solifenacyna
Solifenacyna to lek przeciwcholinergiczny stosowany głównie w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Działa jako selektywny antagonista receptorów muskarynowych M3, które odgrywają kluczową rolę w kurczeniu się mięśni gładkich pęcherza moczowego.
Mechanizm działania solifenacyny polega na blokowaniu receptorów muskarynowych w mięśniach wypieracza pęcherza moczowego, co prowadzi do zmniejszenia skurczów mimowolnych i zwiększenia pojemności pęcherza. Lek ten skutecznie łagodzi objawy pęcherza nadreaktywnego, takie jak parcia naglące, częstomocz, nykturia oraz nietrzymanie moczu z parcia.
Standardowa dawka solifenacyny wynosi 5-10 mg raz dziennie. Lek charakteryzuje się dobrą biodostępnością i długim okresem półtrwania (około 45-68 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Najczęstsze działania niepożądane obejmują suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie oraz senność. Z uwagi na działanie antycholinergiczne, solifenacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, zatrzymaniem moczu oraz ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Solifenacin Medreg 10 mg
Solifenacin Medreg jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg lub 10 mg solifenacyny bursztynianu. Zalecana dawka początkowa u dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej i dobrej tolerancji. U dzieci i młodzieży stosowanie leku nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymaga dostosowania: u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤ 30 ml/min oraz u osób z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby (7-9 punktów w skali Child-Pugh) maksymalna dawka nie powinna przekraczać 5 mg raz na dobę. W przypadku jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol, rytonawir, nelfawir czy itrakonazol, również nie należy przekraczać dawki 5 mg na dobę.
inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, itrakonazol, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, lek przeciwgrzybiczny, nelfawir, rytonawir, Solifenacin Medreg, solifenacyna, solifenacyna bursztynian, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Vesisol 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Vesisol, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii solifenacyną przed rozpoczęciem innego leczenia cholinolitycznego. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, natomiast leki prokinetyczne (np. metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć zmniejszoną skuteczność pod wpływem solifenacyny. Solifenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę), powodują dwukrotne, a przy dawce 400 mg/dobę nawet trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny, co wymaga ograniczenia dawki leku do maksymalnie 5 mg i jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby.
agonista receptora cholinergicznego, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, dysfagia, etynyloestradiol, fenytoina, induktor CYP3A4, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątroby, nelfinawir, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, substrat enzymatyczny, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Beloflow 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna preparatu Beloflow, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać działanie terapeutyczne i ryzyko działań niepożądanych, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy między terapiami. Agoniści receptorów cholinergicznych obniżają skuteczność solifenacyny, a leki prokinetyczne (metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć osłabione działanie. Solifenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę – dwukrotne zwiększenie AUC, 400 mg/dobę – trzykrotne zwiększenie AUC), rytonawir, nelfinawir czy itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga ograniczenia dawki Beloflow do maksymalnie 5 mg/dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Potencjalne interakcje z substratami i induktorami CYP3A4 (np. werapamil, diltiazem, ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą wpływać na skuteczność terapii i wymagają monitorowania.
agonista receptorów cholinergicznych, atropina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, efekt wysuszający, etynyloestradiol, fizostygmina, funkcja poznawcza, hipokaliemia, induktor enzymów, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek blokujący receptory β-adrenergiczne, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, metoklopramid, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objaw cholinolityczny, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, sztuczna wentylacja, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych podtypu M3, kluczowych w unerwieniu przywspółczulnym pęcherza moczowego. Dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg (10 mg tabletka zawiera 7,5 mg solifenacyny), wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów muskarynowych, minimalizując ryzyko działań niepożądanych związanych z innymi receptorami. Badania kliniczne, w tym randomizowane, kontrolowane próby podwójnie ślepe, potwierdziły skuteczność terapeutyczną obu dawek w leczeniu pęcherza nadreaktywnego u mężczyzn i kobiet, z poprawą obserwowaną już po tygodniu i utrzymującą się przez 12 tygodni, a także w długoterminowej terapii do 12 miesięcy.
antagonista receptora cholinergicznego, badanie kliniczne, badanie randomizowane, bursztynian solifenacyny, działanie farmakodynamiczne, mięsień wypieracz, mikcja, nietrzymanie moczu, pęcherz moczowy, pęcherz nadreaktywny, podwójnie ślepa próba, punkty końcowe, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M3, solifenacyna, włókna cholinergiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Solifenacin Medreg 5 mg
Solifenacin Medreg, zawierający bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje działanie cholinolityczne, które może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Kluczowe działania niepożądane to niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które mogą zaburzać funkcje poznawcze i motoryczne, wydłużać czas reakcji oraz obniżać czujność pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia tych objawów już przy standardowych dawkach terapeutycznych, co stanowi istotne zagrożenie w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy z urządzeniami mechanicznymi.
bursztynian solifenacyny, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, funkcja poznawcza, interakcje lekowe, niewyraźne widzenie, receptory muskarynowe, schorzenie neurologiczne, senność, Solifenacin Medreg, solifenacyna, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zaburzenie widzenia, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin Vivanta 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Solifenacin Vivanta, wykazały brak istotnych klinicznie zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało znaczących zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały bezpośredniego ryzyka dla człowieka, choć u myszy karmiących samic zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju potomstwa. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego potencjału solifenacyny, co dodatkowo potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, solifenacyna bursztynianu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, właściwość kancerogenna, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Przeciwwskazania stosowania
Solifenacyna, stosowana w terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań wynikających z jej działania antycholinergicznego. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (np. laktoza jednowodna w dawkach 104,0-109,0 mg w preparatach Adablok), zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (w tym toksyczne rozdęcie okrężnicy), miastenia oraz jaskra z wąskim kątem przesączania. Ponadto, solifenacyna jest przeciwwskazana u pacjentów poddawanych hemodializie oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazolu), co może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia leku w osoczu. W preparatach złożonych zawierających solifenacynę i tamsulosynę (np. Beplasot, Ranlosin Duo, Solitombo) dodatkowym przeciwwskazaniem jest hipotonia ortostatyczna w wywiadzie ze względu na ryzyko jej nasilenia.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, farmakokinetyka solifenacyny, hemodializa, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, jaskra z wąskim kątem przesączania, ketokonazol, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, miastenia, solifenacyna, substancja pomocnicza, tamsulosyna, toksyczne rozdęcie okrężnicy, właściwości antycholinergiczne, zaburzenia perystaltyki jelit, zatrzymanie moczu, zespół pęcherza nadreaktywnego - Leksykon substancji czynnych
Tamsulosyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Chlorowodorek tamsulosyny, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań oceniających ten wpływ, charakterystyki produktów leczniczych (np. Adatam, Omnic 0,4, Duodart) wskazują na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, omdlenia, niewyraźne widzenie oraz zaburzenia widzenia. Preparaty złożone zawierające tamsulosynę i solifenacynę (np. Beplasot, TamisPras DUO) dodatkowo mogą powodować zmęczenie i senność, a preparat Duodart (dutasteryd + tamsulosyna) wiąże się z ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego, które może znacząco upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów.
antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, charakterystyka produktu leczniczego, dutasteryd, działanie niepożądane, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenie, preparat złożony, przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów, senność, solifenacyna, substancja czynna, tamsulosyna, wpływ leków na prowadzenie pojazdów, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy ośrodkowe, zmęczenie - Leksykon leków
Interakcje leku – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) powodują dwukrotne do trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 5 mg i jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania efektu terapeutycznego i ewentualnej korekty dawki. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi nasila zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy między terapiami. Agoniści receptorów cholinergicznych oraz leki stymulujące perystaltykę (metoklopramid, cyzapryd) mogą osłabiać efekt solifenacyny, co wymaga ostrożności i monitorowania efektów klinicznych.
agonista receptora cholinergicznego, AUC, bradykardia, CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie terapeutyczne, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, hipokaliemia, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitory enzymu, interakcja z alkoholem, ketokonazol, lek cholinolityczny, metoklopramid, niedokrwienie mięśnia sercowego, pęcherz nadreaktywny, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, solifenacyna, stężenie w osoczu, substancja czynna, substrat enzymu, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Veloxsol 5 mg
Solifenacyna, składnik aktywny Veloxsol, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę podwajający AUC solifenacyny, 400 mg/dobę potrajający AUC), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga ograniczenia dawki Veloxsol do maksymalnie 5 mg i jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby. Solifenacyna metabolizowana jest głównie przez CYP3A4, co implikuje potencjalne interakcje z induktorami (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) oraz substratami o wysokim powinowactwie (werapamil, diltiazem), choć brak jest danych klinicznych potwierdzających te interakcje. Współstosowanie leków cholinolitycznych nasila zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy po terapii Veloxsol przed rozpoczęciem innego leku cholinolitycznego. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, a leki prokinetyczne (metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć zmniejszoną efektywność w jej obecności.
agonista receptora cholinergicznego, bradykardia, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antykoagulacyjne, działanie cholinolityczne, działanie prokinetyczne, działanie przeciwmuskarynowe, etynyloestradiol, fenytoina, hipokaliemia, induktor enzymatyczny, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, nelfinawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, suchość jamy ustnej, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vesicare 1 mg/ml
Solifenacyna bursztynian w postaci zawiesiny doustnej (1 mg/ml), stosowana w preparacie Vesicare, wykazuje działanie cholinolityczne, które może wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta. W praktyce klinicznej istotne jest poinformowanie pacjentów o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn podczas terapii tym lekiem. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi wpływającymi na zdolności psychomotoryczne są niewyraźne widzenie (często), senność oraz uczucie zmęczenia (rzadziej). Objawy te mogą znacząco ograniczać percepcję wzrokową, wydłużać czas reakcji oraz obniżać koncentrację, co stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
bursztynian solifenacyny, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, koncentracja, koordynacja ruchowa, lek cholinolityczny, niewyraźne widzenie, percepcja wzrokowa, schorzenie współistniejące, senność, solifenacyna, sprawność psychomotoryczna, uczucie zmęczenia, Vesicare, zawiesina doustna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solifenacin Vivanta
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy schorzenia nerek, a także leczenie ewentualnego zakażenia układu moczowego. Solifenacyna wymaga ostrożności u pacjentów z zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 pkt wg Child-Pugh, dawka max 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4, z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomiczną oraz u pacjentów z ryzykiem wydłużonego odstępu QT i hipokaliemią, ze względu na ryzyko Torsade de pointes. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów z neurogenną nadreaktywnością wypieracza.
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza pochodzenia neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, pęcherz moczowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie nerek, skala Child-Pugh, solifenacyna, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solifenacin Stada
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Solifenacin Stada należy wykluczyć inne przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca czy choroba nerek, oraz w przypadku infekcji dróg moczowych zastosować najpierw antybiotykoterapię. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów ze zwężeniem ujścia pęcherza moczowego (ryzyko zatrzymania moczu), zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem spowolnienia perystaltyki, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg), umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh 7-9, dawka do 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz u osób z refluksem żołądkowo-przełykowym lub neuropatią autonomiczną. U pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią konieczne jest monitorowanie EKG ze względu na możliwość torsade de pointes. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z neurogenną nadreaktywnością mięśnia wypieracza pęcherza moczowego ze względu na brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności.
anafilaksja, antybiotykoterapia, bisfosfoniany, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężka niewydolność nerek, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, infekcja dróg moczowych, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, motoryka przewodu pokarmowego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, postępowanie przeciwwstrząsowe, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, spowolnienie perystaltyki, torsade de pointes, układ parasympatyczny, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół długiego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Solifenacin Vivanta 10 mg
Solifenacin Vivanta, zawierający solifenacyny bursztynian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest lekiem o działaniu cholinolitycznym, który może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jego działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz narząd wzroku może powodować działania niepożądane takie jak niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które istotnie obniżają bezpieczeństwo w sytuacjach wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. Ocena wpływu leku powinna być indywidualna, uwzględniająca dawkę, wrażliwość pacjenta oraz potencjalne interakcje z innymi lekami o działaniu sedatywnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na okres adaptacji do terapii oraz unikanie spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane.
bursztynian solifenacyny, działania niepożądane, działanie sedatywne, interakcje lekowe, lek antycholinergiczny, lek cholinolityczny, lek nasenny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwbólowy, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, senność, solifenacyna, zaburzenia widzenia, zdolności poznawcze, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Wskazania do stosowania
Solifenacyna, będąca antagonistą receptorów muskarynowych, jest stosowana głównie w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB), takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz oraz parcie naglące. Dostępna jest w formie bursztynianu solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg (odpowiednio 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny) w postaci tabletek powlekanych, tabletek do rozgryzania, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz zawiesiny doustnej 1 mg/ml (0,75 mg/ml solifenacyny). Zawiesina doustna posiada rozszerzone wskazania, obejmujące leczenie nadreaktywności wypieracza pochodzenia neurogennego (NDO) u dzieci w wieku 2-18 lat. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów muskarynowych, co zmniejsza skurcze mięśnia wypieracza i łagodzi objawy OAB, poprawiając jakość życia pacjentów.
alfa-bloker, antagonista receptora muskarynowego, bursztynian solifenacyny, częstomocz, faza napełnienia pęcherza, faza opróżniania pęcherza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek antymuskarynowy, mięsień wypieracz pęcherza moczowego, nadreaktywność wypieracza pochodzenia neurogennego, naglące nietrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, objawy z dolnych dróg moczowych, parcie naglące, solifenacyna, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tamsulosyny chlorowodorek, zawiesina doustna, zespół pęcherza nadreaktywnego - Leksykon leków
Interakcje leku – Asolfena 5 mg
Solifenacyna (Asolfena) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu antycholinergicznym nasila efekty terapeutyczne i działania niepożądane, dlatego zaleca się tygodniową przerwę przy zmianie terapii. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą ograniczać skuteczność solifenacyny, a leki prokinetyczne (metoklopramid, cisapryd) wykazują obniżoną skuteczność przy jednoczesnym podawaniu. Solifenacyna metabolizowana jest przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol 200 mg/dobę powoduje 2-krotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – 3-krotny) wymagają ograniczenia dawki Asolfeny do 5 mg. Przeciwwskazane jest stosowanie solifenacyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Potencjalne interakcje z substratami i induktorami CYP3A4 (werapamil, diltiazem, ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) wymagają monitorowania i ewentualnej korekty dawki.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, cewnikowanie, cisapryd, cytochrom CYP, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, działanie antycholinergiczne, etynyloestradiol, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątrobowy, nelfinawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, R-warfaryna, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, S-warfaryna, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Solifenacin US Pharmacia 5 mg
Solifenacin US Pharmacia dostępny jest w formie tabletek do rozgryzania i żucia o dawce 5 mg, zawierających 5 mg solifenacyny bursztynianu, co odpowiada 3,8 mg solifenacyny. Tabletki mają biały lub białawy kolor, są okrągłe i płaskie, oznaczone cyfrą „5”. Istotne jest, że każda tabletka zawiera 43 mg laktozy jednowodnej oraz 0,042 mg sorbitolu (E 420), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych substancji. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię żelowaną kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, sukralozę oraz aromat truskawkowo-waniliowy, co wpływa na smak i właściwości fizyczne leku. Tabletki są przeznaczone do podania doustnego po rozgryzieniu i przeżuciu, co ułatwia stosowanie u pacjentów z dysfagią.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Stada 5 mg
Solifenacyna, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowych dla leków o działaniu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg i 22% przy dawce 10 mg, podczas gdy w grupie placebo wynosiła 4%. Inne często zgłaszane objawy obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha oraz objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i bóle głowy. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, w tym zaburzenia psychiczne (omamy, stany splątania, majaczenie), zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), a także trudności w oddawaniu moczu i zatrzymanie moczu. Profil bezpieczeństwa obejmuje również działania niepożądane dermatologiczne (suchość skóry, wysypka, rumień wielopostaciowy) oraz okulistyczne (niewyraźne widzenie, suchość oczu, jaskra).
adherencja pacjenta, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz komorowy, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, stan splątania, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, torsades de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność pęcherza – Leczenie
Nadczynność pęcherza (OAB) charakteryzuje się nagłym parciem na mocz, częstomoczem i nokturą, z lub bez nietrzymania moczu z parcia. Pierwszą linią leczenia są modyfikacje stylu życia i terapia behawioralna, obejmujące trening pęcherza (mikcja co 2-3 godziny z wydłużaniem odstępów), ćwiczenia mięśni dna miednicy, ograniczenie kofeiny i alkoholu oraz redukcję masy ciała (utrata 10% masy ciała może zmniejszyć epizody nietrzymania o około 50%). Terapia behawioralna zmniejsza częstość mikcji i epizody nietrzymania o 50-80%, a efekty pojawiają się po 6-8 tygodniach. W przypadku braku poprawy stosuje się farmakoterapię, głównie leki antycholinergiczne (oksybutynina, tolterodyna, solifenacyna, darifenacyna, fezoterodyna, trospium) oraz agonistów receptorów beta-3-adrenergicznych (mirabegron, vibegron). Leki antycholinergiczne mogą powodować suchość w ustach, zaparcia, zaburzenia poznawcze, szczególnie u osób starszych, u których preferuje się beta-3 agonistów ze względu na lepszy profil bezpieczeństwa.
alfa-bloker, augmentacja pęcherza, ćwiczenia Kegla, ćwiczenia mięśni dna miednicy, cystoplastyka augmentacyjna, częstomocz, darifenacyna, desmopresyna, duloksetyna, fezoterodyna, imipramina, łagodny przerost prostaty, lek antycholinergiczny, mięsień wypieracz pęcherza, mirabegron, nadczynność pęcherza, neobladder, neuromodulacja, nietrzymanie moczu, nokturia, odprowadzenie moczu, oksybutynina, onabotulinumtoxin A, overactive bladder, parcie na mocz, podwójne opróżnianie pęcherza, przezskórna stymulacja nerwu piszczelowego, receptor muskarynowy, sakralna neuromodulacja, samocewnikowanie, solifenacyna, stymulacja nerwu krzyżowego, terapia behawioralna, terapia estrogenowa, toksyna botulinowa, tolterodyna, trening pęcherza, trospium, vibegron - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adablok 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna preparatu Adablok, jest lekiem cholinolitycznym, który poprzez blokadę receptorów muskarynowych może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do działań niepożądanych istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa psychomotorycznego. Do najważniejszych objawów należą niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które mogą znacząco obniżać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest dawkozależne, przy czym wyższa dawka 10 mg wiąże się z większym prawdopodobieństwem ich pojawienia się w porównaniu do dawki 5 mg. Personel medyczny powinien szczegółowo informować pacjentów o tych potencjalnych skutkach oraz zalecać ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asolfena 5 mg
Solifenacyna w postaci bursztynianu, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (preparat Asolfena), jest przeciwwskazana u pacjentów z zatrzymaniem moczu, ciężkimi schorzeniami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym rozdęciem okrężnicy), zwłóknieniem mięśnia sercowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 137,5 mg w dawce 5 mg i 132,5 mg w dawce 10 mg). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie ze względu na zmienioną farmakokinetykę i ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów. Ciężka niewydolność wątroby stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż solifenacyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, a jej upośledzona funkcja może prowadzić do kumulacji toksycznych metabolitów i poważnych działań niepożądanych.
anafilaksja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, farmakokinetyka, hemodializa, inhibitory CYP3A4, jaskra z wąskim kątem, ketokonazol, laktoza jednowodna, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obstrukcja dróg moczowych, retencja moczu, schorzenia przewodu pokarmowego, solifenacyna, toksyczne rozdęcie okrężnicy, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zwłóknienie mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Tamsulosyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie tamsulosyny, selektywnego antagonisty receptorów α1-adrenergicznych stosowanego w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, z udokumentowanym spadkiem ciśnienia skurczowego do około 70 mmHg przy dawce 5 mg. Objawy kliniczne obejmują również zawroty głowy, złe samopoczucie, wymioty oraz biegunkę. W przypadku przedawkowania dawką 12 mg opisano ciężki ból głowy. Postępowanie terapeutyczne obejmuje ułożenie pacjenta w pozycji leżącej, płynoterapię, podanie leków wazopresyjnych oraz monitorowanie funkcji nerek. Dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie tamsulosyny z białkami osocza. W celu ograniczenia wchłaniania stosuje się prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz osmotycznych środków przeczyszczających.
antagonista receptorów alfa1-adrenergicznych, arytmia, bradykardia, bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dutasteryd, działanie antycholinergiczne, działanie hipotensyjne, hipokaliemia, hipotonia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, objawy antycholinergiczne ośrodkowe, osmotyczny środek przeczyszczający, płukanie żołądka, płynoterapia, pobudzenie, siarczan sodu, solifenacyna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranlosin Duo 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Ranlosin Duo, zawierającego solifenacynę (6 mg) i tamsulosynę (0,4 mg), wiąże się z ryzykiem nasilonego działania antycholinergicznego oraz ostrej hipotensji. W badaniach klinicznych odnotowano tolerancję dawki do 126 mg bursztynianu solifenacyny i 5,6 mg chlorowodorku tamsulosyny, z jedynie nieznaczną suchością w jamie ustnej utrzymującą się do 16 dni. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje natychmiastowe podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka do 1 godziny od zdarzenia oraz unikanie prowokowania wymiotów. Leczenie objawowe powinno być ukierunkowane na specyfikę objawów: fizostygmina lub karbachol w ciężkich ośrodkowych objawach antycholinergicznych, benzodiazepiny przy drgawkach, sztuczne oddychanie przy niewydolności oddechowej, a cewnikowanie pęcherza w przypadku zatrzymania moczu.
benzodiazepiny, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza, chlorowodorek tamsulosyny, częstoskurcz, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, karbachol, leki beta-adrenolityczne, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, ostra hipotonia, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, solifenacyna, substancja czynna, suchość jamy ustnej, sztuczne oddychanie, tamsulosyna, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beplasot 6 mg + 0,4 mg
Lek Beplasot, zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów fazy napełniania i opróżniania pęcherza moczowego w przebiegu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla substancji o właściwościach antycholinergicznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej (9,5%), zaparcia (3,2%) oraz niestrawność, w tym ból brzucha (2,4%). Inne często występujące objawy to zawroty głowy (1,4%), zmęczenie (1,2%), niewyraźne widzenie (1,2%) oraz zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny (1,5%). Najpoważniejszym, choć niezbyt częstym (0,3%), działaniem niepożądanym jest ostre zatrzymanie moczu, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny także podczas długotrwałej terapii do 1 roku, bez pojawienia się nowych, charakterystycznych działań niepożądanych.
ból brzucha, częstomocz, dyspepsja, działanie antycholinergiczne, ejakulacja wsteczna, kserostomia, łagodny rozrost prostaty, napełnianie pęcherza, opróżnianie pęcherza, parcie naglące, solifenacyna, tamsulosyna, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Nietrzymanie moczu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nietrzymanie moczu (UI) to mimowolna utrata moczu, dotykająca 38-55% kobiet powyżej 60. roku życia oraz 50-84% osób w placówkach opieki długoterminowej. Schorzenie to obejmuje różne typy: wysiłkowe, naglące, mieszane, funkcjonalne, przelewowe i odruchowe, zróżnicowane pod względem patofizjologii i objawów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym, testach urodynamicznych, testach wysiłkowych i dziennikach mikcji. Kluczowe jest określenie typu i nasilenia nietrzymania moczu, co umożliwia wdrożenie spersonalizowanego planu opieki pielęgniarskiej, obejmującego m.in. ćwiczenia mięśni dna miednicy (ćwiczenia Kegla), trening pęcherza, modyfikacje stylu życia (kontrola spożycia płynów 40-60 uncji/dobę, unikanie kofeiny, alkoholu, tytoniu), a także odpowiednią pielęgnację skóry i zapobieganie powikłaniom skórnym oraz infekcjom dróg moczowych.
badanie cystometryczne, badanie urodynamiczne, biofeedback, cewka moczowa, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, ćwiczenia Kegla, darifenacyna, diagnoza pielęgniarska, elektryczna stymulacja nerwów, fezoterodyna, funkcjonalne nietrzymanie moczu, infekcja dróg moczowych, kamica nerkowa, lek antycholinergiczny, mięsień zwieracz, mięśnie dna miednicy, mieszane nietrzymanie moczu, mirabegron, naglące nietrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, oksybutynina, pessar, solifenacyna, stwardnienie rozsiane, terapia estrogenowa dopochwowa, tolterodyna, trospium, uszkodzenie rdzenia kręgowego, vibegron, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie skóry z kontaktu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifurin 5 mg
Solifurin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawce 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o właściwościach cholinolitycznych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg, co jest istotnie wyższe niż w grupie placebo (4%), a przy dawce 10 mg wzrasta do 22%. Inne często zgłaszane objawy obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to senność i zaburzenia smaku, natomiast ze strony układu sercowo-naczyniowego po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano poważne zdarzenia, takie jak torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, kołatanie serca i tachykardia. Skórne reakcje niepożądane obejmują suchość skóry, świąd, wysypkę, rumień wielopostaciowy, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, bursztynian solifenacyny, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, osłabienie perystaltyki jelit, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, splątanie, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, właściwość cholinolityczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asolfena 10 mg
Lek Asolfena, zawierający bursztynian solifenacyny, jest wskazany w objawowym leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego, obejmującego nietrzymanie moczu typu naglącego, zwiększoną częstotliwość mikcji oraz parcie naglące. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg (zawierających 3,8 mg solifenacyny) oraz 10 mg (7,5 mg solifenacyny), co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od nasilenia objawów i odpowiedzi klinicznej. Tabletki powlekane mają średnicę 7,5 mm i zawierają laktozę jednowodną (137,5 mg w dawce 5 mg oraz 132,5 mg w dawce 10 mg), co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów.
- Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Właściwości farmakodynamiczne
Solifenacyna jest wybiórczym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych, głównie podtypu M3, które odgrywają kluczową rolę w skurczu mięśni gładkich wypieracza pęcherza moczowego. Jej selektywność względem receptorów M3, z niskim lub brakiem powinowactwa do innych receptorów i kanałów jonowych, przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, minimalizując działania niepożądane typowe dla nieselektywnych antagonistów cholinergicznych. Solifenacyna skutecznie redukuje objawy pęcherza nadreaktywnego, takie jak częstotliwość mikcji, parcie naglące i nietrzymanie moczu, co potwierdzają badania kliniczne fazy III, w których dawki 5 mg i 10 mg/dobę wykazały statystycznie istotną poprawę parametrów klinicznych w porównaniu do placebo. Po 12 tygodniach leczenia u około 50% pacjentów z nietrzymaniem moczu nastąpiło całkowite ustąpienie objawów, a u 35% zmniejszyła się liczba mikcji do mniej niż 8 na dobę. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy.
acetylocholina, antagonista receptora cholinergicznego, BPH, bursztynian, cewka moczowa, chlorowodorek tamsulosyny, inhibitor kompetycyjny, IPSS, kanał jonowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, mięśnie gładkie, mikcja, nietrzymanie moczu, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, objętość moczu, parcie na pęcherz, pęcherz nadreaktywny, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M1, receptor muskarynowy M2, receptor muskarynowy M3, solifenacyna, szyja pęcherza moczowego, tamsulosyna, terapia skojarzona, włókno nerwowe cholinergiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solinco 5 mg
Przedkliniczne badania bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku SOLINCO, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, jednak w modelach zwierzęcych zaobserwowano klinicznie istotne efekty, zwłaszcza w badaniach prenatalnych i pourodzeniowych na myszach. Podawanie solifenacyny karmiącym samicom powodowało zależne od dawki zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy ciała potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Dodatkowo, u młodych myszy poddanych leczeniu od 10. lub 21. dnia życia zaobserwowano zwiększoną śmiertelność zależną od dawki, bez wcześniejszych objawów klinicznych, przy czym ekspozycja ogólnoustrojowa na lek była wyższa u młodszych zwierząt (od 10. dnia) w porównaniu do dorosłych.
badanie farmakologiczne, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bursztynian solifenacyny, dane przedkliniczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, następstwo kliniczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, substancja czynna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vesoligo 5 mg
Produkt leczniczy Vesoligo dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 5 mg i 10 mg solifenacyny bursztynianu, co odpowiada 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny. Tabletki 5 mg zawierają 109 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 10 mg – 104 mg laktozy jednowodnej. Rdzeń tabletek składa się z laktozy jednowodnej (wypełniacz), skrobi kukurydzianej (substancja rozsadzająca), hypromelozy 6cPs (środek wiążący) oraz magnezu stearynianu (środek poślizgowy). Otoczka zawiera hypromelozę 6cPs, makrogol 8000, talk, tytanu dwutlenek (E171) oraz barwniki: żółty tlenek żelaza (E172) w tabletkach 5 mg i czerwony tlenek żelaza (E172) w tabletkach 10 mg. Tabletki 5 mg są jasnożółte, o średnicy około 8 mm, oznaczone numerem „390”, natomiast tabletki 10 mg są jasnoróżowe, o tej samej średnicy, z oznaczeniem „391”.
blister PVC/PVDC/Aluminium, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia kukurydziana, solifenacyna, solifenacyna bursztynian, solifenacyny bursztynian, środek poślizgowy, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Uronorm
Przed rozpoczęciem terapii bursztynianem solifenacyny (Uronorm) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek, oraz leczenie ewentualnych zakażeń dróg moczowych. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9) dawka nie powinna przekraczać 5 mg ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Również u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zaleca się ograniczenie dawki do 5 mg. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomiczną oraz u pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, gdzie wskazane jest monitorowanie EKG.
antybiotykoterapia, bursztynian solifenacyny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, lek antycholinergiczny, monitorowanie EKG, motoryka jelit, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pasaż jelitowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, solifenacyna, torsade de pointes, zakażenie dróg moczowych, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed 6 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie preparatu Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed (6 mg + 0,4 mg) może prowadzić do nasilenia działań antycholinergicznych oraz ostrego niedociśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych odnotowano tolerancję dawki 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny, z jedynie nieznaczną suchością w jamie ustnej utrzymującą się przez 16 dni. Objawy przedawkowania obejmują suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia, omamy, drgawki, niewydolność oddechową, częstoskurcz oraz ciężkie niedociśnienie tętnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (hipokaliemia, bradykardia, leki wydłużające QT) oraz z chorobami serca (niedokrwienie, arytmie, zastoinowa niewydolność serca).
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek tamsulosyny, częstoskurcz, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, inhibitor acetylocholinesterazy, karbachol, lek wazopresyjny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, odstęp QT, ostra hipotensja, solifenacyna, tamsulosyna, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ranlosin Duo 6 mg + 0,4 mg
Ranlosin Duo to preparat zawierający bursztynian solifenacyny (6 mg, odpowiadający 4,5 mg solifenacyny) oraz chlorowodorek tamsulosyny (0,4 mg, odpowiadający 0,37 mg tamsulosyny), przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn. Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet, w tym kobiet w ciąży i karmiących piersią, ze względu na brak badań dotyczących wpływu na płodność i rozwój embrionalny u ludzi. Dane z badań na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani wczesny rozwój embrionalny. W trakcie terapii tamsulosyną mogą wystąpić zaburzenia ejakulacji, takie jak zmniejszona objętość nasienia, wytrysk wsteczny lub całkowity brak wytrysku, które są zazwyczaj odwracalne po odstawieniu leku.
badanie kliniczne, brak wytrysku, bursztynian solifenacyny, cewka moczowa, chlorowodorek tamsulosyny, działanie niepożądane, pęcherz moczowy, Ranlosin Duo, rozwój embrionalny, skojarzenie solifenacyny z tamsulosyną, solifenacyna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie wytrysku - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zevesin 5 mg
Solifenacyna, będąca cholinolitykiem i składnikiem aktywnym preparatu Zevesin, wykazuje działanie antagonizujące receptory muskarynowe, co może prowadzić do działań niepożądanych wpływających na zdolność psychomotoryczną pacjentów. Do najczęstszych objawów należą niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które mogą znacząco upośledzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających koncentracji. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest dawkozależne: przy dawce 5 mg obserwuje się podwyższone ryzyko niewyraźnego widzenia oraz niskie ryzyko senności i zmęczenia, natomiast przy dawce 10 mg ryzyko niewyraźnego widzenia jest znacznie podwyższone, a senności i zmęczenia umiarkowane. W związku z tym, szczególnie w początkowym okresie terapii, zaleca się ostrożność i monitorowanie objawów, a w przypadku dawki 10 mg rozważenie czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów.
błąd w sztuce lekarskiej, blokowanie receptorów muskarynowych, bursztynian solifenacyny, cholinolityk, dokumentacja medyczna, działanie hamujące, działanie niepożądane, indywidualna reakcja, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, senność, solifenacyna, sprawność psychomotoryczna, uczucie zmęczenia, Zevesin - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silamil 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Silamil, jest selektywnym, konkurencyjnym antagonistą receptorów muskarynowych podtypu M3, co przekłada się na jej działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie wypieracza pęcherza moczowego. Mechanizm ten opiera się na blokowaniu przywspółczulnego unerwienia cholinergicznego, co skutkuje zmniejszeniem skurczów pęcherza i poprawą kontroli mikcji. Badania kliniczne, obejmujące dawki 5 mg i 10 mg, wykazały statystycznie istotną poprawę objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego już po pierwszym tygodniu terapii, z utrzymaniem efektu przez co najmniej 12 tygodni, a także potwierdziły długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania przez okres do 12 miesięcy.
acetylocholina, badanie z podwójnie ślepą próbą, działanie niepożądane, inhibitor receptora muskarynowego, kanał jonowy, lek spazmolityczny, lek urologiczny, mięsień wypieracza, mikcja, nadreaktywny pęcherz moczowy, nietrzymanie moczu, oddawanie moczu, pęcherz moczowy, profil bezpieczeństwa, randomizowane badanie kliniczne, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M3, solifenacyna, włókno cholinergiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vesisol 10 mg
Solifenacyna, lek z grupy cholinolityków stosowany w terapii zaburzeń układu moczowego, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najistotniejszych należą niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które mogą upośledzać percepcję wzrokową, czas reakcji oraz koncentrację. Działanie antycholinergiczne solifenacyny, polegające na hamowaniu receptorów muskarynowych, może prowadzić do zaburzeń funkcji poznawczych i percepcji, co stanowi istotne ryzyko w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego. Częstość występowania niewyraźnego widzenia jest określana jako częsta, natomiast senność i zmęczenie występują rzadziej, jednak ich wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów jest poważny lub umiarkowany do poważnego.
charakterystyka produktu leczniczego, cholinolityk, dawkowanie, działanie antycholinergiczne, efekt terapeutyczny, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, lek antycholinergiczny, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja wzrokowa, receptor muskarynowy, senność, solifenacyna, uczucie zmęczenia, Vesisol, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Solifurin 5 mg
Podczas terapii solifenacyną w postaci bursztynianu należy uwzględnić liczne interakcje farmakologiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Solifenacyna wykazuje działanie cholinolityczne, dlatego jednoczesne stosowanie z innymi lekami o podobnym mechanizmie może nasilać działania niepożądane, co wymaga zachowania około tygodniowej przerwy przy zmianie terapii. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, natomiast leki prokinetyczne (metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć zmniejszoną efektywność. Solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4, a jej ekspozycja (AUC) ulega znacznemu zwiększeniu przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów tego enzymu, takich jak ketokonazol (200 mg/dobę – dwukrotne zwiększenie AUC, 400 mg/dobę – trzykrotne zwiększenie AUC), rytonawir, nelfawir czy itrakonazol. W takich przypadkach maksymalna dawka solifenacyny nie powinna przekraczać 5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności i ewentualnej korekty dawki.
agonista receptora cholinergicznego, bursztynian, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie cholinolityczne, enzym CYP1A1/2, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, fenytoina, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątroby, nelfawir, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, substrat o większym powinowactwie, suchość w jamie ustnej, warfaryna, werapamil, właściwość cholinolityczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Belaristo
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Belaristo (solifenacyna) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w kierunku innych przyczyn częstomoczu, zwłaszcza niewydolności serca i chorób nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć odpowiednią antybiotykoterapię. Belaristo wymaga ostrożności u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9, maksymalna dawka 5 mg) oraz podczas jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol). Należy również zachować ostrożność u pacjentów z chorobami przełyku i neuropatią autonomicznego układu nerwowego ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych o charakterze antycholinergicznym.
bisfosfonian, brak laktazy, choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, dysuria, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, solifenacyna, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie perystaltyki, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Vivanta 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna produktu Solifenacin Vivanta (dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, których częstość jest zależna od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Działania niepożądane mają zwykle łagodne do umiarkowanych nasilenie, co przekłada się na wysoką tolerancję leku i dobrą współpracę pacjentów (około 99% przestrzegających zaleceń, 90% kończących 12-tygodniową terapię). Wśród innych zgłaszanych działań znajdują się m.in. zapalenie pęcherza moczowego, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemia, zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, majaczenie), zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy), zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, jaskra), oraz poważne zdarzenia kardiologiczne jak wydłużenie odstępu QT, Torsade de Pointes, migotanie przedsionków i tachykardia.
bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane solifenacyny, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, lek cholinolityczny, majaczenie, migotanie przedsionków, monitorowanie działań niepożądanych, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Asolfena 5 mg
Lek Asolfena zawiera substancję czynną bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg (odpowiadającej 3,8 mg solifenacyny) oraz 10 mg (odpowiadającej 7,5 mg solifenacyny) w postaci tabletek powlekanych. Tabletki 5 mg są białe do brązowobiałych, okrągłe o średnicy 7,5 mm, natomiast tabletki 10 mg mają barwę białoróżowawą i również średnicę 7,5 mm. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach 137,5 mg (5 mg) oraz 132,5 mg (10 mg) na tabletkę, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje m.in. powidon K25, magnezu stearynian, hypromelozę, talk, tytanu dwutlenek (E 171), triacetynę oraz żelaza tlenek czerwony (E 172, tylko w dawce 10 mg).
bursztynian solifenacyny, dwutlenek tytanu, folia PVC/PVDC/Aluminium, hypromeloza, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, pojemnik HDPE, postać farmaceutyczna, powidon, rdzeń tabletki, solifenacyna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, triacetyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Urocare 5 mg
Solifenacyna, zawarta w produkcie leczniczym Urocare 5 mg, jest lekiem o działaniu cholinolitycznym, który poprzez blokadę receptorów muskarynowych może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najistotniejszych należą niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które mogą upośledzać percepcję wzrokową, koncentrację oraz czas reakcji. Niewyraźne widzenie może pojawić się już po pierwszej dawce, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków drogowych. Senność i zmęczenie, choć rzadsze, również stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych ryzykach oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu oceny indywidualnej tolerancji leku.
bursztynian solifenacyny, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, działanie cholinolityczne, działanie depresyjne, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, farmakoterapia, interakcja lekowa, mikrozaśnięcie, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, receptory muskarynowe, senność, solifenacyna, sprawność psychomotoryczna, właściwość cholinolityczna, zaburzenie narządu wzroku, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solifenacin US Pharmacia 5 mg
Bursztynian solifenacyny w dawce 5 mg (odpowiadającej 3,8 mg solifenacyny) w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany w leczeniu objawowym zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB). Lek ten jest dedykowany pacjentom z charakterystycznymi objawami takimi jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz (oddawanie moczu >8 razy na dobę) oraz parcie naglące, które znacząco obniżają jakość życia. Zespół OAB obejmuje również epizody mimowolnego wycieku moczu poprzedzonego silnym parciem oraz często współistniejącą nokturie. Tabletki zawierają substancje pomocnicze, w tym 43 mg laktozy jednowodnej i 0,042 mg sorbitolu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych składników.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solifenacin US Pharmacia
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Solifenacin US Pharmacia konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Child-Pugh), gdzie dawka nie powinna przekraczać 5 mg. Również u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol), z chorobami przełyku czy neuropatią autonomiczną wymagana jest szczególna ostrożność. U osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią obserwowano wydłużenie QT oraz Torsade de Pointes, co wymaga monitorowania EKG.
bisfosfonian, brak laktazy, bursztynian solifenacyny, choroba nerki, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, nadreaktywność wypieracza neurogennego, neuropatia autonomiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, solifenacyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Skład i postać leku – Veloxsol 5 mg
VELOXSOL 5 mg to lek w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 5 mg bursztynianu solifenacyny, co odpowiada 3,8 mg solifenacyny jako substancji czynnej. Tabletki mają średnicę 8 mm, są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, z wytłoczonym napisem „5”. Preparat zawiera laktozę jednowodną (32,21 mg/tabletkę) oraz inne substancje pomocnicze, takie jak polakrylina potasowa, hypromeloza, mannitol, sukraloza, kroskarmeloza sodowa, aromaty miętowy i mentolowy oraz sodu stearylofumaran. Tabletki szybko rozpadają się w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z dysfagią lub trudnościami w połykaniu konwencjonalnych tabletek.
alkohol cukrowy, aromat miętowy, bursztynian solifenacyny, dysfagia, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, mannitol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, polakrylina potasowa, sodu stearylofumaran, solifenacyna, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej