antidotum
Antidotum, określane również jako odtrutka, to substancja lub preparat medyczny stosowany w celu przeciwdziałania działaniu trucizn lub toksyn w organizmie. Mechanizm działania antidotum może opierać się na neutralizacji trucizny poprzez wiązanie chemiczne, przyspieszenie jej metabolizmu lub blokowanie receptorów, z którymi wchodzi w interakcję.
W praktyce klinicznej antidota stanowią kluczowy element postępowania w ostrych zatruciach. Do najczęściej stosowanych należą: N-acetylocysteina w zatruciach paracetamolem, nalokson w przedawkowaniu opioidów, flumazenil jako antagonista benzodiazepin czy kompleks hydroksykobalaminy w zatruciach cyjankami. Skuteczność antidotum zależy od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na truciznę do podania odtrutki.
Nie wszystkie substancje toksyczne posiadają specyficzne antidotum, dlatego w wielu przypadkach zatruć leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe. Rozwój toksykologii klinicznej koncentruje się na poszukiwaniu nowych, bardziej skutecznych antidotów oraz na optymalizacji schematów ich stosowania w praktyce medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Neosine forte 500 mg/5 ml
Przedawkowanie inozyny pranobeksu, substancji czynnej syropu Neosine forte (500 mg/5 ml, co odpowiada 100 mg/ml), jest rzadko obserwowane i nie odnotowano dotychczas udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi. Na podstawie badań toksyczności na modelach zwierzęcych, głównym potencjalnym skutkiem przedawkowania jest istotne zwiększenie stężenia kwasu moczowego w osoczu, co może prowadzić do objawów hiperurykemii, takich jak artralgia, nefropatia moczanowa czy tworzenie kamieni nerkowych. Inne poważne działania niepożądane są mało prawdopodobne. Nie określono dokładnej dawki wywołującej te objawy u ludzi.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach ≥150 mg, wiąże się z nasileniem toksyczności hematologicznej, obejmującej supresję szpiku kostnego prowadzącą do neutropenii, trombocytopenii oraz anemii. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi od 2,5 mg do 25 mg, a przypadki podania nawet do 400 mg zostały odnotowane w badaniach klinicznych. Objawy przedawkowania obejmują również nasilenie innych działań niepożądanych, takich jak reakcje skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmęczenie. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie opiera się na monitorowaniu morfologii krwi, funkcji nerek oraz wdrożeniu terapii wspomagającej i objawowej, z rozważeniem hospitalizacji w ciężkich przypadkach.
anemia, antidotum, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, farmakokinetyka leku, funkcja nerek, hemoglobina, kapsułki twarde, lenalidomid, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, reakcja skórna, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, wskaźniki hematologiczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lavistina 24 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Lavistina, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnym od dawki oraz współistniejącego stosowania innych leków. Przy dawkach do 640 mg dominują objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, senność i bóle brzucha. Natomiast dawki przekraczające 640 mg wiążą się z poważniejszymi symptomami, w tym wymiotami, dyspepsją, ataksją oraz drgawkami. Szczególnie niebezpieczne są przypadki zamierzonego przedawkowania oraz współistniejącego stosowania innych leków, które mogą wywołać powikłania sercowo-naczyniowe i oddechowe, takie jak zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia układu oddechowego.
antidotum, ataksja, betahistyna dichlorowodorek, ciśnienie tętnicze, dyspepsja, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, napad drgawkowy, objaw kliniczny, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, powikłanie oddechowe, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, powikłanie sercowo-naczyniowe, przedawkowanie betahistyny, szpitalny oddział ratunkowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zamierzone przedawkowanie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fraxiparine 5700 j.m.a.Xa/0,6 ml
Przedawkowanie nadroparyny wapniowej (Fraxiparine) prowadzi przede wszystkim do powikłań krwotocznych o różnym nasileniu, stanowiąc poważne zagrożenie dla pacjenta. Głównym objawem klinicznym jest krwawienie, które może wystąpić zarówno po podaniu podskórnym, jak i dożylnym. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe monitorowanie liczby płytek krwi oraz parametrów układu krzepnięcia. Niewielkie krwawienia zwykle wymagają jedynie zmniejszenia dawki lub opóźnienia kolejnej aplikacji leku, natomiast ciężkie, masywne krwawienia zagrażające życiu pacjenta wymagają interwencji farmakologicznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Przedawkowanie pregabaliny, w tym preparatu Pregabalin Aurovitas, manifestuje się szerokim spektrum objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność (bardzo często), splątanie, pobudzenie, niepokój (często), a także napady drgawkowe (niezbyt często) i śpiączka (rzadko). Objawy te mogą prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza w przypadku wystąpienia drgawek toniczno-klonicznych oraz głębokiej utraty przytomności, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilonych zaburzeń oddechowych w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków o działaniu depresyjnym na OUN.
antidotum, ciśnienie tętnicze, drgawki toniczno-kloniczne, hemodializa, leczenie objawowe, napad drgawkowy, niepokój, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, pregabalin, pregabalina, przedawkowanie, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, śpiączka, splątanie, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dysport 500 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A/fiolkę
Przedawkowanie preparatu Dysport, zawierającego neurotoksynę Clostridium botulinum typu A, prowadzi do rozległego porażenia nerwowo-mięśniowego, które może obejmować zarówno mięśnie w miejscu podania, jak i odległe grupy mięśniowe. Mechanizm toksyczny opiera się na blokadzie uwalniania acetylocholiny w połączeniach nerwowo-mięśniowych, co skutkuje osłabieniem mięśniowym, dysfagią, dysfonią oraz potencjalnie zagrażającą życiu niewydolnością oddechową. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach do kilku tygodni od ekspozycji, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta, zwłaszcza w przypadku przypadkowego zakłucia lub połknięcia preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu oddechowego, u których ryzyko niewydolności oddechowej jest zwiększone.
acetylocholina, antidotum, dysfagia, dysfonia, nadzór medyczny, neurotoksyna Clostridium botulinum, niewydolność oddechowa, obserwacja pacjenta, oddech wspomagany, porażenie mięśni oddechowych, porażenie nerwowo-mięśniowe, toksyczność systemowa, toksyna botulinowa, wentylacja mechaniczna, zatrucie doustne, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Przedawkowanie Ambroxol Dr.Max (ambroksolu chlorowodorek 30 mg/5 ml, syrop) może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, jednak nie zidentyfikowano specyficznych objawów przedawkowania ani jednoznacznych wartości dawek toksycznych. Objawy kliniczne przedawkowania odpowiadają nasilonym reakcjom znanym z normalnego stosowania leku, co wymaga monitorowania stanu pacjenta i leczenia objawowego, gdyż brak jest specyficznego antidotum. W praktyce klinicznej diagnoza opiera się na identyfikacji objawów nasilonych względem standardowej terapii.
ambroksolu chlorowodorek, antidotum, benzoesan sodu, dawka terapeutyczna, diagnoza przedawkowania, działanie niepożądane, interwencja medyczna, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, monitorowanie stanu klinicznego, nietolerancja substancji, nieumyślne przedawkowanie, niewłaściwe stosowanie, objaw kliniczny, sorbitol, standardowa terapia, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Yaz 0,02 mg + 3 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Yaz zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3,0 mg drospirenonu, stanowi istotne wyzwanie kliniczne. Chociaż w literaturze medycznej nie opisano dotąd konkretnych przypadków przedawkowania tego preparatu, na podstawie doświadczeń z innymi antykoncepcyjnymi środkami hormonalnymi można przewidzieć charakterystyczne objawy, takie jak nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia, które może wystąpić nawet u dziewcząt przed menarche. Warto podkreślić, że białe tabletki placebo zawierające 22 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej 23,21 mg) nie wywołują tych objawów, gdyż nie zawierają substancji czynnych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Przedawkowanie azytromycyny w postaci zawiesiny doustnej AzitroLEK (100 mg/5 ml lub 200 mg/5 ml) manifestuje się zespołem objawów toksyczności typowych dla antybiotyków makrolidowych, w tym odwracalną utratą słuchu, silnymi nudnościami, wymiotami oraz biegunką, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (3,82 g/5 ml w zawiesinie 100 mg/5 ml oraz 3,71 g/5 ml w zawiesinie 200 mg/5 ml), które mogą dodatkowo obciążać pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją fenyloalaniny (aspartam). Odwracalna utrata słuchu wymaga monitorowania funkcji słuchowej, a pozostałe objawy – intensywne mdłości, wymioty i biegunka – powinny być leczone objawowo, z uwzględnieniem wyrównania zaburzeń elektrolitowych i nawodnienia.
antidotum, antybiotyk makrolidowy, aspartam, azytromycyna, funkcja słuchowa, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, lek przeciwwymiotny, nietolerancja fenyloalaniny, przedawkowanie antybiotyku, toksyczność leku, utrata słuchu, uzupełnianie płynów, węgiel leczniczy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Przedawkowanie Piperacillin + Tazobactam Kalceks, dostępnego w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz objawy neurologiczne, takie jak wzmożona pobudliwość nerwowo-mięśniowa i drgawki, które pojawiają się przy dożylnym podaniu dawek przekraczających zalecane. Warto zwrócić uwagę, że każda fiolka 4 g + 0,5 g zawiera 216 mg sodu, a fiolka 2 g + 0,25 g – 108 mg sodu, co ma znaczenie u pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem.
antidotum, biegunka, drgawki, drżenia, hemodializa, klirens leku, mioklonie, nadciśnienie, neurotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objawy neurologiczne, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, roztwór do infuzji, stężenie piperacyliny, stężenie toksyczne, upośledzenie funkcji nerek, utrata przytomności, wydalanie nerkowe, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xyzal 0,5 mg/ml roztwór doustny 0,5 mg/ml
Przedawkowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Xyzal (0,5 mg/ml roztwór doustny), manifestuje się odmiennie u dorosłych i dzieci. U dorosłych dominuje senność jako główny objaw kliniczny, natomiast u pacjentów pediatrycznych początkowo obserwuje się pobudzenie i niepokój psychoruchowy, przechodzące następnie w senność. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych w preparacie, takich jak metylu parahydroksybenzoesan (0,675 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,075 mg/ml) oraz maltitol ciekły (0,4 g/ml), które mogą mieć wpływ na przebieg zatrucia.
antidotum, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lewocetyryzyny dichlorowodorek, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan, niepokój psychoruchowy, płukanie żołądka, pobudzenie i niepokój, postępowanie terapeutyczne, propylu parahydroksybenzoesan, roztwór doustny, sedacja, senność, substancja pomocnicza, Xyzal - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sorafenib Mylan 200 mg
Przedawkowanie sorafenibu, szczególnie w dawkach sięgających 800 mg dwa razy na dobę (łącznie 1600 mg/dobę), znacznie przekracza standardowe dawkowanie terapeutyczne i wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Do najczęściej obserwowanych objawów należą nasilona biegunka prowadząca do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych oraz zmiany skórne, takie jak wysypka, rumień, łuszczenie się naskórka, świąd i pęcherze. W badaniach klinicznych dawki te stanowiły model przedawkowania, co pozwoliło na identyfikację charakterystycznych symptomów klinicznych związanych z toksycznością sorafenibu.
antidotum, biegunka, dawka sorafenibu, dawkowanie terapeutyczne, leczenie objawowe, łuszczenie naskórka, nasilona biegunka, objaw niepożądany, odstawienie leku, parametry życiowe, przedawkowanie sorafenibu, rumień, sorafenib, tabletka powlekana, tozylan, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zdarzenie niepożądane, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – VIXARGIO 2,5 mg
Przedawkowanie rywaroksabanu (substancji czynnej leku VIXARGIO 2,5 mg) wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań krwotocznych, które stanowią główne zagrożenie dla pacjenta. Dawki przedawkowania mogą sięgać nawet 1960 mg, jednak ze względu na efekt pułapowy, po przekroczeniu 50 mg nie obserwuje się dalszego wzrostu ekspozycji osoczowej, co ogranicza toksyczność. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać lub opóźnić podanie kolejnej dawki, uwzględniając okres półtrwania rywaroksabanu wynoszący 5–13 godzin. Wczesne zastosowanie węgla aktywnego może ograniczyć dalsze wchłanianie leku. W sytuacjach ciężkich krwawień zagrażających życiu rekomendowane jest podanie specyficznego antidotum – andeksanetu alfa, neutralizującego działanie farmakodynamiczne rywaroksabanu.
andeksanet alfa, antidotum, aprotynina, desmopresyna, dysfunkcja płytek, efekt pułapowy, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, hemostaza miejscowa, inhibitor czynnika Xa, koagulopatia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krzepnięcie krwi, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek antyfibrynolityczny, niedokrwistość, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, środek odwracający, świeżo mrożone osocze, trombocytopenia, węgiel aktywny, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs krwotoczny, zaburzenie nerkowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Taconal 20 mg/g
Lek Taconal w postaci maści zawiera 20 mg/g mupirocyny i cechuje się bardzo niską toksycznością, co minimalizuje ryzyko poważnych skutków zdrowotnych w przypadku przedawkowania. W dostępnych danych klinicznych nie opisano specyficznych objawów przedawkowania mupirocyny, a charakterystyka produktu leczniczego wskazuje, że objawy te nie są znane. W sytuacji podejrzenia przedawkowania zaleca się leczenie objawowe dostosowane do indywidualnego stanu pacjenta, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum dla tego antybiotyku miejscowego.
antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, interwencja medyczna, leczenie objawowe, mupirocyna, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, preparat dermatologiczny, produkt biobójczy, przypadek kliniczny, reakcja niepożądana, Taconal, toksyczność mupirocyny, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych - Leksykon substancji czynnych
Joheksol – Działania niepożądane
Joheksol, niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastujący (Omnipaque w stężeniach 240, 300 i 350 mg jodu/ml), pomimo dobrego profilu bezpieczeństwa, może wywoływać działania niepożądane o różnej ciężkości, niezależnie od dawki i drogi podania. Reakcje nadwrażliwości, od łagodnych do ciężkich anafilaktoidalnych, występują niezbyt często do rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania podawania środka oraz wdrożenia leczenia. Często obserwuje się przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu oraz nefropatię kontrastową (CIN), szczególnie u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek, cukrzycą lub odwodnieniem. Bardzo rzadkim powikłaniem jest zatrucie jodem („świnka jodowa”) objawiające się obrzękiem i wzmożonym napięciem ślinianek, utrzymującym się do 10 dni po badaniu.
antidotum, hemodializa, jodowy środek kontrastujący, joheksol, kreatynina w osoczu, nefropatia kontrastowa, obrzęk ślinianek, okres półtrwania, Omnipaque, przedawkowanie joheksolu, reakcja anafilaktoidalna, środek kontrastujący niejonowy, świnka jodowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pegorel 75 mg
Przedawkowanie klopidogrelu, substancji czynnej preparatu Pegorel 75 mg, prowadzi do istotnego wydłużenia czasu krwawienia, co stanowi główne zagrożenie kliniczne. Wydłużony czas krwawienia manifestuje się różnorodnymi powikłaniami krwotocznymi, takimi jak krwawienia z dziąseł, nosa, przewodu pokarmowego, krwiaki podskórne, krwiomocz, a także krwawienia wewnątrzczaszkowe i do gałki ocznej. Warto podkreślić, że nie określono precyzyjnych dawek klopidogrelu wywołujących te objawy, a reakcja na przedawkowanie jest zmienna i zależy od indywidualnych czynników pacjenta, w tym współistniejących schorzeń oraz stosowanych leków przeciwkrzepliwych i przeciwzapalnych.
antidotum, czas krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, hemostaza, klopidogrel, koncentrat płytek krwi, krwawe wymioty, krwawienie, krwawienie do gałki ocznej, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak podskórny, krwiomocz, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwzapalny, masa płytkowa, Pegorel, powikłanie krwotoczne, smolisty stolec, wylew podspojówkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertagen 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Sertagen (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania wynikają głównie z nadmiernej stymulacji układu serotoninergicznego i obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię (>100 uderzeń/min), drżenie, pobudzenie, zawroty głowy, a w cięższych przypadkach śpiączkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QTc oraz torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG u każdego pacjenta z podejrzeniem przedawkowania. Margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny i zależy od indywidualnego profilu pacjenta oraz współistniejącej farmakoterapii, zwłaszcza leków serotoninergicznych i alkoholu, które mogą nasilać toksyczność i ryzyko zgonu.
antidotum, częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drożność dróg oddechowych, działania niepożądane, farmakokinetyka, funkcje życiowe, hemoperfuzja, interwencja medyczna, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, natlenowanie, niepokój psychoruchowy, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, przedawkowanie sertraliny, przekaźnictwo serotoninergiczne, receptory serotoninowe, śpiączka, środek przeczyszczający, stan kliniczny, substancja czynna, torsade de pointes, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, układ serotoninergiczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapis EKG, zapis elektrokardiograficzny, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Dimetikon – Przedawkowanie
Dimetikon, stosowany jako lek przeciwpieniący, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa, nawet przy dawkach przekraczających zalecane. W produktach leczniczych takich jak Esputicon, dostępnych w kapsułkach miękkich (200 mg, 50 mg) oraz kroplach doustnych (980 mg/g), dimetikon jest nietoksyczny przy podaniu doustnym i nie wymaga specjalnego postępowania w przypadku przedawkowania. W przeciwieństwie do tego, preparaty złożone, takie jak Stoperan S, zawierające dimetikon (125 mg) i loperamid (2 mg), mogą wywoływać objawy toksyczne głównie z powodu działania loperamidu, w tym zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN), objawy ze strony układu pokarmowego, moczowego oraz poważne zdarzenia kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes czy zatrzymanie akcji serca. Szczególnie narażone są dzieci oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, u których nawet dawki terapeutyczne loperamidu mogą prowadzić do względnego przedawkowania.
antidotum, arytmia komorowa, depresja oddechowa, dimetikon, lek przeciwpieniący, loperamid, nadmierne napięcie mięśniowe, nalokson, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie względne, torsade de pointes, układ krążenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zdarzenie kardiologiczne, zespół Brugadów, zespół QRS, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axyven 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (substancji czynnej leku Axyven) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g, co odpowiada spożyciu około 20 tabletek 150 mg o przedłużonym uwalnianiu. Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie, wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, rozszerzenie źrenic) oraz metaboliczne (hipoglikemia). Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z profilem pacjentów leczonych tym lekiem.
antidotum, arytmia, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawki, dysfagia, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, niedociśnienie, ośrodek toksykologii, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, powikłanie kardiologiczne, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bendamustyna medac 2,5 mg/ml
Przedawkowanie bendamustyny chlorowodorku stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Maksymalne tolerowane dawki bendamustyny różnią się w zależności od schematu podawania: 280 mg/m² powierzchni ciała przy 30-minutowym wlewie dożylnym raz na trzy tygodnie, gdzie limitującym czynnikiem były kardiologiczne objawy niepożądane stopnia 2 wg CTC z niedokrwiennymi zmianami w EKG, oraz 180 mg/m² powierzchni ciała przy podawaniu w dniach 1. i 2. co trzy tygodnie, gdzie ograniczeniem była trombocytopenia stopnia 4. Przedawkowanie może prowadzić do mielosupresji, leukopenii, niedokrwistości oraz poważnych zaburzeń kardiologicznych i hematologicznych, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta i szybkiego wdrożenia leczenia podtrzymującego.
antidotum, bendamustyna chlorowodorek, białe krwinki, cytostatyk, dializa, elektrokardiogram, hematopoetyczny czynnik wzrostu, kardiologiczne objawy niepożądane, koncentrat krwinek czerwonych, leukopenia, masa płytkowa, mielosupresja, niedociśnienie, niedokrwistość, pancytopenia, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, produkty krwiopochodne, przeszczep szpiku kostnego, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca, zmiany niedokrwienne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaldo 1,5 mg
Przedawkowanie rywastygminy, inhibitora acetylocholinoesterazy stosowanego w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6,0 mg (produkt Rivaldo), prowadzi do nadmiernego nagromadzenia acetylocholiny i wywołuje objawy toksyczności cholinergicznej. Objawy te dzielą się na muskarynowe (zwężenie źrenic, bradykardia, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie, nudności, wymioty, biegunka, mimowolne oddawanie moczu i stolca) typowe dla umiarkowanego zatrucia oraz nikotynowe (osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki, zatrzymanie oddychania) wskazujące na ciężkie zatrucie z potencjalnym zagrożeniem życia. Okres półtrwania rywastygminy w osoczu wynosi około 1 godziny, jednak hamowanie acetylocholinoesterazy utrzymuje się około 9 godzin. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano objawy neurologiczne i psychiczne, takie jak zawroty głowy, senność, stany splątania, omamy i nadciśnienie.
antagonista receptorów muskarynowych, antidotum, atropina, bradykardia, drgawki, drżenie pęczkowe mięśni, działanie cholinergiczne, hamowanie acetylocholinoesterazy, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania rywastygminy, omamy, osłabienie mięśni, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, substancja czynna, toksyczność cholinergiczna, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Bemiparyna sodowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie bemiparyny sodowej, stosowanej w preparatach Zibor o stężeniach 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml, 3500 j.m. anty-Xa/0,2 ml oraz 25000 j.m. anty-Xa/ml, stanowi poważne zagrożenie krwotoczne. Bemiparyna działa poprzez hamowanie czynnika Xa, co w przypadku nadmiernej dawki może prowadzić do krwawień o różnym nasileniu – od drobnych krwawień z nosa czy dziąseł, które zwykle wymagają jedynie odstawienia leku, po masywne krwotoki zagrażające życiu, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego i śródczaszkowe. W takich sytuacjach konieczna jest szybka interwencja medyczna, w tym podanie antidotum oraz ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i krzepnięcia.
aktywność anty-Xa, aktywność przeciwzakrzepowa, antidotum, aPTT, bemiparyna sodowa, czas kaolinowo-kefalinowy, czynnik Xa, działanie przeciwzakrzepowe, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, masywny krwotok, parametry krzepnięcia, parametry życiowe, powikłanie krwotoczne, proces zakrzepowy, ryzyko zakrzepicy, siarczan protaminy, Zibor - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mozarin Swift 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin Swift, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć przypadki ciężkich objawów i zgonów po monoterapii są rzadkie. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia. Nawet dawki escytalopramu w zakresie 400-800 mg przyjęte samodzielnie nie wywoływały ciężkich objawów, jednak ryzyko powikłań nie jest wykluczone.
antidotum, bradyarytmia, drgawki, drżenie kończyn, gospodarka elektrolitowa, hiperrefleksja, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychomotoryczne, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, substancja czynna, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Anagrelid – Przedawkowanie
Przedawkowanie anagrelidu, szczególnie w dawkach przekraczających 5 mg, wiąże się z istotnym ryzykiem klinicznym, głównie z powodu działania hipotensyjnego leku. Najczęściej obserwowanymi objawami są niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz zatokowy, zawroty głowy oraz wymioty. Zawroty głowy i niedociśnienie mogą pojawić się już przy dawce 5 mg, a tachykardia często współwystępuje z obniżeniem ciśnienia. Ponadto, istnieje ryzyko małopłytkowości, co wymaga monitorowania liczby płytek krwi. Brak swoistego antidotum dla anagrelidu determinuje konieczność stosowania leczenia zachowawczego i ścisłej obserwacji klinicznej pacjenta.
antidotum, chlorowodorek jednowodny, częstoskurcz zatokowy, działanie hipotensyjne, hipotonia, leczenie zachowawcze, liczba płytek krwi, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia krwi, parametry hematologiczne, parametry hemodynamiczne, przedawkowanie anagrelidu, tachykardia, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluimucil Muko Junior 100 mg
Przedawkowanie acetylocysteiny, substancji czynnej Fluimucil Muko Junior 100 mg, charakteryzuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty oraz biegunka. Badania kliniczne wykazały wysoką tolerancję na dawki nawet do 11,2 g na dobę przez 3 miesiące u zdrowych ochotników, co znacznie przekracza standardową dawkę terapeutyczną zawartą w jednej saszetce leku. Dodatkowo, doustne dawki do 500 mg/kg masy ciała były dobrze tolerowane bez objawów zatrucia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa acetylocysteiny.
acetylocysteina, antidotum, biegunka, dawka terapeutyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, działania niepożądane, Fluimucil Muko Junior, leczenie objawowe, leki przeciwbiegunkowe, leki przeciwwymiotne, margines bezpieczeństwa, nawodnienie, nudności, objawy kliniczne, parametry życiowe, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, układ żołądkowo-jelitowy, wymioty, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nimotop S 0,2 mg/ml
Przedawkowanie nimodypiny (Nimotop S, 0,2 mg/ml, roztwór do infuzji) prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie hipotensji spowodowanej silnym działaniem wazodylatacyjnym i blokadą kanałów wapniowych typu L. Objawy obejmują znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardię jako reakcję kompensacyjną, bradykardię wynikającą z wpływu na układ przewodzący serca, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i nudności, szczególnie po podaniu doustnym. W przypadku przedawkowania dożylnego konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia objawowego, w tym dożylne podanie amin presyjnych (dopamina, noradrenalina) w celu stabilizacji ciśnienia tętniczego. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym EKG, jest kluczowe dla wykrycia i leczenia zaburzeń rytmu serca.
amina presyjna, antidotum, atropina, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie tętnicze krwi, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dopamina, działanie wazodylatacyjne, EKG, hipotensja, kanał wapniowy typu L, lek presyjny, metoklopramid, naczynie obwodowe, nimodypina, Nimotop S, noradrenalina, objawy dyspeptyczne, objętość krążąca, ondansetron, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, stymulacja serca, tachykardia, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, węzeł zatokowy, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Debretin 100 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, substancji czynnej leku Debretin (100 mg tabletki powlekane), wymaga wdrożenia leczenia objawowego z uwzględnieniem monitorowania funkcji przewodu pokarmowego oraz układu nerwowego. Ze względu na działanie leku jako modulatora motoryki przewodu pokarmowego, obserwacja powinna obejmować ocenę stanu świadomości, funkcji życiowych oraz pracy przewodu pokarmowego. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (nasilenie lub osłabienie perystaltyki), zaburzenia neurologiczne związane z receptorami opioidowymi, zmiany ciśnienia tętniczego i rytmu serca oraz objawy takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty i zaburzenia rytmu wypróżnień. Dawka potencjalnie toksyczna nie została określona.
antidotum, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, funkcje przewodu pokarmowego, funkcje życiowe, leczenie objawowe, motoryka przewodu pokarmowego, nudność, perystaltyka przewodu pokarmowego, podtrzymywanie funkcji życiowych, receptor opioidowy, receptor wapniowy, rytm serca, stan świadomości, trimebutyna maleinian, układ krążenia, układ nerwowy, wymioty, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu wypróżnień, zatrucie farmakologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – JAXTERAN 240 mg
Przedawkowanie fumaranu dimetylu, substancji czynnej leku JAXTERAN (dostępnego w dawkach 120 mg i 240 mg), manifestuje się objawami zgodnymi z profilem znanych działań niepożądanych tego leku. Do najczęściej obserwowanych należą nasilone dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności i wymioty, intensywne zaczerwienienie skóry (flush) z uczuciem gorąca, zwłaszcza w obrębie twarzy i górnej części ciała, a także potencjalne nasilenie zaburzeń neurologicznych i hematologicznych, w tym zmian w morfologii krwi. Charakter i nasilenie objawów korelują z dawką przyjętego leku, co wymaga szczegółowego monitorowania stanu klinicznego pacjenta.
antidotum, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, fumaran dimetylu, JAXTERAN, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie pacjenta, morfologia krwi, nudność, parametry laboratoryjne, parametry życiowe, przedawkowanie, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gerocilan 20 mg
Przedawkowanie tadalafilu (Gerocilan) w dawkach sięgających do 500 mg jednorazowo lub wielokrotnie do 100 mg na dobę, co stanowi nawet 25-krotne przekroczenie dawki terapeutycznej (20 mg), prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych bez pojawienia się nowych, specyficznych objawów toksyczności. W badaniach klinicznych nie odnotowano poważnych, zagrażających życiu konsekwencji przedawkowania, co wskazuje na stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tadalafilu, dlatego nie powinna być stosowana w celu przyspieszenia usuwania leku z organizmu.
- Leksykon substancji czynnych
Maczugowiec rzekomej błonicy – Przedawkowanie
Maczugowiec rzekomej błonicy (Corynebacterium pseudodiphtheriticum) jest jednym z dziesięciu inaktywowanych składników bakteryjnych w preparacie Polyvaccinum mite, który występuje w formie kropli do nosa (zawiesina). Każdy mililitr zawiera 20 milionów inaktywowanych komórek tej bakterii. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL), w przypadku podania większej niż zalecana dawki, nie ma konieczności modyfikacji schematu dawkowania – należy kontynuować terapię zgodnie z zaleceniami. Preparat nie wykazuje zdolności do namnażania się ani wywoływania zakażeń, co tłumaczy brak specyficznych zagrożeń związanych z przedawkowaniem.
antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, działanie niepożądane, inaktywowane bakterie, inaktywowane komórki, krople do nosa, maczugowiec rzekomej błonicy, nieswoista szczepionka bakteryjna, Polyvaccinum mite, przedawkowanie, schemat dawkowania, szczepionka, zakażenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Aurovitas 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, zarówno w wyniku jednorazowego spożycia dużej dawki, jak i kumulacji dawek, zostało opisane w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach klinicznych pacjentom dorosłym podawano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Zgłaszano przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka 42-miesięcznego), przy czym profil bezpieczeństwa pozostał zgodny z dotychczas znanymi efektami leku. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania to ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, wszystkie o częstości występowania określonej jako częste i mieszczące się w znanym spektrum działań niepożądanych montelukastu.
antidotum, astma przewlekła, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, działania niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa leku, senność, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Silungo 20 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Silungo, prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości typowych działań niepożądanych, obserwowanych już przy dawce progowej ≥ 200 mg (odpowiadającej 10 tabletkom Silungo 20 mg). Do najczęstszych objawów należą uporczywe bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, nasilone zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia, w tym deficyty w rozróżnianiu kolorów (szczególnie na linii niebieski/zielony). W badaniach klinicznych stosowano dawki nawet do 800 mg u zdrowych ochotników, co potwierdza skalę potencjalnych objawów toksycznych.
antidotum, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dolegliwość dyspeptyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, eliminacja leku, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwbólowy, nawodnienie dożylne, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obserwacja kliniczna, parametr życiowy, przedawkowanie syldenafilu, przekrwienie błony śluzowej nosa, rozszerzenie naczyń obwodowych, saturacja, spadek ciśnienia tętniczego, syldenafil, tętno, wiązanie z białkami osocza, wrażliwość na światło, wydalanie z moczem, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zatkany nos, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Inovox Ultra 2,5 mg/ml
Inovox Ultra 2,5 mg/mL to roztwór do płukania gardła i jamy ustnej zawierający flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny. Przedawkowanie flurbiprofenu manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty oraz podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego. W przypadku zatrucia nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie jest objawowe i podtrzymujące, obejmujące przede wszystkim płukanie żołądka, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz monitorowanie funkcji życiowych pacjenta. Warto podkreślić, że w 1 mL preparatu znajduje się 70 mg sorbitolu, 24 mg makrogologlicerolu hydroksystearynianu, 100 mg etanolu 96% oraz 0,006 mg błękitu patentowego (E 131), co może mieć znaczenie kliniczne przy znacznych przedawkowaniach, zwłaszcza ze względu na obecność etanolu.
antidotum, błękit patentowy, ból brzucha, dyskomfort w nadbrzuszu, elektrolity w surowicy, etanol, flurbiprofen, funkcje życiowe, makrogologlicerolu hydroksystearynian, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, płukanie żołądka, podrażnienie przewodu pokarmowego, potrzeba wymiotowania, sorbitol, treść żołądkowa, wymioty, zapalenie błony śluzowej, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Medical Valley 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, substancji czynnej produktu Atorvastatin Medical Valley (trójwodna sól wapniowa atorwastatyny), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku takiego zdarzenia nie istnieje specyficzny schemat leczenia, dlatego kluczowe jest leczenie objawowe oraz monitorowanie parametrów biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK). Podwyższone wartości tych markerów mogą wskazywać na uszkodzenie hepatocytów lub rozwój rabdomiolizy, co wymaga intensywnej obserwacji i odpowiedniego postępowania. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia funkcji wątroby, miopatię/rabdomiolizę, objawy neurologiczne, gastroenterologiczne oraz zaburzenia nerek, które należy monitorować i leczyć objawowo, w tym stosować nawodnienie i wspomaganie funkcji nerek w ciężkich przypadkach.
antidotum, atorwastatyna, enzymy wątrobowe, hemodializa, kinaza kreatynowa, mioglobina, miopatia, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, rabdomioliza, techniki nerkozastępcze, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Procto-Glyvenol (50 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Procto-Glyvenol w postaci kremu doodbytniczego zawiera tribenozyd (50 mg/g) oraz chlorowodorek lidokainy (20 mg/g). Lidokaina, jako lek miejscowo znieczulający, niesie potencjalne ryzyko toksyczności przy przedawkowaniu, choć dotychczas nie odnotowano takich przypadków przy prawidłowym stosowaniu. Toksyczność lidokainy może manifestować się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, zaburzenia świadomości, senność, pobudzenie) oraz układu sercowo-naczyniowego (arytmie, bradykardia, tachykardia, hipotensja). W przypadku przypadkowego spożycia preparatu konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska, gdyż nie istnieje swoiste antidotum na lidokainę, a leczenie jest objawowe i podtrzymujące.
antidotum, arytmia, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, depresja oddechowa, drgawki, hipotensja, kanały jonowe, krem doodbytniczy, leczenie objawowe, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczne działanie lidokainy, tribenozyd, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Alantan-Plus w postaci maści zawiera 20 mg alantoiny oraz 50 mg deksopantenolu (w postaci 50% roztworu pantenolu w glikolu propylenowym) na 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo. Dokumentacja medyczna nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących przedawkowania, co wynika z minimalnego systemowego wchłaniania substancji czynnych przy prawidłowym stosowaniu. W charakterystyce produktu leczniczego nie odnotowano przypadków przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, a ewentualne objawy przedawkowania są jedynie hipotetyczne i dotyczą głównie podrażnień miejscowych lub objawów ze strony przewodu pokarmowego po przypadkowym połknięciu.
Alantan-Plus, alantoina, antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, deksopantenol, detoksykacja, glikol propylenowy, leczenie objawowe, maść lecznicza, objawy przedawkowania, podrażnienie skóry, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie, stosowanie miejscowe, wchłanianie systemiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Betahistyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie betahistyny może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, zależnych od dawki i współistniejącego stosowania innych leków. Dawki do 640 mg zwykle wywołują łagodne do umiarkowanych objawów, takich jak nudności, senność, bóle brzucha, wymioty i dyspepsja. Przy dawkach powyżej 640 mg, zwłaszcza w przypadku zamierzonego przedawkowania i kojarzenia z innymi substancjami, mogą wystąpić poważne objawy, w tym drgawki (zaobserwowane przy dawce 728 mg), zaburzenia rytmu serca, tachykardia, ataksja, a także powikłania ze strony układu oddechowego, takie jak skurcz oskrzeli i obrzęk górnych dróg oddechowych (obrzęk Quinckego). Objawy te mogą przypominać nadmiar histaminy, manifestując się bólem głowy, zaczerwienieniem twarzy, zawrotami głowy, hipotensją i obrzękiem błon śluzowych.
antidotum, ataksja, częstoskurcz, drgawki, dyspepsja, hipotensja, leczenie objawowe, objawy przedawkowania, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, przedawkowanie betahistyny, skurcz oskrzeli, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Promazin Jelfa 25 mg
Przedawkowanie promazyny, neuroleptyku z grupy fenotiazyn, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się głęboką depresją ośrodkowego układu nerwowego, ciężką hipotonią zagrażającą perfuzji narządów oraz depresją ośrodka oddechowego prowadzącą do niewydolności oddechowej. Objawy kliniczne obejmują głęboki sen, znaczny spadek ciśnienia tętniczego, spowolnienie oddechu, a w rzadkich przypadkach paradoksalne pobudzenie psychoruchowe przechodzące w śpiączkę i uogólnione drgawki toniczno-kloniczne. Dawkowanie dostępne w formie tabletek drażowanych to 25 mg, 50 mg i 100 mg. W przypadku zatrucia może rozwinąć się złośliwy zespół neuroleptyczny, charakteryzujący się sztywnością mięśniową, hipertermią, zaburzeniami autonomicznymi i świadomości, co wymaga natychmiastowej interwencji zgodnej z aktualnymi wytycznymi.
antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, drgawki toniczno-kloniczne, hipertermia, hipotermia, hipotonia, napad drgawkowy, neuroleptyk, niewydolność oddechowa, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie promazyny, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, spowolnienie oddechu, sztywność mięśniowa, tabletka drażowana, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Ziele męczennicy – Przedawkowanie
Ziele męczennicy (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem produktu leczniczego Neurapas, w którym jedna tabletka zawiera 32 mg wyciągu suchego z ziela męczennicy (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 68% V/V), wraz z 60 mg wyciągu z ziela dziurawca oraz 28 mg wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu ani samego ziela męczennicy, co uniemożliwia precyzyjne określenie charakterystycznych objawów klinicznych związanych z toksycznością. W związku z tym brak jest danych dotyczących dawki wywołującej objawy przedawkowania oraz ich przebiegu klinicznego.
antidotum, funkcje życiowe, hospitalizacja, intensywny nadzór medyczny, korzeń kozłka lekarskiego, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, Neurapas, ośrodek toksykologiczny, Passiflora incarnata, przedawkowanie, stan kliniczny, wyciąg suchy z ziela męczennicy, wyciąg z ziela dziurawca, ziele męczennicy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amarhyton 100 mg
Przedawkowanie flekainidu octanu, substancji czynnej leku Amarhyton (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 50 mg i 100 mg), stanowi stan nagły zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji. Wzrost stężenia flekainidu w osoczu powyżej zakresu terapeutycznego może wynikać nie tylko z przedawkowania, ale także z interakcji lekowych lub zwiększonej wrażliwości pacjenta. Brak specyficznego antidotum oraz nieskuteczność dializy i hemoperfuzji w eliminacji leku stanowią wyzwanie terapeutyczne. Leczenie ma charakter podtrzymujący i obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, stosowanie leków inotropowych dodatnich (dopamina, dobutamina, izoproterenol), wentylację mechaniczną, wspomaganie krążenia (np. pompa balonowa) oraz ewentualne wszczepienie tymczasowego stymulatora serca. Ze względu na długi okres półtrwania flekainidu (~20 godzin), konieczne jest intensywne monitorowanie i leczenie przez co najmniej 24-48 godzin. Wymuszona diureza z zakwaszeniem moczu może być rozważana jako terapia uzupełniająca, choć jej skuteczność nie jest jednoznacznie potwierdzona.
Amarhyton, antidotum, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, blok przewodzenia, bradykardia, defibrylacja, diureza wymuszona, działanie inotropowe dodatnie, działanie inotropowe ujemne, flekainid octan, hemoperfuzja, hipotensja, interakcje lekowe, kanał sodowy, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, migotanie komór, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, okres półtrwania, parestezje, pompa balonowa, poszerzenie zespołu QRS, stężenie flekainidu, tachyarytmia komorowa, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu PR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zakwaszenie moczu - Leksykon substancji czynnych
Octan uliprystalu – Przedawkowanie
Octan uliprystalu, stosowany w dawce terapeutycznej 30 mg w preparatach takich jak Eginilla, Misstala czy Ulipristal Aristo, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach przekraczających standardową ponad 6-krotnie, do 200 mg. Doświadczenia kliniczne wskazują, że takie dawki nie powodują istotnych problemów bezpieczeństwa, jednak mogą wywoływać charakterystyczne zaburzenia cyklu menstruacyjnego. Najczęściej obserwowanymi objawami przedawkowania są skrócenie cyklu menstruacyjnego (krwawienie pojawia się 2-3 dni wcześniej niż oczekiwano), wydłużenie czasu trwania krwawienia oraz plamienie o niewielkim nasileniu, bez zwiększenia całkowitej ilości krwi. Objawy te występują przy dawkach do 200 mg i dotyczą jedynie niektórych pacjentek.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Petinimid 250 mg
Przedawkowanie etosuksymidu, substancji czynnej leku Petinimid, wiąże się z nasileniem działań niepożądanych, głównie o charakterze neurologicznym i psychiatrycznym, takimi jak letarg, zmęczenie, stany depresyjne, pobudzenie oraz poirytowanie. Objawy te pojawiają się zwykle przy stężeniach przekraczających 150 μg/mL, podczas gdy zakres terapeutyczny wynosi 40-100 μg/mL. W ciężkich przypadkach dochodzi do zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, prowadzącego do śpiączki i zaburzeń oddychania. W ocenie zatrucia należy uwzględnić możliwość celowego przedawkowania oraz interakcje z alkoholem i innymi lekami działającymi na OUN. Długi okres półtrwania etosuksymidu (ponad 60 godzin u dorosłych, około 30 godzin u dzieci) determinuje konieczność długotrwałego monitorowania pacjenta.
antidotum, bezdech okresowy, dializa otrzewnowa, etosuksymid, hemodializa, infuzja płynów, letarg, napad drgawkowy, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, Petinimid, płukanie żołądka, śpiączka, stan depresyjny, stężenie w osoczu, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wywoływanie wymiotów, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zakres terapeutyczny, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Regulon 0,03 mg + 0,15 mg
Przedawkowanie tabletek powlekanych Regulon, zawierających 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 0,15 mg dezogestrelu, nie jest opisane w literaturze jako przyczyniające się do poważnych ani zagrażających życiu działań niepożądanych. Niemniej jednak, personel medyczny powinien być świadomy potencjalnych objawów, które obejmują nudności, wymioty oraz lekkie krwawienia z pochwy, szczególnie u młodych dziewcząt. Brak specyficznego antidotum wymaga stosowania leczenia objawowego, dostosowanego do nasilenia symptomów i stanu klinicznego pacjentki. W dokumentacji nie podano konkretnych dawek wywołujących objawy, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Atmina 4,6 mg/24 h
Przedawkowanie rywastygminy, stosowanej w systemie transdermalnym Atmina, prowadzi do nasilenia efektów cholinergicznych, wynikających z hamowania acetylocholinoesterazy. Objawy przedawkowania dzielą się na muskarynowe (np. zwężenie źrenic, bradykardia, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie, nudności, wymioty) oraz nikotynowe (osłabienie mięśni, drgania pęczkowe, drgawki, zatrzymanie oddychania). Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, senność, stany splątania i omamy. Nasilenie symptomów zależy od dawki, czasu ekspozycji i indywidualnej wrażliwości pacjenta. W ciężkich przypadkach ryzyko zatrzymania oddychania i zgonu jest istotne.
antidotum, atropina, bradykardia, drgania pęczkowe mięśni, drgawki, drżenie, hamowanie acetylocholinoesterazy, inhibitor acetylocholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy cholinergiczne, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania, omamy, osłabienie mięśni, plaster leczniczy, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, substancja czynna, system transdermalny, zaburzenia trawienia, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Legrex 60 mg
Przedawkowanie tikagreloru, substancji czynnej leku Legrex, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym toksyczności żołądkowo-jelitowej, duszności, pauz komorowych oraz przedłużonego czasu krwawienia. Badania kliniczne wykazały tolerancję pojedynczej dawki do 900 mg, jednak dawki przekraczające zalecenia terapeutyczne nasilają objawy, zwłaszcza ryzyko krwawień wynikające z nasilonego hamowania funkcji płytek krwi. Objawy takie jak duszność i pauzy komorowe nie mają precyzyjnie określonej zależności dawka-efekt, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Przedłużony czas krwawienia stanowi główne zagrożenie, a toksyczność przewodu pokarmowego nasila się wraz ze wzrostem dawki.
antidotum, czas krwawienia, duszność, działanie przeciwpłytkowe, elektrokardiogram, funkcja płytek krwi, leczenie objawowe, Legrex, objaw kardiologiczny, pauza komorowa, powikłanie krwotoczne, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Podtlenek azotu – Przedawkowanie
Podtlenek azotu (N₂O) jest stosowany jako środek anestetyczny i przeciwbólowy, dostępny w stężeniach 98-100% lub w mieszaninach 50% N₂O i 50% O₂. Przedawkowanie, wynikające z niewłaściwego monitorowania lub przechowywania (poniżej 0°C, a dla ENTONOX poniżej -5°C), prowadzi do hipoksji spowodowanej niedotlenieniem tkanek. Objawy przedawkowania obejmują sinicę, hipoksję, zawroty głowy, bradykardię (<60/min), spadek ciśnienia tętniczego, obniżoną saturację, ograniczenie świadomości, utratę przytomności oraz odwracalne objawy neurologiczne i megaloblastyczne zmiany szpiku kostnego po długotrwałych inhalacjach. W znieczuleniu ogólnym stężenie N₂O nie powinno przekraczać 70%, aby uniknąć hipoksji. ENTONOX wymaga współpracy pacjenta; objawy sedacji lub ograniczenia świadomości są wskazaniem do przerwania podawania.
antidotum, bradykardia, gaz rozweselający, hipoksemia, hipoksja, hipotensja, lek wazopresorowy, niedobór witaminy B12, objawy neurologiczne, podtlenek azotu, pulsoksymetria, saturacja krwi tętniczej, sedacja głęboka, sinica, środek anestetyczny, tlenoterapia, utrata przytomności, zaburzenia hematologiczne, zawroty głowy, zmiany megaloblastyczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zulbex 10 mg
Przedawkowanie rabeprazolu sodowego, choć rzadkie i słabo udokumentowane, zazwyczaj nie prowadzi do ciężkich objawów klinicznych. Maksymalne odnotowane dawki wynosiły do 60 mg dwa razy na dobę lub 160 mg raz na dobę, znacznie przekraczając standardowe dawkowanie terapeutyczne (10 mg lub 20 mg). Objawy przedawkowania są zbliżone do znanych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, mają łagodne nasilenie i zwykle ustępują samoistnie bez konieczności interwencji medycznej. Brak swoistego antidotum wymaga leczenia objawowego i monitorowania funkcji życiowych pacjenta, dostosowanego do indywidualnych potrzeb i nasilenia symptomów.
antidotum, dawkowanie terapeutyczne, ekspozycja na substancję czynną, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, interwencja medyczna, leczenie objawowe i podtrzymujące, monitorowanie funkcji życiowych, profil bezpieczeństwa leku, profil działań niepożądanych, rabeprazol sodowy, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zabieg dializy