Właściwości farmakodynamiczne
Aviomarin 50 mg
Dimenhydramina, substancja czynna leku Aviomarin, jest pochodną etanoloaminy o działaniu przeciwhistaminowym, sklasyfikowaną w grupie leków przeciwwymiotnych (kod ATC: A04AD). Mechanizm działania dimenhydraminy jest wielokierunkowy i obejmuje hamowanie ośrodka wymiotnego w rdzeniu przedłużonym oraz odruchów błędnikowych, co skutkuje redukcją nudności i wymiotów. Dodatkowo wykazuje działanie parasympatykolityczne poprzez konkurencję z acetylocholiną o receptory muskarynowe typu M, prowadząc do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego, zahamowania perystaltyki oraz wydzielania ślinianek i w mniejszym stopniu wydzielania żołądka.
Właściwości farmakodynamiczne leku Aviomarin
Dimenhydramina, substancja czynna leku Aviomarin, należy do leków o działaniu przeciwhistaminowym z grupy pochodnych etanoloaminy. Lek jest sklasyfikowany w grupie farmakoterapeutycznej leków przeciwwymiotnych, oznaczonej kodem ATC: A04AD.1
Mechanizm działania
Mechanizm działania dimenhydraminy charakteryzuje się wielokierunkowością. Oprócz podstawowego działania przeciwhistaminowego, pochodne etanoloaminy, do których należy dimenhydramina, wykazują również działanie przeciwwymiotne, parasympatykolityczne oraz przeciwdepresyjne.2
Działanie przeciwwymiotne
Dimenhydramina wykazuje silne działanie hamujące na ośrodek wymiotny zlokalizowany w rdzeniu przedłużonym oraz na odruchy błędnikowe. Efekt ten jest dodatkowo wzmacniany przez właściwości parasympatykolityczne substancji.3
Całościowy mechanizm działania przeciwwymiotnego leku polega na:
- Hamowaniu czynności ośrodka wymiotnego
- Działaniu parasympatykolitycznym, prowadzącym do:
- Zmniejszenia napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego
- Ograniczenia ruchów perystaltycznych przewodu pokarmowego
- Zahamowania czynności wydzielniczej ślinianek
- W mniejszym stopniu – zahamowania czynności wydzielniczej żołądka
4
Działanie parasympatykolityczne
Dimenhydramina wykazuje działanie parasympatykolityczne poprzez konkurencję z acetylocholiną o dostęp do receptorów cholinergicznych typu M (muskarynowych). Substancja czynna wchodzi w połączenie z receptorem, jednak ze względu na brak wewnętrznej aktywności przekaźnika, powoduje jego blokadę funkcjonalną.5
Działanie przeciwhistaminowe
Dimenhydramina jest antagonistą receptorów H1 histaminowych. Mechanizm jej działania polega na osłabianiu lub całkowitym blokowaniu efektów wywoływanych przez endogenną histaminę. Najsilniejszy efekt przeciwhistaminowy dotyczy hamowania zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych, co ma istotne znaczenie w redukcji objawów reakcji alergicznych.6
| Rodzaj działania | Mechanizm | Efekt farmakologiczny |
|---|---|---|
| Przeciwwymiotne | Hamowanie ośrodka wymiotnego i odruchów błędnikowych | Redukcja nudności i wymiotów |
| Parasympatykolityczne | Blokada receptorów muskarynowych | Zmniejszenie napięcia mięśni gładkich, zahamowanie perystaltyki i wydzielania |
| Przeciwhistaminowe | Antagonizm wobec receptorów H1 | Hamowanie zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych |
| Przeciwdepresyjne | Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy | Łagodny efekt przeciwdepresyjny |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania