choroba lokomocyjna
Wskazanie

Choroba lokomocyjna (kinetoza) to zespół objawów pojawiających się w trakcie podróżowania różnymi środkami transportu, spowodowany konfliktem informacji docierających do mózgu z narządu równowagi i zmysłu wzroku. Najczęstsze objawy to nudności, wymioty, zawroty głowy, zimne poty, bladość skóry i ogólne złe samopoczucie. Choroba pojawia się szczególnie podczas jazdy samochodem, podróży statkiem, samolotem lub pociągiem i dotyka częściej dzieci niż dorosłych.

W leczeniu choroby lokomocyjnej stosuje się głównie leki przeciwwymiotne o działaniu przeciwhistaminowym i antycholinergicznym. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające dimenhydrynat (Aviomarin), prometazynę (Diphergan), meklozyny chlorowodorek (Drimux) czy skopolaminę (Scopoderm TTS). Bardzo istotne jest również odpowiednie dawkowanie – większość leków należy przyjąć 30-60 minut przed podróżą, aby uzyskać odpowiedni efekt terapeutyczny.

Największą trudnością w leczeniu choroby lokomocyjnej jest często sedacja i senność, które towarzyszą stosowaniu większości dostępnych leków, co może być problematyczne, zwłaszcza gdy pacjent musi prowadzić pojazd. Innym wyzwaniem jest dobór odpowiedniego leku dla dzieci, kobiet w ciąży oraz osób starszych, u których niektóre preparaty mogą być przeciwwskazane lub wymagają dostosowania dawki. Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę możliwe interakcje z innymi przyjmowanymi lekami, szczególnie działającymi na ośrodkowy układ nerwowy.

Warto zaznaczyć, że poza farmakoterapią stosuje się również metody niefarmakologiczne, takie jak odpowiednie usytuowanie w pojeździe (patrz w kierunku jazdy), zażywanie imbiru (dostępne są preparaty Lokomotiv, Ginger), opaski akupresurowe na nadgarstki oraz regularne wietrzenie pojazdu. U osób często podróżujących, które cierpią na chorobę lokomocyjną, czasem zaleca się trening adaptacyjny polegający na stopniowym zwiększaniu ekspozycji na bodźce wywołujące objawy.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl