antidotum
Antidotum, określane również jako odtrutka, to substancja lub preparat medyczny stosowany w celu przeciwdziałania działaniu trucizn lub toksyn w organizmie. Mechanizm działania antidotum może opierać się na neutralizacji trucizny poprzez wiązanie chemiczne, przyspieszenie jej metabolizmu lub blokowanie receptorów, z którymi wchodzi w interakcję.
W praktyce klinicznej antidota stanowią kluczowy element postępowania w ostrych zatruciach. Do najczęściej stosowanych należą: N-acetylocysteina w zatruciach paracetamolem, nalokson w przedawkowaniu opioidów, flumazenil jako antagonista benzodiazepin czy kompleks hydroksykobalaminy w zatruciach cyjankami. Skuteczność antidotum zależy od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na truciznę do podania odtrutki.
Nie wszystkie substancje toksyczne posiadają specyficzne antidotum, dlatego w wielu przypadkach zatruć leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe. Rozwój toksykologii klinicznej koncentruje się na poszukiwaniu nowych, bardziej skutecznych antidotów oraz na optymalizacji schematów ich stosowania w praktyce medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoBetina 24 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, choć rzadkie, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnie od dawki i współistniejących czynników. Łagodne do umiarkowanych objawów obserwowano przy dawkach do 640 mg i obejmowały one nudności, senność oraz bóle brzucha. Poważne objawy, takie jak drgawki, powikłania ze strony układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, występowały głównie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków w dawkach toksycznych. Preparat ApoBetina zawiera 24 mg betahistyny w jednej tabletce, co jest znacznie poniżej dawek związanych z przedawkowaniem.
antidotum, ApoBetina, betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drgawki, lek przeciwdrgawkowy, niewydolność oddechowa, nudności, płukanie żołądka, powikłania oddechowe, powikłania sercowo-naczyniowe, przedawkowanie betahistyny, senność, substancja farmakologicznie aktywna, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flavamed max 30 mg/5 ml
Przedawkowanie ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej Flavamed max (30 mg/5 ml, roztwór doustny), nie wiąże się z występowaniem swoistych objawów toksycznych, jednak obserwuje się nasilenie znanych działań niepożądanych leku. Do najczęstszych symptomów należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz dyskomfort w jamie brzusznej, a także nasilenie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego i potencjalne reakcje nadwrażliwości skórnej. W dostępnych danych klinicznych nie określono dawki toksycznej ani progowej wywołującej ciężkie powikłania, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku przedawkowania.
ambroksolowy chlorowodorek, antidotum, dawka toksyczna, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane leku, leczenie objawowe, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja czynna, układ nerwowy, węgiel aktywowany, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Chlorambucyl – Przedawkowanie
Chlorambucyl, lek alkilujący z grupy pochodnych iperytu azotowego, stosowany jest głównie w terapii przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz choroby Hodgkina. Przedawkowanie chlorambucylu (Leukeran) prowadzi do poważnych powikłań hematologicznych i neurologicznych, w tym przemijającej pancytopenii z obniżeniem erytrocytów, leukocytów i trombocytów, co skutkuje niedokrwistością, zwiększoną podatnością na infekcje oraz zaburzeniami krzepnięcia. Objawy neurologiczne obejmują ogólne pobudzenie, niezborność ruchową, ataksję oraz napady padaczkowe typu grand mal, które mogą występować wielokrotnie i prowadzić do stanu padaczkowego (status epilepticus).
antidotum, ataksja, badanie morfologiczne, chłoniak nieziarniczy, chlorambucyl, choroba Hodgkina, erytrocyty, iperyt azotowy, koncentrat krwinek czerwonych, leczenie przeciwdrgawkowe, lek alkilujący, leukeran, leukocyty, małopłytkowość, napad drgawkowy, napad padaczkowy grand mal, neutropenia, niedokrwistość, niezborność ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, przewlekła białaczka limfocytowa, stan padaczkowy, status epilepticus, trombocyty, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Roksytromycyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie roksytromycyny, stosowanej w preparatach takich jak Rolicyn (50 mg, 100 mg, 150 mg) oraz Rulid (50 mg, 150 mg), prowadzi do nasilonych objawów ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymiotów i biegunki, a także dolegliwości neurologicznych, takich jak bóle i zawroty głowy. W przypadku znacznego przekroczenia dawki terapeutycznej istnieje ryzyko zaburzeń elektrolitowych (głównie sodu i potasu), odwodnienia oraz potencjalnych zaburzeń rytmu serca, w tym wydłużenia odstępu QT. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania parametrów życiowych, stanu nawodnienia, równowagi elektrolitowej, funkcji nerek oraz zapisu EKG.
antidotum, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, EKG, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, odwodnienie, parametry życiowe, płukanie żołądka, preparat roksytromycyny, roksytromycyna, Rolicyn, równowaga elektrolitowa, Rulid, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clatra 2,5 mg/ml
Przedawkowanie bilastyny, substancji czynnej leku Clatra (2,5 mg/ml, roztwór doustny), charakteryzuje się głównie łagodnymi do umiarkowanych objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, takimi jak zawroty głowy, ból głowy oraz nudności. Dane kliniczne pochodzące z badań u dorosłych wykazały, że dawki 10-11-krotnie przekraczające terapeutyczne (220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni) zwiększają częstość działań niepożądanych, jednak nie obserwowano ciężkich powikłań ani istotnego wydłużenia odstępu QTc w EKG, nawet przy dawce 100 mg podawanej 4 razy dziennie przez 4 dni. Brak jest specyficznego antidotum dla bilastyny, co podkreśla konieczność leczenia objawowego i monitorowania parametrów życiowych pacjenta.
antidotum, bezpieczeństwo kardiologiczne, ból głowy, elektrokardiogram, leczenie objawowe, nudności, odstęp QT/QTc, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, populacja pediatryczna, przedawkowanie bilastyny, przewód pokarmowy, repolaryzacja komór serca, roztwór doustny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tiaprid PMCS 100 mg
Tiapryd, lek przeciwpsychotyczny, w przypadku przedawkowania może wywołać poważne objawy kliniczne, w tym senność, śpiączkę, obniżenie ciśnienia tętniczego, objawy pozapiramidowe (dystonia, sztywność, drżenie, akatyzja), a także wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Warto podkreślić, że tiapryd słabo podlega dializie, co ogranicza możliwości eliminacji leku w przypadku zatrucia.
akatyzja, antidotum, arytmia, efekt sedatywny, hemodializa, hipotensja, komorowe zaburzenia rytmu, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, monitorowanie parametrów życiowych, monoterapia, objawy pozapiramidowe, perfuzja narządowa, przedawkowanie tiaprydu, śpiączka, tiapryd, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zatrucie wielolekowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Provera 5 mg
Octan medroksyprogesteronu, substancja czynna preparatu Provera, charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa, co potwierdzają dane kliniczne wskazujące na dobrą tolerancję dawek doustnych sięgających nawet 3 g (3000 mg) na dobę, czyli 300-600 razy wyższych niż standardowe dawki terapeutyczne wynoszące 5 mg lub 10 mg. Przedawkowanie nie wywołuje zazwyczaj poważnych powikłań, a objawy mogą ograniczać się do nasilenia znanych działań niepożądanych. Brak jest specyficznego antidotum dla octanu medroksyprogesteronu, co podkreśla konieczność stosowania leczenia objawowego i wspomagającego w przypadku podejrzenia przedawkowania.
antidotum, dawka doustna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, leczenie symptomatyczne, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa, objaw przedawkowania, objaw toksyczny, octan medroksyprogesteronu, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, powikłanie zdrowotne, profil toksyczności, Provera - Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Przedawkowanie
Cetyryzyna, lek przeciwhistaminowy II generacji, w przypadku przedawkowania (≥5-krotność zalecanej dawki dobowej) wywołuje objawy głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz działanie przeciwcholinergiczne. Do najczęstszych symptomów należą splątanie, dezorientacja, sedacja, senność, osłupienie, tachykardia (>100 uderzeń/min), rozszerzenie źrenic (mydriaza), drżenie mięśni, biegunka, zawroty głowy, zmęczenie, ból głowy, niepokój ruchowy, świąd oraz zatrzymanie moczu. W preparatach złożonych zawierających pseudoefedrynę (np. Cirrus, Cirrus Duo) przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak arytmie, nadciśnienie tętnicze, drgawki, śpiączka, zapaść krążeniowa i niewydolność oddechowa, które mogą zakończyć się zgonem. W przypadku Duozinalu dodatkowo obserwuje się objawy hiperkalcemii (np. bóle mięśni, nudności, wzmożone pragnienie). Pacjenci w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub wątroby oraz dzieci są szczególnie narażeni na cięższy przebieg zatrucia.
amina sympatykomimetyczna, antidotum, bloker receptora alfa-adrenergicznego, ciśnienie tętnicze, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, hiperkalcemia, jon wapnia, klirens nerkowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, motoryka przewodu pokarmowego, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, receptor muskarynowy, saturacja, sedacja, sinica, splątanie, stupor, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroverin MR 200 mg
Przedawkowanie mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Auroverin MR, może prowadzić do łagodnych objawów toksyczności, głównie dotyczących ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Klinicznie obserwowane symptomy to pobudzenie psychoruchowe, niepokój, drżenia, zaburzenia rytmu serca oraz wahania ciśnienia tętniczego, choć często przedawkowanie przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi dolegliwościami szybko ustępującymi. W przypadku masywnego zatrucia, jeśli od przyjęcia leku nie minęła więcej niż jedna godzina, można rozważyć płukanie żołądka, jednak brak jest specyficznego antidotum, a leczenie powinno być objawowe i dostosowane do stanu pacjenta.
antidotum, dekontaminacja przewodu pokarmowego, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, leczenie objawowe, masywne zatrucie, mebeweryna chlorowodorek, monitorowanie parametrów życiowych, monitorowanie stanu neurologicznego, obraz kliniczny, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie mebeweryny, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wahania ciśnienia tętniczego, wchłanianie leku, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mucofortin 600 mg
Przedawkowanie acetylocysteiny zawartej w preparacie Mucofortin 600 mg jest rzadkością w praktyce klinicznej, a dotychczasowe dane wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania kliniczne wykazały, że podawanie acetylocysteiny w dawce do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące nie powodowało ciężkich działań niepożądanych, a dawki do 500 mg/kg masy ciała były dobrze tolerowane bez objawów toksyczności. W przypadku przedawkowania mogą pojawić się objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki wywołującej te dolegliwości.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Trelema 200 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Trelema, prowadzi do objawów głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, a w ciężkich przypadkach może skutkować zaburzeniami przewodzenia serca, wstrząsem oraz śpiączką. Dawki do 800 mg wywołują objawy podobne do działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, natomiast dawki powyżej 800 mg mogą powodować zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe, w tym toniczno-kloniczne i stan padaczkowy. Opisano również przypadki śmiertelne po jednorazowym przyjęciu kilku gramów lakozamidu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca, niewydolnością nerek lub wątroby oraz przy współistniejącym leczeniu innymi lekami przeciwpadaczkowymi.
antidotum, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, EKG, hemodializa, intensywna terapia, lakozamid, leczenie objawowe, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, neurologia, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, toksykologia kliniczna, wstrząs, zaburzenia pracy serca, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie przewodzenia serca, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Traumon 100 mg/g
Przedawkowanie miejscowego żelu Traumon, zawierającego 100 mg/g etofenamatu, może wystąpić przy zastosowaniu całego opakowania lub większej ilości na rozległe powierzchnie skóry w krótkim czasie, co prowadzi do zwiększonego wchłaniania substancji czynnej. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy, zawroty głowy oraz dolegliwości w nadbrzuszu, typowe dla nadmiernej ekspozycji na niesteroidowe leki przeciwzapalne. Dodatkowo, preparat zawiera 30 mg glikolu propylenowego (E 1520) na 1 g żelu, który może nasilać działania niepożądane u osób wrażliwych.
antidotum, aplikacja preparatu, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości nadbrzusza, działanie niepożądane, etofenamat, glikol propylenowy, leczenie objawowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy ogólnoustrojowe, podrażnienie błony śluzowej, preparat miejscowy, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furosemid Medreg 40 mg
Przedawkowanie furosemidu, szczególnie w dawce 40 mg zawierającej substancję o silnym działaniu diuretycznym, prowadzi do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, takich jak hipowolemia, odwodnienie i hemokoncentracja. Klinicznie manifestuje się to ciężkim niedociśnieniem, arytmiami serca (w tym blokiem przedsionkowo-komorowym i migotaniem komór), ostrą niewydolnością nerek oraz objawami neurologicznymi (stany urojeniowe, porażenie wiotkie, apatia, splątanie). Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia i hipomagnezemia, odgrywają kluczową rolę w patogenezie powikłań kardiologicznych i neurologicznych. Hemokoncentracja zwiększa ryzyko zakrzepicy, co może prowadzić do incydentów zakrzepowo-zatorowych. Wstrząs hipowolemiczny stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji.
antidotum, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, dializoterapia, diureza, działanie moczopędne, furosemid, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemokoncentracja, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, migotanie komór, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie, odwodnienie, oliguria, ostra niewydolność nerek, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, płynoterapia dożylna, porażenie wiotkie, profilaktyka przeciwzakrzepowa, splątanie, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepica - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abiraterone Olainfarm 250 mg
Przedawkowanie octanu abirateronu (250 mg/tabletka) z preparatu Abiraterone Olainfarm stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia podtrzymującego. Ze względu na brak swoistego antidotum, postępowanie opiera się na monitorowaniu i leczeniu objawowym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę czynności serca (w tym EKG), poziomu elektrolitów ze szczególnym uwzględnieniem hipokaliemii, gospodarkę płynową oraz funkcję wątroby, monitorując enzymy wątrobowe w celu wykrycia potencjalnej hepatotoksyczności. Regularne badania laboratoryjne i ocena kliniczna są niezbędne do wczesnego wykrycia powikłań i odpowiedniego dostosowania terapii.
abirateron, antidotum, badania laboratoryjne, bradykardia, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, gospodarka płynowa, hepatotoksyczność, hipokaliemia, leczenie podtrzymujące, lek moczopędny, monitoring kardiologiczny, niemiarowość, nieprawidłowości kardiologiczne, octan abirateronu, parametry biochemiczne wątroby, parametry wątrobowe, stężenie potasu, tachykardia, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zastój płynów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diphereline 0,1 mg 0,1 mg
Przedawkowanie tryptoreliny w preparacie Diphereline 0,1 mg (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) wymaga przede wszystkim postępowania objawowego, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Substancją czynną jest tryptorelina w postaci octanu, a dawka w produkcie wynosi 0,1 mg. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego pacjenta oraz parametrów życiowych, z uwzględnieniem potencjalnych zaburzeń hormonalnych wynikających z mechanizmu działania analogów GnRH. Producent nie podaje szczegółowych objawów przedawkowania, dlatego należy zwrócić uwagę na nasilenie działań niepożądanych charakterystycznych dla terapii tryptoreliną.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Teenia 3 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Teenia (zawierająca 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu), może skutkować wystąpieniem objawów takich jak nudności, wymioty oraz nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, które mogą pojawić się także u dziewcząt przed pierwszą miesiączką. Drospirenon, ze względu na swoje działanie antymineralokortykoidowe, może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, w tym hiperkaliemii, natomiast nadmiar etynyloestradiolu może nasilać działania niepożądane estrogenów. Warto również uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (48,53 mg) i lecytyny sojowej (0,070 mg) w preparacie, które mogą nasilać objawy u osób z nietolerancją tych składników.
antidotum, dojrzałość płciowa, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, drospirenon z etynyloestradiolem, działanie antymineralokortykoidowe, estrogen, etynyloestradiol, hiperkaliemia, krwawienie z dróg rodnych, lecytyna sojowa, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nietolerancja laktozy, nudności, objaw niepożądany, parametry życiowe, pierwsza miesiączka, progestagen, równowaga elektrolitowa, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistine dihydrochloride Accord 24 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, nawet do dawek rzędu 640 mg, zazwyczaj manifestuje się łagodnymi do umiarkowanych objawami, takimi jak nudności, senność oraz ból brzucha. Dawka ta znacznie przekracza standardowe dawkowanie terapeutyczne leku Betahistine dihydrochloride Accord 24 mg. W przypadkach, gdy betahistyna była przyjmowana jednocześnie z innymi lekami, obserwowano poważniejsze powikłania neurologiczne (drgawki), zaburzenia układu oddechowego oraz kardiologiczne (zaburzenia rytmu serca i przewodnictwa). Wskazuje to na możliwe interakcje międzylekowe lub sumowanie efektów toksycznych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
antidotum, betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, dawkowanie terapeutyczne, dolegliwości przewodu pokarmowego, drgawki, efekt toksyczny, interakcje międzylekowe, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, płukanie żołądka, potencjał toksyczny, przedawkowanie betahistyny, senność, stan neurologiczny, węgiel aktywowany, zaburzenia pracy serca, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu oddechowego, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Temozolomide Fair-Med 20 mg
Przedawkowanie temozolomidu, szczególnie dawkami przekraczającymi 1250 mg/m² powierzchni ciała w 5-dniowym cyklu, wiąże się z istotną toksycznością hematologiczną, której nasilenie rośnie wraz z dawką. W skrajnych przypadkach, takich jak podanie 10 000 mg całkowitej dawki w jednym cyklu, obserwuje się ciężką pancytopenię, gorączkę wtórną do neutropenii, niewydolność wielonarządową oraz zgon. Długotrwałe stosowanie leku powyżej zalecanego okresu 5 dni (nawet do 64 dni) może prowadzić do ciężkiej i długotrwałej mielosupresji, często skojarzonej z zakażeniami oportunistycznymi, co również może skutkować śmiercią pacjenta.
antidotum, elementy morfotyczne krwi, erytrocyty, gorączka, komórki krwi, leczenie podtrzymujące, leukocyty, mielosupresja, neutropenia, niewydolność wielonarządowa, ocena hematologiczna, pancytopenia, parametry hematologiczne, temozolomid, toksyczność hematologiczna, trombocyty, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie, zakażenie oportunistyczne - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Przedawkowanie
Przedawkowanie klomipraminy (Anafranil, Anafranil SR 75) stanowi poważne zagrożenie życia, manifestując się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku, z maksymalnym nasileniem po około 24 godzinach, a ze względu na działanie antycholinergiczne i długi okres półtrwania, ryzyko powikłań utrzymuje się nawet 4-6 dni. Do najgroźniejszych należą zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), ataksja, drgawki, tachykardia, niemiarowość, przedłużenie odstępu QT/QTc, torsades de pointes, wstrząs, niewydolność serca oraz bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się depresję ośrodka oddechowego, sinicę, wymioty, gorączkę, rozszerzenie źrenic, nadmierne pocenie się oraz zaburzenia czynności nerek (skąpomocz lub bezmocz).
antidotum, ataksja, badanie gazometryczne, bezmocz, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, drgawka, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipowentylacja, intubacja dotchawicza, klomipramina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, mydriaza, niedociśnienie, niemiarowość, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, osłupienie, przedłużenie odstępu QT, rozszerzenie źrenic, ruch mimowolny, sinica, skąpomocz, śpiączka, sztywność mięśni, tachykardia zatokowa, torsades de pointes, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Estrofem mite 1 mg
Przedawkowanie estradiolu zawartego w leku Estrofem mite (1 mg estradiolu półwodnego w tabletce powlekanej) najczęściej manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności i wymioty. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej, obejmującej stosowanie leków przeciwwymiotnych, nawodnienie oraz monitorowanie stanu pacjenta, w tym parametrów życiowych i równowagi wodno-elektrolitowej. Zaleca się również obserwację pod kątem innych potencjalnych objawów niepożądanych wynikających z nadmiernej ekspozycji na estrogeny.
antidotum, dyskomfort w nadbrzuszu, estradiol, estradiol półwodny, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nawodnienie, nietolerancja laktozy, nudności, odruchy wymiotne, parametry życiowe, preparat estrogenowy, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, treść żołądkowa, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – INALDIN Gardło Max 3 mg/ml
Benzydamina w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej (INALDIN Gardło MAX, 3 mg/ml) wykazuje toksyczność przy dawkach przekraczających 300 mg substancji czynnej, co odpowiada spożyciu ponad 100 ml preparatu. Przedawkowanie manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie). Symptomatologia rozwija się szybko po spożyciu i nie obejmuje istotnych zaburzeń układu krążenia czy oddechowego, co ułatwia diagnostykę i leczenie.
antidotum, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, dawka toksyczna, halucynacje, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nawodnienie, nudności, objawy kliniczne, obserwacja pacjenta, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, równowaga wodno-elektrolitowa, rozdrażnienie, symptomatologia zatrucia, wymioty, zatrucie benzydaminą, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trifas 200 200 mg
Przedawkowanie torasemidu, substancji czynnej leku Trifas 200, prowadzi do nasilonej diurezy z utratą płynów i elektrolitów, co skutkuje zaburzeniami homeostazy o różnym nasileniu klinicznym. Dominujące objawy to zaburzenia świadomości (senność, splątanie), objawowe niedociśnienie tętnicze, zapaść krążeniowa, nudności, wymioty, biegunka oraz zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak hiponatremia i hipokaliemia. Warto podkreślić, że hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji torasemidu, co wymaga leczenia objawowego i monitorowania parametrów życiowych oraz równowagi wodno-elektrolitowej. Kluczowe jest szybkie odstawienie leku oraz uzupełnienie niedoborów płynów i elektrolitów, z zastosowaniem krystaloidów i suplementacji potasu (doustnej lub dożylnej) w zależności od stanu pacjenta.
adrenalina, antidotum, działanie farmakologiczne, glikokortykosteroid, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, lek wazopresorowy, nasilona diureza, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, parametr życiowy, pokrzywka, przedawkowanie torasemidu, reakcja anafilaktyczna, równowaga wodno-elektrolitowa, stabilność hemodynamiczna, tlenoterapia, utrata elektrolitów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie homeostazy, zaburzenie świadomości, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polprazol PPH 40 mg
Przedawkowanie omeprazolu, składnika aktywnego Polprazolu PPH 40 mg, jest rzadkim, ale potencjalnie niebezpiecznym zdarzeniem klinicznym. Opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 2400 mg, co stanowi 120-krotność standardowej dawki. Najczęściej obserwowane objawy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). Rzadziej występują objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja czy splątanie. Objawy te mają charakter przemijający i ustępują samoistnie bez trwałych następstw klinicznych. Farmakokinetyka omeprazolu pozostaje niezmieniona nawet przy znacznych dawkach, zachowując kinetykę pierwszego rzędu.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka doustna, dawka omeprazolu, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, leki przeciwwymiotne, nudności, objawy przedawkowania, objawy przemijające, obserwacja szpitalna, Polprazol PPH, przedawkowanie leku, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, układ nerwowy, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zypsila 40 mg
Przedawkowanie zyprazydonu, substancji czynnej leku Zypsila (dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. W literaturze opisano przypadek przyjęcia dawki aż 12 800 mg, co spowodowało wystąpienie zespołu pozapiramidowego oraz wydłużenie odstępu QT do 446 ms, bez jednak obserwowanych powikłań kardiologicznych. Typowe objawy przedawkowania obejmują zespół pozapiramidowy, senność, drżenie, niepokój, a także poważniejsze stany takie jak obniżenie świadomości, napady drgawkowe i reakcje dystoniczne głowy i szyi. Szczególnie istotne jest ryzyko aspiracji treści żołądkowej, zwłaszcza przy wymiotach i obniżonym poziomie świadomości, co może prowadzić do powikłań oddechowych.
akatyzja, antidotum, arytmia, aspiracja treści żołądkowej, drżenie, drżenie spoczynkowe, dystonia, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niepokój, obniżenie świadomości, odstęp QT, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie oddechowe, reakcja dystoniczna, senność, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenie repolaryzacji komór, zaburzenie rytmu serca, zespół pozapiramidowy, zyprazydon, Zypsila - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ovestin 2 mg
Lek Ovestin zawiera 2 mg estriolu i jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Najczęstsze działania niepożądane obejmują zatrzymanie płynów, nudności, dyskomfort i ból piersi, pomenopauzalne plamienie oraz objawy grypopodobne. Rzadziej mogą wystąpić zapalenie pęcherzyka żółciowego, zmiany skórne (ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa) oraz prawdopodobna demencja u pacjentek powyżej 65 lat. Terapia wyłącznie estrogenowa, jak w przypadku Ovestinu, wiąże się z mniejszym ryzykiem raka piersi niż terapia złożona estrogenowo-progestagenowa, jednak ryzyko to wzrasta wraz z czasem stosowania. Po 5 latach stosowania HTZ wyłącznie estrogenowej u kobiet w wieku 50 lat z BMI 27 kg/m², dodatkowe ryzyko raka piersi wynosi 2,7 przypadków na 1000 kobiet, a po 10 latach 7,1 przypadków na 1000 kobiet. Stosowanie wyłącznie estrogenów u kobiet z zachowaną macicą znacząco zwiększa ryzyko raka endometrium (od 5 do 55 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet w wieku 50-65 lat), dlatego nie jest zalecane bez dodania progestagenu.
antidotum, choroba wieńcowa, demencja, estriol, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie maciczne, mastodynia, nudności, objawy grypopodobne, ostuda, plamica naczyniowa, plamienie pomenopauzalne, produkt leczniczy, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, retencja płynów, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowa, terapia estrogenowo-progestagenowa, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wydzielina szyjki macicy, wymioty, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Talidomid – Przedawkowanie
Talidomid, stosowany w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do przedawkowania objawiającego się sennością, drażliwością, pogorszonym samopoczuciem, bólem głowy oraz, w rzadkich przypadkach, nieprawidłowym odruchem podeszwowym, szczególnie u dzieci (np. dawka 700 mg u 2-letniego dziecka). W analizowanych przypadkach dawki przedawkowania sięgały od 350 mg do 14,4 g, przy czym u części pacjentów nie obserwowano żadnych objawów klinicznych. Nie odnotowano zgonów związanych z przedawkowaniem talidomidu, a wszyscy pacjenci powrócili do stanu zdrowia bez długotrwałych następstw. Preparat Thalidomide Accord zawiera 50 mg talidomidu na kapsułkę oraz substancje pomocnicze, takie jak 1,81 mg sodu i 28,8 mg izomaltu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Abiraterone Exeltis 500 mg
Abirateron Exeltis w dawce 500 mg (zawierający 500 mg octanu abirateronu, co odpowiada 446 mg abirateronu) może stanowić poważne zagrożenie w przypadku przedawkowania, choć dane kliniczne dotyczące takiej sytuacji są ograniczone. Nie istnieje swoiste antidotum na toksyczność abirateronu, dlatego postępowanie opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. Kluczowe jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz kompleksowa obserwacja, w tym monitorowanie czynności serca (EKG, holter), kontrola elektrolitów ze szczególnym uwzględnieniem hipokaliemii, ocena objawów zastoju płynów oraz funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina, GGT, ALP). Przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, hipokaliemii, zatrzymania płynów, uszkodzenia hepatocytów oraz zaburzeń mineralokortykoidowych wynikających z blokady enzymu CYP17.
antidotum, arytmia, elektrolity, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hipokaliemia, inhibitor biosyntezy androgenów, inhibitor CYP17, laktoza, leczenie objawowe, monitorowanie holterowskie, niedobór potasu, nietolerancja laktozy, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, parametry funkcji wątroby, przedawkowanie leku, retencja płynów, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia rytmu serca, zastój płynów - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik – Przedawkowanie
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) jest składnikiem wielu preparatów fitoterapeutycznych stosowanych głównie w zaburzeniach trawiennych, wątrobowych i neurologicznych. W literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania samego krwawnika, co może świadczyć o jego relatywnie wysokim profilu bezpieczeństwa. Jednakże preparaty złożone zawierające krwawnik, takie jak Nefrobonisol (zawierający 10 g soku z ziela krwawnika na 100 g produktu oraz 45-55% (V/V) etanolu) czy Nervosan fix (0,4 g ziela krwawnika na saszetkę wraz z korzeniem kozłka), niosą ryzyko przedawkowania związane głównie z innymi składnikami. Przedawkowanie Nefrobonisolu może prowadzić do objawów intoksykacji alkoholowej i podrażnienia przewodu pokarmowego, natomiast w przypadku Nervosan fix objawy obejmują zmęczenie, skurcze brzucha, zawroty głowy, drżenie rąk i rozszerzenie źrenic, zwykle ustępujące w ciągu 24 godzin. Dawka krytyczna korzenia kozłka to >20 g (ok. 25 saszetek). Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, bez specyficznych antidotów.
antidotum, dolegliwości trawienne, drogi żółciowe, drżenie rąk, działanie niepożądane, działanie sedatywne, intensywna terapia, interakcja lekowa, intoksykacja alkoholowa, krwawnik pospolity, leczenie podtrzymujące, nadużycie alkoholu, nudności, objawy niepożądane, parametry życiowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, preparat ziołowy, rozszerzenie źrenic, skurcz brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wątroby, zawrót głowy, zdarzenie niepożądane, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rupiron 10 mg
Przedawkowanie rupatadyny, substancji czynnej leku Rupiron, zostało ocenione w badaniach klinicznych, gdzie dawka 100 mg/dobę (10-krotnie przekraczająca zalecaną dawkę terapeutyczną 10 mg/dobę) była podawana ochotnikom przez 6 dni. W tym zakresie dawkowania lek był generalnie dobrze tolerowany, a najczęstszym objawem przedawkowania była senność, zgodna z farmakologicznym profilem antagonisty receptorów histaminowych H₁. Nie odnotowano ciężkich przypadków przedawkowania w praktyce klinicznej, co wskazuje na relatywnie łagodny przebieg kliniczny w porównaniu do innych leków przeciwhistaminowych.
antidotum, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, funkcje życiowe, interakcja lekowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek przeciwhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, profil farmakologiczny, przedawkowanie rupatadyny, receptor histaminowy H1, rupatadyna, Rupiron, senność, substancja czynna - Leksykon substancji czynnych
Kwas folinowy – Przedawkowanie
Kwas folinowy, dostępny m.in. w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml oraz kapsułek zawierających 15 mg substancji czynnej, charakteryzuje się relatywnie niskim profilem toksyczności. W literaturze medycznej nie odnotowano bezpośrednich objawów toksyczności przy przedawkowaniu folinianu wapnia, zarówno w monoterapii, jak i w formach parenteralnych (Calcium Folinate Kabi, Kalceks, Sandoz) oraz doustnych (Calciumfolinat-Ebewe). Kluczowym zagrożeniem klinicznym jest jednak zniesienie działania antagonistów kwasu foliowego stosowanych w chemioterapii, co może prowadzić do obniżenia skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Szczególną ostrożność należy zachować w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU), gdzie nadmiar kwasu folinowego może nasilać toksyczność 5-FU, wymagając postępowania zgodnego z protokołami dotyczącymi przedawkowania 5-fluorouracylu.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, antidotum, Calcium Folinate Kabi, Calcium folinate Kalceks, Calcium folinate Sandoz, Calciumfolinat-Ebewe, chemioterapia, działanie chemioterapeutyczne, działanie niepożądane, folinian wapnia, kapsułka twarda, kwas folinowy, leczenie przeciwnowotworowe, monoterapia, parametr kliniczny, parametr laboratoryjny, preparat parenteralny, profil toksyczności, roztwór do wstrzykiwań, terapia przeciwnowotworowa, terapia skojarzona z 5-fluorouracylem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kogavant 90 mg
Przedawkowanie tikagreloru (Kogavant) może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, głównie związanych z jego działaniem jako antagonisty receptora P2Y12. Tikagrelor jest stosunkowo dobrze tolerowany po pojedynczej dawce do 900 mg (10-krotność dawki terapeutycznej 90 mg). Objawy przedawkowania obejmują toksyczność żołądkowo-jelitową (nudności, wymioty, bóle brzucha) pojawiającą się już przy dawkach >180 mg, duszność, pauzy komorowe oraz przedłużone krwawienia, które nasilają się przy dawkach >90 mg. Najpoważniejszym zagrożeniem jest ryzyko wydłużonego czasu krwawienia spowodowanego zahamowaniem funkcji płytek krwi.
antagonista receptora P2Y12, antidotum, ból brzucha, dializa, duszność, dyspepsja, elektrokardiografia, hemostaza, Kogavant, niewydolność oddechowa, nudność, pauza komorowa, przedłużone krwawienie, tikagrelor, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, wymioty, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie funkcji płytek krwi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aperisan 20%
Przedawkowanie Aperisan 20% żelu do stosowania w jamie ustnej, zawierającego płynny wyciąg z liści szałwii (Salviae folii extractum fluidum), może wywołać poważne objawy toksyczne po spożyciu dawki przekraczającej 15 g liści szałwii. Do najczęstszych objawów należą uczucie ciepła, tachykardia (>100 uderzeń/min), zawroty głowy oraz drgawki typu padaczkowego. Mechanizm toksyczności wiąże się z działaniem olejku eterycznego i tujonów obecnych w szałwii. Produkt zawiera również do 10,5% (m/m) etanolu, który może nasilać objawy neurologiczne przy znacznym przedawkowaniu.
antidotum, drgawki padaczkowe, etanol, kołatanie serca, leczenie objawowe, następstwa neurologiczne, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy sercowo-naczyniowe, objawy toksyczne, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, podwyższona temperatura ciała, przyspieszona czynność serca, Salviae folii extractum fluidum, skurcze mięśni, substancja czynna, substancja pomocnicza, tachykardia, tujon, uczucie ciepła, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, wyciąg z liści szałwii, wywiad padaczkowy, zaburzenia oddychania, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Irinotecan Kabi 20 mg/ml
Przedawkowanie Irinotecan Kabi (chlorowodorek irynotekanu trójwodny, 20 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 350 mg/m² w monoterapii. Kluczowymi objawami toksyczności są ciężka neutropenia (bezwzględna liczba neutrofili <0,5 × 10⁹/l) oraz ciężka biegunka (≥3 stopnia wg CTCAE), które mogą prowadzić do sepsy neutropenicznej, zaburzeń wodno-elektrolitowych (hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia) oraz ostrej niewydolności nerek w mechanizmie przednerkowym. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie opiera się na intensywnej terapii podtrzymującej, obejmującej dożylną płynoterapię, monitorowanie stanu nawodnienia i elektrolitów, empiryczną antybiotykoterapię o szerokim spektrum oraz stosowanie czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF) w ciężkiej neutropenii.
antidotum, antybiotykoterapia empiryczna, bezwzględna liczba neutrofili, biegunka, chlorowodorek irynotekanu, cytostatyk, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, działanie cholinergiczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor topoizomerazy, leczenie podtrzymujące, neutropenia, neutropenia gorączkowa, ostra niewydolność nerek, płynoterapia dożylna, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, sepsa neutropeniczna, toksyczność opóźniona, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie bakteryjne i grzybicze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bosutinib Zentiva 500 mg
Przedawkowanie leku Bosutinib Zentiva (bosutynib), dostępnego w tabletkach o dawkach 100 mg, 400 mg i 500 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na mechanizm działania jako inhibitor kinazy tyrozynowej, przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), hepatotoksyczność (wzrost aminotransferaz, ryzyko ostrej niewydolności wątroby), nefrotoksyczność, zaburzenia kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie), zaburzenia neurologiczne oraz metaboliczne (hipofosfatemia, hipokaliemia, hiponatremia). Dawki przekraczające 500 mg/dobę wiążą się ze zwiększonym ryzykiem powikłań hematologicznych, natomiast inne objawy nie mają precyzyjnie określonych progów dawki ze względu na ograniczone dane kliniczne.
aminotransferazy wątrobowe, antidotum, bosutynib, farmakokinetyka bosutynibu, hepatotoksyczność, hipofosfatemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, inhibicja kinazy tyrozynowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, ostra niewydolność wątroby, pacjent hematoonkologiczny, parametr hematologiczny, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, tabletka powlekana, trombocytopenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prospan 26 mg
Przedawkowanie preparatu Prospan, zawierającego 26 mg wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.) w postaci pastylek miękkich, może prowadzić do objawów toksycznych, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu nerwowego. Dawki przekraczające trzykrotność zalecanej dawki dobowej wywołują nudności, wymioty, biegunkę oraz pobudzenie psychoruchowe, manifestujące się niepokojem i drażliwością. Wystąpienie tych objawów wymaga wdrożenia leczenia objawowego, gdyż nie istnieje swoiste antidotum dla substancji czynnej preparatu.
aktywność psychoruchowa, antidotum, biegunka, częstotliwość wypróżnień, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort w nadbrzuszu, działania niepożądane, Hedera helix, konsystencja stolca, leczenie objawowe, nudności, objawy niepożądane, odruch wymiotny, opróżnienie żołądka, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, stan kliniczny pacjenta, układ nerwowy, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Latanoprost Horus Pharma 50 mcg/ml
Przedawkowanie latanoprostu, zarówno miejscowe, jak i doustne, wiąże się z różnorodnym spektrum objawów klinicznych. Miejscowe przedawkowanie kropli do oczu najczęściej manifestuje się podrażnieniem i przekrwieniem spojówek, bez innych specyficznych działań niepożądanych. W przypadku przypadkowego spożycia, biorąc pod uwagę, że pojedynczy pojemnik jednodawkowy zawiera 10 µg latanoprostu, a ponad 90% substancji ulega metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, biodostępność doustna jest znacznie ograniczona. Dożylne podanie latanoprostu w dawce 3 µg/kg u zdrowych ochotników, przy stężeniu w osoczu 200-krotnie przewyższającym standardowe leczenie, nie wywołało działań niepożądanych. Natomiast dawki 5,5-10 µg/kg indukowały objawy ogólnoustrojowe, takie jak nudności, bóle brzucha, zawroty głowy, zmęczenie, uderzenia gorąca oraz pocenie się.
antidotum, astma oskrzelowa, biodostępność leku, ból brzucha, dysfagia, kardiotoksyczność, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nudności, personel medyczny, pierwsze przejście przez wątrobę, podanie dożylne latanoprostu, podrażnienie oka, przedawkowanie latanoprostu, przekrwienie spojówki, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, zaczerwienienie oczu, zawroty głowy, zwężenie światła oskrzeli - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trosicam 7,5 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej preparatu Trosicam (7,5 mg), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, począwszy od wczesnych symptomów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, takich jak apatia, senność, nudności, wymioty i bóle w nadbrzuszu, po ciężkie powikłania wielonarządowe. Wśród poważnych objawów wymienia się krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresję ośrodka oddechowego, drgawki, śpiączkę, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Dodatkowo, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, które mogą pojawić się zarówno przy dawkach terapeutycznych, jak i w przypadku przedawkowania.
antidotum, anuria, cholestyramina, depresja ośrodka oddechowego, drgawka, enzym wątrobowy, hematemeza, hipotensja, kreatynina i mocznik, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, pokrzywka, powikłanie wielonarządowe, przedawkowanie meloksykamu, przewód pokarmowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saturacja, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, śpiączka, tachykardia, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie ogólnoustrojowe, zaburzenie perfuzji obwodowej, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezen 10 mg
Przedawkowanie ezetymibu, substancji czynnej leku Ezen, jest rzadkością i charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały dobrą tolerancję dawek wielokrotnie przekraczających standardową dawkę terapeutyczną 10 mg/dobę, m.in. 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, bez istotnych działań niepożądanych. Dane toksykologiczne na zwierzętach potwierdzają brak toksyczności przy bardzo wysokich dawkach (5000 mg/kg u szczurów i myszy, 3000 mg/kg u psów), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa ezetymibu. W okresie porejestracyjnym zgłaszano sporadyczne przypadki przedawkowania, które w większości nie wiązały się z poważnymi objawami klinicznymi.
W przypadku podejrzenia przedawkowania ezetymibu zaleca się wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum. Monitorowanie stanu pacjenta jest kluczowe, a działania niepożądane, jeśli wystąpią, mają zazwyczaj łagodny charakter. Podsumowując, mimo znacznego przekroczenia zalecanych dawek terapeutycznych, ezetymib wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, co jest istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej w zarządzaniu przypadkami przedawkowania.
antidotum, badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie porejestracyjne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, okres porejestracyjny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tolerancja dawki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tetralysal 300 mg
Przedawkowanie leku Tetralysal, zawierającego limecyklinę w dawce 408 mg (odpowiadającej 300 mg tetracykliny), może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, choć ostre zatrucia tetracyklinami są rzadkością w praktyce medycznej. Nie istnieje specyficzne antidotum dla limecykliny, dlatego leczenie opiera się na postępowaniu objawowym i wspomagającym. Typowe objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i bóle brzucha, a także zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, w tym odwodnienie i dysbalans elektrolitowy.
antidotum, antybiotyki tetracyklinowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, funkcje życiowe, górny odcinek przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, limecyklina, ostre zatrucie, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, tetracyklina, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palifren Long 75 mg
Przedawkowanie palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej Palifren Long, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na formę farmaceutyczną – zawiesinę do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia OUN (senność, sedacja), układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, migotanie komór) oraz objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenie, akatyzja, dystonie). Szczególnie niebezpieczne są groźne zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do zagrażających życiu arytmii. Dawki Palifren Long dostępne na rynku to 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg oraz 150 mg, a długi okres półtrwania leku wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta. W przypadku przedawkowania należy uwzględnić możliwe interakcje z innymi lekami potęgującymi działania niepożądane paliperydonu.
akatyzja, antidotum, częstoskurcz komorowy, drżenie, dystonia, EKG, interakcja lekowa, kanał jonowy, lek przeciwcholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, okres półtrwania, palmitynian paliperydonu, przewodnictwo elektryczne serca, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor serotoninergiczny, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu