nowotwór skóry
Nowotwór skóry to nieprawidłowy rozrost komórek skóry, który może przybierać formę łagodną lub złośliwą. Najczęstsze typy nowotworów złośliwych skóry to rak podstawnokomórkowy (BCC), rak kolczystokomórkowy (SCC) oraz czerniak złośliwy, który jest najgroźniejszym z nich.
Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju nowotworów skóry jest ekspozycja na promieniowanie UV, zarówno naturalne (słoneczne), jak i sztuczne (solaria). Inne czynniki to jasny fototyp skóry, predyspozycje genetyczne, przewlekłe stany zapalne skóry oraz ekspozycja na substancje kancerogenne.
Diagnostyka nowotworów skóry opiera się na badaniu dermatoskopowym zmian skórnych oraz biopsji wycinkowej lub wycinającej z następowym badaniem histopatologicznym. W przypadku czerniaka istotna jest również ocena głębokości naciekania (klasyfikacja Breslowa) oraz obecność owrzodzenia.
Leczenie nowotworów skóry zależy od typu histologicznego, lokalizacji, stopnia zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta. Podstawową metodą pozostaje chirurgiczne wycięcie zmiany z odpowiednim marginesem tkanek zdrowych. W wybranych przypadkach stosuje się również radioterapię, krioterapię, laseroterapię, terapię fotodynamiczną, miejscowe leki cytotoksyczne oraz, w zaawansowanych przypadkach, immunoterapię lub terapię celowaną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wysypka wielopostaciowa na światło (polymorphous light eruption, PLE) to przewlekłe schorzenie dermatologiczne, które może trwać średnio do 30 lat, z około 74% pacjentów doświadczających objawów po 20 latach od ich pojawienia się. Przebieg choroby jest indywidualny, z tendencją do stopniowej poprawy u około 75% chorych, u których objawy łagodnieją lub ustępują całkowicie, choć proces ten jest długotrwały. Czynniki prognostyczne obejmują utrzymywanie się zmian skórnych powyżej tygodnia oraz nasilenie reakcji, które może wahać się od łagodnej wysypki do ciężkiej postaci wpływającej na jakość życia. U kobiet po menopauzie obserwuje się tendencję do samoistnej remisji, co może być związane z obniżeniem poziomu estrogenów. Stres emocjonalny związany z PLE dotyka ponad 40% pacjentów, z większym nasileniem u kobiet.
czynnik prognostyczny, fototerapia, hartowanie skóry, menopauza, nawrót choroby, nowotwór skóry, objawy choroby, polymorphous light eruption, rak skóry, reakcja skórna, remisja samoistna, rokowanie, schorzenie przewlekłe, środek profilaktyczny, środek terapeutyczny, stres emocjonalny, tolerancja na promieniowanie UV, wysypka wielopostaciowa na światło, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminolewulinowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Terapia fotodynamiczna z użyciem plastrów zawierających kwas 5-aminolewulinowy (Alacare, 8 mg) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa zarówno przez personel medyczny, jak i pacjentów. Stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży, na bardzo grube, czerwone, złuszczające zmiany oraz u pacjentów z fototypem skóry V i VI (skala Fitzpatricka) z powodu braku danych klinicznych. Kluczowe jest zarządzanie ekspozycją na promieniowanie UV – po aplikacji plastra i zabiegu fotodynamicznym należy chronić leczony obszar oraz otaczającą skórę przed światłem słonecznym przez około 48 godzin, stosując odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną. Aplikacja powinna być wykonywana przez wykwalifikowany personel pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii fotodynamicznej, z unikaniem kontaktu plastra z oczami pacjenta.
chinolon, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, egzema, fenotiazyna, gryzeofulwina, kwas 5-aminolewulinowy, lek tiazydowy, łuszczyca, nowotwór skóry, plaster leczniczy, pochodna sulfonylomocznika, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, rogowacenie słoneczne, skala Fitzpatricka, sulfonamid, terapia fotodynamiczna, tetracyklina, zakażenie skórne, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Epidemiologia
Plamy starcze (solar lentigines) to płaskie, hiperpigmentowane zmiany skórne, najczęściej występujące u osób powyżej 50. roku życia, szczególnie o jasnym fototypie skóry. Ich etiologia jest ściśle związana z przewlekłą ekspozycją na promieniowanie UV, co prowadzi do kumulacji melaniny w naskórku, przy czym zawartość melaniny w plamach jest około 2-krotnie wyższa niż w otaczającej skórze. Czynniki ryzyka obejmują wiek, jasny fototyp, historię oparzeń słonecznych, intensywną ekspozycję na słońce oraz predyspozycje genetyczne (geny IRF4, MC1R, ASIP, BNC2). Lokalizacja zmian to głównie obszary eksponowane na słońce: twarz, grzbiety dłoni, przedramiona, ramiona, dekolt i szyja. Plamy starcze same w sobie są łagodne, ale ich obecność wskazuje na zwiększone ryzyko nowotworów skóry, co wymaga regularnego samobadania skóry i corocznych konsultacji dermatologicznych, zwłaszcza przy zmianach o cechach alarmowych (np. asymetria, nieregularne brzegi, zmiana koloru, średnica >6 mm, ewolucja). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, dermatoskopii i w razie potrzeby biopsji.
badanie dermatologiczne, badanie GWAS, biosynteza melaniny, ciekły azot, czynnik melanogenny, czynnik parakrynny, dermatosis papulosa nigra, dermatoskopia, fototyp skóry, hiperpigmentacja, mapowanie znamion, melanina, nowotwór skóry, oparzenie słoneczne, peeling chemiczny, promieniowanie UV, reguła ABCDE, rogowacenie łojotokowe, rogowacenie słoneczne, samobadanie skóry, solar lentigines, solarium, zabieg laserowy - Leksykon chorób i schorzeń
Albinizm – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Albinizm to genetyczne zaburzenie charakteryzujące się całkowitym lub częściowym brakiem melaniny w skórze, włosach i oczach, z częstością występowania około 1:17000. Rokowanie zależy od typu albinizmu oraz dostępu do opieki medycznej; osoby z albinizmem oczno-skórnym (OCA) mają zazwyczaj normalną długość życia, z wyjątkiem zespołu Hermansky’ego-Pudlaka (HPS), który może skracać przeżycie z powodu chorób płuc i zaburzeń krzepnięcia. Pacjenci z albinizmem mają znacznie podwyższone ryzyko nowotworów skóry, zwłaszcza raka kolczystokomórkowego (SCC) i podstawnokomórkowego (BCC), z ryzykiem SCC zwiększonym nawet 1000-krotnie, szczególnie w populacji afrykańskiej. Typowe zaburzenia wzrokowe obejmują zmniejszoną ostrość widzenia, oczopląs, światłowstręt i zeza, z nasileniem różniącym się w zależności od typu OCA (np. OCA I cechuje się cięższymi zaburzeniami niż OCA II). Diagnostyka genetyczna wykazuje skuteczność na poziomie 66% ogólnie, z wyższą wykrywalnością mutacji w OCA (76%) niż w albinizmie ocznym (33%). Najczęściej identyfikowane mutacje dotyczą genów TYR (44%), OCA2 (17%), TYRP1 (1%), SLC45A2 (7%) i SLC24A5 (0,5%).
albinizm, albinizm oczno-skórny, albinizm oczny, badanie dermatologiczne, badanie okulistyczne, diagnostyka genetyczna, dysfagia, melanina, niedorozwój dołka środkowego, nowotwór skóry, oczopląs, ostrość widzenia, poradnictwo genetyczne, promieniowanie UV, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak skóry, sekwencjonowanie Sangera, światłowstręt, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia wzroku, zespół deficytu uwagi, zespół Hermansky’ego-Pudlaka, zez - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rozex 7,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu w stężeniu 7,5 mg/g w żelu Rozex wykazały brak działania drażniącego na skórę zarówno nieuszkodzoną, jak i uszkodzoną, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową preparatu. W badaniach in vitro stwierdzono działanie mutagenne metronidazolu na bakterie, jednak wyniki te niekoniecznie przekładają się na efekt in vivo, zwłaszcza przy miejscowym stosowaniu. Ocena karcinogenności po podaniu doustnym wykazała zwiększoną częstość nowotworów płuc u myszy oraz potencjalnie wyższe ryzyko guzów wątroby u szczurów, natomiast badania na chomikach nie potwierdziły działania karcinogennego. Badanie fotokarcynogenności u myszy wykazało wzrost nowotworów skóry indukowanych promieniowaniem UV przy dootrzewnowym podaniu metronidazolu w dawce 15 μg/g mc./dobę przez 28 dni, jednak znaczenie tych wyników dla miejscowego stosowania u ludzi jest niejasne ze względu na różnice w ekspozycji ogólnoustrojowej.
aplikacja miejscowa, badanie in vitro, działanie drażniące, działanie fotokarcinogenne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, guz wątroby, karcinogeneza, metronidazol, nowotwór płuc, nowotwór skóry, ochrona przeciwsłoneczna, opatrunek okluzyjny, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Rasagilina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Rasagilina, stosowana w terapii choroby Parkinsona, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje lekowe i potencjalne działania niepożądane. Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, takimi jak fluoksetyna i fluwoksamina, zachowując odpowiednie odstępy czasowe (minimum 5 tygodni po odstawieniu fluoksetyny przed rozpoczęciem rasagiliny oraz 14 dni po odstawieniu rasagiliny przed rozpoczęciem fluoksetyny lub fluwoksaminy). Ponadto, nie zaleca się łączenia rasagiliny z dekstrometorfanem i sympatykomimetykami (np. efedryną, pseudoefedryną), ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Rasagilina nasila działanie lewodopy, co może prowadzić do zaostrzenia dyskinez i wymagać redukcji dawki lewodopy. U pacjentów obserwowano również efekt hipotensyjny, co jest istotne w kontekście ryzyka upadków u chorych z zaburzeniami chodu.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, czerniak, dekstrometorfan, dyskineza, działanie dopaminergiczne, efedryna, efekt hipotensyjny, fluoksetyna, hiperseksualność, hipotensja, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny, lewodopa, narkolepsja, nowotwór skóry, patologiczny hazard, rasagilina, somnolencja, sympatykomimetyk, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Myfortic
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający mykofenolan sodu jako czynny składnik, jest silnym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii skojarzonej, wymagającym ścisłego monitorowania pacjentów. Leczenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych (w tym reaktywacji HBV i HCV) oraz pierwotniakowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nefropatii związanej z wirusem BK, postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej wirusem JC oraz posocznicy. Monitorowanie obejmuje kontrolę morfologii krwi (w tym neutropenii z ANC < 1,5 x 10³/μl i niedokrwistości) oraz stężenia immunoglobulin w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z nawracającymi zakażeniami i hipogammaglobulinemią. Zaleca się także ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowanie kremów z wysokim filtrem w celu zmniejszenia ryzyka nowotworów skóry.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, COVID-19, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie cytostatyczne, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia, neutropenia, niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, nowotwór skóry, nowotwór złośliwy, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzeń oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, węgiel aktywowany, wirus BK, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza aktyniczna (solar keratoza) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rogowacenie słoneczne (actinic keratosis, AK) to dysplastyczna proliferacja keratynocytów z potencjałem transformacji złośliwej, głównie w raka kolczystokomórkowego (SCC). Ryzyko złośliwej transformacji pojedynczej zmiany wynosi od 0,1% do 16% rocznie, a w perspektywie 10-letniej około 10% u pacjentów immunokompetentnych i 20% u immunosupresyjnych. U pacjentów z wieloma zmianami ryzyko jest znacznie wyższe. Średni czas do transformacji wynosi około 24,6 miesiąca (95% CI: 21,0-28,16 miesięcy). Obecność rozszerzenia przymieszkowego zwiększa ryzyko wcześniejszego raka inwazyjnego (1,8-krotnie) oraz czerniaka (11-krotnie). Około 63,1% zmian pozostaje stabilnych, 20-23% ulega samoistnej regresji, a wskaźniki regresji pojedynczych zmian po roku wahają się między 15% a 63%. Jednak nawroty dotyczą około 57% przypadków, a ryzyko pojawienia się nowych ognisk w ciągu roku wynosi około 60%.
czerniak inwazyjny, gen supresorowy, hiperkeratoza, kancerogeneza, nadzór onkologiczny, nieczerniakowy nowotwór skóry, nowotwór skóry, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, pacjent immunokompetentny, populacja kaukaska, proliferacja keratynocytów, promieniowanie UV, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, randomizowane badanie kontrolowane, rogowacenie polowe, rogowacenie słoneczne, samoistna regresja, śródnaskórkowy rak kolczystokomórkowy, transformacja złośliwa, zmiana prekursorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Albinizm – Epidemiologia
Albinizm to rzadkie, genetyczne zaburzenie charakteryzujące się całkowitym lub częściowym brakiem biosyntezy melaniny w melanocytach, o globalnej częstości występowania od 1:17 000 do 1:20 000 osób. Występuje we wszystkich grupach etnicznych, z wyższą częstością w Afryce Subsaharyjskiej (1:5000 do 1:15 000), szczególnie w plemionach takich jak Tonga (1:1000) oraz w populacjach rdzennej Kuna (6,3 na 1000). Typy albinizmu różnią się epidemiologią: OCA1 (~1:40 000), OCA2 (~1:39 000, z wyższą częstością u Afroamerykanów 1:10 000 i w Afryce Subsaharyjskiej 1:3900), OCA3 (~1:8500 w Afryce), OCA4 (~1:100 000, 24% przypadków w Japonii) oraz rzadkie formy OCA5-7. Zespoły związane z albinizmem, takie jak Hermansky-Pudlak (1:500 000 globalnie, 1:1800 w Portoryko) i Chediaka-Higashiego, są znacznie rzadsze. Epidemiologia w krajach takich jak Brazylia i Iran jest słabo poznana, co podkreśla potrzebę systematycznego nadzoru i badań populacyjnych.
albinizm, albinizm oczno-skórny, albinizm oczno-skórny typu 1, albinizm oczno-skórny typu 2, albinizm oczno-skórny typu 3, albinizm oczno-skórny typu 4, albinizm oczny, biosynteza melaniny, dermoskopia, diagnostyka genetyczna, fotosensytywność, małżeństwo konsangwiniczne, melanocyt, nosiciel genu, nowotwór skóry, promieniowanie ultrafioletowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rogowacenie słoneczne, tyrozynemia typu 1, uszkodzenie aktyniczne, zaburzenie genetyczne, zespół Chediaka-Higashiego, zespół Hermansky’ego-Pudlaka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrocortisonum AFP 10 mg/g
Hydrocortisonum AFP w kremie o stężeniu 10 mg/g hydrokortyzonu octanu posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydrokortyzon lub składniki pomocnicze (alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan). Nie powinien być stosowany w przypadku zakażeń skórnych bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych oraz współistniejącej grzybicy układowej ze względu na ryzyko maskowania objawów, nasilenia infekcji i immunosupresji. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w schorzeniach dermatologicznych takich jak trądzik zwykły, trądzik różowaty, dermatitis perioralis oraz przy obecności atrofii skóry, gdyż może pogarszać przebieg tych chorób i nasilać zmiany skórne.
acne vulgaris, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica układowa, Hydrocortisonum AFP, hydrokortyzon octan, miejscowy kortykosteroid, nadwrażliwość na hydrokortyzon, nowotwór skóry, otwarta rana, rosacea, stan przednowotworowy skóry, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie skórne, zakażenie wirusowe skóry, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi 20 mcg/ml
Produkt leczniczy Uvadex, zawierający metoksalen w stężeniu 20 mikrogramów/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 5% objętościowych etanolu (do 217 mg alkoholu na dawkę). Nie należy go stosować u osób z czerniakiem, rakiem podstawnokomórkowym lub płaskonabłonkowym skóry ze względu na ryzyko uszkodzenia DNA i potencjalnego rozwoju nowotworów skóry pod wpływem promieniowania UV. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u aktywnych seksualnie pacjentów w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na mutagenne i teratogenne właściwości metoksalenu. Afakia stanowi dodatkowe przeciwwskazanie z powodu zwiększonego ryzyka uszkodzenia siatkówki podczas ekspozycji na UV.
afakia, antykoagulacja, białe krwinki, bielactwo uogólnione, ciąża i karmienie piersią, ciężka choroba serca, ciężka niedokrwistość, czerniak, działanie mutagenne i teratogenne, fotofereza, fotofereza pozaustrojowa, koagulopatia, leukocytoza, metoksalen, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór skóry, porfiria, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, psoralen, rak płaskonabłonkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja idiosynkratyczna, splenektomia, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie siatkówki, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Przed zastosowaniem kremu Hydrokortyzon Allefin Max zawierającego 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, konieczna jest szczegółowa weryfikacja przeciwwskazań, które mogą znacząco ograniczyć terapię miejscową. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydrokortyzon lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (42 mg/g), alkohol stearylowy (42 mg/g), glikol propylenowy (30 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (2,6 mg/g) oraz propylu parahydroksybenzoesan (1,3 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec) oraz grzybiczych, a także w obecności nowotworów skóry, stanów przednowotworowych, zmian gruźliczych oraz na otwarte rany i uszkodzoną skórę, ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia przebiegu choroby.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, dermatoza zapalna, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica układowa, hydrokortyzonu octan, infekcja skórna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nowotwór skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec, stan przednowotworowy, steroid miejscowy, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, trądzik zwykły, zaćma, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucinar 0,25 mg/g
Fluocinolonu acetonid, substancja czynna leku Flucinar w postaci żelu o stężeniu 0,25 mg/g, został poddany badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania miejscowego. Ze względu na brak szczegółowych badań toksyczności ostrej po podaniu doustnym lub parenteralnym, profil toksyczności fluocinolonu acetonidu uznaje się za zbliżony do innych fluorowanych glikokortykosteroidów o podobnej strukturze chemicznej. Badania mutagenności przeprowadzone na glikokortykosteroidach strukturalnie pokrewnych, takich jak flutykazon propionian, wykazały brak działania mutagennego w testach Amesa, testach na drożdżach Saccharomyces cerevisiae, komórkach jajnika chomika chińskiego, limfocytach ludzkich in vitro oraz w teście mikrojąderkowym na myszach. Podobne wyniki uzyskano dla hydrokortyzonu i prednizolonu, co pozwala na pośrednie wnioski dotyczące bezpieczeństwa mutagennego fluocinolonu acetonidu.
absorpcja ogólnoustrojowa, działanie klastogenowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Escherichia coli, fluocinolonu acetonid, fluorowany glikokortykosteroid, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, hydrokortyzon, komórki jajnika chomika chińskiego, konwersja genów, limfocyty ludzkie, nowotwór skóry, potencjał mutagenny, prednizolon, rak skóry, Saccharomyces cerevisiae, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rozetic 7,5 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące stosowania metronidazolu w stężeniu 7,5 mg/g (0,75%) w postaci żelu wykazały dobrą miejscową tolerancję u królików, zarówno na skórze nieuszkodzonej, jak i uszkodzonej, bez objawów pierwotnego podrażnienia przy aplikacji raz na dobę pod opatrunkiem okluzyjnym. W badaniach in vitro metronidazol wykazał działanie mutagenne na bakteriach, co wskazuje na potencjalną zdolność do indukcji zmian genetycznych, jednak kliniczne implikacje tego efektu przy miejscowym stosowaniu pozostają niejasne. Ocena karcynogenności wykazała zróżnicowane wyniki w zależności od gatunku i drogi podania: u myszy doustne podawanie wiązało się z częstszym występowaniem nowotworów płuc, u szczurów obserwowano prawdopodobnie zwiększoną częstość guzów wątroby, natomiast u chomików nie potwierdzono działania karcynogennego. Dodatkowo, u bezwłosych myszy podawanie metronidazolu dootrzewnowo w dawce 15 µg/g masy ciała przez 28 dni zwiększyło częstość nowotworów skóry indukowanych promieniowaniem UV, co sugeruje możliwą interakcję z promieniowaniem ultrafioletowym.