Leki w grupie
„leki przeciwarytmiczne”

Leki przeciwarytmiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmii). Działają poprzez wpływ na przewodnictwo impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym, stabilizując jego rytm. Ich mechanizm działania polega głównie na modyfikacji kanałów jonowych w błonach komórkowych kardiomiocytów, co wpływa na potencjał czynnościowy i propagację impulsu.

Według klasyfikacji Vaughana-Williamsa, leki przeciwarytmiczne dzielą się na cztery główne klasy. Klasa I (blokery kanału sodowego) dzieli się dodatkowo na podklasy Ia, Ib i Ic. Klasa II to beta-blokery, klasa III to leki wydłużające repolaryzację, a klasa IV to blokery kanału wapniowego. Istnieje również grupa leków niesklasyfikowanych, działających poprzez inne mechanizmy.

Do najważniejszych leków klasy I należą: chinidyna, prokainamid, dyzopiramid (Ia); lidokaina, meksyletyna (Ib); flekainid (Tambocor), propafenon (Rytmonorm) (Ic). Klasa II obejmuje beta-blokery jak metoprolol (Betaloc), bisoprolol (Concor), karwedilol (Vivacor). W klasie III znajdują się amiodaron (Cordarone), sotalol (Biosotal), dofetylid, ibutylid. Klasa IV to werapamil (Isoptin) i diltiazem (Dilzem). Do leków niesklasyfikowanych zalicza się adenozynę (Adenocor) i digoksynę (Digoxin).

Największą zaletą leków przeciwarytmicznych jest ich zdolność do przywracania i utrzymywania prawidłowego rytmu serca, co zmniejsza ryzyko powikłań związanych z arytmiami, takich jak udar mózgu czy nagła śmierć sercowa. Niektóre z nich wykazują również działanie przeciwzakrzepowe i przeciwniedokrwienne, co dodatkowo chroni układ sercowo-naczyniowy.

Stosowanie leków przeciwarytmicznych wiąże się jednak z istotnymi zagrożeniami. Paradoksalnie, mogą one wywoływać nowe arytmie (efekt proarytmiczny), szczególnie przy przedawkowaniu lub u predysponowanych pacjentów. Wiele z nich ma wąski indeks terapeutyczny i liczne interakcje z innymi lekami. Ponadto, mogą powodować działania niepożądane ze strony innych układów – amiodaron wpływa na tarczycę i płuca, beta-blokery na układ oddechowy i metabolizm glukozy, a niektóre leki klasy I na ośrodkowy układ nerwowy.

Wybór odpowiedniego leku przeciwarytmicznego zależy od rodzaju arytmii, chorób współistniejących, potencjalnych interakcji lekowych oraz indywidualnej tolerancji pacjenta. Leczenie wymaga regularnego monitorowania rytmu serca, stężenia leku we krwi oraz funkcji narządów, które mogą być dotknięte działaniami niepożądanymi.

Lista leków w tej grupie

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl