antygen krztuśca
Antygen krztuśca to białko występujące na powierzchni bakterii Bordetella pertussis, która jest czynnikiem etiologicznym krztuśca (koklusz). Główne antygeny obejmują toksynę krztuścową (PT), hemaglutyniny włókienkowe (FHA), pertaktynę (PRN) oraz fimbrie (FIM). Są one kluczowe dla wirulencji bakterii oraz stanowią podstawę diagnostyki i profilaktyki tej choroby.
Toksyna krztuścowa (PT) jest najważniejszym antygenem odpowiedzialnym za objawy systemowe krztuśca. Wykazuje działanie cytotoksyczne, powoduje limfocytozę oraz zwiększa wrażliwość na histaminę. Hemaglutynina włókienkowa (FHA) umożliwia przyleganie bakterii do komórek nabłonka dróg oddechowych, co stanowi kluczowy etap patogenezy zakażenia.
Antygeny krztuśca są wykorzystywane w nowoczesnych szczepionkach acelularnych (bezkomórkowych) przeciwko krztuścowi, które zastąpiły dawne szczepionki pełnokomórkowe. Szczepionki te zawierają oczyszczone antygeny bakteryjne, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych przy zachowaniu skuteczności immunizacji. Wykrywanie przeciwciał przeciwko antygenom krztuśca stanowi również podstawę diagnostyki serologicznej tej choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Dawkowanie i sposób podawania
Fimbrie typu 2 i 3 stanowią istotny składnik antygenowy szczepionki ADACEL, dostarczając 5 μg tych antygenów w standardowej dawce 0,5 ml, co w połączeniu z innymi antygenami krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 μg, hemaglutynina włókienkowa 5 μg, pertaktyna 3 μg) zapewnia skuteczną odpowiedź immunologiczną. Szczepionka jest podawana domięśniowo, preferencyjnie w mięsień naramienny, z wykluczeniem podawania w okolicę pośladkową ze względu na obniżoną immunogenność. Schemat dawkowania obejmuje jednorazowe podanie dawki przypominającej co 5-10 lat, a w przypadku niepełnego szczepienia podstawowego zaleca się uzupełnienie dawkami szczepionki dT bez fimbrii. ADACEL może być także stosowany w profilaktyce poekspozycyjnej przy zranieniach oraz u kobiet ciężarnych w II i III trymestrze w celu biernej ochrony noworodków.
antygen krztuśca, błonica i tężec, dawka przypominająca, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność, immunoglobulina przeciwtężcowa, krztusiec, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, profilaktyka poekspozycyjna, szczepienie przypominające, toksoid krztuścowy, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Wskazania do stosowania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej w dawce 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co zapewnia bezpieczeństwo preparatu. Boostrix Polio jest szczepionką skojarzoną, zawierającą również inaktywowane poliowirusy typu 1 (40 j. antygenu D) i 2 (8 j. antygenu D), toksoid błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg). Preparat zawiera adiuwanty wodorotlenek glinu (0,3 mg Al3+) i fosforan glinu (0,2 mg Al3+), które zwiększają immunogenność. Szczepionka jest wskazana do stosowania jako dawka przypominająca u osób powyżej 3 roku życia, w celu wzmocnienia odporności nabytej podczas szczepień podstawowych przeciw poliomyelitis, zgodnie z krajowymi wytycznymi.
adiuwant, antygen krztuśca, bierna ochrona noworodka, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywacja wirusa, neomycyna, ochrona immunologiczna, odporność nabyta, pertaktyna, polimyksyna, poliowirus typ 3, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie przypominające, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Przeciwwskazania stosowania
Fimbrie typu 2 i 3, obecne w szczepionce Adacel Polio w dawce 5 µg na 0,5 ml, stanowią istotny antygen krztuśca w szczepionkach złożonych. Przeciwwskazania do ich stosowania obejmują nadwrażliwość na antygeny krztuśca, w tym fimbrie, oraz na substancje pomocnicze takie jak fosforan glinu, toksoidy błoniczy i tężcowy, inaktywowane wirusy polio, a także pozostałości procesu produkcyjnego (formaldehyd, glutaraldehyd, antybiotyki: streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B, albumina surowicy bydlęcej). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest wystąpienie encefalopatii o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po poprzednim podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca. W takich przypadkach należy odstąpić od podania preparatu i rozważyć alternatywne metody immunizacji.
albumina surowicy bydlęcej, antybiotyk, antygen krztuśca, drgawki, encefalopatia o nieznanej etiologii, encefalopatia poszczepienia, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, infekcja górnych dróg oddechowych, komponent krztuścowy, nadwrażliwość na szczepionkę, ostra choroba z gorączką, pertaktyna, powikłanie poszczepienne, reakcja alergiczna, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, szczepionka przeciw krztuścowi, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka ADACEL POLIO, zawierająca toksoidy błonicy (≥2 j.m./2 Lf), tężca (≥20 j.m./5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typu 2 i 3 po 5 µg) oraz inaktywowany wirus polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek), jest rekomendowana do stosowania u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Liczne badania kliniczne i obserwacyjne (łącznie ponad 125 000 kobiet ciężarnych) nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Badania na zwierzętach potwierdzają brak szkodliwego działania na rozwój zarodka, poród i wczesny rozwój potomstwa. Szczepienie w ciąży nie tylko chroni matkę, ale również zapewnia ochronę noworodka przed krztuścem w pierwszych miesiącach życia, zanim dziecko otrzyma własne szczepienia.
Adacel Polio, adjuwant, antygen krztuśca, błonica, fimbrie, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowana szczepionka, inaktywowany wirus polio, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, poliomyelitis, prospektywne badanie obserwacyjne, randomizowane kontrolowane badanie kliniczne, retrospektywne badanie obserwacyjne, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Adacel, zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny krztuśca w formie bezkomórkowej (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 po 5 µg), jest przeciwwskazana u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na składniki szczepionki, w tym substancje pomocnicze oraz śladowe pozostałości procesu produkcji, takie jak formaldehyd i glutaraldehyd. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie encefalopatii o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po wcześniejszym podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca. W przypadku ostrej ciężkiej choroby z gorączką szczepienie należy odroczyć, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania do podania preparatu.
ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, błonica, encefalopatia o nieznanej etiologii, fimbrie, formaldehyd, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, łagodna infekcja, nadwrażliwość, niepożądany odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, ostra choroba z gorączką, pertaktyna, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, szczepionka Adacel, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3, może być bezpiecznie stosowana u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793) nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest jednak prospektywnych danych dotyczących pierwszego trymestru, choć monitorowanie bezpieczeństwa nie wskazuje na działania niepożądane. Szczepionka, jako preparat inaktywowany, nie powinna wywoływać szkodliwych efektów teratogennych, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych. Szczepienie w ciąży ma na celu zapewnienie biernej ochrony noworodków przed krztuścem w pierwszych miesiącach życia, kiedy ryzyko ciężkiego przebiegu choroby jest największe, a aktywna immunizacja jeszcze nie jest skuteczna.
adiuwant, antygen krztuśca, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, bierna ochrona, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany antygen, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, rozwój embrionalny, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, trymestr ciąży, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz adsorbowane antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), jest przeznaczona do stosowania jako dawka przypominająca u osób powyżej 4 roku życia, które ukończyły podstawowy cykl szczepień przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi. Preparat, adsorbowany na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), zwiększa immunogenność poprzez przedłużoną ekspozycję antygenów. Szczepionka jest podawana domięśniowo w dawce 0,5 ml i nie jest wskazana dla dzieci poniżej 4 lat, które wymagają szczepionek o pełnej zawartości antygenów. Zastosowanie Boostrix jest szczególnie istotne w profilaktyce wtórnej, w tym u pacjentów wymagających przypomnienia zgodnie z krajowymi kalendarzami szczepień oraz w sytuacjach zwiększonego ryzyka zakażenia, np. po zranieniu z ryzykiem tężca.
antygen Bordetella pertussis, antygen krztuśca, aseptyka, błonica, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność szczepionki, kalendarz szczepień ochronnych, łożysko, ochrona bierna, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, przeciwciało, strategia kokonowa, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana (DTP) jest kluczowa w profilaktyce chorób zakaźnych, jednak jej podanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki szczepionki, ostrych stanów chorobowych z gorączką, zaostrzeń chorób przewlekłych oraz postępujących schorzeń neurologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje niepożądane po poprzednich dawkach, takie jak encefalopatia w ciągu 7 dni, drgawki do 3 dni, objawy mózgowe do 72 godzin, nieutulony płacz trwający ≥ 3 godziny, epizody hipotoniczno-hiporeaktywne oraz gorączka ≥ 40,5°C pojawiające się do 48 godzin po szczepieniu. Wystąpienie tych objawów stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do kolejnych dawek szczepionki DTP.
antygen krztuśca, Bordetella pertussis, choroba przewlekła, drgawki, encefalopatia, krzyk mózgowy, nadwrażliwość na substancje czynne, niepożądany odczyn poszczepienny, nieutulony płacz, objawy mózgowe, obniżone napięcie mięśniowe, ogniskowe objawy neurologiczne, ostry stan chorobowy, schorzenie neurologiczne, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka DT, szczepionka DTP, szczepionka pełnokomórkowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wysoka gorączka, zaburzenie świadomości, zespół hipotoniczno-hiporeaktywny - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Przeciwwskazania stosowania
Formaldehyd, stosowany w śladowych ilościach w wielu produktach leczniczych, zwłaszcza szczepionkach (np. Fluarix Tetra, VaxigripTetra, Boostrix Polio, Infanrix-IPV), pełni funkcję inaktywatora wirusów, detoksykatora toksyn bakteryjnych oraz środka konserwującego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do podania preparatów zawierających formaldehyd jest potwierdzona nadwrażliwość na tę substancję, co wymaga szczególnej uwagi w diagnostyce i kwalifikacji pacjentów. W diagnostyce wykorzystuje się testy skórne, w tym testy płatkowe (np. TRUE Test 36 z formaldehydem w stężeniu 180 μg/cm²), a także szczegółowy wywiad kliniczny ukierunkowany na reakcje alergiczne po wcześniejszych szczepieniach. Należy również uwzględnić możliwość reakcji krzyżowych z innymi składnikami szczepionek, takimi jak białka jaja kurzego, antybiotyki (neomycyna, polimyksyna, gentamycyna) czy toksoid tężcowy.
albumina jaja kurzego, alergolog, antygen krztuśca, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, immunolog kliniczny, nadwrażliwość, niepożądana reakcja poszczepienna, obrzęk naczynioruchowy, ostra choroba gorączkowa, powikłanie neurologiczne, próba prowokacyjna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, stan zapalny skóry, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw krztuścowi, test alergiczny, test płatkowy, test skórny, toksoid tężcowy, trombocytopenia, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Dawkowanie i sposób podawania
Toksoid błoniczy stanowi kluczowy składnik szczepionek stosowanych w profilaktyce błonicy, wywoływanej przez Corynebacterium diphtheriae. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, rodzaju szczepionki oraz wskazań klinicznych. U niemowląt i małych dzieci podstawowe szczepienie obejmuje 2-3 dawki podawane w odstępach 1-2 miesięcy, z dawką uzupełniającą po roku. Szczepionki takie jak DTP, Pentaxim, Tetraxim czy Infanrix-IPV podaje się domięśniowo, najczęściej w przednio-boczną część uda u niemowląt oraz w mięsień naramienny u starszych dzieci. Dawki przypominające podaje się w 6. roku życia, następnie w wieku 14 i 19 lat (szczepionka Clodivac), a u dorosłych co 10 lat (np. Adacel, Boostrix, Tdap) w dawce 0,5 ml domięśniowo. Szczepionki o pełnej zawartości antygenu (D) stosuje się do 7. roku życia, natomiast u starszych dzieci i dorosłych preferowane są preparaty o zmniejszonej zawartości antygenu (d lub Td). W przypadku pacjentów z zaburzeniami krzepliwości rozważa się podskórne podanie szczepionki.
Adacel, Adacel Polio, adiuwant, antygen krztuśca, błonica, Boostrix, Boostrix Polio, Clodivac, Corynebacterium diphtheriae, Dultavax, Haemophilus influenzae, immunoglobulina przeciwtężcowa, Infanrix-IPV, podanie domięśniowe, podanie podskórne, poliomyelitis, postępowanie profilaktyczne, profilaktyka błonicy, ryzyko krwotoku, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka DT, szczepionka DTaP-IPV, szczepionka DTP, szczepionka skojarzona, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepliwości, zaburzenie krzepliwości krwi, zmniejszona zawartość antygenu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Interakcje
Inaktywowany poliowirus, zawarty w szczepionce Infanrix-IPV, obejmuje trzy typy wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo i immunogenność preparatu. Badania kliniczne potwierdzają możliwość jednoczesnego podawania Infanrix-IPV z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, ospa wietrzna czy szczepionka przeciw Haemophilus influenzae typu b, bez klinicznie istotnej interferencji w odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak stosowanie różnych miejsc iniekcji, aby uniknąć miejscowych reakcji i umożliwić prawidłową ocenę działań niepożądanych.
antygen krztuśca, cyklosporyna, działanie immunomodulujące, Haemophilus influenzae typ b, hodowla komórkowa VERO, immunoglobulina, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakodynamiczna, interferencja immunologiczna, kortykosteroid systemowy, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, produkt biologiczny, przeciwciała poszczepienne, przeciwciało monoklonalne, supresja immunologiczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka MMR, szczepionka przeciw ospie wietrznej, takrolimus, toksoid błoniczy, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka ADACEL POLIO, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typu 2 i 3 po 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek), adsorbowana na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al), nie powinna być podawana u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik szczepionki, w tym na substancje pomocnicze i śladowe pozostałości procesu produkcyjnego (formaldehyd, glutaraldehyd, antybiotyki: streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B, albumina surowicy bydlęcej). Szczególnym przeciwwskazaniem jest wystąpienie encefalopatii o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po wcześniejszym szczepieniu przeciw krztuścowi. Ponadto, podanie szczepionki należy odroczyć u pacjentów z ostrą, ciężką chorobą przebiegającą z gorączką, natomiast łagodne infekcje górnych dróg oddechowych bez gorączki nie stanowią przeciwwskazania do immunizacji.
adsorbent, albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, działanie niepożądane, encefalopatia, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, immunizacja, inaktywowany wirus polio, infekcja górnych dróg oddechowych, nadwrażliwość na składniki szczepionki, odpowiedź immunologiczna, ostra ciężka choroba, pertaktyna, poliomyelitis, przeciwwskazanie do szczepienia, substancje pomocnicze, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka przeciw błonicy, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem inaktywowanej szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, występującym w dawce 0,5 ml w ilości 32 jednostek antygenu D. Przeciwwskazania do stosowania tej szczepionki obejmują nadwrażliwość na inaktywowany poliowirus lub substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna czy formaldehyd, które mogą występować w śladowych ilościach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie reakcji nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis lub innym składnikom szczepionki skojarzonej (błonica, tężec, krztusiec). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przejściową trombocytopenią, powikłaniami neurologicznymi po szczepieniach oraz u osób z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi.
antygen krztuśca, choroba układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, immunolog kliniczny, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus polio, jednostka antygenu D, komponent krztuścowy, nadwrażliwość, neomycyna, ostra choroba z gorączką, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, powikłania neurologiczne, przejściowa trombocytopenia, reakcja nadwrażliwości, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka skojarzona, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Właściwości farmakokinetyczne
Toksoid błoniczy jest kluczowym składnikiem szczepionek przeciw błonicy, występującym w dawkach nie mniejszych niż 2 j.m. w preparatach dla dorosłych i młodzieży oraz co najmniej 30 j.m. w szczepionkach dla dzieci. Występuje w formie zawiesiny do wstrzykiwań, adsorbowany na solach glinu (wodorotlenek glinu, fosforan glinu lub ich kombinacja), z zawartością aluminium w zakresie 0,2–0,7 mg na dawkę. Toksoid błoniczy jest produkowany z hodowli Corynebacterium diphtheriae, poddawany detoksykacji i oczyszczaniu, a w szczepionkach mogą występować śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej. Charakterystyka farmakokinetyczna toksoidu błoniczego nie jest standardowo oceniana i w dokumentacji preparatów takich jak Adacel, Boostrix, Infanrix-IPV czy Tetraxim wskazuje się, że ocena ta nie jest wymagana.
albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, charakterystyka produktu leczniczego, Corynebacterium diphtheriae, detoksykacja, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, inaktywowany wirus polio, jednostka międzynarodowa, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, ocena farmakokinetyczna, polimyksyna B, przedział ufności, streptomycyna, szczepionka adsorbowana, szczepionka przeciw błonicy, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pertaktyna, kluczowy antygen krztuśca obecny w bezkomórkowych szczepionkach, występuje w dawkach od 2,5 do 8 µg w preparatach takich jak Boostrix, Boostrix Polio, Adacel, Adacel Polio (2,5-3 µg) oraz Infanrix-IPV (8 µg). Dane przedkliniczne, oparte na badaniach na modelach zwierzęcych (szczury, króliki), nie wykazały szczególnego ryzyka toksycznego, farmakologicznego ani wpływu na płodność samic. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, a także wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy i postnatalny, potwierdzając bezpieczeństwo pertaktyny w różnych fazach rozwoju organizmu.
Adacel, Adacel Polio, antygen krztuśca, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Boostrix Polio, model zwierzęcy, ocena bezpieczeństwa, pertaktyna, poród, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, swoista toksyczność, szczepionka Boostrix, szczepionka Infanrix-IPV, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność - Leksykon leków
Interakcje leku – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, stosowana przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, wykazuje niskie ryzyko klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podaniu z innymi szczepionkami, takimi jak HPV, skoniugowane szczepionki przeciw meningokokom (Men ACWY), inaktywowane szczepionki przeciw grypie sezonowej oraz nieżywa szczepionka przeciw półpaścowi. W badaniach klinicznych obserwowano obniżone średnie geometryczne stężenia (GMCs) niektórych antygenów krztuśca (np. FHA, PRN), jednak bez istotnej klinicznie interferencji. Zaleca się podawanie szczepionek w różnych miejscach ciała, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu immunoglobulin lub innych inaktywowanych szczepionek, aby zminimalizować ryzyko interferencji immunologicznej.
antygen błonicy, antygen krztuśca, antygen tężca, antygen wirusa grypy, działanie niepożądane, hemaglutynina włókienkowa, kortykosteroid, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, szczepionka Boostrix, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw meningokokom, szczepionka przeciw półpaścowi, toksoid krztuścowy, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Dawkowanie i sposób podawania
Polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (Hib) w szczepionce Pentaxim jest skoniugowany z toksoidem tężcowym i występuje w dawce 10 mikrogramów na 0,5 ml po rekonstytucji. Szczepionka ta jest kluczowa w profilaktyce inwazyjnych zakażeń Hib, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i posocznica u dzieci. Schemat szczepienia obejmuje trzy dawki pierwotne podawane domięśniowo w odstępach 1-2 miesięcy, z zalecanym miejscem podania w środkową część przednio-bocznej części uda u niemowląt oraz mięsień naramienny u starszych dzieci. Po zakończeniu szczepienia pierwotnego, dawka uzupełniająca (10 mikrogramów) powinna być podana około 12 miesięcy później, zwykle między 16 a 18 miesiącem życia, co zapewnia długotrwałą ochronę immunologiczną.
antygen krztuśca, choroba inwazyjna, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, droga domięśniowa, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus poliomyelitis, kalendarz szczepień, mięsień naramienny, ochrona immunologiczna, odpowiedź immunologiczna, posocznica, przednio-boczna część uda, rekonstytucja szczepionki, szczepienie pierwotne, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Przeciwwskazania stosowania
Toksoid tężcowy, powszechnie stosowany w szczepionkach monowalentnych i skojarzonych (DT, Td, D, d), posiada określone przeciwwskazania kliniczne. Należą do nich nadwrażliwość na sam toksoid lub szczepionki przeciwtężcowe, reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, przejściowa trombocytopenia po wcześniejszych szczepieniach, a także powikłania neurologiczne takie jak zaburzenia świadomości, epizody hipotoniczno-hiporeaktywne czy drgawki pojawiające się w ciągu 48-72 godzin po podaniu szczepionki. Przeciwwskazaniem jest również encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu skojarzonym z komponentem krztuścowym. Ponadto, szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi, ciężkimi chorobami przebiegającymi z gorączką oraz w okresie zaostrzenia chorób przewlekłych. Należy także uwzględnić nadwrażliwość na substancje pomocnicze i pozostałości procesowe, takie jak formaldehyd, glutaraldehyd, antybiotyki (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz albumina surowicy bydlęcej, które mogą występować w śladowych ilościach w preparatach.
albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, antygen tężcowy, detoksykacja toksyny, drgawki, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, glutaraldehyd, immunoglobulina przeciwtężcowa, infekcja górnych dróg oddechowych, kortykosteroid, napięcie mięśniowe, objawy mózgowe, ogniskowy objaw neurologiczny, okres inkubacji, postępująca choroba neurologiczna, powikłanie neurologiczne, profilaktyka tężca, reakcja nadwrażliwości, szczepionka monowalentna, szczepionka skojarzona, toksoid tężcowy, toksyna tężcowa, trombocytopenia przejściowa, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Działania niepożądane
Pertaktyna, jako składnik szczepionek bezkomórkowych przeciw krztuścowi (acelularnych), jest obecna w dawkach od 2,5 do 8 µg na szczepionkę DTaP, często łączoną z innymi antygenami, np. IPV. Profil bezpieczeństwa tych preparatów jest dobrze udokumentowany i obejmuje głównie łagodne do umiarkowanych reakcje miejscowe, takie jak ból (23,7-80,6%), zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, które ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zmęczenie (16-44%), gorączka ≥37,5°C (często, zwłaszcza u dzieci >10%), drażliwość, senność, nudności i biegunka jest również dobrze opisana. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), epizody hipotensyjno-hiporeaktywne, drgawki, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk naczynioruchowy oraz bezdech u wcześniaków.
antygen krztuśca, bezdech, ból w miejscu wstrzyknięcia, brak apetytu, dawka przypominająca, drażliwość, drgawka, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, IPV, nadwrażliwość na składniki szczepionki, nadzór porejestracyjny, nudność, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, pertaktyna, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, rumień, stwardnienie miejsca podania, szczepionka acelularna, szczepionka DTaP, szczepionka przeciwkrztuścowa bezkomórkowa, wymioty i biegunka, złe samopoczucie