wziewny glikokortykosteroid
Wziewny glikokortykosteroid (wGKS) to lek przeciwzapalny podawany drogą inhalacyjną, stosowany głównie w leczeniu przewlekłych chorób zapalnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Mechanizm działania wGKS polega na zmniejszaniu stanu zapalnego poprzez hamowanie ekspresji genów kodujących cytokiny prozapalne, redukcję napływu komórek zapalnych do dróg oddechowych oraz zmniejszenie przepuszczalności naczyń.
Wziewne glikokortykosteroidy stanowią podstawę terapii przewlekłej astmy oskrzelowej u dorosłych i dzieci, zapewniając kontrolę objawów i zmniejszenie ryzyka zaostrzeń. Do najczęściej stosowanych wGKS należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Różnią się one biodostępnością, siłą działania przeciwzapalnego oraz profilem bezpieczeństwa.
W porównaniu do glikokortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo, preparaty wziewne charakteryzują się znacznie lepszym profilem bezpieczeństwa ze względu na miejscowe działanie i mniejszą absorpcję ogólnoustrojową. Długotrwałe stosowanie wGKS może jednak wiązać się z miejscowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak kandydoza jamy ustnej, dysfonia czy kaszel podrażnieniowy. Ryzyko to można zmniejszyć poprzez stosowanie komór inhalacyjnych i płukanie jamy ustnej po inhalacji.
U pacjentów z ciężką postacią astmy wziewne glikokortykosteroidy są często łączone z długo działającymi β2-mimetykami (LABA) w terapii skojarzonej, co zwiększa skuteczność leczenia przy zachowaniu bezpieczeństwa terapii. Nowoczesne podejście do leczenia astmy uwzględnia dostosowanie dawki wGKS do aktualnego stopnia kontroli choroby, zgodnie z zasadą terapii stopniowanej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Asaris to lek złożony zawierający flutykazonu propionian (100 μg) i salmeterol (50 μg), stosowany w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, w tym astmie i POChP. Salmeterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, zapewniającym rozszerzenie oskrzeli przez co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne w płucach, redukując objawy astmy i częstość zaostrzeń. Badanie GOAL wykazało, że terapia skojarzona pozwala szybciej i skuteczniej osiągnąć kontrolę astmy (50% pacjentów uzyskało dobrą kontrolę w 16 dni vs 37 dni przy monoterapii flutykazonem), przy mniejszej dawce kortykosteroidu. W badaniu bezpieczeństwa stosowania podwójnej dawki leku przez 14 dni odnotowano niewielki wzrost działań niepożądanych związanych z β-agonistami (drżenia mięśniowe 1%, kołatanie serca 3%, skurcze mięśni 3%), bez istotnego wzrostu działań niepożądanych typowych dla wziewnych kortykosteroidów.
astma oskrzelowa, badanie kontrolowane placebo, duszność, dysfagia, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, kontrola choroby, kortykosteroidy ogólnoustrojowe, kwestionariusz SGRQ, monoterapia kortykosteroidem, morfologia krwi, napad duszności, obturacyjna choroba dróg oddechowych, POChP, przewlekła astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, receptory adrenergiczne, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, steroidy, terapia skojarzona, wziewny glikokortykosteroid, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zdarzenie zagrażające życiu, złamanie kości, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.
Aerozol inhalacyjny Cyxodil zawierający cyklezonid w dawkach 80, 160 oraz 320 mikrogramów na dawkę inhalacyjną posiada jedno wyraźne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność etanolu (4,7 mg na dawkę), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na alkohol etylowy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, w tym ocena reakcji na inne wziewne glikokortykosteroidy, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości. W przypadku wątpliwości zaleca się wybór alternatywnego leku o innej substancji czynnej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.
Cyxodil (cyklezonid) jest lekiem przeciwastmatycznym o ograniczonych przeciwwskazaniach, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym etanol (4,7 mg/dawkę). Lek dostępny jest w dawkach inhalacyjnych 80, 160 oraz 320 mikrogramów, a przeciwwskazania dotyczą wszystkich tych stężeń. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na glikokortykosteroidy wziewne oraz etanol, aby uniknąć ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Airbufo Forspiro (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to preparat wziewny zawierający budezonid (160 µg) oraz formoterol (4,5 µg) w postaci proszku do inhalacji, łączący działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidu z długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych. Lek jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej u pacjentów od 12. roku życia, u których konieczne jest jednoczesne stosowanie obu składników, zwłaszcza gdy monoterapia glikokortykosteroidami i doraźne stosowanie krótko działających β2-mimetyków nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Ponadto, Airbufo Forspiro jest zalecany w leczeniu podtrzymującym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych z udokumentowanym ograniczeniem przepływu powietrza (FEV1 <70% wartości należnej) oraz historią zaostrzeń pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, formoterol, krótko działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, obturacja oskrzeli, ograniczenie przepływu powietrza, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, technika inhalacyjna, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie POChP, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler zawiera budezonid w dawkach 100 µg oraz 200 µg na inhalację i jest stosowany wziewnie w terapii chorób układu oddechowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid, która może manifestować się reakcjami alergicznymi takimi jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli paradoksalny czy reakcje anafilaktyczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz rozważenie wykonania testów alergicznych u pacjentów z podejrzeniem nadwrażliwości na substancję czynną. W przypadku potwierdzonej alergii na budezonid terapia powinna zostać bezwzględnie odstąpiona.
budezonid, etiologia grzybicza, gruźlica płuc, infekcja dróg oddechowych, leczenie przeciwinfekcyjne, nadwrażliwość na budezonid, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, Pulmicort Turbuhaler, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli paradoksalny, świąd, test alergiczny, utajona gruźlica, wysypka, wywiad alergologiczny, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nebbud 0,5 mg/ml
Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji o stężeniu 0,5 mg/ml (1 mg budezonidu w 2 ml ampułce) jest wskazany do miejscowego leczenia stanów zapalnych dróg oddechowych, w tym astmy oskrzelowej, pseudokrupu u niemowląt i dzieci, zaostrzeń POChP oraz przewlekłego zapalenia zatok z polipami nosa. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których standardowe formy wziewnych glikokortykosteroidów (MDI, DPI) są nieskuteczne lub niewskazane, np. z powodu trudności w koordynacji wdechu z inhalacją. Nebulizacja umożliwia dostarczenie leku w formie drobnocząsteczkowej mgły bezpośrednio do miejsca zapalenia, co zwiększa skuteczność terapii i ogranicza działania ogólnoustrojowe steroidów.
astma, astma oskrzelowa, budezonid, ciężka postać astmy, drogi oddechowe, drożność nosa, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, inhalator proszkowy, nebulizacja, nebulizator, obrzęk błony śluzowej, ostre zapalenie krtani, POChP, polip nosa, pseudokrup, wziewny glikokortykosteroid, zapalenie krtani, zatoki przynosowe, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milukante 4 mg
Milukante 4 mg, zawierający montelukast sodowy, jest wskazany w terapii astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 2-5 lat, szczególnie w przypadkach astmy przewlekłej o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, gdy standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek może być stosowany jako terapia pomocnicza lub alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów, pod warunkiem braku ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz trudności w stosowaniu inhalatorów przez pacjenta. Ponadto, Milukante jest zalecany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci od 2 roku życia, poprawiając tolerancję wysiłku fizycznego. Tabletki do rozgryzania i żucia zawierają 4,8 mg aspartamu (E 951) i 104,51 mg mannitolu (E 421), co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
aspartam, astma indukowana wysiłkiem, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, krótko działający β-agonista, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, objaw astmatyczny, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, wysiłek fizyczny, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to lek z grupy adrenergicznych β2-mimetyków w połączeniu z glikokortykosteroidami (ATC: R03AK07), zawierający formoterol (4,5 µg/dawka) i budezonid (80 µg/dawka). Formoterol działa jako selektywny agonista receptorów β2, zapewniając szybkie (1-3 min) i długotrwałe (≥12 h) rozszerzenie oskrzeli, natomiast budezonid wykazuje dawkozależne działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych, redukując objawy astmy i częstość zaostrzeń. Kombinacja ta jest stosowana zarówno jako terapia podtrzymująca, jak i łagodząca objawy astmy, wykazując efekt addycyjny bez rozwoju tolerancji. W badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci (6-11 lat) stosowano dawkę 2 inhalacji dwa razy dziennie (160 µg budezonidu + 9 µg formoterolu), co skutkowało poprawą czynności płuc i zmniejszeniem zaostrzeń, przy dobrej tolerancji leku.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciężkie zaostrzenie astmy, czynność płuc, działanie przeciwastmatyczne, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, flutikazon, formoterol, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, lek adrenergiczny, lek antycholinergiczny, mięsień gładki oskrzeli, ostry stan astmatyczny, podwójnie ślepa próba, rozszerzenie oskrzeli, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli, terapia podtrzymująca i doraźna, terbutalina, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy, zwężenie dróg oddechowych, β2-mimetyk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Resbud
Produkt leczniczy Resbud, zawierający budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji, wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i interakcji lekowych. Budezonid nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. W trakcie terapii mogą pojawić się zakażenia grzybicze jamy ustnej, które mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego lub przerwania stosowania glikokortykosteroidów wziewnych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV oraz silnymi inhibitorami CYP3A4, a w przypadku konieczności stosowania równoczesnego zachować maksymalny odstęp czasowy. Szczególną uwagę należy zwrócić podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W sytuacjach stresu lub przed zabiegami chirurgicznymi rozważa się zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów.
aktywność glikokortykosteroidowa, aktywność psychoruchowa, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, CSCR, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP 3A4, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, silny inhibitor, świszczący oddech, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Budezonid LEK-AM w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Preparat dostępny jest w dawkach 200 μg oraz 400 μg na dawkę inhalacyjną, co umożliwia indywidualizację terapii. Budezonid, jako wziewny glikokortykosteroid, wykazuje działanie przeciwzapalne, redukując obrzęk i nadreaktywność dróg oddechowych, co przekłada się na poprawę funkcji płuc i zmniejszenie częstości zaostrzeń. Lek stosowany jest regularnie w terapii podtrzymującej, podawany za pomocą dedykowanego inhalatora, co zapewnia efektywne dostarczenie substancji czynnej do dolnych dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, budezonid, drogi oddechowe, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, lek kontrolujący, napad duszności, nasilenie choroby, nietolerancja laktozy, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, stan zapalny, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika inhalacji, terapia podtrzymująca, układ oddechowy, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmicort Turbuhaler
Pulmicort Turbuhaler, zawierający budezonid w postaci proszku do inhalacji, jest stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego, jednak nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia objawów zaostrzeń astmy, gdzie wskazane są krótkodziałające leki rozszerzające oskrzela. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ryzykiem niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza tych leczonych długotrwale dużymi dawkami glikokortykosteroidów wziewnych lub po doraźnym leczeniu dużymi dawkami steroidów ogólnoustrojowych. W takich sytuacjach może być konieczne zwiększenie dawki glikokortykosteroidów doustnych w okresach stresu lub przed zabiegami chirurgicznymi. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychiczne, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki leku. Zaburzenia czynności wątroby mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych przez zmniejszenie eliminacji budezonidu, a interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV) należy minimalizować przez odpowiednie odstępy czasowe między podaniami leków.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, inhibitor izoenzymu CYP3A4, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, nadciśnienie, niewydolność kory nadnerczy, osteoporoza, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, spowolnienie wzrostu, twarz księżycowata, wyprysk, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Singulair 5 5 mg
Singulair 5 (montelukast) w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany u dzieci z astmą przewlekłą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, szczególnie gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami doraźnie nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może być stosowany jako leczenie pomocnicze lub alternatywne wobec małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów bez niedawnych ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz u tych, którzy mają trudności z prawidłowym stosowaniem leków wziewnych. Ponadto, lek jest wskazany w profilaktyce powysiłkowego skurczu oskrzeli, zapobiegając wystąpieniu duszności, świszczącego oddechu i innych objawów astmy indukowanych wysiłkiem fizycznym.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, bronchospazm powysiłkowy, doustny glikokortykosteroid, duszność, inhalator, krótko działający β-agonista, montelukast, napad astmy, powysiłkowy skurcz oskrzeli, profilaktyka astmy, Singulair, skurcz oskrzeli powysiłkowy, świszczący oddech, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia wziewna, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salmex (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Salmex to preparat łączący salmeterol (długo działający β2-agonista) oraz flutykazonu propionian (wziewny kortykosteroid), stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Salmeterol zapewnia bronchodilatację trwającą co najmniej 12 godzin dzięki specyficznemu wiązaniu z receptorami β2-adrenergicznymi, natomiast flutykazon wykazuje działanie przeciwzapalne w obrębie dróg oddechowych, redukując nasilenie objawów i częstość zaostrzeń. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów z astmą, stosowanie kombinacji flutykazonu propionianu i salmeterolu (100 μg + 50 μg, 2x/dobę) pozwoliło na szybsze i skuteczniejsze osiągnięcie kontroli astmy w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem, z czasem do pierwszego tygodnia dobrej kontroli wynoszącym 16 dni vs 37 dni. W badaniu TORCH u pacjentów z POChP, terapia kombinacją (500 μg + 50 μg, 2x/dobę) istotnie zmniejszyła częstość umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 25% w porównaniu do placebo (średnia roczna liczba zaostrzeń 0,85 vs 1,13), poprawiając jednocześnie jakość życia (średnia poprawa w SGRQ -3,1 jednostki, p<0,001).
astma oskrzelowa, badanie SMART, badanie TORCH, beta2-mimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, czynność płuc, drżenie mięśniowe, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, flutykazon, grzybica jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, kwestionariusz SGRQ, leczenie podtrzymujące, monoterapia kortykosteroidem, receptor adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, salmeterol, skurcz mięśni, stan zagrożenia życia, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, złamanie kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.
Flixotide Dysk, zawierający flutykazonu propionian w dawkach 50 μg, 100 μg, 250 μg oraz 500 μg na dawkę inhalacyjną, jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie lek pełni funkcję zapobiegawczą, stosowany jest u pacjentów z łagodną, umiarkowaną i ciężką postacią choroby, umożliwiając kontrolę stanu zapalnego i redukcję dawek doustnych glikokortykosteroidów, szczególnie w ciężkich przypadkach. U dzieci Flixotide Dysk jest wskazany, gdy inne leki zapobiegawcze nie przynoszą efektów, zapewniając skuteczną kontrolę objawów przy minimalnym ryzyku działań ogólnoustrojowych.
astma ciężka, astma łagodna, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, ciężka astma oskrzelowa, długo działający beta2-agonista, doustne glikokortykosteroidy, działania ogólnoustrojowe, flutykazonu propionian, kromony, leczenie zapobiegawcze astmy, leki przeciwastmatyczne, leki rozszerzające oskrzela, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, stan zapalny dróg oddechowych, teofilina, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenia POChP - Leksykon chorób i schorzeń
Atak astmy – Zapobieganie i profilaktyka
Atak astmy to nagłe zaostrzenie objawów, takich jak duszność, świszczący oddech i kaszel, które wymaga szybkiej interwencji. Profilaktyka opiera się na identyfikacji i unikaniu indywidualnych czynników wyzwalających, takich jak alergeny (kurz, roztocza, pleśń, sierść zwierząt), zanieczyszczenia powietrza, infekcje układu oddechowego, wysiłek fizyczny, czynniki pogodowe oraz stres. Kluczowe jest prowadzenie dzienniczka objawów i wykonywanie testów alergicznych. Leczenie kontrolujące obejmuje przede wszystkim wziewne glikokortykosteroidy (wGKS) – np. budezonid, flutykazon, mometazon – oraz długo działające β2-mimetyki (LABA) jak salmeterol i formoterol, często w preparatach złożonych (Symbicort, Seretide). Leki doraźne to krótko działające β2-mimetyki (SABA), np. salbutamol, jednak zgodnie z wytycznymi GINA stosowanie SABA bez leków przeciwzapalnych jest niewskazane. Terapia jest prowadzona stopniowo, od niskich do wysokich dawek wGKS i LABA, z możliwością dodania doustnych GKS w ciężkich przypadkach. Immunoterapia alergenowa (SCIT, SLIT) może modyfikować przebieg astmy alergicznej.
alergen, astma alergiczna, astma nocna, astma wysiłkowa, astma zawodowa, atak astmy, długo działający β2-mimetyk, dym tytoniowy, filtr HEPA, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, infekcja układu oddechowego, krótko działający β2-mimetyk, lek przeciwzapalny, modyfikator leukotrienów, odczulanie, pikflometr, plan działania w astmie, pleśń, pokrowiec antyalergiczny, refluks żołądkowo-przełykowy, roztocze, spirometria, Światowa Organizacja Zdrowia, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, test alergiczny, wysiłek fizyczny, wziewny glikokortykosteroid, zanieczyszczenie powietrza, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Resbud 0,25 mg/ml
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji (Resbud 0,25 mg/ml i 0,50 mg/ml) jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii chorób układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, a także ogólnoustrojowe efekty steroidowe, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci. Zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój (0,52%) i depresja (0,67%), występują niezbyt często i nie są częstsze niż w grupie placebo. Inne działania niepożądane obejmują kaszel, chrypkę, podrażnienie gardła, skurcz oskrzeli, łatwe siniaczenie oraz mimowolne skurcze mięśni.
budezonid, choroba układu oddechowego, chrypka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśni, dysfonia, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, placebo, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Resbud, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, wziewny budezonid, wziewny glikokortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Airbufo Forspiro (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to lek wziewny z grupy adrenergicznych leków stosowanych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych (kod ATC: R03AK07), zawierający budezonid (glikokortykosteroid) oraz formoterol (selektywny agonista receptorów beta-2). Budezonid wykazuje działanie przeciwzapalne zależne od dawki, redukując objawy astmy i częstość zaostrzeń, przy minimalnych działaniach niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów ogólnoustrojowych. Formoterol zapewnia szybki (1-3 min) i długotrwały (≥12 h) efekt rozszerzający oskrzela, co potwierdzono w badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci (6-11 lat) stosujących dawki 2 inhalacje po 80 μg budezonidu i 4,5 μg formoterolu dwa razy dziennie. Połączenie obu substancji poprawia czynność płuc, zmniejsza zaostrzenia i jest dobrze tolerowane.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, badanie z podwójnie ślepą próbą, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciężkie zaostrzenie, czynność płuc, dawka podtrzymująca, doustny steroid, działanie addycyjne, działanie przeciwastmatyczne, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, glikokortykosteroid, lek adrenergiczny, oddział ratunkowy, odwracalne zwężenie dróg oddechowych, ostry epizod astmy, populacja pediatryczna, rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tolerancja na lek, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Singulair Mini 4 mg
Singulair Mini, zawierający 4 mg montelukastu sodowego w postaci granulatu, jest wskazany do leczenia astmy przewlekłej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat jako terapia pomocnicza, zwłaszcza gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. U dzieci w wieku 2-5 lat preparat może stanowić alternatywę dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów, pod warunkiem braku ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz trudności w stosowaniu inhalatorów. Ponadto, Singulair Mini jest zalecany w profilaktyce astmy wysiłkowej u pacjentów od 2 roku życia, u których dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym.
antagonista receptorów leukotrienowych, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, doustny glikokortykosteroid, droga oddechowa, krótko działający β-agonista, leukotrien cysteinylowy, montelukast, montelukast sodowy, Singulair Mini, skurcz oskrzeli wysiłkowy, terapia pomocnicza, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler, zawierający budezonid w dawkach 100 µg lub 200 µg na dawkę inhalacyjną, jest wskazany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W terapii astmy stosuje się go u pacjentów wymagających leczenia przeciwzapalnego wziewnym glikokortykosteroidem, zwłaszcza gdy kontrola objawów za pomocą leków doraźnych jest niewystarczająca. Regularne stosowanie leku prowadzi do redukcji stanu zapalnego, zmniejszenia nadreaktywności oskrzeli, poprawy funkcji płuc oraz zmniejszenia częstości zaostrzeń i objawów takich jak duszność, świszczący oddech i kaszel. W POChP budezonid zmniejsza częstość zaostrzeń i poprawia jakość życia pacjentów, szczególnie u chorych z umiarkowaną do ciężkiej postacią choroby oraz historią częstych zaostrzeń, którzy nie reagują wystarczająco na monoterapię lekami rozszerzającymi oskrzela.
astma alergiczna, astma oskrzelowa, budezonid, doustny glikokortykosteroid, duszność, glikokortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, nadreaktywność oskrzeli, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, systemowy glikokortykosteroid, terapia przewlekła, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Romilast 4 mg
Romilast, zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany w terapii astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 2-5 lat z przewlekłą astmą o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Lek wykazuje działanie przeciwzapalne i bronchodylatacyjne, umożliwiając kontrolę objawów u pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi agonistami β2 nie zapewnia odpowiedniej kontroli. Romilast może być stosowany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci, które nie doświadczyły ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów lub mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Ponadto, lek jest wskazany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci powyżej 2 lat, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, alternatywa terapeutyczna, aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, doustny glikokortykosteroid, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, fenyloketonuria, leczenie wspomagające, mannitol, montelukast, napad astmy, ostry napad astmy, profilaktyka astmy, tabletki do rozgryzania i żucia, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Singulair 10 10 mg
Singulair 10 mg (montelukast) w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia z astmą oraz astmą współistniejącą z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, podawana wieczorem, niezależnie od posiłków. Nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Terapeutyczny efekt obserwuje się już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest zalecana zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń astmy. Singulair 10 mg może być stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i β-agonistami krótkodziałającymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, granulat leku, kontrola astmy, krótko działający β-agonista, montelukast, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, przedawkowanie, substancja czynna, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 4 mg 4 mg
Promonta 4 mg to preparat zawierający montelukast sodowy, dostępny w formie różowych, owalnych tabletek do rozgryzania i żucia, każda zawierająca 4 mg substancji czynnej. Lek jest wskazany u dzieci w wieku 2-5 lat z łagodną lub umiarkowaną astmą przewlekłą, szczególnie gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Promonta 4 mg może być stosowany jako terapia pomocnicza lub jako alternatywa dla wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów, którzy nie potrafią prawidłowo stosować inhalatorów lub u których nie występowały ciężkie napady astmy wymagające doustnych glikokortykosteroidów. Ponadto, lek jest zalecany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci od 2 roku życia, zapobiegając skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym i umożliwiając aktywny tryb życia.
aspartam, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, doustny glikokortykosteroid, dysfagia, fenyloketonuria, kontrola objawów klinicznych, krótko działający β-agonista, montelukast sodowy, napad astmy, napad duszności, objaw astmatyczny, pacjent pediatryczny, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia wziewna, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symbicort (80 mcg + 2,25 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Symbicort w dawce 80 mikrogramów budezonidu i 2,25 mikrograma formoterolu na dawkę inhalacyjną łączy działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidu (budezonid) z szybkim i długotrwałym rozkurczem oskrzeli wywołanym przez agonistę β2 (formoterol). Budezonid wykazuje działanie przeciwzapalne zależne od dawki, redukując nasilenie objawów astmy i liczbę zaostrzeń, przy minimalizacji działań niepożądanych dzięki wziewnej drodze podania. Formoterol zapewnia szybki (1-3 min) i utrzymujący się co najmniej 12 godzin efekt bronchodilatacyjny. Skuteczność i bezpieczeństwo Symbicortu potwierdzono w badaniach klinicznych, w tym w randomizowanym badaniu III fazy, gdzie preparat podawany przez inhalator pMDI (160 + 4,5 µg, 2 inhalacje 2x/dobę) wykazał istotną przewagę nad monoterapią budezonidem (200 µg, 2 inhalacje 2x/dobę) w poprawie porannego PEF (średnia różnica 28,6 l/min; 95% CI: 20,9–36,4; p<0,001) oraz porównywalną skuteczność do Symbicortu w formie Turbuhalera.
agonista receptora β2-adrenergicznego, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciężkie zaostrzenie, ciężkie zdarzenia związane z astmą, czynność płuc, dawka inhalacyjna, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, FEV1, formoterol, glikokortykosteroid, hospitalizacja z powodu astmy, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, obturacja dróg oddechowych, oddział ratunkowy, steroid doustny, tolerancja na lek, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Promonta 5 mg 5 mg
Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, wykazuje skuteczne działanie przeciwastmatyczne poprzez hamowanie skurczu oskrzeli, zmniejszenie wydzielania śluzu, redukcję przepuszczalności naczyń oraz ograniczenie napływu eozynofilów. W dawce 5 mg doustnie obserwuje się szybkie rozszerzenie oskrzeli już po 2 godzinach, a dawka 10 mg u dorosłych znacząco poprawia parametry czynności płuc, takie jak FEV1 (wzrost o 10,4% vs 2,7% placebo) oraz PEFR (wzrost o 24,5 l/min vs 3,3 l/min placebo), jednocześnie zmniejszając zużycie β-agonistów o 26,1% w porównaniu do 4,6% w grupie placebo. Montelukast wykazuje synergizm z β-agonistami oraz korzystne efekty przeciwzapalne, potwierdzone redukcją eozynofilów we krwi obwodowej i drogach oddechowych, co koreluje z poprawą kontroli astmy zarówno u dorosłych, jak i dzieci (2-14 lat). Terapia łączona z wziewnymi glikokortykosteroidami, np. beklometazonem, dodatkowo zwiększa FEV1 (o 5,43% vs 1,04%) i zmniejsza zużycie β-agonistów (o 8,70% vs wzrost o 2,64%).
antagonista receptora leukotrienowego, astma przewlekła, beta-agonista, dawkowanie raz na dobę, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, eikozanoid, eozynofil, FEV1, komórka tuczna, lek przerywający napad astmy, leukotrien cysteinylowy, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napływ eozynofilów, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, PEFR, powysiłkowy skurcz oskrzeli, receptor CysLT1, receptor leukotrienu cysteinylowego, RFD, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, wydzielanie śluzu, wziewny flutykazon, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symbicort Turbuhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Lek Symbicort Turbuhaler w dawce 80 mikrogramów budezonidu oraz 4,5 mikrograma formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną jest preparatem złożonym, łączącym glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym z długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 roku życia. Produkt jest wskazany u pacjentów wymagających jednoczesnej terapii obu składników aktywnych, szczególnie gdy monoterapia wziewnymi glikokortykosteroidami i doraźne stosowanie krótko działających β2-agonistów nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Symbicort Turbuhaler umożliwia także uproszczenie schematu leczenia u pacjentów, którzy dotychczas stosowali glikokortykosteroidy i długo działające β2-agonisty w oddzielnych inhalatorach, co może poprawić compliance i skuteczność terapii.
astma oskrzelowa, budezonid, ciężka postać astmy, długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, działanie przeciwzapalne, formoterol, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, inhalator, kontrola objawów astmy, krótko działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, laktoza jednowodna, proszek do inhalacji, rozszerzenie oskrzeli, substancja pomocnicza, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Bluefish 4 mg
Montelukast Bluefish w dawce 4 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany do stosowania u dzieci w wieku 2-5 lat z przewlekłą astmą oskrzelową o nasileniu od łagodnej do umiarkowanej. Lek zawiera 4 mg montelukastu sodowego oraz 1,6 mg aspartamu (E 951) jako substancję pomocniczą. Montelukast Bluefish stosuje się jako terapię wspomagającą u pacjentów, u których dotychczasowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Ponadto, lek może być alternatywą dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów u dzieci z łagodną astmą, pod warunkiem braku ciężkich napadów wymagających doustnych kortykosteroidów oraz trudności w stosowaniu inhalatorów.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asmetic 50 mcg/dawkę inh.
Salmeterol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych o długim czasie działania do 12 godzin, wykazuje skuteczne rozszerzenie oskrzeli oraz hamowanie wczesnej i późnej fazy reakcji alergicznych u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Jego unikalna struktura z długim łańcuchem bocznym umożliwia przedłużone działanie terapeutyczne, a pojedyncza dawka zmniejsza nadreaktywność oskrzeli nawet do 30 godzin. W terapii astmy salmeterol nie zastępuje kortykosteroidów, a ich stosowanie powinno być kontynuowane. W leczeniu POChP wykazano poprawę czynności płuc, jakości życia oraz zmniejszenie nasilenia objawów.
agonista receptora β2-adrenergicznego, alergen wziewny, astma, astma oskrzelowa, choroba układu oddechowego, działanie przeciwzapalne kortykosteroidów, FEV1, flutykazonu propionian, kwestionariusz Szpitala Św. Jerzego, monoterapia, nadreaktywność oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja na alergeny, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, wartość należna, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie układu oddechowego, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zdarzenie zagrażające życiu, złamanie kości, β2-mimetyk - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast LEK-AM 10 mg
Produkt leczniczy Montelukast LEK-AM w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia astmy oraz astmy współistniejącej z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa u pacjentów od 15 roku życia. Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, podawana wieczorem, niezależnie od posiłków, co sprzyja poprawie compliance. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u osób w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co wymaga ostrożności przy kwalifikacji do terapii. Dla dzieci w wieku 6-14 lat dostępna jest postać 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia.
astma, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, compliance, działanie przeciwzapalne, farmakoterapia, kontrola astmy, krótko działający β-agonista, montelukast, niewydolność nerek, podanie doustne, przedawkowanie substancji czynnej, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon chorób i schorzeń
Astma – Leczenie
Astma jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, której leczenie opiera się na kontroli objawów, zapobieganiu zaostrzeniom oraz utrzymaniu prawidłowej funkcji płuc przy minimalnych działaniach niepożądanych. Terapia prowadzona jest według modelu step-wise i control-based, obejmując edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawowe grupy leków kontrolujących to wziewne glikokortykosteroidy (wGKS, np. flutikazon, budezonid), długo działające β2-mimetyki (LABA, np. salmeterol, formoterol), długo działające leki przeciwcholinergiczne (LAMA, np. tiotropium) oraz modyfikatory leukotrienów (montelukast). Leki doraźne to krótko działające β2-mimetyki (SABA, np. salbutamol), krótko działające leki przeciwcholinergiczne (ipratropium) oraz doustne glikokortykosteroidy (prednizon). Terapia SMART, łącząca ICS i formoterol w jednym inhalatorze, jest rekomendowana u pacjentów z umiarkowaną do ciężką astmą, zmniejszając liczbę zaostrzeń i zużycie kortykosteroidów.
astma alergiczna, astma eozynofilowa, astma nocna, astma wysiłkowa, benralizumab, ciężka astma, długo działający lek przeciwcholinergiczny, długo działający β2-mimetyk, doustny glikokortykosteroid, funkcja płuc, iniekcja podskórna, intubacja, kontrola choroby, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, lek biologiczny, leukotrien, mikrobiota, modyfikator leukotrienów, monitorowanie zdrowia, monoterapia, nasilenie objawów, niewydolność oddechowa, pikflometr, plan działania w astmie, przeciwciało monoklonalne, siarczan magnezu, szczytowy przepływ wydechowy, terapia genowa, terapia SMART, termoplastyka oskrzeli, tlenoterapia, wlew dożylny, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy, zapalenie dróg oddechowych