Przedawkowanie
Mozarin Swift 15 mg

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin Swift, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć przypadki ciężkich objawów i zgonów po monoterapii są rzadkie. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia. Nawet dawki escytalopramu w zakresie 400-800 mg przyjęte samodzielnie nie wywoływały ciężkich objawów, jednak ryzyko powikłań nie jest wykluczone.

Przedawkowanie leku Mozarin Swift

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin Swift, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania tego leku są ograniczone, przy czym w wielu raportowanych przypadkach dochodziło do jednoczesnego przedawkowania innych substancji leczniczych.1

Toksyczność

Obserwacje kliniczne wskazują, że w większości przypadków przedawkowania escytalopramu występowały objawy o łagodnym nasileniu, a w niektórych przypadkach nie odnotowano żadnych objawów. Przypadki śmiertelne po przedawkowaniu wyłącznie escytalopramu są rzadko spotykane w literaturze medycznej – większość takich incydentów dotyczyła jednoczesnego przedawkowania różnych innych leków.2

Istotne jest, że nawet stosunkowo wysokie dawki escytalopramu (400-800 mg) przyjęte samodzielnie nie wywoływały ciężkich objawów u pacjentów, co nie oznacza jednak braku ryzyka w przypadku przedawkowania.3

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie escytalopramu manifestuje się różnorodnymi objawami, które dotyczą głównie trzech układów: ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej.4

Układ Objawy przedawkowania Charakterystyka Częstość występowania
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania Często
Drżenia Mimowolne drżenia kończyn i ciała Często
Pobudzenie Nadmierna aktywność psychomotoryczna Często
Zespół serotoninowy Hipertermia, zmiany stanu psychicznego, hiperrefleksja, sztywność mięśniowa Rzadko
Drgawki i śpiączka Napadowe wyładowania w OUN, utrata przytomności Rzadko
Układ pokarmowy Nudności Uczucie dyskomfortu w żołądku z przymusem wymiotowania Często
Wymioty Wyrzucanie treści żołądkowej Często
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze Obniżenie wartości ciśnienia tętniczego krwi Może wystąpić
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca powyżej 100 uderzeń/min Może wystąpić
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie repolaryzacji komór serca widoczne w EKG Może wystąpić
Niemiarowość Zaburzenia rytmu serca Może wystąpić
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Obniżenie stężenia potasu w surowicy Może wystąpić
Hiponatremia Obniżenie stężenia sodu w surowicy Może wystąpić

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania escytalopramu należy wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne, uwzględniając fakt, że nie istnieje swoiste antidotum dla tej substancji czynnej.5 Schemat postępowania obejmuje następujące elementy:

  1. Zabezpieczenie funkcji życiowych – należy udrożnić drogi oddechowe i utrzymywać ich drożność oraz zapewnić dostateczną podaż tlenu i prawidłową czynność układu oddechowego.6
  2. Eliminacja niewchłoniętego leku – należy rozważyć wykonanie płukania żołądka oraz podanie węgla aktywowanego. Płukanie żołądka powinno być przeprowadzone możliwie jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku, aby zminimalizować wchłanianie substancji czynnej.7
  3. Monitorowanie pacjenta – zaleca się monitorowanie czynności serca i innych parametrów życiowych oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego podtrzymującego czynności organizmu.8

Szczególne grupy pacjentów wymagające monitorowania EKG

W przypadku przedawkowania escytalopramu szczególnej uwagi wymagają pacjenci należący do grup podwyższonego ryzyka. Monitorowanie EKG zalecane jest w następujących przypadkach:9

  • Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca – z uwagi na ryzyko dekompensacji krążenia i pogorszenia parametrów hemodynamicznych
  • Pacjenci z bradyarytmią – ze względu na możliwość dalszego zwolnienia rytmu serca i pogłębienia zaburzeń przewodzenia
  • Pacjenci stosujący leczenie skojarzone z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT – ze względu na zwiększone ryzyko arytmii, w tym groźnych dla życia zaburzeń rytmu typu torsade de pointes
  • Pacjenci ze zmienionym metabolizmem – szczególnie z zaburzeniami czynności wątroby, co może prowadzić do zwiększonego stężenia leku w surowicy i nasilenia objawów toksycznych
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl