Przedawkowanie leku Efectin ER (wenlafaksyna)

Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Lek Efectin ER, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawiera chlorowodorek wenlafaksyny jako substancję czynną, który przy przyjęciu w nadmiernych ilościach może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów, włącznie ze skutkiem śmiertelnym¹.

Kliniczna manifestacja przedawkowania

Na podstawie danych z monitorowania bezpieczeństwa po wprowadzeniu produktu do obrotu, zidentyfikowano charakterystyczny obraz kliniczny przedawkowania wenlafaksyny. Szczególnie niebezpieczne sytuacje odnotowano w przypadkach jednoczesnego spożycia alkoholu i/lub innych leków². U osób dorosłych objawy ciężkiego zatrucia mogą wystąpić już po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny³.

Ryzyko śmiertelności w przypadku przedawkowania

Dane z badań retrospektywnych wskazują, że przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jednak niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych⁴. Warto zaznaczyć, że badania epidemiologiczne wykazały, iż pacjenci leczeni wenlafaksyną charakteryzują się wyższym obciążeniem czynnikami ryzyka samobójstwa w porównaniu do pacjentów otrzymujących SSRI⁵. Nie zostało jednoznacznie ustalone, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu można przypisać toksyczności samej wenlafaksyny, a w jakim innym czynnikom charakteryzującym populację pacjentów leczonych tym lekiem⁶.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji ciężkiego zatrucia wenlafaksyną konieczne jest wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego i starannego monitorowania funkcji życiowych pacjenta⁷. W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Efectin ER zaleca się niezwłoczny kontakt z właściwym regionalnym ośrodkiem toksykologii lub specjalistą w zakresie leczenia zatruć⁸.

Zalecane metody leczenia

W postępowaniu z pacjentem po przedawkowaniu wenlafaksyny należy zastosować następujące działania⁹:

• Leczenie wspomagające i objawowe – podstawa postępowania z pacjentem zatrutym wenlafaksyną¹⁰
• Monitorowanie parametrów życiowych – szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie rytmu serca i innych istotnych funkcji fizjologicznych¹¹
• Płukanie żołądka – może być wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu leku lub u pacjentów prezentujących objawy kliniczne zatrucia¹². Należy pamiętać, że wywołanie wymiotów nie jest zalecane, jeśli istnieje ryzyko zachłyśnięcia¹³
• Podanie węgla aktywowanego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej z przewodu pokarmowego¹⁴

Nieskuteczne metody leczenia

W przypadku zatrucia wenlafaksyną następujące metody prawdopodobnie nie będą skuteczne¹⁵:

• Wymuszona diureza – zwiększenie objętości wydalanego moczu nie prowadzi do istotnego zwiększenia eliminacji wenlafaksyny
• Dializa – wenlafaksyna i jej aktywny metabolit nie są efektywnie usuwane tą metodą
• Hemoperfuzja – technika oczyszczania krwi nie wykazuje wysokiej skuteczności w usuwaniu wenlafaksyny
• Transfuzja wymienna – wymiana osocza lub krwi pacjenta nie jest zalecana z powodu braku dowodów na skuteczność

Warto podkreślić, że dla wenlafaksyny nie jest znane swoiste antidotum¹⁶, co dodatkowo podkreśla wagę szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia objawowego i wspomagającego w przypadku przedawkowania tego leku.