immunoterapia alergenowa
Immunoterapia alergenowa (ITA), znana również jako odczulanie, jest jedyną metodą leczenia przyczynowego chorób alergicznych. Polega na podawaniu pacjentowi stopniowo zwiększanych dawek alergenu, na który jest uczulony, co prowadzi do rozwoju tolerancji immunologicznej.
Mechanizm działania immunoterapii alergenowej opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej, w tym indukcji limfocytów T regulatorowych, zmianie profilu cytokin z Th2 na Th1, produkcji przeciwciał blokujących IgG4 oraz zmniejszeniu aktywności komórek efektorowych alergii. Efektem jest redukcja nasilenia objawów podczas ekspozycji na alergen i zmniejszenie zapotrzebowania na leki objawowe.
Wskazania do immunoterapii obejmują alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, astmę alergiczną oraz alergię na jad owadów błonkoskrzydłych. Skuteczność leczenia jest najlepiej udokumentowana w przypadku alergii na pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, alergeny zwierząt i jady owadów. Leczenie prowadzi się zwykle przez 3-5 lat, a efekty mogą utrzymywać się przez wiele lat po zakończeniu terapii.
Immunoterapia może być prowadzona drogą podskórną (SCIT) lub podjęzykową (SLIT). Wybór metody zależy od dostępności preparatów, preferencji pacjenta, współpracy oraz oceny bezpieczeństwa. Leczenie powinno być prowadzone przez specjalistów alergologów, z zachowaniem odpowiednich procedur bezpieczeństwa, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Przeciwwskazania stosowania
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Kluczowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na substancje pomocnicze, choroby immunologiczne (zróżnicowane w zależności od preparatu, np. choroby autoimmunologiczne są przeciwwskazaniem dla Perosall T13 i Pollinex+Rye, ale nie dla Catalet T), aktywne choroby nowotworowe, ostre i przewlekłe stany zapalne oraz ciężka, niestabilna astma oskrzelowa z FEV1 poniżej 70% wartości należnej. Ponadto, stosowanie beta-adrenolityków stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, ze względu na ryzyko maskowania objawów anafilaksji i obniżenia skuteczności adrenaliny. Wartości FEV1 ≥ 70% są istotnym parametrem kwalifikacyjnym do terapii dla wszystkich preparatów.
adrenalina, alkaptonuria, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, Catalet T, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, cukrzyca typu I, epinefryna, gruźlica, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, kłosówka wełnista, leczenie immunosupresyjne, natężona objętość wydechowa, niedobór immunologiczny, niewydolność narządowa, obturacja oskrzeli, Perosall T13, Pollinex+Rye, reakcja anafilaktyczna, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, spirometria, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, substancja pomocnicza, tyrozynemia - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Działania niepożądane
Immunoterapia alergenowa preparatem Alutard SQ zawierającym jad osy wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o charakterze miejscowym i ogólnoustrojowym, wynikających z reakcji immunologicznych. Reakcje wczesne pojawiają się do 30 minut po podaniu, a późne do 24 godzin. Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje w miejscu iniekcji, takie jak obrzęk, rumień, świąd i ból, które mogą być nasilone przez obecność wodorotlenku glinu jako adsorbentu. Spośród działań ogólnoustrojowych najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs anafilaktyczny, choć jego częstość jest bardzo niska (bardzo rzadko). Inne często występujące objawy to bóle głowy (≥1/10), zawroty głowy, świąd oczu, świsty, kaszel, duszność, biegunka, nudności, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i bóle stawów (często ≥1/100, <1/10). W przypadku ciężkich reakcji konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna oraz ewentualna modyfikacja lub przerwanie terapii.
alergiczny nieżyt nosa, Alutard SQ, astma, atopowe zapalenie skóry, duszność, dysfagia, immunoterapia alergenowa, jad owadów błonkoskrzydłych, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk stawu, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja późna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, świąd oczu, tachykardia, wczesna reakcja, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zapalenie spojówek, zapaść krążeniowa, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na pleśń – Leczenie
Alergia na pleśń charakteryzuje się nadmierną reakcją układu immunologicznego na zarodniki pleśni obecne w środowisku, manifestującą się objawami takimi jak kichanie, świąd nosa, przekrwienie błony śluzowej, kaszel oraz reakcje astmatyczne. Podstawą terapii jest unikanie ekspozycji na alergeny pleśniowe poprzez kontrolę wilgotności (<45-50%), stosowanie osuszaczy powietrza z filtrami HEPA (efektywność 99,97% dla cząstek 0,3 mikrona), odpowiednią wentylację oraz eliminację widocznej pleśni. Farmakoterapia obejmuje głównie kortykosteroidy donosowe (flutykazon, budezonid, mometazon, ciklezonid), leki przeciwhistaminowe II generacji (cetyryzyna, loratadyna, feksofenadyna) oraz krótkotrwałe stosowanie dekongestantów donosowych (maksymalnie 3-4 dni). W przypadku współistniejącej astmy alergicznej zaleca się stosowanie wziewnych kortykosteroidów i leków antyleukotrienowych (montelukast). Irygacja nosa roztworem soli fizjologicznej oraz oczyszczacze powietrza z filtrami HEPA stanowią uzupełnienie terapii.
alergen pleśniowy, alergia na pleśń, alergiczne grzybicze zapalenie zatok, alergiczny nieżyt nosa, Alternaria alternata, anafilaksja, astma alergiczna, błona śluzowa nosa, dysfagia, filtr HEPA, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, irygacja nosa, kortykosteroid donosowy, kortykosteroid wziewny, lek antyleukotrienowy, lek obkurczający błonę śluzową nosa, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy II generacji, marsz alergiczny, oczyszczacz powietrza, osuszacz powietrza, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja astmatyczna, rekombinowany alergen, stabilizator komórki tucznej, swoiste przeciwciało IgE, test skórny, układ odpornościowy, zakażenie grzybicze, zarodnik pleśni - Leksykon substancji czynnych
życica trwała – Interakcje
Życica trwała (Lolium perenne) jest składnikiem alergoidów stosowanych w immunoterapii alergenowej, obecnym m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Leki przeciwhistaminowe, kromony i kortykosteroidy mogą przesunąć w czasie rzeczywistą reakcję na alergen, co utrudnia ocenę skuteczności terapii i wymaga monitorowania oraz ewentualnej korekty dawki po ich odstawieniu. Szczególnie preparat POLLINEX+Rye nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki ze względu na wysokie ryzyko poważnych reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, oraz ograniczenie skuteczności leków ratunkowych. Immunoterapia z życicą trwałą jest przeciwwskazana podczas leczenia immunosupresyjnego, które hamuje odpowiedź układu immunologicznego i obniża efektywność odczulania.
alergoidy, beta-adrenolityk, Catalet T, dawka podtrzymująca, immunoterapia alergenowa, komórka tuczna, kortykosteroid, kromon, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, odczulanie, Perosall T13, Pollinex+Rye, produkt odczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, schemat dawkowania, stabilizator komórek tucznych, szczepienie ochronne, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, życica trwała - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa wyciągów alergenowych, takich jak Alutard SQ i Novo-Helisen Depot, wykazuje istotne ograniczenia w zakresie kompleksowych badań przedklinicznych. Preparat Alutard SQ, zawierający wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego adsorbowane na wodorotlenku glinu, jest dostępny w stężeniach 100, 1000, 10 000 oraz 100 000 SQ-U/ml, przy czym aktywność biologiczna wyrażana jest w jednostkach SQ-U/ml. Dokumentacja tego produktu nie dostarcza dodatkowych istotnych informacji przedklinicznych poza tymi zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego. Z kolei Novo-Helisen Depot, standaryzowany w jednostkach TU lub PNU, zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego, grzybów pleśniowych oraz roztoczy kurzu domowego, dostępny w trzech stężeniach, gdzie każde kolejne jest rozcieńczeniem poprzedniego w stosunku 1:10. Producent tego preparatu jednoznacznie wskazuje na brak danych nieklinicznych, co podkreśla konieczność opierania oceny bezpieczeństwa na danych klinicznych.
aktywność biologiczna, Alutard SQ, doświadczenie post-marketingowe, grzyb pleśniowy, immunoterapia alergenowa, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, kwalifikacja pacjenta, leczenie podtrzymujące, Novo-Helisen Depot, produkt depot, profil bezpieczeństwa, roztocze kurzu domowego, spektrum uczulenia, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perosall C stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Produkt leczniczy Perosall C, będący roztworem do stosowania podjęzykowego zawierającym mieszankę alergenów pyłku chwastów (bylica, komosa biała, babka lancetowata, szczaw zwyczajny), stosowany w immunoterapii alergenowej, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia podstawowego stosuje się roztwory o stężeniach 10 JS/ml (stężenie 1), 100 JS/ml (stężenie 2), 1000 JS/ml (stężenie 3) oraz 5000 JS/ml (stężenie 4), natomiast w leczeniu podtrzymującym stosuje się stężenie 4 (5000 JS/ml). Na indywidualne zamówienie dostępne jest również stężenie 0 (1 JS/ml). Badania kliniczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne i poznawcze, takie jak koordynacja ruchowa, czas reakcji czy zdolność oceny sytuacji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
alergeny roślinne, babka lancetowata, bylica, czas reakcji, funkcje psychomotoryczne, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, komosa biała, koordynacja ruchowa, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenów pyłku chwastów, ocena sytuacji, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa leku, roztwór podjęzykowy, szczaw zwyczajny, tolerancja leku, wizyta kontrolna, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Leszczyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergoidami leszczyny (Corylus spp.) zawartymi w preparacie Pollinex Tree powinna być prowadzona wyłącznie przez specjalistów alergologii lub lekarzy z doświadczeniem w leczeniu alergii. Przed podaniem konieczne jest dokładne zbadanie pacjenta, uwzględniające wykluczenie gorączki, infekcji, ocena tolerancji poprzednich dawek oraz funkcji płuc (np. pomiar PEF u astmatyków). Wstrzyknięcia wymagają 30-minutowej obserwacji medycznej, a w przypadku objawów nadwrażliwości czas ten powinien być wydłużony. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi, zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i/lub płucnego. W razie wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym dostęp do epinefryny i sprzętu do resuscytacji.
alergen reagujący krzyżowo, alergoid leszczyny, alergoid pyłku drzew, alergolog, anafilaksja, astma, choroba alergiczna, duszność, epinefryna, immunoterapia alergenowa, leszczyna, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk krtani, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Olcha – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia alergenowa z użyciem substancji olcha (Alnus sp.) wymaga precyzyjnego przestrzegania schematów dawkowania oraz monitorowania pacjenta. Preparaty zawierające olchę występują w formie roztworów podjęzykowych (np. Perosall D) oraz zawiesin do wstrzykiwań (Pollinex Tree). Terapia podjęzykowa rozpoczyna się przed sezonem pylenia, z codziennym zwiększaniem dawki od 1 do 10 kropli w kolejnych stężeniach: 10 JS/ml (dni 1-10), 100 JS/ml (dni 11-20), 1000 JS/ml (dni 21-30) oraz 5000 JS/ml (dni 31-35). Leczenie podtrzymujące polega na stosowaniu maksymalnej tolerowanej dawki 5000 JS/ml dwa razy w tygodniu, zakończonej 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia. W przypadku przerw w terapii powyżej 2 tygodni dawkę należy zmniejszyć, a powyżej 4 tygodni – rozpocząć leczenie od początku. Preparat podaje się na czczo, pod język, co najmniej 15 minut przed posiłkiem, aby zapewnić optymalne wchłanianie.
adrenalina, aldehyd glutarowy, alergen, alergoid, ekspozycja błony śluzowej, epinefryna, immunoterapia alergenowa, iniekcja podskórna, L-tyrozyna, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenowa, objaw alergiczny, podanie parenteralne, podanie podjęzykowe, reakcja niepożądana, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, roztwór podjęzykowy, sezon pylenia, tolerancja immunologiczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zawiesina do wstrzykiwań, zestaw ratownictwa medycznego - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Działania niepożądane
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów do immunoterapii alergenowej, które mogą wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowe reakcje po podaniu podskórnym obejmują świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także podskórne, swędzące guzki (ziarniniaki) pojawiające się 2-3 tygodnie po iniekcji, związane z obecnością wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Preparaty takie jak Pollinex+Rye mogą powodować zaczerwienienie, obrzęk >5 cm oraz świąd, a w rzadkich przypadkach przejściowe stwardnienie podskórne. Podjęzykowe formy (np. Perosall T13) wywołują krótkotrwałe objawy miejscowe, takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują spektrum od łagodnych (kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli) po ciężkie (obrzęk Quincke’go, wstrząs anafilaktyczny), które mogą wystąpić w ciągu kilku minut po podaniu preparatu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko obserwuje się objawy choroby posurowiczej, takie jak gorączka, bóle stawów i obrzęk węzłów chłonnych, pojawiające się po kilku dniach od podania.
adiuwant, astma, ból brzucha, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, kłosówka wełnista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka, preparat biologiczny, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, stan astmatyczny, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia narządu wzroku, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Babka lancetowata – Przeciwwskazania stosowania
Babka lancetowata (Plantago lanceolata L.) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, dostępnych w formie wyciągów płynnych, suchych, soku oraz liścia sproszkowanego. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na tę roślinę lub inne składniki preparatów złożonych, zwłaszcza rośliny z rodzin botanicznych takich jak Lamiaceae czy Asteraceae. W immunoterapii alergenowej, gdzie babka lancetowata jest jednym z alergenów (np. Catalet C, Perosall C), przeciwwskazania obejmują choroby autoimmunologiczne (z wyjątkiem cukrzycy typu I i stwardnienia rozsianego), nowotwory złośliwe, ciężkie niedobory immunologiczne, stosowanie beta-blokerów, ciężką astmę z FEV1 <70% wartości należnej, niewydolność narządów wewnętrznych oraz poważne choroby układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo, istnieją przeciwwskazania czasowe, takie jak ostre infekcje z gorączką, zaostrzenia przewlekłych zakażeń i stanów zapalnych oraz ciężkie atopowe zapalenie skóry w zaostrzeniu.
alergen babki lancetowatej, atopowe zapalenie skóry, babka lancetowata, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba współistniejąca, ciężka astma, cukrzyca typu I, górne drogi oddechowe, immunoterapia alergenowa, niedobór immunologiczny, niewydolność narządów wewnętrznych, nowotwór złośliwy, obturacja oskrzeli, ostra choroba infekcyjna, przewlekłe zakażenie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, wyciąg płynny, wyciąg suchy, wywiad alergologiczny, zwężające zapalenie krtani, zwężające zapalenie tchawicy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oralair 100 IR & 300 IR 100 IR; 300 IR
Lek ORALAIR w formie tabletek podjęzykowych zawiera wyciąg alergenów z pyłków traw (Kupkówka pospolita, Tomka wonna, Życica trwała, Wiechlina łąkowa, Tymotka łąkowa) i powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami w alergologii, a w przypadku dzieci – z doświadczeniem pediatrycznym. Pierwsza dawka musi być podana pod nadzorem lekarza, z obserwacją pacjenta przez minimum 30 minut. Terapia składa się z fazy wstępnej, trwającej 3 dni, podczas której dawka jest stopniowo zwiększana (dzień 1: 1 tabletka 100 IR, dzień 2: 2 tabletki 100 IR jednocześnie, dzień 3: 1 tabletka 300 IR), oraz fazy podtrzymującej, w której stosuje się stałą dawkę 300 IR na dobę u dorosłych, młodzieży i dzieci od 5 lat. Leczenie należy rozpocząć około 4 miesiące przed sezonem pylenia i kontynuować do jego zakończenia, zalecany jest co najmniej 3-letni cykl terapii dla uzyskania trwałych efektów.
choroba alergiczna, dawka podtrzymująca, efekt terapeutyczny, faza podtrzymująca, faza wstępna, immunoterapia alergenowa, kupkówka pospolita, modyfikacja dawkowania, objawy alergii, ORALAIR, sezon pylenia, tabletka podjęzykowa, terapia pediatryczna, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina łąkowa, wyciąg alergenów, wytyczne międzynarodowe, życica trwała - Leksykon substancji czynnych
Grzebienica pospolita – Dawkowanie i sposób podawania
Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) jest istotnym alergenem pyłku traw wykorzystywanym w immunoterapii alergenowej, dostępnym m.in. w preparatach Perosall T13 (roztwór podjęzykowy) oraz POLLINEX+Rye (zawiesina do wstrzykiwań). Perosall T13 stosuje się w dwóch fazach: leczeniu podstawowym (35 dni) i podtrzymującym, rozpoczynając od stężenia 1 (10 JS/ml) i stopniowo zwiększając do stężenia 4 (5000 JS/ml), z dawkami od 1 do 10 kropli dziennie. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych dawkę należy zmniejszyć i stopniowo ponownie zwiększać. Leczenie podtrzymujące polega na stosowaniu maksymalnej tolerowanej dawki 2 razy w tygodniu, zakończone 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia. Preparat należy podawać na czczo, pod język, co najmniej 15 minut przed posiłkiem.
Cynosurus cristatus, dawka podtrzymująca, epinefryna, grzebienica pospolita, immunoterapia alergenowa, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mieszanka alergenów, naczynie krwionośne, objawy alergiczne, Perosall T13, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, Pollinex+Rye, pyłek traw, pylenie roślin, reakcja na leczenie, reakcja ogólnoustrojowa, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, stężenie alergenu, terapia immunologiczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na roztocza kurzu domowego jest IgE-zależną reakcją typu I na białka zawarte w odchodach i fragmentach ciał roztoczy, które unoszą się w powietrzu i wywołują objawy alergiczne. Objawy obejmują m.in. kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd, kaszel, zaczerwienienie oczu oraz u osób z astmą – świszczący oddech i duszność. Diagnostyka opiera się na testach skórnych punktowych, oznaczeniu specyficznych IgE w surowicy oraz ocenie błony śluzowej nosa. Leczenie polega na unikaniu alergenów (np. stosowanie pokrowców na materace, pranie pościeli w temperaturze ≥54,4°C, kontrola wilgotności <50%), farmakoterapii (antyhistaminiki, donosowe kortykosteroidy, modyfikatory leukotrienów) oraz immunoterapii alergenowej (SCIT lub SLIT), która indukuje tolerancję i zmniejsza nasilenie objawów po kilku tygodniach do miesięcy terapii.
alergeny roztoczy, alergia na roztocza kurzu, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, astma, błona śluzowa nosa, cetyryzyna, donosowe kortykosteroidy, duszność, egzema, filtr HEPA, flutikazon, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, irygacja nosa, leki przeciwhistaminowe, modyfikatory leukotrienów, montelukast, przeciwciała IgE, przewlekły stan zapalny, reakcja alergiczna, reakcja IgE-zależna, spływanie wydzieliny zanosowej, świąd nosa, świszczący oddech, test IgE, test skórny punktowy, zapalenie spojówek, zapalenie zatok - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Novo-Helisen Depot –
Immunoterapia alergenowa z użyciem leku Novo-Helisen Depot jest przeciwwskazana u pacjentów z niedostatecznie kontrolowaną astmą (FEV1 <70% wartości należnej według klasyfikacji GINA stopień III/IV), nieodwracalnymi zmianami strukturalnymi w układzie oddechowym (np. rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli), aktywną gruźlicą płuc oraz u osób z chorobami autoimmunologicznymi, chorobami kompleksów immunologicznych, wrodzonymi lub nabytymi defektami immunologicznymi, a także stwardnieniem rozsianym. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną klinicznie niewydolnością serca lub krążenia oraz u osób stosujących beta-adrenolityki (beta-blokery), ze względu na ryzyko zmniejszonej skuteczności adrenaliny w przypadku reakcji anafilaktycznej. Należy również unikać stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na składniki pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol.
adrenalina, astma, astma oskrzelowa, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, defekt immunologiczny, fenol, FEV1, gruźlica płuc, immunoterapia alergenowa, klasyfikacja GINA, kompleksy immunologiczne, nadwrażliwość, niewydolność serca, Novo-Helisen Depot, reakcja anafilaktyczna, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, schorzenie zapalne, stwardnienie rozsiane, wodorotlenek glinu, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Actair 300 IR
Immunoterapia alergenowa podjęzykowa z użyciem tabletek ACTAIR 300 IR, zawierających wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Rozpoczynanie terapii w okresie ciąży jest przeciwwskazane, natomiast kontynuacja leczenia po zajściu w ciążę może być rozważana po indywidualnej ocenie stanu klinicznego pacjentki, tolerancji leku oraz analizy potencjalnych korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące stosowania ACTAIR w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka dla płodu, choć ich znaczenie jest ograniczone ze względu na różnice w drodze podania. W okresie laktacji brak jest danych klinicznych, jednak ekspozycja noworodków na substancje czynne jest prawdopodobnie minimalna, co zmniejsza ryzyko przenikania alergenów do mleka matki.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oralair 100 IR & 300 IR
Immunoterapia alergenowa z użyciem tabletek podjęzykowych Oralair (100 IR i 300 IR) wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, w tym zaburzeń krtaniowo-gardłowych oraz ogólnoustrojowych reakcji anafilaktycznych. Objawy mogą obejmować zmiany skórne, zaburzenia oddychania, uporczywe dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz spadek ciśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, chorobami sercowo-naczyniowymi oraz u osób przyjmujących beta-adrenolityki, inhibitory monoaminooksydazy (MAOI), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne lub inhibitory COMT, ze względu na możliwe interakcje i zmniejszoną skuteczność adrenaliny w leczeniu reakcji anafilaktycznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego, a w trakcie leczenia pacjenci powinni być monitorowani pod kątem nasilenia objawów astmatycznych oraz innych działań niepożądanych.
astma, choroba autoimmunologiczna, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka reakcja alergiczna, dysfagia, immunoterapia alergenowa, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, lek beta-adrenolityczny, miejscowa reakcja alergiczna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, tabletka podjęzykowa, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie przełyku, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Kupkówka pospolita – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) jest istotnym składnikiem wyciągów alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej chorób alergicznych dróg oddechowych, obecnym m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tych preparatów u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, co uniemożliwia precyzyjną ocenę ryzyka dla matki i płodu. Badania dotyczące POLLINEX+Rye nie wykazały działania teratogennego, jednak ze względu na brak danych zaleca się unikanie rozpoczynania immunoterapii w okresie ciąży i laktacji. Kontynuacja leczenia rozpoczętego przed ciążą jest możliwa wyłącznie po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem stanu ogólnego pacjentki i jej reakcji na wcześniejsze podania preparatu.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba alergiczna dróg oddechowych, dane kliniczne, działanie teratogenne, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, immunoterapia w ciąży, karmienie piersią, kupkówka pospolita, odczulanie alergenami, przenikanie do mleka kobiecego, reakcja na wstrzyknięcie, układ immunologiczny, wstrzyknięcie preparatu, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Grazax 75 000 SQ-T
Produkt leczniczy Grazax, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T w postaci liofilizatu doustnego, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na substancje pomocnicze, choroby nowotworowe, choroby układu immunologicznego (w tym autoimmunologiczne, kompleksów immunologicznych oraz niedobory odporności), ciężkie stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej (np. liszaj płaski z owrzodzeniem, ciężka kandydoza) oraz niekontrolowana lub ciężka astma oskrzelowa (FEV1 < 70% u dorosłych i < 80% u dzieci pomimo leczenia). Obecność tych schorzeń zwiększa ryzyko nieprzewidywalnych reakcji immunologicznych oraz powikłań ogólnoustrojowych.
afty, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, choroba autoimmunologiczna, choroba kompleksów immunologicznych, choroba nowotworowa, choroba układu immunologicznego, ciężka astma oskrzelowa, FEV1, grzybica jamy ustnej, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, kandydoza jamy ustnej, liofilizat doustny, liszaj płaski, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór odporności, Phleum pratense, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, wyciąg alergenowy pyłku trawy, wywiad alergologiczny, zaostrzenie astmy oskrzelowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Catalet T stężenie 1-25 JS/ml, stężenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-10000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Preparat Catalet T, zawierający alergoidy z pyłków dziesięciu gatunków traw, podlega rygorystycznym badaniom toksykologicznym zgodnym z wymogami Farmakopei Europejskiej. Każda seria produkcyjna jest kontrolowana pod kątem toksyczności, obejmując cztery stężenia: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (stosowane w leczeniu podstawowym) oraz 10000 JS/ml (stosowane w leczeniu podtrzymującym). Procedury te zapewniają kompleksową ocenę bezpieczeństwa, eliminując ryzyko toksyczności i gwarantując powtarzalność jakości preparatu.
alergen pyłku trawy, alergoid, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, Farmakopea Europejska, immunoterapia alergenowa, kłosówka wełnista, kostrzewa łąkowa, kupkówka pospolita, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, pyłek trawy, rajgras wyniosły, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina, wyczyniec łąkowy, zawiesina do wstrzykiwań, życica trwała, żyto zwyczajne - Leksykon substancji czynnych
Grzebienica pospolita – Właściwości farmakodynamiczne
Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) jest kluczowym składnikiem ekstraktów alergenowych stosowanych w immunoterapii alergenowej pyłków traw, wykorzystywanych w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek oraz innych schorzeń alergicznych. Preparaty takie jak Perosall T13 i POLLINEX+Rye zawierają standaryzowane ekstrakty alergenowe, odpowiednio w jednostkach JS i SU, z różnymi stężeniami: Perosall T13 od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, a POLLINEX+Rye od 600 SU/ml do 4000 SU/ml. Immunoterapia polega na stopniowym podawaniu wzrastających dawek alergenu, co prowadzi do indukcji tolerancji immunologicznej poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE i stymulację przeciwciał IgG, a także modulację odpowiedzi immunologicznej z dominacji typu TH2 na bardziej zrównoważoną TH1/TH2. W preparatach takich jak POLLINEX+Rye stosuje się modyfikację chemiczną alergenów (alergoidy) za pomocą aldehydu glutarowego oraz adsorpcję na L-tyrozynie, co zmniejsza ich alergogenność przy zachowaniu immunogenności i poprawia tolerancję pacjentów.
aldehyd glutarowy, alergen pyłku trawy, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, bazofil, Cynosurus cristatus, ekstrakt alergenowy, eskalacja dawki, grupa farmakoterapeutyczna, grzebienica pospolita, histamina, immunogenność, immunoterapia alergenowa, L-tyrozyna, mediator zapalny, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź TH1/TH2, podwójna ślepa próba, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, pyłek trawy, standaryzacja ekstraktu alergenowego, tolerancja immunologiczna, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Kupkówka pospolita – Działania niepożądane
Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) jest istotnym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Działania niepożądane związane z tymi preparatami obejmują przede wszystkim reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, pojawiające się w fazie wczesnej (do 20 minut) lub późnej (w dniu iniekcji lub kolejnych). Charakterystycznym powikłaniem są podskórne ziarniniaki, związane z obecnością wodorotlenku glinu, które mogą utrzymywać się do 6 tygodni. W przypadku podjęzykowego podawania (np. Perosall T13) dominują objawy miejscowe w obrębie jamy ustnej i gardła, takie jak świąd, pieczenie i obrzęk warg. Reakcje ogólnoustrojowe mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych objawów alergicznych (swędzenie oczu, kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli) po ciężkie, w tym wstrząs anafilaktyczny, który występuje rzadko, ale stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji.
adiuwant, alergen pyłkowy, bąbel pokrzywkowy, choroba posurowicza, duszność, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, kupkówka pospolita, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk miejsca iniekcji, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, personel medyczny, pokrzywka, preparat podjęzykowy, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Komosa biała – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Substancja aktywna komosa biała (Chenopodium album), obecna w preparatach alergenowych takich jak Catalet C i Perosall C, jest stosowana w immunoterapii swoistej, jednak brak jest specjalistycznych badań klinicznych oceniających jej wpływ na płodność u ludzi. W związku z brakiem danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tych preparatów u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią, nie zaleca się rozpoczynania terapii w tych okresach. W przypadku kontynuacji leczenia rozpoczętego przed ciążą lub laktacją, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisły nadzór lekarski, z uwzględnieniem regularnych wizyt kontrolnych i monitorowania ewentualnych reakcji niepożądanych.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense), stosowany w immunoterapii alergenowej w postaci liofilizatu doustnego Grazax w dawce 75 000 SQ-T, nie posiada dostępnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania ani negatywnego wpływu na płodność. Zaleca się jednak, aby nie rozpoczynać terapii w trakcie ciąży, a w przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia decyzja o kontynuacji powinna być oparta na ocenie stanu ogólnego pacjentki, w tym funkcji płuc, oraz wcześniejszych reakcjach na lek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z astmą, które wymagają ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i potencjalne konsekwencje dla płodu.
astma, błona śluzowa jamy ustnej, ciąża, czynność płuc, dawka terapeutyczna, działanie ogólnoustrojowe, funkcja rozrodcza, Grazax, immunoterapia alergenowa, karmienie piersią, liofilizat doustny, model zwierzęcy, pacjentka ciężarna, Phleum pratense, płodność, wpływ na płodność, wyciąg alergenowy pyłku tymotki łąkowej, zaostrzenie astmy - Leksykon substancji czynnych
Olcha – Wskazania do stosowania
Substancja czynna olcha (Alnus sp.) jest kluczowym składnikiem alergenowych preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej (SIT) IgE-zależnych reakcji alergicznych na pyłki drzew, często w połączeniu z alergenami brzozy i leszczyny. Wskazania do terapii obejmują alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz łagodną lub umiarkowaną astmę oskrzelową wywołaną uczuleniem na pyłek olchy. Preparaty dostępne są w formie roztworu podjęzykowego (Perosall D) oraz zawiesiny do iniekcji (Pollinex Tree), z dawkami standaryzowanymi odpowiednio w JS/ml i SU/ml. Immunoterapia prowadzona jest w dwóch fazach: indukcyjnej, z narastającym stężeniem alergenu (np. Perosall D od 1 do 5000 JS/ml, Pollinex Tree od 600 do 4000 SU/ml), oraz podtrzymującej, z podawaniem maksymalnej tolerowanej dawki.
aldehyd glutarowy, alergia na pyłki drzew, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, alergolog, astma oskrzelowa alergiczna, diagnostyka alergologiczna, ekstrakt alergenowy, faza indukcyjna, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leczenie przyczynowe alergii, mieszanka alergenowa, preparat immunoterapeutyczny, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna IgE-zależna, terapia podtrzymująca, test skórny alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Allergovit dawki do leczenia początkowego: stężenie A – 1000 TU/ml, stężenie B – 10 000 TU/ml; dawka do leczenia podtrzymującego: stężenie B – 10 000 TU/ml
Allergovit, zawierający alergoidy pyłków roślin w stężeniach 1 000 TU/ml (Stężenie A) oraz 10 000 TU/ml (Stężenie B), jest stosowany w immunoterapii swoistej. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i laktacji, brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania preparatu. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodkowy ani płodność, jednak ze względu na brak danych klinicznych nie zaleca się rozpoczynania ani kontynuowania terapii w okresie ciąży. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia podczas leczenia, wskazane jest rozważenie czasowego wstrzymania immunoterapii oraz omówienie z pacjentką potencjalnych korzyści i ryzyka terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Catalet C stężenie 1-25 JS/ml, stężenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Immunoterapia alergenowa z użyciem produktu Catalet C, zawierającego alergoidy pyłku chwastów (bylica, komosa biała, babka lancetowata, szczaw zwyczajny), wymaga szczególnej uwagi w zakresie informowania pacjenta o ryzyku wystąpienia objawów zmęczenia po iniekcji, które mogą obniżać zdolności psychomotoryczne. Produkt dostępny jest w stężeniach od 25 JS/ml (stężenie 1) do 5000 JS/ml (stężenie 4) i stosowany zarówno w leczeniu podstawowym, jak i podtrzymującym. Charakterystyka leku jednoznacznie wskazuje na konieczność zakazu prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn przez 12 godzin po każdej dawce, niezależnie od stężenia i etapu terapii, ze względu na ryzyko reakcji ogólnoustrojowych wpływających na funkcje poznawcze i motoryczne.
alergia na pyłki chwastów, alergoid, babka lancetowata, bylica, Catalet C, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, funkcje poznawcze, immunoterapia alergenowa, iniekcja preparatu, komosa biała, koordynacja wzrokowo-ruchowa, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, pyłki chwastów, reakcja ogólnoustrojowa, sprawność psychofizyczna, szczaw zwyczajny, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność koncentracji, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Novo-Helisen Depot –
Przedawkowanie wyciągów alergenowych zawartych w preparacie Novo-Helisen Depot, obejmujących alergeny zwierzęce (25-2500 PNU/ml), grzybów pleśniowych (5-500 PNU/ml) oraz roztoczy kurzu domowego (50-5000 TU/ml lub PNU/ml), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, mogące prowadzić do reakcji miejscowych (obrzęk, zaczerwienienie, świąd) oraz uogólnionych, w tym ciężkich reakcji anafilaktycznych i wstrząsu anafilaktycznego. Ryzyko nasilenia objawów koreluje ze stężeniem podanego alergenu, przy czym najwyższe stężenia (np. 2500 PNU/ml dla alergenów zwierzęcych, 5000 TU/ml dla roztoczy) wiążą się z największym ryzykiem ciężkich reakcji systemowych, takich jak obrzęk krtani, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego i niewydolność krążeniowo-oddechowa. Dokładne dawki wywołujące przedawkowanie nie są określone ze względu na indywidualną wrażliwość pacjenta.
adrenalina, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nieżyt nosa, Novo-Helisen Depot, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, reakcja poszczepienna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy grzybów pleśniowych, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acarizax
Produkt leczniczy ACARIZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z astmą. ACARIZAX nie jest wskazany do leczenia nagłych zaostrzeń astmy, które powinny być leczone krótko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela. Wszelkie zmiany w terapii astmy, w tym zmniejszenie dawek leków kontrolujących, muszą być wprowadzane stopniowo i pod ścisłą kontrolą lekarza. W trakcie leczenia mogą wystąpić ciężkie systemowe reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, niedociśnienie tętnicze czy ciężkie zaostrzenie astmy, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. W leczeniu tych reakcji stosuje się adrenalinę, której działanie może być nasilone przez trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO i COMT, a osłabione przez beta-blokery.
alergia na ryby, astma, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, duszność, dysfagia, dyspepsja, ekstrakcja zęba, eozynofilowe zapalenie przełyku, grzybica jamy ustnej, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, inhibitor COMT, inhibitor MAO, leczenie pomocnicze, lek przeciwalergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, liszaj płaski, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja alergiczna, roztocze kurzu domowego, systemowa reakcja alergiczna, zaostrzenie astmy, zapalenie jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Brzoza – Właściwości farmakodynamiczne
Brzoza (Betula sp.) jest wykorzystywana w różnych formach farmaceutycznych, przede wszystkim jako składnik preparatów moczopędnych i immunoterapeutycznych. Sok z liści brzozy, stosowany w stężeniu 20% w preparacie Nefrobonisol oraz w ilości 0,7 g w saszetce Urosan fix, wykazuje działanie diuretyczne, wspomagając funkcje układu moczowego w synergii z innymi roślinnymi składnikami. Preparaty te są stosowane w terapii wspomagającej wydalanie, wykorzystując naturalne właściwości liści brzozy w połączeniu z ziołami takimi jak nawłoć, skrzyp, pokrzywa, mniszek i krwawnik.
aldehyd glutarowy, alergen pyłku brzozy, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, bazofil, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, histamina, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, komórka tuczna, mediator zapalny, metoda podwójnie ślepej próby, odpowiedź immunologiczna Th2, podanie podjęzykowe, przeciwciało blokujące, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, tolerancja immunologiczna, właściwość immunomodulująca, zapalenie spojówek, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Kupkówka pospolita – Interakcje
Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej przeciwko alergii na pyłki traw. Interakcje z lekami przeciwalergicznymi, takimi jak leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy oraz kromony, mogą maskować reakcje organizmu na alergen, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki po ich odstawieniu. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania immunoterapii u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki ze względu na ryzyko ciężkich, opornych na leczenie reakcji anafilaktycznych, wynikające z blokowania receptorów beta-adrenergicznych i ograniczenia skuteczności adrenaliny. Immunoterapia nie powinna być również łączona z leczeniem immunosupresyjnym, które hamuje odpowiedź immunologiczną i zmniejsza skuteczność terapii.
adrenalina, alergia na pyłki traw, anafilaksja, Dactylis glomerata, degranulacja komórek tucznych, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, kortykosteroid, kromon, kupkówka pospolita, leczenie immunosupresyjne, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, odczulanie, preparat odczulający, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, stabilizator komórek tucznych, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Przeciwwskazania stosowania
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest składnikiem preparatów do immunoterapii swoistej na alergię na pyłki chwastów, takich jak Catalet C (iniekcyjny) oraz Perosall C (podjęzykowy). Przeciwwskazania do stosowania tych preparatów obejmują nadwrażliwość na substancje pomocnicze, choroby nowotworowe, ciężkie choroby immunologiczne i niedobory immunologiczne (z wyjątkiem niektórych autoimmunologicznych w przypadku Catalet C, np. cukrzyca typu I i stwardnienie rozsiane). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 5. roku życia (z wyjątkiem wybranych wskazań dla Catalet C), pacjentów z ciężką astmą (FEV1 < 70% wartości należnej), ostrymi i przewlekłymi stanami zapalnymi, aktywnymi infekcjami, ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz przy stosowaniu beta-adrenolityków (zwłaszcza stałe leczenie w przypadku Perosall C). Niewydolność narządów wewnętrznych oraz ciężkie choroby psychiczne są przeciwwskazaniem do stosowania Catalet C.
adrenalina, alergia na pyłki chwastów, atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, beta-bloker, Catalet C, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba psychiczna, ciężka astma, cukrzyca typu I, czynna gruźlica, duszność, FEV1, forma iniekcyjna, forma podjęzykowa, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, mieszanka alergenowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór immunologiczny, niewydolność narządów wewnętrznych, niewydolność nerek, niewydolność tarczycy, niewydolność wątroby, obturacja oskrzeli, Perosall C, przewlekłe zakażenie, Rumex acetosa, spirometria, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, szczaw zwyczajny, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest składnikiem preparatów immunoterapii alergenowej, takich jak Catalet C i Perosall C, które zawierają mieszankę alergenów chwastów. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tych preparatów u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Z tego względu nie zaleca się rozpoczynania immunoterapii zawierającej szczaw zwyczajny w okresie ciąży i laktacji. W przypadku kontynuacji terapii rozpoczętej przed zajściem w ciążę, decyzja powinna być podjęta po dokładnej analizie korzyści i ryzyka oraz w ścisłej współpracy z lekarzem prowadzącym. Nie ma również danych dotyczących wpływu tych preparatów na płodność.
- Leksykon substancji czynnych
Jad pszczoły – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergenowa jadem pszczoły z użyciem preparatu ALUTARD SQ wymaga prowadzenia wyłącznie przez doświadczonych lekarzy, z zachowaniem ścisłej kontroli pacjenta przez minimum 30 minut po podaniu dawki, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Konieczne jest zapewnienie dostępu do sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz adrenaliny do wstrzyknięć, a także obecność personelu przeszkolonego w postępowaniu w nagłych reakcjach alergicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zapalnymi chorobami dróg oddechowych, podwyższonym stężeniem tryptazy, mastocytozą oraz u osób przyjmujących inhibitory ACE, które mogą zwiększać ryzyko i nasilenie reakcji anafilaktycznych oraz obniżać skuteczność terapii. Pacjentów należy poinformować o unikaniu wysiłku fizycznego, gorących kąpieli i alkoholu w dniu podania leku.
adrenalina, astma, beta-bloker, choroba serca, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka reakcja alergiczna, immunoterapia alergenowa, inhibitor ACE, inhibitor COMT, inhibitor MAO, jad pszczoły, mastocytoza, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptaza, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, zaburzenie rytmu serca, zapalna choroba dróg oddechowych, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alutard SQ dawki do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml, 100 000 SQ-U/ml, dawka do leczenia podtrzymującego: 100 000 SQ-U/ml
ALUTARD SQ to preparat stosowany w swoistej immunoterapii alergenowej, zawierający wyciągi jadów owadów błonkoskrzydłych (osy i pszczoły) adsorbowane na wodorotlenku glinu. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonego lekarza, a pacjent pozostaje pod obserwacją minimum 30 minut po podaniu dawki ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane, uwzględniając stan zdrowia, historię alergii i wrażliwość na alergen. Leczenie dzieli się na fazę początkową, w której dawka jest stopniowo zwiększana do maksymalnie 100 000 SQ-U, oraz fazę podtrzymującą, gdzie dawka utrzymywana jest w zakresie 10 000–100 000 SQ-U. W fazie początkowej stosuje się trzy schematy dawkowania: szybki (cluster, 7 tygodni), standardowy oraz wydłużony dla pacjentów o wysokiej wrażliwości lub z historią reakcji ogólnoustrojowych. Wstrzyknięcia podaje się raz w tygodniu, a w przypadku reakcji alergicznych konieczna jest korekta dawkowania.
Alutard SQ, ciężka reakcja ogólnoustrojowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, faza początkowa leczenia, faza podtrzymująca leczenia, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jad owada błonkoskrzydłego, leczenie zgrupowane, lek przeciwhistaminowy, odczyn miejscowy, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Interakcje
Immunoterapia alergenowa wymaga szczególnej uwagi w kontekście potencjalnych interakcji lekowych, mimo braku szczegółowych badań klinicznych w tym zakresie. Leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy oraz stabilizatory mastocytów mogą zwiększać tolerancję na alergen, co wymaga modyfikacji dawki wyciągu alergenowego przy ich odstawianiu, aby uniknąć ujawnienia reakcji alergicznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami hipotensyjnymi, takimi jak beta-blokery i inhibitory ACE, które mogą nasilać wazodylatacyjne działanie histaminy podczas reakcji anafilaktycznej, zwiększając ryzyko ciężkich powikłań. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub stosowanie ich ze szczególną ostrożnością. Ponadto, podawanie innych antygenów w formie iniekcji (np. szczepionek) powinno być oddalone o co najmniej 1 tydzień od iniekcji wyciągu alergenowego, aby zmniejszyć ryzyko reakcji niepożądanych.
absorpcja leku, adiuwant, alergen reagujący krzyżowo, alergen środowiskowy, beta-bloker, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, inhibitor ACE, interakcja lekowa, kortykosteroid, lek hipotensyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, mediator zapalny, odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, receptor beta-adrenergiczny, stabilizator mastocytów, wazodylatacja, wyciąg alergenowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) stosowane w immunoterapii podjęzykowej, dostępne w preparacie ACTAIR w dawkach 100 IR i 300 IR, nie wykazują istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Dane kliniczne potwierdzają brak zaburzeń psychomotorycznych u pacjentów, co eliminuje konieczność wprowadzania specjalnych środków ostrożności w tym zakresie. W przeciwieństwie do starszej generacji leków przeciwhistaminowych, ACTAIR nie powoduje senności ani innych efektów ubocznych mogących negatywnie wpływać na bezpieczeństwo wykonywania złożonych czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
ACTAIR, compliance, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, lek przeciwhistaminowy, profil bezpieczeństwa, senność, standaryzowany wyciąg alergenu, tabletka podjęzykowa, wyciąg alergenu roztocza kurzu domowego, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Wiechlina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia swoista z wykorzystaniem alergenów wiechlin (Poa sp.) stanowi istotny element leczenia schorzeń alergicznych, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych. Preparaty takie jak alergoidy (Catalet T) oraz naturalne alergeny (Perosall T13) dostępne są odpowiednio w formie zawiesiny do iniekcji oraz roztworów podjęzykowych. Terapia powinna być prowadzona wyłącznie przez specjalistę alergologa w odpowiednio wyposażonym gabinecie, z zachowaniem ścisłych procedur bezpieczeństwa, w tym obserwacji pacjenta przez minimum 60 minut po podaniu iniekcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania, takie jak ciąża i okres laktacji, gdzie rozpoczęcie terapii jest niewskazane, a kontynuacja możliwa jedynie po konsultacji lekarskiej.
alergoid, alergolog, aplikacja preparatu, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, nadwrażliwość, objaw niepożądany, podanie dożylne, preparat alergenowy, preparat podjęzykowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór podjęzykowy, schorzenie alergiczne, wiechlina, zawiesina do wstrzykiwań, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Mietlica biaława (Agrostis alba) jest jednym z trzynastu alergenów pyłku traw zawartych w preparacie Perosall T13, stosowanym w immunoterapii alergenowej w formie roztworu podjęzykowego. Preparat dostępny jest w pięciu stężeniach: od 1 JS/ml (stężenie „0”) do 5000 JS/ml (stężenie „4”), wykorzystywanych zarówno w leczeniu podstawowym, jak i podtrzymującym. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, Perosall T13 nie wykazuje wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta, takie jak czas reakcji, koordynacja wzrokowo-ruchowa czy zdolność koncentracji, co potwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn podczas terapii.
alergen pyłku traw, charakterystyka produktu leczniczego, funkcje psychomotoryczne, grzebienica pospolita, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, kłosówka wełnista, kostrzewa łąkowa, kupkówka pospolita, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, mietlica biaława, miotła zbożowa, Perosall T13, rajgras wyniosły, roztwór podjęzykowy, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina, wyczyniec łąkowy, życica trwała, żyto zwyczajne - Leksykon substancji czynnych
Jad pszczoły – Przeciwwskazania stosowania
Immunoterapia alergenowa z użyciem jadu pszczoły (Apis mellifera), stosowana w preparacie Alutard SQ, wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko poważnych reakcji niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują aktywne lub nieskutecznie leczone choroby autoimmunologiczne, zaburzenia układu immunologicznego, niedobory odporności, nowotwory złośliwe oraz niekontrolowaną astmę oskrzelową. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu i wodorowęglan sodu, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena stanu klinicznego, w tym historii chorób autoimmunologicznych, statusu układu immunologicznego, obecności nowotworów oraz kontroli astmy, aby zminimalizować ryzyko powikłań.
Alutard SQ, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, immunoterapia alergenowa, immunoterapia jadem pszczoły, immunoterapia swoista, jad pszczoły, kontrola objawów, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, lek doraźny, niedobór odporności, nocne przebudzenie, nowotwór złośliwy, odpowiedź immunologiczna, ograniczenie aktywności, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, układ oddechowy, zaburzenie układu odpornościowego, zaostrzenie choroby - Leksykon substancji czynnych
Wyczyniec łąkowy – Przedawkowanie
Wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis) jest istotnym źródłem alergenów stosowanych w immunoterapii alergenowej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Przedawkowanie tych preparatów, szczególnie Pollinex+Rye, może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji niepożądanych, od miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd) po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, w tym wstrząs anafilaktyczny. Ryzyko przedawkowania wzrasta przy nieprzestrzeganiu zalecanych odstępów między dawkami, podaniu nieprawidłowej dawki lub omyłkowym podaniu donaczyniowym lub domięśniowym zamiast podskórnego. Zarówno preparaty podskórne, jak i podjęzykowe niosą ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu, co wymaga szczególnej ostrożności w dawkowaniu i technice podania.
adrenalina, Alopecurus pratensis, Catalet T, immunoterapia alergenowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka, Pollinex+Rye, procedura resuscytacyjna, reakcja miejscowa, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wyczyniec łąkowy, zatrzymanie krążenia, zestaw ratunkowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego ACARIZAX (12 SQ-HDM, liofilizat podjęzykowy) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą, gdyż nie jest przeznaczony do leczenia nagłych zaostrzeń astmy. Leczenie powinno być stosowane jako terapia wspomagająca, bez nagłego odstawiania leków kontrolujących astmę. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, zaostrzenia astmy, obrzęku naczynioruchowego, trudności w połykaniu lub oddychaniu, niedociśnienia tętniczego czy uczucia pełności w gardle, leczenie należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach reakcji systemowej, takich jak zaczerwienienie, świąd, uczucie gorąca czy lęk. Adrenalina pozostaje lekiem pierwszego wyboru w ciężkich reakcjach, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO i COMT oraz beta-blokerami. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami serca oraz u osób z wcześniejszymi systemowymi reakcjami na podskórną immunoterapię alergenową roztoczy.
Acarizax, alergia na ryby, alergia pokarmowa, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, grzybica jamy ustnej, immunoterapia alergenowa, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, leki rozszerzające oskrzela, liofilizat podjęzykowy, liszaj płaski, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, roztocza kurzu domowego, systemowa reakcja alergiczna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Interakcje leku – Actair 100 IR+ 300 IR
Produkt leczniczy ACTAIR, zawierający standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w postaci tabletek podjęzykowych 100 IR i 300 IR, nie posiada formalnych badań interakcji lekowych. Dostępne dane kliniczne wskazują, że jednoczesne stosowanie objawowych leków przeciwalergicznych (np. przeciwhistaminowych, glikokortykosteroidów donosowych) oraz leków przeciw-IgE (np. omalizumab) może zwiększać tolerancję pacjenta na immunoterapię, co wymaga szczególnej uwagi przy odstawianiu tych leków w trakcie terapii ACTAIR. Brak jest danych dotyczących jednoczesnego stosowania immunoterapii skierowanej przeciwko innym alergenom oraz szczepionek, choć szczepienia ochronne mogą być wykonywane bez przerywania leczenia po ocenie stanu klinicznego pacjenta. Nie udokumentowano również interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne nasilenie miejscowych reakcji błony śluzowej jamy ustnej oraz możliwy wpływ na odpowiedź immunologiczną.
adrenalina, beta-bloker, błona śluzowa, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, glikokortykosteroid donosowy, immunoterapia alergenowa, lek immunosupresyjny, lek przeciw-IgE, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, omalizumab, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztocze kurzu domowego, szczepionka, tabletka podjęzykowa, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat Alutard SQ, zawierający wyciąg alergenowy jadu osy (numer 802), wykorzystuje technologię depot opartą na adsorpcji alergenu na wodorotlenku glinu, co umożliwia powolne i stopniowe uwalnianie substancji aktywnej z miejsca wstrzyknięcia. Taki mechanizm farmakokinetyczny zapobiega gwałtownym reakcjom immunologicznym i zapewnia przedłużone działanie terapeutyczne. Preparat dostępny jest w czterech stężeniach do fazy indukcji: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml oraz 100 000 SQ-U/ml, a także w stężeniu 100 000 SQ-U/ml do leczenia podtrzymującego, co pozwala na stopniowe zwiększanie dawki i optymalizację odpowiedzi immunologicznej.
adsorpcja alergenu, Alutard SQ, biodostępność, farmakokinetyka, faza indukcji, immunoterapia alergenowa, jad osy, jednostka SQ-U/ml, leczenie podtrzymujące, parametr farmakokinetyczny, reakcja immunologiczna, sterylna zawiesina, stężenie alergenu, wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pollinex + Rye
Preparat POLLINEX+Rye, zawierający alergoidy pyłku 13 traw, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach zapewniających dostęp do sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz epinefryny. Immunoterapia powinna być prowadzona przez lekarzy specjalizujących się w alergologii lub posiadających odpowiednie doświadczenie. Przed każdym podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu, uwzględniającego obecność gorączki, infekcji, tolerancję poprzedniej dawki, zmiany w farmakoterapii oraz ocenę czynności płuc (np. pomiar PEF u pacjentów z astmą). W przypadku ostrej infekcji, gorączki lub ciężkiego ataku astmy, podanie preparatu należy odroczyć o co najmniej 24 godziny od ustabilizowania stanu klinicznego. Po iniekcji pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez minimum 30 minut, a w przypadku objawów nadwrażliwości czas obserwacji należy wydłużyć do całkowitego ustąpienia symptomów.
alergeny reagujące krzyżowo, alergoidy pyłku, dieta niskosodowa, duszność, epinefryna, gorączka, immunoterapia alergenowa, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sinica, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysiłek fizyczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Dawkowanie i sposób podawania
Standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w postaci liofilizatu doustnego (Grazax) zawiera 75 000 SQ-T substancji czynnej na dawkę i jest stosowany w immunoterapii alergenowej u dorosłych oraz dzieci powyżej 5 roku życia z alergią na pyłki traw. Zalecana dawka to 1 liofilizat doustny na dobę, podawany podjęzykowo, z pierwszą dawką pod nadzorem lekarza i obserwacją przez 20-30 minut. Terapia powinna być inicjowana przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu alergii, z uwzględnieniem odpowiedniego zaplecza do leczenia reakcji alergicznych. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 5 lat oraz osób powyżej 65 roku życia. Liofilizat należy umieścić pod językiem, unikać połykania przez około 1 minutę, a następnie powstrzymać się od jedzenia i picia przez 5 minut.
alergia na pyłki traw, alergiczny nieżyt nosa, choroba alergiczna, działanie niepożądane, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, liofilizat doustny, modyfikacja przebiegu choroby, pacjent pediatryczny, podanie podjęzykowe, reakcja alergiczna, sezon pylenia traw, standaryzowana jednostka jakości tabletki, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zapalenie spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Leczenie
Alergia na roztocza kurzu domowego (Dermatophagoides farinae i D. pteronyssinus) jest jedną z głównych przyczyn całorocznych objawów alergicznych, w tym alergicznego nieżytu nosa, astmy i zmian skórnych. Podstawą leczenia jest ograniczenie ekspozycji na alergeny poprzez stosowanie nieprzepuszczalnych pokrowców na materace i pościel, pranie w temperaturze ≥60°C, utrzymanie wilgotności poniżej 50%, wymianę dywanów na twarde podłogi oraz używanie odkurzaczy z filtrami HEPA. Farmakoterapia obejmuje doustne i donosowe leki przeciwhistaminowe (np. cetyryzyna, loratadyna), donosowe kortykosteroidy (flutykazon, mometazon), dekongestanty (stosowane krótkotrwale do 3-5 dni), leki blokujące leukotrieny (montelukast) oraz stabilizatory komórek tucznych. Irygacja nosa solą fizjologiczną stanowi uzupełnienie terapii objawowej.
alergiczny nieżyt nosa, astma, atopowe zapalenie skóry, bazofil, dekongestant, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dupilumab, filtr HEPA, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, interleukina-10, irygacja nosa, komórki T regulatorowe, komórki tuczne, kortykosteroid donosowy, kromoglikan sodowy, lek przeciwhistaminowy, leki antyhistaminowe, marsz alergiczny, modyfikator leukotrienów, montelukast, Odactra, przeciwciała IgE, roztocza kurzu domowego, transformujący czynnik wzrostu β