ostry zawał mięśnia sercowego
Wskazanie

Ostry zawał mięśnia sercowego (STEMI) to stan nagłego zagrożenia życia, który występuje na skutek zamknięcia lub krytycznego zwężenia tętnicy wieńcowej, prowadzącego do martwicy kardiomiocytów. Charakteryzuje się typowym bólem w klatce piersiowej (dławicowym), promieniującym do lewego barku, żuchwy lub nadbrzusza, któremu często towarzyszą duszność, poty, nudności i lęk. Rozpoznanie opiera się na charakterystycznych zmianach w EKG (uniesienie odcinka ST) oraz podwyższonych markerach martwicy mięśnia sercowego (troponina T, troponina I, CK-MB).

Leczenie ostrego zawału wymaga natychmiastowej interwencji. Złotym standardem jest pierwotna angioplastyka wieńcowa (PCI), którą należy wykonać w ciągu 90-120 minut od pierwszego kontaktu medycznego. W Polsce stosowane są leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (Acard, Polocard), inhibitory P2Y12 (Brilique, Plavix, Efient), heparyny (Clexane, Fraxiparine), a także leki beta-adrenolityczne (Betaloc ZOK, Concor), inhibitory ACE (Prestarium, Tritace) oraz statyny (Atoris, Roswera, Zaranta).

W przypadku braku możliwości wykonania PCI w odpowiednim czasie, stosuje się leczenie fibrynolityczne (Actilyse, Metalyse), które jednak wiąże się z większym ryzykiem powikłań krwotocznych. Farmakoterapia podtrzymująca po zawale obejmuje podwójną terapię przeciwpłytkową przez 12 miesięcy, beta-blokery, inhibitory ACE/ARB oraz statyny w wysokich dawkach.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego dotyczą czasu dotarcia chorego do ośrodka kardiologii inwazyjnej, który jest kluczowym czynnikiem determinującym rokowanie. Problem stanowi również identyfikacja pacjentów z nietypowymi objawami (szczególnie kobiety, osoby starsze, chorzy z cukrzycą), u których rozpoznanie może być opóźnione. Wyzwaniem pozostaje także optymalne leczenie pacjentów z towarzyszącą niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu serca (szczególnie migotaniem komór) oraz wstrząsem kardiogennym, które znacząco pogarszają rokowanie.

Istotną trudnością jest również długoterminowa adherencja pacjentów do zalecanej farmakoterapii oraz modyfikacji stylu życia po zawale, co ma kluczowe znaczenie dla prewencji wtórnej i zmniejszenia ryzyka kolejnych incydentów sercowo-naczyniowych. W praktyce klinicznej często spotyka się przedwczesne odstawianie leków przez pacjentów, szczególnie przeciwpłytkowych, co zwiększa ryzyko zakrzepicy w stencie i ponownego zawału.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl