Streptococcus pyogenes
Streptococcus pyogenes to bakteria Gram-dodatnia z grupy A, będąca jednym z najważniejszych ludzkich patogenów bakteryjnych. Drobnoustrój ten odpowiada za szeroki zakres chorób, od stosunkowo łagodnych infekcji dróg oddechowych, po zagrażające życiu zakażenia inwazyjne.
Klinicznie S. pyogenes powoduje ostre zapalenie gardła, szkarlatynę, różę, liszajec zakaźny oraz zapalenie ucha środkowego. W przebiegu ciężkich zakażeń inwazyjnych może prowadzić do martwiczego zapalenia powięzi, zespołu wstrząsu toksycznego oraz zapalenia mięśni. Do powikłań późnych po infekcji należą gorączka reumatyczna oraz ostre kłębuszkowe zapalenie nerek.
Diagnostyka obejmuje posiew wymazu z gardła, badania serologiczne oraz szybkie testy antygenowe. W leczeniu zakażeń S. pyogenes nadal skuteczna pozostaje penicylina, która jest lekiem pierwszego wyboru. W przypadku nadwrażliwości na beta-laktamy alternatywę stanowią makrolidy, chociaż w wielu regionach obserwuje się narastającą oporność na tę grupę antybiotyków.
Profilaktyka zakażeń S. pyogenes opiera się na szybkiej diagnostyce i leczeniu antybiotykowym, co zapobiega powikłaniom i rozprzestrzenianiu się infekcji. Dotychczas nie opracowano skutecznej szczepionki przeciwko tej bakterii, co stanowi istotne wyzwanie dla zdrowia publicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy (ATC: J01XA02), działa poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii Gram-dodatnich, wiążąc się specyficznie z resztami D-alanylo-D-alaninowymi prekursorów peptydoglikanu. Mechanizm ten różni się od działania beta-laktamów. Oporność na teikoplaninę może wynikać z modyfikacji miejsca docelowego (np. wymiana D-Ala-D-Ala na D-Ala-D-mleczan w Enterococcus faecium) lub nadprodukcji prekursorów murein (w gronkowcach). Istnieje ryzyko oporności krzyżowej z wankomycyną, choć fenotyp Van-B enterokoków może pozostawać wrażliwy na teikoplaninę. Zgodnie z wytycznymi EUCAST (wersja 11.0, 01.01.2021), wartości graniczne MIC dla teikoplaniny wynoszą: Staphylococcus aureus ≤ 2 mg/L (oporność > 2 mg/L), gronkowce koagulazo-ujemne ≤ 4 mg/L (oporność > 4 mg/L), Enterococcus spp. ≤ 2 mg/L (oporność > 2 mg/L), a dla paciorkowców grup A, B, C, G, S. pneumoniae i grupy viridans ≤ 2 mg/L (oporność > 2 mg/L). Wartości progowe PK/PD nie są określone (IE – insufficient evidence).
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, beztlenowa bakteria Gram-dodatnia, biosynteza ściany komórkowej, chlamydia, Chlamydophila, Clostridium difficile, Corynebacterium jeikeium, D-Ala-D-mleczan, D-dehydrogenaza mleczanowa, Enterococcus, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enterokok oporny na wankomycynę, fenotyp Van-B, gronkowiec, gronkowiec koagulazo-ujemny, infekcyjne zapalenie wsierdzia, Legionella pneumophila, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Mycoplasma, oporność krzyżowa, paciorkowiec grupy viridans, Peptostreptococcus, prekursor mureiny, reszta D-alanylo-D-alaninowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza peptydoglikanu, szczep metycylinooporny, teikoplanina, wankomycyna, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Ropień piersiowy – Epidemiologia
Ropień piersiowy to zlokalizowane nagromadzenie treści ropnej w tkance gruczołu piersiowego, najczęściej powikłanie zapalenia piersi, szczególnie u kobiet karmiących. Częstość występowania ropni u kobiet z mastitis wynosi 5-11%, a w populacji kobiet karmiących piersią 0,1-3%. Średni wiek pacjentek z ropniami laktacyjnymi to około 32 lata. Głównym patogenem jest Staphylococcus aureus (79,5-90,3%), z rosnącym udziałem szczepów MRSA (41-49%). Czynniki ryzyka obejmują m.in. palenie tytoniu (iloraz szans 8,0), otyłość, cukrzycę, problemy z karmieniem oraz stan immunosupresji. Diagnostyka opiera się na ultrasonografii, która umożliwia ocenę wielkości i lokalizacji ropnia, co jest kluczowe dla wyboru metody leczenia. Standardowe leczenie to nacięcie i drenaż, jednak częstość nawrotów wynosi 39-50%, szczególnie wyższa w ropniach nielaktacyjnych i u palaczek.
aspiracja cienkoigłowa, Bacteroides, brodawka sutkowa, drenaż przezskórny, metycylinooporny Staphylococcus aureus, MRSA, MSSA, nacięcie i drenaż, Peptostreptococcus, posocznica, ropień laktacyjny, ropień nielaktacyjny, ropień piersiowy, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pyogenes, ultrasonografia, wstrząs septyczny, zakażenie MRSA, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie gruczołu sutkowego, zapalenie piersi - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wstrząsu toksycznego – Leczenie
Zespół wstrząsu toksycznego (ZWT) to ostra, potencjalnie śmiertelna choroba wywołana toksynami produkowanymi przez Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes, charakteryzująca się szybkim rozwojem wstrząsu i niewydolności wielonarządowej. Kluczowe jest natychmiastowe rozpoznanie i hospitalizacja, najczęściej na oddziale intensywnej terapii, gdzie wdraża się kompleksowe leczenie obejmujące usunięcie źródła zakażenia (np. tampon, opatrunek), szybkie rozpoczęcie antybiotykoterapii (np. klindamycyna 900 mg i.v. co 8 godzin w połączeniu z flukloksacyliną lub wankomycyną w przypadku MRSA, penicylina z klindamycyną przy zakażeniu paciorkowcowym), intensywną resuscytację płynową (nawet 10-12 litrów krystaloidów w ciągu pierwszych 24 godzin) oraz wsparcie hemodynamiczne i narządowe. W przypadku opornej hipotonii stosuje się noradrenalinę, a wczesne włączenie leków inotropowych jest zalecane ze względu na dysfunkcję mięśnia sercowego. W ciężkich przypadkach rozważa się dożylne podawanie immunoglobulin (IVIG) w dawce 1 g/kg m.c. w 1. dniu, następnie 0,5 g/kg m.c. w dniach 2-3, choć ich skuteczność nie jest jednoznacznie potwierdzona w dużych badaniach.
antybiotykoterapia, drenaż rany, dysfunkcja mięśnia sercowego, hipowolemia, immunoglobulina dożylna, klindamycyna, kortykosteroid, lek inotropowy, lek wazopresorowy, martwicze zapalenie mięśni, martwicze zapalenie powięzi, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, paciorkowcowy zespół wstrząsu toksycznego, paciorkowiec grupy A, receptor Fc, resuscytacja płynowa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, wankomycyna, wstrząs septyczny, zaburzenie krzepnięcia, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczkowego, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg
Broncho-Vaxom w postaci granulatu w saszetkach zawiera 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakterii (Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes i sanguinis, Moraxella catarrhalis) i jest wskazany do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych u dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat. Standardowy schemat dawkowania obejmuje podawanie 1 saszetki (3,5 mg) raz dziennie na czczo przez 10 dni, powtarzane przez 3 kolejne miesiące. W razie potrzeby cykl można powtórzyć. Lek może być stosowany równocześnie z antybiotykoterapią i leczeniem objawowym w ostrej fazie infekcji. Preparat należy rozpuścić w wodzie, soku owocowym, mleku lub mleku modyfikowanym i podać bezpośrednio po przygotowaniu, co zapewnia optymalną biodostępność.
antybiotykoterapia, biodostępność, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunostymulacja, Klebsiella pneumoniae, leczenie objawowe, lizat bakteryjny, mannitol, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja, ostra faza zakażenia, pacjent pediatryczny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Etiologia i przyczyny
Zapalenie skóry (cellulitis) to bakteryjne zakażenie obejmujące skórę właściwą i tkankę podskórną, najczęściej lokalizujące się na kończynach dolnych. Dominującymi patogenami są paciorkowce beta-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes) stanowiące około 66% przypadków oraz Staphylococcus aureus odpowiadające za około 33%, z rosnącym udziałem metycylinoopornych szczepów MRSA. Inne bakterie, takie jak Haemophilus influenzae, Pasteurella multocida, Aeromonas hydrophila, Pseudomonas aeruginosa czy Vibrio vulnificus, występują w specyficznych sytuacjach klinicznych, np. po ugryzieniach zwierząt lub ekspozycji na wodę. Drogi wnikania patogenów to uszkodzenia skóry, w tym rany, ukłucia, ugryzienia, mikrourazy oraz choroby skóry naruszające barierę ochronną, takie jak egzema, grzybica stóp, łuszczyca czy świerzb. Zapalenie skóry nie jest zwykle zaraźliwe, gdyż dotyczy głębokich warstw skóry.
Aeromonas hydrophila, angina Ludwiga, bakterie beztlenowe, choroba naczyń obwodowych, czynniki wirulencji, egzema, grzybica stóp, Haemophilus influenzae, infekcja polimikrobialna, intertrigo, liszajec, łuszczyca, MRSA, neutropenia, nieropne zapalenie skóry, niewydolność żylna, obrzęk limfatyczny, ospa wietrzna, paciorkowce beta-hemolizujące, paciorkowce grupy B, półpasiec, Pseudomonas aeruginosa, skóra właściwa, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, świerzb, tinea pedis, tkanka podskórna, Vibrio vulnificus, zakażenie skóry, zapalenie skóry, zastoinowa niewydolność serca, zespół Wellsa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Daptomycin Reddy 500 mg
Daptomycyna jest lipopeptydem o mechanizmie bakteriobójczym, działającym selektywnie na bakterie Gram-dodatnie poprzez depolaryzację błony komórkowej w obecności jonów wapnia, co hamuje syntezę białek, DNA i RNA. W badaniach in vitro i in vivo wykazano szybkie, zależne od dawki działanie bakteriobójcze, z korelacją skuteczności terapeutycznej z parametrami farmakokinetycznymi AUC/MIC oraz Cₘₐₓ/MIC przy dawkach 4 mg/kg i 6 mg/kg podawanych raz na dobę u dorosłych. Minimalne stężenie hamujące (MIC) dla szczepów wrażliwych wynosi ≤ 1 mg/l, a dla opornych > 1 mg/l (EUCAST). Zgłaszano jednak pojawianie się szczepów o zmniejszonej wrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z długotrwałą terapią lub zakażeniami opornymi, co wymaga dalszych badań nad mechanizmami oporności. Daptomycyna wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum Gram-dodatnich patogenów, w tym Staphylococcus aureus (MSSA i MRSA), Enterococcus spp., Streptococcus spp. oraz Clostridium perfringens, natomiast bakterie Gram-ujemne są naturalnie oporne.
bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, bakteriemia, Clostridium perfringens, daptomycyna, depolaryzacja błony komórkowej, działanie bakteriobójcze, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, gronkowce koagulazoujemne, lipopeptyd, mechanizm bakteriobójczy, minimalne stężenie hamujące, MRSA, MSSA, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus dysgalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej - Leksykon chorób i schorzeń
Paciorkowiec grupy a – Etiologia i przyczyny
Paciorkowiec grupy A (Streptococcus pyogenes) to Gram-dodatnia bakteria beta-hemolityczna, odpowiedzialna za szeroki zakres infekcji od łagodnych, takich jak paciorkowcowe zapalenie gardła i liszajec, po inwazyjne i zagrażające życiu choroby, w tym martwicze zapalenie powięzi i streptokokowy zespół wstrząsu toksycznego (STSS). Diagnostyka opiera się na wykrywaniu beta-hemolizy na podłożu z krwią oraz testach antygenowych, a leczenie standardowo obejmuje antybiotykoterapię. Szczepy GAS dzieli się na klasy I i II, odpowiedzialne odpowiednio za gorączkę reumatyczną i ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, a ich wirulencja związana jest z czynnikami takimi jak białko M, kwas hialuronowy, streptokinaza i DNaza-B. Okres inkubacji paciorkowcowego zapalenia gardła wynosi 2-5 dni, a nosicielstwo asymptomatyczne występuje u około 12% dzieci, co sprzyja transmisji drogą kropelkową i kontaktem bezpośrednim. Wysoka zakaźność i sezonowość infekcji (szczyt późną zimą i wczesną wiosną) podkreślają znaczenie czynników środowiskowych i genetycznych w podatności na zakażenia.
angina paciorkowcowa, antygen węglowodanowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteriemia, beta-hemoliza, białko M, gorączka reumatyczna, inwazyjne zakażenie paciorkowcem grupy A, klasyfikacja Lancefielda, kwas hialuronowy, liszajec, łuszczyca kropelkowa, martwicze zapalenie powięzi, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie gardła, paciorkowiec grupy A, PANDAS, pląsawica Sydenhama, płonica, posiew z gardła, postreptokokowe kłębuszkowe zapalenie nerek, róża, Streptococcus pyogenes, streptokinaza, superantygen bakteryjny, zapalenie mięśni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zespół nefrotyczny - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Wskazania do stosowania
Streptococcus pyogenes jest jednym z kluczowych składników liofilizatu bakteryjnego OM-85, stanowiącego substancję czynną preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci, przeznaczonego do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych u pacjentów pediatrycznych w wieku 6 miesięcy do 12 lat. Preparat zawiera łącznie 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakterii, w tym Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Mechanizm działania opiera się na immunostymulacji, gdzie lizaty bakteryjne pełnią funkcję antygenów, pobudzając układ odpornościowy do wytworzenia specyficznej odpowiedzi immunologicznej, co przygotowuje organizm dziecka do skutecznej obrony przed infekcjami bakteryjnymi dróg oddechowych.
błona śluzowa, galusan propylu, Haemophilus influenzae, immunostymulacja, infekcja górnych dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, mannitol, Moraxella catarrhalis, nawracająca angina, odporność miejscowa, odpowiedź immunologiczna, paciorkowiec ropotwórczy, sodu glutaminian, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ropotwórczy – Interakcje
Preparaty Polyvaccinum zawierające inaktywowane komórki Streptococcus pyogenes w stężeniach 1, 10 oraz 100 milionów komórek/ml (warianty submite, mite, forte) mogą być stosowane równocześnie z antybiotykoterapią bez ryzyka istotnych interakcji farmakologicznych. Brak jest również przeciwwskazań do stosowania leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych (NLPZ, paracetamol) oraz leków przeciwhistaminowych w trakcie terapii. W przypadku leków immunosupresyjnych, takich jak kortykosteroidy systemowe, leki cytotoksyczne czy inhibitory kalcyneuryny, istnieje potencjalne ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej na szczepionkę, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Nie opisano jednoznacznych interakcji z innymi szczepionkami, jednak zaleca się ostrożność i konsultację specjalistyczną przy jednoczesnym podawaniu różnych preparatów immunologicznych.
antybiotykoterapia, choroba zakaźna, immunizacja, immunologia kliniczna, immunoterapia, inhibitor kalcyneuryny, interakcja lekowa, kortykosteroid systemowy, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, nieswoista szczepionka bakteryjna, NLPZ, odpowiedź immunologiczna, paciorkowiec ropotwórczy, Polyvaccinum, reakcja alergiczna, Streptococcus pyogenes, terapia skojarzona, układ immunologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amotaks 500 mg
Amotaks w postaci kapsułek twardych zawiera 500 mg amoksycyliny (amoksycylina trójwodna) i jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Stosuje się go w infekcjach górnych i dolnych dróg oddechowych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok (zwłaszcza przy utrzymujących się objawach powyżej 7 dni), ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalne zapalenie płuc. Ponadto Amotaks jest skuteczny w leczeniu zakażeń układu moczowego, w tym ostrego zapalenia pęcherza moczowego, bezobjawowego bakteriomoczu w ciąży oraz ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek o łagodnym i umiarkowanym przebiegu. Lek znajduje także zastosowanie w terapii duru brzusznego i duru rzekomego, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej, leczeniu ropnia okołozębowego, zakażeń okołoprotezowych stawów, boreliozy we wczesnych stadiach oraz profilaktyce zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka.
amoksycylina trójwodna, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, erythema migrans, Helicobacter pylori, lek przeciwbakteryjny, lekooporność bakterii, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, protezowanie stawów, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, rumień wędrujący, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie okołoprotezowe, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fromilid 250 mg/5 ml
Klarytromycyna w postaci zawiesiny doustnej Fromilid (250 mg/5 ml) jest skutecznym antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, takich jak paciorkowcowe zapalenie gardła, ostre zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli oraz zapalenie płuc. Lek wykazuje wysoką aktywność wobec typowych patogenów układu oddechowego oraz bakterii odpowiedzialnych za zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. Ponadto, Fromilid jest istotnym elementem terapii zakażeń wywołanych przez prątki atypowe, takich jak Mycobacterium avium, intracellulare, chelonae, fortuitum i kansasii, które często wymagają długotrwałego leczenia. Preparat jest dostępny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny, co umożliwia precyzyjne dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.
antybiotykoterapia, etiologia paciorkowcowa, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, klarytromycyna, lek przeciwbakteryjny, liszajec zakaźny, miąższ płucny, Mycobacterium avium, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, Mycobacterium kansasii, oporność bakterii, ostre zapalenie ucha środkowego, prątek atypowy, ropień, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, węzły chłonne szyjne, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ceclor 375 mg/5 ml
Cefaklor, dostępny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml, jest cefalosporynowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń ucha środkowego, zatok, dróg moczowych oraz skóry i tkanek miękkich. Wskazania obejmują infekcje wywołane przez patogeny takie jak Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Staphylococcus aureus, Proteus mirabilis, Klebsiella spp. oraz gronkowce koagulazo-ujemne. Przed zastosowaniem cefakloru zaleca się wykonanie badań mikrobiologicznych potwierdzających wrażliwość drobnoustrojów na lek, co jest kluczowe dla optymalizacji terapii i ograniczenia rozwoju oporności. W przypadku paciorkowcowych zakażeń gardła preferowaną terapią pozostaje penicylina, ze względu na brak danych potwierdzających skuteczność cefakloru w zapobieganiu powikłaniom takim jak gorączka reumatyczna czy zapalenie wsierdzia.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie mikrobiologiczne, cefaklor, choroba reumatyczna, czyrak, Escherichia coli, gorączka reumatyczna, gronkowiec, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, Klebsiella, liszajec zakaźny, Moraxella catarrhalis, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, paciorkowiec β-hemolizujący, POChP, Proteus mirabilis, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień, róża, rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abiazyt 500 mg
ABIAZYT to antybiotyk makrolidowy zawierający 500 mg azytromycyny (524,1 mg azytromycyny dwuwodnej w tabletce), wykazujący szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Jest wskazany w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych, takich jak ostre zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego oraz paciorkowcowe zakażenie gardła i migdałków, zwłaszcza gdy beta-laktamy są przeciwwskazane. Ponadto, ABIAZYT stosuje się w bakteryjnych infekcjach dolnych dróg oddechowych, w tym zaostrzeniach przewlekłego zapalenia oskrzeli o podłożu bakteryjnym oraz w lekkim do umiarkowanego zapaleniu płuc, zarówno pozaszpitalnym, jak i atypowym. Lek jest również efektywny w leczeniu bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak zakażone rany, ropnie, cellulitis oraz zakażenia ran pourazowych i pooperacyjnych.
antybiotyk makrolidowy, atypowe zapalenie płuc, azytromycyna dwuwodna, cellulitis, Chlamydia trachomatis, dolne drogi oddechowe, działanie przeciwbakteryjne, oporność bakterii, owrzodzenie skóry, POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, Streptococcus pyogenes, zakażenie niepowikłane, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie szyjki macicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Haemophilus influenzae – Wskazania do stosowania
Haemophilus influenzae stanowi istotny składnik liofilizatu bakteryjnego OM-85, wykorzystywanego w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, który jest przeznaczony do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych (ZDO) u pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 miesięcy do 12 lat. Preparat zawiera 20 mg liofilizatu OM-85, w tym 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych, wśród których oprócz H. influenzae znajdują się również Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Formulacja w postaci granulatu w saszetkach zawiera także substancje pomocnicze: galusan propylu (E 310) 42 µg, glutaminian sodu (E 621) 1,515 mg oraz mannitol do 20 mg. Broncho-Vaxom jest wskazany u dzieci z tendencją do częstych infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, zwłaszcza tych uczęszczających do żłobków i przedszkoli, oraz stosowany profilaktycznie przed sezonem infekcyjnym.
Broncho-Vaxom, działanie immunomodulujące, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunostymulacja, infekcja dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny OM-85, liofilizowany lizat bakteryjny, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja dróg oddechowych, nawracające zakażenie dróg oddechowych, pacjent pediatryczny, pałeczka Gram-ujemna, profilaktyka sezonowa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, wspomaganie odporności, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tarsime 125 mg
Cefuroksym w formie proleku aksetylu (Tarsime) jest cefalosporyną II generacji o działaniu bakteriobójczym, polegającym na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami PBP. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania antybiotyku przez pompy błonowe. Wartości graniczne MIC ustalone przez EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych, natomiast dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l. Interpretacja wrażliwości uwzględnia także wrażliwość na metycylinę u gronkowców oraz na penicylinę u paciorkowców beta-hemolizujących.
Acinetobacter, aksetyl cefuroksymu, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicyliny, biosynteza peptydoglikanu, Borrelia burgdorferi, Campylobacter, cefalosporyna drugiej generacji, chlamydia, Citrobacter freundii, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enzym Amp-C, ESBL, Escherichia coli, Fusobacterium, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, legionella, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Mycoplasma, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, paciorkowiec beta-hemolizujący, Peptostreptococcus, pompa błonowa, Propionibacterium, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej, wrażliwość na metycylinę, zapalenie pęcherza moczowego