przyjęciem innych leków.
antidotum, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, escytalopram, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, niewydolność wątroby, nudności, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przewód pokarmowy, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odcinka QT, wymioty, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z kwiatu dziewanny – Przedawkowanie
Syrop z dziewanny Ziołowa Tradycja zawiera 15 g wyciągu płynnego (1:5) z kwiatu dziewanny na 100 g syropu, uzyskiwanego przy użyciu 60% etanolu (V/V). Preparat zawiera do 7,9% (wag.) etanolu, co odpowiada maksymalnie 0,5 g etanolu na 5 ml syropu, oraz 3,7 g sacharozy na 5 ml. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania wyciągu z dziewanny, co sugeruje niskie ryzyko poważnych objawów niepożądanych przy dawkach wyższych niż zalecane. Niemniej jednak, potencjalne zagrożenia mogą wynikać z obecności etanolu i sacharozy, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, cukrzycą lub przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem. Objawy przedawkowania mogą obejmować zatrucie etanolem (zaburzenia świadomości, koordynacji, nudności, wymioty), nagły wzrost glikemii, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcje alergiczne.
choroba wątroby, duszność, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, etanol 60%, interakcje lekowe, kwiat dziewanny, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, objawy alergiczne, objawy niepożądane, parametry życiowe, płukanie żołądka, poziom glikemii, poziom glukozy, reakcja alergiczna, wyciąg płynny z kwiatu dziewanny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan Medical Valley 20 mg
Przedawkowanie telmisartanu prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak niedociśnienie tętnicze, które może skutkować wstrząsem, oraz tachykardia lub bradykardia jako reakcje kompensacyjne lub ośrodkowe. Dodatkowo obserwuje się objawy neurologiczne, np. zawroty głowy, wynikające z niedostatecznego ukrwienia mózgu. W badaniach laboratoryjnych typowe jest zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, co wskazuje na uszkodzenie nerek, a w ciężkich przypadkach może dojść do ostrej niewydolności nerek z oligurią lub anurią. Mechanizmy tych objawów obejmują nasiloną blokadę receptorów AT1 dla angiotensyny II oraz spadek przepływu nerkowego na skutek hipotensji.
angiotensyna II, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza godzinowa, elektrolity, funkcje życiowe, hemodializa, kreatynina w surowicy, lek wazopresyjny, mocznik, niedociśnienie tętnicze, okres półtrwania, oliguria, ośrodkowe ciśnienie żylne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pogorszenie funkcji nerek, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie telmisartanu, receptor AT1, równowaga elektrolitowa, tachykardia, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klabax 250 mg
Przedawkowanie klarytromycyny stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się nasileniem typowych działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń żołądkowo-jelitowych takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka. W udokumentowanym przypadku przy dawce 8 g obserwowano poważne objawy neuropsychiatryczne, w tym zmiany stanu psychicznego, zachowania paranoidalne oraz zaburzenia świadomości, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń metabolicznych, takich jak hipokaliemia i hipoksemia, które mogą skutkować zaburzeniami rytmu serca oraz niewydolnością oddechową. Warto podkreślić, że dawka 8 g klarytromycyny jest krytyczna dla wystąpienia tych poważnych objawów.
antybiotyk makrolidowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, klarytromycyna, lek przeciwwymiotny, niewydolność oddechowa, objawy gastroenterologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, przedawkowanie klarytromycyny, suplementacja potasu, tlenoterapia, urojenia, węgiel aktywowany, zaburzenia dwubiegunowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zachowania paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cinnarizinum Aflofarm 25 mg
Przedawkowanie cynaryzyny, stosowanej w dawce 25 mg w preparacie Cinnarizinum Aflofarm, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności obejmujących układ nerwowy, pokarmowy oraz sercowo-naczyniowy. Charakterystyczne symptomy to wymioty, senność o różnym nasileniu, drżenie oraz hipotensja, z możliwością rozwoju śpiączki. Mechanizmy toksyczności obejmują działanie antagonistyczne wobec receptorów histaminowych H₁ w OUN, drażnienie błony śluzowej żołądka, wpływ na ośrodkowe szlaki dopaminergiczne oraz działanie wazodylatacyjne i hamowanie kanałów wapniowych. Wymioty mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, a hipotensja może być oporna na standardowe leczenie, co wymaga intensywnego monitorowania hemodynamicznego.
chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie tętnicze krwi, cynaryzyna, działanie wazodylatacyjne, hipotensja, kanały wapniowe, leczenie objawowe, leki wazopresyjne, monitorowanie hemodynamiczne, oddział intensywnej terapii, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, receptory histaminowe H₁, śpiączka, szlaki dopaminergiczne, toksyczność, węgiel aktywny, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Klobazam – Przedawkowanie
Klobazam, będący pochodną benzodiazepiny i składnikiem leku Frisium 10, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy związane z nadmiernym hamowaniem ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Wczesne symptomy obejmują zawroty głowy, dezorientację oraz senność, natomiast w średnio-zaawansowanym stadium pojawia się ataksja. Zaawansowane przedawkowanie może prowadzić do zahamowania ośrodka oddechowego, hipotensji oraz śpiączki, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie klobazamu z innymi substancjami depresyjnymi OUN, w tym alkoholem, gdyż nasila to toksyczne działanie nawet przy niższych dawkach leku.
antagonista benzodiazepin, ataksja, ciśnienie tętnicze krwi, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, diureza wymuszona, fizostygmina, flumazenil, Frisium, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, hipotensja, klobazam, lek sympatykomimetyczny, nawodnienie, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, perfuzja narządów, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, śpiączka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aclexa 200 mg
Przedawkowanie celekoksybu, selektywnego inhibitora COX-2, stanowi kliniczne wyzwanie ze względu na ograniczone dane dotyczące jego toksyczności. Badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że jednorazowe dawki do 1200 mg oraz dawki wielokrotne do 1200 mg dwa razy na dobę przez 9 dni nie wywoływały istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa leku. Niemniej jednak, potencjalne objawy przedawkowania obejmują nasilenie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia, perforacje), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, obrzęki, zaostrzenie niewydolności serca, incydenty zakrzepowo-zatorowe), układu nerwowego (ból głowy, zawroty, senność, dezorientacja), nerek (ostra niewydolność, retencja płynów) oraz wątroby (podwyższenie enzymów, uszkodzenie). Ryzyko powikłań rośnie przy dawkach przekraczających 1200 mg oraz u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
białka osocza, ból brzucha, ból głowy, celekoksyb, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, incydent zakrzepowo-zatorowy, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, prostacyklina, prostaglandyny, reakcja nadwrażliwości, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piracetam Polpharma 800 mg
Przedawkowanie piracetamu (800 mg) wiąże się z nasileniem typowych działań niepożądanych, takich jak pobudzenie OUN, bezsenność, drażliwość oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha). Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji leku i zwiększonego stężenia piracetamu we krwi, co potęguje ryzyko poważnych objawów toksycznych. W dokumentacji nie odnotowano specyficznych działań niepożądanych związanych wyłącznie z przedawkowaniem, jednak intensyfikacja objawów jest proporcjonalna do dawki. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się leczenie objawowe, w tym płukanie żołądka i nawodnienie, a także monitorowanie diurezy i funkcji nerek.
ciężkie przedawkowanie, eliminacja piracetamu, hemodializa, kumulacja leku, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie diurezy, niewydolność nerek, objawy niepożądane, odtrutka swoista, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie piracetamu, upośledzona funkcja nerek, wywoływanie wymiotów, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Przedawkowanie flukonazolu, szczególnie preparatu Fluconazole Polfarmex, może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, w tym omamów (wzrokowych, słuchowych lub dotykowych) oraz zachowań paranoidalnych, wynikających z neurotoksycznego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i leczenia objawowego, które może obejmować stosowanie leków przeciwpsychotycznych w przypadku nasilonych zaburzeń psychotycznych. Kluczowe jest monitorowanie funkcji życiowych, stanu świadomości, funkcji nerek oraz równowagi wodno-elektrolitowej pacjenta.
flukonazol, funkcja nerek, funkcje poznawcze, halucynacje, hemodializa, interakcja lekowa, leczenie objawowe, lek przeciwpsychotyczny, objawy psychotyczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, paranoja, płukanie żołądka, profil farmakokinetyczny, równowaga wodno-elektrolitowa, stan kliniczny, wydalanie nerkowe, wymuszona diureza, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orocal D3 Lemon 500 mg + 10 mcg
Przedawkowanie Orocal D3 Lemon, zawierającego 500 mg wapnia (w postaci węglanu wapnia) oraz 10 μg cholekalcyferolu (witamina D3), prowadzi do hiperkalcemii i hiperwitaminozy D, które mogą wywołać szeroki zakres objawów klinicznych. Wczesne symptomy obejmują zaburzenia pokarmowe (anoreksja, nudności, wymioty, zaparcia), zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej (polidypsja, poliuria) oraz umiarkowane objawy mięśniowo-szkieletowe (osłabienie mięśni, bóle kości). W cięższych przypadkach obserwuje się objawy neurologiczne (zmęczenie, zaburzenia psychiczne, śpiączka), zaburzenia nerkowe (wapnica nerek, kamienie nerkowe, nieodwracalne zmiany), sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu serca) oraz powikłania końcowe, takie jak śpiączka i śmierć. Długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do zwapnienia tkanek miękkich i zespołu mleczno-alkalicznego, szczególnie u pacjentów stosujących jednocześnie leki zasadowe.
anoreksja, arytmia serca, bisfosfoniany, centralne ciśnienie żylne, cholekalcyferol, elektrokardiografia, glikozydy nasercowe, hiperkalcemia, hiperwitaminoza witaminy D, kalcytonina, kamica nerkowa, kortykosteroid, osłabienie mięśniowe, pętlowe leki moczopędne, płukanie żołądka, polidypsja, poliuria, stężenie wapnia, tiazydowe leki moczopędne, wapnica nerek, węglan wapnia, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół mleczno-alkaliczny, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dynid 0,5 mg/ml
Przedawkowanie desloratadyny, zawartej w roztworze doustnym Dynid (0,5 mg/ml), wiąże się z nasileniem typowych działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Badania kliniczne wykazały, że nawet dawka do 45 mg (9-krotność dawki leczniczej) nie powoduje klinicznie istotnych działań niepożądanych, jednak objawy przedawkowania charakteryzują się zwiększonym nasileniem. Profil toksyczności u populacji pediatrycznej jest analogiczny do dorosłych, z nasileniem typowych objawów, ale bez zmiany spektrum klinicznego.
Postępowanie w przypadku przedawkowania desloratadyny powinno obejmować standardowe procedury eliminacji niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego, takie jak płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego, a także leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe pacjenta. Należy podkreślić, że desloratadyna nie jest usuwana podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej, co wyklucza skuteczność tych metod pozaustrojowego oczyszczania krwi w przypadku zatrucia. Monitorowanie stanu klinicznego pacjenta pozostaje kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapeutycznego.
dawka terapeutyczna, desloratadyna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie desloratadyny, roztwór doustny, substancja czynna, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegatussin Caps 8 mg
Bromoheksyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Flegatussin Caps 8 mg, charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, co przekłada się na względnie wysokie bezpieczeństwo stosowania w zalecanym zakresie dawkowania. Przedawkowanie bromoheksyny jest rzadkie i najczęściej wynika z nieumyślnego przyjęcia zbyt dużej dawki lub błędów terapeutycznych. Objawy przedawkowania odpowiadają nasilonym działaniom niepożądanym obserwowanym przy standardowej terapii, w tym zaburzeniom żołądkowo-jelitowym, reakcjom skórnym oraz objawom neurologicznym. Dawki przekraczające 50-krotnie dawkę jednorazową (≥400 mg) mogą wywołać przede wszystkim hipotensję, bez innych poważnych konsekwencji zdrowotnych.
adsorbent, bromoheksyna chlorowodorek, ciśnienie tętnicze krwi, dane farmakologiczne, działanie niepożądane, Flegatussin, hipotensja, indeks terapeutyczny, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, objawy neurologiczne, płukanie żołądka, powikłanie, przedawkowanie leku, reakcja skórna, węgiel aktywny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solinco 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Solinco, może prowadzić do nasilenia działania cholinolitycznego z objawami zagrażającymi zdrowiu, takimi jak zmiany stanu psychicznego, omamy, drgawki, tachykardia, niewydolność oddechowa czy zatrzymanie moczu. Opisano przypadek pacjenta, który przyjął jednorazowo 280 mg solifenacyny (wielokrotność standardowej dawki 5-10 mg) w ciągu 5 godzin, co skutkowało zaburzeniami psychicznymi bez konieczności hospitalizacji. W leczeniu przedawkowania kluczowe jest szybkie wdrożenie działań eliminujących lek, takich jak podanie węgla aktywowanego oraz płukanie żołądka (do 1 godziny od przyjęcia), przy jednoczesnym unikaniu prowokowania wymiotów.
agitacja, benzodiazepiny, beta-bloker, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, delirium, drgawki, drgawki kloniczne, drgawki toniczno-kloniczne, duszność, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, leczenie przeciwarytmiczne, monitorowanie EKG, mydriaza, napad padaczkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niepokój psychoruchowy, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowe objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, saturacja, splątanie, światłowstręt, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ cholinergiczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Chlorprothixen Zentiva 50 mg
Przedawkowanie chloroprotyksenu chlorowodorku u dorosłych w dawkach 2,5-4 g oraz u dzieci powyżej 4 mg/kg masy ciała może prowadzić do zgonu, choć odnotowano przeżycia po dawkach nawet 10 g u dorosłych i 1000 mg u dzieci. Obraz kliniczny jest wieloukładowy, obejmując zaburzenia OUN (senność, śpiączka, drgawki toniczno-kloniczne), układu krążenia (wstrząs, hipotensja utrzymująca się 2-3 dni, zaburzenia rytmu serca z wydłużeniem QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca), a także objawy pozapiramidowe, zaburzenia termoregulacji, depresję oddechową, uszkodzenie nerek i złośliwy zespół neuroleptyczny. Niektóre symptomy, takie jak drgawki, nadpobudliwość i hematuria, mogą pojawić się dopiero w fazie ustępowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań kardiologicznych przy jednoczesnym stosowaniu innych leków kardiotropowych.
adrenalina, biperyden, bromokryptyna, chloroprotyksenu chlorowodorek, dantrolen, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, diazepam, epinefryna, hematuria, hipertermia, hipotensja, hipotermia, komorowe zaburzenie rytmu, nadpobudliwość, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, powikłanie układu sercowo-naczyniowego, śpiączka, torsade de pointes, węgiel aktywny, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Przedawkowanie
Przedawkowanie modafinilu, substancji czynnej leku Actimodan dostępnego w dawkach 100 mg i 200 mg, manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy, pokarmowy oraz sercowo-naczyniowy. Do kluczowych symptomów należą zaburzenia snu (bezsenność), objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego takie jak niepokój ruchowy, dezorientacja, splątanie, pobudzenie psychiczne oraz omamy. Dodatkowo obserwuje się nudności i biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Szczególnie niebezpieczne są zmiany sercowo-naczyniowe, w tym częstoskurcz (>100 uderzeń/min), rzadkoskurcz (<60 uderzeń/min), nadciśnienie oraz ból w klatce piersiowej, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.
Actimodan, antidotum, bezsenność, biegunka, ból w klatce piersiowej, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dezorientacja, EKG, kardiolog, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, modafinil, monitorowanie funkcji życiowych, monoterapia, nadciśnienie, neurolog, niepokój ruchowy, nudności, odwodnienie organizmu, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, przedawkowanie modafinilu, rzadkoskurcz, splątanie, toksykolog, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elicea Q-Tab 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Elicea Q-Tab) wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. W większości przypadków przedawkowania samego escytalopramu dawki rzędu 400-800 mg nie wywoływały ciężkich objawów klinicznych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Objawy neurologiczne mogą obejmować zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a rzadziej zespół serotoninowy, drgawki czy śpiączkę. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowość rytmu serca, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami serca. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą dodatkowo nasilać objawy kardiologiczne i neurologiczne.
bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, Elicea Q-Tab, escytalopram, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluanxol 0,5 mg
Przedawkowanie flupentyksolu (Fluanxol) może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, kardiologicznych oraz termoregulacyjnych. Objawy obejmują senność, śpiączkę, dystonie, drgawki, wstrząs, a także zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia). W badaniach klinicznych odnotowano jednorazowe dawki doustne do 80 mg, a dobowe do 320 mg. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca oraz komorowe zaburzenia rytmu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na mięsień sercowy.
adrenalina, akatyzja, arytmia, biperyden, ciśnienie tętnicze, diazepam, drgawki, dyskineza, dystonia, elektrokardiogram, flupentiksol, hipertermia, hipotensja, hipotermia, komorowe zaburzenia rytmu, leczenie antyarytmiczne, napad toniczno-kloniczny, niestabilność hemodynamiczna, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, płynoterapia, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, senność, siarczan magnezu, śpiączka, torsade de pointes, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia ruchowe, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie akcji serca