Właściwości farmakokinetyczne deksketoprofenu

Ketesse SL 25 mg granulat do sporządzania roztworu doustnego zawiera deksketoprofen w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego leku, obejmującą proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.¹

Wchłanianie deksketoprofenu

Po podaniu doustnym trometamol deksketoprofenu charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, bo już po 15-20 minutach od momentu podania granulatu do sporządzania roztworu doustnego.²

Porównanie biodostępności różnych postaci leku wykazało, że standardowy deksketoprofen w postaci tabletek oraz granulat do sporządzania roztworu doustnego w dawce 25 mg są biologicznie równoważne pod względem zakresu biodostępności (AUC). Należy jednak zaznaczyć, że maksymalne stężenie (Cmax) po podaniu granulatu jest około 30% wyższe niż po podaniu tabletek o tej samej dawce, co wskazuje na szybsze wchłanianie postaci granulatu.³

Na proces wchłaniania deksketoprofenu istotny wpływ ma obecność pokarmu. Chociaż całkowita biodostępność wyrażona jako AUC nie ulega zmianie podczas podawania leku z pokarmem, to jednak obserwuje się zmniejszenie maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) oraz wydłużenie czasu potrzebnego do jego osiągnięcia (Tmax). Oznacza to, że pokarm spowalnia wchłanianie deksketoprofenu, ale nie wpływa na całkowitą ilość wchłoniętej substancji aktywnej.⁴

Dystrybucja deksketoprofenu w organizmie

Deksketoprofen charakteryzuje się szczególnymi parametrami farmakokinetycznymi w fazie dystrybucji. Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 0,35 godziny, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji jest dłuższy i wynosi około 1,65 godziny.⁵

Ważną właściwością farmakokinetyczną deksketoprofenu jest jego wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący aż 99%. Ta cecha wpływa na objętość dystrybucji leku, która jest stosunkowo mała i wynosi mniej niż 0,25 l/kg. Oznacza to, że dystrybucja deksketoprofenu w organizmie jest ograniczona głównie do przestrzeni wewnątrznaczyniowej i płynu pozakomórkowego, co ma związek z dużym powinowactwem leku do białek osocza.⁶

Metabolizm i eliminacja deksketoprofenu

Główną drogą eliminacji deksketoprofenu jest proces sprzęgania z kwasem glukuronowym, prowadzący do powstania glukuronidów, które następnie są wydalane przez nerki. Ten mechanizm biotransformacji jest typowy dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zapewnia efektywną eliminację substancji aktywnej z organizmu.⁷

Istotną cechą farmakokinetyczną deksketoprofenu jest stereoswoistość jego eliminacji. Po podaniu trometamolu deksketoprofenu w moczu występuje wyłącznie S-(+) enancjomer, co potwierdza, że u ludzi nie zachodzi metaboliczna konwersja leku do R-(-) enancjomeru. Jest to ważna informacja, ponieważ to właśnie S-(+) enancjomer ketoprofenu (deksketoprofen) wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.⁸

Badania farmakokinetyczne po podaniu dawek wielokrotnych wykazały, że pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) po ostatnim podaniu nie różni się istotnie od wartości uzyskanych po pojedynczej dawce. Oznacza to, że deksketoprofen nie wykazuje tendencji do kumulacji w organizmie nawet podczas terapii długoterminowej, co jest korzystną cechą z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.⁹

Biodostępność różnych postaci leku

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych

• Okres półtrwania w fazie dystrybucji: około 0,35 godziny¹⁰
• Okres półtrwania w fazie eliminacji: około 1,65 godziny¹¹
• Wiązanie z białkami osocza: 99%¹²
• Objętość dystrybucji: mniej niż 0,25 l/kg¹³
• Kumulacja po dawkach wielokrotnych: nie obserwuje się¹⁴
• Główna droga eliminacji: sprzęganie z glukuronidami i wydalanie przez nerki¹⁵
• Stereoswoistość eliminacji: brak konwersji do R-(-) enancjomeru¹⁶