Przedawkowanie
Silamil 10 mg

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Silamil, może prowadzić do poważnych objawów cholinolitycznych zarówno ośrodkowych, jak i obwodowych. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 280 mg leku w ciągu 5 godzin, co wywołało zmiany stanu psychicznego, jednak bez konieczności hospitalizacji. Objawy przedawkowania obejmują m.in. omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. Postępowanie terapeutyczne powinno być szybkie i ukierunkowane na ograniczenie wchłaniania leku (węgiel aktywny, płukanie żołądka do 1 godziny od przyjęcia) oraz leczenie objawowe, w tym podanie fizostygminy lub karbacholu przy ośrodkowych objawach cholinolitycznych, benzodiazepin przy drgawkach, wsparcie oddechowe, beta-adrenolityków przy tachykardii, cewnikowanie pęcherza oraz stosowanie pilokarpiny w przypadku mydriazy.

Przedawkowanie leku Silamil (solifenacyny bursztynian)

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu zawartej w leku Silamil może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych wynikających z jej działania cholinolitycznego. Przypadki przedawkowania wymagają szybkiego rozpoznania objawów oraz wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Odnotowano przypadek przedawkowania, w którym pacjent przyjął 280 mg solifenacyny bursztynianu w ciągu 5 godzin, co skutkowało wystąpieniem zmian stanu psychicznego, jednakże nie wymagało to hospitalizacji.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania solifenacyny wynikają głównie z nasilonego działania cholinolitycznego leku. Ze względu na mechanizm działania leku, przy przedawkowaniu może wystąpić szereg objawów ośrodkowych i obwodowych, które wymagają szczególnego monitorowania i leczenia, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka.2

Objawy przedawkowania Opis Postępowanie
Ośrodkowe objawy cholinolityczne Omamy, nadmierne pobudzenie, zmiany stanu psychicznego Zastosowanie fizostygminy lub karbacholu
Drgawki Napady drgawkowe, nadmierne pobudzenie psychoruchowe Podanie benzodiazepin
Niewydolność oddechowa Zaburzenia oddechu wymagające wsparcia oddechowego Sztuczna wentylacja
Tachykardia Przyspieszenie rytmu serca Leki beta-adrenolityczne
Zatrzymanie moczu Niemożność oddania moczu mimo wypełnionego pęcherza Cewnikowanie pęcherza moczowego
Rozszerzenie źrenic Mydriaza, zaburzenia widzenia Krople do oczu z pilokarpiną, umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania solifenacyny bursztynianu w preparacie Silamil, kluczowe jest wdrożenie szybkiego i odpowiedniego postępowania. W pierwszej kolejności należy zastosować środki ograniczające wchłanianie leku z przewodu pokarmowego:3

  • Węgiel aktywny – podstawowy środek adsorbujący substancję czynną
  • Płukanie żołądka – skuteczne tylko jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku
  • Nie należy prowokować wymiotów – może to pogorszyć stan pacjenta

Leczenie objawowe powinno być ukierunkowane na konkretne manifestacje kliniczne przedawkowania:4

  1. W przypadku ciężkich ośrodkowych objawów cholinolitycznych takich jak omamy lub nadmierne pobudzenie – zaleca się podanie fizostygminy lub karbacholu, które działają jako inhibitory acetylocholinesterazy i mogą odwrócić działanie cholinolityczne
  2. Przy drgawkach lub nadmiernym pobudzeniu – należy zastosować benzodiazepiny w celu stabilizacji ośrodkowego układu nerwowego
  3. W razie wystąpienia niewydolności oddechowej – konieczne jest wdrożenie sztucznej wentylacji
  4. Przy tachykardii – wskazane jest zastosowanie produktów leczniczych o działaniu beta-adrenolitycznym w celu zwolnienia rytmu serca
  5. W przypadku zatrzymania moczu – niezbędne jest cewnikowanie pęcherza
  6. Gdy wystąpi rozszerzenie źrenic – zaleca się zastosowanie kropli do oczu zawierających pilokarpinę i/lub umieszczenie pacjenta w zaciemnionym pomieszczeniu

Grupy szczególnego ryzyka w przypadku przedawkowania

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT oraz pacjentów z istotnymi współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.5

Do grup wysokiego ryzyka należą pacjenci z:

  • Ryzykiem wydłużenia odstępu QT, w tym:
    • Hipokaliemią
    • Bradykardią
    • Jednoczesnym stosowaniem leków, które mogą wydłużać odstęp QT
  • Istotnymi współistniejącymi chorobami serca, takimi jak:
    • Niedokrwienie mięśnia sercowego
    • Zaburzenia rytmu serca
    • Zastoinowa niewydolność serca

U tych pacjentów konieczne jest szczególnie wnikliwe monitorowanie parametrów życiowych, wykonanie EKG oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia kardioprotekcyjnego w przypadku zaburzeń rytmu serca.6

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl