przepuszczalność naczyń włosowatych

Przepuszczalność naczyń włosowatych (kapilarna) to zdolność naczyń włosowatych do wymiany płynów, elektrolitów, metabolitów i innych substancji między krwią a płynem śródmiąższowym. Jest to kluczowy mechanizm fizjologiczny warunkujący prawidłowe odżywienie tkanek i usuwanie produktów przemiany materii.

W warunkach fizjologicznych przepuszczalność naczyń włosowatych jest regulowana przez równowagę sił Starlinga, obejmujących ciśnienie hydrostatyczne i onkotyczne po obu stronach ściany naczynia. Śródbłonek naczyń włosowatych działa jako selektywna bariera, umożliwiając przechodzenie małych cząsteczek, jednocześnie ograniczając transport większych białek osocza.

Zaburzenia przepuszczalności naczyń włosowatych występują w wielu stanach patologicznych, takich jak stany zapalne, wstrząs, sepsa, zespół zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych (SCLS) czy obrzęk naczynioruchowy. Zwiększona przepuszczalność może prowadzić do obrzęków, wysięków i zaburzeń hemodynamicznych. Zjawisko to jest modulowane przez mediatory zapalne, cytokiny, czynniki wzrostu naczyń oraz inne substancje bioaktywne.

Diagnostyka zaburzeń przepuszczalności naczyń włosowatych obejmuje badania laboratoryjne (markery stanu zapalnego, albumina), obrazowe oraz specjalistyczne testy oceniające integralność bariery śródbłonkowej. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz obejmuje kontrolę procesu zapalnego, normalizację ciśnienia onkotycznego i hydrostatycznego oraz stosowanie leków wpływających na funkcję śródbłonka.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl