płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Miconal 20 mg/g
Przedawkowanie miejscowe mikonazolu w żelu Miconal (20 mg/g) może prowadzić do przejściowego podrażnienia skóry objawiającego się stanem zapalnym, zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji. Objawy te ustępują po zaprzestaniu stosowania lub zmniejszeniu częstotliwości aplikacji. W przypadku przypadkowego doustnego spożycia preparatu, ze względu na obecność mikonazolu oraz substancji pomocniczych takich jak dimetylosulfotlenek (50 mg/g), glikol propylenowy (200 mg/g), alkohol benzylowy (100 mg/g) i alkohol etylowy (410 mg/g), mogą wystąpić objawy żołądkowo-jelitowe, podrażnienie błon śluzowych oraz depresja ośrodkowego układu nerwowego.
alkohol benzylowy, alkohol etylowy, aplikacja miejscowa, dimetylosulfotlenek, glikol propylenowy, interwencja medyczna, leczenie objawowe, mikonazol, monitoring pacjenta, opróżnienie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie skóry, stan zapalny, węgiel aktywowany, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmix Plus 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie preparatu Telmix Plus, zawierającego telmisartan (80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie niedociśnieniem tętniczym, tachykardią lub paradoksalną bradykardią, zawrotami głowy, wymiotami oraz ostrą niewydolnością nerek potwierdzoną wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy. Hydrochlorotiazyd powoduje istotne zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię i hipochloremię, prowadzące do hipowolemii, nudności, senności, kurczów mięśni oraz zaburzeń rytmu serca, szczególnie nasilonych u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Ze względu na ograniczone dane dotyczące usuwalności telmisartanu przez hemodializę, leczenie wymaga kompleksowego podejścia i monitorowania parametrów życiowych oraz biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem elektrolitów i funkcji nerek.
bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, glikozyd naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kurcz mięśni, lek przeciwarytmiczny, manifestacja kliniczna, niedobór wodno-elektrolitowy, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, preparat złożony, tachykardia, telmisartan, Telmix Plus, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Subinit 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej leku Subinit, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W praktyce klinicznej obserwowano nasilenie działań niepożądanych charakterystycznych dla profilu bezpieczeństwa sunitynibu, jednak nie zdefiniowano specyficznego zespołu objawów przedawkowania. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem ścisłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta. W przypadku niedawnego przyjęcia leku wskazane jest zastosowanie metod eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka.
działanie niepożądane, eliminacja substancji czynnej, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, niewchłonięta substancja czynna, odtrutka swoista, płukanie żołądka, postępowanie przy przedawkowaniu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sunitynibu, środki wspomagające, sunitynib, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Przedawkowanie – ZolpiGen 10 mg
Przedawkowanie winianu zolpidemu, substancji czynnej leku ZolpiGen, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów o różnym nasileniu, począwszy od nadmiernej senności, przez zaburzenia świadomości i śpiączkę, aż po ciężką depresję oddechową i zaburzenia krążenia, które mogą skutkować zgonem. W literaturze medycznej odnotowano przypadki śmiertelne związane z przedawkowaniem tego leku, zwłaszcza w sytuacjach współistnienia z innymi substancjami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym alkoholem. Objawy takie jak spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca oraz całkowita utrata świadomości wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza wymuszona, drgawki, flumazenil, hemodializa, nadmierna senność, nawodnienie dożylne, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, objętość dystrybucji, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, półokres eliminacji, przedawkowanie zolpidemu, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, winian zolpidemu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Recodium 800 mg
Przedawkowanie piracetamu, substancji czynnej leku Recodium (800 mg tabletki powlekane), charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością. W literaturze opisano przypadek doustnego przyjęcia aż 75 g piracetamu, co znacznie przekracza dawkę terapeutyczną. Objawy przedawkowania obejmowały biegunkę krwawą oraz bóle brzucha, które najprawdopodobniej były związane z wysoką dawką sorbitolu, substancji pomocniczej zawartej w leku, a nie bezpośrednim działaniem piracetamu. Nie odnotowano innych specyficznych działań niepożądanych wynikających z przedawkowania samego piracetamu.
biegunka krwawa, ból brzucha, ciężkie przedawkowanie, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, farmakokinetyka, hemodializa, homeostaza organizmu, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, odtrutka, piracetam, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej jelita, Recodium, sorbitol, substancja czynna, tabletka powlekana, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kaldyum 600 mg
Przedawkowanie chlorku potasu zawartego w preparacie Kaldyum 600 mg (8 mmol jonów potasu, 315 mg jonów potasu na kapsułkę) prowadzi do hiperkaliemii, która może wywołać poważne zaburzenia nerwowo-mięśniowe i sercowo-naczyniowe. Objawy kliniczne obejmują parestezje, osłabienie mięśni, porażenie, niedociśnienie, wstrząs, komorowe zaburzenia rytmu, migotanie komór, zaburzenia przewodzenia oraz zatrzymanie czynności serca. Charakterystyczne zmiany w EKG, takie jak wysokie, ostre załamki T, obniżenie odcinka ST, zniknięcie załamka P, wydłużenie odcinka QT oraz szerokie zespoły QRS, są kluczowe w diagnostyce i monitorowaniu hiperkaliemii.
chlorek potasu, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, dysfagia, hemodializa, hiperkaliemia, migotanie komór, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, obniżenie odcinka ST, osłabienie mięśniowe, parestezja, płukanie żołądka, porażenie mięśni, preparat wapnia, roztwór chlorku sodu, stężenie potasu w surowicy, terapia nerkozastępcza, wodorowęglan sodu, wstrząs, wydłużenie QT, zaburzenia rytmu komorowego, zaburzenie przewodzenia, załamek P, załamek T, zatrzymanie akcji serca, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nalgesin 275 mg
Przedawkowanie naproksenu sodowego (Nalgesin 275 mg) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami od łagodnych, takich jak ból brzucha, nudności, wymioty, zawroty głowy, szumy uszne i drażliwość, po ciężkie, w tym krwawe wymioty (hematemeza), smoliste stolce (melena), zaburzenia świadomości, zaburzenia oddychania, drgawki oraz niewydolność nerek. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż przedawkowanie może prowadzić do uszkodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz niewydolności wielonarządowej.
ból brzucha, drażliwość, drgawki, famotydyna, górny odcinek przewodu pokarmowego, hematemeza, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora H2, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwdrgawkowe, melena, mizoprostol, Nalgesin, naproksen sodowy, niewydolność nerek, nudności, objaw niepożądany, omeprazol, pantoprazol, płukanie żołądka, postępowanie przeciwwstrząsowe, ranitydyna, smoliste stolce, środek zobojętniający, szumy uszne, technika nerkozastępcza, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumilar 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Sumilar, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, może prowadzić do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych. Dominujące objawy to nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych skutkujące znacznym niedociśnieniem tętniczym, które może przejść w stan wstrząsowy. Ramipryl wywołuje bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (hipo- lub hiperkaliemia, zaburzenia sodu i magnezu) oraz niewydolność nerek (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny i mocznika). Amlodypina natomiast może powodować odruchową tachykardię oraz niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu i wymagać wsparcia oddechowego. Wstrząs i znaczne obniżenie ciśnienia układowego stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, angiotensyna II, anuria, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, inhibitor ACE, kreatynina, mocznik, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, oliguria, płukanie żołądka, ramipryl i amlodypina, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, środek adsorbujący, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polsen 10 mg
Przedawkowanie zolpidemu winianu (Polsen) manifestuje się głównie zaburzeniami świadomości, od wzmożonej senności po lekką śpiączkę, z potencjalną odwracalnością objawów nawet przy dawkach sięgających 400 mg (40-krotność dawki terapeutycznej). Wczesne objawy to łagodna do umiarkowanej senność, następnie dezorientacja i splątanie o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, a w ciężkich przypadkach głęboka nieświadomość. Kluczowe jest natychmiastowe rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, aby zapobiec powikłaniom i umożliwić pełny powrót do zdrowia.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, drgawka, dysfagia, flumazenil, funkcja neurologiczna, hemodializa, lek uspokajający, lekka śpiączka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr życiowy, płukanie żołądka, płyn infuzyjny, senność, śpiączka, splątanie, węgiel aktywowany, wzmożona senność, zaburzenie świadomości, zolpidem winian - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlodipine Fair-Med 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do istotnej wazodylatacji obwodowej, co skutkuje znacznym spadkiem oporu naczyniowego i klinicznie istotnym niedociśnieniem tętniczym, często z towarzyszącym odruchowym częstoskurczem. W najcięższych przypadkach może dojść do wstrząsu hipowolemicznego z hipoperfuzją narządów, stanowiącego zagrożenie życia. Objawy te wynikają z blokady kanałów wapniowych typu L, prowadzącej do rozluźnienia mięśni gładkich naczyń i upośledzenia mechanizmów kompensacyjnych. Warto podkreślić, że hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysoki stopień wiązania amlodypiny z białkami osocza, dużą objętość dystrybucji oraz lipofilność leku.
blokada kanałów wapniowych, cewnik Swana-Ganza, częstoskurcz odruchowy, diureza, działanie wazodylatacyjne, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządów, lek wazopresyjny, lipofilność, miokardium, niedociśnienie układowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, relaksacja mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, saturacja, układ współczulny, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ziele Serdecznika –
Ziele Serdecznika (Leonuri cardiacae herba) jest produktem leczniczym w postaci ziół do zaparzania, zawierającym 100% ziela serdecznika, stosowanym ze względu na właściwości terapeutyczne. W dostępnej dokumentacji medycznej brak jest danych dotyczących toksycznych dawek, objawów przedawkowania oraz specyficznego postępowania w takich przypadkach. Nie zidentyfikowano również potencjalnych interakcji zwiększających ryzyko przedawkowania. Wobec braku szczegółowych informacji, lekarze powinni zachować ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub stosujących inne leki.
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dawka toksyczna, eliminacja toksyn, funkcje życiowe, interakcje lekowe, leczenie objawowe, Leonuri cardiacae herba, płukanie żołądka, postępowanie objawowe, preparat ziołowy, stan kliniczny, węgiel aktywowany, właściwości terapeutyczne, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Permetryna Scabinol Forte to miejscowy żel o stężeniu 50 mg/g, stosowany na skórę, z bardzo niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na ograniczoną dostępność ogólnoustrojową permetryny po aplikacji miejscowej. Przedawkowanie u dorosłych i dzieci jest praktycznie nieobserwowane, a jedynym realnym zagrożeniem jest przypadkowe spożycie znacznej ilości preparatu, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy zatrucia obejmują nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, zmęczenie, parestezje, szumy uszne, drętwienie, a w ciężkich przypadkach nadreaktywność, drżenia i drgawki, wynikające z podrażnienia błony śluzowej układu pokarmowego oraz wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i przewodnictwo nerwowe.
ból głowy, drętwienie, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, lek przeciwdrgawkowy, mrowienie skóry, nadreaktywność, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, permetryna, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, podrażnienie błony śluzowej, podtrzymanie funkcji życiowych, połknięcie preparatu, reakcja skórna, szum uszny, układ pokarmowy, zaburzenie czuciowe, zaburzenie motoryczne, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketonal forte 100 mg
Przedawkowanie ketoprofenu, szczególnie w formie preparatu Ketonal forte (100 mg), może prowadzić do objawów ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego, takich jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu. Objawy te pojawiają się najczęściej przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną, zwłaszcza powyżej 500 mg, a w literaturze opisano przypadki przedawkowania sięgające nawet 2,5 g. Letarg i senność mogą wystąpić już przy dawkach powyżej 1 g, natomiast nudności i wymioty nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Ból w nadbrzuszu jest typowy dla dawek przekraczających 500 mg.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Carbo Activ Aflofarm 200 mg
Carbo Activ Aflofarm, zawierający 200 mg węgla aktywnego w kapsułkach twardych, jest wskazany w leczeniu zatruć pokarmowych, biegunek oraz zatruć chemicznych i lekowych. Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zależy od ciężkości stanu klinicznego: w lżejszych zatruciach stosuje się 4-6 kapsułek kilkakrotnie na dobę, w cięższych biegunkach 15-30 kapsułek co godzinę (3-4 razy), a w zatruciach chemicznych i lekowych 10 kapsułek powtarzane kilkakrotnie. W cięższych zatruciach jednorazowa dawka wynosi 4-10 g węgla (20-50 kapsułek) podawanych w formie zawiesiny doustnej lub przez sondę żołądkową podczas płukania żołądka.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Biotropil 800 800 mg
Przedawkowanie piracetamu, mimo jego relatywnie bezpiecznego profilu, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, zwłaszcza przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 75 g piracetamu na dobę, co stanowi wielokrotność maksymalnej dawki terapeutycznej (dla preparatu Biotropil 800 dawka dobowa zwykle nie przekracza kilku gramów). Objawy przedawkowania obejmowały krwawą biegunkę oraz bóle brzucha, co wskazuje na podrażnienie lub uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego. W literaturze brak jest innych opisów objawów związanych z przedawkowaniem piracetamu, co podkreśla rzadkość i specyfikę tego zdarzenia.
biegunka krwawa, ból brzucha, dawkowanie terapeutyczne, dyskomfort brzuszny, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, objaw niepożądany, odtrutka swoista, piracetam, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, uszkodzenie błony śluzowej, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acatar Acti Form 12,2 mg
Przedawkowanie fenylefryny chlorowodorku, zawartej w preparacie Acatar Acti Form (12,2 mg na kapsułkę), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i neurologicznych. Klinicznie obserwuje się tachykardię oraz odruchową bradykardię, znaczne podwyższenie ciśnienia tętniczego, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową z towarzyszącą depresją oddechową. Objawy neurologiczne obejmują bóle głowy, zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, wynikające z wpływu fenylefryny na naczynia mózgowe i gałki ocznej oraz ośrodkowy układ nerwowy. Warto podkreślić, że zapaść naczyniowa i depresja oddechowa stanowią bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.
Acatar Acti Form, ból głowy, depresja oddechowa, fenylefryny chlorowodorek, hipoperfuzja narządów, krążenie mózgowe, lek beta-adrenolityczny, naczynia mózgowe, oddział intensywnej terapii, odruchowa bradykardia, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podwyższone ciśnienie tętnicze, receptory adrenergiczne, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia widzenia, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegafortan 1,6 mg/ml
Przedawkowanie bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegafortan (1,6 mg/ml), może prowadzić do nadmiernego zwiększenia objętości wydzieliny oskrzelowej, co stanowi istotne ryzyko zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Objawy przedawkowania mieszczą się w znanym profilu działań niepożądanych leku i obejmują nasilenie farmakologicznego działania mukolitycznego, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, reakcje skórne oraz sporadyczne zaburzenia neurologiczne. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych takich jak sorbitol (760 mg/ml), glikol propylenowy (40,3 mg/ml) oraz parahydroksybenzoesany, które mogą nasilać objawy niepożądane, w tym reakcje alergiczne i efekty uboczne przy większych dawkach.
alkohol benzylowy, bromoheksyna chlorowodorek, choroby układu oddechowego, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kortykosteroid, kwas benzoesowy, leczenie objawowe, metylu parahydroksybenzoesan, odsysanie wydzieliny, płukanie żołądka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja skórna, sorbitol, terapia antyhistaminowa, tlenoterapia, węgiel aktywny, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Kolchicyna – Przedawkowanie
Kolchicyna cechuje się wąskim indeksem terapeutycznym, a dawka toksyczna zaczyna się od 0,5 mg/kg masy ciała, przy czym dawka śmiertelna u dorosłych wynosi około 20 mg (zakres 7-65 mg). Przedawkowanie przebiega w trzech fazach: wczesnej (2-12 godzin od przyjęcia) z objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, bóle brzucha, krwotoczne zapalenie błony śluzowej, biegunka, hipowolemia, zaburzenia elektrolitowe, leukocytoza), późnej (24-72 godziny) z poważnymi powikłaniami wielonarządowymi (ostra niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne, sercowo-naczyniowe, hematologiczne, niewydolność oddechowa, DIC, uszkodzenie wątroby i mięśni) oraz fazie regeneracji (około 1 tydzień po zatruciu) z leukocytozą z odbicia i odwracalnym łysieniem. Śmiertelność przy dawkach >0,8 mg/kg wynosi 100%, natomiast dawki <0,5 mg/kg powodują jedynie łagodne objawy.
agranulocytoza, benzodiazepiny, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, depresja mięśnia sercowego, digoksyna, działanie toksyczne, hemodializa, hipowolemia, kardiomiopatia, koagulopatia ze zużycia, krwotoczne zapalenie błony śluzowej, kwasica mleczanowa, leukocytoza z odbicia, leukopenia, nakłucie lędźwiowe, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, objętość dystrybucji, odwracalne łysienie, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, pancytopenia, płukanie żołądka, płyn mózgowo-rdzeniowy, przedawkowanie kolchicyny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, wąski zakres terapeutyczny, węgiel aktywowany, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zahamowanie czynności szpiku, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venolan 300 mg
Przedawkowanie leku Venolan, zawierającego trokserutynę w dawce 300 mg w postaci kapsułek twardych, wymaga natychmiastowego podjęcia działań medycznych. Pomimo niskiego profilu toksyczności trokserutyny, nadmierne spożycie może wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, zaburzenia świadomości) oraz układu sercowo-naczyniowego (wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca). Wczesne postępowanie obejmuje eliminację niewchłoniętej substancji poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, co jest szczególnie skuteczne w fazie wczesnej po zażyciu nadmiernej dawki.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, EKG, kapsułka twarda, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie funkcji życiowych, nudności, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, trokserutyna, Venolan, wymioty, wywołanie wymiotów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tribux 100 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, stosowanej w postaci tabletek Tribux 100 mg, stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie przeprowadzić płukanie żołądka, zwłaszcza jeśli od zażycia leku upłynął krótki czas, oraz wdrożyć leczenie objawowe dostosowane do obserwowanych symptomów. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), neurologiczne (zawroty głowy, senność, zaburzenia świadomości) oraz sercowo-naczyniowe (wahania ciśnienia tętniczego, arytmie). Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, tętna, saturacji oraz wykonanie EKG w celu oceny funkcji serca.
ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drożność dróg oddechowych, elektrokardiogram, leczenie objawowe, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, saturacja krwi, trimebutyna maleinian, wahania ciśnienia, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aropilo 0,5 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej leku Aropilo (tabletki powlekane 0,5 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych, co manifestuje się szeregiem objawów klinicznych. Do najczęstszych należą nudności, wymioty, hipotonia ortostatyczna, zawroty głowy, senność, pobudzenie psychoruchowe, omamy (głównie wzrokowe), dezorientacja, zaburzenia rytmu serca (np. tachykardia) oraz dyskinezy. Objawy te wynikają z nadmiernej aktywacji układu dopaminergicznego i mogą wymagać intensywnej obserwacji, zwłaszcza ze względu na ryzyko zaburzeń świadomości i hemodynamicznych. Ze względu na długi czas działania ropinirolu, objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez wydłużony okres.
antagonista dopaminy, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie tętnicze, dyskinezy, działanie dopaminergiczne, działanie przeciwwymiotne, funkcja wątroby i nerek, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor dopaminowy, receptory dopaminowe, ropinirol, równowaga elektrolitowa, stymulacja dopaminergiczna, tachykardia, układ dopaminergiczny, układ równowagi, upośledzenie świadomości, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Przedawkowanie
Sulfametoksazol, będący sulfonamidem stosowanym najczęściej w skojarzeniu z trimetoprimem (kotrimoksazol), w przypadku przedawkowania wywołuje wieloukładowe objawy toksyczne. Wczesne symptomy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (brak łaknienia, nudności, wymioty, bóle kolkowe), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, dezorientacja, utrata świadomości) oraz układu moczowego (hematuria, krystaluria), które mogą prowadzić do uszkodzenia nerek. Przewlekłe przedawkowanie skutkuje zaburzeniami hematologicznymi, takimi jak małopłytkowość, leukopenia i niedokrwistość megaloblastyczna, wynikającymi z zahamowania czynności szpiku kostnego i niedoboru kwasu foliowego. Dodatkowo, w późniejszym okresie może pojawić się żółtaczka jako objaw uszkodzenia wątroby. W preparatach takich jak Biseptol (zawiesina doustna: 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu w 5 ml) oraz Trimesolphar (80 mg sulfametoksazolu i 16 mg trimetoprimu w 1 ml) dawki substancji czynnych są istotne przy ocenie ryzyka przedawkowania, zwłaszcza u dzieci i pacjentów z niewydolnością narządową.
alkalizacja moczu, anoreksja, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, elektrolity w surowicy, erytropoeza, folinian wapnia, funkcja nerek, funkcja wątroby, hematuria, hemodializa, kotrimoksazol, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nawodnienie dożylne, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, płukanie żołądka, reakcja toksyczna, środek moczopędny, sulfametoksazol, sulfonamid, trimetoprim, uszkodzenie cewek nerkowych, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakwaszanie moczu, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitil 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych przy dawkach 400-800 mg, może wywoływać wieloukładowe symptomy obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układ pokarmowy (nudności, wymioty), układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość) oraz zaburzenia wodno-elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia). Przypadki śmiertelne są rzadkie i zwykle związane z jednoczesnym przedawkowaniem innych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, przyjmujących leki wydłużające odstęp QT oraz z zaburzeniami metabolizmu, zwłaszcza wątroby, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań kardiologicznych i toksycznych.
bradyarytmia, bradykardia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, torsade de pointes, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie czynności wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pinexet 25 mg 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się nasileniem działania sedatywnego, zaburzeniami ze strony układu sercowo-naczyniowego (w tym wydłużeniem odstępu QT i ryzykiem groźnych arytmii), objawami przeciwcholinergicznymi oraz powikłaniami neurologicznymi, takimi jak drgawki, śpiączka czy zespół majaczeniowy. Szczególnie narażeni są pacjenci z istniejącą ciężką chorobą układu krążenia. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne (rabdomioliza), niewydolność oddechowa prowadząca do hipoksji, zatrzymanie moczu oraz objawy neuropsychiatryczne. W najcięższych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zgonu, co podkreśla konieczność szybkiej i kompleksowej interwencji medycznej.
arytmia, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, działanie przeciwcholinergiczne, enzym mięśniowy, fizostygmina, hipoksja tkanek, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptor beta-adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, schorzenie sercowo-naczyniowe, stan padaczkowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Węgiel leczniczy (Norit) 200 mg
Węgiel leczniczy (Norit) w postaci kapsułek twardych zawiera 200 mg węgla aktywnego i jest stosowany głównie w leczeniu biegunek oraz zatruć. W przypadku biegunki zaleca się doustne podanie 3-4 kapsułek (600-800 mg) jednorazowo, powtarzane 3 lub więcej razy na dobę w zależności od nasilenia objawów. W przypadku długotrwałej lub nawracającej biegunki konieczna jest konsultacja lekarska. W trakcie terapii pacjent powinien być poinformowany o możliwości wystąpienia ciemnego lub czarnego zabarwienia stolca, co jest efektem obecności węgla aktywnego i nie stanowi powodu do niepokoju.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Espumisan 40 mg/ml
Espumisan w postaci kropli doustnych zawiera 40 mg symetykonu w 1 ml emulsji i jest wskazany do leczenia objawowego dolegliwości żołądkowo-jelitowych związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym, takich jak wzdęcia oraz niemowlęca kolka jelitowa u dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Symetykon działa powierzchniowo, obniżając napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazów, co prowadzi do ich rozpadu i ułatwia eliminację. Preparat jest również stosowany jako środek wspomagający przygotowanie pacjentów do badań diagnostycznych jamy brzusznej, takich jak badania radiologiczne, ultrasonograficzne oraz gastroskopia, poprawiając jakość obrazowania poprzez redukcję ilości gazów i piany w przewodzie pokarmowym.
badanie diagnostyczne jamy brzusznej, badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, dolegliwość układu pokarmowego, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, emulsja leku, gastroskopia, gazy w przewodzie pokarmowym, płukanie żołądka, środek zmniejszający pienienie, symetykon, węgiel aktywny, wzdęcia, zatrucie środkami powierzchniowo-czynnymi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aescin 20 mg
Przedawkowanie preparatu Aescin, zawierającego 20 mg alfa-escyny w tabletce powlekanej, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty oraz biegunka. Objawy te mogą pojawić się szybko po przyjęciu nadmiernej dawki i prowadzić do znacznego dyskomfortu pacjenta. Wymioty mogą mieć charakter jednokrotny lub uporczywy, natomiast biegunka niesie ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie przy długotrwałym przebiegu. Przedawkowanie nie jest zwykle stanem zagrażającym życiu, jednak wymaga odpowiedniej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi chorobami przewodu pokarmowego, u których objawy mogą być bardziej nasilone.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Przedawkowanie indapamidu, szczególnie powyżej dawki terapeutycznej 1,5 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, takich jak hiponatremia (<135 mmol/l) i hipokaliemia (<3,5 mmol/l), obserwowanych przy dawkach przekraczających 10-15 mg. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie (szczególnie przy dawkach >27 mg), a także zmiany w diurezie – od wielomoczu do skąpomoczu i bezmoczu w ciężkich przypadkach. Mechanizm toksyczności wiąże się z działaniem diuretycznym indapamidu, prowadzącym do hipowolemii i zaburzeń funkcji nerek, co może skutkować wstrząsem hipowolemicznym i niewydolnością nerek przednerkową.
bezmocz, diuretyk tiazydopodobny, efekt diuretyczny, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie, nudności i wymioty, płukanie żołądka, skąpomocz, splątanie, węgiel aktywowany, wielomocz, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apo-Napro 250 mg
Przedawkowanie naproksenu, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, w tym dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból nadbrzuszny, krwawienia, biegunka), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, dezorientacja, pobudzenie, senność, śpiączka, drgawki) oraz układu moczowego i wątroby (ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby). Objawy te mogą być ciężkie i zagrażać życiu, zwłaszcza przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Krwawienia z przewodu pokarmowego mogą prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego, a ostra niewydolność nerek manifestuje się oligo- lub anurią. Uszkodzenie wątroby potwierdzane jest podwyższonymi enzymami wątrobowymi i może skutkować niewydolnością narządu.
biegunka, ból głowy, czynność nerek, dezorientacja, dializoterapia, diazepam, drgawki, funkcja wątroby, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności i wymioty, oliguria, omdlenie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, senność, śpiączka, szumy uszne, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clemastinum Aflofarm 0,5 mg/5 ml
Przedawkowanie klemastyny stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci, u których początkowo dominuje pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) objawiające się pobudzeniem, omamami i drgawkami, co jest czynnikiem złego rokowania. U dorosłych przeważa hamowanie OUN, manifestujące się sennością i śpiączką. Zarówno u dzieci, jak i dorosłych możliwe są ciężkie powikłania, takie jak śpiączka i zapaść sercowo-naczyniowa. Drgawki pojawiające się przy dawce niewiele mniejszej od dawki śmiertelnej wskazują na ciężki przebieg zatrucia. Objawy obejmują także zaburzenia koordynacji, ataksję, drżenia mięśniowe, depresję oddechowo-krążeniową, suchość błon śluzowych, rozszerzone źrenice oraz podwyższoną temperaturę ciała, szczególnie u dzieci.
analiza toksykologiczna, ataksja, atetoza, depresja oddechowo-krążeniowa, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, klemastyna, leczenie objawowe, objawy przeciwcholinergiczne, obniżone ciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, płukanie żołądka, pochodna benzodiazepiny, sinica, śpiączka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polmatine 5 mg/dawkę
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku (substancji czynnej Polmatine) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć dane kliniczne są ograniczone. Objawy przedawkowania dzielą się na neurologiczne (OUN) i żołądkowo-jelitowe, a ich nasilenie koreluje z dawką. Przy dawkach do 200 mg/dobę obserwowano łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka. W ciężkich przypadkach, po przyjęciu dawek 400 mg i 2000 mg, odnotowano poważne objawy neurologiczne, w tym śpiączkę (10 dni), psychozę, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utratę świadomości. Mimo to, pacjenci powrócili do zdrowia bez trwałych następstw po leczeniu objawowym i plazmaferezie.
diplopia, interwencja medyczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadmierne pobudzenie, napad drgawkowy, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, podwójne widzenie, profil bezpieczeństwa leku, stan przeddrgawkowy, stupor, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zakwaszenie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Stada 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami toksycznymi zaczynającymi się już od 450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do około 2 g. Klinicznie objawia się szerokim spektrum symptomów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (obniżony poziom świadomości, dyzartria, objawy pozapiramidowe, drgawki), układ krążenia (częstoskurcz, arytmie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zatrzymanie krążenia) oraz układ oddechowy (depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zatrzymanie oddychania). Często (>10%) występują objawy takie jak sedacja, sztywność mięśniowa, pobudzenie psychoruchowe i częstoskurcz, natomiast rzadziej obserwuje się złośliwy zespół neuroleptyczny, delirium czy zatrzymanie krążenia. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe.
biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, halucynacje, hipertermia, hipotonia, lek psychiatryczny, monitoring kliniczny, napad drgawkowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenolol Sanofi 25 25 mg
Przedawkowanie atenololu, selektywnego antagonisty receptorów β1-adrenergicznych, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wymagających natychmiastowej hospitalizacji. Charakterystyczne objawy to bradykardia, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, skurcz oskrzeli oraz zaburzenia przewodzenia zatokowego. Bradykardia może wymagać podania atropiny (1-2 mg i.v.) lub elektrostymulacji serca, natomiast niedociśnienie i wstrząs leczone są transfuzją osocza i lekami wazopresyjnymi. W ciężkich przypadkach stosuje się glukagon (10 mg i.v. w bolusie, następnie 1-10 mg/h w infuzji) lub dobutaminę jako inotrop dodatni. Skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP, wymaga podania krótko działających beta-2-mimetyków (np. salbutamolu), cholinolityków i glikokortykosteroidów.
antagonista receptorów β1-adrenergicznych, atropina, beta-2-mimetyk, blok serca, bradykardia, dobutamina, działanie beta-adrenolityczne, glikokortykosteroid, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hipoperfuzja narządowa, lek cholinolityczny, lek inotropowy dodatni, lek wazopresyjny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stymulator serca, transfuzja osocza, węgiel aktywowany, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie zatokowe, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon substancji czynnych
Cytyzyniklina – Przedawkowanie
Cytyzyniklina, stosowana w terapii uzależnienia od nikotyny, w dawkach przekraczających zalecane wywołuje objawy przedawkowania podobne do zatrucia nikotyną. Klinicznie manifestuje się to złym samopoczuciem, nudnościami, wymiotami, tachykardią, wahaniami ciśnienia tętniczego, zaburzeniami oddychania, zaburzeniami widzenia oraz drgawkami klonicznymi. Objawy te rozwijają się szybko po spożyciu nadmiernej dawki preparatu Cytisinicline APC Pharmlog i dotyczą układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz pokarmowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna, gdyż stan ten stanowi zagrożenie życia.
ciśnienie tętnicze, diuretyki, diureza, drgawki kloniczne, duszność, elektrokardiogram, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leki moczopędne, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwpadaczkowe, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, płyny infuzyjne, saturacja krwi, tachykardia, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od nikotyny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia widzenia, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranlosin 0,4 mg
Przedawkowanie chlorowodorku tamsulosyny, substancji czynnej Ranlosin 0,4 mg (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy kliniczne obejmują znaczący spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy oraz złe samopoczucie, przy czym nasilenie objawów nie koreluje bezpośrednio z dawką leku. W przypadku przedawkowania kluczowa jest natychmiastowa interwencja medyczna ukierunkowana na stabilizację układu krążenia oraz zapobieganie dalszemu wchłanianiu tamsulosyny.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, chlorowodorek tamsulosyny, ciśnienie perfuzyjne, hemodializa, hipowolemia, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, leki wazopresyjne, niedociśnienie tętnicze, osmotyczny środek przeczyszczający, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, Ranlosin, siarczan sodu, terapia płynowa, wazopresor, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coxitex 120 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxitex, zazwyczaj nie prowadzi do istotnych objawów toksyczności, nawet przy jednorazowych dawkach do 500 mg oraz dawkach powtarzanych do 150 mg/dobę przez 21 dni. Najczęściej obserwowane objawy niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha), zaburzenia czynności serca (potencjalne arytmie, zmiany ciśnienia tętniczego) oraz upośledzenie funkcji nerek (zatrzymanie płynów, obrzęki). W większości przypadków przedawkowania nie stwierdzono poważnych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa leku.
ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dolegliwości brzuszne, dysfunkcja nerek, działanie niepożądane, etorykoksyb, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie wspomagające, niewydolność nerek, objawy niepożądane, objawy toksyczności, oczyszczanie pozaustrojowe, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie etorykoksybu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności serca, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dutilox 30 mg
Przedawkowanie duloksetyny, substancji czynnej preparatu Dutilox, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 1000 mg, choć odnotowano przypadki przyjęcia nawet do 5400 mg. Objawy przedawkowania obejmują senność, śpiączkę, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty oraz tachykardię (>100 uderzeń/min), które mogą wystąpić zarówno po monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznymi. Zespół serotoninowy jest szczególnie niebezpieczny i charakteryzuje się hipertermią, sztywnością mięśniową oraz zaburzeniami autonomicznymi. Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji, często na oddziale intensywnej terapii.
antidotum, autonomiczny układ nerwowy, ciśnienie tętnicze, cyproheptadyna, drgawka, drożność dróg oddechowych, duloksetyna, Dutilox, hemoperfuzja, hipertermia, lek serotoninergiczny, napad drgawkowy, objętość dystrybucji, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, senność, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu stosowanego miejscowo w postaci żelu ALLERTEC FOXILL jest rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, jednak przypadkowe spożycie, zwłaszcza u dzieci, może prowadzić do objawów przedawkowania leków przeciwhistaminowych H1. Objawy te różnią się w zależności od wieku: u dorosłych dominuje zahamowanie czynności OUN (senność, sedacja, spowolnienie psychoruchowe), natomiast u dzieci częściej występuje pobudzenie OUN (niepokój, niezborność ruchowa) oraz objawy przeciwmuskarynowe (mydriasis, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy). Dodatkowo mogą pojawić się halucynacje, skurcze toniczno-kloniczne, hipotensja, zatrzymanie moczu oraz gorączka. Produkt zawiera także benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), które mogą nasilać objawy przy spożyciu większej ilości preparatu.
analeptyk, antagonista receptora histaminowego H1, chlorek benzalkoniowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dimetyndenu maleinian, glikol propylenowy, halucynacja, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, lek wazopresyjny, mydriasis, niepokój psychoruchowy, niezborność ruchowa, objaw przeciwmuskarynowy, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, skurcz toniczno-kloniczny, środek przeczyszczający, suchość jamy ustnej, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zahamowanie OUN, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nystatin TZF 100000 IU/ml
Przedawkowanie nystatyny w postaci leku Nystatin TZF (100 000 IU/ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) jest rzadkie i wiąże się z minimalnym ryzykiem poważnych powikłań. Nystatyna charakteryzuje się brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co ogranicza jej działanie do miejscowego i zapobiega toksyczności ogólnoustrojowej. Dawki przekraczające 5 milionów IU na dobę mogą wywoływać objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i niespecyficzne zaburzenia żołądkowe, wynikające z miejscowego podrażnienia błony śluzowej żołądka i przewodu pokarmowego.
błona śluzowa żołądka, dawkowanie terapeutyczne, dyspepsja, działanie toksyczne, eliminacja leku, jednostka międzynarodowa, leczenie objawowe, nudności, nystatyna, objawy żołądkowo-jelitowe, płukanie żołądka, podrażnienie śluzówki, przedawkowanie leku, substancja czynna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie z przewodu pokarmowego, węgiel aktywowany, zaburzenia żołądkowe, zawiesina doustna