lek przeciwkaszlowy
Leki przeciwkaszlowe (antytussiva) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w celu hamowania lub łagodzenia odruchu kaszlowego. Są one stosowane w przypadku kaszlu nieproduktywnego (suchego), który nie pełni funkcji oczyszczającej drogi oddechowe i może być uciążliwy dla pacjenta.
W zależności od mechanizmu działania, leki przeciwkaszlowe dzielą się na dwie główne grupy: opioidowe (działające ośrodkowo, np. kodeina, dekstrometorfan) oraz nieopioidowe (działające obwodowo, np. lewodropopizyna, butamirat). Leki opioidowe hamują odruch kaszlowy poprzez wpływ na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, podczas gdy leki nieopioidowe działają głównie na obwodowe receptory w drogach oddechowych.
Należy pamiętać, że leki przeciwkaszlowe są przeciwwskazane w przypadku kaszlu produktywnego (mokrego), ponieważ mogą utrudniać oczyszczanie dróg oddechowych z wydzieliny. Ich stosowanie powinno być ograniczone w czasie i zawsze pod kontrolą lekarza, szczególnie u dzieci poniżej 6. roku życia oraz u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
W praktyce klinicznej istotne jest różnicowanie między lekami przeciwkaszlowymi a mukolitycznymi i wykrztuśnymi, które są wskazane przy kaszlu produktywnym. Racjonalna farmakoterapia kaszlu powinna być oparta na dokładnej diagnostyce jego przyczyny i charakteru.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Prospan
Produkt leczniczy Prospan, zawierający 26 mg suchego wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.) w postaci pastylek miękkich, jest skutecznym lekiem wykrztuśnym, jednak jego stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Lek nie powinien być podawany dzieciom poniżej 6 roku życia. Należy monitorować pacjentów pod kątem utrzymywania się dolegliwości, pojawienia się duszności, gorączki, ropnego lub krwawego odkrztuszania, które mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia układu oddechowego wymagające zmiany terapii. Jednoczesne stosowanie Prospanu z lekami przeciwkaszlowymi, zwłaszcza zawierającymi kodeinę lub dekstrometorfan, wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści ze względu na potencjalne zaburzenia mechanizmu odkrztuszania.
dekstrometorfan, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, gorączka, Hedera helix, kodeina, krwawe odkrztuszanie, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, maltitol ciekły, ropne odkrztuszanie, schorzenie układu oddechowego, sorbitol ciekły, wrzód żołądka, wyciąg z liści bluszczu, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Interakcje leku – Muccosinal 600 mg
Acetylocysteina wykazuje istotne interakcje lekowe, które należy uwzględnić w terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych, gdzie dane są ograniczone. Jednoczesne podawanie z węglem aktywowanym znacząco zmniejsza biodostępność acetylocysteiny poprzez adsorpcję w przewodzie pokarmowym. Interakcje z antybiotykami, zwłaszcza chlorowodorkiem tetracykliny (z wyjątkiem doksycykliny), aminoglikozydami, cefalosporynami, półsyntetycznymi penicylinami i tetracyklinami, mogą osłabiać ich skuteczność, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem leków. Cefiksym, lorakarbef oraz amoksycylina, cefuroksym, doksycyklina, erytromycyna i tiamfenikol nie wykazują takich interakcji in vitro. Ponadto, jednoczesne stosowanie acetylocysteiny z lekami przeciwkaszlowymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niebezpiecznego nagromadzenia wydzieliny w drogach oddechowych.
acetaldehyd, acetylocysteina, aminoglikozyd, amoksycylina, biodostępność substancji, cefalosporyna, cefiksym, cefuroksym, chlorowodorek tetracykliny, ciała ketonowe, cytochrom P450 2E1, dehydrogenaza alkoholowa, doksycyklina, działanie przeciwkrzepliwe, efekt wazodilatacyjny, erytromycyna, lek przeciwkaszlowy, lorakarbef, niedociśnienie tętnicze, nitrogliceryna, półsyntetyczna penicylina, prekursor glutationu, salicylan, tetracyklina, tiamfenikol, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Triprolidyna – Wskazania do stosowania
Triprolidyna, jako antagonista receptora histaminowego H1, jest kluczowym składnikiem preparatów złożonych stosowanych w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa oraz alergiczne i naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa. Substancja ta skutecznie łagodzi obrzęk błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, zmniejsza wydzielanie śluzu, redukuje uczucie zatkanego nosa oraz częstotliwość kichania. W preparatach takich jak Acatar Acti-Tabs (2,5 mg triprolidyny chlorowodorku + 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku), ACTI-trin i Actifed (oba syropy zawierające 1,25 mg triprolidyny chlorowodorku, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku na 5 ml) triprolidyna współdziała z pseudoefedryną i dekstrometorfanem, co umożliwia kompleksowe łagodzenie objawów infekcji górnych dróg oddechowych, w tym obrzęku, kataru i kaszlu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora histaminowego H1, dekstrometorfanu bromowodorek, grypa, infekcja górnych dróg oddechowych, katar sienny, kichanie, lek przeciwkaszlowy, naczynioruchowy obrzęk błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, pseudoefedryna, pseudoefedryny chlorowodorek, triprolidyny chlorowodorek, wyciek wydzieliny z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulnozin o smaku limonki
Produkt leczniczy PULNOZIN w formie tabletek do ssania o smaku limonki zawiera karbocysteinę w dawce 750 mg na tabletkę, wykazującą działanie mukolityczne poprzez obniżenie lepkości wydzieliny oskrzelowej i ułatwienie jej usuwania. Lek zawiera również izomalt (679,10 mg/tabletkę) jako substancję pomocniczą, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Stosowanie PULNOZIN wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wrzodowymi żołądka i dwunastnicy oraz u osób przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne, ze względu na ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka i możliwość krwawień z przewodu pokarmowego, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
astma oskrzelowa, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, izomalt, karbocysteina, klirens rzęskowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, objaw spastyczny, obturacja oskrzeli, oczyszczanie dróg oddechowych, osłabiony odruch kaszlu, ostra niewydolność oddechowa, wydzielina oskrzelowa - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny – Właściwości farmakodynamiczne
Fosforan kodeiny, będący opioidowym lekiem ośrodkowym, wykazuje przede wszystkim działanie przeciwkaszlowe poprzez hamowanie odruchu kaszlowego w ośrodkowym układzie nerwowym. W preparatach takich jak HERBAPINI oraz Syrop sosnowy złożony Aflofarm, fosforan kodeiny występuje w dawce 3 mg/5 ml (odpowiednio 9 mg i 9,72 mg na 15 ml syropu) i jest stosowany głównie ze względu na efekt przeciwkaszlowy, podczas gdy jego słabe działanie przeciwbólowe i uspokajające jest marginalne w tych stężeniach. Preparaty te klasyfikowane są w grupie leków przeciwkaszlowych (ATC: R05DA20) i zawierają fosforan kodeiny w połączeniu z ekstraktami roślinnymi, które wspomagają efekt terapeutyczny.
działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie synergistyczne, efekt przeciwkaszlowy, fosforan kodeiny, kod ATC, lek opioidowy, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, nalewka z anyżu, nalewka z kopru włoskiego, odruch kaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, preparat złożony, profil farmakodynamiczny, wpływ depresyjny, wyciąg z cetyny sosnowej, wyciąg z pędów sosny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Memolek
Memantyna (Memolek 20 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, przebytymi drgawkami lub czynnikami predysponującymi do napadów drgawkowych, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptorów NMDA, takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, ponieważ może to zwiększać częstość i nasilenie działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego. Monitorowanie stanu klinicznego pacjentów jest niezbędne, zwłaszcza w przypadku czynników podwyższających pH moczu (np. zmiany diety, preparaty alkalizujące, nerkowa kwasica cewkowa, infekcje dróg moczowych wywołane przez Proteus), które mogą zaburzać eliminację memantyny.
amantadyna, antagonista receptora NMDA, dekstrometorfan, drgawki, infekcja dróg moczowych, ketamina, kwas N-metylo-D-asparaginowy, kwasica cewkowa, laktoza jednowodna, lek anestetyczny, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwwirusowy, memantyna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pH moczu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – ACC optima Hot 600 mg/3 g
Acetylocysteina wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania acetylocysteiny z lekami przeciwkaszlowymi ze względu na ryzyko niebezpiecznego zalegania wydzieliny w drogach oddechowych, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, acetylocysteina może inaktywować niektóre antybiotyki (półsyntetyczne penicyliny, tetracykliny, cefalosporyny z wyjątkiem cefiksymu i cefuroksymu oraz aminoglikozydy) w badaniach in vitro, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem acetylocysteiny a doustnymi antybiotykami. Nie stwierdzono interakcji z amoksycyliną, doksycykliną, erytromycyną, tiamfenikolem i cefuroksymem, a cefiksym i lorakarbef mogą być podawane jednocześnie z acetylocysteiną.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, amoksycylina, antybiotyk, azotan, biodostępność, błona śluzowa dróg oddechowych, cefalosporyna, cefiksym, cefuroksym, ciała ketonowe w moczu, ciśnienie tętnicze krwi, doksycyklina, drogi oddechowe, działanie sedatywne, erytromycyna, hepatotoksyczność, lek przeciwkaszlowy, lorakarbef, mukolitykiem, naczynie krwionośne, niedociśnienie tętnicze, nitrogliceryna, odruch kaszlowy, oznaczanie salicylanów, półsyntetyczna penicylina, tetracyklina, tiamfenikol, węgiel aktywny - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Interakcje
Lizyna, będąca składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego (np. Aminoplasmal B. Braun 10%, Aminomel Nephro, Multimel N4-550 E), wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakologicznych. Istotne są jednak interakcje farmaceutyczne i farmakodynamiczne związane z obecnością elektrolitów i innych składników w tych preparatach. Produkty zawierające lizynę i potas (np. Multimel N4-550 E, Multimel N6-900 E) mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii u pacjentów stosujących diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna). Preparaty zawierające wapń (np. Clinimix N17G35E, Finomel, Numeta G13%E Preterm) nie powinny być łączone z ceftriaksonem ze względu na ryzyko wytrącania osadów soli wapniowych ceftriaksonu, co jest szczególnie niebezpieczne u noworodków ≤ 28 dni życia. Ponadto, jednoczesne podawanie lizyny z krwią przez ten sam zestaw do infuzji jest przeciwwskazane z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.
antagonista receptora angiotensyny II, chlorowodorek lizyny, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyk oszczędzający potas, działanie przeciwzakrzepowe, emulsja, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, karbocysteina z lizyną, klirens triglicerydów, lek immunosupresyjny, lek przeciwkaszlowy, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, osad soli wapniowej, pochodna kumaryny, pseudoaglutynacja, śluz oskrzelowy, układ lipazy, witamina K1, żywienie parenteralne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Herdripsan 7 mg/ml
Herdripsan to syrop wykrztuśny zawierający 7 mg/ml suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L., folium), uzyskanego w proporcji 5-7,5:1 przy użyciu 30% (m/m) etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego. Lek klasyfikowany jest w grupie R05CA12 według systemu ATC, przeznaczony do stosowania w terapii wspomagającej w chorobach układu oddechowego wymagających działania wykrztuśnego, z wyłączeniem kombinacji z lekami przeciwkaszlowymi. Preparat ma postać syropu o brązowawym zabarwieniu, przejrzystego do nieznacznie mętnego, z charakterystycznym cytrynowym zapachem.
Mechanizm działania wyciągu z liścia bluszczu zawartego w Herdripsanie nie jest w pełni poznany, co wskazuje na potrzebę dalszych badań farmakodynamicznych. Syrop zawiera również substancję pomocniczą o znanym działaniu – sorbitol ciekły (Е420) w stężeniu 550 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją sorbitolu. Ze względu na skład i właściwości farmakologiczne, Herdripsan może być stosowany jako środek wspomagający leczenie objawowe w stanach zapalnych dróg oddechowych z towarzyszącym zaleganiem wydzieliny.
etanol 30%, grupa farmakoterapeutyczna, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, klasyfikacja ATC, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, liść bluszczu pospolitego, mechanizm działania, postać farmaceutyczna, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sorbitol ciekły, sorbitol niekrystalizujący, substancja czynna, substancja pomocnicza, suchy wyciąg, syrop, wyciąg z liścia bluszczu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Drosetux –
Drosetux w formie syropu jest preparatem homeopatycznym dedykowanym do wspomagającego leczenia suchego, drażniącego kaszlu, charakteryzującego się brakiem odkrztuszania wydzieliny. Produkt zawiera 10 składników aktywnych w rozcieńczeniach homeopatycznych (3CH i 1CH), każdy w ilości 15 ml na 150 ml syropu, m.in. Drosera, Arnica montana, Belladonna, Ferrum phosphoricum oraz Ipeca. Syrop jest szczególnie wskazany w przebiegu infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, stanów alergicznych oraz podrażnień gardła i krtani, gdzie suchy kaszel obniża komfort życia pacjenta. Preparat może być stosowany jako element terapii wspomagającej, często w połączeniu z innymi metodami leczniczymi, zwłaszcza gdy konwencjonalne leki przeciwkaszlowe są niewskazane lub nieskuteczne.
arnica montana, Belladonna, benzoesan sodu, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, drogi oddechowe, Drosera, Ferrum phosphoricum, infekcja dróg oddechowych, Ipeca, kaszel nieproduktywny, kaszel suchy, leczenie kaszlu, lek przeciwkaszlowy, medycyna komplementarna, podłoże infekcyjne, podrażnienie gardła i krtani, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza, Solidago virga aurea, stan alergiczny, syrop - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – DexaCaps 167 mg + 50 mg + 20 mg
DexaCaps to preparat w postaci kapsułek twardych, zawierający 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz wyciągi roślinne z kwiatostanu lipy (167 mg) i liścia melisy (50 mg). Jest wskazany do leczenia męczącego, suchego kaszlu o różnej etiologii, w tym kaszlu związanego z infekcjami górnych dróg oddechowych bez zalegania wydzieliny, kaszlu podrażnieniowego wywołanego czynnikami środowiskowymi, podrażnieniem gardła i krtani oraz kaszlu psychogennego. Dekstrometorfan działa przeciwkaszlowo poprzez hamowanie ośrodka kaszlu w OUN, natomiast wyciągi roślinne łagodzą podrażnienia błony śluzowej i redukują napięcie nerwowe, co wspomaga kontrolę odruchu kaszlowego.
dekstrometorfan, infekcja górnych dróg oddechowych, kapsułki twarde, kaszel mokry, kaszel napadowy, kaszel nieproduktywny, kaszel psychogenny, lek przeciwkaszlowy, nieżyt górnych dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, ośrodek kaszlu, podrażnienie gardła i krtani, receptory kaszlowe, suchość błony śluzowej, suchy kaszel, wyciąg z lipy, wyciąg z melisy - Leksykon substancji czynnych
Klebsiella pneumoniae – Interakcje
Produkt leczniczy Broncho-Vaxom dla dzieci zawiera lizaty bakterii, w tym Klebsiella pneumoniae ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae, i wykazuje działanie immunostymulujące. Dostępne dane kliniczne oraz badania farmakokinetyczne nie wykazały istotnych interakcji z innymi lekami, w tym antybiotykami, lekami immunomodulującymi, immunosupresyjnymi, przeciwalergicznymi (przeciwhistaminowymi, glikokortykosteroidami, antyleukotrienowymi), przeciwzapalnymi (NLPZ, steroidy), przeciwgorączkowymi, przeciwkaszlowymi, mukolitycznymi oraz szczepionkami. Poziom istotności klinicznej tych interakcji oceniono jako niski, co umożliwia bezpieczne jednoczesne stosowanie Broncho-Vaxom z wymienionymi grupami leków bez konieczności modyfikacji dawkowania czy planowania odstępów czasowych.
antybiotyk, Broncho-Vaxom, glikokortykosteroid, immunostymulacja, interakcja lekowa, Klebsiella pneumoniae, lek antyleukotrienowy, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek mukolityczny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, lizat bakteryjny, nawracająca infekcja dróg oddechowych, układ immunologiczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Erdomed 35 mg/ml
Erdosteina wykazuje korzystny profil interakcji lekowych w terapii schorzeń dróg oddechowych. Nie stwierdzono istotnych interakcji z metyloksantynami (np. teofiliną), β2-mimetykami, glikokortykosteroidami oraz antybiotykami takimi jak erytromycyna, amoksycylina i kotrimoksazol, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawek. Szczególnie istotne jest zwiększenie stężenia amoksycyliny w drogach oddechowych pod wpływem erdosteiny, co może poprawiać skuteczność antybiotykoterapii dzięki lepszej penetracji do wydzieliny oskrzelowej. Warto podkreślić, że poziom istotności tych interakcji jest niski do średniego, a połączenie z amoksycyliną jest klinicznie zalecane w zakażeniach dróg oddechowych.
amoksycylina, antybiotyk, błona śluzowa dróg oddechowych, depresja oddechowa, działanie mukolityczne, erdosteina, erytromycyna, glikokortykosteroid, infekcja dróg oddechowych, interakcja lekowa, kotrimoksazol, lek przeciwkaszlowy, lek rozszerzający oskrzela, lek sekretolityczny, metyloksantyna, odruch kaszlowy, rozkurcz oskrzeli, schorzenie dróg oddechowych, steroidoterapia, stężenie amoksycyliny, teofilina, terapia przeciwbakteryjna, wydolność oddechowa, wydzielina oskrzelowa, zakażenie dróg oddechowych, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tussicalin 7,5 mg/5 ml
Butamirat cytrynian w syropie Tussicalin 1,5 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność glikolu propylenowego (3,38 mg/ml), sorbitolu (450 mg/ml) oraz benzoesanu sodu (1 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nietolerancje, zwłaszcza u osób z dziedziczną nietolerancją fruktozy lub nadwrażliwością na konserwanty benzoesanowe. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z historią reakcji alergicznych na butamirat lub inne składniki syropu.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowy – Działania niepożądane
Olejek cynamonowy (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum), stosowany m.in. w preparacie Amol, wykazuje działanie drażniące na skórę i błony śluzowe, co może prowadzić do bardzo rzadkich (<1/10 000) działań niepożądanych, takich jak podrażnienia skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie), wyprysk kontaktowy, reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu oraz podrażnienia błon śluzowych. Przy podaniu doustnym obserwuje się również bardzo rzadkie podrażnienia żołądka manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, nudnościami i uczuciem pieczenia. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić kaszel suchy oraz skurcz oskrzeli, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i odpowiedniego leczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Ponadto, istnieje ryzyko oparzeń w miejscu aplikacji o nieznanej częstości, co stanowi poważne powikłanie wymagające specjalistycznej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, antyhistaminik, astma, bronchodilatator, kaszel suchy, kortykosteroid, lek osłonowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, olejek cynamonowy, olejek cynamonowy z kory cejlońskiej, oparzenie skóry, POChP, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, podrażnienie żołądka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja drażniąca, wyprysk kontaktowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ambrolytin max 30 mg
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna leku Ambrolytin max, charakteryzuje się ograniczonym profilem interakcji międzylekowych, co jest korzystne w kontekście politerapii. Najistotniejszą klinicznie interakcją jest jednoczesne stosowanie ambroksolu z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeina, dekstrometorfan), które hamują odruch kaszlu. Ze względu na mukolityczne działanie ambroksolu polegające na upłynnianiu wydzieliny i zwiększaniu odruchu kaszlowego, łączenie tych leków może prowadzić do zalegania wydzieliny w drogach oddechowych i zwiększać ryzyko powikłań infekcyjnych. Zaleca się unikanie takiego połączenia. Ponadto, alkohol etylowy może potencjalnie nasilać sedatywne działanie ambroksolu oraz zmniejszać jego skuteczność mukolityczną poprzez wysuszanie błon śluzowych, dlatego wskazane jest odradzanie spożywania alkoholu podczas terapii.
acetylocysteina, ambroksol chlorowodorek, amoksycylina, antybiotykoterapia, błona śluzowa, choroba układu oddechowego, dekstrometorfan, doksycyklina, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt mukolityczny, infekcja dróg oddechowych, interakcja międzylekowa, kodeina, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, odruch kaszlowy, odruch wykrztuśny, ośrodkowy układ nerwowy, politerapia, powikłanie infekcyjne, praktyka kliniczna, tkanka płucna, wydzielina oskrzelowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Herdripsan 7 mg/ml
Produkt leczniczy Herdripsan, zawierający wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L.) w formie syropu o stężeniu 7 mg/ml, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie go z lekami przeciwkaszlowymi, takimi jak kodeina czy dekstrometorfan, ze względu na ryzyko supresji odruchu kaszlowego i zalegania wydzieliny w drogach oddechowych (poziom istotności: wysoki). Ponadto, preparat zawiera sorbitol w ilości 550 mg/ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków zawierających sorbitol, ze względu na potencjalne działanie przeczyszczające (poziom istotności: niski). Zaleca się także monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie inne leki wykrztuśne i mukolityczne, gdyż może dojść do nasilenia działania wykrztuśnego (poziom istotności: niski do umiarkowanego).
charakterystyka produktu leczniczego, choroba przewodu pokarmowego, dekstrometorfan, drogi oddechowe, działanie przeczyszczające, działanie wykrztuśne, hamowanie odruchu kaszlowego, Hedera helix, kodeina, lek przeciwkaszlowy, leki wykrztuśne i mukolityczne, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sorbitolu, odkrztuszanie wydzieliny, sorbitol, suplement diety, wyciąg z bluszczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym
Produkt PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym zawiera karbocysteinę, która działa mukolitycznie poprzez obniżenie lepkości wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie klirensu rzęskowego. Terapia wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, a także u osób przyjmujących leki uszkadzające błonę śluzową żołądka, ze względu na ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat, a u starszych pacjentów stosowanie nie powinno przekraczać 5 dni bez konsultacji lekarskiej. Każda tabletka zawiera 225,90 mg izomaltu, co wyklucza stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy.
astma, butamirat, choroba wrzodowa żołądka, dekstrometorfan, dwunastnica, dziedziczna nietolerancja fruktozy, izomalt, karbocysteina, klirens rzęskowy, kodeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, nabłonek orzęsiony, nadreaktywność oskrzeli, obturacja oskrzeli, osłabiony odruch kaszlu, ostra niewydolność oddechowa, parametr wentylacyjny, reakcja nadwrażliwości, transport śluzowo-rzęskowy, zaburzony klirens rzęskowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Supremin MAX 1,5 mg/ml
Supremin MAX to syrop zawierający 1,5 mg/ml cytrynianu butamiratu, stosowany w objawowym leczeniu ostrego, nieproduktywnego (suchego) kaszlu. Substancja czynna działa przeciwkaszlowo na ośrodek kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym, nie wywołując depresji ośrodka oddechowego. Preparat jest szczególnie wskazany w przebiegu ostrych infekcji górnych dróg oddechowych, zapalenia krtani, tchawicy i oskrzeli oraz w stanach podrażnienia dróg oddechowych przez czynniki drażniące. Syrop o stężeniu 1,5 mg/ml (7,5 mg w 5 ml) ułatwia podawanie leku pacjentom z trudnościami w przyjmowaniu tabletek. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze: sorbitol (450 mg/ml), benzoesan sodu (1 mg/ml), sód (0,209 mg/ml) oraz etanol (1,4 mg/ml), które należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do tych składników.
benzoesan sodu, cytrynian butamiratu, depresja ośrodka oddechowego, działanie przeciwkaszlowe, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel mokry, kaszel nieproduktywny, kaszel produktywny, kaszel suchy, lek przeciwkaszlowy, odkrztuszanie wydzieliny, ośrodkowy układ nerwowy, sorbitol ciekły, stężenie syropu, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Erdosol Respiro
Podczas terapii erdosteiną w dawce 225 mg (preparat Erdosol Respiro) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w kontekście monitorowania objawów nadwrażliwości, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków przeciwkaszlowych, aby nie zaburzać fizjologicznego oczyszczania oskrzeli i zapobiec zaleganiu wydzieliny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym lub zaburzeniami oczyszczania rzęskowego, u których istnieje podwyższone ryzyko nagromadzenia śluzu i pogorszenia stanu klinicznego. Zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek przez możliwie najkrótszy czas, z indywidualnym dostosowaniem terapii na podstawie oceny klinicznej i odpowiedzi na leczenie.
choroba układu sercowo-naczyniowego, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, erdosteina, lek przeciwkaszlowy, nagromadzenie śluzu, oczyszczanie oskrzeli, odkrztuszanie, odruch kaszlowy, reakcja nadwrażliwości, terapia erdosteiną, wydzielina dróg oddechowych, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie oczyszczania rzęskowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tussi Drill 5 mg/5 ml
Dekstrometorfan, substancja czynna preparatu Tussi Drill, wykazuje niewielki, acz klinicznie istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne, manifestujący się przede wszystkim zawrotami głowy i sennością, co może obniżać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Syrop zawiera również etanol w ilości 18 mg na 5 ml, który w dawkach terapeutycznych nie wpływa znacząco na sprawność psychomotoryczną, jednak może potęgować działanie dekstrometorfanu oraz wchodzić w interakcje z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie dekstrometorfanu z alkoholem etylowym, które wywołuje synergistyczne działanie uspokajające, znacznie nasilając ryzyko osłabienia czujności i zwiększając zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
alkohol etylowy, dekstrometorfan, działanie niepożądane, działanie uspokajające, etanol, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwkaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychomotoryczna, środek działający na OUN, substancja pomocnicza, Tussi Drill, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Solvetusan 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan w dawce 60 mg na tabletkę, jest wskazana do stosowania u dorosłych oraz dzieci o masie ciała powyżej 30 kg, z dawkowaniem do 3 tabletek na dobę (maksymalna dawka dobowa 180 mg), podawanych co najmniej co 6 godzin. Lek podaje się doustnie, a tabletki posiadają linię podziału ułatwiającą połykanie, jednak nie służącą do dzielenia na równe dawki. Stosowanie leku u dzieci poniżej 30 kg masy ciała nie jest zalecane. Maksymalny czas terapii bez konsultacji lekarskiej wynosi 7 dni; brak poprawy lub utrzymujący się kaszel wymaga dalszej diagnostyki w celu identyfikacji przyczyny objawów.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ambroksol Orifarm 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w stężeniu 30 mg/5 ml wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Przeciwwskazane jest łączenie ambroksolu z lekami przeciwkaszlowymi, np. kodeiną, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny w drogach oddechowych wskutek zahamowania odruchu kaszlowego przy jednoczesnym działaniu mukolitycznym (poziom istotności: wysoki). Z kolei ambroksol zwiększa stężenie antybiotyków beta-laktamowych (amoksycylina, ampicylina), cefalosporyn (cefuroksym), tetracyklin (doksycyklina) oraz makrolidów (erytromycyna) w miąższu płucnym, co nasila ich działanie przeciwbakteryjne i jest korzystne terapeutycznie (poziom istotności: średni). Ponadto, współstosowanie ambroksolu z teofiliną prowadzi do synergistycznego rozszerzenia oskrzeli i mukolitycznego efektu, jednak wymaga monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych teofiliny.
ambroksol chlorowodorek, amoksycylina, ampicylina, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, błona śluzowa dróg oddechowych, cefalosporyna, cefuroksym, charakterystyka produktu leczniczego, doksycyklina, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, erytromycyna, interakcja antagonistyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, interakcja synergistyczna, kodeina, leczenie mukolityczne, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, makrolid, miąższ płucny, odruch kaszlowy, odwodnienie organizmu, ośrodkowy układ nerwowy, rozszerzenie oskrzeli, sedacja, syrop, teofilina, tetracyklina, wydzielina oskrzelowa, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zaleganie wydzieliny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussidex 30 mg
Produkt leczniczy Tussidex zawiera dekstrometorfanu bromowodorek w dawce 30 mg w postaci kapsułek miękkich, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu. Nie przeprowadzono nieklinicznych badań bezpieczeństwa dla Tussidex, co ogranicza możliwość pełnej oceny profilu bezpieczeństwa na podstawie badań nieklinicznych. Dekstrometorfan jest syntetycznym analogiem kodeiny o działaniu przeciwkaszlowym ośrodkowym, nie wykazującym działania przeciwbólowego ani uzależniającego przy dawkach terapeutycznych.
analog kodeiny, badanie niekliniczne, czerwień koszenilowa, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie przeciwbólowe, glikol propylenowy, kapsułka miękka, lek działający ośrodkowo, lek przeciwkaszlowy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie lekowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Levopront 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levopront, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem interakcji farmakologicznych. Badania na modelach zwierzęcych i kliniczne potwierdziły brak nasilenia działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z benzodiazepinami, alkoholem, fenytoiną czy imipraminą. W szczególności, nie zaobserwowano modyfikacji zapisu EEG przy jednoczesnym stosowaniu z benzodiazepinami. Ponadto, lewodropropizyna nie wpływa na aktywność doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) ani na hipoglikemizujące działanie insuliny, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania lub dodatkowego monitorowania parametrów takich jak INR czy glikemia. W badaniach klinicznych nie stwierdzono również interakcji z lekami stosowanymi w terapii chorób układu oddechowego, w tym agonistami receptorów beta-2 (np. salbutamol, formoterol), metyloksantynami (np. teofilina), kortykosteroidami (np. budezonid), antybiotykami, mukolitykami oraz lekami przeciwhistaminowymi (np. loratadyna).
Pomimo braku istotnych interakcji, zaleca się ostrożność u pacjentów szczególnie wrażliwych na działanie sedatywne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających lub alkoholu, ze względu na potencjalne sumowanie efektów depresyjnych na OUN. Alkohol nie nasila działania lewodropropizyny, jednak ze względów bezpieczeństwa klinicznego rekomenduje się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Levopront. Ogólnie, poziom istotności klinicznej interakcji lewodropropizyny z innymi lekami jest niski lub bardzo niski, co czyni ten lek bezpiecznym w polipragmazji, szczególnie u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego stosujących wielolekową terapię.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, ambroksol, aminofilina, antybiotyk, benzodiazepiny, bromheksyna, budezonid, cetyryzyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie sedatywne, elektroencefalografia, fenytoina, flutikazon, formoterol, imipramina, indeks terapeutyczny, insulinoterapia, kodeina, kontrola glikemii, kortykosteroid, lek mukolityczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpadaczkowy, lek uspokajający, lek wykrztuśny, lewodropropizyna, loratadyna, metyloksantyna, monitorowanie INR, ośrodkowy układ nerwowy, polipragmazja, powikłanie krwotoczne, salbutamol, teofilina, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z cetyny sosnowej – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg z cetyny sosnowej (Pini extractum fluidum) stanowi kluczowy składnik aktywny w preparacie Syrop sosnowy złożony Aflofarm, występując w dawce 1283,1 mg na 15 ml syropu (427,7 mg na 5 ml). Pozyskiwany jest metodą ekstrakcji z użyciem etanolu 96% (v/v) przy współczynniku DER 1:0,9-1,1, co świadczy o wysokiej koncentracji substancji czynnych. W preparacie ten wyciąg współdziała synergistycznie z fosforanem kodeiny (9,72 mg/15 ml, 3,24 mg/5 ml) oraz nalewką z anyżu (194,4 mg/15 ml, 64,8 mg/5 ml). Fosforan kodeiny działa centralnie, hamując odruch kaszlowy poprzez depresję ośrodkowego układu nerwowego, natomiast wyciąg z cetyny sosnowej wykazuje właściwości rozrzedzające wydzielinę i ułatwiające odkrztuszanie, co uzupełnia i wzmacnia efekt przeciwkaszlowy preparatu. Produkt klasyfikowany jest w grupie leków przeciwkaszlowych (ATC: R05DA20).
depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwkaszlowe, efekt przeciwkaszlowy, ekstrakcja etanolowa, fosforan kodeiny, fosforan kodeiny półwodny, lek przeciwkaszlowy, mechanizm farmakologiczny, nalewka z anyżu, odkrztuszanie, odruch kaszlowy, patofizjologia kaszlu, preparat przeciwkaszlowy, profil farmakodynamiczny, rozrzedzenie wydzieliny, syrop sosnowy złożony, terapia kaszlu, współczynnik DER, wyciąg z cetyny sosnowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sinecod 5 mg/ml
Preparat Sinecod w postaci kropli doustnych zawierających butamiratu cytrynian (5 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak dedykowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ciężarnych powoduje, że decyzja o terapii powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Dane przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani rozwój płodu, jednak zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. W przypadku laktacji, ze względu na niewystarczające dane dotyczące przenikania butamiratu do mleka kobiecego, lek powinien być stosowany wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza, po dokładnej analizie klinicznej i tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.
analiza kliniczna, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, butamiratu cytrynian, ciąża, karmienie piersią, krople doustne, laktacja, lek przeciwkaszlowy, model zwierzęcy, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój płodu, Sinecod, skuteczna dawka, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, substancje pomocnicze - Leksykon leków
Interakcje leku – Respifortin 600 mg
Respifortin, zawierający 600 mg acetylocysteiny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania leków przeciwkaszlowych ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny oskrzelowej wskutek osłabienia odruchu kaszlowego. Węgiel aktywny może adsorbować acetylocysteinę, osłabiając jej działanie, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem tych preparatów. Ponadto, acetylocysteina może inaktywować antybiotyki in vitro, co wymaga zachowania odstępu czasowego przy ich stosowaniu, choć jednoczesne podanie z cefuroksymem może zwiększać stężenie antybiotyku w wydzielinie oskrzelowej, potencjalnie poprawiając skuteczność terapii. Wysoką ostrożność należy zachować przy łączeniu acetylocysteiny z karbamazepiną (ryzyko obniżenia stężenia terapeutycznego karbamazepiny) oraz z nitrogliceryną i innymi azotanami, które mogą nasilać działanie hipotensyjne i hamowanie agregacji płytek krwi, wymagając monitorowania ciśnienia tętniczego i objawów niedociśnienia.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, cefuroksym, choroba układu oddechowego, choroba wątroby, działanie drażniące, działanie mukolityczne, enzym wątrobowy, inaktywacja antybiotyków, karbamazepina, ketony w moczu, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpadaczkowy, niedociśnienie tętnicze, nitrogliceryna, odruch kaszlowy, rozszerzanie naczyń krwionośnych, salicylany, śluzówka żołądka, terapia przeciwdrgawkowa, węgiel aktywny, zaleganie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon substancji czynnych
Butamirat – Działania niepożądane
Butamirat jest lekiem przeciwkaszlowym o działaniu ośrodkowym, stosowanym w wielu preparatach takich jak Atussan, Maxipulmon, Natussic, Sinecod, Supremin, Toselix forte czy Tussicalin. Profil bezpieczeństwa butamiratu jest korzystny, a działania niepożądane występują stosunkowo rzadko. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (senność rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000; zawroty głowy niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100 lub rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), układu pokarmowego (nudności i biegunka rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz skóry i tkanki podskórnej (pokrzywka rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000; wysypka niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Objawy te mają zazwyczaj łagodny przebieg i ustępują samoistnie lub po modyfikacji dawkowania.
biegunka, butamirat, cytrynian butamiratu, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, lek przeciwkaszlowy, MedDRA, Medical Dictionary for Regulatory Activities, nadwrażliwość, nudności, odruch kaszlowy, odwodnienie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, senność, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z owocu kopru włoskiego – Właściwości farmakodynamiczne
Nalewka z owocu kopru włoskiego (Foeniculi tinctura) jest składnikiem preparatów stosowanych w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych, wykazując działanie wykrztuśne i przeciwkaszlowe w zależności od formuły. W preparacie Sirupus Pini compositus (proporcja 1:4,5-5,0, etanol 70%) nalewka współwystępuje z fosforanem kodeiny (kod ATC R05DA04), co umożliwia działanie przeciwkaszlowe ośrodkowe poprzez podwyższenie progu pobudzenia ośrodka kaszlu, a także słabe działanie przeciwbólowe i uspokajające. W Syropie z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja (proporcja 3:7,4-7,8, etanol 70% V/V, kod ATC R05CA) nalewka współdziała z wyciągiem z pędów sosny i mleczanem wapnia pięciowodnym, co wspomaga efekt wykrztuśny w nieżytach górnych dróg oddechowych. Zawartość nalewki w obu preparatach wynosi 1,00 g na 100 g syropu.
alkaloid opium, działanie ośrodkowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie uspokajające, działanie wykrztuśne, ekstrahent etanolu, Foeniculi tinctura, fosforan kodeiny, fosforan kodeiny półwodny, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, mechanizm ośrodkowy, mleczan wapnia pięciowodny, nalewka z owocu kopru włoskiego, nieżyt górnych dróg oddechowych, ośrodek kaszlu, schorzenie dróg oddechowych, wyciąg sosnowy płynny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Echinerba 100 mg
Echinerba, zawierająca 100 mg wyciągu suchego z ziela jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum) o współczynniku ekstraktowym 3,5-4,5:1, jest tradycyjnie stosowana jako lek wspomagający w leczeniu objawów przeziębienia, takich jak katar, kaszel, ból gardła oraz ogólne osłabienie. Każda tabletka dostarcza nie mniej niż 1 mg kwasów polifenolowych w przeliczeniu na kwas chlorogenowy, które wykazują działanie immunomodulujące. Preparat jest wskazany szczególnie w początkowej fazie infekcji górnych dróg oddechowych o etiologii wirusowej, gdzie może wspierać naturalne mechanizmy obronne organizmu poprzez stymulację układu odpornościowego.
ból gardła, działanie immunomodulujące, działanie immunostymulujące, Echinaceae purpureae extractum, etiologia wirusowa, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, kaszel nieproduktywny, katar, kwas chlorogenowy, kwas polifenolowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwkaszlowy, mechanizm obronny organizmu, objaw przeziębienia, osłabienie organizmu, podłoże wirusowe, przekrwienie błony śluzowej nosa, stan przeziębieniowy, terapia uzupełniająca, układ odpornościowy, wyciąg z jeżówki purpurowej, związek aktywny biologicznie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Unituss Junior to syrop o stężeniu 60 mg lewodropropizyny w 10 ml, wskazany do objawowego leczenia nieproduktywnego (suchego) kaszlu, który charakteryzuje się brakiem lub minimalną ilością wydzieliny w drogach oddechowych. Lewodropropizyna działa obwodowo, hamując odruch kaszlowy poprzez blokadę zakończeń czuciowych w układzie oddechowym, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność czy uzależnienie. Syrop zawiera także substancje pomocnicze, m.in. sacharozę (4 g/10 ml), parahydroksybenzoesan metylu (13 mg/10 ml), parahydroksybenzoesan propylu (2 mg/10 ml), glikol propylenowy (7,5 mg/10 ml) oraz etanol w ilości poniżej 0,0009 mg/10 ml. Preparat jest szczególnie przydatny u dzieci ze względu na smak truskawkowy i odpowiednią formę dawkowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, duszność, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel mokry, kaszel nieproduktywny, kaszel produktywny, kaszel suchy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwkaszlowy opioidowy, lewodropropizyna, odkrztuszanie wydzieliny, ośrodkowy układ nerwowy, wydzielina ropna, zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i zatok, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli