nie cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa
Wskazanie

Nefropatia kłębuszkowa niecukrzycowa to zespół chorobowy dotyczący kłębuszków nerkowych, który prowadzi do ich uszkodzenia i zaburzeń funkcji nerek, przy czym przyczyny nie są związane z cukrzycą. Obejmuje ona różne schorzenia, takie jak kłębuszkowe zapalenie nerek, nefropatia IgA, nefropatia błoniasta czy ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych.

Objawy nefropatii kłębuszkowej mogą obejmować białkomocz, krwinkomocz, obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz postępujące pogorszenie funkcji nerek. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (m.in. oznaczenie poziomu kreatyniny, eGFR, badanie moczu), obrazowych oraz biopsji nerki, która jest kluczowa dla określenia dokładnego typu nefropatii i wyboru odpowiedniego leczenia.

W leczeniu nefropatii kłębuszkowej niecukrzycowej stosuje się różne leki w zależności od typu schorzenia i jego nasilenia. Do najczęściej stosowanych należą: inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Enarenal, Prestarium, Inhibace), sartany (np. Lorista, Cozaar, Valsacor), glikokortykosteroidy (np. Encorton, Metypred, Medrol), leki immunosupresyjne (np. Imuran, CellCept, Prograf, Advagraf, Sandimmun Neoral) oraz leki moczopędne (np. Furosemid, Torasemid).

Największe trudności w leczeniu niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej obejmują opóźnioną diagnozę (ze względu na często bezobjawowy początek choroby), oporność na leczenie w niektórych przypadkach, działania niepożądane terapii immunosupresyjnej oraz postępujące pogarszanie się funkcji nerek mimo stosowanego leczenia. Wyzwaniem jest również konieczność indywidualizacji terapii w zależności od typu nefropatii, funkcji nerek oraz chorób współistniejących. W zaawansowanych stadiach choroby, gdy dochodzi do niewydolności nerek, konieczne może być leczenie nerkozastępcze (dializa lub przeszczepienie nerki).