Przedawkowanie
Deksamfetamina
Przedawkowanie deksamfetaminy, zwłaszcza w formie lisdeksamfetaminy dimezylanu (Elvanse), wiąże się z ryzykiem przedłużonego i wieloukładowego zatrucia, obejmującego ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, pokarmowy oraz mięśniowy. Objawy początkowo manifestują się pobudzeniem OUN (niepokój, drżenie, agresja, omamy, drgawki), które przechodzi w fazę depresyjną (znużenie, obniżenie nastroju). Występują również zaburzenia ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty, biegunka, rabdomioliza z mioglobinurią oraz hipertermia, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niewydolność oddechowa, wstrząs kardiogenny, ostre uszkodzenie nerek, DIC oraz trwałe uszkodzenia OUN. W przypadkach śmiertelnych obserwuje się progresję od drgawek do śpiączki, wskazującą na ciężkie uszkodzenie mózgu.
Przedawkowanie deksamfetaminy
Przedawkowanie deksamfetaminy stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. W przypadku przedawkowania produktu Elvanse zawierającego lisdeksamfetaminy dimezylan należy szczególnie uwzględnić przedłużone uwalnianie substancji czynnej – deksamfetaminy. Mechanizm ten może powodować wydłużone występowanie objawów zatrucia oraz opóźnione pojawienie się niektórych symptomów.1
Ostre przedawkowanie
Ostre przedawkowanie pochodnych amfetaminy, w tym deksamfetaminy, charakteryzuje się szerokim spektrum objawów, które początkowo manifestują się jako pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), a następnie przechodzą w fazę wyczerpania. W pierwszej fazie dominuje pobudzenie, które z czasem ustępuje miejsca objawom depresyjnym, takim jak uczucie znużenia i obniżenie nastroju.2
Objawy przedawkowania
Symptomatologia przedawkowania deksamfetaminy jest wieloukładowa i dotyczy przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz przewodu pokarmowego.3
| Układ | Objawy przedawkowania | Zagrożenia |
|---|---|---|
| Ośrodkowy układ nerwowy | Niepokój, drżenie, nasilenie odruchów, przyspieszenie oddychania, splątanie, agresja, omamy, napady paniki, drgawki, śpiączka | Niewydolność oddechowa, uszkodzenie mózgu, zgon |
| Układ sercowo-naczyniowy | Podwyższenie lub obniżenie ciśnienia tętniczego | Wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca |
| Układ pokarmowy | Nudności, wymioty, biegunka, kurczowe bóle brzucha | Odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe |
| Układ mięśniowy | Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza) | Mioglobinuria, ostre uszkodzenie nerek |
| Termoregulacja | Zwiększenie temperatury ciała (hipertermia) | Zaburzenia wielonarządowe, DIC |
W przypadkach zatruć zakończonych zgonem najczęściej obserwuje się progresję od drgawek do śpiączki, co świadczy o ciężkim uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego.4
Powikłania przedawkowania
Przedawkowanie deksamfetaminy może prowadzić do szeregu poważnych powikłań zagrażających życiu. Szczególnie niebezpieczne jest rozwinięcie się:
- Rabdomiolizy – rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych prowadzącego do uwolnienia mioglobiny do krwiobiegu
- Ostrego uszkodzenia nerek – wynikającego z mioglobinurii i zaburzeń hemodynamicznych
- Wstrząsu kardiogennego – związanego z bezpośrednim działaniem kardiotoksycznym oraz zaburzeniami rytmu serca
- Utrwalonych uszkodzeń OUN – wynikających z przedłużających się drgawek, encefalopatii metabolicznej oraz niedotlenienia
5
Postępowanie w przedawkowaniu
Leczenie ostrego zatrucia deksamfetaminą opiera się głównie na postępowaniu objawowym i podtrzymującym podstawowe funkcje życiowe. W zależności od stanu klinicznego pacjenta należy wdrożyć odpowiednie procedury:6
- Dekontaminacja przewodu pokarmowego – płukanie żołądka (w pierwszych godzinach od spożycia), podanie węgla aktywnego oraz środków przeczyszczających
- Podanie leków uspokajających – w celu opanowania pobudzenia i drgawek
- Kontrola ciśnienia tętniczego – w przypadku ciężkiego nadciśnienia zaleca się dożylne podanie fentolaminy (α-adrenolityk); często jednak odpowiednia sedacja jest wystarczająca do stopniowego obniżenia ciśnienia
- Modyfikacja pH moczu – zakwaszenie moczu przyspiesza wydalanie amfetaminy, jednak należy zachować ostrożność przy mioglobinurii ze względu na zwiększone ryzyko ostrego uszkodzenia nerek
7
Ograniczenia hemodializy
Warto podkreślić, że ani lisdeksamfetamina (prolek), ani aktywny metabolit deksamfetamina nie są eliminowane podczas dializy, co ogranicza możliwości przyspieszenia eliminacji tych substancji z organizmu w przypadku ciężkiego zatrucia.8
Monitorowanie pacjenta
Ze względu na przedłużone uwalnianie deksamfetaminy z lisdeksamfetaminy, szczególnie istotne jest długotrwałe monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu preparatu Elvanse. Pacjent powinien być obserwowany pod kątem:9
- Funkcji życiowych – tętno, ciśnienie tętnicze, saturacja, temperatura ciała
- Stanu neurologicznego – poziom świadomości, występowanie drgawek
- Parametrów laboratoryjnych – markery uszkodzenia mięśni (CK, mioglobina), funkcja nerek, elektrolity, równowaga kwasowo-zasadowa
- Funkcji układu sercowo-naczyniowego – monitorowanie EKG pod kątem zaburzeń rytmu
Wsparcie funkcji życiowych oraz zapobieganie i leczenie powikłań wielonarządowych stanowią podstawę terapii ciężkiego przedawkowania deksamfetaminy. Drgawki, hipertermia oraz zaburzenia hemodynamiczne wymagają natychmiastowej interwencji, gdyż mogą prowadzić do trwałych uszkodzeń i zgonu.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania