Przedawkowanie
Chlorprothixen Zentiva 50 mg

Przedawkowanie chloroprotyksenu chlorowodorku u dorosłych w dawkach 2,5-4 g oraz u dzieci powyżej 4 mg/kg masy ciała może prowadzić do zgonu, choć odnotowano przeżycia po dawkach nawet 10 g u dorosłych i 1000 mg u dzieci. Obraz kliniczny jest wieloukładowy, obejmując zaburzenia OUN (senność, śpiączka, drgawki toniczno-kloniczne), układu krążenia (wstrząs, hipotensja utrzymująca się 2-3 dni, zaburzenia rytmu serca z wydłużeniem QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca), a także objawy pozapiramidowe, zaburzenia termoregulacji, depresję oddechową, uszkodzenie nerek i złośliwy zespół neuroleptyczny. Niektóre symptomy, takie jak drgawki, nadpobudliwość i hematuria, mogą pojawić się dopiero w fazie ustępowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań kardiologicznych przy jednoczesnym stosowaniu innych leków kardiotropowych.

Przedawkowanie chloroprotyksenu

Przedawkowanie chloroprotyksenu chlorowodorku może mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Znajomość objawów przedawkowania oraz odpowiednich procedur postępowania jest kluczowa dla personelu medycznego, aby skutecznie przeciwdziałać zagrażającym życiu stanom.1

Dawki toksyczne

Ustalono, że dawki w zakresie od 2,5 g do 4 g u osób dorosłych oraz 4 mg/kg masy ciała u dzieci mogą prowadzić do zgonu. Jednak raportowano przypadki przeżycia dorosłych pacjentów po zażyciu nawet 10 g leku, a także przeżycie 3-letniego dziecka po spożyciu 1000 mg chloroprotyksenu.2

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie chloroprotyksenu charakteryzuje się złożonym obrazem klinicznym, obejmującym zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu krążenia oraz innych układów organizmu.3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Uwagi dotyczące przebiegu
Zaburzenia świadomości Senność, przechodzenie w śpiączkę Często pierwsze objawy przedawkowania
Drgawki Napady toniczno-kloniczne Mogą wystąpić zarówno w ostrej fazie, jak i w fazie ustępowania objawów przedawkowania
Wstrząs Stan zagrożenia życia z niewydolnością krążenia Wymaga natychmiastowej interwencji
Zaburzenia ruchowe Objawy pozapiramidowe, niezborność Mogą utrzymywać się dłużej niż inne objawy
Zaburzenia termoregulacji Hipertermia lub hipotermia Wymaga monitorowania temperatury ciała
Depresja oddechowa Spłycenie oddechu, spadek częstości oddechów Może wymagać wspomagania oddychania
Hipotensja Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi Może pojawić się z opóźnieniem (kilka godzin) i utrzymywać przez 2-3 dni
Uszkodzenie nerek Ostra niewydolność nerek Występuje w ciężkich przypadkach przedawkowania
Zaburzenia rytmu serca Wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca, komorowe zaburzenia rytmu Szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków kardiologicznie czynnych
Nadpobudliwość Niepokój psychoruchowy Może pojawić się w fazie ustępowania objawów przedawkowania
Hematuria Obecność krwi w moczu Może pojawić się w fazie ustępowania objawów przedawkowania
Złośliwy zespół neuroleptyczny Hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, niestabilność autonomicznego układu nerwowego Poważne powikłanie, może utrzymywać się ponad tydzień po odstawieniu leku

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że niektóre objawy, jak napady drgawkowe, nadpobudliwość i hematuria, mogą paradoksalnie pojawić się dopiero w momencie ustępowania innych objawów przedawkowania.4

W przypadku przedawkowania chloroprotyksenu w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu kardiologicznym należy oczekiwać powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego. Raportowano zmiany w EKG, wydłużenie odstępu QT, wystąpienie torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca oraz komorowe zaburzenia rytmu.5

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania chloroprotyksenu jest wielokierunkowe i obejmuje zarówno działania mające na celu eliminację leku z organizmu, jak i leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe.6

Postępowanie w przypadku przedawkowania powinno uwzględniać następujące elementy:

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – płukanie żołądka należy wykonać możliwie najszybciej po doustnym przyjęciu leku; można rozważyć podanie węgla aktywnego w celu adsorpcji niewchłoniętego jeszcze leku.7
  2. Leczenie podtrzymujące – należy zastosować leczenie podtrzymujące czynność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, z uwzględnieniem monitorowania i korygowania zaburzeń krążeniowo-oddechowych.8
  3. Farmakoterapia ukierunkowana:
    • W przypadku drgawek – można stosować diazepam.9
    • W razie zaburzeń pozapiramidowych – wskazane podanie biperydenu.10
    • Ważne: nie należy podawać epinefryny (adrenaliny), ponieważ może to spowodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.11
  4. Postępowanie w złośliwym zespole neuroleptycznym – w przypadku wystąpienia tego powikłania (charakteryzującego się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomicznego układu nerwowego) należy:
    • Natychmiast odstawić lek neuroleptyczny12
    • Wdrożyć leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe13
    • Rozważyć podawanie dantrolenu i bromokryptyny14
    • Pamiętać, że objawy mogą utrzymywać się przez ponad tydzień po odstawieniu doustnych leków neuroleptycznych15

Monitorowanie pacjenta

Ze względu na możliwość opóźnionego wystąpienia niektórych objawów, w tym hipotensji (która może pojawić się po kilku godzinach i utrzymywać się przez 2-3 dni), konieczna jest przedłużona obserwacja pacjenta z monitorowaniem parametrów życiowych i funkcji narządowych.16

Szczególnej uwagi wymaga monitorowanie czynności nerek, ponieważ w ciężkich przypadkach przedawkowania może dojść do ich uszkodzenia.17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl