deksketoprofen
Deksketoprofen to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu propionowego. Jest to prawoskrętny enancjomer ketoprofenu, wykazujący silniejsze działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe przy potencjalnie mniejszej liczbie działań niepożądanych w porównaniu do ketoprofenu racemicznego.
Mechanizm działania deksketoprofenu polega na hamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), głównie COX-1 i COX-2, co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego, bólu i gorączki. Lek charakteryzuje się szybkim początkiem działania (około 30 minut) i stosunkowo krótkim okresem półtrwania (1,65 godziny).
Wskazania do stosowania deksketoprofenu obejmują leczenie objawowe ostrego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólu mięśniowo-szkieletowego, bólu pourazowego, bólu pooperacyjnego, bolesnego miesiączkowania oraz bólu zębów. Lek dostępny jest w formie tabletek, tabletek powlekanych, roztworu do wstrzykiwań oraz granulatu do sporządzania roztworu doustnego.
Najczęstsze działania niepożądane deksketoprofenu obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę oraz rzadziej owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Jak wszystkie NLPZ, deksketoprofen może zwiększać ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dekenor 50 mg/2 ml
Lek Dekenor w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych bólów, z zalecanym okresem stosowania do 2 dób, po którym należy przejść na doustne leki przeciwbólowe. Standardowa dawka u dorosłych wynosi 50 mg co 8-12 godzin, z możliwością skrócenia odstępu do 6 godzin, nie przekraczając dawki dobowej 150 mg. W przypadku bólu pooperacyjnego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, Dekenor może być stosowany łącznie z opioidami. U osób starszych zwykle nie wymaga się modyfikacji dawkowania, jednak przy łagodnych zaburzeniach czynności nerek lub wątroby dawkę dobowa należy zmniejszyć do 50 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh 10-15) oraz umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min). Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych.
ból pooperacyjny, bolus dożylny, charakterystyka produktu leczniczego, deksketoprofen, działanie niepożądane, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek przeciwbólowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ostry objaw bólowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, skala Child-Pugh, warunki aseptyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketesse SL 25 mg
Deksketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży i laktacji. Produkt Ketesse SL zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli z trometamolem i jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, w tym przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego oraz nadciśnienie płucne, a także zaburzenia czynności nerek prowadzące do małowodzia. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie leku jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na zwiększone ryzyko poronień i wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%). Po 20. tygodniu ciąży zaleca się przedporodową obserwację w celu wykrycia małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia natychmiastowe odstawienie leku.
deksketoprofen, diagnostyka niepłodności, efekt antyagregacyjny, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obserwacja przedporodowa, organogeneza, poronienie, synteza prostaglandyn, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Deksleketoprofen, substancja czynna w preparacie Dexak (25 mg, roztwór doustny), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej na myszach i małpach ustalono poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, pojawiały się jedynie przy ekspozycji 14-18 razy przekraczającej dawki stosowane u ludzi, co potwierdza względne bezpieczeństwo stosowania deksketoprofenu zgodnie z zaleceniami.
deksketoprofen, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, immunofarmakologia, krew w kale, margines bezpieczeństwa, nadżerki błony śluzowej dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NOAEL, potencjał kancerogenny, przeżycie zarodka, rozwój płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, trzeci trymestr ciąży, układ immunologiczny, wpływ na rozród - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dextin 0,025 g/sasz.
Lek DEXTIN 25 mg (roztwór doustny w saszetce) zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli z trometamolem. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) jest wyższe w porównaniu do formy tabletki, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, biegunkę oraz niestrawność. U pacjentów w podeszłym wieku istnieje podwyższone ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja czy krwawienie, które mogą prowadzić do zgonu. Rzadziej występują reakcje hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, senność), a także działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze oraz zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowych tętnic przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, duszność, dysfagia, hipoplazja szpiku kostnego, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kołatanie serca, małopłytkowość, miąższowe uszkodzenie wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nieostre widzenie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, roztwór doustny, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexak 25 mg
Deksleketoprofen w postaci roztworu doustnego charakteryzuje się wyższym Cmax w osoczu w porównaniu do formy tabletki, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i niestrawność (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wzdęcia, a także poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa żołądka, krwotok lub perforacja (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano zapalenie trzustki. W zakresie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego mogą pojawić się bóle głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze oraz bardzo rzadko tachykardia i hipotonia. Długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka zdarzeń zakrzepowych tętnic, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, hipoplazja szpiku, hipotonia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kołatanie serca, krwawe wymioty, miąższowe uszkodzenie wątroby, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Auxilen 50 mg/2 ml
Auxilen, zawierający trometamol deksketoprofenu w dawce 50 mg/2 ml, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych objawów bólowych u dorosłych. Standardowa dawka wynosi 50 mg co 8-12 godzin, z możliwością skrócenia odstępu do 6 godzin, przy maksymalnej dawce dobowej 150 mg i czasie terapii nieprzekraczającym 2 dób. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60-89 ml/min) oraz wątroby (Child-Pugh 5-9) dawkę należy ograniczyć do 50 mg na dobę, z koniecznością monitorowania funkcji wątroby. Leku nie stosuje się u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens ≤ 59 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh 10-15). Preparat nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ból pooperacyjny, bolus dożylny, ciężkie zaburzenia nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, deksketoprofen, działania niepożądane, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, leki opioidowe, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, skala Child-Pugh, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Deksketoprofen – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dekskeoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego, wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Stosowanie deksketoprofenu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z alergiami, chorobami przewodu pokarmowego (np. choroba wrzodowa, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób w podeszłym wieku. Lek należy podawać w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. U pacjentów z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych wskazane jest stosowanie leków ochronnych, np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu.
agregacja płytek krwi, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, deksketoprofen, działanie przeciwzapalne przeciwbólowe przeciwgorączkowe, hamowanie syntezy prostaglandyn, heparyna drobnocząsteczkowa, hipowolemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas propionowy, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ospa wietrzna, ostra niewydolność nerek, porfiria przerywana, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Wskazania do stosowania
Tramadol chlorowodorek jest opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego, działającym poprzez mechanizmy opioidowe oraz modulację układu noradrenergicznego i serotoninergicznego. Preparaty zawierające tramadol występują w różnych formach farmaceutycznych, w tym o natychmiastowym i przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na dostosowanie terapii do charakteru bólu – ostrego lub przewlekłego. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (np. Tramal Retard, Adamon SR) są szczególnie wskazane w leczeniu bólu przewlekłego, zapewniając stabilne stężenie leku we krwi i mniejszą częstotliwość dawkowania. Tramadol jest również dostępny w preparatach złożonych, najczęściej z paracetamolem (np. Doreta, Poltram Combo) lub deksketoprofenem (Skudexa), co umożliwia synergistyczne działanie i stosowanie mniejszych dawek substancji czynnych. Preparaty złożone z tramadol/paracetamol są wskazane u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, w przypadku bólu, który nie ustępuje po lekach o działaniu obwodowym.
ból neuropatyczny, ból nowotworowy, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły, choroba układu ruchu, choroba wrzodowa, deksketoprofen, drabina analgetyczna WHO, działanie synergistyczne, efekt analgetyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, opioidowy lek przeciwbólowy, przedłużone uwalnianie, skala numeryczna, skala wizualno-analogowa, tramadol chlorowodorek, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexak
Deksleketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, w podeszłym wieku, z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, chorobą Leśniowskiego-Crohna oraz u pacjentów stosujących jednocześnie małe dawki kwasu acetylosalicylowego lub inne leki zwiększające ryzyko zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Istotne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia czy perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Zaleca się monitorowanie pacjentów z wywiadem chorób przewodu pokarmowego oraz rozważenie stosowania leków ochronnych, np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać terapię deksketoprofenem.
agregacja płytek, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, deksketoprofen, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ospa wietrzna, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexketoprofen Ketoflix 25 mg
Dexketoprofen Ketoflix w dawce 25 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze. Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak napady astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazania obejmują także aktywne lub przebyte krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową, choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), ciężką niewydolność serca, umiarkowaną i ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <59 ml/min), ciężkie zaburzenia czynności wątroby (10-15 pkt w skali Child-Pugh), skazy krwotoczne oraz ciężkie odwodnienie. Lek jest również przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie laktacji.
astma, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, glikokortykosteroid, inhibitor COX-2, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktacja, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, polip nosa, przewlekła niestrawność, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexketoprofen Ketoflix 25 mg
Deks ketoprofen w postaci tabletek powlekanych Dexketoprofen Ketoflix (25 mg substancji czynnej) powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami dawkowania dostosowanymi do wieku, stanu klinicznego oraz funkcji narządów pacjenta. U dorosłych zaleca się dawkę 12,5 mg co 4-6 godzin lub 25 mg co 8 godzin, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 75 mg. U osób w podeszłym wieku początkowa dawka dobowa powinna być ograniczona do 50 mg, z możliwością zwiększenia po ocenie tolerancji. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka dobowa powinna być zredukowana do 50 mg, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
dawka dobowa, deksketoprofen, Dexketoprofen Ketoflix, dzieci i młodzież, farmakoterapia bólu, funkcja nerek, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostry stan bólowy, pacjent w podeszłym wieku, tabletka powlekana, terapia przeciwbólowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metafen Dexketoprofen 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące deksketoprofenu w dawce 25 mg, stosowanego w preparacie Metafen Dexketoprofen, wskazują na typowy dla NLPZ profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz nerek. Przewlekła toksyczność oceniona na modelach zwierzęcych (myszy, małpy) ustaliła poziom NOAEL na 3 mg/kg/dobę, powyżej którego obserwowano charakterystyczne dla NLPZ zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, takie jak nadżerki i owrzodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, wykazujące zależność dawka-odpowiedź. Kompleksowa ocena genotoksyczności nie wykazała mutagennego ani klastogennego działania, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, deksketoprofen, działanie immunosupresyjne, funkcja nerek, genotoksyczność, mechanizm odpornościowy, mutacja genowa, nadżerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenie dwunastnicy, płodność, synteza prostaglandyn, tabletka powlekana, teratogenność, test mikrojądrowy, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ketesse SL 25 mg
Ketesse SL 25 mg w formie granulatu do sporządzania roztworu doustnego zawiera deksketoprofen w postaci soli z trometamolem, charakteryzujący się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym w 15-20 minut po podaniu. Biodostępność (AUC) granulatu jest porównywalna do tabletek 25 mg, jednak Cmax jest o około 30% wyższe, co wskazuje na szybsze wchłanianie. Obecność pokarmu nie wpływa na całkowitą biodostępność, ale zmniejsza Cmax i wydłuża Tmax, spowalniając wchłanianie. Farmakokinetyka wykazuje okres półtrwania w fazie dystrybucji około 0,35 godziny oraz w fazie eliminacji około 1,65 godziny, przy wysokim (99%) wiązaniu z białkami osocza i niewielkiej objętości dystrybucji (<0,25 l/kg), co sugeruje ograniczoną dystrybucję do przestrzeni wewnątrznaczyniowej i płynu pozakomórkowego.
białka osocza, biodostępność leku, biotransformacja leku, dawki wielokrotne, deksketoprofen, dystrybucja leku, enancjomer, granulat do roztworu doustnego, kwas glukuronowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, powinowactwo do białek, równoważność biologiczna, stężenie leku w osoczu, wchłanianie leku, wydalanie przez nerki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketesse 25 mg
Deksktetoprofen w postaci roztworu doustnego Ketesse (25 mg) wykazuje wyższe maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu niż tabletki, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i niestrawność. U osób starszych istnieje podwyższone ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, perforacja oraz krwawienia, które mogą mieć charakter śmiertelny. Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1 000) obejmują m.in. miąższowe uszkodzenie wątroby, ostra niewydolność nerek, zapalenie nerek oraz zespół nerczycowy. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, hipoplazja szpiku, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z żołądka, małopłytkowość, miąższowe uszkodzenie wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja, plamica, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stolec smolisty, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, wymioty krwawe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dextin 0,025 g/sasz.
Przedawkowanie deksketoprofenu, substancji czynnej leku Dextin 25 mg w roztworze doustnym, może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, jadłowstręt, ból brzucha) oraz neurologicznych (senność, zawroty głowy, dezorientacja, bóle głowy). Objawy te zależą od dawki, czasu od zażycia oraz indywidualnych cech pacjenta. Wymioty mogą być nawracające i zawierać treść żółciową, a ból brzucha może mieć charakter rozlany lub zlokalizowany w nadbrzuszu. Neurologiczne symptomy obejmują spektrum od lekkiej ospałości do głębokiego otępienia oraz zaburzenia świadomości i orientacji.
ból brzucha, ból głowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, deksketoprofen, dezorientacja, dializa, eliminacja pozaustrojowa, jadłowstręt, manifestacja kliniczna, monitorowanie parametrów życiowych, nadbrzusze, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, równowaga elektrolitowa, roztwór doustny, senność, substancja pomocnicza, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Deksketoprofen – Przeciwwskazania stosowania
Deksketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest wskazany w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne NLPZ, a także u osób z historią reakcji alergicznych takich jak napad astmy, skurcz oskrzeli, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z reakcjami fotoalergicznymi lub fototoksycznymi po ketoprofenu lub fibratach, a także osoby z aktywną chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz przewlekłą niestrawnością. Deksketoprofen nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, aktywnym krwawieniem, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 10-15), ciężką niewydolnością serca oraz u osób ciężko odwodnionych.
Stosowanie deksketoprofenu jest również przeciwwskazane u kobiet w trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla u płodu oraz przenikanie leku do mleka matki. Preparaty zawierające etanol jako substancję pomocniczą nie mogą być podawane drogą centralną (dokanałową lub nadtwardówkową). W przypadku preparatów złożonych, takich jak Skudexa (deksketoprofen + tramadol), należy uwzględnić przeciwwskazania dotyczące obu substancji czynnych, w tym nadwrażliwość na tramadol, ostre zatrucia, stosowanie inhibitorów MAO, padaczkę oraz ciężką depresję oddechową. W każdej sytuacji klinicznej, gdy występują wymienione przeciwwskazania, zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego lub przeciwzapalnego o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa.
agregacja płytek krwi, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, depresja oddechowa, działanie nefrotoksyczne, inhibitor MAO, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, padaczka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła niestrawność, przewód tętniczy Botalla, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, skala Child-Pugh, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tramadol, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexak SL
Dexketoprofen w postaci leku Dexak SL wymaga ostrożności szczególnie u pacjentów z wywiadem alergicznym oraz chorobami przewodu pokarmowego, w tym wrzodową chorobą żołądka i/lub dwunastnicy, zwłaszcza jeśli była powikłana krwotokiem lub perforacją. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, oraz stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. W trakcie terapii mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, dlatego w przypadku ich wystąpienia lek należy natychmiast odstawić.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, perforacja, warfaryna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Interakcje leku – Dextin 25 mg
Dekskeoprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ, w tym dużymi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, oraz metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, krwawienia oraz toksyczność hematologiczna. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna, w tym monitorowanie parametrów krwi, funkcji nerek oraz stężenia litu.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, białko osocza, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, cyklosporyna, deksketoprofen, działanie hipoglikemizujące, działanie sedatywne, funkcja płytek krwi, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor ACE, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, takrolimus, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Auxilen 50 mg/2 ml
Auxilen, zawierający 50 mg trometamolu deksketoprofenu w 2 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest wskazany do objawowego leczenia ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, szczególnie gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane. Wskazania obejmują ból pooperacyjny, kolkę nerkową oraz ostry ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Preparat jest szczególnie użyteczny w sytuacjach wymagających szybkiego działania przeciwbólowego, np. u pacjentów hospitalizowanych lub z zaburzeniami połykania, wymiotami czy po zabiegach chirurgicznych. Każda ampułka zawiera również 200 mg etanolu (96%) oraz 8,0 mg sodu chlorku, co należy uwzględnić przy doborze terapii u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych substancji pomocniczych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 50 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące deksketoprofenu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego. Badania in vitro i in vivo nie wykazały genotoksyczności ani negatywnego wpływu na układ immunologiczny. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach toksyczności przewlekłej na myszach i małpach ustalono poziom NOAEL odpowiadający dawkom dwukrotnie wyższym niż maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Działania niepożądane, takie jak obecność krwi w kale, spowolnienie przyrostu masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, obserwowano jedynie przy dawkach 14-18-krotnie przekraczających dawki kliniczne, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa terapeutycznego deksketoprofenu.
aberracja chromosomowa, deksketoprofen, działanie niepożądane, embriogeneza, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, immunofarmakologia, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, mutacja genowa, nadżerka błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, przeżywalność zarodka, synteza prostaglandyn, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, trzeci trymestr ciąży, układ odpornościowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dekenor 50 mg/2 ml
Preparat Dekenor (deksketoprofen 50 mg/2 mL w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji) może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne pacjenta, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz senność. Objawy te mogą prowadzić do wydłużenia czasu reakcji i ograniczenia zdolności do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ze względu na postać farmaceutyczną leku, efekt działania jest szybki i intensywny, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta, zwłaszcza po pierwszych dawkach. Preparat zawiera także 200 mg etanolu (96%) oraz 3,9 mg sodu w 2 mL roztworu, co może dodatkowo wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne oraz wymaga uwzględnienia w ocenie bezpieczeństwa terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 25 mg
Deksktoprofen, substancja czynna leku Dexak, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum przeciwwskazań, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także reakcje alergiczne takie jak napad astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z czynna chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością serca, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (10-15 punktów w skali Child-Pugh). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet w III trymestrze ciąży, w okresie laktacji oraz u pacjentów ciężko odwodnionych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, fibrat, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, okres laktacji, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skala Childa-Pugha, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketesse 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak poronienia, zaburzenia budowy serca i wytrzewienie u płodu. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na rozwój zarodka i przebieg ciąży. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost ryzyka wad sercowo-naczyniowych z mniej niż 1% do około 1,5% przy ekspozycji na NLPZ we wczesnej ciąży, ze wzrostem ryzyka zależnym od dawki i czasu terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodka oraz występowanie wad rozwojowych przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.
badanie farmakoepidemiologiczne, deksketoprofen, drugi trymestr ciąży, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, śmiertelność zarodka, synteza prostaglandyn, terapia przeciwbólowa, trzeci trymestr ciąży, wytrzewienie, zaburzenie budowy serca, zaburzenie budowy układu sercowo-naczyniowego, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen Dexketoprofen 25 mg
Deksleketoprofen w dawce 25 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo rzadkich (<1/10 000) do często (≥1/100 do <1/10). Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka i niestrawność. Niezbyt często występują zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz wzdęcia. Rzadko notuje się poważniejsze powikłania, w tym chorobę wrzodową żołądka, krwotok, perforację, a także zapalenie trzustki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko perforacji i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. W obrębie układu nerwowego niezbyt często pojawiają się ból głowy, zawroty głowy i senność, a rzadziej parestezje i omdlenia. W pojedynczych przypadkach odnotowano jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, szczególnie u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, hipoplazja szpiku, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, perforacja, plamica, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia gruczołu krokowego, zaburzenia miesiączkowania, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketesse SL 25 mg
Ketesse SL 25 mg, zawierający 25 mg deksketoprofenu (w postaci soli z trometamolem), jest wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego ostrego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Preparat znajduje zastosowanie w ostrych bólach układu mięśniowo-szkieletowego, takich jak urazy, przeciążenia mięśniowe, ostre zespoły bólowe kręgosłupa oraz stany zapalne tkanek miękkich. Ponadto, lek jest skuteczny w leczeniu bolesnego miesiączkowania (pierwotnego i wtórnego) poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za bolesne skurcze macicy, a także w bólach stomatologicznych, w tym po zabiegach oraz w stanach zapalnych tkanek okołozębowych i zapaleniu miazgi zębowej. Postać granulatu do sporządzania roztworu doustnego umożliwia szybsze wchłanianie i szybsze działanie przeciwbólowe w porównaniu do form stałych.
ból o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, ból pochodzenia stomatologicznego, ból układu mięśniowo-szkieletowego, ból zęba, bolesne miesiączkowanie, deksketoprofen, dolegliwości bólowe układu ruchu, krótkotrwałe stosowanie, leczenie objawowe, leczenie przeciwbólowe, ostry ból, prostaglandyny, przeciążenie mięśniowe, przewlekły zespół bólowy, skurcze macicy, uraz, zapalenie miazgi zębowej, zapalenie tkanek miękkich, zapalenie tkanek okołozębowych, zespół bólowy kręgosłupa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Deksketoprofen, substancja czynna leku Dexak, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych (myszy, małpy) ustaliły poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane u ludzi, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, obserwowano jedynie przy ekspozycji 14-18-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne, co potwierdza ograniczone ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu.
badania kancerogenności, deksketoprofen, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, górny odcinek przewodu pokarmowego, immunofarmakologia, krew w kale, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, nadżerki błony śluzowej dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, przeżycie zarodka-płodu, substancja czynna, toksyczność przewlekła, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexketoprofen Adamed 50 mg
Dexketoprofen Adamed w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/2 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ oraz składniki pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji alergicznych takich jak napad astmy oskrzelowej, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z reakcjami fotoalergicznymi lub fototoksycznymi po ketoprofenie lub fibratach. Lek nie powinien być stosowany u osób z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak czynna choroba wrzodowa, krwawienia, perforacje, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz przewlekła niestrawność.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, czynne krwawienie, deksketoprofen, fibrat, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktacja, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pirosiarczyn sodu, podanie dokanałowe, podanie nadtwardówkowe, pokrzywka, polip nosa, przewlekła niestrawność, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skala Child-Pugh, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia