psychoza alkoholowa
Wskazanie

Psychoza alkoholowa to poważne zaburzenie psychiczne, które rozwija się w wyniku nadużywania alkoholu, najczęściej podczas zespołu abstynencyjnego lub w przebiegu wieloletniego uzależnienia. Charakteryzuje się ona zaburzeniami percepcji, myślenia i zachowania, przy czym najczęstszym jej typem jest majaczenie alkoholowe (delirium tremens). Występuje zwykle po 48-72 godzinach od zaprzestania picia u osób długotrwale nadużywających alkoholu.

Do objawów psychozy alkoholowej należą: omamy wzrokowe i słuchowe (często o charakterze zagrażającym), urojenia prześladowcze, dezorientacja, zaburzenia świadomości, niepokój psychoruchowy, drżenie, nadmierna potliwość oraz zaburzenia funkcji wegetatywnych. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż nieleczony może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu.

W farmakoterapii psychozy alkoholowej stosuje się przede wszystkim benzodiazepiny o długim czasie działania. Na polskim rynku dostępne są: Diazepam (Relanium), Klonazepam (Clonazepamum TZF), Lorazepam (Lorafen) czy Midazolam (Dormicum, Midanium). W ciężkich przypadkach konieczne może być stosowanie leków przeciwpsychotycznych, takich jak Haloperidol (Haloperidol WZF), Olanzapina (Zolafren, Zolaxa, Olzapin) czy Kwetiapina (Ketrel, Kvelux, Kventiax). Niezbędna jest również suplementacja tiaminy (Vitamin B1 Hasco, Milgamma), wyrównanie zaburzeń elektrolitowych i nawodnienie.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z psychozą alkoholową wiążą się z wysokim ryzykiem powikłań somatycznych, takich jak zaburzenia rytmu serca, napady drgawkowe czy niewydolność oddechowa. Monitorowanie stanu pacjenta musi być ciągłe i kompleksowe. Problemem jest również wysoki wskaźnik nawrotów po zakończeniu leczenia ostrej fazy, dlatego kluczowe jest wdrożenie długoterminowego leczenia uzależnienia od alkoholu. Istotne wyzwanie stanowi także zła współpraca pacjenta wynikająca z braku krytycyzmu wobec choroby oraz częste współwystępowanie innych zaburzeń psychicznych i somatycznych.