płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Etoricoxib Teva 60 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, choć zgłaszane, zazwyczaj przebiega bez istotnych objawów toksyczności, nawet przy dawkach do 500 mg jednorazowo (8-krotnie wyższych niż maksymalna dawka terapeutyczna) oraz przy powtarzanym stosowaniu 150 mg/dobę przez 21 dni. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, tachykardia, obrzęki obwodowe, zaburzenia rytmu serca) oraz nerek (obrzęki, zmniejszona filtracja kłębuszkowa, wzrost stężenia kreatyniny). Ryzyko nasilenia objawów rośnie wraz z dawką, szczególnie powyżej 150 mg/dobę.
dializa otrzewnowa, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nadciśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie etorykoksybu, tachykardia, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zdarzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tacrolimus STADA 5 mg
Przedawkowanie takrolimusu manifestuje się objawami neurologicznymi (drżenia mięśniowe, bóle głowy, letarg), gastrycznymi (nudności, wymioty) oraz immunosupresyjnymi (zakażenia, pokrzywka). W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone stężenia azotu mocznikowego (BUN), kreatyniny oraz aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT), wskazujące na nefrotoksyczność i hepatotoksyczność leku. Charakterystyczne cechy farmakokinetyczne takrolimusu, takie jak duża masa cząsteczkowa, słaba rozpuszczalność w wodzie oraz wysoki stopień wiązania z erytrocytami i białkami osocza, ograniczają skuteczność standardowych technik dializacyjnych w usuwaniu leku z organizmu.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, ból głowy, czynności życiowe, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, hemodiafiltracja, hemofiltracja, hepatotoksyczność, immunosupresant, kreatynina w surowicy, letarg, nefrotoksyczność, nudności i wymioty, oczyszczanie krwi, parametry hemodynamiczne, parametry wodno-elektrolitowe, płukanie żołądka, pokrzywka, takrolimus, technika dializacyjna, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dulxetenon 30 mg
Przedawkowanie duloksetyny, nawet w dawkach sięgających 5400 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, z udokumentowanymi przypadkami śmiertelnymi przy dawkach około 1000 mg, zarówno w monoterapii, jak i w politerapii. Objawy toksyczności obejmują senność, śpiączkę (zwykle przy dawkach ≥1000 mg), zespół serotoninowy, drgawki toniczno-kloniczne, wymioty oraz tachykardię (>100 uderzeń/min). Zespół serotoninowy, będący wynikiem nadmiernej aktywności serotoninergicznej, wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza przy łączeniu duloksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi. Duloksetyna dostępna jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, co jest istotne przy ocenie ilości przyjętego leku.
antidotum, cyproheptadyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drożność dróg oddechowych, duloksetyna, hemoperfuzja, kapsułka dojelitowa, leczenie objawowe, napad toniczno-kloniczny, objawy neurologiczne, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, produkt leczniczy, przedawkowanie duloksetyny, rytm serca, senność, śpiączka, tachykardia, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beto 150 ZK 142,5 mg
Przedawkowanie metoprololu bursztynianu, substancji czynnej preparatu Beto ZK, manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, które pojawiają się w ciągu 20 minut do 2 godzin od zażycia leku i mogą utrzymywać się przez kilka dni. Dominują objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak ciężkie niedociśnienie tętnicze prowadzące do zapaści krążeniowej, bradykardia zatokowa (<70 uderzeń/min), blok przedsionkowo-komorowy, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie czynności serca. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości do śpiączki, drgawki, sinica), układu oddechowego (skurcz oskrzeli) oraz układu pokarmowego (nudności, wymioty). Nasilenie objawów może być potęgowane przez jednoczesne stosowanie alkoholu, innych leków przeciwnadciśnieniowych, chinidyny czy barbituranów.
aminofilina, antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, diazepam, dobutamina, glukagon, hemodializa, lek przeciwnadciśnieniowy, metoprolol bursztynian, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rytm zatokowy, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dailiport 5 mg
Przedawkowanie takrolimusu, leku immunosupresyjnego o wąskim indeksie terapeutycznym, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami neurologicznymi (drżenie mięśniowe, bóle głowy, ospałość), gastroenterologicznymi (nudności, wymioty), immunologicznymi (zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych) oraz dermatologicznymi (pokrzywka). Biochemicznie obserwuje się istotne pogorszenie funkcji nerek, potwierdzone wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy, a także uszkodzenie wątroby, wykazywane przez podwyższoną aktywność aminotransferazy alaninowej. Wartości tych parametrów są kluczowe dla oceny stopnia toksyczności i rokowania pacjenta.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, białko osocza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie mięśniowe, erytrocyty, hemodiafiltracja, hemofiltracja, immunosupresja, indeks terapeutyczny, infekcja oportunistyczna, intensywna opieka medyczna, kreatynina, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, metoda dializacyjna, odtrutka, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie takrolimusu, przewód pokarmowy, schemat immunosupresyjny, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Krople żołądkowe –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe zawiera nalewki z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae tinctura), mięty pieprzowej (Menthae piperitae tinctura cum menthae piperitae aetheroleo), dziurawca (Hyperici intractum) oraz nalewkę gorzką (Amara tinctura). Preparat charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu w zakresie 65,0% do 75,0% (v/v), co stanowi główny czynnik ryzyka w przypadku przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby, chorobami alkoholowymi oraz u dzieci. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości, równowagi, nudności, wymioty, depresję ośrodkowego układu nerwowego, a w ciężkich przypadkach depresję oddechową. Dodatkowo, nalewka z kozłka lekarskiego może nasilać sedację, nalewka z mięty pieprzowej powodować podrażnienie błon śluzowych, dziurawiec wywoływać fotosensytyzację i interakcje lekowe, a nalewka gorzka podrażnienie przewodu pokarmowego.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dziurawiec, etanol, fotosensytyzacja, intraktum z dziurawca, korzeń goryczki, korzeń kozłka lekarskiego, lek o działaniu ośrodkowym, liść bobrka, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, nalewka z mięty, niewydolność wątroby, owocnia pomarańczy gorzkiej, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, sedacja, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – neoFuragina Max 100 mg
Furazydyna, substancja czynna leku neoFuragina MAX w dawce 100 mg, jest wydalana głównie przez nerki, co stwarza ryzyko kumulacji i przedawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Przedawkowanie może manifestować się objawami neurologicznymi (bóle i zawroty głowy), reakcjami alergicznymi (wysypka, obrzęk naczynioruchowy), dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz hematologicznymi (niedokrwistość). Mechanizmy toksyczności obejmują neurotoksyczne działanie na OUN, podrażnienie błony śluzowej żołądka oraz toksyczny wpływ na szpik kostny, co wymaga monitorowania funkcji neurologicznych, hematologicznych i oddechowych.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, funkcja wątroby, Furagina, furazydyna, hemodializa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, neoFuragina MAX, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy toksyczne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nerkowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, toksyczne działanie na szpik kostny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desmoxan 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzynikliny, substancji czynnej preparatu Desmoxan (1,5 mg), wywołuje zespół objawów klinicznych analogicznych do zatrucia nikotyną, z dwufazowym przebiegiem klinicznym. Faza wczesna charakteryzuje się silnymi nudnościami, uporczywymi wymiotami, tachykardią, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami oddychania (tachypnoe, zaburzenia rytmu oddechowego) oraz miosis. W fazie późnej obserwuje się hipotensję, bradykardię, postępującą duszność prowadzącą do niewydolności oddechowej oraz śpiączkę. Ze względu na potencjalnie zagrażający życiu przebieg zatrucia, konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna i hospitalizacja, najlepiej na oddziale intensywnej terapii lub toksykologii klinicznej.
aminy presyjne, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze krwi, cytyzyniklina, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, Desmoxan, drgawki, duszność, hipotensja, interwencja medyczna, intubacja, leczenie przeciwwstrząsowe, leki kardiotonizujące, leki przeciwdrgawkowe, mioza, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, objawy kliniczne, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, pobudzenie, roztwór soli fizjologicznej, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, terapia płynowa, toksykologia kliniczna, układ oddechowy, wentylacja mechaniczna, wymioty, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania, zatrucie nikotyną, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Citalopram Vitabalans 20 mg
Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, manifestujące się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. Do najważniejszych objawów kardiologicznych należą tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienie lub nadciśnienie), a także zatrzymanie akcji serca i sinica. Neurologicznie obserwuje się drgawki, senność, śpiączkę, drżenia, zawroty głowy i stupor. Dodatkowo mogą wystąpić objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, pocenie się), zaburzenia psychiczne (pobudzenie, zespół serotoninowy) oraz inne symptomy, takie jak rozszerzenie źrenic i hiperwentylacja. Warto podkreślić, że większość zgonów po przedawkowaniu cytalopramu wiązała się z jednoczesnym spożyciem innych substancji, jednak odnotowano także przypadki śmiertelne po samodzielnym przedawkowaniu tego leku.
blok odnogi pęczka Hisa, bradyarytmia, bradykardia, drgawki, drżenie, hiperwentylacja, intubacja, lek przeczyszczający osmotyczny, monitorowanie EKG, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedoczynność wątroby, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie cytalopramu, przedawkowanie leku, siarczan sodu, sinica, śpiączka, stupor, tachykardia, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Oksybutynina – Przedawkowanie
Przedawkowanie oksybutyniny, szczególnie w formie doustnej (Ditropan, Driptane, Uralex), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasileniem działania parasympatykolitycznego na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy. Objawy obejmują spektrum od łagodnych (niepokój, rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych) do ciężkich, zagrażających życiu (śpiączka, porażenie mięśni oddechowych, niewydolność krążenia). W przypadku podania dopęcherzowego (Vesoxx) ryzyko przedawkowania jest znacznie niższe, a dotychczas nie odnotowano takich przypadków. Kluczowe objawy to m.in. tachykardia, arytmia, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia świadomości, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji z monitorowaniem funkcji sercowo-naczyniowych i oddechowych.
cewnikowanie pęcherza, diazepam, działanie parasympatykolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hipotensja, leczenie objawowe, lek przeciwgorączkowy, mechanizm toksyczności, monitorowanie czynności życiowych, mydriaza, neostygmina, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podanie dopęcherzowe, porażenie mięśni oddechowych, propranolol, suchość błon śluzowych, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ obwodowy, węgiel aktywny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluoxetin Polpharma 20 mg
Przedawkowanie chlorowodorku fluoksetyny może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych obejmujących układy pokarmowy, nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Objawy te wahają się od łagodnych do krytycznych, w zależności od dawki i indywidualnych predyspozycji pacjenta. W układzie pokarmowym dominują nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. W układzie nerwowym obserwuje się zarówno pobudzenie psychoruchowe, jak i ciężkie stany, takie jak śpiączka czy napady drgawkowe. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, w tym arytmie komorowe, wydłużenie odstępu QTc, a w skrajnych przypadkach torsade de pointes oraz zatrzymanie akcji serca, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Zaburzenia czynności płuc mogą manifestować się dusznością lub niewydolnością oddechową, co wymaga monitorowania parametrów oddechowych.
arytmia komorowa, chlorowodorek fluoksetyny, dializa, epizod padaczkowy, hemoperfuzja, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie fluoksetyny, rytm węzłowy, śpiączka, torsade de pointes, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie czynności OUN, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zatrucie lekiem, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Spironolakton – Przedawkowanie
Przedawkowanie spironolaktonu może występować w formie ostrej, po jednorazowym przyjęciu dawki ≥625 mg, oraz przewlekłej, związanej z długotrwałym stosowaniem dawek przekraczających zalecenia. Ostre zatrucie manifestuje się objawami ze strony układu nerwowego i pokarmowego, takimi jak senność, splątanie, nudności, wymioty, zawroty głowy, biegunka, ataksja oraz wysypka grudkowo-plamkowa lub rumieniowa. Występuje ryzyko odwodnienia. Przewlekłe przedawkowanie prowadzi głównie do zaburzeń elektrolitowych: hiperkaliemii (>5,5 mmol/l) i hiponatremii (<135 mmol/l), które mogą skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca i zmianami w EKG (wysoka, spiczasta załamka T, wydłużenie PR, poszerzenie QRS, obniżenie P). Hiperkaliemia objawia się parestezjami, osłabieniem mięśniowym, porażeniem wiotkim i kurczami mięśni, a jej objawy kliniczne mogą być trudne do odróżnienia od hipokaliemii.
antagonista aldosteronu, ataksja, biegunka, czynność nerek, elektrokardiografia, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, kurcze mięśni, lek moczopędny, nudności, osłabienie mięśniowe, ostre przedawkowanie, parestezje, płukanie żołądka, porażenie wiotkie, przewlekłe przedawkowanie, rumień, senność, spironolakton, splątanie, węgiel aktywowany, wlew dożylny glukozy, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy, żywica jonowymienna - Leksykon substancji czynnych
Olmesartan medoksomil – Przedawkowanie
Olmesartan medoksomil, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w przypadku przedawkowania wywołuje przede wszystkim znaczne niedociśnienie tętnicze, które może zagrażać życiu. Objawy kardiologiczne obejmują tachykardię jako reakcję kompensacyjną oraz bradykardię przy stymulacji nerwu błędnego. W preparatach złożonych, np. z hydrochlorotiazydem, przedawkowanie może prowadzić do hipokaliemii (<3,5 mmol/l), hipochloremii (<98 mmol/l), odwodnienia, nudności, senności oraz kurczów mięśni, a także nasilenia zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. W przypadku połączenia z amlodypiną obserwuje się dodatkowo nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, ciężkie niedociśnienie ze wstrząsem, odruchową tachykardię oraz rzadko niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, dializoterapia, diuretyk tiazydowy, diureza, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipoperfuzja narządowa, hydrochlorotiazyd, kurcz mięśni, leczenie podtrzymujące, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, odwodnienie, olmesartan medoksomil, opór obwodowy, płukanie żołądka, równowaga elektrolitowa, rozszerzenie naczyń, stężenie elektrolitów, tachykardia, układ bodźcoprzewodzący, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenie perfuzji mózgowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Chloroprotyksen – Przedawkowanie
Chloroprotyksen, dostępny w postaci chlorowodorku w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg (preparaty Chlorprothixen Hasco oraz Chlorprothixen Zentiva), jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego przedawkowanie stanowi poważne zagrożenie dla życia. Objawy zatrucia obejmują zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, zaburzenia neurologiczne (w tym drgawki i objawy pozapiramidowe), zaburzenia termoregulacji, depresję oddechową oraz poważne zaburzenia układu krążenia, takie jak hipotensja (opóźniona, trwająca 2-3 dni), wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca i komorowe zaburzenia rytmu. Uszkodzenie nerek i hematuria mogą pojawić się w ciężkich przypadkach. Dawki toksyczne i potencjalnie śmiertelne wynoszą 2,5-4 g u dorosłych oraz 4 mg/kg masy ciała u dzieci, choć odnotowano przeżycia po dawkach nawet 10 g u dorosłych i 1000 mg u dzieci. Charakterystyczne są objawy wtórne, takie jak napady drgawkowe i nadpobudliwość, pojawiające się podczas ustępowania pierwotnych symptomów.
agonista receptorów dopaminowych, biperyden, bromokryptyna, chloroprotyksen, dantrolen, depresja oddechowa, diazepam, dyskineza, EKG, hematuria, hipertermia, hipotensja, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwpsychotyczny, napad drgawkowy, niewydolność wielonarządowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sztywność mięśni, torsade de pointes, uszkodzenie nerek, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia ruchowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia termoregulacji, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny wiąże się z nasileniem jej farmakologicznych efektów, prowadząc do poważnych zaburzeń neurologicznych (senność, splątanie, drgawki, śpiączka), sercowo-naczyniowych (tachykardia, hipotonia, wydłużenie odcinka QT), oddechowych (zapaść układu oddechowego), mięśniowych (rabdomioliza) oraz objawów antycholinergicznych (zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny). Szczególnie niebezpieczne jest to u pacjentów z chorobami układu krążenia, gdzie ryzyko powikłań, w tym zgonu, jest znacznie podwyższone. Występujące objawy mogą prowadzić do niewydolności oddechowej, ostrej niewydolności nerek oraz zaburzeń świadomości, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia, blok serca, choroba układu krążenia, dysfagia, EKG, fizostygmina, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, mechanizm działania, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie QRS, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo sercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie QT, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Edolox 90 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Edolox, choć rzadko prowadzi do istotnych objawów toksyczności, wymaga szczegółowej oceny klinicznej. W badaniach klinicznych dawki jednorazowe do 500 mg oraz powtarzane do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywoływały znaczących działań niepożądanych, mimo że przekraczają one standardowe dawki terapeutyczne (30 mg, 60 mg lub 90 mg). Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, krwawienia), kardiologiczne (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niewydolność serca) oraz nefrologiczne (oliguria, anuria, ostra niewydolność nerek, wzrost kreatyniny), choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących progowych dawek wywołujących te objawy.
badania laboratoryjne, dializa otrzewnowa, etorykoksyb, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie wspomagające, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja kliniczna, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podwyższone stężenie kreatyniny, przedawkowanie etorykoksybu, równowaga elektrolitowa, toksyczność, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wydalania moczu, zdarzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Zolpidem – Przedawkowanie
Przedawkowanie zolpidemu, leku o działaniu nasennym, prowadzi do zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego o różnym stopniu nasilenia, zależnym od dawki i współistniejących substancji depresyjnych, takich jak alkohol. Objawy mogą obejmować senność, splątanie, ataksję, hipotonię mięśniową, niewyraźną mowę, a w ciężkich przypadkach depresję oddechową, śpiączkę i zagrożenie życia. Dawki nawet do 400 mg (40-krotność dawki terapeutycznej 10 mg) mogą nie powodować trwałych następstw, jednak ryzyko znacznie wzrasta przy zatruciach mieszanych. Leczenie polega na postępowaniu objawowym i podtrzymującym, w tym płukaniu żołądka (do 1 godziny od przyjęcia), podaniu węgla aktywowanego, monitorowaniu funkcji oddechowych i krążeniowych oraz hospitalizacji w ciężkich przypadkach. Flumazenil, antagonista receptorów benzodiazepinowych, może być rozważany jako antidotum, jednak z uwagi na ryzyko drgawek i krótki okres półtrwania wymaga ścisłej obserwacji pacjenta.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, białka osocza, depresja oddechowa, dystonia, działanie nasenne, flumazenil, hemodializa, hipotonia, hipotonia mięśniowa, leczenie objawowe, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, oddział intensywnej opieki medycznej, odleżyny, okres półtrwania, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zahamowanie ośrodka oddechowego, zahamowanie OUN, zatrucie mieszane, zolpidem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 2,5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed prowadzi do złożonego obrazu klinicznego wynikającego z działania trzech składników. Ramipryl, jako inhibitor ACE, wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi oraz niewydolnością nerek. Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, powoduje głębokie i długotrwałe niedociśnienie tętnicze z odruchową tachykardią, a w rzadkich przypadkach niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu. Hydrochlorotiazyd natomiast indukuje hipokaliemię, hipochloremię, hiponatremię oraz odwodnienie, co może prowadzić do kurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Objawy subiektywne obejmują nudności i senność, a u osób z przerostem gruczołu krokowego możliwa jest ostra retencja moczu.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, antagonista wapnia, bradykardia, detoksykacja, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hemofiltracja, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kanał wapniowy, kurcze mięśniowe, lek przeciwarytmiczny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, odwodnienie, ostra retencja moczu, płukanie żołądka, przerost gruczołu krokowego, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flutamid Egis 250 mg
Przedawkowanie flutamidu, mimo że stanowi poważny problem kliniczny, charakteryzuje się stosunkowo szerokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 1500 mg/dobę przez 36 tygodni bez objawów zagrażających życiu, choć obserwowano działania niepożądane takie jak ginekomastia, bolesność sutków oraz wzrost aktywności AspAT, wskazujący na uszkodzenie wątroby. Opisano również przypadek jednorazowego przyjęcia dawki przekraczającej 5 g flutamidu bez objawów zatrucia. Objawy przedawkowania, głównie pochodzące z badań na zwierzętach, obejmują depresję oddechową, ataksję, methemoglobinemię, uspokojenie, wymioty oraz zmniejszenie aktywności ruchowej i łaknienia, co może prowadzić do hipoksji, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
aktywność AspAT, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, białka osocza, bolesność sutków, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, dializa, enzymy wątrobowe, flutamid, funkcja wątroby, ginekomastia, hipoksja tkankowa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, parametry laboratoryjne, parametry życiowe, piloerekcja, płukanie żołądka, sinica, utleniona hemoglobina, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Triprolidyna – Przedawkowanie
Triprolidyna, lek przeciwhistaminowy I generacji, stosowany w leczeniu objawowym nieżytu nosa, wykazuje toksyczność głównie poprzez działanie antycholinergiczne i depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Przedawkowanie manifestuje się pełnoobjawowym zespołem antycholinergicznym oraz objawami neurologicznymi, takimi jak senność, letarg, zawroty głowy, niezborność ruchowa, pobudzenie, omamy, psychoza, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączka. Charakterystyczne są również objawy autonomiczne: midriaza, suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu, hipertermia oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, arytmie). W preparatach złożonych zawierających pseudoefedrynę i/lub dekstrometorfan obraz kliniczny jest bardziej złożony, a ryzyko powikłań, takich jak rabdomioliza i ostra niewydolność nerek, wzrasta. Szczególnie narażone są dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z chorobami serca, przerostem prostaty i jaskrą zamykającego się kąta.
ataksja, benzodiazepina, blokada receptorów muskarynowych, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dekstrometorfan, drgawka uogólniona, drgawki, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotensja, hipotonia mięśniowa, intubacja dotchawicza, jaskra zamykającego się kąta, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, midriaza, nadciśnienie, nalokson, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niezborność ruchowa, nieżyt nosa, omam wzrokowy, omamy, osłabienie perystaltyki jelit, ośrodkowy układ nerwowy, ostry napad jaskry, płukanie żołądka, pseudoefedryna, psychoza, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, triprolidyna, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności OUN, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Efectin ER 37,5 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, dostępnej w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Efectin ER) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 3 g. Charakterystyczne objawy zatrucia obejmują tachykardię (>1000 mg), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki (>3000 mg), drgawki (>2000 mg), zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS przy dawkach >3000 mg), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie tętnicze (>2000 mg), hipoglikemię oraz zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, chlorowodorek wenlafaksyny, dializa, drgawki, hemoperfuzja, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, mydriaza, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zmiany w EKG - Leksykon substancji czynnych
Tiamazol – Przedawkowanie
Tiamazol, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy (preparaty Metizol, Thyrozol), w przypadku przedawkowania prowadzi do jatrogjennej niedoczynności tarczycy, manifestującej się objawami hipometabolizmu. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje zahamowanie funkcji tarczycy, co skutkuje wzrostem stężenia TSH i powiększeniem wola. Klinicznie przedawkowanie objawia się wieloukładowo: nudnościami, wymiotami, zaparciami, bólami mięśni, bólami głowy, nadmierną sennością, zaburzeniami menstruacji, obniżeniem temperatury ciała, zmęczeniem, przyrostem masy ciała, suchością skóry oraz paradoksalną bezsennością. Długotrwałe przedawkowanie może prowadzić do trwałych zaburzeń funkcji tarczycy z poważnymi konsekwencjami dla układu sercowo-naczyniowego, metabolicznego i nerwowego.
ból głowy, ból mięśni, eutyreoza, gazometria, hipotermia, lewotyroksyna, mielotoksyczność, miopatia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nudności i wymioty, oś podwzgórze-przysadka-gonady, parametry funkcji tarczycy, płukanie żołądka, przysadka mózgowa, równowaga kwasowo-zasadowa, sekrecja TSH, stężenie elektrolitów, tiamazol, węgiel aktywny, wole tarczycowe, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibetic 3 mg 3 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Glibetic 3 mg, prowadzi do głębokiej i przedłużonej hipoglikemii, która może wystąpić nawet po 24 godzinach od przyjęcia leku i utrzymywać się od 12 do 72 godzin. Hipoglikemia ma charakter nawracający, co wymaga długotrwałej hospitalizacji i monitorowania stężenia glukozy we krwi. Objawy neurologiczne towarzyszące hipoglikemii obejmują niepokój ruchowy, drżenia mięśniowe, zaburzenia widzenia, problemy z koordynacją, senność, śpiączkę oraz drgawki. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i bóle nadbrzusza. W przypadku dzieci konieczna jest szczególna ostrożność w doborze dawki glukozy, aby uniknąć hiperglikemii.
ból nadbrzusza, dożylny roztwór glukozy, drgawki, drżenie mięśniowe, glikemia, glimepirydu, hiperglikemia, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, niepokój ruchowy, nudności, obniżenie stężenia glukozy, płukanie żołądka, senność, siarczan sodu, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, węgiel aktywny, wlew dożylny, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Esputicon 50 mg
Przedawkowanie Esputiconu, zawierającego dimetikon w dawce 50 mg w kapsułkach miękkich, nie stanowi zagrożenia toksycznego dla pacjenta. Dimetikon, będący substancją czynną o działaniu przeciwpieniącym i powierzchniowym, nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, co eliminuje ryzyko ogólnoustrojowych efektów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających zalecane. W świetle przewodu pokarmowego dimetikon pozostaje niezmieniony i jest wydalany bezpośrednio, co potwierdza brak specyficznych objawów przedawkowania oraz brak konieczności określania dawki toksycznej.
antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dimetikon, działanie niepożądane, działanie toksyczne, efekt toksyczny, eliminacja leku, kapsułka miękka, lek przeciwpieniący, objaw toksyczny, płukanie żołądka, podanie doustne, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, substancja czynna, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Terbiderm 10 mg/g
Przedawkowanie chlorowodorku terbinafiny zawartego w kremie Terbiderm 10 mg/g jest rzadkie ze względu na minimalną absorpcję przez skórę. Najczęstszą przyczyną jest przypadkowe doustne spożycie, np. całej tuby (30 g kremu, co odpowiada 300 mg terbinafiny), co jest dawką porównywalną do standardowej tabletki doustnej 250 mg. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy (tępe, czołowe lub skroniowe), nudności, ból brzucha (skurczowy lub stały) oraz zawroty głowy, które mogą pojawić się już po spożyciu 300 mg terbinafiny. Objawy te są zazwyczaj przejściowe i nasilają się przy większych dawkach.
absorpcja substancji czynnej, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearynowy, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek terbinafiny, działanie niepożądane, forsowana diureza, krem Terbiderm, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na składniki, nawodnienie dożylne, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, spożycie doustne, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketipinor 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się wieloukładową manifestacją objawów, wynikających z nasilenia farmakologicznego działania leku. Dominują objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, uspokojenie, splątanie, zespół majaczeniowy, drgawki, a w skrajnych przypadkach śpiączka. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się częstoskurcz (często >150/min), niedociśnienie tętnicze oraz wydłużenie odstępu QTc w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii typu torsades de pointes. Działanie antycholinergiczne objawia się suchością w jamie ustnej, zaburzeniami widzenia, zatrzymaniem moczu oraz rozszerzeniem źrenic. Przedawkowanie może również prowadzić do rabdomiolizy, niewydolności oddechowej oraz stanu padaczkowego, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
blok serca, blokada receptorów muskarynowych, częstoskurcz, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hipowentylacja, intubacja, kanał potasowy, kołatanie serca, kwetiapina, mioglobinuria, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor histaminowy H1, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, torsades de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memotropil 800 mg
Przedawkowanie piracetamu, substancji czynnej leku Memotropil 800 mg, nie powoduje specyficznych objawów toksycznych, jednak może prowadzić do nasilenia znanych działań niepożądanych, zwłaszcza przy bardzo dużych dawkach. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji leku w organizmie z powodu obniżonego klirensu nerkowego, co może skutkować toksycznym stężeniem piracetamu w surowicy. W takich przypadkach nawet standardowe dawki terapeutyczne mogą być niebezpieczne. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim nasilenie typowych działań niepożądanych, bez pojawienia się unikalnych symptomów charakterystycznych wyłącznie dla przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketilept 25 mg 25 mg
Przedawkowanie hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Ketilept, prowadzi do nasilenia jej działań farmakologicznych i może skutkować poważnymi powikłaniami, takimi jak senność, sedacja, tachykardia, hipotonia, działanie antycholinergiczne (w tym zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, splątanie, majaczenie, pobudzenie, śpiączka, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Monitorowanie EKG jest niezbędne ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, a także konieczne jest ścisłe nadzorowanie funkcji oddechowych i hemodynamicznych. W przypadku objawów antycholinergicznych można rozważyć podanie fizostygminy w dawce 1-2 mg, jednak z uwzględnieniem przeciwwskazań takich jak zaburzenia rytmu serca, blok serca czy poszerzenie zespołu QRS.
blokada receptorów alfa, depresja oddechowa, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, gazometria, hemifumaran kwetiapiny, hipoksja, hipotonia, kwetiapina, majaczenie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie receptorów beta, rabdomioliza, sedacja, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Essentiale Max 600 mg
Dotychczas nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania leku Essentiale Max (600 mg fosfolipidów sojowych w kapsułce twardej). Pomimo tego, przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do nasilenia znanych działań niepożądanych, w tym intensyfikacji efektów fosfolipidów (3-sn-fosfatydylocholina) oraz potencjalnych reakcji alergicznych związanych z olejem sojowym. Każda kapsułka zawiera również 20 mg etanolu, którego wpływ kliniczny przy przedawkowaniu jest raczej niewielki, jednak nie można go całkowicie wykluczyć. Objawy przedawkowania stanowią nasilenie standardowo obserwowanych działań niepożądanych i pojawiają się po przekroczeniu zalecanej dawki terapeutycznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Klarmin 500 mg
Przedawkowanie klarytromycyny, substancji czynnej preparatu Klarmin 500 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, zaburzeniami psychicznymi, zachowaniem paranoidalnym, hipokaliemią oraz hipoksemią. W opisywanym przypadku klinicznym pacjent z chorobą afektywną dwubiegunową przyjął dawkę 8 g (16 tabletek Klarmin 500 mg), co doprowadziło do złożonego obrazu klinicznego. W przedawkowaniu należy monitorować stan świadomości, funkcje psychiczne, stężenie potasu w surowicy oraz saturację krwi tętniczej, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca i niewydolności oddechowej.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, choroba afektywna dwubiegunowa, dezorientacja, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, klarytromycyna, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, płukanie żołądka, potas w surowicy, saturacja krwi tętniczej, techniki nerkozastępcze, węgiel aktywowany, zaburzenia myślenia, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zachowanie paranoidalne, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olmita 20 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Olmita, zawierającego olmesartan medoksomil i amlodypinę, prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem i zagrożeniem życia. Mechanizm patofizjologiczny opiera się na nadmiernym rozszerzeniu naczyń obwodowych przez oba składniki: olmesartan jako antagonista receptora angiotensyny II oraz amlodypina jako bloker kanałów wapniowych. Objawy przedawkowania obejmują szybkie wystąpienie niedociśnienia, tachykardię odruchową, zmienną bradykardię oraz opóźniony (24-48 godzin) niekardiogenny obrzęk płuc, który może wymagać intensywnego wspomagania oddechu. Wstrząs jest powikłaniem utrzymującego się niedociśnienia, a agresywne nawadnianie stosowane w resuscytacji może paradoksalnie nasilać obrzęk płuc poprzez przeciążenie płynowe.
antagonista receptora angiotensyny II, białko osocza, bilans płynów, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, glukonian wapnia, hemodializa, intubacja, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, perfuzja, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, przeciążenie płynowe, przepuszczalność naczyń płucnych, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, tlenoterapia bierna, układ przywspółczulny, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, wstrząs, wydolność oddechowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 50 mg
Przedawkowanie topiramatu, zarówno w monoterapii, jak i w politerapii, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, które może prowadzić do szerokiego spektrum objawów neurologicznych, psychicznych, motorycznych, sercowo-naczyniowych oraz gastroenterologicznych. Do najczęstszych symptomów należą drgawki, senność, dyzartria, diplopia, zawroty głowy, letarg, stupor, dezorientacja, pobudzenie, depresja, ataksja, hipotensja oraz ból brzucha. Warto podkreślić, że w historii medycznej odnotowano przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu topiramatu z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Monitorowanie stężenia topiramatu w surowicy, funkcji nerek i wątroby oraz parametrów życiowych jest kluczowe dla oceny stanu pacjenta.
ataksja, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja, diplopia, drgawki, dysmetria, dyzartria, hemodializa, hipotensja, lek przeciwpadaczkowy, letarg, monoterapia, napad padaczkowy, niewydolność nerek, niezborność ruchowa, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, stupor, topiramat, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, vertigo, węgiel aktywowany, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia myślenia, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan + HCT Genoptim 40 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie preparatu Telmisartan + HCT Genoptim, zawierającego telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, często z towarzyszącą tachykardią lub bradykardią, zawrotami głowy, wymiotami oraz ostrą niewydolnością nerek, potwierdzoną wzrostem stężenia kreatyniny powyżej normy. Hydrochlorotiazyd powoduje hipokaliemię (<3,5 mmol/l), hipochloremię (<98 mmol/l) oraz hipowolemię, co może skutkować kurczami mięśni i nasileniem zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Objawy takie jak nudności i senność również są często obserwowane.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, diuretyk tiazydowy, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kreatynina, kurcz mięśniowy, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, równowaga wodno-elektrolitowa, tachykardia, telmisartan, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Sumilar Duo, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie znacznego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem i zagrożeniem życia. Objawy przedawkowania ramiprylu obejmują nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemię) oraz niewydolność nerek, natomiast przedawkowanie amlodypiny charakteryzuje się odruchową tachykardią, długotrwałym niedociśnieniem i ryzykiem wstrząsu. Ze względu na długi okres półtrwania amlodypiny, objawy toksyczności mogą ujawnić się z opóźnieniem, co wymaga hospitalizacji i monitorowania pacjentów przez minimum 24 godziny.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, choroba wątroby, choroby współistniejące, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja tkankowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek wazopresyjny, niedociśnienie ogólne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, płukanie żołądka, ramipryl i amlodypina, ramiprylat, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń obwodowych, stężenie kreatyniny, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Encorton 1 mg
Przedawkowanie prednizonu, substancji czynnej leku Encorton, charakteryzuje się brakiem typowych objawów ostrego zatrucia nawet przy bardzo dużych jednorazowych dawkach, co potwierdza niskie ryzyko ostrego przedawkowania. W praktyce klinicznej większym problemem jest przewlekłe stosowanie prednizonu w nadmiernych dawkach, prowadzące do zespołu Cushinga jatrogennnego. Objawy przewlekłego przedawkowania obejmują zmiany psychiczne (euforia, depresja, psychozy), charakterystyczne zmiany w dystrybucji tkanki tłuszczowej (bawoli kark, twarz księżycowata, otyłość centralna), retencję płynów z obrzękami i nadciśnieniem, hipokaliemię, systematyczny przyrost masy ciała, zmiany skórne (nadmierne owłosienie, trądzik, rozstępy czerwono-fioletowe), osteoporozę, wzrost ryzyka wrzodów trawiennych oraz zaburzenia odporności. Encorton dostępny jest w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg, a prednizon w organizmie przekształca się do aktywnego prednizolonu.
antidotum, dekontaminacja przewodu pokarmowego, hipokaliemia, hormony kory nadnerczy, jatrogenny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie, niewydolność kory nadnerczy, NLPZ, osteoporoza, otyłość centralna, płukanie żołądka, prednizolon, prednizon, psychozy, retencja płynów, rozstępy skórne, twarz księżycowata, wrzód trawienny, zaburzenia odporności, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solifurin 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, ze względu na nasilone działanie cholinolityczne, może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, w tym zmian stanu psychicznego, drgawek, niewydolności oddechowej, tachykardii, zatrzymania moczu oraz rozszerzenia źrenic. Opisano przypadek przyjęcia 280 mg leku w ciągu 5 godzin (56-krotnie większa dawka niż standardowa 5 mg), który wywołał zmiany psychiczne, jednak bez konieczności hospitalizacji, co wskazuje na pewien margines bezpieczeństwa. W postępowaniu terapeutycznym kluczowe jest szybkie wdrożenie leczenia węglem aktywowanym oraz ewentualne płukanie żołądka do 1 godziny od przyjęcia leku, przy jednoczesnym unikaniu prowokowania wymiotów.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, depresja oddechowa, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, monitorowanie EKG, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zmiany stanu psychicznego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amaryl 4 4 mg
Glimepiryd, substancja czynna leku Amaryl, jest doustnym pochodnym sulfonylomocznika stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu ATP-zależnych kanałów potasowych w komórkach beta trzustki, co prowadzi do depolaryzacji błony, napływu jonów wapnia i stymulacji egzocytozy insuliny. Glimepiryd wykazuje również działania pozatrzustkowe, takie jak zwiększenie wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę, zmniejszenie wychwytu insuliny przez wątrobę oraz nasilenie transportu glukozy do mięśni i tkanki tłuszczowej. Minimalna skuteczna dawka u osób zdrowych wynosi około 0,6 mg, a działanie leku utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki. W badaniu klinicznym u dzieci i młodzieży (8-17 lat) z cukrzycą typu 2, glimepiryd w dawce do 8 mg/dobę obniżył HbA1c o -0,95 (se 0,41), jednak nie spełnił kryterium non-inferiority względem metforminy (dawka do 2000 mg/dobę), która obniżyła HbA1c o -1,39 (se 0,40), z różnicą 0,44% na korzyść metforminy (górny limit 95% CI: 1,05, przekraczający margines 0,3%).
6-difosforan, cukrzyca insulinoniezależna, depolaryzacja błony komórkowej, egzocytoza, fosfolipaza C, fruktozo-2, glikogeneza, glukagon, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, kanał potasowy ATP-zależny, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, lipogeneza, metformina, oktreotyd, płukanie żołądka, pochodna sulfonylomocznika, roztwór glukozy, siarczan sodu, tkanka obwodowa, tkanka tłuszczowa, trzustka, węgiel aktywny, wysiłek fizyczny - Leksykon substancji czynnych
Etoksybenzamid – Przedawkowanie
Etoksybenzamid, stosowany w preparacie Koferina w dawce 100 mg wraz z kwasem acetylosalicylowym (300 mg) i kofeiną (50 mg), może powodować poważne objawy przedawkowania pojawiające się około 2 godzin po spożyciu. Dominują symptomy toksycznego działania kwasu acetylosalicylowego, takie jak przyspieszenie oddechu, nudności, wymioty, bóle brzucha, bóle i zawroty głowy, szumy uszne, głuchota oraz zmniejszenie stężenia protrombiny. W ciężkich przypadkach obserwuje się hiperwentylację, gorączkę, zaburzenia świadomości, wstrząs sercowo-naczyniowy, niewydolność oddechową, ciężką hipoglikemię, krwiomocz, drgawki i śpiączkę. Kofeina dodatkowo nasila pobudzenie OUN, co może prowadzić do drgawek wymagających specyficznego leczenia.
ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, diureza alkaliczna, drgawki, etoksybenzamid, głuchota, gorączka, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, kofeina, krwiomocz, kwas acetylosalicylowy, nadmierna potliwość, niewydolność oddechowa, nudności, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, protrombina, przedawkowanie leku, śpiączka, szum w uszach, węgiel aktywny, wstrząs sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenie świadomości, zatrucie ciężkie, zawrót głowy