antidotum
Antidotum, określane również jako odtrutka, to substancja lub preparat medyczny stosowany w celu przeciwdziałania działaniu trucizn lub toksyn w organizmie. Mechanizm działania antidotum może opierać się na neutralizacji trucizny poprzez wiązanie chemiczne, przyspieszenie jej metabolizmu lub blokowanie receptorów, z którymi wchodzi w interakcję.
W praktyce klinicznej antidota stanowią kluczowy element postępowania w ostrych zatruciach. Do najczęściej stosowanych należą: N-acetylocysteina w zatruciach paracetamolem, nalokson w przedawkowaniu opioidów, flumazenil jako antagonista benzodiazepin czy kompleks hydroksykobalaminy w zatruciach cyjankami. Skuteczność antidotum zależy od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na truciznę do podania odtrutki.
Nie wszystkie substancje toksyczne posiadają specyficzne antidotum, dlatego w wielu przypadkach zatruć leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe. Rozwój toksykologii klinicznej koncentruje się na poszukiwaniu nowych, bardziej skutecznych antidotów oraz na optymalizacji schematów ich stosowania w praktyce medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści zielonej herbaty – Przedawkowanie
Przedawkowanie wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) zawartego w produkcie leczniczym Veregen (100 mg/g maści) jest zjawiskiem rzadkim i dotychczas nieudokumentowanym klinicznie. Głównym składnikiem aktywnym jest (-)-galusan epigallokatechiny w ilości 55-72 mg na gram maści, uzyskiwany ekstrakcją wodną w stosunku 24-56:1. Produkt stosowany jest miejscowo, co ogranicza ryzyko systemowej ekspozycji. W przypadku nieumyślnego doustnego spożycia brak jest specyficznej odtrutki, dlatego zaleca się leczenie objawowe oraz standardowe procedury dekontaminacji przewodu pokarmowego i monitorowanie parametrów życiowych pacjenta. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), reakcje miejscowe (podrażnienie, rumień, świąd, pieczenie) oraz objawy ogólnoustrojowe, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających ich wystąpienie.
absorpcja systemowa, antidotum, Camellia sinensis, dekontaminacja przewodu pokarmowego, doustne spożycie, działanie niepożądane, ekspozycja systemowa, ekstrakcja wodna, galusan epigallokatechiny, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, mirystynian izopropylu, monitorowanie parametrów życiowych, monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, nudności i wymioty, objawy ogólnoustrojowe, objawy przewodu pokarmowego, objawy zatrucia, podrażnienie skóry, przedawkowanie substancji, reakcja miejscowa, swoista odtrutka, Veregen, wyciąg z liści zielonej herbaty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Inegy 10 mg + 40 mg
Przedawkowanie leku INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazuje relatywnie niski potencjał toksyczności, co potwierdzają badania przedkliniczne i kliniczne. W modelach zwierzęcych doustne dawki do 1000 mg/kg obu substancji nie wywoływały objawów toksyczności, a LD₅₀ wynosiła ≥ 1000 mg/kg. U ludzi ezetymib w dawkach do 50 mg/dobę przez 14 dni oraz 40 mg/dobę przez 56 dni był dobrze tolerowany, a przypadki przedawkowania były najczęściej bezobjawowe lub związane z łagodnymi działaniami niepożądanymi. Symwastatyna w dawkach do 3,6 g (45-90-krotność dawki terapeutycznej) również nie powodowała trwałych następstw. Mimo to, potencjalne ryzyko miopatii, rabdomiolizy, zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz podwyższenia enzymów wątrobowych wymaga ostrożności, choć brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających te objawy przy przedawkowaniu.
antidotum, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ezetymib, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, LD50, leczenie objawowe, lek INEGY, miopatia, ostra toksyczność, parametry życiowe, perfuzja narządów, przedawkowanie, rabdomioliza, symwastatyna, toksyczność - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Przedawkowanie
Ziele werbeny (Verbena officinalis L., herba) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Sinupret i Sinupret extract, gdzie występuje w określonych proporcjach w mieszankach roślinnych. Przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, ból brzucha oraz biegunka. Sinupret w formie kropli doustnych zawiera 19% (V/V) etanolu, co stanowi dodatkowy czynnik ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. W preparatach tabletkowanych, Sinupret zawiera 18 mg ziela werbeny na tabletkę, natomiast Sinupret extract zawiera 160 mg wyciągu suchego z mieszanki roślinnej, w której ziele werbeny stanowi jedną z równych części kompozycji. Nie określono dokładnych dawek wywołujących objawy przedawkowania.
antidotum, biegunka, ból brzucha, dawka wywołująca, dolegliwości przewodu pokarmowego, działania niepożądane, etanol, korzeń goryczki, leczenie objawowe, nudności, objawy niepożądane, postępowanie objawowe, preparat złożony, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, wyciąg płynny, wyciąg suchy, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gardimax medica lemon spray (2 mg + 0,5 mg)/ml
Przedawkowanie Gardimax medica lemon spray, zawierającego 2 mg diglukonianu chloroheksydyny i 0,5 mg chlorowodorku lidokainy na ml aerozolu, prowadzi do toksycznych objawów głównie z powodu lidokainy. Objawy dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu sercowo-naczyniowego (UKN). W OUN obserwuje się niepokój, nadmierną pobudliwość, ziewanie, nerwowość, szumy uszne, oczopląs, drżenie mięśni, a w ciężkich przypadkach drgawki, depresję i niewydolność oddechową. W UKN występuje spadek napięcia mięśnia sercowego, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie tętnicze, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie akcji serca, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Chloroheksydyna, ze względu na minimalne wchłanianie z przewodu pokarmowego, ma ograniczoną toksyczność ogólnoustrojową.
antidotum, bradykardia, chloroheksydyna, chlorowodorek lidokainy, choroba wątroby, diglukonian chloroheksydyny, drgawka, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśniowe, leczenie objawowe, lidokaina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, resuscytacja, rozszerzenie naczyń obwodowych, szum uszny, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosucard 20 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej preparatu Rosucard (dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg, zawierających odpowiednio 10,4 mg i 20,8 mg rozuwastatyny wapniowej), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Brak specyficznego antidotum wymusza leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, w szczególności aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT) oraz kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na ocenę uszkodzenia wątroby i ryzyka rabdomiolizy. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji rozuwastatyny z uwagi na jej wysokie wiązanie z białkami osocza i specyfikę farmakokinetyki.
AlAT, antidotum, anuria, AspAT, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokalcemia, kinaza kreatynowa, kreatynina, leczenie podtrzymujące, mięśnie prążkowane, mioglobina, miotoksyczność, mocznik, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Letrozole Accord 2,5 mg
Przedawkowanie letrozolu, inhibitora aromatazy stosowanego w dawce 2,5 mg w formie tabletek powlekanych (Letrozole Accord), jest zjawiskiem rzadkim i słabo udokumentowanym klinicznie. Dostępne dane wskazują na brak specyficznych objawów przedawkowania, co utrudnia opracowanie szczegółowych wytycznych terapeutycznych. Potencjalne skutki nadmiernego zahamowania syntezy estrogenów mogą manifestować się nasileniem działań niepożądanych charakterystycznych dla letrozolu, jednak brak jest precyzyjnych informacji dotyczących dawek przekraczających zalecane 2,5 mg. W związku z tym, postępowanie w przypadku przedawkowania powinno opierać się na monitorowaniu funkcji życiowych oraz ocenie klinicznej z uwzględnieniem objawów niedoboru estrogenów.
- Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Przedawkowanie
Daptomycyna, antybiotyk peptydowy o działaniu na bakterie Gram-dodatnie, dostępna w dawkach 350 mg i 500 mg, charakteryzuje się powolną eliminacją z organizmu, co komplikuje leczenie przedawkowania. W przypadku toksycznej ekspozycji brak jest specyficznego antidotum, dlatego podstawą terapii jest leczenie podtrzymujące oraz ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i laboratoryjnych, w tym poziomu fosfokinazy kreatynowej (CPK), funkcji nerek (mocznik, kreatynina, GFR), elektrolitów, morfologii krwi, enzymów wątrobowych (ALT, AST, bilirubina) oraz EKG. Objawy przedawkowania obejmują nasilone zaburzenia mięśniowe (miopatia, wzrost CPK), neuropatie obwodowe, nefrotoksyczność, reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne, hepatotoksyczność oraz kardiotoksyczność (zaburzenia rytmu, hipotensja, bradykardia).
antidotum, antybiotyk peptydowy, bakterie Gram-dodatnie, bradykardia, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane leku, enzymy wątrobowe, eozynofilia, filtracja kłębuszkowa, fosfokinaza kreatynowa, funkcja nerek, hemodializa, hepatotoksyczność, hipotensja, leczenie podtrzymujące, miopatia, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, parametry życiowe, parestezje, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie daptomycyny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, szpik kostny, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clofarabine Norameda 1 mg/ml
Przedawkowanie klofarabiny, analogu deoksyadenozyny stosowanego w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL), choć nieopisane w literaturze jako odnotowane przypadki, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Do przewidywanych manifestacji należą nudności, wymioty, biegunka oraz ciężka supresja szpiku kostnego objawiająca się pancytopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, co zwiększa ryzyko infekcji i krwawień. Dane kliniczne z dwóch przypadków pediatrycznych pacjentów, którzy otrzymali dawkę 70 mg/m² powierzchni ciała przez 5 dni (przekraczając standardową dawkę 52 mg/m²/5 dni), wykazały dodatkowo hepatotoksyczność (hiperbilirubinemia, podwyższone aminotransferazy) oraz wysypkę grudkowo-plamkową.
antidotum, ciężka neutropenia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, indeks terapeutyczny, klofarabina, koncentrat krwinek czerwonych, leczenie przeciwwymiotne, małopłytkowość, monitorowanie funkcji wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, nawodnienie dożylne, neutropenia, niedokrwistość, objawy ze strony przewodu pokarmowego, ostra białaczka limfoblastyczna, pancytopenia, parametry życiowe, płytki krwi, podwyższone aminotransferazy, powierzchnia ciała, preparaty krwiopochodne, profilaktyka przeciwinfekcyjna, supresja szpiku kostnego, toksyczność lekowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie hepatocytów, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zirid 50 mg
Przedawkowanie chlorowodorku itoprydu, substancji czynnej leku Zirid (50 mg tabletki powlekane), wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi. Przyjęcie dawki przekraczającej zalecenia terapeutyczne może prowadzić do objawów cholinergicznych (np. nadmierne ślinienie, bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego), pozapiramidowych (drżenia, sztywność mięśniowa), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, bóle brzucha), sercowo-naczyniowych (hipotensja, zaburzenia rytmu serca) oraz neurologicznych (bóle głowy, zawroty głowy, senność lub pobudzenie). Objawy te wynikają z farmakologicznego profilu itoprydu jako antagonisty receptorów dopaminowych D2 oraz inhibitora acetylocholinesterazy. Każda tabletka zawiera 50 mg chlorowodorku itoprydu oraz 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista receptorów dopaminowych D2, antagonista receptorów muskarynowych, antidotum, atropina, badania laboratoryjne, bradykardia, chlorowodorek itoprydu, hipotensja, inhibitor acetylocholinesterazy, leczenie objawowe, leki przeciwparkinsonowskie, nadmierne ślinienie, niepokój ruchowy, nietolerancja laktozy, objawy cholinergiczne, objawy niepożądane, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, sztywność mięśniowa, układ przywspółczulny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwężenie źrenic, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Przedawkowanie – Posaconazole Mylan 40 mg/ml
Przedawkowanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) jest zjawiskiem rzadkim, a dostępne dane kliniczne wskazują na relatywnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe zalecenia. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 1600 mg/dobę bez obserwacji nowych działań niepożądanych w porównaniu do standardowych dawek terapeutycznych. Opisano również przypadek pacjenta przyjmującego 2400 mg/dobę przez 3 dni, u którego nie wystąpiły objawy toksyczności ani nasilenie działań niepożądanych. Typowe działania niepożądane pozostają takie same jak przy dawkowaniu terapeutycznym, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa leku.
antidotum, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawkowanie pozakonazolu, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa leku, parametry życiowe, Posaconazole Mylan, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, toksyczność - Leksykon substancji czynnych
Milrynon – Przedawkowanie
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope (roztwór do wstrzykiwań 1 mg/ml), w przypadku przedawkowania wywołuje istotne powikłania kardiologiczne, przede wszystkim hipotensję oraz arytmie. Hipotensja wynika z nasilonego działania wazodylatacyjnego milrynonu, co może prowadzić do wstrząsu, natomiast arytmie, w tym tachyarytmie i zaburzenia przewodzenia, są efektem proarytmicznym związanym z wysokimi stężeniami leku w surowicy. Objawy te stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, arytmia, ciśnienie tętnicze, COROTROPE, czynność elektryczna serca, dysfagia, działanie wazodylatacyjne, efekt proarytmiczny, EKG, hipotensja, leczenie objawowe, lek wazopresyjny, milrynon, obniżenie ciśnienia tętniczego, roztwór do wstrzykiwań, tachyarytmia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lackepila 200 mg
Przedawkowanie lakozamidu, zwłaszcza powyżej 800 mg/dobę, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się nasilonymi objawami neurologicznymi i kardiologicznymi. Dawki w zakresie 400-800 mg mogą powodować nasilenie typowych działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, nudności i wymioty, natomiast przekroczenie 800 mg/dobę wiąże się z ryzykiem wystąpienia napadów toniczno-klonicznych uogólnionych, stanu padaczkowego, zaburzeń przewodzenia serca, wstrząsu oraz śpiączki. W przypadku ostrego przedawkowania, definiowanego jako jednorazowe przyjęcie kilku gramów lakozamidu, odnotowano zgony, co podkreśla krytyczną potrzebę szybkiej interwencji medycznej.
antidotum, hemodializa, Lackepila, lakozamid, leczenie zatrucia, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, powikłanie neurologiczne, sercowo-naczyniowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, zaburzenia pracy serca, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodzenia serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azacitidine Sandoz 100 mg
Przedawkowanie azacytydyny, szczególnie w dawce około 290 mg/m² powierzchni ciała podanej dożylnie (blisko czterokrotność zalecanej dawki początkowej), może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. W udokumentowanym przypadku klinicznym obserwowano objawy takie jak biegunka, nudności oraz wymioty. Ze względu na brak specyficznego antidotum, postępowanie terapeutyczne opiera się na ścisłym monitorowaniu pacjenta, w tym regularnym kontrolowaniu parametrów życiowych oraz wykonywaniu badań krwi w celu oceny wpływu toksyczności na układ krwiotwórczy.
antidotum, azacytydyna, badanie krwi, biegunka, choroby współistniejące, dawka dożylna, dawka początkowa leku, działanie niepożądane, leczenie wspomagające, nudności, objawy przewodu pokarmowego, parametry życiowe, postępowanie monitorujące, przedawkowanie azacytydyny, stan kliniczny pacjenta, układ krwiotwórczy, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, w tym preparatu Olanzapine Bluefish, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, które często wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy bardzo często występujące (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresja, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, a także zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zgony odnotowano już po dawkach około 450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g przyjętych doustnie.
agresja, akatyzja, antidotum, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie EKG, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm, płukanie żołądka, pobudzenie, resuscytacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Przedawkowanie azacytydyny (Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml) jest rzadkie, ale stanowi poważne zagrożenie ze względu na mechanizm działania i profil bezpieczeństwa leku. Opisano pojedynczy przypadek podania dawki dożylnej około 290 mg/m², co stanowiło niemal czterokrotność zalecanej dawki początkowej. U pacjenta wystąpiły objawy takie jak biegunka, nudności i wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Nie stwierdzono skutków śmiertelnych, jednak potencjalne nasilenie mielosupresji (neutropenia, trombocytopenia, anemia) jest możliwe ze względu na farmakodynamikę azacytydyny.
anemia, antidotum, dawka dożylna, leczenie przeciwwymiotne, leczenie wspomagające, mechanizm działania leku, mielosupresja, neutropenia, objawy toksyczności, objawy ze strony przewodu pokarmowego, odwodnienie, powierzchnia ciała, przedawkowanie azacytydyny, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agomelatine NeuroPharma 25 mg
Przedawkowanie agomelatyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i indywidualnego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (np. ból nadbrzusza), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zmęczenie, pobudzenie, lęk, napięcie, zawroty głowy) oraz ogólne złe samopoczucie. Szczególnie niebezpiecznym objawem jest sinica, wskazująca na hipoksję i wymagająca pilnej interwencji. W dokumentacji opisano przypadek przyjęcia 2450 mg agomelatyny (98 tabletek po 25 mg) z samoistnym wyzdrowieniem i brakiem poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych, co sugeruje stosunkowo niski potencjał kardiotoksyczny leku, jednak każde przedawkowanie wymaga ścisłego monitorowania.
antidotum, błona śluzowa żołądka, ból nadbrzusza, czynność serca, drogi oddechowe, hemodializa, kardiotoksyczność, leki psychotropowe, napięcie psychofizyczne, niepokój psychoruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, przedawkowanie agomelatyny, przedawkowanie leku, sinica, stan kliniczny, stan neurologiczny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czuwania, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Irbesartan Aurovitas 150 mg
Przedawkowanie irbesartanu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 150 mg lub 300 mg na dobę, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia oraz rzadziej bradykardia. W badaniach klinicznych dawki do 900 mg/dobę przez 8 tygodni nie wykazały toksyczności, jednak przekroczenie zalecanych dawek może skutkować nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami świadomości. Mechanizmy tych objawów obejmują nasilone blokowanie receptorów angiotensyny II oraz reakcje kompensacyjne układu sercowo-naczyniowego. W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, zwłaszcza u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest zwiększone.
antidotum, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, hemodializa, irbesartan, Irbesartan Aurovitas, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, receptor angiotensyny II, tachykardia, układ przewodzący serca, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Estriol – Działania niepożądane
Estriol, stosowany głównie dopochwowo w leczeniu atrofii urogenitalnej związanej z niedoborem estrogenów, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z dominującymi miejscowymi działaniami niepożądanymi o charakterze łagodnym i przemijającym. Najczęściej obserwuje się świąd narządów płciowych, ból miednicy, wysypkę, dyskomfort i ból piersi, plamienia z dróg rodnych oraz wydzielinę z szyjki macicy. Bezpośrednio po aplikacji mogą wystąpić świąd, podrażnienie oraz niewielkie pieczenie lub palenie (częstość około 1%). Rzadziej pojawiają się zakażenia grzybicze (kandydoza), bóle głowy, świąd skóry, świerzbiączka, nudności oraz zatrzymanie płynów. Preparaty dopochwowe, takie jak żel Blissel, charakteryzują się niską absorpcją ogólnoustrojową, co znacząco zmniejsza ryzyko poważnych działań niepożądanych typowych dla doustnej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ).
antidotum, atrofia urogenitalna, błona śluzowa pochwy, ból głowy, ból miednicy, demencja, estriol, globulka, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kandydoza, krem dopochwowy, mastodynia, nowotwór jajnika, ostuda, pieczenie, plamienie pomenopauzalne, podrażnienie miejscowe, przedawkowanie, retencja płynów, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skaza krwotoczna naczyniowa, świąd narządów płciowych, świerzbiączka, tabletka dopochwowa, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wydzielina z szyjki macicy, zakażenie grzybicze, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żel dopochwowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sinecod 5 mg/ml
Przedawkowanie produktu leczniczego Sinecod (cytrynian butamiratu 5 mg/ml, krople doustne) może wywołać objawy obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (senność, zawroty głowy), układ pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka) oraz układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze). Dawka 20 kropli zawiera 5 mg substancji czynnej, a przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym zaburzeń świadomości, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Występujące objawy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą zagrażać życiu pacjenta.
antidotum, centrum zatruć, ciśnienie krwi, cytrynian butamiratu, diureza, etanol, kwas benzoesowy, leki wazoaktywne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy niepożądane, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządów, płukanie żołądka, płynoterapia, przedawkowanie leku, saturacja krwi, sorbitol, stan neurologiczny, substancje pomocnicze, tlenoterapia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gemcitabine Accord 2 g
Przedawkowanie chlorowodorku gemcytabiny (Gemcitabine Accord) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania pacjenta. Nie istnieje specyficzne antidotum na gemcytabinę, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej i wspomagającej. Gemcytabina wykazuje szeroki zakres tolerancji dawkowania, z udokumentowanymi dawkami do 5700 mg/m² powierzchni ciała podawanymi dożylnie w ciągu 30 minut co 2 tygodnie, które mimo toksyczności pozostawały klinicznie akceptowalne. Kluczowe jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji narządowych oraz systematyczne badania hematologiczne, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka mielosupresji, w tym neutropenii, trombocytopenii i niedokrwistości.
antidotum, badanie krwi, czynniki wzrostu kolonii granulocytów, dawkowanie terapeutyczne, elementy morfotyczne krwi, gemcytabina, leczenie wspomagające, mielosupresja, monitoring hematologiczny, monitorowanie pacjenta, neutropenia, niedokrwistość, preparaty krwiopochodne, roztwór do infuzji, terapia przeciwinfekcyjna, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oseltix 75 mg
Przedawkowanie oseltamiwiru, substancji czynnej leku Oseltix (75 mg oseltamiwiru fosforanu w tabletce), stanowi istotne wyzwanie kliniczne, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie przypadki te występują częściej niż u dorosłych i młodzieży. Analiza danych z badań klinicznych oraz okresu po wprowadzeniu leku do obrotu wskazuje, że większość przedawkowań nie wiązała się z wystąpieniem zdarzeń niepożądanych, a jeśli już się pojawiały, to ich charakter i częstość były zbliżone do profilu działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych. Brak specyficznych objawów przedawkowania oraz brak antidotum wymuszają stosowanie leczenia objawowego i monitorowanie parametrów życiowych pacjenta.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Naloksonu chlorowodorek, zawarty w preparacie NALOXONUM HYDROCHLORICUM WZF, jest półsyntetycznym antagonistą receptorów opioidowych o wysokim powinowactwie, skutecznie wypierającym pełnych i częściowych agonistów opioidowych. Jego działanie polega na kompetycyjnym antagonizmie receptorów opioidowych, co czyni go kluczowym antidotum w leczeniu przedawkowania opioidów. Nalokson wykazuje selektywność, nie wpływając na depresję ośrodkowego układu nerwowego wywołaną przez inne substancje nieopioidowe. W dawkach nawet 10-krotnie przekraczających standardowe, wykazuje minimalne efekty farmakologiczne, takie jak niewielkie działanie przeciwbólowe i lekką senność, bez depresji ośrodka oddechowego, efektów psychomimetycznych czy wpływu na układ krążenia. Brak aktywności w organizmie wolnym od opioidów podkreśla jego bezpieczeństwo stosowania diagnostycznego.
agonista opioidowy, antagonista opioidowy, antidotum, częściowy antagonista, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diagnostyka różnicowa zatruć, działanie przeciwbólowe, efekt psychomimetyczny, kinetyka działania, N-allilo-nor-oksymorfon, naloksonu chlorowodorek, nalorfina, pentazocyna, pochodna morfiny, podanie dożylne, profil farmakodynamiczny, przedawkowanie opioidów, receptory opioidowe, rozwój tolerancji, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, wpływ na układ krążenia, zespół abstynencyjny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clexane 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Przedawkowanie enoksaparyny sodowej, szczególnie po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym, stanowi poważne ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą obejmować krwawienia o różnym nasileniu – od drobnych wybroczyn po masywne krwotoki zagrażające życiu. Objawy przedmiotowe obejmują krwiaki, krwawienia z nosa, krwioplucie, krwiomocz oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, natomiast objawy podmiotowe to osłabienie, zawroty głowy, bladość powłok i hipotonia. W przypadku podania doustnego, ze względu na słabe wchłanianie enoksaparyny, przedawkowanie zwykle nie prowadzi do poważnych następstw klinicznych.
aktywność anty-Xa, antidotum, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, hipotonia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwiomocz, krwioplucie, krwotok wewnętrzny, parametry krzepnięcia, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, protamina, przedawkowanie leku, wstrzyknięcie dożylne, wybroczynę, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezetrol 10 mg
Przedawkowanie ezetymibu, substancji czynnej leku Ezetrol 10 mg, jest rzadkim zjawiskiem klinicznym, charakteryzującym się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 50 mg/dobę (5-krotnie wyższe niż terapeutyczne) podawane przez 14 dni oraz dawki 40 mg/dobę (4-krotnie wyższe) przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną były dobrze tolerowane bez istotnych działań niepożądanych. Dane toksykologiczne na zwierzętach potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa, gdyż nie obserwowano toksyczności po jednorazowym podaniu dawek do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów, co znacznie przekracza maksymalne dawki stosowane u ludzi.
antidotum, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, Ezetrol, funkcje narządów, funkcje życiowe, hipercholesterolemia pierwotna, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, objawy toksyczności, ostra toksyczność, postępowanie medyczne, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie ezetymibu, substancja czynna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg
Przedawkowanie preparatu Levomine midi, zawierającego 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 125 mikrogramów lewonorgestrelu, zazwyczaj nie prowadzi do poważnych powikłań klinicznych, jednak może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z pochwy, szczególnie u młodych dziewcząt. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego liczby przyjętych tabletek oraz czasu od zażycia leku, a także diagnostyka laboratoryjna obejmująca podstawowe parametry biochemiczne i, w razie potrzeby, ocenę parametrów krzepnięcia. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie ma charakter objawowy, obejmujący nawodnienie, wyrównanie elektrolitów oraz stosowanie leków przeciwwymiotnych.
antidotum, diagnostyka laboratoryjna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, etynyloestradiol, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, lewonorgestrel, monitorowanie pacjenta, nawodnienie, nietolerancja laktozy, nudności, parametr biochemiczny, parametr krzepnięcia, przedawkowanie leku, wymioty, wyrównanie elektrolitów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cytosar 500 mg
Przedawkowanie cytarabiny (preparat CYTOSAR, 500 mg cytarabiny w proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Dawki przekraczające zalecane schematy, zwłaszcza 12 dawek po 4,5 g/m² powierzchni ciała podawanych we wlewie dożylnym przez godzinę co 12 godzin, prowadzą do nieodwracalnego toksycznego uszkodzenia OUN oraz znacznego wzrostu śmiertelności. Przedawkowanie wywołuje także ciężką mielosupresję, wymagającą transfuzji koncentratu krwinek czerwonych i płytek krwi, oraz zaburzenia immunologiczne skutkujące zwiększoną podatnością na infekcje, co wymaga wdrożenia antybiotykoterapii.
antidotum, antybiotykoterapia, cytarabina, koncentrat krwinek czerwonych, leczenie wspomagające, mielosupresja, monitorowanie parametrów życiowych, morfologia krwi obwodowej, nawodnienie pacjenta, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry laboratoryjne, płytki krwi, podatność na infekcje, preparaty krwiopochodne, przedawkowanie cytarabiny, śmiertelność, stan neurologiczny, supresja szpiku kostnego, toksyczne uszkodzenie OUN, wlew dożylny, zaburzenia immunologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clatexo 20 mg
Bilastyna w dawce terapeutycznej 20 mg, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, wymaga ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję, przebieg porodu ani rozwój noworodka, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania bilastyny w ciąży. W okresie laktacji bilastyna przenika do mleka, co wymaga indywidualnej oceny korzyści terapeutycznych dla matki i ryzyka dla dziecka, z możliwością kontynuacji karmienia, jego przerwania lub zmiany terapii. Dane dotyczące wpływu bilastyny na płodność są ograniczone, jednak badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na ten parametr. Bilastyna w dawce 20 mg nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, choć zaleca się indywidualną ocenę reakcji pacjentki przed podjęciem takiej aktywności.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Findarts Duo 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie dutasterydu, nawet do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) przez 7 dni lub 5 mg/dobę przez 6 miesięcy, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych wykraczających poza te obserwowane przy dawce terapeutycznej. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta. W przypadku tamsulosyny chlorowodorku, przedawkowanie dawką 5 mg (12,5-krotność dawki terapeutycznej 0,4 mg) może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe 70 mm Hg), wymiotów i biegunki. Postępowanie obejmuje ułożenie pacjenta w pozycji leżącej, uzupełnienie płynów, a w razie potrzeby podanie leków zwiększających objętość krwi krążącej oraz leków zwężających naczynia, wraz z monitorowaniem czynności nerek.
antidotum, ciśnienie skurczowe, częstość pracy serca, czynność nerek, dawka terapeutyczna, dializa, dutasteryd i tamsulosyna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek zwężający naczynia, obniżenie ciśnienia tętniczego, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pozycja leżąca, siarczan sodu, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, tamsulosyny chlorowodorek, uzupełnienie płynów, węgiel leczniczy, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g 1 g
Przedawkowanie ceftriaksonu, antybiotyku cefalosporynowego III generacji stosowanego pozajelitowo, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty oraz biegunka. Dawki 1 g i 2 g preparatu Ceftriaxon-MIP dostarczają odpowiednio 83 mg (3,6 mmol) i 166 mg (7,2 mmol) sodu, co może mieć istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami kardiologicznymi lub nefrologicznymi. W przypadku przedawkowania brak jest swoistej odtrutki, a leczenie ma charakter objawowy, obejmujący nawadnianie, monitorowanie parametrów życiowych oraz terapię wspomagającą w celu łagodzenia skutków toksycznych.
antidotum, antybiotyk cefalosporynowy trzeciej generacji, biegunka, dializa otrzewnowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, hemodializa, leczenie objawowe, nawadnianie, nudności, odtrutka, odwodnienie, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie ceftriaksonu, sól sodowa ceftriaksonu, uzupełnianie elektrolitów, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adepend 50 mg
Przedawkowanie chlorowodorku naltreksonu zawartego w produkcie leczniczym Adepend (50 mg/tabletka powlekana) nie wykazuje udokumentowanej toksyczności nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardową terapię. Badania kliniczne na ochotnikach wykazały brak objawów toksycznych przy dawce do 800 mg/dobę przez 7 dni, co stanowi 16-krotność pojedynczej dawki terapeutycznej. Pomimo braku potwierdzonych objawów przedawkowania ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, należy zachować ostrożność, gdyż dane kliniczne są ograniczone, a potencjalne objawy teoretycznie mogą wystąpić.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – AlleMax 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku AlleMax 10 mg, manifestuje się głównie objawami neurologicznymi i przeciwcholinergicznymi, pojawiającymi się po dawce co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową (≥50 mg). Do najczęstszych symptomów należą splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, ból głowy, drżenie, sedacja, senność, rozszerzenie źrenic (mydriasis), zatrzymanie moczu, tachykardia, świąd, biegunka oraz ogólne złe samopoczucie i niepokój ruchowy. Objawy te wskazują na konieczność natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby starsze czy z chorobami układu krążenia i OUN.
antidotum, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, eliminacja cetyryzyny, hemodializa, mydriasis, niepokój ruchowy, objawy sedatywne, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sedacja, splątanie, tachykardia, trudność w koncentracji, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prazol 40 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej Prazolu 40 mg, stanowi kliniczne wyzwanie, choć dane dotyczące tego zjawiska u ludzi są ograniczone. Opisano przypadki przyjęcia dawek od 560 mg do nawet 2400 mg (120-krotność dawki terapeutycznej). Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości z przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), objawy neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy) oraz zaburzenia psychiczne (apatia, depresja, splątanie). Charakterystyczne jest przemijające nasilenie symptomów, bez długoterminowych następstw zdrowotnych. Kinetyka eliminacji omeprazolu pozostaje liniowa (pierwszego rzędu) nawet przy znacznych dawkach, co wskazuje na niezmienioną szybkość eliminacji leku pomimo przedawkowania.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, depresja, dezorientacja, farmakologia kliniczna, kapsułki dojelitowe, kinetyka eliminacji leku, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nudności, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, objawy z przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, substancja czynna, symptomatologia przedawkowania, wymioty, zaburzenie percepcji, zaburzenie świadomości, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polfilin prolongatum 400 mg
Przedawkowanie pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, takich jak Polfilin prolongatum 400 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych obejmujących układ nerwowy i sercowo-naczyniowy. Objawy te obejmują zawroty głowy, nudności, fusowate wymioty sugerujące krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, hipotensję, tachykardię (>100 uderzeń/min), arytmie, nagłe zaczerwienienie twarzy, drgawki toniczno-kloniczne, utratę świadomości, gorączkę, pobudzenie oraz zniesienie odruchów. Ze względu na przedłużone uwalnianie leku, objawy mogą pojawiać się stopniowo i utrzymywać się dłużej, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu pacjenta.
antidotum, arytmia, drgawki toniczno-kloniczne, działanie naczyniorozszerzające, działanie przeciwzakrzepowe, fusowate wymioty, hipotensja, lek przeciwdrgawkowy, niepokój psychoruchowy, nudności, pentoksyfilina, płukanie żołądka, przedawkowanie pentoksyfiliny, rumień twarzy, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywny, zawroty głowy, zniesienie odruchów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Infacetamol 100 mg/ml
Przedawkowanie paracetamolu zawartego w Infacetamolu (100 mg/ml, roztwór doustny) stanowi poważne zagrożenie hepatotoksyczne, z minimalną dawką toksyczną wynoszącą 6 g u dorosłych oraz >100 mg/kg masy ciała u dzieci. Dawki >20-25 g są potencjalnie śmiertelne, a nawet długotrwałe stosowanie >4 g/dobę może wywołać przejściową hepatotoksyczność. Przedawkowanie przebiega w czterech fazach: I (12-24 h) – nudności, wymioty, pocenie; II (24-48 h) – pozorna poprawa, wzrost AspAT, AlAT, bilirubiny, protrombiny; III (72-96 h) – maksymalna hepatotoksyczność z AspAT do 20 000; IV (7-8 dni) – regeneracja, jeśli pacjent przeżyje. Stężenia paracetamolu w osoczu >300 μg/ml po 4 h korelują z uszkodzeniem wątroby u 90% pacjentów, a zagrożenie występuje już przy >120 μg/ml po 4 h lub >30 μg/ml po 12 h.
aminotransferazy, anoreksja, antidotum, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność paracetamolu, kardiomiopatia, martwica kanalików nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, płukanie żołądka, przedawkowanie paracetamolu, śpiączka, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bilagra ORO 20 mg
Przedawkowanie bilastyny, stosowanej w dawkach 10 mg lub 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Bilagra ORO), stanowi istotne wyzwanie kliniczne. Badania kliniczne obejmujące zdrowych dorosłych ochotników wykazały, że podanie dawki 220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni (odpowiadające 10-11-krotnemu przekroczeniu dawki terapeutycznej) wiąże się z dwukrotnie wyższą częstością działań niepożądanych wymagających interwencji medycznej w porównaniu z placebo. Najczęściej obserwowanymi objawami były zawroty głowy, bóle głowy oraz nudności, które miały charakter umiarkowany i przemijający. Szczegółowe badania dotyczące wpływu bilastyny na układ sercowo-naczyniowy, w tym analiza odstępów QT/QTc przy dawce 100 mg przez 4 dni, nie wykazały istotnego wydłużenia QTc ani klinicznie znaczących zaburzeń rytmu serca, co wskazuje na relatywnie niski potencjał kardiotoksyczności nawet przy znacznym przedawkowaniu.
antidotum, badanie odstępu QT/QTc, Bilagra ORO, bilastyna, ból głowy, działanie niepożądane, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nadzór porejestracyjny, nudności, objawy neurologiczne, odruch wymiotny, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo elektryczne serca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Monkasta 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Monkasta, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), które nie skutkowały poważnymi powikłaniami. Objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, były niespecyficzne i nie wymagały zazwyczaj specjalistycznej interwencji medycznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Echinasal –
Przedawkowanie syropu Echinasal, zawierającego ekstrakty roślinne (liść babki lancetowatej, ziele grindelii, owoc róży, ziele tymianku oraz sok z jeżówki purpurowej) oraz dodatkowo sacharozę (60 g/100 g) i etanol (do 1% m/m), nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej ani w danych postmarketingowych. Mimo braku zgłoszonych przypadków, należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne ryzyko związane z obecnością etanolu, zwłaszcza u dzieci oraz pacjentów z chorobami wątroby. Syrop ma charakterystyczną czerwono-brunatną barwę, a w 100 g preparatu znajduje się 5 g wyciągu złożonego (1:4,4) z liścia babki lancetowatej, ziela grindelii i owocu róży, 3 g wyciągu z ziela tymianku (1:4) oraz 2 g soku z ziela jeżówki purpurowej (1:1).
antidotum, badanie laboratoryjne, choroba wątroby, dane postmarketingowe, działanie niepożądane, ekstrakt roślinny, etanol, funkcja nerek, funkcja wątroby, jeżówka purpurowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, obserwacja kliniczna, owoc róży, parametry życiowe, piśmiennictwo medyczne, przedawkowanie preparatu, syrop leczniczy, wyciąg z babki lancetowatej, zatrucie lekiem roślinnym, ziele grindelii, ziele tymianku