Przedawkowanie
Deksamfetamina

Przedawkowanie deksamfetaminy, zwłaszcza w formie lisdeksamfetaminy dimezylanu (Elvanse), wiąże się z ryzykiem przedłużonego i wieloukładowego zatrucia, obejmującego ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, pokarmowy oraz mięśniowy. Objawy początkowo manifestują się pobudzeniem OUN (niepokój, drżenie, agresja, omamy, drgawki), które przechodzi w fazę depresyjną (znużenie, obniżenie nastroju). Występują również zaburzenia ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty, biegunka, rabdomioliza z mioglobinurią oraz hipertermia, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niewydolność oddechowa, wstrząs kardiogenny, ostre uszkodzenie nerek, DIC oraz trwałe uszkodzenia OUN. W przypadkach śmiertelnych obserwuje się progresję od drgawek do śpiączki, wskazującą na ciężkie uszkodzenie mózgu.

Przedawkowanie deksamfetaminy

Przedawkowanie deksamfetaminy stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. W przypadku przedawkowania produktu Elvanse zawierającego lisdeksamfetaminy dimezylan należy szczególnie uwzględnić przedłużone uwalnianie substancji czynnej – deksamfetaminy. Mechanizm ten może powodować wydłużone występowanie objawów zatrucia oraz opóźnione pojawienie się niektórych symptomów.1

Ostre przedawkowanie

Ostre przedawkowanie pochodnych amfetaminy, w tym deksamfetaminy, charakteryzuje się szerokim spektrum objawów, które początkowo manifestują się jako pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), a następnie przechodzą w fazę wyczerpania. W pierwszej fazie dominuje pobudzenie, które z czasem ustępuje miejsca objawom depresyjnym, takim jak uczucie znużenia i obniżenie nastroju.2

Objawy przedawkowania

Symptomatologia przedawkowania deksamfetaminy jest wieloukładowa i dotyczy przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz przewodu pokarmowego.3

Układ Objawy przedawkowania Zagrożenia
Ośrodkowy układ nerwowy Niepokój, drżenie, nasilenie odruchów, przyspieszenie oddychania, splątanie, agresja, omamy, napady paniki, drgawki, śpiączka Niewydolność oddechowa, uszkodzenie mózgu, zgon
Układ sercowo-naczyniowy Podwyższenie lub obniżenie ciśnienia tętniczego Wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca
Układ pokarmowy Nudności, wymioty, biegunka, kurczowe bóle brzucha Odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe
Układ mięśniowy Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza) Mioglobinuria, ostre uszkodzenie nerek
Termoregulacja Zwiększenie temperatury ciała (hipertermia) Zaburzenia wielonarządowe, DIC

W przypadkach zatruć zakończonych zgonem najczęściej obserwuje się progresję od drgawek do śpiączki, co świadczy o ciężkim uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego.4

Powikłania przedawkowania

Przedawkowanie deksamfetaminy może prowadzić do szeregu poważnych powikłań zagrażających życiu. Szczególnie niebezpieczne jest rozwinięcie się:

  • Rabdomiolizy – rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych prowadzącego do uwolnienia mioglobiny do krwiobiegu
  • Ostrego uszkodzenia nerek – wynikającego z mioglobinurii i zaburzeń hemodynamicznych
  • Wstrząsu kardiogennego – związanego z bezpośrednim działaniem kardiotoksycznym oraz zaburzeniami rytmu serca
  • Utrwalonych uszkodzeń OUN – wynikających z przedłużających się drgawek, encefalopatii metabolicznej oraz niedotlenienia

5

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie ostrego zatrucia deksamfetaminą opiera się głównie na postępowaniu objawowym i podtrzymującym podstawowe funkcje życiowe. W zależności od stanu klinicznego pacjenta należy wdrożyć odpowiednie procedury:6

  • Dekontaminacja przewodu pokarmowegopłukanie żołądka (w pierwszych godzinach od spożycia), podanie węgla aktywnego oraz środków przeczyszczających
  • Podanie leków uspokajających – w celu opanowania pobudzenia i drgawek
  • Kontrola ciśnienia tętniczego – w przypadku ciężkiego nadciśnienia zaleca się dożylne podanie fentolaminy (α-adrenolityk); często jednak odpowiednia sedacja jest wystarczająca do stopniowego obniżenia ciśnienia
  • Modyfikacja pH moczu – zakwaszenie moczu przyspiesza wydalanie amfetaminy, jednak należy zachować ostrożność przy mioglobinurii ze względu na zwiększone ryzyko ostrego uszkodzenia nerek

7

Ograniczenia hemodializy

Warto podkreślić, że ani lisdeksamfetamina (prolek), ani aktywny metabolit deksamfetamina nie są eliminowane podczas dializy, co ogranicza możliwości przyspieszenia eliminacji tych substancji z organizmu w przypadku ciężkiego zatrucia.8

Monitorowanie pacjenta

Ze względu na przedłużone uwalnianie deksamfetaminy z lisdeksamfetaminy, szczególnie istotne jest długotrwałe monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu preparatu Elvanse. Pacjent powinien być obserwowany pod kątem:9

  • Funkcji życiowych – tętno, ciśnienie tętnicze, saturacja, temperatura ciała
  • Stanu neurologicznego – poziom świadomości, występowanie drgawek
  • Parametrów laboratoryjnych – markery uszkodzenia mięśni (CK, mioglobina), funkcja nerek, elektrolity, równowaga kwasowo-zasadowa
  • Funkcji układu sercowo-naczyniowego – monitorowanie EKG pod kątem zaburzeń rytmu

Wsparcie funkcji życiowych oraz zapobieganie i leczenie powikłań wielonarządowych stanowią podstawę terapii ciężkiego przedawkowania deksamfetaminy. Drgawki, hipertermia oraz zaburzenia hemodynamiczne wymagają natychmiastowej interwencji, gdyż mogą prowadzić do trwałych uszkodzeń i zgonu.10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl