jon potasu
Jon potasu (K+) to jeden z najważniejszych elektrolitów w organizmie człowieka, odgrywający kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy komórkowej. Potas jest głównym kationem wewnątrzkomórkowym, a jego prawidłowe stężenie w surowicy krwi wynosi 3,5-5,0 mmol/l.
Potas pełni istotne funkcje w przewodnictwie nerwowym, kurczliwości mięśni, utrzymaniu potencjału błonowego komórek oraz regulacji ciśnienia osmotycznego. Zaburzenia stężenia potasu w postaci hipokaliemii (niedobór) lub hiperkaliemii (nadmiar) mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, szczególnie w zakresie układu sercowo-naczyniowego i nerwowo-mięśniowego.
W praktyce klinicznej monitorowanie stężenia jonów potasu jest niezbędne podczas stosowania diuretyków, w przypadku chorób nerek, niewydolności serca, kwasicy lub zasadowicy metabolicznej. Wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych potasu wymaga precyzyjnego postępowania, uwzględniającego przyczynę zaburzenia oraz współistniejące choroby pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Przedawkowanie Tabletek przeciw niestrawności Labofarm, zawierających 60 mg sproszkowanej kory kruszyny (Rhamnus frangula L.) z 3,8 mg glukofrangulin A na tabletkę, prowadzi do nasilonej perystaltyki jelit i wodnistej biegunki. Skutkiem jest utrata wody i elektrolitów, zwłaszcza jonów potasu, co może wywołać hipokaliemię. Objawy kliniczne obejmują biegunkę, odwodnienie, zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśniowe oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Dodatkowo, obecność korzenia mniszka z owocem kminku (150 mg), liścia mięty pieprzowej (60 mg) i wyciągu z owocu ostropestu (7 mg) może nasilać objawy niestrawności lub powodować inne działania niepożądane przy przedawkowaniu.
biegunka, działanie niepożądane, EKG, glukofrangulina A, hipokaliemia, jon potasu, kora kruszyny, korzeń mniszka, mięta pieprzowa, napięcie skóry, niedobór elektrolitów, odwodnienie, ostropest, perystaltyka jelit, potencjał czynnościowy, równowaga kwasowo-zasadowa, utrata elektrolitów, zaburzenie rytmu serca, związek antranoidowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Magne-Balans Plus 17 mg Mg2+ + 54 mg K+
Magne-Balans Plus to preparat zawierający w jednej tabletce 17 mg jonów magnezu (w postaci magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci potasu wodoroasparaginianu). Standardowe dawkowanie dla dorosłych wynosi od 2 do 6 tabletek na dobę, podawanych w dawkach podzielonych po porannym i wieczornym posiłku, co przekłada się na 34-102 mg magnezu oraz 108-324 mg potasu dziennie. Lek należy podawać doustnie po posiłkach, co zwiększa tolerancję i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Produkt nie zawiera cukru, co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą lub na diecie bezglutenowej.
choroba współistniejąca, cukrzyca, dawka podzielona, dieta bezglutenowa, działanie niepożądane, gospodarka magnezowo-potasowa, interakcja lekowa, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian, niedobór magnezu, niedobór potasu, podanie doustne, podrażnienie przewodu pokarmowego, potas wodoroasparaginian, przewód pokarmowy, wywiad medyczny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Lidokaina chlorowodorkowa jest lekiem o podwójnym zastosowaniu: jako miejscowy środek znieczulający (amidowy, kod ATC: N01B B02) oraz jako lek przeciwarytmiczny klasy Ib (kod ATC: C01BB01). Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych od wewnątrz komórki, co prowadzi do zmniejszenia przepuszczalności jonów sodu i potasu, a w konsekwencji do obniżenia pobudliwości włókien nerwowych i mięśnia sercowego. W tkankach zapalnych, gdzie pH jest obniżone, skuteczność miejscowego znieczulenia jest osłabiona. Czas działania miejscowego wynosi od 30 minut do 3 godzin, a utrata funkcji nerwowych następuje w kolejności: ból, temperatura, dotyk, ucisk. W terapii arytmii stężenie terapeutyczne lidokainy w osoczu wynosi 1,5-5 mg/l, a przekroczenie 5 mg/l zwiększa ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.
arytmia komorowa, chlorowodorek lidokainy, działanie parasympatykolityczne, hiperkaliemia, hiperpolaryzacja, hipokaliemia, jon potasu, jon sodu, kanał sodowy, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy IB, lek znieczulający amidowy, mięsień sercowy, nerw czuciowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy, przepływ kationów, przepływ wieńcowy, rzut serca, środek znieczulający miejscowo, stała dysocjacji, stan zapalny, tachyarytmia, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, wazokonstrykcja, węzeł zatokowy, włókna Purkiniego, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asparaginian lek 17 mg jonów magnezu + 54 mg jonów potasu
Preparat Asparaginian Lek zawiera w jednej tabletce 17 mg jonów magnezu (pochodzących z 250 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego) oraz 54 mg jonów potasu (pochodzących z 250 mg potasu wodoroasparaginianu półwodnego). Suplementacja w zalecanych dawkach terapeutycznych jest bezpieczna w okresie ciąży i laktacji, nie wykazując przeciwwskazań ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, proces laktacji czy zdrowie dziecka. Magnez i potas, jako niezbędne elektrolity, odgrywają kluczową rolę w fizjologii organizmu, w tym w utrzymaniu homeostazy i funkcji rozrodczych, co podkreśla zasadność ich suplementacji pod kontrolą lekarza.
cukrzyca ciążowa, dawka terapeutyczna, elektrolit, jon magnezu, jon potasu, karmienie piersią, kobieta ciężarna, laktacja, magnez wodoroasparaginian czterowodny, potas wodoroasparaginian półwodny, proces fizjologiczny, produkt leczniczy, przeciwwskazanie, suplementacja elektrolitu, zapotrzebowanie na elektrolity - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Potassium Chloride 0,15% + Glucose 5% B. Braun 1,5 g/l + 55 g/l
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Potassium Chloride 0,15% + Glucose 5% B. Braun oraz Potassium Chloride 0,3% + Glucose 5% B. Braun potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla zdrowia przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, a toksykologiczne testy wielokrotnych dawek nie ujawniły patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, testy genotoksyczności i ocena karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału składników preparatu, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorek potasu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolit, genotoksyczność, glukoza, homeostaza, jon chlorkowy, jon potasu, mutacja genowa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi (1,5 mg + 50 mg)/ml
Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi to roztwór do infuzji wskazany do zapobiegania i leczenia hipokaliemii oraz niedoboru potasu, szczególnie w sytuacjach wymagających jednoczesnego uzupełnienia wody i węglowodanów. Preparat zawiera 1,50 mg potasu chlorku oraz 50 mg glukozy w 1 ml roztworu, dostępny w butelkach 500 ml (0,75 g KCl i 25 g glukozy) oraz 1000 ml (1,50 g KCl i 50 g glukozy). Stężenie jonów potasu (K+) i chlorkowych (Cl−) wynosi 20 mmol/l, osmolarność około 318 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 3,5-6,0. Lek jest szczególnie zalecany w hipokaliemii spowodowanej m.in. stosowaniem diuretyków, przewlekłą biegunką, wymiotami czy zaburzeniami wchłaniania, a także w profilaktyce niedoboru potasu u pacjentów z grup ryzyka oraz w stanach odwodnienia wymagających uzupełnienia elektrolitów i energii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalium Polfarmex 782 mg K+/10 ml
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Kalium Polfarmex (782 mg jonów potasu/10 ml, syrop) w badaniach przedklinicznych nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu chlorku potasu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Długotrwałe podawanie substancji nie wywołało klinicznie istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko uszkodzeń DNA, mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, chlorek potasu, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, jon potasu, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kalium chloratum 15% Kabi 150 mg/ml
Kalium chloratum 15% Kabi to koncentrat chlorku potasu o stężeniu 150 mg/ml (15% w/v), co odpowiada 2 mmol K+ na ml. Preparat dostępny jest w ampułkach o pojemnościach 5 ml (10 mmol K+), 10 ml (20 mmol K+) oraz 20 ml (40 mmol K+). Charakteryzuje się wysoką osmolarnością teoretyczną 4000 mosm/l oraz pH w zakresie 4,5–7,0. Lek jest jałowym, przezroczystym roztworem, przeznaczonym do podawania dożylnego wyłącznie po rozcieńczeniu co najmniej 50-krotnym w izotonicznym 0,9% roztworze NaCl lub innym kompatybilnym roztworze do infuzji. Przed rozcieńczeniem należy zweryfikować zgodność fizykochemiczną z innymi roztworami, a po dodaniu koncentratu do butelki lub worka infuzyjnego wymagana jest dokładna homogenizacja przez 3–5 wstrząsów.
amfoterycyna B, ampułka polietylenowa, chlorek potasu, emulsja tłuszczowa, izotoniczny roztwór chlorku sodu, jon chlorkowy, jon potasu, koncentrat, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, mannitol, niezgodność fizyczna, osmolarność, parametr fizykochemiczny, podanie dożylne, preparat jałowy, rozcieńczanie, roztwór do infuzji, strzykawka typu Luer, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magne-Balans Plus 17 mg Mg2+ + 54 mg K+
Badania przedkliniczne dotyczące asparaginianu potasowo-magnezowego, składnika leku Magne-Balans Plus, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa w różnych modelach zwierzęcych. Wartość LD50 po podaniu dożylnym u ssaków wynosi 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. U myszy LD50 dla asparaginianu potasu i magnezu wynosi 817 mg/kg (dożylnie), 4226 mg/kg (podskórnie) oraz >10 000 mg/kg (doustnie). U szczurów wartości LD50 to >10 g/kg (doustnie), >2 g/kg (dootrzewnowo), 619 mg/kg (dożylnie) oraz 6902 mg/kg (podskórnie). Dla potasu LD50 wynosi 700 mg/kg (dootrzewnowo u myszy), a dla kwasu asparaginowego 6000 mg/kg (dootrzewnowo u myszy). Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej samego magnezu.
asparaginian magnezu, asparaginian potasowo-magnezowy, asparaginian potasu, badanie przedkliniczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, toksyczność ostra, wodoroasparaginian - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kaldyum 600 mg
Produkt leczniczy Kaldyum, zawierający 600 mg chlorku potasu (odpowiadającego 8 mmolom lub 315 mg jonów potasu) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych. Badania potwierdzają brak negatywnego oddziaływania na funkcje poznawcze, czas reakcji, koncentrację oraz koordynację psychoruchową, co umożliwia pacjentom kontynuowanie codziennych aktywności bez ograniczeń. Kapsułki charakteryzują się specyficzną budową, zawierając mieszaninę jasnoniebieskich i białych peletek, które zapewniają kontrolowane uwalnianie substancji czynnej.
chlorek potasu, czas reakcji, edukacja pacjenta, funkcja poznawcza, jon potasu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, koordynacja psychoruchowa, osłabienie organizmu, postać farmaceutyczna, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, substancja czynna, suplementacja potasu, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ringer (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Roztwór do infuzji Ringer zawiera jony sodu (147 mmol/l), potasu (4 mmol/l) oraz wapnia (2,25 mmol/l), co determinuje jego liczne interakcje farmakologiczne. Szczególnie istotne jest bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego podawania ceftriaksonu z roztworem Ringer u noworodków do 28 dnia życia ze względu na ryzyko wytrącania soli wapniowej ceftriaksonu i zgonu. U pacjentów powyżej 28 dnia życia również nie zaleca się jednoczesnego podawania tych leków, nawet przez oddzielne linie infuzyjne. Roztwór może nasilać retencję sodu i wody przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, karbenoksolonu oraz zwiększać ryzyko hiperkaliemii w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz immunosupresantami (takrolimus, cyklosporyna). Wapń zawarty w roztworze nasila działanie glikozydów naparstnicy, co może prowadzić do groźnych arytmii, a także może powodować hiperkalcemię w połączeniu z tiazydowymi diuretykami i witaminą D.
antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, ceftriakson, desmopresyna, dysfagia, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiponatremia szpitalna, inhibitor konwertazy angiotensyny, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, karbenoksolon, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność nerek, NLPZ, oksytocyna, retencja sodu, sól wapniowa ceftriaksonu, SSRI, terlipresyna, tiazydowy lek moczopędny, wazopresyna, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Resonium A 1,42 g Na+/15 g
Resonium A to jonowymienna żywica polistyrenowa w postaci soli sodowej, zawierająca 1,42 g jonów sodu w 15 g proszku, stosowana w celu wymiany jonów sodu na potas w przewodzie pokarmowym. Ze względu na brak istotnej absorpcji ogólnoustrojowej, lek charakteryzuje się unikalnym profilem bezpieczeństwa, różnym od leków systemowo wchłanianych. Dokumentacja przedkliniczna jest ograniczona i nie zawiera szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego, wpływu na rozród i rozwój oraz funkcje fizjologiczne. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania oraz wieloletnie doświadczenie kliniczne, brak tych danych nie wpływa negatywnie na ocenę bezpieczeństwa stosowania Resonium A.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, jon potasu, jon sodu, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, sulfonowana żywica polistyrenowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Płyn Ringera Fresenius (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Płyn Ringera Fresenius to roztwór do infuzji zawierający chlorek sodu (8,6 g/1000 ml, Na+ 147,2 mmol/l), chlorek potasu (0,3 g/1000 ml, K+ 4,0 mmol/l) oraz chlorek wapnia dwuwodny (0,33 g/1000 ml, Ca2+ 2,25 mmol/l), a także jony chlorkowe (Cl- 155,7 mmol/l). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 309 mOsmol/l i pH w zakresie 5,0-7,5, co odpowiada fizjologicznym stężeniom elektrolitów w osoczu. Fizycznie jest to przezroczysty, bezbarwny płyn do infuzji, stosowany w celu uzupełnienia elektrolitów i płynów ustrojowych.
chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, elektrolit osocza, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, osmolarność, płyn Ringera, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
Produkt leczniczy Aspar Espefa Premium zawiera magnez wodoroasparaginian (250 mg) oraz potas wodoroasparaginian (250 mg), co odpowiada 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu na tabletkę. Badania farmakologiczne wykazały, że suplementacja tym preparatem nie wpływa negatywnie na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Preparat występuje w formie tabletek doustnych o charakterystycznym białym do kremowego zabarwieniu, owalnym kształcie i obustronnie wypukłej powierzchni, co ułatwia identyfikację i stosowanie zgodnie z zaleceniami lekarza.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
Aspar Espefa Premium to preparat doustny zawierający 250 mg magnezu wodoroasparaginianu oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu na tabletkę, co odpowiada 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu. Zalecane dawkowanie wynosi od 2 do 6 tabletek na dobę w dawkach podzielonych, co przekłada się na 34-102 mg jonów magnezu oraz 108-324 mg jonów potasu dziennie. Całkowite dzienne zapotrzebowanie na magnez nie powinno przekraczać 5 mg/kg masy ciała, a profilaktyczna dawka potasu nie powinna przekraczać 780 mg jonów na dobę. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od masy ciała pacjenta, stopnia niedoboru elektrolitów oraz obecności innych źródeł magnezu i potasu w diecie lub farmakoterapii.
antybiotyk, dawka podzielona, diuretyk, dzienne zapotrzebowanie, glikokortykosteroid, gospodarka magnezowo-potasowa, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian, niedobór elektrolitów, niedobór magnezu i potasu, niedobór potasu, niewydolność nerek, podanie doustne, potas wodoroasparaginian, suplementacja, zapotrzebowanie na magnez - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (3 mg + 9 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi to roztwór do infuzji zawierający chlorek potasu (3,0 mg/ml, 0,3%) oraz chlorek sodu (9 mg/ml, 0,9%). Dostępny jest w butelkach o pojemności 500 ml i 1000 ml, zawierających odpowiednio 1,5 g potasu chlorku i 4,5 g sodu chlorku lub 3,0 g potasu chlorku i 9,0 g sodu chlorku. Skład jonowy roztworu obejmuje 40 mmol/l jonów potasu (K+), 154 mmol/l jonów sodu (Na+) oraz 194 mmol/l jonów chlorkowych (Cl−). Preparat charakteryzuje się osmolarnością około 388 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5–7,0, co jest istotne dla zachowania stabilności i kompatybilności podczas podawania dożylnego.
anion, aspekt mikrobiologiczny, chlorek potasu, chlorek sodu, elektrolit, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, kation, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, płyn pozakomórkowy, podanie dożylne, polietylen niskiej gęstości, przestrzeń pozakomórkowa, roztwór do infuzji, stabilność chemiczna, stabilność fizyczna, substancja czynna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wytrącanie osadu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
Produkt leczniczy ASPAR ESPEFA PREMIUM zawiera 250 mg magnezu wodoroasparaginianu oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu w jednej tabletce, co odpowiada 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu. Dokumentacja wskazuje na brak wystarczających danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej kombinacji, w tym brak standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój, a także farmakodynamika bezpieczeństwa. W związku z tym, profil bezpieczeństwa leku nie został w pełni oceniony na modelach zwierzęcych i laboratoryjnych.
Mimo niedostatku danych nieklinicznych, substancje czynne – magnez i potas w formie wodoroasparaginianów – są dobrze poznane i szeroko stosowane w praktyce klinicznej, co pozwala na oparcie bezpieczeństwa stosowania ASPAR ESPEFA PREMIUM głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu terapeutycznym. W praktyce medycznej ich profil bezpieczeństwa jest ustalony, co rekompensuje brak pełnych badań przedklinicznych, jednak konieczne jest zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjentów podczas terapii tym preparatem.
badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, doświadczenie terapeutyczne, farmakodynamika bezpieczeństwa, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian, model laboratoryjny, potas wodoroasparaginian, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wodoroasparaginian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kaldyum 600 mg
W dokumentacji przedklinicznej chlorku potasu w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Kaldyum 600 mg) nie odnotowano istotnych danych nieklinicznych mających znaczenie kliniczne, które nie zostały już uwzględnione w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Substancja czynna, będąca naturalnym elektrolitem i podstawowym kationem wewnątrzkomórkowym, jest dobrze poznana pod względem fizjologicznym i farmakologicznym. Preparat zawiera 600 mg chlorku potasu, co odpowiada 8 mmolom lub 315 mg jonów potasu, i nie wykazuje specyficznych właściwości toksykologicznych wymagających odrębnej analizy bezpieczeństwa przedklinicznego.
bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek potasu, dane przedkliniczne, elektrolit organizmu, forma farmaceutyczna, jon potasu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kation wewnątrzkomórkowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, profil farmakologiczny, rola fizjologiczna, suplementacja potasu, właściwość toksykologiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Produkt Kalipoz Prolongatum zawiera 750 mg chlorku potasu, co odpowiada 391 mg jonów potasu lub 10 mEq K+, w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Substancja czynna jest zawieszona w nierozpuszczalnym nośniku, który umożliwia stopniowe uwalnianie potasu podczas pasażu przez przewód pokarmowy, minimalizując ryzyko owrzodzeń jelitowych. Tabletka może być wydalana w niezmienionej formie, co jest zjawiskiem fizjologicznym i nie świadczy o braku skuteczności. Wchłanianie potasu jest szybkie, a około 90% potasu z diety jest absorbowane w przewodzie pokarmowym. Brak jest szczegółowych danych dotyczących dystrybucji i metabolizmu potasu po podaniu tego preparatu.
biologiczny okres półtrwania, chlorek potasu, faza eliminacji, jon potasu, jon sodowy, jon wodorowy, kał, klirens, nefron, owrzodzenie jelitowe, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie leku, stała szybkości eliminacji, stężenie maksymalne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu) na tabletkę. Przedawkowanie preparatu prowadzi do toksycznego wzrostu stężenia tych jonów, wywołując objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności), układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, spadek ciśnienia krwi), układu nerwowego (drgawki, uczucie znużenia, opadanie powiek) oraz mięśniowego (nużliwość mięśni). Mechanizmy obejmują działanie osmotyczne magnezu w jelitach, drażnienie błony śluzowej żołądka, wpływ na kanały jonowe serca, supresję ośrodka oddechowego oraz blokadę płytki nerwowo-mięśniowej.
depresja oddechowa, dializa, działanie miorelaksacyjne, funkcja nerek, hipotensja, intensywna opieka medyczna, jon magnezu, jon potasu, kanał jonowy, kurczliwość mięśnia sercowego, leczenie objawowe, magnez wodoroasparaginian, odruch wymiotny, odstęp PQ, ośrodek oddechowy, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, perystaltyka, płytka nerwowo-mięśniowa, pobudliwość neuronalna, postępowanie terapeutyczne, potas wodoroasparaginian, ptoza, równowaga elektrolitowa, sól wapnia, stężenie jonów magnezu, układ bodźcoprzewodzący serca, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Potas – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Potas, jako główny kation wewnątrzkomórkowy, odgrywa kluczową rolę w przewodnictwie nerwowym, kurczliwości mięśni oraz utrzymaniu homeostazy elektrolitowej. Analiza charakterystyk preparatów potasu, zarówno doustnych (np. Kalipoz Prolongatum 391 mg K⁺/tabletka, Kalium effervescens 782 mg K⁺/3 g granulatu, Kalium Polfarmex 782 mg K⁺/10 ml syropu), jak i pozajelitowych (Finomel, Nutriflex, Olimel N5E z chlorkiem potasu 3,35–5,59 g w zależności od objętości), wskazuje na brak istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podobnie preparaty łączone z magnezem (np. Aspar Espefa Premium) oraz środki do przygotowania jelita do badań diagnostycznych (Clensia, Klean-Prep z 0,7425 g KCl dostarczającym 10 mmol/l K⁺) nie wykazują negatywnego oddziaływania na funkcje psychomotoryczne. W przypadku Biphozyl stosowanego w hemodializie brak jest jednoznacznych danych, jednak ze względu na kontekst stosowania i brak doniesień o negatywnych efektach, ryzyko jest minimalne.
chlorek potasu, choroba serca, diuretyk, działanie systemowe, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, jon magnezu, jon potasu, kurczliwość mięśni, omdlenie, osłabienie mięśniowe, parestezja, przedłużone uwalnianie, przewodnictwo nerwowe, przygotowanie jelita, równowaga elektrolitowa, roztwór do hemodializy, sartan, schorzenie nerki, skurcz mięśnia, wodoroasparaginian, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Magnokal 250 mg + 250 mg
Lek Magnokal zawiera w jednej tabletce 250 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego (odpowiadającego 17 mg jonów magnezu) oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu półwodnego (odpowiadającego 54 mg jonów potasu). Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu. Pomimo braku zgłoszeń, należy pamiętać, że nadmierne stężenie jonów magnezu i potasu może prowadzić do hipermagnezemii oraz hiperkaliemii, które manifestują się określonymi objawami klinicznymi. Monitorowanie pacjentów powinno uwzględniać potencjalne ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza w kontekście indywidualnej wrażliwości i współistniejących schorzeń.
charakterystyka produktu leczniczego, hiperkaliemia, hipermagnezmia, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian czterowodny, monitorowanie pacjenta, postępowanie diagnostyczne, postępowanie terapeutyczne, potas wodoroasparaginian półwodny, przedawkowanie leku, przedawkowanie preparatu, stężenie elektrolitów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aminomel 10 E –
Produkt leczniczy Aminomel 10E/12,5E to roztwór aminokwasów wzbogacony elektrolitami, przeznaczony do żywienia pozajelitowego. Zawiera aminokwasy endogenne i egzogenne, takie jak L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, L-fenyloalanina, L-treonina, L-tryptofan, L-walina, L-arginina, L-histydyna, L-alanina, kwas L-glutaminowy, glicyna, L-prolina, L-ornityna, kwas L-asparaginowy, L-seryna, cysteina oraz tyrozyna (w postaci N-acetylowej). Całkowita zawartość azotu aminokwasowego wynosi 15,6 g/l dla Aminomel 10E oraz 19,5 g/l dla Aminomel 12,5E. Preparat zawiera również zrównoważony układ elektrolitów (Na⁺, K⁺, Ca²⁺, Mg²⁺, Cl⁻, octany, jabłczany) dobrany do utrzymania bilansu jonowego podczas terapii. Osmolarność roztworów wynosi odpowiednio 1145 mOsm/l (Aminomel 10E) i 1430 mOsm/l (Aminomel 12,5E), co klasyfikuje je jako hipertoniczne, a pH mieści się w zakresie 6,0-6,3, co sprzyja stabilności aminokwasów i minimalizuje ryzyko podrażnień naczyń.
alanina, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, aminokwasy z elektrolitami, arginina, fenyloalanina, histydyna, izoleucyna, jon chlorkowy, jon magnezu, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, katabolizm białek, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, N-acetylotyrozyna, powikłania septyczne, reakcja gorączkowa, roztwór hipertoniczny, seryna, stan kataboliczny, treonina, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kalium effervescens bezcukrowy 782 mg K+/3 g
Kalium effervescens bezcukrowy, zawierający 782 mg jonów potasu na saszetkę (3 g granulatu musującego), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn wymagających zwiększonej koncentracji i koordynacji psychoruchowej. Substancje czynne, potasu cytrynian i potasu wodorowęglan, nie oddziałują na funkcje poznawcze i psychomotoryczne, co potwierdza charakterystyka produktu leczniczego. W związku z tym pacjenci stosujący ten preparat mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające sprawności psychomotorycznej, jednak należy zwrócić uwagę na indywidualną reakcję organizmu, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Optilyte –
Optilyte to złożony roztwór do infuzji o osmolarności 295 mOsmol/l i pH 5,5-7,5, zawierający elektrolity: Na+ 141 mmol/l, K+ 5 mmol/l, Ca2+ 2 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l oraz aniony chlorkowe (109 mmol/l), octanowe (34 mmol/l) i cytrynianowe (3 mmol/l). Preparat jest wskazany do leczenia zaburzeń elektrolitowych, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, hiperwolemią, obrzękiem płuc oraz w przypadku nadwrażliwości na składniki. Ze względu na zawartość jonów sodu, potasu, wapnia i magnezu, podanie Optilyte może pogłębić istniejące hipernatremię, hiperkaliemię, hiperkalcemię i hipermagnezemię, co stanowi kolejne przeciwwskazanie do terapii.
anion chlorkowy, anion cytrynianowy, anion octanowy, funkcja oddechowa, gospodarka elektrolitowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiperwolemia, jon magnezu, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, kumulacja jonów, nadwrażliwość, obrzęk płuc, osmolarność, ostra niewydolność nerek, postępowanie przeciwalergiczne, roztwór do infuzji, substancja czynna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (3 mg + 9 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi to przezroczysty roztwór do infuzji o osmolarności około 388 mOsm/l i pH 4,5-7,0, zawierający jony potasu (K⁺ 40 mmol/l), sodu (Na⁺ 154 mmol/l) oraz chlorkowe (Cl⁻ 194 mmol/l). W 1 ml roztworu znajduje się 3,0 mg KCl i 9,0 mg NaCl, a dostępne opakowania zawierają odpowiednio 1,5 g KCl i 4,5 g NaCl (500 ml) lub 3,0 g KCl i 9,0 g NaCl (1000 ml). Podanie dożylne umożliwia szybkie uzupełnienie elektrolitów, co jest istotne w stanach wymagających natychmiastowej korekty zaburzeń elektrolitowych.
badanie farmakokinetyczne, elektrolit, eliminacja potasu, farmakokinetyka potasu, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza elektrolitowa, infuzja, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, kanalik dalszy, okres półtrwania, osmolarność, podanie dożylne, radioizotop sodu, równowaga kwasowo-zasadowa, suplementacja elektrolitów, wchłanianie zwrotne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ringer Lactate –
Roztwór do infuzji Ringer Lactate zawiera elektrolity w stężeniach: Na+ 131 mmol/l, K+ 5 mmol/l, Ca2+ 2 mmol/l, Cl- 111 mmol/l oraz mleczany 29 mmol/l, o osmolalności około 278 mOsm/l i pH 5,0-7,0. Dokumentacja medyczna nie dostarcza jednoznacznych danych dotyczących wpływu tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn. Ze względu na sposób podawania (dożylnie, w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych) oraz brak bezpośrednich danych, ryzyko związane z prowadzeniem pojazdów podczas terapii jest minimalne. Jednakże, stan kliniczny pacjenta, wskazania do terapii oraz ewentualne interakcje farmakologiczne mogą wpływać na funkcje psychomotoryczne i powinny być uwzględnione w ocenie ryzyka.
chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, farmakoterapia, funkcja poznawcza, gospodarka wodno-elektrolitowa, intensywna terapia płynowa, jon chlorkowy, jon mleczanowy, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, mleczan sodu, odwodnienie, osmolalność, Ringer Lactate, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, terapia infuzyjna, zaburzenie elektrolitowe, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Potas – Dawkowanie i sposób podawania
Potas jest kluczowym elektrolitem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego, mięśni szkieletowych oraz przewodzenia nerwowego. Dawkowanie preparatów potasu powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając stan kliniczny pacjenta, funkcję nerek oraz wyniki badań laboratoryjnych. Preparaty doustne dostępne są w formie tabletek (w tym o przedłużonym uwalnianiu, np. Kalipoz Prolongatum zawierający 391 mg jonów potasu/tabletkę), syropów (np. Kalium Polfarmex 782 mg/10 ml) oraz granulatów musujących (np. Kalium effervescens bezcukrowy 782 mg/saszetkę). Dawkowanie u dorosłych w przypadku nieznacznej hipokaliemii wynosi 10-20 mEq/dobę (1-2 tabletki Kalipoz Prolongatum), a w przypadku znacznej hipokaliemii 20-60 mEq/dobę (2-6 tabletek). U dzieci poniżej 12 lat większość preparatów doustnych nie jest zalecana. Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierają potas w zakresie od 24 mmol do 75 mmol w zależności od objętości roztworu (np. Olimel N5E 1500 ml zawiera 45 mmol potasu). W dializie stężenie potasu w roztworze Biphozyl wynosi 14,2 mmol/l.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek potasu, dializa, diuretyk, emulsja do infuzji, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, jon potasu, kortykosteroid, lek moczopędny, mięsień sercowy, mięsień szkieletowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, preparat o przedłużonym uwalnianiu, preparat potasu, stężenie potasu w surowicy, transmisja nerwowa, wodoroasparaginian, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnokal 250 mg + 250 mg
Produkt leczniczy Magnokal zawiera 250 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu półwodnego, co odpowiada dostarczeniu 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu na tabletkę. Nie dysponujemy danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa tej kombinacji, w tym brakiem oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Brak jest również informacji o możliwych interakcjach farmakodynamicznych i farmakokinetycznych między składnikami w formie złożonej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (3 mg + 9 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Produkt zawiera elektrolity w stężeniach: potas (K+) 40 mmol/l, sód (Na+) 154 mmol/l oraz chlorki (Cl-) 194 mmol/l, co odpowiada zawartości 20 mmol, 77 mmol i 97 mmol w 500 ml oraz 40 mmol, 154 mmol i 194 mmol w 1000 ml roztworu. Osmolarność wynosi około 388 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,5-7,0, co czyni preparat odpowiednim do podawania dożylnego. Ze względu na fizjologiczny charakter jonów potasu, sodu i chlorkowych, nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności ostrej, przewlekłej ani toksyczności reprodukcyjnej, gdyż nie oczekuje się, aby składniki te wykazywały negatywny wpływ na organizm.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, chlorek potasu, chlorek sodu, dysfagia, elektrolit, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza elektrolitowa, jon chlorkowy, jon elektrolitowy, jon potasu, jon sodu, kancerogenność, osmolarność, podanie dożylne, potas, roztwór infuzyjny, sód, stężenie elektrolitu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Produkty lecznicze zawierające potas, takie jak Kalipoz Prolongatum (zawierający 391 mg jonów potasu), przeszły standardowe badania przedkliniczne oceniające ich bezpieczeństwo. Badania na zwierzętach wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą chlorku potasu (KCl) po podaniu doustnym, co sugeruje, że długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych nie powoduje istotnych efektów toksycznych. U małp rhesus zaobserwowano drażniące działanie na przewód pokarmowy jedynie po podaniu dużych dawek, co jest związane z bezpośrednim kontaktem substancji ze śluzówką. Kalipoz Prolongatum, jako tabletka o przedłużonym uwalnianiu, minimalizuje to ryzyko drażnienia błony śluzowej żołądka i jelit.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek potasu, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, jon potasu, Kalipoz Prolongatum, małpa Rhesus, podrażnienie przewodu pokarmowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kalium Polfarmex 782 mg K+/10 ml
Preparat Kalium Polfarmex w postaci syropu, zawierający 782 mg jonów potasu (20 mEq) w dawce 10 ml, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Zawarte w preparacie substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (7,6 g/10 ml), glikol propylenowy (17,8 mg/10 ml) oraz benzoesan sodu (3 mg/10 ml), również nie wpływają na te zdolności. Mimo braku negatywnego wpływu leku, istotne jest, aby lekarz poinformował pacjenta o tym fakcie, co stanowi element prawidłowej komunikacji i standardowej opieki medycznej.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Kalipoz Prolongatum to preparat w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 750 mg chlorku potasu, co odpowiada 391 mg jonów potasu (10 mEq K+). Jest wskazany do profilaktyki i leczenia hipokaliemii, szczególnie u pacjentów z ryzykiem niedoboru potasu wynikającym z farmakoterapii (leki moczopędne pętlowe i tiazydowe, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe), zaburzeń gastroenterologicznych (przewlekłe biegunki, wymioty) oraz chorób nerek. Preparat umożliwia stopniowe uwalnianie potasu, co minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego i nagłych wahań stężenia potasu w surowicy.
aldosteron, chlorek potasu, choroba nerek, choroba układu krążenia, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka elektrolitowa, hiperaldosteronizm wtórny, hipokaliemia, homeostaza elektrolitowa, jon potasu, lek moczopędny, marskość wątroby, nefropatia, niedobór potasu, podrażnienie przewodu pokarmowego, przewlekła biegunka, reabsorpcja sodu, schorzenie kardiologiczne, stężenie potasu w surowicy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwcukrzycowa, wodobrzusze, zaburzenie gastroenterologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Produkt leczniczy Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu). Dane przedkliniczne dotyczące tego preparatu są ograniczone, jednak wiadomo, że zarówno jony Mg²⁺, K⁺, jak i kwas asparaginowy są naturalnie obecne w organizmie w stężeniach fizjologicznych. Hipermagnezemia manifestuje się toksycznością zależną od stężenia jonów magnezu w surowicy: do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, powyżej 1,5 mmol/l pojawiają się pierwsze objawy hemodynamiczne, a stężenia >7,5 mmol/l mogą prowadzić do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i śmierci przez zatrzymanie akcji serca. W przypadku hiperkaliemii, stężenia potasu powyżej 6,5 mmol/l wywołują charakterystyczne zmiany elektrokardiograficzne i zaburzenia oddechowe, a około 9 mmol/l może skutkować zgonem z powodu zatrzymania akcji serca.
działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperkaliemia, hipermagnezemia, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, magnez wodoroasparaginian, potas wodoroasparaginian, wpływ na rozrodczość, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności serca, zmiana elektrokardiograficzna