Przedawkowanie – Abiraterone Exeltis 500 mg

Przedawkowanie
Abiraterone Exeltis 500 mg

Abirateron Exeltis w dawce 500 mg (zawierający 500 mg octanu abirateronu, co odpowiada 446 mg abirateronu) może stanowić poważne zagrożenie w przypadku przedawkowania, choć dane kliniczne dotyczące takiej sytuacji są ograniczone. Nie istnieje swoiste antidotum na toksyczność abirateronu, dlatego postępowanie opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. Kluczowe jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz kompleksowa obserwacja, w tym monitorowanie czynności serca (EKG, holter), kontrola elektrolitów ze szczególnym uwzględnieniem hipokaliemii, ocena objawów zastoju płynów oraz funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina, GGT, ALP). Przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, hipokaliemii, zatrzymania płynów, uszkodzenia hepatocytów oraz zaburzeń mineralokortykoidowych wynikających z blokady enzymu CYP17.

Pobierz ChPL PDF Abiraterone Exeltis – Tabletki powlekane – 500 mg

Przedawkowanie abirateronu – informacje kliniczne

Brak swoistego antidotum
Postępowanie kliniczne w przypadku przedawkowania
Tabela objawów przedawkowania abirateronu
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

abirateron octan

Kategoria leku

Przedawkowanie abirateronu – informacje kliniczne

Abirateron Exeltis w postaci tabletek powlekanych 500 mg, zawierający 500 mg octanu abirateronu (co odpowiada 446 mg abirateronu), może w przypadku przedawkowania stanowić zagrożenie dla pacjenta. Należy zaznaczyć, że dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące przedawkowania tego produktu leczniczego u ludzi. ¹

Brak swoistego antidotum

W przypadku przedawkowania abirateronu nie istnieje swoiste antidotum, które mogłoby zneutralizować działanie leku. Protokół postępowania opiera się zatem na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. ²

Postępowanie kliniczne w przypadku przedawkowania

W przypadku stwierdzenia przedawkowania abirateronu, należy zastosować następujące postępowanie medyczne:

Natychmiastowe przerwanie leczenia abirateronem ³
Wdrożenie ogólnego leczenia podtrzymującego ⁴
Kompleksowa obserwacja czynności serca ze szczególnym uwzględnieniem możliwych zaburzeń rytmu ⁵
Kontrola stężenia elektrolitów, zwłaszcza pod kątem hipokaliemii ⁶
Monitorowanie objawów przedmiotowych i podmiotowych zastoju płynów ⁷
Ocena czynności wątroby w celu wykrycia potencjalnego uszkodzenia hepatocytów ⁸

Tabela objawów przedawkowania abirateronu

Objawy przedawkowania	Opis kliniczny	Postępowanie diagnostyczne
Zaburzenia rytmu serca	Potencjalne arytmie wynikające z zaburzeń elektrolitowych, szczególnie w połączeniu z hipokaliemią	EKG, monitorowanie holterowskie, kontrola stężenia elektrolitów
Hipokaliemia	Obniżone stężenie potasu w surowicy, mogące prowadzić do zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśniowego	Kontrola stężenia potasu w surowicy, uzupełnianie niedoborów
Zastój płynów	Zatrzymanie płynów mogące prowadzić do obrzęków obwodowych, duszności, wzrostu masy ciała	Badanie fizykalne, monitorowanie bilansu płynów, kontrola parametrów życiowych
Uszkodzenie wątroby	Potencjalne hepatotoksyczne działanie abirateronu w zwiększonych dawkach	Kontrola parametrów funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina, GGT, ALP)
Zaburzenia mineralokortykoidowe	Nadmierne działanie mineralokortykoidowe wynikające z mechanizmu działania abirateronu (blokada CYP17)	Kontrola ciśnienia tętniczego, stężenia elektrolitów, ocena pod kątem obrzęków

Ze względu na skład produktu leczniczego Abiraterone Exeltis (500 mg octanu abirateronu, 259 mg laktozy oraz do 12 mg sodu w każdej tabletce), przedawkowanie może również wiązać się z objawami niepożądanymi związanymi z substancjami pomocniczymi, szczególnie u pacjentów z nietolerancją laktozy. ⁹

Mając na uwadze charakterystykę farmakologiczną abirateronu jako inhibitora biosyntezy androgenów działającego poprzez blokowanie enzymu CYP17, w przypadku przedawkowania można spodziewać się nasilenia objawów wynikających z jego mechanizmu działania, w tym zaburzeń mineralokortykoidowych. W takiej sytuacji szczególnie istotne jest wdrożenie intensywnego monitorowania pacjenta oraz leczenia objawowego, które powinno być kontynuowane do czasu ustąpienia wszystkich objawów toksyczności. ¹⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.