zespół niedokrwienny w okulistyce
Wskazanie

Zespół niedokrwienny w okulistyce, znany również jako zespół niedokrwienia przedniego odcinka oka (AION – Anterior Ischemic Optic Neuropathy), to stan chorobowy charakteryzujący się nagłym upośledzeniem przepływu krwi do nerwu wzrokowego. Schorzenie to może wystąpić w dwóch formach: tętniczej (arteritic AION), związanej z olbrzymiokomórkowym zapaleniem tętnic, oraz znacznie częstszej postaci nietętniczej (non-arteritic AION), wynikającej z mikroangiopatii.

Pacjenci z zespołem niedokrwiennym doświadczają nagłej, bezbolesnej utraty widzenia, często zauważanej po przebudzeniu. Typowo obserwuje się obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, krwotoki na tarczy oraz ubytki w polu widzenia. Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, hipercholesterolemię, palenie tytoniu, a także nocne spadki ciśnienia tętniczego oraz anatomiczną predyspozycję (tzw. „crowded disc”).

W leczeniu postaci tętniczej kluczowe jest szybkie wdrożenie kortykosteroidów, takich jak Metypred (metyloprednizolon) czy Encorton (prednizon), aby zapobiec nieodwracalnej utracie wzroku również w drugim oku. W przypadku postaci nietętniczej, która ma gorsze rokowanie terapeutyczne, stosuje się leki przeciwpłytkowe jak Acard lub Polocard (kwas acetylosalicylowy), a także leki poprawiające mikrokrążenie, np. Trental, Pentohexal (pentoksyfilina) czy Cavinton (winpocetyna).

Największą trudnością w leczeniu zespołu niedokrwiennego jest fakt, że uszkodzenie nerwu wzrokowego często bywa nieodwracalne, a terapia ma głównie charakter profilaktyczny – chroni przed pogorszeniem i zajęciem drugiego oka. Dodatkowym wyzwaniem jest szybka diagnostyka różnicowa między postacią tętniczą i nietętniczą, gdyż opóźnienie w rozpoznaniu i leczeniu postaci tętniczej może prowadzić do całkowitej ślepoty. Istotna jest także kompleksowa kontrola czynników ryzyka sercowo-naczyniowych oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w godzinach nocnych.