płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan Viatris 80 mg
Przedawkowanie telmisartanu prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie w postaci niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem, tachykardii jako odruchowej odpowiedzi kompensacyjnej, a także bradykardii w niektórych przypadkach. Dodatkowo obserwuje się objawy hipoperfuzji mózgowej, takie jak zawroty głowy, oraz zaburzenia funkcji nerek, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy i ostrą niewydolność nerek z oligurią lub anurią. Mechanizm tych objawów wynika z nadmiernego blokowania receptorów angiotensyny II typu AT₁, co prowadzi do nadmiernej wazodylatacji i zmniejszonego przepływu krwi przez narządy. Wartości ciśnienia tętniczego mogą ulec znacznemu obniżeniu, a czynność serca może przekraczać 100 uderzeń na minutę lub spadać poniżej 60 uderzeń na minutę w zależności od mechanizmu kompensacyjnego lub zaburzeń przewodzenia.
antidotum, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, efekt hipotensyjny, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja nerek, kreatynina w surowicy, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, protokół przeciwwstrząsowy, receptor angiotensyny II, stężenie elektrolitów, tachykardia, technika nerkozastępcza, telmisartan, układ przywspółczulny, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartanum Teva B.V. 40 mg
Przedawkowanie telmisartanu manifestuje się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią, choć opisywano również bradykardię, co sugeruje dwufazową odpowiedź hemodynamiczną. Objawy te wynikają z działania hipotensyjnego leku i mogą prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej, w tym hipoperfuzji mózgowej objawiającej się zawrotami głowy. Ponadto, przedawkowanie może skutkować znacznym upośledzeniem funkcji nerek, potwierdzonym wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy, a w skrajnych przypadkach rozwojem ostrej niewydolności nerek. Warto podkreślić, że telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości farmakologicznej eliminacji leku.
bradykardia, elektrolity, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, leczenie objawowe, leki wazopresyjne, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, perfuzja narządowa, perfuzja nerkowa, płukanie żołądka, przedawkowanie telmisartanu, przewód pokarmowy, stężenie kreatyniny, tachykardia, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mirtagen 45 mg
Przedawkowanie mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirtagen, może prowadzić do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, takich jak dezorientacja i przedłużone działanie sedatywne, a także do zmian w układzie sercowo-naczyniowym, w tym tachykardii oraz zaburzeń ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT oraz częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, które stanowią zagrożenie życia. Objawy te mogą nasilać się przy wysokich dawkach lub w przypadku jednoczesnego przyjęcia innych substancji psychoaktywnych, co zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonu.
arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dezorientacja, działanie sedatywne, interakcja między substancjami, mieszane przedawkowanie, Mirtagen, mirtazapina, nadciśnienie, niedociśnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie repolaryzacji komór, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Onirex 10 mg
Przedawkowanie winianu zolpidemu, substancji czynnej leku Onirex, może prowadzić do poważnych zaburzeń świadomości, od senności po śpiączkę, a także do depresji ośrodka oddechowego i zaburzeń krążenia, z potencjalnym ryzykiem śmierci. Dawki przekraczające 10 mg (zalecana dawka dobowa) wielokrotnie zwiększają ryzyko wystąpienia objawów toksycznych, a dawki rzędu 400 mg (40-krotność dawki terapeutycznej) wiążą się z ciężkimi konsekwencjami, choć w pojedynczych przypadkach obserwowano ustąpienie działań niepożądanych. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie zolpidemu z innymi substancjami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, co znacząco zwiększa ryzyko niewydolności oddechowej i zatrzymania krążenia.
bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, flumazenil, hipotensja, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, objawy odstawienne, okres półtrwania, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie zolpidemu, środek przeczyszczający, węgiel aktywowany, winian zolpidemu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zatrucie wielolekowe, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych wynikających z działania poszczególnych składników. Ramipryl, jako inhibitor ACE, wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe oraz niewydolność nerek. Amlodypina w dawkach powyżej 10 mg może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z odruchową tachykardią, ciężkie i długotrwałe niedociśnienie, a także rzadki, ale poważny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się do 48 godzin po przedawkowaniu. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje silne działanie diuretyczne, prowadząc do hipokaliemii, hipochloremii, hiponatremii, odwodnienia, a u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego może indukować ostrą retencję moczu. Objawy kliniczne obejmują nudności, senność oraz kurcze mięśni, szczególnie w kontekście hipokaliemii, która może nasilać zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.
adsorbent, agonista receptora alfa1-adrenergicznego, antagonista wapnia, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kurcz mięśni, niedobór elektrolitów, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk płuc niekardiogenny, odwodnienie, płukanie żołądka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Daneb 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, beta-adrenolityku, może skutkować poważnymi powikłaniami, typowymi dla tej grupy leków, takimi jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i wymagają natychmiastowej hospitalizacji oraz intensywnego nadzoru medycznego. Monitorowanie obejmuje stałą kontrolę parametrów życiowych, w tym glikemii, a także zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku poprzez płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i leków przeczyszczających. W przypadku niewydolności oddechowej konieczne może być wspomaganie wentylacji.
atropina, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dobutamina, glukagon, grupa farmakologiczna, hospitalizacja, izoprenalina, katecholamina, metyloatropina, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddychanie wspomagane, oddział intensywnej opieki medycznej, osocze, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, preparat osoczozastępczy, skurcz oskrzeli, wagotonia, węgiel aktywowany, wlew dożylny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Reverantza 40 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Reverantza, zawierającego olmesartan medoksomil (40 mg) i amlodypinę (5 mg), wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak znaczne niedociśnienie tętnicze, tachykardia, bradykardia oraz nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych. Objawy te mogą prowadzić do wstrząsu, stanowiącego zagrożenie życia. Olmesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, powoduje niedociśnienie i tachykardię, choć możliwa jest również paradoksalna bradykardia w wyniku stymulacji nerwu błędnego. Amlodypina, antagonista kanału wapniowego, wywołuje rozszerzenie naczyń i odruchową tachykardię. W literaturze opisano przypadki długotrwałego niedociśnienia prowadzącego do zgonu.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, białka osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hemodializa, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, odruchowa tachykardia, olmesartan medoksomil, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, układ przywspółczulny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzaran 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny (lek Olanzaran) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od uspokojenia polekowego do śpiączki. Rzadziej (<10%) występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa i zachłyśnięcie, a także wahania ciśnienia tętniczego. Zaburzenia rytmu serca pojawiają się u <2% pacjentów i mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Zgony odnotowano nawet po dawkach <450 mg, choć zdarzają się pełne powroty do zdrowia po dawkach około 2 g olanzapiny.
agresywność, akatyzja, arytmia, beta-agonista, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, epinefryna, hipertermia, leki wazoaktywne, monitorowanie czynności życiowych, nadciśnienie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, płynoterapia, pobudzenie, receptory beta-adrenergiczne, resuscytacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, swoista odtrutka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wsparcie wentylacyjne, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anosin 10 mg
Przedawkowanie fenylefryny, substancji czynnej leku Anosin 10 mg, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak tachykardia, odruchowa bradykardia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach do zapaści naczyniowej i depresji oddechowej, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy neurologiczne i okulistyczne, w tym zaburzenia widzenia, bóle głowy oraz zawroty głowy, wynikają z farmakologicznego działania fenylefryny na receptory adrenergiczne oraz wtórnych zaburzeń hemodynamicznych. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja oraz stan świadomości.
Anosin, ból głowy, bradykardia odruchowa, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, fenylefryna, interwencja medyczna, intubacja dotchawicza, lek hipotensyjny, lek inotropowy, lek wazopresyjny, lek β-adrenolityczny, monitorowanie funkcji życiowych, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, płynoterapia, receptor adrenergiczny, saturacja krwi, skurcz naczyń obwodowych, stan kliniczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia naczynioruchowe, zaburzenia widzenia, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nicergolina – Przedawkowanie
Nicergolina, pochodna alkaloidów sporyszu, stosowana jest w terapii zaburzeń ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Przedawkowanie tej substancji manifestuje się głównie objawami układu sercowo-naczyniowego, w tym łagodnym, przemijającym obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami krążenia obwodowego, objawiającymi się m.in. oziębieniem skóry. Dane z badań na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczne dawki powodujące uspokojenie (depresję OUN), ataksję, duszność, wytrzeszcz oczu, drgawki toniczno-kloniczne oraz utratę apetytu. W najcięższych przypadkach obserwowano bradykardię i zaburzenia perfuzji mózgu i serca, prowadzące do zgonu. W literaturze brak jest precyzyjnych danych dotyczących toksycznych dawek u ludzi, a zgłoszenia przedawkowań są rzadkie, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu terapeutycznym.
alkaloid sporyszu, ataksja, bradykardia, brak łaknienia, charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, duszność, działanie naczyniorozkurczowe, hipotensja, krążenie obwodowe, leczenie objawowe, lek sympatykomimetyczny, nicergolina, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, sedacja, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wytrzeszcz oczu, zaburzenie perfuzji - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adipine 5 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Adipine, prowadzi do nasilonego rozszerzenia obwodowych naczyń krwionośnych, co skutkuje znacznym i długotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego, potencjalnie prowadzącym do wstrząsu i zgonu. Charakterystycznym objawem jest odruchowa tachykardia, będąca mechanizmem kompensacyjnym. Istotnym, choć rzadkim powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu i często wymaga mechanicznego wspomagania oddychania. Predysponującym czynnikiem do rozwoju obrzęku płuc jest przeciążenie płynami podczas wczesnych działań resuscytacyjnych.
białka osocza, blokada kanałów wapniowych, działanie farmakologiczne, efekt wazodylatacyjny, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, mechaniczne wspomaganie oddychania, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, obwodowe naczynia krwionośne, opór naczyniowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, saturacja krwi, tachykardia odruchowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clindamycin hameln 150 mg/ml
Przedawkowanie fosforanu klindamycyny, dostępnego w preparacie Clindamycin hameln (150 mg/ml, ampułki 2 ml i 4 ml zawierające odpowiednio 300 mg i 600 mg klindamycyny), nie wiąże się z charakterystycznymi objawami klinicznymi. Dotychczas nie udokumentowano specyficznych symptomów po podaniu parenteralnym (domięśniowym lub dożylnym). W przypadku przedawkowania brak jest swoistej odtrutki, a leczenie opiera się na standardowym postępowaniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. Metody eliminacji pozaustrojowej, takie jak hemodializa czy dializa otrzewnowa, są nieskuteczne ze względu na farmakokinetykę leku, w tym wysokie wiązanie z białkami i dystrybucję tkankową. Płukanie żołądka nie jest wskazane ze względu na parenteralną drogę podania.
alkohol benzylowy, antybiotyk, dializa otrzewnowa, droga parenteralna, działanie niepożądane, fosforan klindamycyny, hemodializa, leczenie objawowe, odtrutka, płukanie żołądka, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór klindamycyny do wstrzykiwań, wiązanie z białkami, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Migea 200 mg
Przedawkowanie kwasu tolfenamowego, substancji czynnej leku Migea (200 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów klinicznych, w tym dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienia z przewodu pokarmowego), objawów neurologicznych (ból głowy, dezorientacja, pobudzenie, senność, zawroty głowy, szumy uszne, drgawki, zaburzenia świadomości) oraz powikłań narządowych, takich jak ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. Objawy te występują z różną częstością, przy czym poważne powikłania narządowe pojawiają się w przypadku ciężkiego zatrucia i stanowią zagrożenie życia. Warto zwrócić uwagę na konieczność szybkiego rozpoznania i monitorowania funkcji nerek oraz wątroby, a także stanu neurologicznego pacjenta, aby zapobiec dalszym powikłaniom.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, diazepam, drgawki, hepatolog, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas tolfenamowy, Migea, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, smolec, śpiączka, szumy uszne, techniki nerkozastępcze, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenia świadomości, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Setaloft 50 mg 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Setaloft, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, szczególnie w kontekście jednoczesnego stosowania innych leków lub alkoholu. Objawy toksyczności obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QTc oraz częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, które wymagają ciągłego monitorowania EKG i stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Warto podkreślić, że margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny w zależności od populacji pacjentów i współistniejących terapii.
arytmia komorowa, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenia, EKG, hemoperfuzja, kardiotoksyczność, odstęp QT, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podaż tlenu, przedawkowanie sertraliny, senność, śpiączka, substancja czynna, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenia przewodu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betesda 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, może wywoływać symptomy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz sercowo-naczyniowego. Dawki od 400 do 800 mg zazwyczaj powodują objawy o łagodnym nasileniu, jednak ryzyko poważnych powikłań, takich jak zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka, czy groźne zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT i niemiarowość), wzrasta przy dawkach powyżej 400 mg oraz w przypadku współistniejącego stosowania innych leków serotoninergicznych. Objawy neurologiczne obejmują zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączkę. W układzie pokarmowym dominują nudności i wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia, natomiast w układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się niedociśnienie tętnicze i częstoskurcz. Dodatkowo, przedawkowanie może powodować hipokaliemię i hiponatremię, zwiększającą ryzyko arytmii i nasilenie objawów neurologicznych, szczególnie u osób starszych i stosujących diuretyki.
bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki i śpiączka, drżenie i pobudzenie, dyspnea, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postępowanie objawowe, przedawkowanie escytalopramu, stymulacja serotoninergiczna, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie przewodzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z owocu kopru włoskiego – Przedawkowanie
Nalewka z owocu kopru włoskiego (Foeniculi tinctura) jest składnikiem preparatów leczniczych takich jak Sirupus Pini compositus (proporcja 1:4,5-5,0, ekstrahent: etanol 70%) oraz Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja (proporcja 3:7,4-7,8, ekstrahent: etanol 70%). Oba syropy zawierają niewielką ilość nalewki (1,0 g na 100 g syropu), jednak przedawkowanie może wywołać poważne objawy toksyczne, w tym nudności, wymioty, bóle brzucha i głowy, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, a w przypadku Sirupus Pini compositus także depresję oddechową związaną z obecnością fosforanu kodeiny (9,6 mg w 15 ml syropu). Etanol jako ekstrahent występuje w stężeniu do 5% (m/m) w Sirupus Pini compositus oraz do 5,6% m/m (9,1% V/V) w syropie Ziołowa Tradycja, co odpowiada do 0,4 g etanolu w 5 ml syropu i może nasilać toksyczność. W przypadku przedawkowania Sirupus Pini compositus antidotum stanowi nalokson, antagonista receptorów opioidowych, skutecznie odwracający depresję ośrodka oddechowego wywołaną przez kodeinę.
alkaloid opioidowy, antagonista opioidowy, ból brzucha, ciężkie zatrucie, depresant OUN, depresja oddechowa, drgawka, działanie przeciwkaszlowe, działanie wazoaktywne, fosforan kodeiny, hipoksja, nadmierna potliwość, nalewka z kopru włoskiego, nalewka z owocu kopru włoskiego, nalokson, nawodnienie pacjenta, nudności, objaw toksyczny, obniżony próg drgawkowy, ośrodek termoregulacji, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie błony śluzowej, skurcz mięśni gładkich, spłycenie oddechu, utrata świadomości, zaburzenie perfuzji mózgowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 75 mg 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w leku Faxigen XL 75 mg (84,86 mg wenlafaksyny chlorowodorku, równoważność 75 mg wenlafaksyny), może prowadzić do poważnych, potencjalnie śmiertelnych powikłań. Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń kardiologicznych (tachykardia, wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie QRS, tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie), neurologicznych (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, midriaza, drgawki, zawroty głowy) oraz żołądkowo-jelitowych (wymioty). Ciężkie zatrucie może wystąpić po spożyciu około 3 g wenlafaksyny, co odpowiada około 40 kapsułkom Faxigen XL 75 mg, znacznie przekraczając dawkę terapeutyczną. Epidemiologicznie, przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z charakterystyką pacjentów leczonych tym lekiem.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, częstość oddechów, dializa, drgawka, drożność dróg oddechowych, hemoperfuzja, midriaza, monitorowanie EKG, monitorowanie parametrów życiowych, monitorowanie rytmu serca, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, saturacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, temperatura ciała, terapia objawowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zgon, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Colchican 0,5 mg
Przedawkowanie kolchicyny stanowi poważne zagrożenie ze względu na wąski indeks terapeutyczny, gdzie dawka toksyczna przekraczająca 0,5 mg/kg masy ciała może prowadzić do ostrej toksyczności i zgonu. Zatrucie przebiega fazowo: w fazie wczesnej (2-12 godzin) dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak krwotoczne zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, silne bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia elektrolitowe oraz leukocytoza. W fazie późnej (24-72 godziny) rozwijają się poważne powikłania wielonarządowe, w tym niewydolność płuc, nerek, wątroby, rabdomioliza, kardiomiopatia, a także powikłania hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia), DIC, zapaść naczyniowa i wstrząs. Objawy neurologiczne obejmują drgawki, majaczenia, osłabienie mięśniowe, neuropatię i wstępujący paraliż. Główne przyczyny zgonu to depresja oddechowa, zapaść naczyniowa i niewydolność szpiku kostnego.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, indeks terapeutyczny, kardiomiopatia, krwiomocz, krwotoczne zapalenie błony śluzowej, kwasica mleczanowa, leukocytoza, leukopenia, neuropatia, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wielonarządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie kolchicyny, rabdomioliza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skąpomocz, toksyczna nefropatia, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desmoxan 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzyny, substancji czynnej leku Desmoxan (1,5 mg), manifestuje się zespołem objawów toksycznych analogicznych do zatrucia nikotyną, w tym złym samopoczuciem, nudnościami, wymiotami, tachykardią, wahaniami ciśnienia tętniczego, zaburzeniami oddychania i widzenia oraz drgawkami klonicznymi. Wartości parametrów życiowych, takich jak częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze oraz funkcje oddechowe, mogą ulegać znacznym odchyleniom, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiednich procedur terapeutycznych jest kluczowe dla ograniczenia toksycznego wpływu cytyzyny i poprawy rokowania pacjenta.
cytyzyna, drgawki kloniczne, duszność, kontrola diurezy, lek moczopędny, lek przeciwpadaczkowy, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, ostre zatrucie, płukanie żołądka, płyn infuzyjny, podwójne widzenie, saturacja krwi, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wahania ciśnienia tętniczego, wczesne rozpoznanie, zaburzenia oddychania, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia widzenia, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flonidan 10 mg
Przedawkowanie loratadyny (substancji czynnej Flonidanu 10 mg) objawia się nasileniem działania cholinolitycznego, manifestującym się sennością, tachykardią oraz bólami głowy. Objawy te mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga przedłużonej obserwacji klinicznej. Mechanizm toksyczności opiera się na blokadzie receptorów muskarynowych w układzie sercowo-naczyniowym oraz ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do nadmiernej senności, przyspieszenia czynności serca oraz zmian w ukrwieniu mózgu.
absorpcja leku, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie cholinolityczne, hemodializa, loratadyna, objawy cholinolityczne, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie loratadyny, przewód pokarmowy, receptory muskarynowe, senność, stan neurologiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, ukrwienie mózgu, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zanacodar 40 mg
Przedawkowanie telmisartanu, substancji czynnej leku Zanacodar (dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg), wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolności nerek. Dominującymi objawami klinicznymi są niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do wstrząsu, tachykardia lub bradykardia, zawroty głowy oraz wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, wskazujący na upośledzenie funkcji nerek. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się ostra niewydolność nerek, wymagająca terapii nerkozastępczej. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
bilans wodno-elektrolitowy, bradykardia, elektrolity, hemodializa, leki wazopresyjne, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, terapia nerkozastępcza, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, Zanacodar, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zocor 20 20 mg
Przedawkowanie symwastatyny (Zocor) jest rzadko opisywane, jednak w literaturze medycznej odnotowano przypadki przyjęcia dawki do 3,6 g, które zakończyły się pełnym wyzdrowieniem bez powikłań. Mimo braku specyficznych metod neutralizacji działania leku, konieczne jest wdrożenie leczenia objawowego oraz monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, funkcji wątroby i nerek, a także poziomu kinazy kreatynowej (CK) w celu wczesnego wykrycia miopatii. W ciężkich przypadkach rozważa się płukanie żołądka, jeśli od spożycia leku nie upłynęło dużo czasu.
ból mięśniowy, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mialgia, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, symwastatyna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie kanalików nerkowych, zaburzenie czynności wątroby, Zocor - Leksykon leków
Przedawkowanie – Predox 50 mg
Przedawkowanie itoprydu chlorowodorku, substancji czynnej leku Predox 50 mg, nie zostało dotąd udokumentowane w literaturze medycznej, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy wdrożyć standardowe procedury detoksykacyjne, w tym płukanie żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji oraz leczenie objawowe. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę stanu świadomości, funkcji układu oddechowego, parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja), równowagi elektrolitowej oraz funkcji nerek i wątroby.
antagonista receptorów dopaminowych, bradykardia, detoksykacja organizmu, dystonia, funkcja nerek, funkcja wątroby, inhibitor acetylocholinoesterazy, leczenie objawowe, monitorowanie EKG, objawy cholinergiczne, objawy pozapiramidowe, płukanie żołądka, procedura detoksykacyjna, równowaga elektrolitowa, sztywność mięśniowa, układ parasympatyczny, zaburzenia OUN, zaburzenia przewodnictwa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ciprinol 250 mg
Stosowanie cyprofloksacyny w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia rozwijających się chrząstek stawowych płodu, co wynika z danych doświadczalnych na modelach zwierzęcych. Chociaż dostępne dane kliniczne nie potwierdzają jednoznacznie teratogenności ani toksyczności dla płodu, zasada ostrożności nakazuje unikanie tego leku w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku konieczności zastosowania cyprofloksacyny, lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko i korzyści oraz rozważyć alternatywne, bezpieczniejsze metody leczenia. Ponadto, w trakcie terapii należy monitorować czynność nerek, wątroby oraz prowadzić kontrolę kardiologiczną ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT, a także zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne czy objawy neurologiczne (zawroty i bóle głowy), które mogą zwiększać ryzyko upadków u kobiet ciężarnych.
artropatia, chinolon, cyprofloksacyna, cyprofloksacyna w ciąży, działania neurologiczne, karmienie piersią, nadwrażliwość na światło, nudności i wymioty, odwodnienie, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, uszkodzenie chrząstek stawowych, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vines 60 mcg + 15 mcg
Przedawkowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Vines, zawierającego 60 mikrogramów gestodenu oraz 15 mikrogramów etynyloestradiolu w każdej aktywnej tabletce, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z pochwy, szczególnie u młodych pacjentek, co jest wynikiem podrażnienia błony śluzowej żołądka i zaburzeń hormonalnych. Brak swoistego antidotum dla gestodenu i etynyloestradiolu wymusza leczenie objawowe, w tym monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, temperatura), ocenę równowagi wodno-elektrolitowej oraz kontrolę krwawień z dróg rodnych. W przypadku przyjęcia bardzo dużej dawki w krótkim czasie rozważa się płukanie żołądka, a w terapii nudności i wymiotów stosuje się leki przeciwwymiotne.
antykoncepcja hormonalna, badanie laboratoryjne, ciśnienie tętnicze, cykl miesiączkowy, hormon steroidowy, hormony płciowe, krwawienie przełomowe, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, lek przeciwwymiotny, parametry wątrobowe, parametry życiowe, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, tabletka placebo, układ krzepnięcia, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Hydroksykarbamid – Przedawkowanie
Przedawkowanie hydroksykarbamidu, szczególnie w dawkach przekraczających maksymalną zalecaną dawkę 35 mg/kg masy ciała na dobę nawet 1,43 do 8,57 razy, prowadzi do toksycznych objawów śluzówkowo-skórnych, takich jak bolesność skóry dłoni i stóp, sinoczerwony rumień, obrzęk, łuszczenie się skóry oraz uogólnione przebarwienia. Występuje także zapalenie błony śluzowej jamy ustnej z owrzodzeniami i bolesnością. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową obserwowano neutropenię, co wskazuje na zwiększone ryzyko powikłań hematologicznych. Mechanizm toksyczności wiąże się z hamowaniem czynności szpiku kostnego, co wymaga ścisłej i długotrwałej kontroli morfologii krwi przez kilka tygodni po incydencie przedawkowania.
bolesność skóry, hiperpigmentacja skóry, hydroksykarbamid, łuszczenie skóry, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, objawy śluzówkowo-skórne, parametry hematologiczne, płukanie żołądka, układ krwiotwórczy, zapalenie jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Chlorek benzoksoniowy – Przedawkowanie
Chlorek benzoksoniowy, będący czwartorzędową solą amoniową, stosowany w preparacie Orofar Total Action w stężeniu 2 mg/ml (0,2798 mg w jednej dawce aerozolu), wykazuje toksyczność głównie na układ pokarmowy przy przedawkowaniu, manifestującą się nudnościami i wymiotami. W przypadku zatrucia nie zaleca się prowokowania wymiotów ani płukania żołądka; wskazane jest natychmiastowe podanie mleka lub białek jaj zmieszanych z wodą w celu neutralizacji toksycznego działania. Spożycie alkoholu jest przeciwwskazane, gdyż zwiększa wchłanianie chlorku benzoksoniowego i nasila jego toksyczność.
asystolia, bezdech, biodostępność lidokainy, błona śluzowa przewodu pokarmowego, bradykardia, chlorek benzoksoniowy, czwartorzędowa sól amoniowa, drgawki, efekt pierwszego przejścia, lidokainy chlorowodorek, mechanizm toksyczności, niedociśnienie, oddział toksykologii, Orofar Total Action, ośrodek leczenia zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, prowokowanie wymiotów, przedawkowanie substancji, stan zapalny jamy ustnej, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty i nudności, zaburzenia rytmu serca, zatrucie lidokainą, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – RABADA 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), a przedawkowanie tego preparatu może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Przedawkowanie bisoprololu, nawet do dawki 2000 mg, może wywołać bradykardię, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, z nasileniem objawów u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl w przedawkowaniu powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadząc do znacznego niedociśnienia tętniczego, bradykardii, zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza potasu i sodu) oraz niewydolności nerek. Objawy przedawkowania wynikają z synergistycznego działania obu substancji i obejmują m.in. bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok AV, skurcz oskrzeli, hipoglikemię oraz zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek.
beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, ramipryl, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sidarso 8 mg
Przedawkowanie sylodosyny, szczególnie powyżej standardowej dawki terapeutycznej 8 mg/dobę, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, z niedociśnieniem ortostatycznym jako głównym objawem klinicznym. W badaniach klinicznych dawki sięgające 48 mg/dobę wykazały znaczące ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji ciała, co może skutkować zawrotami głowy, omdleniami, a nawet zapaścią krążeniową. Mechanizm tych objawów opiera się na nadmiernej blokadzie receptorów α1A-adrenergicznych. W ciężkich przypadkach przedawkowania obserwuje się także zaburzenia świadomości, od senności do śpiączki, będące konsekwencją niedotlenienia mózgu.
białko osocza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, funkcja nerek, inhibitor CYP3A4, lek wazopresorowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mózgu, niewydolność nerek, omdlenie, płukanie żołądka, płyn infuzyjny, pozycja Trendelenburga, receptor α1A-adrenergiczny, saturacja krwi, sylodosyna, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solinco 10 mg
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Solinco, prowadzi do nasilonych działań cholinolitycznych, które mogą manifestować się ciężkimi objawami ośrodkowymi, takimi jak omamy, nadmierne pobudzenie psychoruchowe, dezorientacja, drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz zmiany stanu psychicznego. W literaturze opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT (hipokaliemia, bradykardia, leki wydłużające QT) oraz z chorobami serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca), którzy wymagają intensywnego nadzoru podczas leczenia przedawkowania.
benzodiazepina, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, dezorientacja, drgawki, działanie cholinolityczne, fizostygmina, fotofobia, hipokaliemia, karbachol, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowe objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, saturacja tlenem, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – GlimeHexal 3 3 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej preparatu GlimeHexal 3 mg, prowadzi do przedłużonej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów nawet po początkowej normalizacji glikemii. Objawy mogą ujawnić się z opóźnieniem do 24 godzin i obejmują zarówno klasyczne symptomy hipoglikemii, jak i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból nadbrzusza) oraz objawy neurologiczne o różnym nasileniu – od niepokoju ruchowego i drżeń, po ciężkie stany takie jak śpiączka i drgawki. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań klinicznych, wskazana jest hospitalizacja i ścisła kontrola stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza w przypadku dzieci, gdzie konieczne jest dostosowanie terapii, aby uniknąć hiperglikemii.
ból nadbrzusza, drgawki, drżenie, GlimeHEXAL, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia, infuzja dożylna, nudności, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, podanie glukozy, siarczan sodu, śpiączka, stężenie glukozy we krwi, węgiel aktywowany, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imovane 7,5 mg
Przedawkowanie zopiklonu, substancji czynnej preparatu Imovane, prowadzi do hamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o różnym nasileniu, zależnym od dawki. Obraz kliniczny dzieli się na łagodny, obejmujący senność, splątanie i letarg, oraz ciężki, charakteryzujący się niezbornością ruchową, obniżeniem napięcia mięśniowego, spadkiem ciśnienia tętniczego, methemoglobinemią, zaburzeniami oddychania i śpiączką. Przedawkowanie zwykle nie zagraża bezpośrednio życiu, jednak współistniejące czynniki ryzyka, takie jak jednoczesne spożycie innych substancji depresyjnych OUN (np. alkoholu), niewydolność wątroby lub nerek oraz zły stan ogólny pacjenta, mogą prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze zgonem.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, dekontaminacja przewodu pokarmowego, flumazenil, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, lek sedatywny, letarg, methemoglobinemia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezborność ruchowa, obniżone napięcie mięśniowe, odruch ścięgnisty, odruch źreniczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie zopiklonu, saturacja krwi, senność, śpiączka, splątanie, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Lek Faringan zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy w jednej tabletce do ssania, a przedawkowanie obu substancji wykazuje odmienny profil toksyczności. Chloroheksydyna cechuje się minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co ogranicza ryzyko efektów ogólnoustrojowych i powoduje, że przypadki systemowej toksyczności są rzadkie. W razie przedawkowania chloroheksydyny zaleca się obserwację kliniczną i leczenie objawowe. Natomiast benzokaina, szczególnie w dawkach przekraczających zalecenia, może wywołać poważne powikłania, w tym methemoglobinemię, która jest szczególnie niebezpieczna u dzieci. Methemoglobinemia objawia się m.in. bólami głowy, nudnościami, sinicą i dusznością, pojawiającymi się już po 45-60 minutach od toksycznej ekspozycji, a jej nasilenie może prowadzić do stanów zagrażających życiu.
benzokaina, błękit metylenowy, chloroheksydyny dichlorowodorek, hipoksja tkankowa, leczenie objawowe, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie benzokainy, pulsoksymetria, sinica, środek znieczulający miejscowo, tlenoterapia, toksyczność systemowa, układ sercowo-naczyniowy, utlenienie hemoglobiny, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lafactin 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz metaboliczny. Do najczęstszych manifestacji należą tachykardia (>100/min), zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), mydriaza, drgawki, wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Ciężkie zatrucie może wystąpić już po spożyciu około 3 g wenlafaksyny i wiąże się z ryzykiem groźnych arytmii (tachykardia komorowa, bradykardia), niedociśnienia tętniczego, hipoglikemii oraz wstrząsu. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Dodatkowo, pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę bezpośredniej toksyczności leku.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, hipoglikemia, interwencja medyczna, kardiotoksyczność, leczenie zatruć, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon substancji czynnych
Lewocetyryzyna – Przedawkowanie
Lewocetyryzyna, leworotacyjny enancjomer cetyryzyny, jest antagonistą receptora H1 drugiej generacji stosowanym w terapii objawów alergicznych. Przedawkowanie leku manifestuje się odmiennie w zależności od wieku pacjenta: u dorosłych dominuje senność, która może znacząco upośledzać funkcje poznawcze i zdolności psychomotoryczne, natomiast u dzieci przebiega dwufazowo – początkowo występuje pobudzenie i niepokój ruchowy, a następnie senność, która może być przedłużona. Lewocetyryzyna dostępna jest w postaci tabletek powlekanych (zwykle 5 mg) oraz roztworu doustnego (0,5 mg/ml), przy czym ryzyko przedawkowania jest wyższe w przypadku roztworu, zwłaszcza u dzieci, ze względu na atrakcyjny smak i łatwość przypadkowego spożycia większej dawki.
aktywność psychomotoryczna, antagonista receptora histaminowego H1, antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, enancjomer cetyryzyny, funkcja poznawcza, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna, niepokój ruchowy, objawy alergii, płukanie żołądka, pobudzenie i niepokój, przedawkowanie lewocetyryzyny, roztwór doustny, senność, substancja aktywna, tabletka powlekana, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazin 5 mg/ml
Przedawkowanie flukonazolu, choć rzadkie, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych i psychicznych, takich jak halucynacje i zachowania paranoidalne, zaobserwowane przy dawce 8200 mg u pacjenta z HIV. Objawy te są potencjalnie odwracalne po odpowiednim leczeniu wspomagającym i hospitalizacji trwającej około 48 godzin. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe, płukanie żołądka w ciągu 1-2 godzin od przyjęcia leku, forsowaną diurezę oraz hemodializę, która może obniżyć stężenie flukonazolu w osoczu o około 50% po trzygodzinnej sesji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością nerek, u których kumulacja leku może nasilać toksyczność.
enzym wątrobowy, Fluconazin, flukonazol, forsowana diureza, gospodarka wodno-elektrolitowa, halucynacje, hemodializa, infekcja HIV, leczenie objawowe, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność nerek, objaw toksyczny, parametry funkcji nerek, płukanie żołądka, urojenie prześladowcze, zaburzenia percepcji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie świadomości, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramadol Vitabalans 50 mg
Przedawkowanie tramadolu stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się szerokim spektrum objawów toksycznych wynikających z jego podwójnego mechanizmu działania – opioidowego oraz wpływu na układ serotoninergiczny i noradrenergiczny. Klinicznie obserwuje się zwężenie źrenic (mioza), wymioty, zapaść sercowo-naczyniową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki toniczno-kloniczne oraz depresję oddechową, która może prowadzić do zatrzymania oddechu. Charakterystycznym powikłaniem, odróżniającym tramadol od klasycznych opioidów, jest zespół serotoninowy, objawiający się hipertermią, sztywnością mięśniową, nadmierną potliwością, rozszerzeniem źrenic, hiperrefleksją, drżeniem, miokloniami oraz zaburzeniami świadomości.
antagonista receptorów opioidowych, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, chlorowodorek tramadolu, depresja oddechowa, diazepam, eliminacja pozaustrojowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperrefleksja, hipertermia, hipoksemia, lek przeciwdrgawkowy, mioklonia, mioza, nalokson, napad toniczno-kloniczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie tramadolu, przedłużone uwalnianie, receptor μ-opioidowy, saturacja krwi, układ serotoninergiczny, węgiel aktywny, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistine dihydrochloride Accord 8 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny, szczególnie w dawkach do 640 mg, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak nudności, senność, ból brzucha, wymioty, niestrawność oraz ataksja. W przypadkach ciężkiego przedawkowania lub współistniejącego przyjęcia innych leków mogą pojawić się poważne powikłania, w tym drgawki, zaburzenia oddychania prowadzące do niewydolności oddechowej oraz zaburzenia układu krążenia, które mogą zagrażać życiu. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego oraz szybkiej interwencji mającej na celu ograniczenie wchłaniania leku, w tym płukania żołądka, najlepiej w ciągu pierwszej godziny od przedawkowania.
antidotum, ataksja, ból brzucha, dichlorowodorek betahistyny, drgawki, duszność, dyspepsja, funkcje życiowe, interakcja lekowa, leczenie objawowe, napad drgawkowy, niestrawność, nietolerancja laktozy, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie betahistyny, przedawkowanie mieszane, senność, skurcze mięśni, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zamierzone przedawkowanie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Reasec 2,5 mg + 25 mcg
Przedawkowanie leku Reasec, zawierającego 2,5 mg difenoksylatu chlorowodorku oraz 0,025 mg atropiny siarczanu, prowadzi do dwufazowej toksyczności. W pierwszej fazie dominują objawy toksycznego działania atropiny, takie jak suchość skóry i błon śluzowych, rozszerzenie źrenic, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nerwowość, uderzenia gorąca, hipertermia, tachykardia oraz przyspieszony oddech. Po kilku godzinach pojawiają się objawy przedawkowania difenoksylatu chlorowodorku, w tym zwężenie źrenic, senność, hipodynamia, zaparcia, ból brzucha, wymioty, hipotermia oraz najpoważniejsze powikłania, takie jak zatrzymanie oddechu i śpiączka, które mogą wystąpić z opóźnieniem 12-30 godzin i nawracać pomimo leczenia. Ze względu na ryzyko opóźnionego zatrzymania oddechu, konieczna jest przedłużona obserwacja pacjenta przez co najmniej 48 godzin po przedawkowaniu.
antidotum, atropina siarczan, dekontaminacja przewodu pokarmowego, difenoksylat chlorowodorek, drożność dróg oddechowych, działanie antycholinergiczne, efekt opioidowy, hipertermia, hipodynamia, hipotermia, nalokson chlorowodorek, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przyspieszony oddech, Reasec, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, śpiączka, suchość błon śluzowych, sztuczne oddychanie, tachykardia, toksyczność atropiny, uderzenia gorąca, węgiel aktywny, wstrzyknięcie dożylne, zaparcia, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumilar Duo 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Sumilar Duo, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do nasilonej wazodylatacji obwodowej, co skutkuje znacznym i długotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego (potencjalnie zagrażającym życiu), a w skrajnych przypadkach wstrząsem kardiogennym. Ramipryl wywołuje dodatkowo bradykardię (<60 uderzeń/min), zaburzenia elektrolitowe (głównie sodu i potasu) oraz niewydolność nerek na tle hipoperfuzji, natomiast amlodypina może indukować odruchową tachykardię. Objawy te są nasilone ze względu na synergistyczne działanie obu substancji, co wymaga szybkiej i kompleksowej interwencji medycznej.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, antagonista wapnia, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, eliminacja pozaustrojowa, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek zwężający naczynia krwionośne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, stabilizacja hemodynamiczna, stan wstrząsowy, tachykardia odruchowa, wazodylatacja obwodowa, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acenocumarol WZF 1 mg
Przedawkowanie acenokumarolu najczęściej manifestuje się krwawieniami o różnym nasileniu i lokalizacji, w tym wybroczynami skórnymi (80%), krwiomoczem (52%), krwawieniami z przewodu pokarmowego, nosa, dziąseł, a także krwawieniami do stawów. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się znaczne wydłużenie czasu protrombinowego (Quicka), INR zwykle >5-6, wydłużenie czasu rekalcyfikacji oraz czasu tromboplastynowego kaolinowo-kefalinowego, co odzwierciedla zaburzenia krzepnięcia spowodowane hamowaniem γ-karboksylacji czynników II, VII, IX i X. Przedawkowanie może wynikać z jednorazowego przyjęcia dużej dawki lub długotrwałego stosowania dawek przekraczających zakres terapeutyczny, a nasilenie objawów zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz czasu ekspozycji na lek.
antagonista witaminy K, antykoagulant, cholestyramina, czas rekalcyfikacji, czas tromboplastynowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, drgawki, fitonadion, INR, krążenie wątrobowo-jelitowe, krwawienie, krwawienie do stawu, krwawienie z dziąseł, krwawienie z macicy, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwiomocz, leczenie przeciwzakrzepowe, płukanie żołądka, proteza zastawki sercowej, przedawkowanie acenokumarolu, rekombinowany czynnik VIIa, smolisty stolec, świeże mrożone osocze, syrop z ipekakuany, węgiel aktywowany, witamina K1, wskaźnik protrombinowy Quicka, wybroczyna, wylew podskórny, wymioty krwawe