działanie hipoglikemizujące
Działanie hipoglikemizujące to efekt farmakologiczny polegający na obniżaniu stężenia glukozy we krwi. Jest to kluczowy mechanizm działania leków stosowanych w terapii cukrzycy, zarówno typu 1, jak i typu 2.
Leki o działaniu hipoglikemizującym można podzielić na kilka grup: insuliny i jej analogi, pochodne sulfonylomocznika (np. gliklazyd, glimepiryd), które stymulują wydzielanie insuliny z komórek beta trzustki, biguanidy (np. metformina) zmniejszające wątrobową produkcję glukozy i zwiększające wrażliwość tkanek na insulinę, inhibitory SGLT-2 (flozyny) blokujące wchłanianie zwrotne glukozy w nerkach, oraz inhibitory DPP-4 i agoniści receptora GLP-1 wpływające na układ inkretynowy.
Przy stosowaniu leków o działaniu hipoglikemizującym należy zwracać szczególną uwagę na ryzyko wystąpienia hipoglikemii, zwłaszcza w przypadku insuliny i pochodnych sulfonylomocznika. Efekt hipoglikemizujący może być modyfikowany przez interakcje lekowe, choroby współistniejące, aktywność fizyczną oraz dietę pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Avamina 850 mg
Metformina, substancja czynna leku Avamina, jest biguanidem o kodzie ATC A10BA02, wykazującym działanie przeciwhiperglikemiczne poprzez hamowanie wątrobowej produkcji glukozy (inhibicja glukoneogenezy i glikogenolizy), zwiększenie insulinowrażliwości tkanek obwodowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w przewodzie pokarmowym. Na poziomie molekularnym stymuluje syntezę glikogenu przez aktywację syntazy glikogenowej oraz zwiększa transport glukozy do komórek poprzez aktywację białek nośnikowych GLUT. Terapia metforminą stabilizuje lub nieznacznie obniża masę ciała, co jest korzystne u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą, a także poprawia profil lipidowy, redukując stężenia cholesterolu całkowitego, LDL oraz trójglicerydów.
badanie UKPDS, chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, insulinowrażliwość, insulinowrażliwość tkanek, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy doustny, lipoproteina niskiej gęstości, nośnik glukozy GLUT, obwodowy wychwyt glukozy, otyłość, pochodna sulfonylomocznika, populacja pediatryczna, powikłanie cukrzycowe, profil lipidowy, syntaza glikogenowa, synteza glikogenu, trójgliceryd, wątrobowa produkcja glukozy, wchłanianie glukozy, właściwość przeciwhiperglikemiczna, wydzielanie insuliny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Zatoki 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Ibum Zatoki zawiera ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z grup ryzyka, takich jak młodzież 12-18 lat z odwodnieniem, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego, ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności oraz powikłań gastroenterologicznych, w tym krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego. Współistniejące stosowanie kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, acenokumarol) oraz antyagregacyjnych (np. kwas acetylosalicylowy) znacząco podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia w przypadku wystąpienia objawów. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas terapii.
acenokumarol, arytmia, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, działanie presyjne, ibuprofen, inhibitor MAO, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, stężenie digoksyny w osoczu, stymulacja ośrodkowego układu nerwowego, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, warfaryna, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polopiryna S
Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 300 mg (Polopiryna S) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, chorobą wrzodową, zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością wątroby, a także u kobiet w ciąży (zwłaszcza w I i II trymestrze) oraz u osób stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, doustne sulfonylomoczniki czy leki przeciw dnie. Lek może nasilać ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz unikanie stosowania u pacjentów z aktywnymi krwawieniami lub skłonnościami do nich. Polopiryna S powinna być odstawiona na 5-7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym ze względu na przedłużone działanie przeciwpłytkowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z metotreksatem – przy dawkach >15 mg/tydzień stosowanie jest przeciwwskazane, a przy niższych dawkach wymagana jest ostrożność ze względu na ryzyko toksyczności szpiku kostnego.
choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, czynność wątroby, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owulacja, parametr krzepnięcia, przewlekła niewydolność nerek, retencja sodu, sulfonylomocznik, synteza prostaglandyn, szpik kostny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne działanie metotreksatu, toksyczność salicylanów, uszkodzenie błony śluzowej, wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg
Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się złożonym profilem interakcji farmakologicznych. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu czasowego. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, cyklosporyną, heparyną czy trimetoprimem wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii. Dodatkowo, jednoczesne podawanie ACEBIS z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, gdzie leki ośrodkowe mogą pogarszać funkcję skurczową mięśnia sercowego. W przypadku leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, obserwuje się nasilenie działania hipoglikemizującego oraz maskowanie objawów hipoglikemii przez beta-adrenolityk, co wymaga regularnego monitorowania glikemii.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, błona dializacyjna, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór serca, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pogorszenie czynności nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, stężenie potasu w surowicy, toksyczność litu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perfuzji narządowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alepton
Produkt Alepton zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg w formie tabletek dojelitowych jest wskazany wyłącznie dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, z ograniczonym zastosowaniem do wskazań terapeutycznych określonych przez lekarza. Nie jest odpowiedni jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy czy przeciwgorączkowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wrzodową, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, trombolityczne, SSRI czy inne NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Przed zabiegami chirurgicznymi lub stomatologicznymi zaleca się rozważenie czasowego przerwania terapii. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą wywołaną przez NLPZ oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby.
astma oskrzelowa, astma wywołana przez NLPZ, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja skórna, deferazyroks, dna moczanowa, działanie hipoglikemizujące, hemoliza, kortykosteroidy, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, laktoza jednowodna, leki przeciwzakrzepowe, leki trombolityczne, nadciśnienie tętnicze, niedobór G6PD, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, nietypowe krwawienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, owrzodzenie, polipy nosa, ryzyko krwotoku, skurcz oskrzeli, SSRI, sulfonylomocznik, wydłużony czas krwawienia, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Lek Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma jest złożonym doustnym lekiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 (kod ATC: A10BD07). Zawiera sytagliptynę, silny i selektywny inhibitor DPP-4, oraz metforminę z grupy biguanidów, które działają synergistycznie na kontrolę glikemii. Sytagliptyna zwiększa stężenie inkretyn GLP-1 i GIP, co stymuluje wydzielanie insuliny i hamuje sekrecję glukagonu w warunkach hiperglikemii, minimalizując ryzyko hipoglikemii przy normoglikemii. W badaniach klinicznych wykazano, że terapia tym lekiem obniża stężenie HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku, z efektem widocznym już po 3 tygodniach leczenia. Ponadto, sytagliptyna nie wpływa na aktywność enzymów DPP-8 i DPP-9, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa terapii.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, biguanid, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, enzym DPP-4, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, meglitynid, metformina, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy, stosunek proinsuliny do insuliny, sytagliptyna, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Interakcje leku – Glucophage 500 mg 500 mg
Metformina, substancja czynna preparatu Glucophage 500 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym kwasicy mleczanowej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożywanie alkoholu, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia oraz przy zaburzeniach czynności wątroby, co znacząco podnosi ryzyko kwasicy mleczanowej. Ponadto, stosowanie jodowych środków kontrastowych wymaga przerwania terapii metforminą przed badaniem i wznowienia jej najwcześniej po 48 godzinach, po potwierdzeniu stabilnej czynności nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą pogarszać funkcję nerek, co również zwiększa ryzyko kumulacji metforminy i kwasicy mleczanowej, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów nerkowych podczas ich stosowania.
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk pętlowy, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, farmakokinetyka, funkcja nerek, glikemia, glikokortykosteroid, Glucophage, hipoglikemia, induktor OCT1, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nośnik kationu organicznego, ostre uszkodzenie nerek, sympatykomimetyk, wydalanie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Humulin N 100 j.m./ml
Przedawkowanie insuliny, w tym preparatu Humulin N (100 j.m./ml zawiesina do wstrzykiwań), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu, wynikającej z nadmiernej aktywności insuliny względem spożycia pokarmu i zapotrzebowania energetycznego. Humulin N, jako insulina izofanowa o przedłużonym działaniu, może wywołać długotrwałe epizody hipoglikemii. Objawy przedawkowania obejmują apatię, stan splątania, kołatanie serca, bóle głowy, poty, wymioty oraz śpiączkę hipoglikemiczną, których nasilenie waha się od łagodnego do ciężkiego. Wczesne rozpoznanie symptomów jest kluczowe dla skutecznego leczenia i zapobiegania powikłaniom.
apatia, ból głowy, działanie hipoglikemizujące, glukagon, hipoglikemia, Humulin N, insulina izofanowa, kołatanie serca, nadmierna potliwość, poziom glikemii, przedawkowanie insuliny, przedłużona hipoglikemia, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, stan splątania, stężenie glukozy, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Pluscard 100 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Pluscard, zawierający kwas acetylosalicylowy 100 mg oraz glicynę 40 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna), które mogą prowadzić do nasilenia działania przeciwzakrzepowego, wydłużenia czasu protrombinowego i krwawienia, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia i ewentualnej korekty dawki. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności hematologicznej. Ponadto, współpodawanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz glikokortykosteroidami układowymi zwiększa ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i owrzodzeń, co wymaga unikania takiej terapii lub stosowania leków gastroprotekcyjnych. Alkohol znacząco potęguje ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i nie powinien być spożywany podczas leczenia produktem Pluscard.
agregacja płytek krwi, błona śluzowa żołądka, choroba Addisona, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, czas krwawienia, czas protrombinowy, dna moczanowa, działanie hipoglikemizujące, działanie miorelaksacyjne, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie przeciwagregacyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie przeciwzakrzepowe, funkcja nerek, glikokortykosteroid układowy, inhibitor ACE, krwawienie i owrzodzenie, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy z glicyną, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek spazmolityczny, lek trombolityczny, lek zwiększający wydalanie kwasu moczowego, narząd słuchu, NLPZ, ototoksyczność furosemidu, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, stężenie digoksyny, stężenie glukozy, stężenie salicylanów, toksyczność hematologiczna, toksyczność kwasu walproinowego, toksyczność szpiku kostnego - Leksykon leków
Interakcje leku – Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml
Produkt Latanoprost + Timolol Genoptim wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości jego składników: latanoprostu (analog prostaglandyn) oraz tymololu (β-adrenolityk). Stosowanie jednocześnie z innymi analogami prostaglandyn jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Tymolol może nasilać działanie leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, takich jak doustne β-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych, leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron), glikozydy naparstnicy, parasympatykomimetyki oraz guanetydyna, co może prowadzić do niedociśnienia tętniczego, bradykardii i zaburzeń przewodnictwa sercowego. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna), które mogą zwiększać stężenie tymololu i nasilać ogólnoustrojową β-blokadę, objawiającą się spowolnieniem akcji serca i zapaścią.
adrenalina, amiodaron, analog prostaglandyny, beta-adrenolityk, beta-blokada ogólnoustrojowa, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, enzym CYP2D6, epinefryna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, hipotensja, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, klonidyna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, ośrodkowy układ nerwowy, parasympatykomimetyk, paroksetyna, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie źrenicy, tymolol - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa – Interakcje
Pokrzywa (Urtica dioica L., Urtica urens L.) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne zależne od części rośliny, formy preparatu oraz substancji towarzyszących. Preparaty zawierające liść pokrzywy, zwłaszcza w połączeniu z innymi roślinami (np. Alliofil: 53,5 mg liścia pokrzywy i 200 mg cebuli czosnku), mogą nasilać działanie niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) poprzez sumowanie efektów przeciwzapalnych. Istotne jest również potencjalne zwiększenie działania przeciwkrzepliwego i przeciwpłytkowego (np. warfaryna, acenokumarol, kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia (INR, APTT) i obserwacji klinicznej pacjenta. Długotrwałe stosowanie preparatów zawierających sok lub nalewkę z pokrzywy (np. Nefrobonisol) może prowadzić do hipokaliemii, co zwiększa ryzyko toksyczności glikozydów kardenolidowych (digoksyna, digitoksyna) oraz działań proarytmicznych leków przeciwarytmicznych (amiodaron, sotalol), dlatego wskazane jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.
acenokumarol, amiloryd, amiodaron, digitoksyna, digoksyna, diklofenak, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, doustny antykoagulant, działanie diuretyczne, działanie hipoglikemizujące, eplerenon, furosemid, glikozyd kardenolidowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hipokaliemia, hipotensja ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, lek wydłużający odstęp QT, naproksen, niesterydowy lek przeciwzapalny, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, potas, sotalol, spironolakton, tiklopidyna, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie kaptoprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobne ryzyko występuje przy łączeniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną. Kaptopryl w połączeniu z kotrimoksazolem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, cyklosporyną czy heparyną zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu. Diuretyki tiazydowe i pętlowe mogą nasilać efekt hipotensyjny, zwłaszcza na początku terapii, dlatego zaleca się stopniowe wprowadzanie kaptoprylu i ewentualne przerwanie diuretyku. Ponadto, kaptopryl może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie hipoglikemizujące, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kaptopryl, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek trombolityczny, leukopenia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Aramlessa 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z mechanizmów działania obu substancji. Szczególnie istotne są interakcje związane z układem renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), gdzie podwójna blokada (np. peryndopryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie Aramlessy z sakubitrylem/walsartanem (konieczny 36-godzinny odstęp), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek oraz stosowanie połączeń zwiększających ryzyko obrzęku naczynioruchowego (racekadotryl, inhibitory mTOR, gliptyny). Ryzyko hiperkaliemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyn, leków immunosupresyjnych oraz trimetoprimu/kotrimoksazolu.
aliskiren, amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, biodostępność leku, dantrolen, działanie hipoglikemizujące, estramustyna, gliptyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiponatremia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitory mTOR, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, makrolid, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, symwastatyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Interakcje
Mukopolisacharydowy polisiarczan (MPS) jest stosowany w preparatach dermatologicznych takich jak Hirudoid (0,3 g/100 g, odpowiadające 25 000 jednostkom APTT) oraz Mobilat (0,2 g/100 g MPS w połączeniu z 1,0 g/100 g ekstraktu z kory nadnerczy i 2,0 g/100 g kwasu salicylowego). Hirudoid, zawierający wyłącznie MPS, nie wykazuje znanych interakcji z innymi lekami, co czyni go bezpiecznym wyborem u pacjentów stosujących politerapię. W przeciwieństwie do tego, Mobilat ze względu na obecność kwasu salicylowego może zwiększać miejscowe wchłanianie innych leków, co wymaga ostrożności klinicznej, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry.
aplikacja leku, aPTT, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, czas aktywowanej tromboplastyny, działanie hipoglikemizujące, ekstrakt z kory nadnerczy, hipoglikemia, interakcja farmakologiczna, kwas salicylowy, lek przeciwcukrzycowy, łuszczyca, metotreksat, monitoring glukozy, monitorowanie pacjenta, mukopolisacharydowy polisiarczan, politerapia, poziom glukozy, preparat dermatologiczny, substancja czynna, sulfonylomocznik, toksyczność metotreksatu - Leksykon leków
Interakcje leku – Ziele Krwawnika
Produkt leczniczy Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) w dawce 1g/g, stosowany w formie ziół do zaparzania, nie wykazuje potwierdzonych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Pomimo braku klinicznie udokumentowanych interakcji, ze względu na właściwości farmakologiczne ziela, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), przeciwpłytkowymi (np. ASA), hipotensyjnymi oraz przeciwcukrzycowymi. Potencjalne interakcje obejmują teoretyczne nasilenie działania przeciwzakrzepowego i przeciwpłytkowego, synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz możliwą modyfikację efektu hipoglikemizującego. W przypadku jednoczesnego stosowania wskazane jest monitorowanie parametrów krzepnięcia, ciśnienia tętniczego oraz poziomu glukozy we krwi.
achillea millefolium, ciśnienie tętnicze, działanie hipoglikemizujące, działanie obniżające ciśnienie, działanie przeciwzakrzepowe, efekt przeciwpłytkowy, efekt synergistyczny, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, parametry krzepnięcia, poziom glukozy we krwi, warfaryna, ziele krwawnika, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Glikwidon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Glikwidon, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, podczas dostosowywania dawki lub zamiany innych leków przeciwcukrzycowych. Lek jest wydalany przez nerki w około 5%, co czyni go stosunkowo bezpiecznym u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek, jednak w ciężkich przypadkach konieczna jest intensywna obserwacja. Istotne jest monitorowanie objawów hipoglikemii, takich jak gorączka, wysypka czy nudności, oraz natychmiastowe reagowanie na ich wystąpienie. Kobiety w ciąży powinny niezwłocznie przerwać stosowanie glikwidonu ze względu na ryzyko dla płodu. Ponadto, stosowanie leku nie zwalnia z konieczności przestrzegania diety cukrzycowej, a nieprawidłowe dawkowanie lub pominięcie posiłku może prowadzić do poważnych hipoglikemii, zwłaszcza gdy lek jest przyjmowany przed posiłkiem.
brak laktazy, cukrzyca, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, dziedziczna nietolerancja galaktozy, glikwidon, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja laktozy, objaw hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy, wysiłek fizyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 5 5 mg
Bisoprolol, substancja czynna Concor Cor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego działanie kardiodepresyjne i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), które nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co jest przeciwwskazane zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. Podobnie wysokie ryzyko niesie jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, gdzie dożylne podanie werapamilu może prowadzić do znacznego niedociśnienia i bloku AV. Leki ośrodkowo działające przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować zwolnienie czynności serca, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Warto również zwrócić uwagę na interakcje z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, które mogą nasilać hipoglikemię i maskować jej objawy, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii.
amiodaron, amlodypina, antagoniści wapnia, beta-adrenolityki, beta-adrenomimetyki, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, cukrzyca, czynność skurczowa komór, diltiazem, dławica piersiowa, dobutamina, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, fenytoina, glikozydy naparstnicy, hipoglikemia, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwarytmiczne klasy I, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwnadciśnieniowe, moksonidyna, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor beta-adrenergiczny, tachykardia, werapamil, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem oraz podczas leczenia pozaustrojowego z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może nasilać hiperkaliemię w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, cyklosporyną, takrolimusem oraz innymi substancjami podnoszącymi stężenie potasu. Ponadto, inhibitory ACE mogą zwiększać toksyczność litu oraz nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać efekt hipotensyjny i pogarszać funkcję nerek.
alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, baklofen, blokada układu RAA, błona dializacyjna, cyklosporyna, CYP3A4, cytostatyk, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, leczenie pozaustrojowe, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek obniżający ciśnienie krwi, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, sól litu, symwastatyna, takrolimus, tamsulozyna, terazosyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Celiprolol Vitabalans 200 mg
Celiprolol, beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Interakcje farmakodynamiczne obejmują ryzyko bradykardii i zahamowania przewodzenia przedsionkowo-komorowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem), leków przeciwarytmicznych klasy I (dizopiramid, chinidyna) oraz amiodaronu. Kombinacje te są przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami serca. Ponadto, stosowanie celiprololu z pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedypina) zwiększa ryzyko niedociśnienia, a z klonidyną – ryzyko nadciśnienia z odbicia po odstawieniu. Współstosowanie z insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi może nasilać działanie hipoglikemizujące, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Dodatkowo, beta-adrenolityki mogą nasilać działanie hipotensyjne trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, barbituranów, fenotiazyn oraz inhibitorów MAO, a także zwiększać ryzyko bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu fingolimodu.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, biodostępność leku, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, efekt inotropowy, fingolimod, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hydrochlorotiazyd, induktor P-gp, inhibitor MAO, inhibitor P-gp, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP450, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek o wąskim indeksie terapeutycznym, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatomimetyczny, lek znieczulający, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna dihydropirydyny, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, stężenie leku w osoczu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zahamowanie zatokowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Akistan DUO, zawierający 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne wynikające z działania poszczególnych składników. Latanoprost, jako analog prostaglandyn, nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi analogami prostaglandyn ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Tymolol, będący β-adrenolitykiem, może nasilać działanie hipotensyjne i bradykardię w połączeniu z doustnymi β-blokerami, inhibitorami CYP2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna), lekami przeciwarytmicznymi, blokerami kanałów wapniowych oraz glikozydami naparstnicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących klonidynę, ze względu na ryzyko nasilonego efektu „z odbicia” po nagłym odstawieniu, a także u osób z cukrzycą, gdyż β-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii i nasilać działanie leków hipoglikemizujących.
adrenalina, analog prostaglandyny, beta-adrenolityk, beta-blokada ogólnoustrojowa, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie kardiopresyjne, fluoksetyna, glikogenoliza, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, latanoprost z tymololem, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, objaw adrenergiczny hipoglikemii, parasympatykomimetyk, paroksetyna, przewodnictwo serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie źrenicy, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Etform 1000 mg
Lek Etform 1000 mg, zawierający chlorowodorek metforminy, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza z nadwagą, oraz u dzieci i młodzieży powyżej 10 roku życia. Stosowany jest jako monoterapia, terapia skojarzona z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (u dorosłych) lub z insuliną (u obu grup wiekowych) w przypadku niewystarczającej kontroli glikemii po modyfikacji stylu życia. U pacjentów dorosłych metformina wykazuje dodatkowo udokumentowane działanie zmniejszające częstość powikłań cukrzycowych, co stanowi istotny argument za jej zastosowaniem w grupie podwyższonego ryzyka. Tabletki mają wymiary 19 mm x 10 mm i nie powinny być dzielone w celu zmniejszenia dawki, a ich stosowanie u dzieci wymaga oceny możliwości przyjęcia takiej formy leku.
- Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Interakcje
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które wymagają ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Istotne jest osłabienie działania leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (beta-blokery, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II), co może prowadzić do obniżenia skuteczności leczenia nadciśnienia. Współistniejące stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas niesie ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Diklofenak może również zwiększać stężenie digoksyny i glikozydów nasercowych, nasilając objawy niewydolności serca, a także zmniejszać wydalanie litu, co wymaga kontroli jego poziomu w osoczu. Ponadto, interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania INR i ostrożności, zwłaszcza u osób starszych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania diklofenaku z kwasem acetylosalicylowym ze względu na zmniejszenie stężenia diklofenaku w osoczu oraz z innymi NLPZ i kortykosteroidami z powodu zwiększonego ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.
antagonista receptora angiotensyny II, chinolon przeciwbakteryjny, cholestyramina, cyklosporyna, deferazyroks, digoksyna, diklofenak sodowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, glikozyd nasercowy, hamowanie agregacji płytek, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, insulina, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, stężenie potasu w surowicy, sulfinpirazon, synteza prostaglandyn nerkowych, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Goździk – Interakcje
Padma 28 Formuła zawiera 12 mg sproszkowanego kwiatu goździka (Syzygium aromaticum) na kapsułkę. Dotychczas nie przeprowadzono dedykowanych badań interakcji dla tej konkretnej kompozycji, jednak na podstawie dostępnych danych nie odnotowano udokumentowanych interakcji z innymi lekami. Teoretyczne interakcje goździka jako pojedynczej substancji roślinnej obejmują potencjalne zwiększenie ryzyka krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) z powodu działania przeciwpłytkowego olejku goździkowego, nasilenie działania hipoglikemizującego leków przeciwcukrzycowych, a także możliwe hamowanie izoenzymów cytochromu P450 przez eugenol, co może mieć znaczenie przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym. W dawce 12 mg zawartej w Padma 28 Formuła ryzyko tych interakcji oceniane jest jako niskie lub bardzo niskie, a zalecane jest monitorowanie parametrów klinicznych w trakcie terapii skojarzonej.
charakterystyka produktu leczniczego, cytochrom P450, działanie hipoglikemizujące, działanie prokonwulsyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpłytkowe, eugenol, goździk, indeks terapeutyczny, inhibicja enzymów wątrobowych, interakcje farmakologiczne, interakcje lekowe, izoenzymy cytochromu P450, kwiat goździka, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwzakrzepowe, olejek goździkowy, Padma 28 Formuła, parametry krzepnięcia, poziom glukozy, ryzyko krwawienia, warfaryna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metcrean 500 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Metcrean, jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy biguanidów (kod ATC: A10BA02), wykazującym wielokierunkowe działanie hipoglikemizujące bez stymulacji wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Mechanizmy działania obejmują hamowanie wątrobowej produkcji glukozy poprzez zahamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy, zwiększenie insulinowrażliwości tkanek obwodowych oraz spowolnienie jelitowej absorpcji glukozy. Na poziomie komórkowym metformina stymuluje syntezę glikogenu i zwiększa aktywność transporterów glukozy (GLUTs). Ponadto, lek sprzyja stabilizacji lub umiarkowanemu zmniejszeniu masy ciała oraz poprawia profil lipidowy, obniżając stężenia cholesterolu całkowitego, LDL oraz trójglicerydów.
absorpcja glukozy, badanie UKPDS, biguanid, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, glikogenoliza, glukoneogeneza, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, insulinowrażliwość, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy doustny, metformina chlorowodorek, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie cukrzycowe, produkcja glukozy w wątrobie, profil lipidowy, śmiertelność cukrzycowa, syntaza glikogenu, transporter glukozy, trójglicerydy, wychwyt glukozy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka, zawierający peryndopryl i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, a także leków takich jak sakubitryl z walsartanem czy pozaustrojowe metody leczenia z błonami poliakrylonitrylowymi, ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ponadto, peryndopril może nasilać hiperkaliemię w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, kotrimoksazolem, cyklosporyną, heparyną oraz suplementami potasu, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Interakcje z litem zwiększają ryzyko neurotoksyczności, a jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawce ≥3 g/dobę, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać czynność nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, blokada układu RAA, cytochrom P450, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipoglikemizujące, farmakokinetyka, gliptyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pogorszenie czynności nerek, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sympatykomimetyk, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, zmiana pozycji ciała