płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Amorolak 50 mg/ml
Przedawkowanie amorolfiny w postaci lakieru do paznokci Amorolak 50 mg/ml jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, głównie ze względu na miejscowe zastosowanie i niską biodostępność ogólnoustrojową. Preparat zawiera 50 mg amorolfiny oraz 0,552 g etanolu na 1 ml (55,2% w/w), co stanowi istotny czynnik ryzyka w przypadku przypadkowego spożycia, zwłaszcza u dzieci. Objawy potencjalnego przedawkowania obejmują podrażnienia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), objawy upojenia alkoholowego oraz teoretyczne działania ogólnoustrojowe amorolfiny, choć brak jest klinicznych danych potwierdzających ich występowanie. Rzadko mogą pojawić się reakcje alergiczne na amorolfinę lub składniki pomocnicze.
amorolfina, biodostępność ogólnoustrojowa, ból brzucha, chlorowodorek amorolfiny, działanie drażniące, działanie niepożądane, etanol, interwencja medyczna, lakier do paznokci leczniczy, leczenie objawowe, nudność, objaw kliniczny, parametr życiowy, płukanie żołądka, płytka paznokciowa, podrażnienie błony śluzowej, przypadkowe spożycie preparatu, reakcja nadwrażliwości, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, upojenie alkoholowe, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Majamil PPH 25 mg
Przedawkowanie diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Majamil PPH (25 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, w tym wymiotów, krwotoków z przewodu pokarmowego, biegunki, zawrotów głowy, szumów usznych, drgawek oraz poważnych uszkodzeń narządów miąższowych, zwłaszcza wątroby i nerek. Uszkodzenie wątroby manifestuje się wzrostem enzymów wątrobowych i może prowadzić do niewydolności, natomiast ostra niewydolność nerek objawia się zmniejszeniem filtracji, oligurią lub anurią. Objawy te mają potencjalnie ciężki, zagrażający życiu przebieg, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
białka osocza, dializa, diklofenak sodowy, enzymy wątrobowe, hematemeza, hipotensja, krwotok z przewodu pokarmowego, leki przeciwdrgawkowe, leki wazopresyjne, melena, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, objawy toksyczne, odtrutka, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, przetaczanie krwi, siarczan sodu, środek przeczyszczający, tlenoterapia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furosemidum Polpharma 10 mg/ml
Przedawkowanie furosemidu, zarówno w formie ostrej, jak i przewlekłej, prowadzi do istotnych zaburzeń wodno-elektrolitowych i hipowolemii, które manifestują się klinicznie jako hipowolemia, odwodnienie, zagęszczenie krwi, arytmie serca (zwłaszcza w przebiegu hipokaliemii), ciężkie niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, zakrzepica, drgawki, porażenia wiotkie oraz objawy neurologiczne takie jak apatia i zmęczenie. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną diurezę prowadzącą do utraty płynów i elektrolitów (potasu, sodu, magnezu, wapnia), co skutkuje hipowolemią, hipoperfuzją narządową i zaburzeniami hemostazy. Wartości elektrolitów i parametrów nerkowych powinny być monitorowane w celu oceny stopnia zaburzeń i ryzyka powikłań.
apatia, arytmia, drgawka, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, elektrolity, furosemid, hipokaliemia, hipoperfuzja nerek, hipowolemia, lek wazopresorowy, niedociśnienie, niedokrwienie OUN, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, parametr nerkowy, płukanie żołądka, płynoterapia, porażenie wiotkie, powikłanie neurologiczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, udar mózgu, utrata płynów, węgiel aktywny, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zagęszczenie krwi, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zator płucny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Supremin 4 mg/5 ml
Butamirat, substancja czynna syropu Supremin (4 mg/5 ml), cechuje się wysokim współczynnikiem terapeutycznym, co oznacza szeroki margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a toksyczną. Przedawkowanie butamiratu cytrynianu manifestuje się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, ataksja, pobudzenie), przewodu pokarmowego (wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu sercowo-naczyniowego (hipotensja). Objawy te pojawiają się głównie po spożyciu znacznie przekraczającym zalecane dawki, a ich nasilenie może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym zaburzeń elektrolitowych i ryzyka odwodnienia.
ataksja, biegunka, ból brzucha, butamirat, butamiratu cytrynian, choroby współistniejące, dawka toksyczna, farmakokinetyka leku, hipotensja, niepokój psychoruchowy, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, senność, środek przeczyszczający, toksykolog, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, współczynnik terapeutyczny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dailiport 2 mg
Przedawkowanie takrolimusu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy (drżenia mięśniowe, bóle głowy, ospałość), pokarmowy (nudności, wymioty), immunologiczny (zwiększona podatność na infekcje), skórny (pokrzywka) oraz narządy wewnętrzne, w tym nerki (wzrost stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego) i wątrobę (podwyższona aktywność aminotransferazy alaninowej). Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie opiera się na podtrzymywaniu funkcji życiowych, leczeniu objawowym oraz monitorowaniu parametrów hemodynamicznych, neurologicznych i laboratoryjnych, w tym regularnym oznaczaniu stężenia takrolimusu we krwi.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, bąbel pokrzywkowy, ból głowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie mięśniowe, enzym wątrobowy, funkcja nerek, hemodiafiltracja, hemofiltracja, interwencja medyczna, kreatynina w surowicy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, oddział intensywnej terapii, osłona antybiotykowa, ospałość, ośrodek toksykologiczny, parametr hemodynamiczny, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, płukanie żołądka, pokrzywka, profilaktyka antybiotykowa, przedawkowanie takrolimusu, stan neurologiczny pacjenta, stężenie takrolimusu, węgiel aktywowany, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zakażenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ircolon Forte 200 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Ircolon Forte (tabletki zawierające 200 mg trimebutyny maleinianu), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, przeprowadzić płukanie żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji oraz wdrożyć leczenie objawowe ukierunkowane na stabilizację stanu pacjenta. Tabletki Ircolon Forte mają wymiary 15,5 mm x 6,3 mm, są białe lub prawie białe, podłużne, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki, co jest istotne przy ocenie przyjętej dawki.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pinexet 300 mg 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (substancji czynnej Pinexet 300 mg) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, śpiączka, zespół majaczeniowy), układ sercowo-naczyniowy (częstoskurcz, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT), objawy przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), neurologiczne (drgawki, stan padaczkowy) oraz mięśniowe (rabdomioliza). Konsekwencje kliniczne mogą obejmować niewydolność oddechową, uszkodzenie mózgu, niewydolność nerek oraz zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z uprzednią ciężką chorobą układu krążenia, u których ryzyko powikłań jest znacznie wyższe.
blok serca, choroba układu krążenia, dopamina, drgawki, drożność dróg oddechowych, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, epinefryna, fizostygmina, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksja, kwasica, kwetiapina, leki sympatomimetyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, Pinexet, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zespół majaczeniowy, zgon - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fenactil 40 mg/g
Przedawkowanie chloropromazyny chlorowodorku (substancji czynnej Fenactilu 40 mg/g, krople doustne) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się zaburzeniami świadomości (od senności do utraty przytomności), hipotensją z możliwością zapaści naczyniowej, tachykardią, arytmią komorową, hipotermią oraz objawami pozapiramidowymi, w tym ostrymi reakcjami dystonicznymi i drgawkami. Może również wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśniową i niestabilnością autonomiczną. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG, temperatury ciała, stanu neurologicznego oraz funkcji oddechowych i równowagi wodno-elektrolitowej.
arytmia komorowa, chloropromazyna chlorowodorek, dantrolen, depresja OUN, diazepam, dopamina, drgawki, dyskinezy pozapiramidowe, Fenactil, gazometria, hipotensja, hipotermia, leczenie objawowe, leki antycholinergiczne, leki inotropowe, leki przeciwarytmiczne, lidokaina, objawy kliniczne, orfenadryna, płukanie żołądka, procyklidyna, równowaga wodno-elektrolitowa, tachyarytmia, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wspomagane oddychanie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elicea Q-Tab 5 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Elicea Q-Tab, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji, choć przypadki ciężkich objawów toksycznych po dawkach 400-800 mg samego escytalopramu są rzadkie. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość rytmu serca) oraz zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hiponatremia). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne u pacjentów z istniejącymi chorobami serca, zastoinową niewydolnością serca lub bradyarytmią, a także u osób przyjmujących leki wydłużające odstęp QT lub z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą upośledzać metabolizm escytalopramu.
bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, leczenie objawowe, lek wydłużający odstęp QT, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Varenelle 3 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, w tym preparatu Varenelle zawierającego drospirenon i etynyloestradiol, może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia. Nie istnieją jednak dane dotyczące konkretnych dawek wywołujących te objawy, a przypadki przedawkowania Varenelle nie zostały dotąd szczegółowo opisane. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawienia z odstawienia u dziewcząt przed pierwszą miesiączką, co może być mylnie interpretowane jako menarche.
antidotum, drospirenon i etynyloestradiol, drospirenon z etynyloestradiolem, krwawienie z odstawienia, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, menarche, nudności, ośrodek wymiotny, pierwsza miesiączka, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – CYSTINOL 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (3,5-5,5:1), co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę
Lek Cystinol zawiera 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi) w formie tabletek powlekanych, z pierwotnym współczynnikiem DER 3,5-5,5:1, co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę na tabletkę. Do chwili obecnej nie odnotowano klinicznych przypadków przedawkowania tego preparatu, jednak ze względu na obecność związków hydrochinonowych, teoretycznie możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych przy znacznym przekroczeniu zalecanej dawki. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie dróg moczowych, zwiększone działanie moczopędne, a także teoretyczną hepatotoksyczność oraz objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak bóle i zawroty głowy. Brak jest jednak danych określających dawkę toksyczną dla tych efektów.
Arctostaphylos uva-ursi, bezwodna arbutyna, bóle głowy, działanie moczopędne, działanie niepożądane, funkcje nerek i wątroby, hepatotoksyczność, leczenie objawowe, nawodnienie pacjenta, objawy żołądkowo-jelitowe, płukanie żołądka, pochodne hydrochinonu, podrażnienie dróg moczowych, węgiel aktywowany, wyciąg z liścia mącznicy, zaburzenia OUN - Leksykon substancji czynnych
Dimenhydramina – Przedawkowanie
Dimenhydramina, wykazująca działanie przeciwhistaminowe i cholinolityczne, jest stosowana w terapii choroby lokomocyjnej, zawrotów głowy o etiologii obwodowej oraz objawów alergicznych. Przedawkowanie tej substancji, definiowane jako dawka ≥25 mg/kg masy ciała, manifestuje się szybko, w ciągu 30 minut do 2 godzin, początkowo niespecyficznymi objawami takimi jak bóle i zawroty głowy, senność oraz zmęczenie. W miarę progresji zatrucia rozwija się charakterystyczny zespół cholinolityczny: suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic z opóźnioną reakcją na światło, porażenie akomodacji, oczopląs, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, zmienne ciśnienie tętnicze). W zaawansowanym stadium obserwuje się objawy ośrodkowego układu nerwowego, zarówno w postaci hamowania (zaburzenia mowy, ataksja, śpiączka), jak i pobudzenia (drgawki, omamy, pobudzenie psychoruchowe). U dzieci szczególną uwagę należy zwrócić na występowanie gorączki, która jest częstym powikłaniem zatrucia lekami przeciwhistaminowymi.
ataksja, choroba lokomocyjna, częstoskurcz, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dimenhydramina, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, fizostygmina, gorączka, hemoperfuzja, hipertermia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy alergii, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, porażenie akomodacji, porażenie perystaltyki jelit, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia orientacji, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół cholinolityczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dorminox 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Dorminox, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, jednak objawy mogą utrzymywać się 24-48 godzin, co wymaga monitorowania pacjenta. Klinicznie obserwuje się szerokie spektrum objawów: od senności, zawrotów głowy, majaczenia i zaburzeń psychotycznych (występujących już przy niewielkim przedawkowaniu), przez objawy przeciwcholinergiczne (np. rozszerzone źrenice, gorączka), do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, arytmie, nadciśnienie lub niedociśnienie) nasilających się przy dużych dawkach. Dawki toksyczne to około 13 mg/kg mc. dla rabdomiolizy (około 100-krotnie większe niż dawka terapeutyczna) oraz 25 mg/kg mc. dla objawów zagrażających życiu, takich jak niewydolność oddechowa i śmierć. Rabdomioliza jest najpoważniejszym powikłaniem, prowadzącym do ostrej niewydolności nerek, ale przy odpowiednim leczeniu rokowania są korzystne. Śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%.
alkalizacja moczu, dializa otrzewnowa, doksylamina wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, lek przeciwhistaminowy, mioglobina w kanalikach nerkowych, mioglobinuria, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie doksylaminy, rabdomioliza, roztwór Ringera z mleczanami, tachykardia, wymuszona diureza, zaburzenie psychotyczne, zatrucie produktami leczniczymi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hitaxa Fast 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, substancji czynnej w produkcie Hitaxa Fast, charakteryzuje się nasileniem działań niepożądanych typowych dla dawek terapeutycznych (>5 mg), jednak nawet przy dawce 45 mg (9-krotność dawki terapeutycznej) nie zaobserwowano klinicznie istotnych skutków ubocznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U dzieci i młodzieży objawy przedawkowania są podobne do dorosłych, lecz mogą być bardziej nasilone ze względu na różnice farmakokinetyczne i mniejszą masę ciała. Typowe działania niepożądane nasilają się wraz z dawką, jednak brak jest doniesień o poważnych powikłaniach przy znacznych przekroczeniach dawki terapeutycznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lavistina 8 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny, stosowanego m.in. w preparacie Lavistina, może wywołać objawy o różnym nasileniu, zależnym od dawki i współistniejącej farmakoterapii. Dawkowanie do 640 mg wiąże się z łagodnymi lub umiarkowanymi objawami, takimi jak nudności, senność i bóle brzucha. Przy dawkach przekraczających 640 mg oraz w przypadku współistniejącego stosowania innych leków obserwuje się poważniejsze objawy, w tym wymioty, dyspepsję, ataksję, drgawki, a także powikłania sercowe i płucne, które mogą stanowić zagrożenie życia. Drgawki mogą prowadzić do urazów, zaburzeń świadomości i niewydolności oddechowej, wymagając pilnej interwencji medycznej.
ataksja, ból brzucha, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość bólowa, drgawki, dyspepsja, leczenie objawowe, mimowolny skurcz mięśni, monitorowanie funkcji życiowych, napad drgawkowy, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, objawy kliniczne, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, senność, terapia wielolekowa, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Salofalk 1,5 g
Przedawkowanie mesalazyny, substancji czynnej preparatu Salofalk granulat o przedłużonym uwalnianiu (dawki 1000 mg, 1,5 g, 3 g), jest rzadkim zjawiskiem klinicznym, a dostępne dane nie wskazują na jednoznaczną toksyczność narządową, zwłaszcza w odniesieniu do nerek i wątroby. Pomimo braku potwierdzenia toksyczności nerkowej i wątrobowej, zaleca się monitorowanie funkcji tych narządów poprzez kontrolę parametrów biochemicznych. Objawy przedawkowania mogą obejmować nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz inne niespecyficzne objawy ogólnoustrojowe, zależne od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta.
dysfunkcja nerek, działania niepożądane, eliminacja pozaustrojowa, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatolog, leczenie objawowe, mesalazyna, nefrolog, odtrutka, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, powikłania narządowe, Salofalk, terapia wspomagająca, toksyczność, węgiel aktywowany, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Voquily 1 mg/ml
Przedawkowanie melatoniny zawartej w leku VOQUILY (1 mg/ml, roztwór doustny) może skutkować szeregiem objawów niepożądanych, głównie ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Typowe symptomy to senność, ból i zawroty głowy oraz nudności, które mogą pojawić się już przy przekroczeniu zalecanych dawek. Ekstremalnie wysokie dawki melatoniny w zakresie 3000-6600 mg, przyjmowane przez kilka tygodni, wiążą się z dodatkowymi objawami, takimi jak uderzenia gorąca, kurcze brzucha, biegunka oraz mroczki. Dawki do 300 mg na dobę nie wywołują istotnych klinicznie działań niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji.
bezsenność, biegunka, dawka melatoniny, dolegliwość bólowa, działanie fizjologiczne, działanie niepożądane, farmakokinetyka, kurcz brzucha, leczenie podtrzymujące, melatonina, mięśnie gładkie, monitorowanie pacjenta, mroczki, nudności, odruch wymiotny, płukanie żołądka, pole widzenia, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, rytm dobowy, senność, stan czuwania, stolec płynny, substancja czynna, toksyczność, uczucie wirowania, uderzenie gorąca, węgiel aktywny, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levopront 60 mg
Przedawkowanie lewodropropizyny, substancji czynnej leku Levopront, jest rzadkie i charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane. Badania wykazały, że u dorosłych pojedyncza dawka do 240 mg (czterokrotność standardowej dawki jednorazowej) oraz dawki do 120 mg trzy razy na dobę przez 8 dni (dwukrotność zalecanej dawki dobowej) nie wywołują istotnych działań niepożądanych. Przedawkowanie najczęściej obserwuje się u dzieci w wieku 2-4 lat, gdzie objawia się głównie umiarkowanym bólem brzucha oraz wymiotami, które ustępują samoistnie bez dalszych powikłań zdrowotnych.
ból brzucha, dawka terapeutyczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lewodropropizyna, objaw kliniczny, objaw niepożądany, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, przedawkowanie lewodropropizyny, przewód pokarmowy, stan kliniczny pacjenta, toksyczność lewodropropizyny, węgiel aktywny, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mozarin 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu (Mozarin) stanowi poważny stan kliniczny, choć charakteryzuje się stosunkowo szerokim marginesem bezpieczeństwa. Dawki w zakresie 400-800 mg zwykle nie wywołują ciężkich objawów, jednak odnotowano rzadkie przypadki zgonów, najczęściej w kontekście jednoczesnego przedawkowania innych leków. Objawy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki), układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (hipotensja, tachykardia, wydłużenie QT, arytmie) oraz gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Stopień nasilenia objawów waha się od łagodnego do ciężkiego, z zespołem serotoninowym i zaburzeniami rytmu serca jako najpoważniejszymi powikłaniami.
arytmia, badanie EKG, bradyarytmia, drżenie, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, lek psychotropowy, Mozarin, napady drgawkowe, niewydolność wątroby, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, toksyczność escytalopramu, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Recigar 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzyny, substancji czynnej Recigar 1,5 mg, prowadzi do zespołu objawów toksycznych analogicznych do zatrucia nikotyną, obejmujących układy pokarmowy, sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz narząd wzroku. Klinicznie obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię, niestabilność ciśnienia tętniczego (zarówno hiper- jak i hipotensję), zaburzenia oddychania, nieostre i podwójne widzenie oraz drgawki kloniczne. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż przedawkowanie cytyzyny stanowi stan zagrożenia życia, szczególnie przy rozwoju niewydolności oddechowej i zaburzeń neurologicznych.
cytyzyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, drgawki kloniczne, duszność, funkcje oddechowe, intensywna terapia, leczenie przeciwdrgawkowe, lek moczopędny, lek przeciwpadaczkowy, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, nudności, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, podwójne widzenie, saturacja krwi, stan zagrożenia życia, tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia oddychania, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia widzenia, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zomiren 0,5 mg
Przedawkowanie alprazolamu, substancji czynnej leku Zomiren, stanowi poważny stan kliniczny, którego objawy wynikają z nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego. Spektrum kliniczne obejmuje od łagodnej senności i splątania, przez umiarkowaną ataksję i hipotonię, aż po ciężkie niedociśnienie, depresję oddechową, śpiączkę, a w skrajnych przypadkach zgon, zwłaszcza przy jednoczesnym spożyciu innych substancji depresyjnych. Objawy mogą utrzymywać się długo, co wymaga przedłużonej obserwacji. W leczeniu kluczowe jest podtrzymanie funkcji życiowych, zwłaszcza układu oddechowego i krążenia, oraz zastosowanie procedur dekontaminacyjnych: wywołanie wymiotów do 1 godziny od przyjęcia leku u pacjentów przytomnych, płukanie żołądka u nieprzytomnych, podanie węgla aktywowanego i środka przeczyszczającego.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, asfiksja, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepiny, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza wymuszona, drgawki, flumazenil, hemodializa, hipotonia, napad drgawkowy, niedociśnienie, osmotyczny środek przeczyszczający, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, politoksykomania, śpiączka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QRS, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, antagonisty kanału wapniowego, prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych i znaczącego, przedłużonego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem hipowolemicznym i niewydolnością wielonarządową. Typowe objawy kliniczne obejmują odruchową tachykardię jako mechanizm kompensacyjny oraz zaburzenia perfuzji tkanek. Dawki 5 mg i 10 mg w formie tabletek Amlodipine Fair-Med mogą wywołać poważne skutki toksyczne, a objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas ze względu na farmakokinetykę leku. W literaturze opisano przypadki zgonów w następstwie ciężkiego przedawkowania.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, białka osocza, bilans płynów, blokada kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, działanie wazodylatacyjne, farmakoterapia wazopresyjna, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, mięśniówka gładka naczyń, niedociśnienie układowe, niewydolność wielonarządowa, parametry życiowe, płukanie żołądka, powrót żylny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, węgiel leczniczy, właściwości farmakokinetyczne, wstrząs hipowolemiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorabex 1 mg
Przedawkowanie lorazepamu, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi substancjami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się spektrum objawów od łagodnej senności i splątania, przez umiarkowane zaburzenia mowy, ataksję i reakcje paradoksalne, aż po ciężką depresję oddechową, niedociśnienie, śpiączkę i ryzyko zgonu. Diagnostyka i leczenie muszą uwzględniać możliwość politoksykomanii oraz interakcji farmakologicznych, które modyfikują obraz kliniczny i wpływają na wybór terapii. W przypadku przedawkowania dawki lorazepamu oraz czas od przyjęcia leku (do 1-2 godzin) determinują zastosowanie metod eliminacji, takich jak węgiel aktywowany i ewentualne płukanie żołądka, z uwzględnieniem ryzyka aspiracji.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja sercowo-naczyniowa, drgawki, drogi oddechowe, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotonia, indukcja wymiotów, intubacja, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lorazepam, niedociśnienie, noradrenalina, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie umysłowe, substancja psychoaktywna, sztuczna wentylacja, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wsparcie krążeniowe, zaburzenia koordynacji ruchowej, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cognomem 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Cognomem (dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg), może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta. Przy relatywnie dużych dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwowano minimalne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieustalonej dawce dominowały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) – splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzenia chodu – oraz ze strony układu pokarmowego – wymioty i biegunka. Ekstremalne przedawkowania, takie jak jednorazowe dawki 400 mg i 2000 mg, wywoływały ciężkie objawy neurologiczne, w tym psychozę, stan przeddrgawkowy, śpiączkę trwającą 10 dni, podwójne widzenie i pobudzenie, jednak z zastosowaniem leczenia objawowego i podtrzymującego pacjenci wracali do zdrowia bez trwałych następstw.
antidotum, diplopia, diureza wymuszona, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość OUN, objawy gastryczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie memantyny, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przedpadaczkowy, stupor, terapia objawowa, węgiel leczniczy, zaburzenia chodu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakwaszenie moczu, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nebilet 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, beta-adrenolityku zawartego w produkcie leczniczym Nebilet (5 mg), manifestuje się głównie poprzez bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostrą niewydolność serca. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, prowadząc do zmniejszenia rzutu serca, rozszerzenia naczyń obwodowych, zwężenia dróg oddechowych oraz upośledzenia kurczliwości mięśnia sercowego. Konsekwencje kliniczne obejmują zawroty głowy, omdlenia, hipoperfuzję narządową, duszność, obrzęk płuc i hipoksemię, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w warunkach oddziału intensywnej terapii.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista receptorów muskarynowych, atropina, beta-adrenolityk, bradykardia, chlorowodorek izoprenaliny, dobutamina, duszność, glukagon, hemodynamika układu krążenia, hipoksemia, hipoperfuzja narządowa, katecholamina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek presyjny, metyloatropina, miokardium, Nebilet, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie narządów, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, oddział intensywnej opieki medycznej, osocze, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, produkt osoczozastępczy, receptor beta-1, receptor beta-2, receptor beta-adrenergiczny, respirator, rzut serca, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy we krwi, substancja czynna, węgiel aktywny, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wlew dożylny, wszczepienie stymulatora serca, zastój w krążeniu, zwolnienie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clonazepamum TZF 0,5 mg
Klonazepam, będący pochodną benzodiazepiny, jest stosowany głównie w terapii padaczki i innych zaburzeń neurologicznych. Przedawkowanie tego leku, szczególnie powyżej 0,4 mg/kg masy ciała, może prowadzić do objawów od łagodnej senności i dezorientacji, przez dyzartrię, aż po ciężkie stany takie jak utrata przytomności czy śpiączka. Ryzyko nasilenia toksyczności wzrasta znacząco przy jednoczesnym stosowaniu innych substancji depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak alkohol, opioidy, barbiturany czy inne benzodiazepiny, co może skutkować depresją oddechową i zagrożeniem życia. Objawy przedawkowania pojawiają się w zależności od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta, a ich nasilenie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptorów, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, drogi oddechowe, dyzartria, działanie przeciwdrgawkowe, efekt sedatywny, efekt synergistyczny, flumazenil, interakcja lekowa, klonazepam, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, płukanie żołądka, pochodna benzodiazepiny, śpiączka, utrata przytomności, węgiel aktywny, zaburzenia artykulacji, zaburzenie neurologiczne, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soloxelam 7,5 mg
Przedawkowanie midazolamu, substancji czynnej preparatu Soloxelam, stanowi poważne zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością oddechową, niewydolnością serca, podeszłym wiekiem, zaburzeniami czynności wątroby lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują spektrum od łagodnej senności i splątania, przez umiarkowaną ataksję i zmniejszone napięcie mięśniowe, aż do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, depresji ośrodka oddechowego, śpiączki i zgonu. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna, a objawy mogą utrzymywać się dłużej u pacjentów z zaburzeniami wątroby ze względu na wydłużony okres półtrwania midazolamu.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diagnostyka toksykologiczna, drgawki, drożność dróg oddechowych, farmakokinetyka, flumazenil, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obniżone napięcie mięśniowe, okres półtrwania leku, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, próg drgawkowy, przedawkowanie benzodiazepiny, śpiączka, splątanie umysłowe, węgiel aktywowany, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmycar 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Telmycar, zawierającego 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Telmisartan wywołuje głównie objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia, bradykardia, zawroty głowy, wymioty, wzrost stężenia kreatyniny oraz ostrą niewydolność nerek, wynikające z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II typu AT1 i hipoperfuzji narządów. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje zaburzenia wodno-elektrolitowe, w tym hipokaliemię (<3,5 mmol/l), hipochloremię (<98 mmol/l), hipowolemię, nudności i senność, które mogą prowadzić do kurczów mięśni oraz nasilenia zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.
autoregulacja przepływu nerkowego, bradykardia, diuretyk tiazydowy, elektrolity, filtracja nerkowa, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja nerek, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kreatynina, kurcze mięśni, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, receptor angiotensyny II, receptor angiotensyny II AT1, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zomiren 0,25 mg
Przedawkowanie alprazolamu, będące wynikiem nasilenia działania GABA w OUN, manifestuje się spektrum objawów od łagodnej senności i splątania, przez ataksję i hipotonię, aż do ciężkiej depresji oddechowej i śpiączki. Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką leku oraz współistniejącym spożyciem innych substancji depresyjnych, takich jak alkohol czy opioidy. W ciężkich i krytycznych przypadkach obserwuje się niedociśnienie, głęboką śpiączkę i ryzyko zgonu, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę funkcji życiowych, szczególnie układu oddechowego i krążenia, a także uwzględnienie chorób współistniejących. Warto podkreślić, że efekty działania alprazolamu mogą utrzymywać się długo, co wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta.
antagonista receptora benzodiazepinowego, asfiksja, ataksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, diureza wymuszona, drożność dróg oddechowych, flumazenil, hemodializa, hipotonia, kwas gamma-aminomasłowy, lek obniżający próg drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, przedawkowanie alprazolamu, przedawkowanie benzodiazepin, senność, śpiączka, splątanie psychiczne, środek przeczyszczający osmotyczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uzależnienie od benzodiazepin, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odcinka QRS, zaburzenia EKG, zaburzenia mowy, zachłyśnięcie treścią żołądkową, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Megalia 40 mg/ml
Octan megestrolu, substancja czynna zawarta w zawiesinie doustnej Megalia (40 mg/ml), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego, co potwierdzają badania kliniczne z dawkami sięgającymi 1600 mg/dobę przez okres 6 miesięcy lub dłużej bez wystąpienia ostrych objawów toksyczności. Pomimo tego, w praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania, które manifestują się objawami ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, bóle brzucha), oddechowego (duszności, kaszel), neurologicznego (chwiejny chód, apatia) oraz sercowo-naczyniowego (ból w klatce piersiowej). Występujące symptomy wymagają różnorodnego monitorowania i diagnostyki, zwłaszcza w zakresie funkcji oddechowych i kardiologicznych.
antidotum, bezpieczeństwo terapeutyczne, biegunka, ból w klatce piersiowej, chwiejny chód, dawkowanie terapeutyczne, duszność, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwwymiotne, monitorowanie kardiologiczne, objaw neurologiczny, obserwacja neurologiczna, octan megestrolu, odtrutka, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, ostry objaw toksyczności, parametry życiowe, płukanie żołądka, substancja czynna, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mirtor 45 mg
Przedawkowanie mirtazapiny, dostępnej w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga natychmiastowej interwencji klinicznej ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim hamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego manifestujące się nadmierną sedacją, sennością, dezorientacją oraz przedłużonym uspokojeniem polekowym. Dodatkowo mogą wystąpić tachykardia (>100 uderzeń/min), łagodne zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie) oraz, w przypadku dawek znacznie przekraczających terapeutyczne lub mieszanych przedawkowań, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Nasilenie objawów zależy od dawki, czasu od zażycia, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób, zwłaszcza kardiologicznych.
arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, działanie sedatywne, funkcje życiowe, leczenie objawowe, lek psychotropowy, migotanie komór, mirtazapina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie mieszane, sedacja, substancja czynna, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie świadomości, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rolicyn 50 mg
Przedawkowanie roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Mechanizmy toksyczności obejmują bezpośrednie podrażnienie błony śluzowej żołądka, stymulację ośrodka wymiotnego w pniu mózgu, zaburzenia flory jelitowej oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.
adsorbent, antidotum, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból głowy, flora jelitowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcje życiowe, krwiobieg, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, nudności, objawy neurologiczne, objawy toksyczne, odruch wymiotny, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, perystaltyka, pień mózgu, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, roksytromycyna, układ nerwowy, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept Forte 3 mg/ml
Hascosept Forte to aerozol do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający benzydaminy chlorowodorek w stężeniu 3 mg/ml, gdzie pojedyncza dawka 0,14 ml dostarcza 0,42 mg substancji czynnej. Ryzyko przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne, jednak zatrucie może wystąpić po spożyciu dawki przekraczającej 300 mg benzydaminy. Objawy przedawkowania dzielą się na żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie, lęk, drgawki, ataksja). Dodatkowo mogą wystąpić objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, tachykardia oraz potencjalnie zagrażające życiu zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zatrucia u dzieci, u których objawy mogą być bardziej nasilone.
aerozol do jamy ustnej, ataksja, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, detoksykacja, drgawki, gorączka, halucynacje, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, tachykardia, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrucie, zawroty głowy