mioglobina
Mioglobina to białko mięśniowe zawierające grupę hemową, odpowiedzialne za magazynowanie tlenu w mięśniach. Składa się z pojedynczego łańcucha polipeptydowego o masie około 16,7 kDa, posiadającego centralnie umieszczoną grupę hemową z atomem żelaza zdolnym do wiązania cząsteczki tlenu.
W diagnostyce medycznej mioglobina stanowi wczesny marker uszkodzenia mięśni. Jej stężenie w surowicy krwi wzrasta już 1-3 godziny po zawale mięśnia sercowego, co czyni ją najszybszym wskaźnikiem martwicy mięśnia sercowego, wyprzedzającym troponiny. Jednak ze względu na niską specyficzność narządową (występuje zarówno w mięśniu sercowym, jak i w mięśniach szkieletowych) jej wartość diagnostyczna jest ograniczona.
Podwyższone stężenie mioglobiny można zaobserwować również w innych stanach klinicznych związanych z uszkodzeniem mięśni, takich jak rabdomioliza, urazy mięśni szkieletowych, dystrofie mięśniowe, zapalenie mięśni oraz po intensywnym wysiłku fizycznym. W przypadku masywnego uwalniania mioglobiny do krwiobiegu, może ona prowadzić do uszkodzenia nerek (mioglobinuria) poprzez wytrącanie się w kanalikach nerkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Medreg 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (Atorvastatin Medreg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające hospitalizacji i intensywnego monitorowania. Postępowanie jest objawowe, z naciskiem na stabilizację stanu klinicznego oraz ścisłe kontrolowanie parametrów biochemicznych, takich jak aktywność kinazy kreatynowej (CK), enzymów wątrobowych (ALT, AST), bilirubiny, fosfatazy alkalicznej, a także funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR) i równowagi elektrolitowej, zwłaszcza poziomu potasu. Przekroczenie dawki terapeutycznej powyżej 80 mg/dobę zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, w tym rabdomiolizy, która objawia się silnym bólem mięśni, osłabieniem, ciemnym zabarwieniem moczu oraz może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Monitorowanie CK jest kluczowe, gdyż wartości mogą wzrosnąć nawet >10-krotnie powyżej normy, wskazując na uszkodzenie mięśni.
aktywność CK, AlAT, AspAT, atorwastatyna, białka osocza, bilirubina, ból głowy, ból mięśniowy, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, GFR, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, kinaza kreatynowa, kreatynina, mioglobina, mioglobinuria, mocznik, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nerek, parestezje, rabdomioliza, terapia nerkozastępcza, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie wątroby, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zocor 20 20 mg
Przedawkowanie symwastatyny (Zocor) jest rzadko opisywane, jednak w literaturze medycznej odnotowano przypadki przyjęcia dawki do 3,6 g, które zakończyły się pełnym wyzdrowieniem bez powikłań. Mimo braku specyficznych metod neutralizacji działania leku, konieczne jest wdrożenie leczenia objawowego oraz monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, funkcji wątroby i nerek, a także poziomu kinazy kreatynowej (CK) w celu wczesnego wykrycia miopatii. W ciężkich przypadkach rozważa się płukanie żołądka, jeśli od spożycia leku nie upłynęło dużo czasu.
ból mięśniowy, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mialgia, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, symwastatyna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie kanalików nerkowych, zaburzenie czynności wątroby, Zocor - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valarox 160 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Valarox, zawierającego rozuwastatynę i walsartan, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych oraz uszkodzenia narządów. Dominujące objawy wynikają z działania walsartanu i obejmują znaczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniową oraz wstrząs, wymagające natychmiastowej interwencji. Rozuwastatyna natomiast może powodować zaburzenia czynności wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz uszkodzenie mięśni manifestujące się wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK), co może prowadzić do miopatii lub rabdomiolizy. Walsartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
antidotum, enzym wątrobowy, hemodializa, infuzja krystaloidów, kinaza kreatynowa, mioglobina, miopatia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność układu krążenia, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i walsartan, spadek ciśnienia krwi, stabilizacja układu krążenia, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Medreg 40 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, dostępnej w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Kluczowe jest monitorowanie funkcji wątroby poprzez oznaczanie enzymów AspAT, AlAT oraz bilirubiny, a także aktywności kinazy kreatynowej (CK) w celu wykrycia miotoksyczności i ryzyka rabdomiolizy, która może prowadzić do niewydolności nerek. Objawy przedawkowania obejmują hepatotoksyczność (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka, ból w prawym podżebrzu), miotoksyczność (bóle i osłabienie mięśni, wzrost CK), rabdomiolizę (masywne uwolnienie mioglobiny), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, zaburzenia świadomości) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). Niezbędne jest także monitorowanie funkcji nerek i stanu nawodnienia pacjenta.
atorwastatyna, białka osocza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mialgia, mioglobina, miotoksyczność, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, rabdomioliza, statyna, transaminazy, transaminazy wątrobowe, uszkodzenie mięśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosucard 10 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Rosucard (dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg), wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii, rabdomiolizy oraz hepatotoksyczności. W przypadku przekroczenia zalecanych dawek obserwuje się bóle i osłabienie mięśni, podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), wzrost enzymów wątrobowych oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego. Nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, z koniecznością regularnego monitorowania parametrów biochemicznych, takich jak enzymy wątrobowe, CK oraz kreatynina, celem oceny nasilenia toksyczności i dostosowania terapii.
antidotum, białka osocza, czynniki krzepnięcia, czynność wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobina, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, parametry laboratoryjne, parametry wątrobowe, podwyższona aktywność kinazy kreatynowej, podwyższone enzymy wątrobowe, przedawkowanie rozuwastatyny, rabdomioliza, rozuwastatyna, terapia nerkozastępcza, układ mięśniowo-szkieletowy, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych, zaburzenia krwotoczne, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosuvastatin Krka 15 mg
Rozuwastatyna wapniowa, substancja czynna leku Rosuvastatin Krka, stosowana w leczeniu dyslipidemii, w przypadku przedawkowania wymaga przede wszystkim leczenia objawowego i monitorowania funkcji narządów. Dostępne dawki leku to 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 30 mg oraz 40 mg. Kluczowe jest regularne oznaczanie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza alkaliczna) oraz kinazy kreatynowej (CK) w celu wykrycia hepatotoksyczności, miopatii lub rabdomiolizy. Hemodializa nie jest skuteczna ze względu na wysokie wiązanie rozuwastatyny z białkami osocza i jej właściwości fizykochemiczne. W ciężkich przypadkach konieczne jest leczenie podtrzymujące z zabezpieczeniem funkcji życiowych pacjenta.
AlAT, anuria, AspAT, czynność wątroby, dyslipidemia, EKG, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, GFR, GGTP, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokalcemia, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, metoda nerkozastępcza, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, statyna, uszkodzenie wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roswera 15 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, składnika leku Roswera, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują głównie uszkodzenia układu mięśniowego (miopatia, rabdomioliza z podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej – CK), hepatotoksyczność (wzrost enzymów wątrobowych ALT, AST, bilirubiny, fosfatazy alkalicznej), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, parestezje), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz uszkodzenie nerek (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny i mocznika, obecność mioglobiny w moczu). Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie CK, parametrów wątrobowych, nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR), elektrolitów, glikemii oraz gazometrii.
aminotransferaza, anuria, bilirubina, ból mięśniowy, czynność wątroby, dekontaminacja przewodu pokarmowego, elektrolit, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gazometria, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobina, objaw neurologiczny, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, parestezja, rabdomioliza, rozuwastatyna, uszkodzenie nerek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosutrox 20 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Rosutrox, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Nie istnieje specyficzny protokół leczenia, dlatego postępowanie opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. Kluczowe jest systematyczne monitorowanie czynności wątroby (AspAT, AlAT) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), której wzrost powyżej 10× górnej granicy normy wskazuje na uszkodzenie mięśni. Przedawkowanie może manifestować się zaburzeniami funkcji wątroby, miopatią, rabdomiolizą, zaburzeniami neurologicznymi oraz objawami żołądkowo-jelitowymi. Rabdomioliza stanowi szczególnie groźne powikłanie, mogące prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Zaranta 5 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zaranta, stanowi poważny stan kliniczny bez specyficznego antidotum, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i leczenia objawowego. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), kinazy kreatynowej (CK), funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR) oraz profilu elektrolitowego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka rabdomiolizy i uszkodzenia mięśni. Wartości CK mogą przekraczać 10-krotnie górną granicę normy, a zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiperfosfatemia, hipokalcemia) mogą prowadzić do groźnych arytmii. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji rozuwastatyny, co ma istotne znaczenie w planowaniu terapii.
alkalizacja moczu, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, kinaza kreatynowa, kortykosteroidy, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, nawodnienie dożylne, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, uszkodzenie wątroby, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Bluefish AB 10 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, niezależnie od dawki (10 mg do 80 mg), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej oceny i ścisłego monitorowania. Kluczowe jest kontrolowanie parametrów funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), gdyż przedawkowanie może prowadzić do hepatotoksyczności, rabdomiolizy oraz wtórnej niewydolności nerek. Objawy kliniczne obejmują podwyższone enzymy wątrobowe, żółtaczkę, bóle mięśniowe, mioglobinurię, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hipokalcemia, hiperfosfatemia), a także objawy neurologiczne i żołądkowo-jelitowe. Diagnostyka powinna obejmować badania biochemiczne krwi, elektrolitów, moczu (obecność mioglobiny) oraz EKG w celu oceny potencjalnych zaburzeń rytmu serca.
anuria, Atorvastatin Bluefish AB, atorwastatyna, białka osocza, choroba sercowo-naczyniowa, dializoterapia, działanie hepatotoksyczne, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, GFR, hemodializa, hipercholesterolemia, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, klirens atorwastatyny, kreatynina, mioglobina, mioglobinuria, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oliguria, parestezja, produkt leczniczy, rabdomioliza, statyna, uszkodzenie wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, dostępnej w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak mialgia, rabdomioliza, hepatotoksyczność oraz zaburzenia czynności nerek. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest oznaczanie enzymów wątrobowych (AST, ALT, bilirubina) oraz kinazy kreatynowej (CK), a także parametrów nerkowych (kreatynina, GFR, BUN) i elektrolitów. Objawy przedawkowania obejmują bóle mięśniowe, ostre uszkodzenie mięśni z uwolnieniem mioglobiny, podwyższone enzymy wątrobowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne oraz wtórne zaburzenia czynności nerek. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie tych parametrów pozwala na odpowiednie dostosowanie leczenia objawowego i zapobieganie powikłaniom, takim jak ostra niewydolność nerek.
alkalizacja moczu, atorwastatyna, białko osocza, dializoterapia, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, klirens, mialgia, mioglobina, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, parestezje, płukanie żołądka, rabdomioliza, statyny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvazin Plus 20 mg + 10 mg
Torvazin Plus to lek łączący atorwastatynę (10 mg, 20 mg lub 40 mg) oraz ezetymib (10 mg), którego profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty znane z monoterapii atorwastatyną i ezetymibem, jak i ich terapii skojarzonej. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak rabdomioliza, miopatia oraz immunozależna miopatia martwicza, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek i stanowić zagrożenie życia. Często obserwowane są bóle mięśni, nużliwość i skurcze, które mogą być wczesnymi objawami poważniejszych powikłań. Ponadto, istotne są zaburzenia funkcji wątroby (zapalenie, cholestaza, niewydolność), wymagające monitorowania enzymów wątrobowych oraz objawów klinicznych. W zakresie zaburzeń metabolicznych należy zwrócić uwagę na hiperglikemię i ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy czy nadciśnienie tętnicze.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ezetymib, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mioglobina, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, trombocytopenia, zaburzenie funkcji wątroby, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Crestor 10 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny (Crestor) w dawkach 10 mg lub 20 mg wymaga przede wszystkim leczenia objawowego oraz monitorowania funkcji życiowych pacjenta. Kluczowe jest ścisłe kontrolowanie enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP, GGTP) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) jako markerów hepatotoksyczności i uszkodzenia mięśni. W przypadku ciężkiej miopatii lub rabdomiolizy, które mogą wystąpić przy toksycznym działaniu statyn, konieczne jest intensywne nawadnianie, korekta zaburzeń elektrolitowych oraz wsparcie funkcji nerek i neurologicznych. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji rozuwastatyny i nie jest zalecana w leczeniu przedawkowania.
czynność wątroby, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcje neurologiczne, GFR, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie objawowe i podtrzymujące, mioglobina, miopatia, nawadnianie, rabdomioliza, rozuwastatyna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Suvardio 40 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny (Suvardio) w dawkach przekraczających zalecane (dostępne dawki: 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Brak jest specyficznego antidotum, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, zwłaszcza enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP, GGTP) oraz kinazy kreatynowej (CK), której podwyższone wartości wskazują na uszkodzenie mięśni szkieletowych. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji rozuwastatyny w przypadku przedawkowania, co należy uwzględnić przy planowaniu leczenia.
działanie hepatotoksyczne, elektrolity w surowicy, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, interakcje lekowe, kinaza kreatynowa, mioglobina, miopatia, nefrotoksyczność, oczyszczanie pozaustrojowe, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie leku, rabdomioliza, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, substancja czynna, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie mięśni, wskaźniki nerkowe, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sonoxen FORTE 25 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Sonoxen FORTE, rzadko zagraża życiu, a objawy zatrucia ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin. Spektrum kliniczne obejmuje zaburzenia OUN (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka), objawy przeciwcholinergiczne (rozszerzone źrenice, suchość w ustach), zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niedociśnienie), nudności, wymioty, zaburzenia motoryczne oraz zmniejszoną częstość oddechów. Krytycznym powikłaniem jest rabdomioliza z niewydolnością nerek, występująca przy dawce około 13 mg/kg masy ciała (około 100-krotnie wyższej niż dawki terapeutyczne), a dawka śmiertelna wynosi około 25 mg/kg mc. Śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%, jednak większość przypadków ma łagodny przebieg, a ostra niewydolność nerek jest zwykle odwracalna.
adrenalina, alkalizacja moczu, dializa otrzewnowa, doksylamina wodorobursztynian, drgawki, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, lek przeciwhistaminowy, leki obkurczające naczynia, mioglobina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, roztwór Ringera z mleczanami, śpiączka, tachykardia, techniki nerkozastępcze, wymuszona diureza, zaburzenia psychotyczne, zatrucie wielolekowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketrel 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg), prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, co może skutkować poważnymi zaburzeniami klinicznymi. Dominującymi objawami są senność i uspokojenie wynikające z działania sedatywnego na OUN, a także zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak częstoskurcz i niedociśnienie tętnicze, które mogą być szczególnie groźne u pacjentów z chorobami serca. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT w EKG, napady drgawkowe, stan padaczkowy, rabdomiolizę z ryzykiem niewydolności nerek, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia poznawcze (splątanie, delirium, pobudzenie psychoruchowe). Najcięższe zatrucia mogą prowadzić do śpiączki i zgonu.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, delirium, dopamina, działanie antycholinergiczne, efekt farmakologiczny, elektrokardiogram, epinefryna, fizostygmina, hiperkapnia, hipoksemia, kanał jonowy, Ketrel, kinaza kreatynowa, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, mioglobina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor histaminowy H1, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zahron 10 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zahron 10 mg (w postaci soli wapniowej), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć nie istnieje jednoznaczny protokół postępowania. Zaleca się leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe, z równoczesnym monitorowaniem parametrów czynności wątroby (AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza alkaliczna) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy krwi. Hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu rozuwastatyny i nie powinna być stosowana. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy hepatotoksyczności oraz uszkodzenia mięśni, w tym miopatii i rabdomiolizy, które mogą manifestować się bólami mięśniowymi, osłabieniem siły mięśniowej, podwyższonym poziomem CK, mioglobinurią oraz ryzykiem uszkodzenia nerek.
AlAT, AspAT, bilirubina, ból brzucha, ból mięśniowy, czynność wątroby, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, kreatynina, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mioglobina, mioglobinuria, mioliza, miopatia, nudność, rabdomioliza, rozuwastatyna, siła mięśniowa, sól wapniowa, tabletka powlekana, uszkodzenie mięśni, uszkodzenie nerek, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – GluaMet 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie leku GluaMet, zawierającego wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dane dotyczące wildagliptyny wskazują, że dawki 400 mg (8-krotność dawki terapeutycznej) mogą wywołać ból mięśni, parestezje, gorączkę, obrzęk oraz przemijające zwiększenie stężenia lipazy, natomiast dawki 600 mg (12-krotność dawki terapeutycznej) wiążą się z obrzękiem stóp i dłoni, podwyższeniem aktywności CPK, AspAT, CRP oraz mioglobiny. Wszystkie objawy i zmiany laboratoryjne ustępowały samoistnie po odstawieniu leku. W przypadku metforminy, znaczne przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, objawiającej się zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), objawami żołądkowo-jelitowymi, oddechem Kussmaula, hipotermią, hipotensją oraz charakterystycznymi zaburzeniami laboratoryjnymi: stężenie mleczanów >5 mmol/l, pH krwi <7,35, zwiększona luka anionowa i podwyższony stosunek mleczany/piroglutaminian.
białko C-reaktywne, ból mięśni, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipotensja, hipotermia, kwasica mleczanowa, luka anionowa, mioglobina, objawy żołądkowo-jelitowe, obniżone pH krwi, oddech Kussmaula, parestezje, podwyższone AspAT, podwyższone stężenie mleczanów, przedawkowanie GluaMet, przedawkowanie wildagliptyny, równowaga kwasowo-zasadowa, wildagliptyna i metformina, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simvachol 20 mg
Przedawkowanie symwastatyny (Simvachol), leku z grupy statyn stosowanego w terapii hiperlipidemii, stanowi stan wymagający pilnej interwencji medycznej. Opisane przypadki obejmują dawki do 3,6 g, co odpowiada kilkunastokrotności standardowej dawki terapeutycznej (10-20 mg/dobę). Objawy przedawkowania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zaburzenia funkcji wątroby, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle i zawroty głowy. Szczególnie istotne jest monitorowanie kinazy kreatynowej w celu wykrycia rabdomiolizy oraz kontrola enzymów wątrobowych i funkcji nerek, ze względu na ryzyko niewydolności nerek wtórnej do uszkodzenia mięśniowego.
dawka terapeutyczna, enzymy mięśniowe, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mioglobina, miopatia, niewydolność nerek, parametry życiowe, postępowanie terapeutyczne, poziom cholesterolu, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, statyna, symwastatyna, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lambrinex 10 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Lambrinex, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum. Postępowanie opiera się na terapii objawowej oraz podtrzymaniu funkcji życiowych. Kluczowe jest monitorowanie enzymów wątrobowych (ALT, AST) oraz kinazy kreatynowej (CK), które wskazują na potencjalne uszkodzenia wątroby i mięśni. Wartości CK mogą znacznie wzrosnąć, co sygnalizuje ryzyko rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji atorwastatyny z uwagi na jej wysokie wiązanie z białkami osocza.
alkalizacja moczu, atorwastatyna, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, Lambrinex, mialgia, mięśnie poprzecznie prążkowane, mioglobina, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, równowaga wodno-elektrolitowa, transaminazy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosuvastatin MSN 40 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Rosuvastatin MSN dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stanowi poważne wyzwanie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. W dokumentacji nie określono specyficznych objawów przedawkowania, jednak na podstawie mechanizmu działania statyn należy spodziewać się nasilenia działań niepożądanych, takich jak podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, bilirubina), rabdomioliza z podwyższoną kinazą kreatynową (CK), miopatia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy). Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym funkcji wątroby, nerek (kreatynina, GFR) oraz podstawowych parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, temperatura), jest kluczowe dla oceny stanu pacjenta.
antidotum, ból głowy, ból mięśniowy, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemodializa, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mechanizm działania statyn, mioglobina, miopatia, oddział intensywnej terapii, parametry nerkowe, płynoterapia, przedawkowanie rozuwastatyny, rabdomioliza, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, rozuwastatyna wapniowa, uszkodzenie nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosuvastatin Krka 10 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo braku specyficznego antidotum. Kluczowe jest przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe. Należy monitorować funkcję wątroby poprzez oznaczanie aktywności enzymów wątrobowych, aktywność kinazy kreatynowej (CK) jako wskaźnik uszkodzenia mięśni oraz funkcję nerek. Przedawkowanie może prowadzić do nasilonych działań niepożądanych typowych dla statyn, ryzyka miopatii, rabdomiolizy oraz zaburzeń funkcji wątroby. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji rozuwastatyny i nie powinna być stosowana w terapii przedawkowania.
aminotransferaza, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, enzym wątrobowy, funkcja nerek, hemodializa, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mioglobina, miopatia, nudności i wymioty, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, uszkodzenie mięśni, uszkodzenie wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – SENTINO Forte 25 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku SENTINO Forte (25 mg), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka), efekty przeciwcholinergiczne (rozszerzone źrenice, suchość w jamie ustnej), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niedociśnienie), układ pokarmowy (nudności, wymioty) oraz układ oddechowy (zmniejszona częstość oddechów). Ciężkie powikłania, takie jak rabdomioliza i ostra niewydolność nerek, obserwowane są przy dawkach około 13 mg/kg masy ciała (około 100-krotność dawki terapeutycznej), natomiast dawka potencjalnie śmiertelna wynosi około 25 mg/kg mc. W najcięższych przypadkach możliwa jest progresja do śpiączki i zgonu. Objawy zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin, jednak wymagana jest szybka interwencja medyczna, zwłaszcza przy podejrzeniu zatrucia wielolekowego.
alkalizacja moczu, arytmia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, doksylamina wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, efekt przeciwcholinergiczny, hemodializa, hemofiltracja, intensywne nawadnianie, kinaza kreatynowa, lek obkurczający naczynia, lek przeciwhistaminowy, majaczenie, mioglobina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, splątanie, stężenie elektrolitów, tachykardia, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie psychotyczne, zatrucie wielolekowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Colchianova 500 mcg
Produkt leczniczy Colchianova zawierający kolchicynę w dawce 500 mikrogramów w tabletkach, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i występują często (≥1/100 do <1/10), obejmując ból brzucha, nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń wodno-elektrolitowych. Kolchicyna może również powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza oraz niedokrwistość aplastyczna, których częstość występowania jest nieznana. Ponadto, możliwe są zaburzenia neurologiczne (zapalenie nerwów obwodowych, neuropatia), uszkodzenie nerek, reakcje skórne (łysienie, wysypka), a także poważne zaburzenia mięśniowe, w tym miopatia i rabdomioliza, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
agranulocytoza, amenorrhea, azoospermia, biegunka, ból brzucha, ból gardła i krtani, działanie niepożądane kolchicyny, element morfotyczny krwi, granulocyt obojętnochłonny, kolchicyna, łysienie, mioglobina, miopatia, nerw obwodowy, neuropatia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, nudności, objawy gastryczne, odwodnienie, oligospermia, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie kolchicyny, przewód pokarmowy, rabdomioliza, uszkodzenie nerek, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie nerwów obwodowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calipra 40 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, substancji czynnej Calipra 40 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Brak specyficznego antidotum zmusza do stosowania leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe. Kluczowe jest monitorowanie parametrów czynnościowych wątroby (ALT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności oraz regularne oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy w celu wykrycia uszkodzenia mięśni szkieletowych i zapobiegania rabdomiolizie. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji atorwastatyny z powodu wysokiego wiązania leku z białkami osocza, co wyklucza jej zastosowanie jako metody terapeutycznej.
aminotransferazy, atorwastatyna, działanie hipolipemizujące, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność statyn, hipocholesterolemia, hormony steroidowe, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mioglobina, miopatia, neuropatia obwodowa, osłonka mielinowa, ostra niewydolność wątroby, parametry funkcji wątroby, parestezja, rabdomioliza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ferrum-Lek 50 mg Fe3+/ml
Ferrum Lek to parenteralny preparat zawierający 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem w 2 ml roztworu (50 mg jonów żelaza(III)/ml). Po podaniu domięśniowym żelazo jest magazynowane w organizmie jako ferrytyna, uwodniony tlenek żelaza(III) połączony z resztą fosforanową w micelach, co stanowi fizjologiczny sposób przechowywania nadmiaru żelaza. Transport jonów żelaza odbywa się przez transferynę, beta-globulinę syntetyzowaną w wątrobie, która wiąże dwa atomy żelaza i dostarcza je do komórek uczestniczących w syntezie hemoglobiny, mioglobiny oraz enzymów. Kompleks ten charakteryzuje się dużą wielkością cząsteczki, co uniemożliwia jego wydalanie przez nerki i zapewnia stabilność, zapobiegając samoistnemu uwalnianiu jonów żelaza w warunkach fizjologicznych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Romazic 20 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny (Romazic) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Lek dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg, a przekroczenie zalecanych dawek może prowadzić do miopatii, rabdomiolizy, zaburzeń czynności wątroby oraz objawów żołądkowo-jelitowych i neurologicznych. Kluczowe jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK), enzymów wątrobowych (AST, ALT, bilirubina) oraz funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), a także elektrolitów, zwłaszcza potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji rozuwastatyny z uwagi na jej wysokie wiązanie z białkami osocza.
białko osocza, bilirubina całkowita, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, funkcja wątroby, hemodializa, hepatocyt, hiperkaliemia, kinaza kreatynowa, kreatynina, mięsień poprzecznie prążkowany, mioglobina, miopatia, mocznik, niewydolność nerek, rabdomioliza, Romazic, rozuwastatyna, sól wapniowa, statyna, transaminaza, układ mięśniowo-szkieletowy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvastatin Aurovitas 40 mg
Symwastatyna, stosowana w leczeniu hipercholesterolemii, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych Heart Protection Study (HPS) i Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S). Najważniejsze działania niepożądane dotyczą układu mięśniowego (bóle mięśni, miopatia, rabdomioliza), wątroby (podwyższenie aminotransferaz, zapalenie wątroby, bardzo rzadko niewydolność wątroby) oraz układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rabdomiolizy, które choć rzadkie, może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i stanowić zagrożenie życia. Wzrost aktywności enzymów wątrobowych powyżej 3-krotności górnej granicy normy wymaga modyfikacji dawkowania lub odstawienia leku.
aminotransferaza, amiodaron, astenia, cukrzyca, cyklosporyna, diltiazem, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, Simvastatin Aurovitas, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, werapamil, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie mięśnia, zespół toczniopodobny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Livazo 2 mg
Przedawkowanie pitawastatyny w postaci tabletek powlekanych Livazo stanowi poważne wyzwanie kliniczne ze względu na brak specyficznego antidotum oraz nieskuteczność hemodializy w eliminacji leku. W takich przypadkach kluczowe jest wdrożenie leczenia objawowego i wspomagającego, obejmującego monitorowanie funkcji wątroby (AlAT, AspAT, GGT, bilirubina, fosfataza alkaliczna) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), której wzrost może wskazywać na uszkodzenie mięśni szkieletowych, miopatię lub rabdomiolizę. Dodatkowo, konieczne jest badanie funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), elektrolitów oraz ogólne badanie moczu w celu wykrycia obecności mioglobiny, co jest istotne przy podejrzeniu rabdomiolizy.
badania biochemiczne, bilirubina, elektrolity, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, funkcja nerek, funkcje wątroby, hemodializa, hepatocyty, kinaza kreatynowa, kreatynina, leczenie objawowe, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, mocznik, niewydolność wątroby, pitawastatyna, rabdomioliza, statyny, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrox 80 mg
W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych atorwastatyną przez średnio 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3 razy GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3 razy GGN u 2,5%, a >10 razy GGN u 0,4%). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie. Wśród działań niepożądanych wyróżniono m.in. zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia), neurologiczne (neuropatia obwodowa, miastenia), immunologiczne (reakcje alergiczne, anafilaksja), oraz mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych zaburzeń czynności wątroby oraz rabdomiolizy, które mogą prowadzić do niewydolności narządowej.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, czynność wątroby, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, mioglobina, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, podwyższenie aktywności aminotransferaz, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenie mięśniowe, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Livazo 1 mg
Przedawkowanie pitawastatyny, substancji czynnej leku Livazo (dostępnego w tabletkach powlekanych po 1 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i miopatii statynowej. Wzrost tych markerów może wskazywać na uszkodzenie hepatocytów oraz ryzyko rabdomiolizy, która niesie ze sobą zagrożenie ostrej niewydolności nerek. Dodatkowo, należy monitorować parametry nerkowe (kreatynina, mocznik, GFR, elektrolity) oraz życiowe (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja), aby ocenić ogólny stan pacjenta i zapobiec powikłaniom metabolicznym, w tym zaburzeniom gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
antidotum, bilirubina, czynność wątroby, enzymy transaminazy, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobina, ostra niewydolność nerek, parametry wątrobowe, pitawastatyna, pitawastatyna wapniowa, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, statyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax 25 mg tabletki powlekane 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (substancji czynnej leku Kventiax) stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji na oddziale intensywnej opieki medycznej. Objawy kliniczne obejmują głęboką sedację, śpiączkę, tachykardię, niedociśnienie (często ortostatyczne), objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT w EKG, drgawki, majaczenie, rabdomiolizę oraz niewydolność oddechową. Szczególnie narażeni na ciężkie powikłania są pacjenci z chorobami układu krążenia. Mechanizmy toksyczności obejmują nasilenie działania na receptory OUN, adrenergiczne, histaminowe, muskarynowe oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego.
antidotum, blok serca, choroba układu krążenia, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, działanie farmakologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, kanał jonowy, kinaza kreatynowa, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, mioglobina, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objaw przeciwcholinergiczny, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, saturacja, stan padaczkowy, tachykardia, układ nerwowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół majaczeniowy