Właściwości farmakodynamiczne
Predasol 20 mg

Prednizolon, substancja czynna leku Predasol, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania, stosowanym układowo (kod ATC: H02AB06). W dawkach substytucyjnych efektywnie zastępuje endogenny hydrokortyzon w niewydolności kory nadnerczy, regulując metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów; 5 mg prednizolonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu. Ze względu na ograniczone działanie mineralokortykosteroidowe konieczne jest uzupełnienie terapii o mineralokortykosteroid w przypadku substytucji. W zespole nadnerczowo-płciowym prednizolon hamuje nadprodukcję kortykotropiny i androgenów, a w dawkach przekraczających substytucyjne wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, m.in. poprzez hamowanie chemotaksji leukocytów i mediatorów zapalnych. W terapii obturacji oskrzeli prednizolon wzmacnia efekt beta-adrenomimetyków (efekt permisywny), zmniejsza obrzęk błony śluzowej, hamuje skurcz oskrzeli oraz produkcję i lepkość śluzu.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. astma oskrzelowa
  6. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  7. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  8. chłoniak nieziarniczy
  9. choroba Addisona
  10. choroba Behçeta
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. dziedziczne pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  13. enteropatyczne zapalenie stawów
  14. eozynofilowe zapalenie powięzi
  15. erytrodermia
  16. gruźlica płuc
  17. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  18. guzkowe zapalenie tętnic
  19. hiperkalcemia
  20. idiopatyczne zwłóknienie pozaotrzewnowe
  21. łagodny pemfigoid błon śluzowych
  22. linijna IgA dermatoza
  23. liszaj czerwony rumieniowaty
  24. liszajec opryszczkowaty
  25. łupież czerwony mieszkowy
  26. łuszczyca krostkowa
  27. łuszczycowe zapalenie stawów
  28. makroglobulinemia Waldenströma
  29. miastenia
  30. mieszana choroba tkanki łącznej
  31. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  32. naczyniak krwionośny jamisty
  33. napady zgięciowe
  34. neuropatia nerwu wzrokowego
  35. niedobór ACTH
  36. niewydolność kory nadnerczy
  37. obrzęk naczynioruchowy
  38. odrzucenie przeszczepu
  39. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  40. oparzenia przełyku substancjami żrącymi
  41. oparzenia związkami zasadowymi
  42. opryszczka ciążowa
  43. orbitopatia tarczycowa
  44. ostra białaczka limfoblastyczna
  45. ostra małopłytkowość przemijająca
  46. ostra uogólniona osutka krostkowa
  47. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  48. pęcherzyca zwykła
  49. pemfigoid pęcherzowy
  50. piodermia zgorzelinowa
  51. podgłośniowe zapalenie krtani
  52. podostra postać skórna tocznia rumieniowatego
  53. pokrzywka
  54. polimialgia reumatyczna
  55. polineuropatia w przebiegu gammapatii monoklonalnej
  56. przewlekła białaczka limfatyczna
  57. przewlekła obturacyjna choroba płuc
  58. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  59. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrząstkowe
  60. przewlekłe zapalenie ciała rzęskowego
  61. przewlekły toczeń rumieniowaty krążkowy
  62. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  63. przyłuszczyca
  64. pyłkowica
  65. reakcja Jarischa-Herxheimera
  66. reakcje anafilaktoidalne
  67. reaktywne zapalenie stawów
  68. reumatoidalne zapalenie stawów
  69. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  70. rumień guzowaty
  71. rzekomy guz oczodołu
  72. samoistna plamica małopłytkowa
  73. sarkoidoza
  74. śródmiąższowe choroby płuc
  75. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  76. stan po usunięciu nadnerczy
  77. stany stresowe po długotrwałym leczeniu kortykosteroidami
  78. stwardnienie rozsiane
  79. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  80. szpiczak mnogi
  81. terapia paliatywna chorób nowotworowych
  82. toczeń rumieniowaty układowy
  83. twardzina układowa
  84. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  85. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  86. współczulne zapalenie naczyniówki
  87. wymioty wywołane cytostatykami
  88. wyprysk atopowy
  89. wyprysk bakteryjny
  90. wyprysk kontaktowy
  91. wysypka polekowa
  92. zapalenie błony naczyniowej
  93. zapalenie nadtwardówki
  94. zapalenie rogówki
  95. zapalenie serca w przebiegu gorączki reumatycznej
  96. zapalenie skórno-mięśniowe
  97. zapalenie stawów kręgosłupa
  98. zapalenie stawów w przebiegu sarkoidozy
  99. zapalenie tętnicy skroniowej
  100. zapalenie twardówki
  101. zapalenie wielomięśniowe
  102. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  103. zespół Churga i Strauss
  104. zespół Goodpasture’a
  105. zespół Harady
  106. zespół Lyella
  107. zespół nadnerczowo-płciowy
  108. zespół Sézary'ego
  109. zespół Sweeta
  110. zespół Tolosa-Hunta
  111. zespół zaburzeń oddychania u wcześniaków
  112. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  113. ziarnica złośliwa
  114. ziarniniakowatość Wegenera
  115. ziarniniakowe zapalenie warg
  116. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Właściwości farmakodynamiczne prednizolonu

Prednizolon, substancja czynna leku Predasol, należy do grupy farmakoterapeutycznej niefluorowanych glikokortykosteroidów do stosowania układowego (kod ATC: H02AB06). Lek ten wykazuje wielokierunkowe działanie na organizm, wpływając na metabolizm prawie wszystkich tkanek w sposób zależny od zastosowanej dawki. W warunkach fizjologicznych działanie tego typu glikokortykosteroidów jest kluczowe dla utrzymania homeostazy organizmu zarówno w stanie spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego oraz odgrywa istotną rolę w regulacji czynności układu immunologicznego.1

Działanie substytucyjne

W stanach klinicznych charakteryzujących się brakiem czynności lub niewydolnością kory nadnerczy, prednizolon może skutecznie zastąpić endogenny hydrokortyzon. W takich przypadkach wpływa on na równowagę metaboliczną organizmu, regulując przemianę węglowodanów, białek i tłuszczów. Warto odnotować, że w aspekcie siły działania, 5 mg prednizolonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu. Należy jednak pamiętać, że ze względu na bardzo ograniczone działanie mineralokortykosteroidowe prednizolonu, podczas prowadzenia leczenia substytucyjnego u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy konieczne jest równoczesne stosowanie dodatkowego mineralokortykosteroidu.2

W zespole nadnerczowo-płciowym prednizolon pełni funkcję zastępczą wobec kortyzolu, którego niedobór wynika z defektu enzymatycznego. Dodatkowo hamuje nadmierne wytwarzanie kortykotropiny w przysadce oraz androgenów w korze nadnerczy. W przypadkach, gdy defekt enzymatyczny dotyczy również syntezy mineralokortykosteroidów, konieczne jest uzupełnienie terapii o odpowiedni mineralokortykoid.3

Działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne

Prednizolon stosowany w dawkach przekraczających zapotrzebowanie substytucyjne charakteryzuje się szybkim działaniem przeciwzapalnym (przeciwwysiękowym i antyproliferacyjnym) oraz opóźnionym działaniem immunosupresyjnym. Mechanizm tego działania polega na hamowaniu chemotaksji i aktywności komórek układu immunologicznego oraz blokowaniu uwalniania i działania mediatorów reakcji zapalnych i odpowiedzi immunologicznej, takich jak enzymy lizosomalne, prostaglandyny i leukotrieny.4

W przypadku obturacji oskrzeli prednizolon wykazuje zdolność do wzmacniania działania beta-adrenomimetyków rozszerzających oskrzela, co określane jest jako efekt permisywny. Ta właściwość ma istotne znaczenie w leczeniu stanów obturacyjnych dróg oddechowych.5

Należy jednak zwrócić uwagę, że długotrwała terapia prowadzona przy użyciu dużych dawek prednizolonu może prowadzić do zaniku układu odpornościowego oraz kory nadnerczy, co stanowi istotne ograniczenie w długoterminowym stosowaniu tego leku.6

Działanie mineralotropowe

Prednizolon wykazuje umiarkowane działanie mineralotropowe, które jest jednak wyraźnie mniejsze niż w przypadku hydrokortyzonu. Niemniej jednak, efekt ten może być na tyle znaczący, że podczas terapii prednizolonem wskazane jest monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy krwi pacjenta.7

Działanie w obturacji dróg oddechowych

Mechanizm działania prednizolonu w obturacji dróg oddechowych jest złożony i obejmuje:

  • Hamowanie procesów zapalnych w obrębie dróg oddechowych
  • Zmniejszanie lub zapobieganie obrzękowi błony śluzowej
  • Hamowanie skurczu oskrzeli
  • Hamowanie lub ograniczanie wytwarzania śluzu
  • Zmniejszanie lepkości wydzielanego śluzu

Powyższe efekty terapeutyczne wynikają z następujących mechanizmów działania prednizolonu:

  1. Uszczelnienie naczyń i stabilizacja błon komórkowych
  2. Normalizacja wrażliwości mięśni oskrzeli na beta-2-adrenomimetyki, która jest często obniżona w wyniku ich długotrwałego stosowania
  3. Osłabienie reakcji alergicznej typu I, które zaczyna być obserwowane od drugiego tygodnia terapii

Te mechanizmy działania sprawiają, że prednizolon jest skutecznym lekiem w terapii stanów obturacyjnych dróg oddechowych.8

Charakterystyka preparatu Predasol

Preparat Predasol dostępny jest w trzech mocach: 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Wszystkie formy leku występują w postaci tabletek. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg prednizolonu (Prednisolonum) jako substancję czynną.9

Moc preparatu Zawartość prednizolonu Zawartość laktozy jednowodnej Opis tabletki
Predasol 5 mg 5 mg 22,533 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy ok. 6 mm z linią podziału po jednej stronie
Predasol 10 mg 10 mg 71 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy ok. 9 mm z linią podziału w kształcie krzyża po jednej stronie oraz wytłoczeniem „○” po drugiej stronie
Predasol 20 mg 20 mg 71 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy ok. 9 mm z linią podziału w kształcie krzyża po jednej stronie

Wszystkie postacie tabletek Predasol można podzielić na równe dawki, co umożliwia precyzyjne dawkowanie w zależności od potrzeb terapeutycznych pacjenta. Należy zwrócić uwagę, że tabletki Predasol zawierają laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą o znanym działaniu, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.10

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl