tachykardia nadkomorowa
Wskazanie
Tachykardia nadkomorowa (SVT – supraventricular tachycardia) to grupa zaburzeń rytmu serca charakteryzująca się nieprawidłowo szybką pracą serca (powyżej 100 uderzeń na minutę), z ogniskiem pobudzenia znajdującym się powyżej pęczka Hisa. Obejmuje ona różne rodzaje arytmii, w tym nawrotny częstoskurcz przedsionkowo-węzłowy (AVNRT), częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVRT), częstoskurcz przedsionkowy oraz trzepotanie przedsionków.
Objawy tachykardii nadkomorowej mogą obejmować kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, osłabienie, a w ciężkich przypadkach omdlenia. Napady SVT mogą być wyzwalane przez stres, kofeina, alkohol, palenie tytoniu, czy zmęczenie. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG wykonanym podczas napadu oraz badaniach holterowskich.
W leczeniu farmakologicznym tachykardii nadkomorowej stosuje się kilka grup leków. Leki beta-adrenolityczne, takie jak Metocard (metoprolol), Betaloc (metoprolol), Bisocard (bisoprolol), skutecznie obniżają częstość rytmu serca. Blokery kanałów wapniowych, jak Isoptin (werapamil) czy Dilzem (diltiazem), również znajdują zastosowanie. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się leki antyarytmiczne, takie jak Polfenon (propafenon), Rytmonorm (propafenon), Cordarone (amiodaron) czy Amiocordin (amiodaron).
Doraźnie, w celu przerwania napadu tachykardii, stosuje się manewry wagalne (np. próba Valsalvy), a w warunkach szpitalnych – adenozynę (Adenocor) podawaną dożylnie, która skutecznie przerywa większość napadów SVT. W przypadkach opornych na farmakoterapię wykonuje się kardiowersję elektryczną.
Największe trudności w leczeniu tachykardii nadkomorowej wiążą się z nawrotowym charakterem arytmii oraz możliwymi działaniami niepożądanymi leków antyarytmicznych. Leki te mają wąski indeks terapeutyczny i mogą same wywoływać zaburzenia rytmu (efekt proarytmiczny). Dodatkowo, u części pacjentów występuje oporność na farmakoterapię. W takich przypadkach metodą z wyboru staje się ablacja przezskórna, która pozwala na trwałe wyleczenie wielu form SVT poprzez zniszczenie nieprawidłowej drogi przewodzenia. Istotnym wyzwaniem terapeutycznym jest również prawidłowa identyfikacja mechanizmu arytmii, co determinuje wybór odpowiedniej strategii leczenia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Sotalol Aurovitas – Tabletki – 40 mg
Lek zawiera sotalol chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 160 mg, a także laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w celu zapobiegania tachykardiom komorowym zagrażającym życiu oraz tachykardiom nadkomorowym u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca. Produkt jest dostępny w postaci białych do kremowych tabletek o określonej wielkości i charakterystycznym oznaczeniu. Lek pomaga utrzymać prawidłowy rytm serca po epizodach migotania lub trzepotania przedsionków.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Sotalol Aurovitas – Tabletki – 80 mg
Produkt leczniczy zawiera sotalolu chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg lub 160 mg, oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w zapobieganiu oraz leczeniu tachykardii komorowej i nadkomorowej, zwłaszcza u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca. Lek jest wskazany do utrzymania rytmu zatokowego po migotaniu lub trzepotaniu przedsionków oraz w sytuacjach zagrożenia życia związanych z zaburzeniami rytmu serca. Tabletki mają postać biało-kremowych, dwuwypukłych tabletek o różnych wielkościach i możliwościach podziału.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Sotalol Aurovitas – Tabletki – 160 mg
Produkt leczniczy zawiera sotalol chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Tabletki są stosowane w celu zapobiegania zagrażającym życiu tachykardiom komorowym oraz objawowym tachykardiom komorowym i nadkomorowym, u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca. Lek pomaga utrzymać rytm zatokowy po leczeniu migotania lub trzepotania przedsionków. Zaleca się jego stosowanie, gdy konieczne jest kontrolowanie rytmu serca w tych stanach chorobowych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku